Interpretacja 0111-KDIB1-3.4016.5.2026.2.MBD

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku od niektórych instytucji finansowych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od niektórych instytucji finansowych. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie 8 czerwca 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

S.A. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Bank”) jest instytucją finansową posiadającą siedzibę na terytorium Polski, prowadzącą działalność bankową w oparciu o przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (Dz. U z 2020 r. poz. 1896 ze zm., dalej: „Prawo bankowe”).

Wnioskodawca jest bankiem krajowym w rozumieniu art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 15 stycznia 2016 r. o podatku od niektórych instytucji finansowych (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 623, dalej: „UFIN”), w związku z czym jest podatnikiem podatku od niektórych instytucji finansowych (dalej: „podatek bankowy”).

Bank stosuje zasady rachunkowości zgodne z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości oraz Międzynarodowymi Standardami Sprawozdawczości Finansowej (dalej: „MSR/MSSF”), a w zakresie nieuregulowanym powyższymi standardami - wymogi ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. z 30 marca 2026 r. (Dz.U. z 2026 r. poz. 522)) i wydanych na jej podstawie przepisów wykonawczych.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Bank zawiera transakcje zakupu skarbowych papierów wartościowych z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu (z ang. reverse repurchase agreement) oraz transakcje sprzedaży skarbowych papierów wartościowych z udzielonym przyrzeczeniem odkupu (z ang. repurchase transaction).

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Bank zawiera powyższe transakcje z udziałem różnych papierów wartościowych, ale przedmiotem zapytania niniejszego wniosku są transakcje zakupu skarbowych papierów wartościowych z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu oraz transakcje sprzedaży skarbowych papierów wartościowych z udzielonym przyrzeczeniem odkupu - co do których spełnione są również warunki zawierania ich na rynku regulowanym albo w alternatywnym systemie obrotu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 722; dalej: „UOIF”) oraz rozliczenia przez podmiot pełniący funkcję kontrahenta centralnego (CCP) w rozumieniu art. 3 pkt 49 UOIF, w przypadku gdy drugą stroną transakcji odkupu jest podmiot inny niż Skarb Państwa, Narodowy Bank Polski lub Bankowy Fundusz Gwarancyjny (dalej odpowiednio: „Transakcja Reverse Repo” oraz „Transakcja Repo”).

I. Transakcje Repo

Transakcja Repo jest rodzajem transakcji finansowej polegającej na zbyciu papierów wartościowych na rzecz innego uczestnika obrotu gospodarczego, przy jednoczesnym zobowiązaniu się do ich odkupu w przyszłości po z góry określonej cenie i w ustalonym terminie.

W wyniku zawarcia Transakcji Repo, Bank dokonuje czasowego przeniesienia prawa własności papierów wartościowych na kontrahenta w zamian za środki pieniężne. Z ekonomicznego punktu widzenia transakcja ta prowadzi do uzyskania przez Bank krótkoterminowego finansowania. W ustalonym terminie Bank dokonuje odkupu papierów wartościowych będących przedmiotem transakcji, co skutkuje zwrotem otrzymanych uprzednio środków pieniężnych wraz z wynagrodzeniem należnym drugiej stronie transakcji.

Transakcja Repo stanowi transakcję odkupu w rozumieniu art. 3 pkt 9 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2365 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie przejrzystości transakcji finansowanych z użyciem papierów wartościowych i ponownego wykorzystania oraz zmiany rozporządzenia (UE) nr 648/2012 (Dz. Urz. UE L 337 z 23.12.2015, str. 1; dalej: „Rozporządzenie 2015/2365”), przy czym – zgodnie z tym przepisem – dla Banku transakcja ta stanowi umowę z udzielonym przyrzeczeniem odkupu.

Transakcje Repo, których stroną jest Bank, dotyczą skarbowych papierów wartościowych w rozumieniu art. 95 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1483; dalej: „UFP”). W przypadku, gdy drugą stroną Transakcji Repo jest podmiot inny niż Skarb Państwa, Narodowy Bank Polski lub Bankowy Fundusz Gwarancyjny, Transakcje Repo są zawierane na rynku regulowanym albo w alternatywnym systemie obrotu w rozumieniu przepisów UOIF) oraz podlegają rozliczeniu przez podmiot pełniący funkcję kontrahenta centralnego (CCP) w rozumieniu art. 3 pkt 49 UOIF.

Bank prowadzi ewidencję rachunkową Transakcji Repo zgodnie z MSR/MSSF.

Zgodnie z zasadami rachunkowości stosowanymi przez Bank, Transakcja Repo ujmowana jest jako transakcja sprzedaży papierów wartościowych z udzielonym przyrzeczeniem odkupu, przy czym Bank, jako strona sprzedająca papiery wartościowe, zachowuje zasadniczo całe ryzyko i wszystkie korzyści związane z tymi papierami - nie dochodzi zatem do zaprzestania ujmowania (derecognition) papierów wartościowych będących przedmiotem Transakcji Repo. W szczególności:

a) skarbowe papiery wartościowe będące przedmiotem Transakcji Repo pozostają wykazywane w bilansie Banku po stronie aktywów, klasyfikacji tych papierów wartościowych dokonuje się przy początkowym ujęciu, następnie podlegają one wycenie według zasad określonych dla poszczególnych kategorii,

b) środki pieniężne otrzymane przez Bank w ramach Transakcji Repo ujmowane są jako składnik aktywów,

c) równocześnie ujmowane jest zobowiązanie finansowe Banku do zwrotu otrzymanych środków pieniężnych, którego wartość początkowa odpowiada wartość środków pieniężnych otrzymanych przez Bank w ramach Transakcji Repo.

Zobowiązanie z tytułu Transakcji Repo ujmowane jest początkowo w wartości odpowiadającej kwocie środków pieniężnych otrzymanych przez Bank, a następnie wyceniane według zamortyzowanego kosztu, zgodnie z MSR/MSSF.

Podsumowując, po zawarciu Transakcji Repo w bilansie Banku wykazywane są następujące składniki aktywów:

a) skarbowe papiery wartościowe stanowiące przedmiot Transakcji Repo,

b) środki pieniężne otrzymane przez Bank w ramach Transakcji Repo (przyjęty depozyt zabezpieczony skarbowymi papierami wartościowymi).

Otrzymane środki pieniężne nie są systemowo odrębnie oznaczane ani ewidencjonowane na dedykowanych rachunkach służących wyłącznie obsłudze Transakcji Repo i mogą być wykorzystywane przez Bank w ramach standardowej działalności bankowej.

Niezależnie od powyższego, przez cały okres trwania Transakcji Repo możliwe jest jednoznaczne ustalenie kwoty środków pieniężnych otrzymanych przez Bank z tytułu tej transakcji poprzez odwołanie się do wartości początkowej zobowiązania finansowego ujmowanego w księgach rachunkowych Banku z tytułu Transakcji Repo, odpowiadającej kwocie otrzymanych środków pieniężnych.

II. Transakcje Reverse Repo

Transakcja Reverse Repo jest rodzajem transakcji finansowej polegającej na nabyciu papierów wartościowych od innego uczestnika obrotu gospodarczego, przy jednoczesnym zobowiązaniu się do ich zbycia w przyszłości po z góry określonej cenie i w ustalonym terminie. Transakcja Reverse Repo stanowi odwrócenie Transakcji Repo i – z ekonomicznego punktu widzenia – jest formą lokowania środków pieniężnych przez Bank.

W wyniku zawarcia Transakcji Reverse Repo Bank przekazuje środki pieniężne drugiej stronie transakcji i nabywa czasowo prawo własności skarbowych papierów wartościowych. Po upływie określonego w umowie terminu Bank dokonuje ich zbycia, uzyskując zwrot przekazanych uprzednio środków pieniężnych wraz z wynagrodzeniem należnym Bankowi.

Transakcja Reverse Repo stanowi transakcję odkupu w rozumieniu art. 3 pkt 9 Rozporządzenia 2015/2365, przy czym – zgodnie z tym przepisem – dla Banku stanowi ona umowę z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu.

Transakcje Reverse Repo, których stroną jest Bank, dotyczą skarbowych papierów wartościowych w rozumieniu art. 95 ust. 1 ustawy o finansach publicznych (UFP). W przypadku gdy drugą stroną Transakcji Reverse Repo jest podmiot inny niż Skarb Państwa, Narodowy Bank Polski lub Bankowy Fundusz Gwarancyjny, Transakcje Reverse Repo są zawierane na rynku regulowanym albo w alternatywnym systemie obrotu w rozumieniu przepisów UOIF oraz podlegają rozliczeniu przez podmiot pełniący funkcję kontrahenta centralnego (CCP) w rozumieniu art. 3 pkt 49 UOIF.

Zgodnie z zasadami rachunkowości stosowanymi przez Bank, Transakcja Reverse Repo ujmowana jest jako transakcja kupna papierów wartościowych z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu, przy czym Bank – jako strona nabywająca skarbowe papiery wartościowe - nie przejmuje zasadniczo całego ryzyka i wszystkich korzyści związanych z tymi papierami. W konsekwencji, skarbowe papiery wartościowe nabyte w ramach Transakcji Reverse Repo nie są ujmowane w aktywach Banku.

W księgach rachunkowych ujmowana jest natomiast należność wobec drugiej strony Transakcji Reverse Repo stanowiąca składnik aktywów finansowych Banku. Należność ta rejestrowana jest początkowo w wartości odpowiadającej kwocie środków pieniężnych przekazanych przez Bank w związku z zawarciem Transakcji Reverse Repo, a następnie wyceniana jest według zamortyzowanego kosztu zgodnie z MSR/MSSF.

Nowym i jedynym składnikiem aktywów powstającym w wyniku zawarcia Transakcji Reverse Repo jest zatem należność Banku wobec drugiej strony transakcji, odpowiadająca kwocie środków pieniężnych przekazanych przez Bank w związku z zawarciem tej transakcji.

Pytania

1. Czy w wyniku Transakcji Repo aktywa Banku w postaci skarbowych papierów wartościowych pozostających w bilansie Banku oraz środków pieniężnych otrzymanych przez Bank w ramach tej transakcji (jako składnika aktywów finansowych Banku) w wysokości wartości tych środków pieniężnych (de facto w kwocie odpowiadającej wartości początkowej zobowiązania finansowego Banku z tytułu Transakcji Repo) – obniżają podstawę opodatkowania podatkiem od niektórych instytucji finansowych, o której mowa w art. 5 ust. 1 UFIN, stosownie do art. 5 ust. 9 pkt 1 oraz art. 5 ust. 9 pkt 3 UFIN?

2. Czy aktywa Banku wynikające z Transakcji reverse repo zawieranych przez Bank, tj. należności powstałe w związku z przekazaniem środków pieniężnych w ramach Transakcji Reverse Repo, obniżają podstawę opodatkowania podatkiem od niektórych instytucji finansowych, o której jest mowa w art. 5 ust. 1 UFIN, stosownie do art. 5 ust. 9 pkt 3 UFIN?

Państwa stanowisko w sprawie

1. Zdaniem Wnioskodawcy, w wyniku Transakcji Repo aktywa Banku w postaci skarbowych papierów wartościowych pozostających w bilansie Banku oraz środków pieniężnych otrzymanych przez Bank w ramach tej transakcji (jako składnika aktywów finansowych Banku) w wysokości wartości tych środków pieniężnych (de facto w kwocie odpowiadającej wartości początkowej zobowiązania finansowego Banku z tytułu Transakcji Repo) – obniżają podstawę opodatkowania podatkiem od niektórych instytucji finansowych, o której mowa w art. 5 ust. 1 UFIN, stosownie do art. 5 ust. 9 pkt 1 oraz art. 5 ust. 9 pkt 3 UFIN.

2. Zdaniem Wnioskodawcy, aktywa Banku wynikające z Transakcji Reverse Repo zawieranych przez Bank, tj. należności powstałe w związku z przekazaniem środków pieniężnych w ramach Transakcji Reverse Repo, obniżają podstawę opodatkowania podatkiem od niektórych instytucji finansowych, o której jest mowa w art. 5 ust. 1 UFIN, stosownie do art. 5 ust. 9 pkt 3 UFIN.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 5 ust. 1 UFIN, w przypadku podatników, o których mowa w art. 4 pkt 1–4 UFIN, podstawą opodatkowania jest nadwyżka sumy wartości aktywów podatnika, wynikająca z zestawienia obrotów i sald, ustalonego na ostatni dzień miesiąca na podstawie zapisów na kontach księgi głównej, prowadzonych zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości lub standardami rachunkowości stosowanymi przez podatnika na podstawie art. 2 ust. 3 tej ustawy – ponad kwotę 4 mld zł.

Jednocześnie, zgodnie z art. 5 ust. 9 pkt 1oraz pkt 3 UFIN, w przypadku podatników, o których mowa w art. 4 pkt 1-4 UFIN, podstawę opodatkowania obniża się o wartość aktywów w postaci skarbowych papierów wartościowych w rozumieniu art. 95 ust. 1 UFP oraz wynikających z transakcji odkupu, o której mowa w art. 3 pkt 9 Rozporządzenia 2015/2365, których przedmiotem są skarbowe papiery wartościowe w rozumieniu art. 95 ust. 1 UFP, przy czym, jeżeli drugą stroną transakcji odkupu jest podmiot inny niż Skarb Państwa, Narodowy Bank Polski lub Bankowy Fundusz Gwarancyjny, podstawę opodatkowania obniża się, pod warunkiem że łącznie spełnione są następujące warunki:

a) transakcja została zawarta na rynku regulowanym albo w alternatywnym systemie obrotu w rozumieniu przepisów UOIF,

b) transakcja podlega rozliczeniu przez podmiot pełniący funkcję kontrahenta centralnego (CCP) w rozumieniu art. 3 pkt 49 UOIF.

Przywołane powyżej przepisy UFIN określają zasadę, zgodnie z którą podstawą opodatkowania podatkiem od niektórych instytucji finansowych jest nadwyżka wartości aktywów podatnika ponad kwotę 4 mld zł. Jednocześnie art. 5 ust. 9 pkt 1 oraz pkt 3 UFIN, przewidują wyłączenie z podstawy opodatkowania wartości aktywów w postaci skarbowych papierów wartościowych oraz wartości aktywów wynikających z transakcji odkupu, o których mowa w art. 3 pkt 9 Rozporządzenia 2015/2365.

Zgodnie z art. 95 ust. 1 UFP, skarbowy papier wartościowy jest papierem wartościowym, w którym Skarb Państwa stwierdza, że jest dłużnikiem właściciela takiego papieru i zobowiązuje się wobec niego do spełnienia określonego świadczenia, które może mieć charakter pieniężny lub niepieniężny. Skarbowym papierem wartościowym jest w szczególności obligacja skarbowa.

Stosownie do art. 3 pkt 9 Rozporządzenia 2015/2365, przez transakcję odkupu należy rozumieć transakcję regulowaną umową, na mocy której kontrahent przenosi na drugą stronę papiery wartościowe (lub inne wskazane aktywa), przy jednoczesnym zobowiązaniu się do ich odkupu po określonej cenie w przyszłym terminie; dla kontrahenta sprzedającego stanowi ona umowę z udzielonym przyrzeczeniem odkupu, natomiast dla kontrahenta kupującego – umowę z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu.

Powyższa definicja transakcji odkupu stanowi definicję zarówno Transakcji Repo, jak i jej odwrotności – Transakcji Reverse Repo. Wskazuje ona bowiem na możliwość ujmowania w księgach rachunkowych transakcji sprzedaży papierów wartościowych z przyrzeczeniem odkupu zarówno z perspektywy zbywcy papierów wartościowych (Transakcja Repo), jak i z perspektywy ich nabywcy (Transakcja Reverse Repo).

I. Transakcje Repo

Odnosząc się do pytania nr 1, Wnioskodawca wskazuje, że jego zdaniem aktywa wynikające z Transakcji Repo zawieranych przez Bank, tj. zarówno skarbowe papiery wartościowe pozostające w bilansie Banku, jak i środki pieniężne otrzymane przez Bank w ramach tych transakcji, obniżają podstawę opodatkowania podatkiem od niektórych instytucji finansowych, o której mowa w art. 5 ust. 1 UFIN, odpowiednio na podstawie art. 5 ust. 9 pkt 1 UFIN oraz art. 5 ust. 9 pkt 3 UFIN.

W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na literalną treść art. 5 ust. 9 pkt 1 UFIN, który wprost przewiduje możliwość obniżenia podstawy opodatkowania podatkiem od niektórych instytucji finansowych o wartość aktywów w postaci skarbowych papierów wartościowych w rozumieniu art. 95 ust. 1 ustawy o finansach publicznych. Tym samym, jeżeli w wyniku zawarcia Transakcji Repo Bank – zgodnie z zasadami rachunkowości – nie zaprzestaje ujmowania ww. papierów wartościowych stanowiących przedmiot tej transakcji i wykazuje je w dalszym ciągu w bilansie po stronie aktywów, Bank jest uprawniony do obniżenia o ich wartość podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 5 ust. 1 UFIN, stosownie do art. 5 ust. 9 pkt 1 UFIN.

Zdaniem Wnioskodawcy, przepisy UFIN rozstrzygają również w sposób jednoznaczny kwestię możliwości obniżenia podstawy opodatkowania o wartość aktywów w postaci środków pieniężnych otrzymanych w ramach Transakcji Repo.

Zgodnie bowiem z art. 5 ust. 9 pkt 3 UFIN, podstawę opodatkowania obniża się o wartość aktywów wynikających z transakcji odkupu, o której mowa w art. 3 pkt 9 Rozporządzenia 2015/2365. Definicja transakcji odkupu zawarta w tym przepisie obejmuje transakcje polegające na przeniesieniu papierów wartościowych na drugą stronę transakcji, przy jednoczesnym zobowiązaniu się do ich odkupu po określonej cenie w przyszłym terminie, co odpowiada istocie Transakcji Repo.

W konsekwencji, literalna wykładnia art. 5 ust. 1 UFIN, w zw. z art. 5 ust. 9 pkt 1i pkt 3 UFIN, prowadzi do wniosku, że aktywa wynikające z Transakcji Repo zawieranych przez Bank, tj.:

a) skarbowe papiery wartościowe pozostające w bilansie Banku w związku z zawarciem Transakcji Repo,

b) środki pieniężne otrzymane przez Bank w ramach Transakcji Repo,

- obniżają podstawę opodatkowania podatkiem od niektórych instytucji finansowych, odpowiednio na podstawie art. 5 ust. 9 pkt 1 UFIN oraz art. 5 ust. 9 pkt 3 UFIN.

Niezależnie od powyższego, za powyższym stanowiskiem przemawia również wykładnia historyczna art. 5 ust. 1 oraz art. 5 ust. 9 UFIN. Aktualne brzmienie art. 5 ust. 9 UFIN, zostało nadane na mocy ustawy z dnia 16 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o podatku od niektórych instytucji finansowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2022 r. poz. 2745), na podstawie której do katalogu wyłączeń dodano pkt 3, obejmujący aktywa wynikające z transakcji odkupu.

W uzasadnieniu do projektu tej ustawy wskazano, że wprowadzenie wyłączenia, o którym mowa w art. 5 ust. 9 pkt 3 UFIN, ma na celu zwiększenie wolumenu transakcji zawieranych w transparentnych systemach obrotu oraz zapewnienie neutralności podatkowej transakcji repo. Projektodawca jednoznacznie wskazał, że wyłączenie z podstawy opodatkowania podatkiem od niektórych instytucji finansowych dotyczyć będzie zarówno strony repo (przyjętego depozytu zabezpieczonego aktywami), jak i strony reverse repo (lokaty zabezpieczonej aktywami).

Stanowisko to znajduje również potwierdzenie w Strategii Rozwoju Rynku Kapitałowego, przyjętej uchwałą nr 114 Rady Ministrów z dnia 1 października 2019 r. (M.P. z 2019 r. poz. 1027), w której wskazano na potrzebę modyfikacji zasad dotyczących podatku od niektórych instytucji finansowych w sposób zapewniający neutralność tego podatku dla transakcji repo.

Dodatkowo, w komunikacie Ministerstwa Finansów opublikowanym w Monitorze Strategii Rozwoju Rynku Kapitałowego z 21 grudnia 2022 r. wskazano, że celem wprowadzonych zmian jest budowa transparentnego i odpornego na ryzyka systemowe rynku repo poprzez zastosowanie odpowiednich zachęt fiskalnych dla jego uczestników.

Mając powyższe na uwadze, zdaniem Banku zarówno literalna wykładnia przepisów UFIN, jak i ich wykładnia historyczna oraz celowościowa, jednoznacznie przemawiają za uznaniem, że aktywa zaangażowane w Transakcje Repo nie powinny wpływać na wysokość podstawy opodatkowania podatkiem od niektórych instytucji finansowych.

Oznacza to, że do wartości aktywów podlegających opodatkowaniu, ustalanej zgodnie z art. 5 ust. 1 UFIN, nie wlicza się aktywów wynikających z Transakcji Repo zawieranych przez Bank, tj.:

a) skarbowych papierów wartościowych pozostających w bilansie Banku – na podstawie art. 5 ust. 9 pkt 1 UFIN,

b) środków pieniężnych otrzymanych przez Bank w ramach Transakcji Repo – w kwocie odpowiadającej de facto wartości początkowej zobowiązania finansowego Banku z tytułu Transakcji Repo, tj. wartości środków pieniężnych otrzymanych przez Bank– na podstawie art. 5 ust. 9 pkt 3 UFIN.

II. Transakcje Reverse Repo

Przechodząc do uzasadnienia stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2, wskazać należy, że zdaniem Banku aktywa wynikające z zawieranych Transakcji Reverse Repo, tj. należności Banku związane z przekazaniem środków pieniężnych w ramach tych transakcji, nie powinny być wliczane do podstawy opodatkowania podatkiem od niektórych instytucji finansowych, o której mowa w art. 5 ust. 1 UFIN.

Za powyższym stanowiskiem przemawia – podobnie jak w przypadku Transakcji Repo – zarówno literalna wykładnia art. 5 ust. 9 pkt 3 UFIN, jak i wykładnia historyczna tego przepisu.

Zgodnie z art. 5 ust. 9 pkt 3 UFIN, podstawę opodatkowania obniża się o wartość aktywów wynikających z transakcji odkupu, o której mowa w art. 3 pkt 9 Rozporządzenia 2015/2365. Definicja transakcji odkupu zawarta w tym przepisie obejmuje zarówno Transakcje Repo, jak i Transakcje Reverse Repo, przy czym dla kontrahenta nabywającego skarbowe papiery wartościowe – takiego jak Bank w przypadku Transakcji Reverse Repo – transakcja ta stanowi umowę z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu.

Tym samym, nie ulega wątpliwości, że Transakcje Reverse Repo zawierane przez Bank mieszczą się w definicji transakcji odkupu, do której expressis verbis odwołuje się art. 5 ust. 9 pkt 3 UFIN. W konsekwencji, aktywa wynikające z takich transakcji, tj. należności Banku w związku z zawarciem Transakcji Reverse Repo, spełniają przesłanki wyłączenia z podstawy opodatkowania podatkiem od niektórych instytucji finansowych.

Powyższe stanowisko znajduje również potwierdzenie w wykładni historycznej art. 5 ust. 9 UFIN. Jak wskazano w uzasadnieniu do ustawy nowelizującej z dnia 16 listopada 2022 r., wprowadzającej pkt 3 do art. 5 ust. 9 UFIN, celem ustawodawcy było zapewnienie neutralności podatku od niektórych instytucji finansowych dla transakcji repo. Projektodawca jednoznacznie wskazał, że wyłączenie z podstawy opodatkowania dotyczyć ma zarówno strony repo (przyjętego depozytu zabezpieczonego aktywami), jak i strony reverse repo (lokaty zabezpieczonej aktywami).

Analogiczne wnioski wynikają z Uchwały nr 114 Rady Ministrów z dnia 1 października 2019 r. w sprawie przyjęcia Strategii Rozwoju Rynku Kapitałowego (M.P. z 2019 r. poz. 1027), jak również z komunikatu Ministerstwa Finansów opublikowanego w Monitorze Strategii Rozwoju Rynku Kapitałowego z dnia 21 grudnia 2022 r., w których podkreślono potrzebę zapewnienia neutralności podatkowej transakcji repo i reverse repo jako instrumentów istotnych dla rozwoju płynnego i bezpiecznego rynku finansowego.

Mając powyższe na uwadze, zdaniem Banku zarówno literalna treść przepisów UFIN, jak i ich wykładnia historyczna oraz celowościowa, jednoznacznie przemawiają za uznaniem preferencji podatkowej dla Transakcji Reverse Repo w zakresie podatku od niektórych instytucji finansowych.

Oznacza to, że do wartości aktywów podlegających opodatkowaniu, ustalanej zgodnie z art. 5 ust. 1 UFIN, nie wlicza się aktywów wynikających z Transakcji Reverse Repo zawieranych przez Bank, tj. należności Banku wynikających z tych transakcji, ujmowanych w księgach rachunkowych Banku jako składnik aktywów finansowych, w wartości bilansowej ustalonej na datę obliczenia podatku (ostatni dzień miesiąca), odpowiadającej kwocie wyceny tej należności według zamortyzowanego kosztu – na podstawie art. 5 ust. 9 pkt 3 UFIN.

Rekapitulując, należy podkreślić, że Transakcje Repo oraz Reverse Repo mają charakter ekonomicznie i funkcjonalnie symetryczny. Ta sama transakcja finansowa jest bowiem kwalifikowana jako Transakcja Repo z perspektywy jednej strony, natomiast jako Transakcja Reverse Repo z perspektywy drugiej strony.

Symetryczność ta znajduje odzwierciedlenie zarówno w definicji transakcji odkupu zawartej w art. 3 pkt 9 Rozporządzenia 2015/2365, jak i w sposobie ich ujmowania rachunkowego zgodnie z MSR/MSSF, a także w regulacjach podatkowych zawartych w art. 5 ust. 9 pkt 1-3 UFIN.

Mając na uwadze powyższe, brak jest podstaw do odmiennego traktowania podatkowego aktywów wynikających z Transakcji Repo i Reverse Repo. Przyjęcie takiego zróżnicowania prowadziłoby do naruszenia zasady neutralności podatkowej oraz pozostawałoby w sprzeczności z celem ustawodawcy, jakim – co jednoznacznie wynika z uzasadnienia nowelizacji przepisów UFIN – było zapewnienie neutralności podatku od niektórych instytucji finansowych dla transakcji tego typu jako instrumentów służących zarządzaniu płynnością na rynku finansowym.

W konsekwencji, zarówno z perspektywy literalnej wykładni przepisów, jak i ich wykładni systemowej, historycznej oraz celowościowej, aktywa zaangażowane w przedmiotowe transakcje opisane w stanie faktycznym, nie powinny wpływać na wysokość podstawy opodatkowania podatkiem od niektórych instytucji finansowych, niezależnie od tego, po której stronie transakcji występuje Bank.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 15 stycznia 2016 r. o podatku od niektórych instytucji finansowych (t. j. Dz.U. z 2023 r., poz. 623, dalej „upnif”):

przedmiotem opodatkowania podatkiem są aktywa podmiotów będących podatnikami podatku.

W myśl z art. 4 pkt 1 upnif:

podatnikami podatku są banki krajowe w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz.U. z 2022 r. poz. 2324 , 2339 , 2640 i 2707 oraz z 2023 r. poz. 180 ).

Jak stanowi art. 5 ust. 1 upnif:

w przypadku podatników, o których mowa w art. 4 pkt 1-4 , podstawą opodatkowania jest nadwyżka sumy wartości aktywów podatnika, wynikająca z zestawienia obrotów i sald, ustalonego na ostatni dzień miesiąca na podstawie zapisów na kontach księgi głównej, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z 2023 r. poz. 120 i 295 ) lub standardami rachunkowości stosowanymi przez podatnika na podstawie art. 2 ust. 3 tej ustawy - ponad kwotę 4 mld zł.

Z brzmieniem art. 5 ust. 9 upnif:

w przypadku podatników, o których mowa w art. 4 pkt 1-4 , podstawę opodatkowania obniża się o wartość aktywów:

1) w postaci skarbowych papierów wartościowych w rozumieniu art. 95 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2022 r. poz. 1634 , z późn. zm.2));

2) w postaci papierów wartościowych ustawowo objętych gwarancją Skarbu Państwa;

3) wynikających z transakcji odkupu, o której mowa w art. 3 pkt 9 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2365 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie przejrzystości transakcji finansowanych z użyciem papierów wartościowych i ponownego wykorzystania oraz zmiany rozporządzenia (UE) nr 648/2012 (Dz.Urz. UE L 337 z 23.12.2015, str. 1 , z późn. zm.3)), której przedmiotem są skarbowe papiery wartościowe w rozumieniu art. 95 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, przy czym jeżeli drugą stroną tej transakcji jest podmiot inny niż Skarb Państwa, Narodowy Bank Polski lub Bankowy Fundusz Gwarancyjny, podstawę opodatkowania obniża się, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki:

a) transakcja została zawarta na rynku regulowanym albo w alternatywnym systemie obrotu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 1500 , 1488 , 1933 , 2185 i 2640 oraz z 2023 r. poz. 180 ),

b) transakcja podlega rozliczeniu przez CCP w rozumieniu art. 3 pkt 49 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.

Zgodnie z art. 3 pkt 9 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2365 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie przejrzystości transakcji finansowanych z użyciem papierów wartościowych i ponownego wykorzystania oraz zmiany rozporządzenia (UE) nr 648/2012:

„transakcja odkupu” oznacza transakcję regulowaną umową, poprzez którą kontrahent przenosi na drugą stronę papiery wartościowe, towary albo gwarantowane prawa do papierów wartościowych lub towarów, gdy gwarancji takiej udzieliła uznana giełda posiadająca prawo do tych papierów lub towarów, przy czym umowa nie zezwala kontrahentowi na przeniesienie ani zastaw danego papieru wartościowego lub towaru na rzecz więcej niż jednego kontrahenta jednocześnie, a warunkiem transakcji jest zobowiązanie do odkupu tych papierów lub zastępczych papierów wartościowych, lub towarów o tych samych cechach, po określonej cenie w przyszłym terminie, który został ustalony lub zostanie ustalony przez stronę przenoszącą; dla kontrahenta sprzedającego papiery wartościowe lub towary transakcja ta stanowi umowę z udzielonym przyrzeczeniem odkupu, natomiast dla kontrahenta kupującego papiery lub towary stanowi ona umowę z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku od niektórych instytucji finansowych, przysługiwało prawo do obniżania podstawy opodatkowania o wartość aktywów powinny być spełnione następujące warunki:

-        aby papiery wartościowe stanowiły element aktywów,

-        aby były to skarbowe papiery wartościowe w rozumieniu art. 95 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j. z 2025 r. poz. 1483 ze zm.).

Zgodnie z definicją zawartą w art. 95 ust. 1 ustawy o finansach publicznych:

skarbowy papier wartościowy jest papierem wartościowym, w którym Skarb Państwa stwierdza, że jest dłużnikiem właściciela takiego papieru, i zobowiązuje się wobec niego do spełnienia określonego świadczenia, które może mieć charakter pieniężny lub niepieniężny.

W ustawie o finansach publicznych brak jest definicji ustawowej Skarbu Państwa. W celu wykładni tego pojęcia należy posiłkować się przepisami innych ustaw – ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2025 r., poz. 1071 ze zm.), czy ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 373).

Wskazać należy, że art. 5 ust. 9 pkt 3 upnif, został dodany z dniem 1 stycznia 2023 r. na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 listopada 2022 r. o zmianie ustawy o podatku od niektórych instytucji finansowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2745).

Zgodnie z treścią uzasadnienia do ww. ustawy, (…) proponuje się wyłączenie z podstawy opodatkowania podatkiem od niektórych instytucji finansowych papierów wartościowych ustawowo gwarantowanych przez Skarb Państwa. Objęcie gwarancjami Skarbu Państwa dotyczy w szczególności przedsięwzięć o szczególnym znaczeniu dla państwa. Należy również zauważyć, że aktualnie wyłączeniem takim objęte są skarbowe papiery wartościowe. Instrumenty dłużne gwarantowane ustawowo przez Skarb Państwa odzwierciedlają ten sam poziom ryzyka. Wskazana zmiana ma na celu przede wszystkim obniżenie kosztów finansowania emisji obligacji ustawowo gwarantowanych przez Skarb Państwa. Przedmiotowa zmiana dotyczy emisji obligacji służących finansowaniu programów rządowych utworzonych, powierzonych lub przekazanych na podstawie odrębnych ustaw Bankowi Gospodarstwa Krajowego albo Polskiemu Funduszowi Rozwoju S.A., jeżeli z przepisów ustawy wprost wynika objęcie ustawową gwarancją Skarbu Państwa emisji tych obligacji. Tym samym rozwiązanie to nie będzie dotyczyć obligacji gwarantowanych wyłącznie na podstawie ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne (Dz. U. z 2022 r. poz. 1613). Opodatkowanie takich obligacji podatkiem od niektórych instytucji finansowych oznacza konieczność zwiększenia ich oprocentowania przez emitujące je podmioty o wysokość tego podatku. Natomiast w efekcie koszty ponosi Skarb Państwa, który ma ustawowy obowiązek zapewnić sfinansowanie obsługi i wykupu tych obligacji. (…)

(…) Strategia Rozwoju Rynku Kapitałowego, przyjęta uchwałą nr 114 Rady Ministrów z dnia 1 października 2019 r. w sprawie przyjęcia Strategii Rozwoju Rynku Kapitałowego (M.P. poz. 1027), wskazuje niedostateczną efektywność, przejrzystość i płynność w obszarze wielu kluczowych segmentów rynku kapitałowego, obejmujących m.in. transakcje repo. W związku z powyższym, zgodnie z założeniami Strategii Rozwoju Rynku Kapitałowego, proponuje się wyłączenie z podatku od niektórych instytucji finansowych wartości aktywów wynikających z transakcji, których przedmiotem są skarbowe papiery wartościowe wraz z odpowiednio otrzymanym lub udzielonym przyrzeczeniem odkupu (repurchase transaction), pod warunkiem że transakcje te zostaną przeprowadzone na rynku regulowanym albo w alternatywnym systemie obrotu (ASO) oraz rozliczone za pośrednictwem podmiotu będącego CCP w rozumieniu art. 3 pkt 49 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 1500, z późn. zm.). W projekcie proponuje się wyłączenie z podstawy opodatkowania wartości aktywów wynikających z transakcji odkupu, o której mowa w art. 3 pkt 9 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2365 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie przejrzystości transakcji finansowanych z użyciem papierów wartościowych i ponownego wykorzystania oraz zmiany rozporządzenia (UE) nr 648/2012 (Dz. Urz. UE L 337 z 23.12.2015 r. str. 1, z późn. zm.), których przedmiotem są skarbowe papiery wartościowe w rozumieniu art. 95 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1634, z późn. zm.) prezentowane w bilansie sporządzanym zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2021 r. poz. 217, z późn. zm.).(…)

Jak wynika z opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca jest bankiem krajowym w rozumieniu art. 4 pkt 1 pnif, w związku z czym jest podatnikiem podatku od niektórych instytucji finansowych. Bank stosuje zasady rachunkowości zgodne z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości oraz Międzynarodowymi Standardami Sprawozdawczości Finansowej (dalej: „MSR/MSSF”), a w zakresie nieuregulowanym powyższymi standardami - wymogi ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. z 30 marca 2026 r. (Dz.U. z 2026 r. poz. 522)) i wydanych na jej podstawie przepisów wykonawczych. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Bank zawiera transakcje zakupu skarbowych papierów wartościowych z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu (z ang. reverse repurchase agreement) oraz transakcje sprzedaży skarbowych papierów wartościowych z udzielonym przyrzeczeniem odkupu (z ang. repurchase transaction). W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Bank zawiera powyższe transakcje z udziałem różnych papierów wartościowych, ale przedmiotem zapytania niniejszego wniosku są transakcje zakupu skarbowych papierów wartościowych z otrzymanym przyrzeczeniem odkupu oraz transakcje sprzedaży skarbowych papierów wartościowych z udzielonym przyrzeczeniem odkupu - co do których spełnione są również warunki zawierania ich na rynku regulowanym albo w alternatywnym systemie obrotu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 722) oraz rozliczenia przez podmiot pełniący funkcję kontrahenta centralnego (CCP) w rozumieniu art. 3 pkt 49 UOIF, w przypadku gdy drugą stroną transakcji odkupu jest podmiot inny niż Skarb Państwa, Narodowy Bank Polski lub Bankowy Fundusz Gwarancyjny (dalej odpowiednio: „Transakcja Reverse Repo” oraz „Transakcja Repo”).

Przedmiotem Państwa wątpliwości jest ustalenie, czy:

-        w wyniku Transakcji Repo aktywa Banku w postaci skarbowych papierów wartościowych pozostających w bilansie Banku oraz środków pieniężnych otrzymanych przez Bank w ramach tej transakcji (jako składnika aktywów finansowych Banku) w wysokości wartości tych środków pieniężnych (de facto w kwocie odpowiadającej wartości początkowej zobowiązania finansowego Banku z tytułu Transakcji Repo) – obniżają podstawę opodatkowania podatkiem od niektórych instytucji finansowych, o której mowa w art. 5 ust. 1 upnif, stosownie do art. 5 ust. 9 pkt 1 oraz art. 5 ust. 9 pkt 3 upnif,

-        aktywa Banku wynikające z Transakcji Reverse Repo zawieranych przez Bank, tj. należności powstałe w związku z przekazaniem środków pieniężnych w ramach Transakcji Reverse Repo, obniżają podstawę opodatkowania podatkiem od niektórych instytucji finansowych, o której jest mowa w art. 5 ust. 1 upnif, stosownie do art. 5 ust. 9 pkt 3 upnif.

Wskazać należy, że aktywa wynikające z Transakcji Repo (zarówno skarbowe papiery wartościowe pozostające w bilansie Banku oraz środki pieniężne otrzymane przez Bank w ramach tej transakcji) zawieranych przez Bank obniżają podstawę opodatkowania podatkiem od niektórych instytucji finansowych, o której jest mowa w art. 5 ust. 1 upnif, stosownie do art. 5 ust. 9 pkt 1 upnif (w zakresie skarbowych papierów wartościowych) oraz art. 5 ust. 9 pkt 3 upnif (w zakresie środków pieniężnych otrzymanych w ramach Transakcji repo).

Należy zwrócić uwagę na literalną treść art. 5 ust. 9 pkt 1 upnif, który wprost odwołuje się do możliwości obniżenia podstawy opodatkowania podatku od niektórych instytucji finansowych o wartość aktywów w postaci skarbowych papierów wartościowych w rozumieniu art. 95 ust. 1 ustawy o finansach publicznych.

Tym samym, jeżeli w wyniku Transakcji Repo, Bank nie usuwa ze swojego bilansu skarbowych papierów wartościowych, które stanowią zabezpieczenie transakcji, jest uprawniony do obniżenia o ich wartość podstawy opodatkowania, o której jest mowa w art. 5 ust. 1 upnif - stosownie do art. 5 ust. 9 pkt 1 upnif.

Wskazać również należy, że art. 5 ust. 9 pkt 3 upnif, odwołuje się do transakcji odkupu, o której jest mowa w art. 3 pkt 9 Rozporządzenia 2015/2365. Definicja transakcji odkupu wskazuje natomiast na transakcje polegające na przeniesieniu na drugą stronę transakcji papierów wartościowych z jednoczesnym zobowiązaniem się do ich odkupu po określonej cenie w przyszłym terminie. Zatem, Transakcja repo jest transakcją odkupu, o której mowa w ww. przepisach.

Literalna wykładnia art. 5 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 9 pkt 3 upnif, stanowi, że aktywa wynikające z Transakcji repo zawieranych przez Bank obniżają podstawę opodatkowania podatkiem od niektórych instytucji finansowych, o której jest mowa w art. 5 ust. 1 upnif, stosownie do art. 5 ust. 9 upnif.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1, dotyczącego ustalenia, czy w wyniku Transakcji Repo aktywa Banku w postaci skarbowych papierów wartościowych pozostających w bilansie Banku oraz środków pieniężnych otrzymanych przez Bank w ramach tej transakcji (jako składnika aktywów finansowych Banku) w wysokości wartości tych środków pieniężnych (de facto w kwocie odpowiadającej wartości początkowej zobowiązania finansowego Banku z tytułu Transakcji Repo) – obniżają podstawę opodatkowania podatkiem od niektórych instytucji finansowych, o której mowa w art. 5 ust. 1 upnif, stosownie do art. 5 ust. 9 pkt 1 oraz art. 5 ust. 9 pkt 3 upnif, uznałem za prawidłowe.

Przechodząc do Państwa wątpliwości w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2, wskazać należy, że aktywa wynikające z zawieranych Transakcji Reverse Repo obniżają podstawę opodatkowania podatku od niektórych instytucji finansowych, o której jest mowa w art. 5 ust. 1 upnif.

Literalna wykładnia art. 5 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 9 pkt 3 upnif, stanowi, że aktywa wynikające z odkupu zawieranych przez Bank obniżają podstawę opodatkowania podatkiem od niektórych instytucji finansowych, o której jest mowa w art. 5 ust. 1 upnif, stosownie do art. 5 ust. 9 pkt 3 upnif.

Jak wyżej wskazano, art. 5 ust. 9 pkt 3 upnif, odwołuje się do art. 3 pkt 9 Rozporządzenia 2015/2365, który definiuje transakcję odkupu. W świetle ww. definicji, należy stwierdzić, że Transakcje Reverse Repo można uznać za transakcje odkupu, o której mowa w tym przepisie.

Zatem, do wartości aktywów podlegających opodatkowaniu stosownie do art. 5 ust. 1 upnif, nie wlicza się aktywów wynikających z Transakcji Reverse Repo zawieranych przez Bank tj. należności wynikających z przekazanych przez Bank w ramach Transakcji reverse repo środków pieniężnych, zabezpieczonych otrzymanymi skarbowymi papierami wartościowymi - na podstawie art. 5 ust. 9 pkt 3 upnif.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2, dotyczącego ustalenia, czy aktywa Banku wynikające z Transakcji Reverse Repo zawieranych przez Bank, tj. należności powstałe w związku z przekazaniem środków pieniężnych w ramach Transakcji Reverse Repo, obniżają podstawę opodatkowania podatkiem od niektórych instytucji finansowych, o której jest mowa w art. 5 ust. 1 upnif, stosownie do art. 5 ust. 9 pkt 3 upnif, uznałem za prawidłowe.

Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy:

-        w wyniku Transakcji Repo aktywa Banku w postaci skarbowych papierów wartościowych pozostających w bilansie Banku oraz środków pieniężnych otrzymanych przez Bank w ramach tej transakcji (jako składnika aktywów finansowych Banku) w wysokości wartości tych środków pieniężnych (de facto w kwocie odpowiadającej wartości początkowej zobowiązania finansowego Banku z tytułu Transakcji Repo) – obniżają podstawę opodatkowania podatkiem od niektórych instytucji finansowych, o której mowa w art. 5 ust. 1 upnif, stosownie do art. 5 ust. 9 pkt 1 oraz art. 5 ust. 9 pkt 3 upnif,

-        aktywa Banku wynikające z Transakcji Reverse Repo zawieranych przez Bank, tj. należności powstałe w związku z przekazaniem środków pieniężnych w ramach Transakcji Reverse Repo, obniżają podstawę opodatkowania podatkiem od niektórych instytucji finansowych, o której jest mowa w art. 5 ust. 1 upnif, stosownie do art. 5 ust. 9 pkt 3 upnif,

uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.

-        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 1 PPSA):

-        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.