Spłata kredytu hipotecznego wraz z należnymi odsetkami przez współkredytobiorcę solidarnego nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn
We wrześniu 2025 r. podatniczka zakupiła mieszkanie, korzystając z darowizny od rodziców i kredytu hipotecznego, w którym była współkredytobiorcą wraz z rodzicami. Kredyt został następnie w całości spłacony przez ojca…
Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualne
23 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn. Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 24 lutego 2026 r., które wpłynęło w tym samym dniu. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
We wrześniu 2025 r. dokonała Pani zakupu mieszkania na własność, położonego w (…). Środki na zakup nieruchomości pochodziły z: darowizny pieniężnej otrzymanej od Pani rodziców oraz kredytu hipotecznego zaciągniętego w Banku przez Panią oraz Pani rodziców jako współkredytobiorców. W dacie zawarcia umowy kredytowej prowadzili Państwo wspólne gospodarstwo domowe.
Kredyt hipoteczny wraz z należnymi odsetkami został następnie w całości spłacony ze środków finansowych pochodzących od Pani ojca, będącego współkredytobiorcą kredytu, pozostającego we wspólności majątkowej małżeńskiej z Pani matką oraz prowadzącego z Panią wspólne gospodarstwo domowe.
W piśmie z 24 lutego 2026 r., wskazała Pani co następuje:
a) Czy Pani (jako współkredytobiorca) była solidarnie zobowiązana do spłaty zaciągniętego kredytu?
Tak, była Pani solidarnie zobowiązana do spłaty kredytu.
b) Czy Pani ojciec (spłacając zaciągnięty wspólnie z Panią kredyt), wywiązał się z własnego zobowiązania wobec banku, czy też spłacając ww. kredyt zwolnił Panią z długu wobec banku - jeśli tak, to jakim tytułem?
Pani ojciec (spłacając zaciągnięty wspólnie z Panią kredyt) wywiązał się z własnego zobowiązania wobec banku.
c) Czy z tego tytułu doszło do zawarcia jakiejś umowy pomiędzy Panią a Pani ojcem - jeśli tak, to jakiej (czy była to np. umowa darowizny)?
Nie było zawarcia żadnej umowy.
Pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 24 lutego 2026 r.)
Czy spłata kredytu hipotecznego wraz z należnymi odsetkami przez Pani ojca jako współkredytobiorcę solidarnego podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn?
Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 24 lutego 2026 r.)
Zgodnie z definicją kredytu solidarnego jaki był zaciągnięty, wszyscy współkredytobiorcy odpowiadają solidarnie za zobowiązanie do momentu pełnej spłaty, co oznacza, że bank może żądać spłaty całości długu od wszystkich kredytobiorców łącznie, od kilku z nich lub od każdego z osobna. Równocześnie spłata przez jednego z nich zwalnia pozostałych wobec banku.
Pani ojciec wywiązał się z własnego zobowiązania wobec banku, czego skutkiem było zwolnienie Pani ze zobowiązania. W związku z powyższym, nie udzielił on Pani darowizny a jedynie wywiązał się z ciążącego na nim zobowiązania wobec banku. W Pani opinii, powyższa sytuacja nie podlega opodatkowaniu od spadków i darowizn.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy.
Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji pojęcia „darowizna”. Z tego względu, celem ustalenia tej definicji, należy sięgnąć do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
W myśl art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie to ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Treść tego świadczenia określa umowa darowizny.
Stosownie do art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy rzeczy i praw majątkowych.
W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
Obowiązek podatkowy powstaje: przy nabyciu w drodze darowizny - z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy - z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.
Z treści wniosku wynika, że wspólnie z rodzicami zaciągnęła Pani kredyt na zakup lokalu mieszkalnego, którego tylko Pani jest właścicielem. Stronami umowy kredytowej (współkredytobiorcami) są Pani oraz Pani rodzice. Zgodnie z postanowieniami umowy kredytowej wszyscy współkredytobiorcy odpowiadają za spłatę zobowiązania solidarnie. Pani ojciec dokonał całkowitej spłaty pozostałej części zadłużenia (kapitału kredytu wraz z odsetkami). Dokonując spłaty, Pani ojciec zrealizował swoje własne zobowiązanie wynikające z solidarnej odpowiedzialności za dług wobec banku.
Zgodnie z art. 366 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
Kilku dłużników może być zobowiązanych w ten sposób, że wierzyciel może żądać całości lub części świadczenia od wszystkich dłużników łącznie, od kilku z nich lub od każdego z osobna, a zaspokojenie wierzyciela przez któregokolwiek z dłużników zwalnia pozostałych (solidarność dłużników).
Aż do zupełnego zaspokojenia wierzyciela wszyscy dłużnicy solidarni pozostają zobowiązani.
Z istoty solidarnej odpowiedzialności dłużników wynika więc, że aż do zupełnego zaspokojenia wierzyciela wszyscy dłużnicy solidarni pozostają zobowiązani. Każdy z dłużników solidarnych odpowiada więc za całość długu, a nie tylko część, jaką można by mu przypisać poprzez np. równy podział kwoty długu pomiędzy zobowiązanych.
Zatem w sytuacji, gdy strona zobowiązania solidarnego spłaca całość zadłużenia bez woli czynienia tego w celu obdarowania pozostałych stron tego zobowiązania, a jedynie w zamiarze zwolnienia się z długu, poprzez samą zapłatę całości, czy też części zobowiązania solidarnego nie może dojść do obdarowania kogokolwiek. Dłużnik solidarny spłaca bowiem własny dług, a nie cudzy.
Spłata rat kredytu (zaciągniętego solidarnie przez Panią wraz z rodzicami) przez Pani ojca nie może być postrzegana w kategorii darowizny na Pani rzecz. Jak sama Pani wskazała w opisie sprawy, Pani ojciec dokonując spłaty, zrealizował swoje własne zobowiązanie wynikające z solidarnej odpowiedzialności za dług wobec banku.
Tym samym, sytuacja przedstawiona we wniosku nie rodzi po Pani stronie skutków podatkowych na gruncie ustawy o podatku od spadków i darowizn. Zatem, nie ciąży na Pani obowiązek podatkowy z tego tytułu.
Pani stanowisko uznaję za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo