Interpretacja 0111-KDIB2-1.4010.18.2026.1.BJ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko częściowo prawidłowe a częściowo nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest częściowo prawidłowe a częściowo nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 stycznia 2026 r. za pośrednictwem e-Doręczenia (PURDE) wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia:

-     czy w związku z prowadzeniem opisanej działalności polegającej na pośredniczeniu w świadczeniu usług za pomocą (…), przychodem podatkowym Spółki (w rozumieniu ustawy o CIT) będzie wyłącznie kwota należnej jej prowizji netto (tj. prowizji pomniejszonej o należny podatek VAT) – zamiast pełnej kwoty zapłaty za usługę należnej (…),

-     innymi słowy, czy Spółka powinna dla celów CIT rozpoznawać jako przychód jedynie prowizję stanowiącą jej definitywne przysporzenie, a nie kwoty należne (…), które są automatycznie przypisywane do (…) przez operatora płatności i nie stanowią środków Spółki.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca X sp. z o.o. (dalej: „Spółka”) posiada siedzibę w Polsce i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Spółka będzie korzystać ze zwolnienia podmiotowego z podatku od towarów i usług (VAT) do limitu 240 000 zł, w związku z czym, w najbliższej przyszłości nie będzie czynnym podatnikiem VAT.

Planowana działalność Spółki polegać będzie na prowadzeniu (…) pod nazwą (…): Klientami (osobami poszukującymi usług w obszarze (…) oraz (…) (osobami fizycznymi lub prawnymi oferującymi takie usługi). Spółka udostępni infrastrukturę techniczną (…) oraz narzędzia niezbędne do komunikacji, rozliczeń i płatności (w tym integrację z systemem (…) do obsługi płatności).

Istotne cechy modelu biznesowego (…):

-     Rola pośrednika: Spółka nie będzie świadczyć usług (…) – usługi te są świadczone przez (…) bezpośrednio na rzecz Klientów. Spółka pełni wyłącznie rolę pośrednika (…), łącząc strony transakcji i ułatwiając zawarcie umowy między nimi. Spółka nie będzie ponosić odpowiedzialności za wykonanie tych usług ani za ich rezultat – odpowiedzialność spoczywa na (…) świadczących usługi.

-     Zawieranie umów i rozliczenia: Umowa o wykonanie danej usługi zawierana jest bezpośrednio pomiędzy Klientem a danym (…) (za pośrednictwem (…)). Spółka udostępnia regulamin oraz infrastrukturę IT do zawarcia umów, ale nie jest stroną tych umów. W zakresie rozliczeń finansowych Spółka udostępnia integrację z operatorem płatności (…), który obsługuje płatności, w wyniku czego środki należne (…) są przypisywane (…) przez operatora płatności.

-     Mechanizm płatności (…): Płatności od Klientów obsługiwane będą za pomocą systemu (…). W tym modelu płatność dokonywana przez Klienta jest technicznie przetwarzana przez (…) jako dostawcę usług płatniczych i kierowana do (…) jako odbiorcy ekonomicznego płatności. Spółka nie dysponuje pełną kwotą zapłaty za usługę. (…) dokonuje automatycznego rozdzielenia płatności w ten sposób, że na rzecz Spółki przekazywana jest wyłącznie kwota należnej prowizji (…), natomiast pozostała część płatności trafia do (…). Dokumentacja operatora płatności dla tego modelu jest dostępna pod adresem (…)

-     Brak dysponowania pełną płatnością: Spółka nie ma prawa i technicznej możliwości do swobodnego dysponowania całą kwotą brutto zapłaconą przez klienta za usługę. Zgodnie z regulaminem (…) oraz umową zawartą pomiędzy Spółką a (…), wynagrodzeniem należnym Spółce jest wyłącznie prowizja z tytułu świadczonej usługi pośrednictwa. Pozostała część płatności stanowi wynagrodzenie należne (…) i nie stanowi przychodu ani środków Spółki. Spółka nie jest uprawniona do rozporządzania tą częścią płatności ani do jej wykorzystania w innym celu; środki należne (…) są automatycznie przypisywane przez (…), a Spółce przypisywana jest wyłącznie Prowizja. Wnioskodawca posiada dokumentację od operatora płatności (…), która potwierdza, że środki należne (…) są przypisywane do jego rachunku rozliczeniowego prowadzonego przez operatora płatności, a Spółka otrzymuje jedynie wyodrębnioną kwotę prowizji.

-     Wysokość prowizji i struktura płatności: Cena usługi oferowanej przez (…) składa się z elementów ustalanych zgodnie z zasadami (…) i regulaminem zaakceptowanym przez (…). Cena Końcowa stanowi kwotę płaconą przez Klienta za Usługę (…) i jest przypisywana (…) i, przy czym (…) automatycznie potrąca z niej wyłącznie Prowizję. Spółka świadczy na rzecz (…) usługę pośrednictwa, za którą przysługuje jej wynagrodzenie w postaci prowizji. Prowizja ta jest ustalana jako określony procent Ceny Końcowej powiększona o stały składnik kwotowy. Na dzień sporządzenia wniosku prowizja Spółki wynosi co do zasady około (...)% Ceny Końcowej oraz może obejmować dodatkowy stały składnik kwotowy (przykładowo 1 zł), przy czym konkretna wysokość prowizji może ulegać zmianom. Prowizja jest naliczana od każdej transakcji i wyodrębniana automatycznie w ramach rozliczenia płatności w momencie dokonania wpłaty przez Klienta. Ustalono, że prowizja Spółki stanowi kwotę brutto, zawierającą należny podatek VAT z tytułu usługi pośrednictwa.

Przykładowo, jeżeli (…) ustali stawkę za usługę w wysokości 100 zł, system (…), zgodnie z regulaminem zaakceptowanym przez (…), wylicza Cenę Końcową należną od Klienta w wysokości 103 zł. Cała ta kwota stanowi przychód brutto (…) z tytułu świadczonej przez niego usługi. Z tej kwoty, w ramach automatycznego podziału płatności, wyodrębniana jest prowizja Spółki jako wynagrodzenie za usługę pośrednictwa, natomiast pozostała część kwoty stanowi wynagrodzenie (…).

-     Fakturowanie i dokumentacja: Usługodawcą wobec Klienta jest (…). Płatność jest obsługiwana przez system (…) w taki sposób, że (…) jest wskazywany jako sprzedawca usługi. Klient otrzymuje z systemu (…) potwierdzenie płatności zawierające kwotę zapłaty oraz dane (…).

-     Opodatkowanie prowizji VAT: Prowizja pobierana przez Spółkę za świadczone usługi pośrednictwa stanowi wynagrodzenie Spółki z tytułu usługi pośrednictwa i będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT według właściwej stawki (najprawdopodobniej 23%, jako usługa pośrednictwa) od momentu utraty przez Spółkę prawa do zwolnienia podmiotowego z VAT, tj. po przekroczeniu ustawowego limitu obrotów. Do czasu utraty zwolnienia podmiotowego Spółka będzie dokumentować prowizję fakturą/rachunkiem, a po rejestracji jako podatnik VAT czynny - fakturą VAT. Podsumowując, Spółka działa wyłącznie jako pośrednik między Klientem a (…), ułatwiając zawarcie i rozliczenie transakcji. System (…), działając na zlecenie stron, dokonuje automatycznego rozdzielenia płatności, w wyniku czego Spółka otrzymuje za tę usługę prowizję. Spółka nie będzie świadczyć na rzecz Klientów usług, które zamawiają oni od (…), nie przyjmuje na siebie wykonywania tych usług ani ryzyk z tym związanych. Główny strumień płatności od Klienta przetwarzany jest technicznie przez (…) w ramach modelu (…) – ekonomicznie należy do (…), zaś dla Spółki ekonomicznie pozostaje jedynie prowizja jako wynagrodzenie za pośrednictwo.

Z punktu widzenia gospodarczego Spółka uzyskuje z każdej transakcji wyłącznie kwotę prowizji należnej za usługę pośrednictwa. Jeżeli Spółka będzie czynnym podatnikiem VAT, część tej prowizji odpowiadająca VAT należnemu nie będzie stanowiła przychodu podatkowego (art. 12 ust. 4 pkt 9 ustawy o CIT). W praktyce oznacza to, że pełna kwota zapłacona przez Klienta nie stanowi środków Spółki; w wyniku automatycznego rozliczenia Spółka otrzymuje wyłącznie należną jej prowizję, zaś reszta środków jest od razu kierowana do wykonawcy usługi. Na potwierdzenie opisanego modelu biznesowego Wnioskodawca załącza obowiązujący regulamin (…).

Pytanie

Czy w związku z prowadzeniem opisanej działalności polegającej na pośredniczeniu w świadczeniu usług za pomocą (…), przychodem podatkowym Spółki (w rozumieniu ustawy o CIT) będzie wyłącznie kwota należnej jej prowizji netto (tj. prowizji pomniejszonej o należny podatek VAT) – zamiast pełnej kwoty zapłaty za usługę należnej (…)?

Innymi słowy, czy Spółka powinna dla celów CIT rozpoznawać jako przychód jedynie prowizję stanowiącą jej definitywne przysporzenie, a nie kwoty należne (…), które są automatycznie przypisywane do (…) przez operatora płatności i nie stanowią środków Spółki?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym modelu biznesowym przychodem podlegającym opodatkowaniu CIT po stronie Spółki jest wyłącznie kwota prowizji uzyskiwanej przez Spółkę z tytułu pośrednictwa, pomniejszona o należny podatek VAT.

Kwoty uiszczane przez Klientów tytułem wynagrodzenia za usługę świadczoną przez (…) nie stanowią przychodu Spółki, gdyż Spółka nie uzyskuje z nich trwałego ani definitywnego przysporzenia majątkowego. Innymi słowy, tylko prowizja netto stanowi ekonomiczne przysporzenie majątkowe Spółki, podczas gdy pozostałe środki uzyskane od Klienta są przychodem (…) (a dla Spółki co najwyżej środkiem przechodnim, technicznym elementem rozliczenia).

Rozliczenia płatności realizowane są za pośrednictwem operatora płatności (…) w modelu (…), w którym płatność Klienta jest technicznie przetwarzana w ramach infrastruktury płatniczej powiązanej z (…), a następnie automatycznie rozdzielana: część odpowiadająca prowizji jest przekazywana Spółce, natomiast pozostała część jest przypisywana i przekazywana (…) jako rzeczywistemu odbiorcy ekonomicznemu płatności.

Innymi słowy, jedynym ekonomicznym przysporzeniem Spółki jest prowizja (netto), natomiast pozostała część płatności stanowi wynagrodzenie (…) i ma względem Spółki charakter wyłącznie technicznie rozliczany w ramach systemu płatności, bez definitywnego zasilenia majątku Spółki.

Uzasadnienie

1.    Definicja przychodu podatkowego w CIT: Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. 2023 poz. 725; dalej: „ustawa o CIT”) nie zawiera jednej, wyraźnej, ścisłej definicji przychodu. W art. 12 ust. 1 ustawy o CIT wymieniono przykładowe kategorie przysporzeń stanowiących przychód, wskazując że przychodami, z pewnymi zastrzeżeniami, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, wartości otrzymanych świadczeń itp. Natomiast w art. 12 ust. 3 ustawy o CIT doprecyzowano, że za przychody związane z działalnością gospodarczą uważa się również przychody należne (choćby jeszcze nie otrzymane), pod warunkiem że nie dotyczą zwróconych towarów, bonifikat itp. Z kolei art. 12 ust. 4 ustawy o CIT zawiera katalog pozycji niezaliczanych do przychodów podatkowych – między innymi zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 9 ustawy CIT do przychodów nie zalicza się należnego podatku od towarów i usług (VAT). Już z tego przepisu wynika, że Spółka nie powinna jako przychodu ujmować części pobieranej prowizji odpowiadającej kwocie należnego VAT – VAT należny nie jest przysporzeniem dla podatnika, lecz kwotą przekazywaną do urzędu skarbowego.

Pomijając aspekt VAT (który jest neutralny dla CIT), należy rozważyć, czy Spółka powinna rozpoznawać jako swój przychód całą kwotę otrzymaną od Klienta (brutto, zawierającą wynagrodzenie dla (…)), czy tylko tę część, którą zatrzymuje dla siebie (prowizję netto). W tym kontekście kluczowe jest kryterium trwałego i definitywnego przysporzenia majątkowego. Ugruntowane orzecznictwo sądów administracyjnych oraz interpretacje organów podatkowych wskazują, że przychodem podatkowym mogą być wyłącznie takie przysporzenia, które mają charakter trwały, bezzwrotny i definitywny, skutkując ostatecznym zwiększeniem aktywów podatnika. Tylko takie przychody, do których podatnik ma pełne prawo i którymi może rozporządzać jak właściciel, podlegają opodatkowaniu CIT. Z kolei środki otrzymane jedynie przejściowo, warunkowo lub z obowiązkiem przekazania innej osobie nie stanowią definitywnego przysporzenia po stronie otrzymującego – nie powiększają trwale jego majątku, gdyż w ostatecznym rozrachunku muszą zostać przekazane komuś innemu.

W realiach przedstawionego zdarzenia przyszłego, gdy Klient płaci za usługę łączną cenę końcową (obejmującą wynagrodzenie (…) i prowizję Spółki), tylko ułamek tej kwoty staje się własnością Spółki (prowizja). Znaczna większość (kwota należna (…)) ma jedynie przejściowy charakter – za pośrednictwem operatora płatności (…) jest nieodwołalnie przekazywana (…). Ta część kwoty nie spełnia zatem kryterium definitywności i trwałości przysporzenia po stronie Spółki. Spółka nie jest uprawniona do dysponowania środkami należnymi (…); podział płatności i przekazanie środków do (…) następuje automatycznie w ramach modelu (…).

Przeciwnie, prowizja, którą Spółka zatrzymuje dla siebie, jest już jej własnym, trwałym przysporzeniem – powiększa aktywa Spółki w sposób definitywny (po odprowadzeniu VAT Spółka uzyskuje tę wartość jako swój zarobek). Dlatego prowizja netto stanowi przychód podatkowy Spółki. Tylko ta część zapłaty spełnia bowiem warunki uznania za przychód w rozumieniu ustawy o CIT: jest należna Spółce za wykonane świadczenie (usługę pośrednictwa) i nie podlega zwrotowi ani przekazaniu innemu podmiotowi (stanowi ostateczny zarobek Spółki).

Podsumowując tę część analizy: Spółka powinna zaliczać do swoich przychodów podatkowych jedynie kwoty prowizji netto, jako że tylko one stanowią dla Spółki trwałe i definitywne zwiększenie majątku. Kwoty należne (…) z tytułu usług świadczonych na rzecz Klientów nie stanowią przychodu Spółki – Spółka pełni wobec nich jedynie rolę pośrednika finansowego (pośredniczy w przepływie płatności). Stanowisko to jest zgodne z ogólną koncepcją przychodu podatkowego wypracowaną w doktrynie i orzecznictwie.

2.   Potwierdzenie stanowiska w interpretacjach indywidualnych: Powyższe rozumienie kwestii rozpoznawania przychodu znajduje bezpośrednie potwierdzenie w interpretacjach podatkowych dotyczących zbliżonych stanów faktycznych. W szczególności Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 15 listopada 2024 r., Znak: 0111-KDIB1-2.4010.501.2024.2.MK, odnoszącej się do prowadzenia serwisu internetowego łączącego użytkowników z twórcami (model analogiczny do opisanego), uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, że Spółka będzie osiągać przychód wyłącznie w wysokości należnej prowizji (pomniejszonej o należny VAT). W uzasadnieniu organ zgodził się, iż Spółka dysponuje jak właściciel tylko różnicą między środkami otrzymanymi od użytkowników a kwotami przekazanymi wykonawcom usług, czyli właśnie prowizją netto. Cała pozostała część kwot przypisywanych (...) przez operatora płatności nie powiększa definitywnie jej aktywów – nie staje się jej przychodem podatkowym. Ujęcie pełnej kwoty w raportach operatora płatności ma wyłącznie charakter techniczny i nie oznacza otrzymania tych środków przez Spółkę. Ekonomicznie i prawnie Spółka otrzymuje wyłącznie prowizję, a reszta jest przypisana do connected account (...). To (...), jako faktyczny beneficjent tej części wynagrodzenia, jest zobowiązany do samodzielnego rozliczenia uzyskanego przychodu zgodnie z przepisami prawa podatkowego właściwymi dla jego rezydencji podatkowej.

Również w innych analogicznych interpretacjach indywidualnych prezentowane jest tożsame podejście. Przykładowo w interpretacji Dyrektora KIS z 16 listopada 2022 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.608.2022.1.MKU, dotyczącej przekazywania napiwków trenerom fitness, wskazano, że kwoty napiwków wpłacane na rachunek spółki i w całości przekazywane następnie trenerom nie stanowią przychodu tej spółki, gdyż nie są jej definitywnym przysporzeniem majątkowym. Organ stwierdził tam wprost, że jeśli spółka nie zatrzymuje dla siebie żadnych kwot z otrzymanych wpłat (przekazując je w całości uprawnionym osobom), to nie sposób uznać tych wpłat za trwałe i definitywne przysporzenie po stronie spółki – w związku z czym nie mogą one być zaliczone do jej przychodów podatkowych. W cytowanej interpretacji oraz kolejnych (np. interpretacja z 25 maja 2023 r., Znak: 0114-KDIP2-2.4010.106.2023.2.KW) podkreślano, że decydujący dla kwalifikacji danej kwoty jako przychodu jest definitywny charakter uzyskanego przysporzenia. Jeśli dany podmiot otrzymuje środki z zastrzeżeniem przekazania ich innej osobie (działa jako pośrednik/agent inkasowy), to środki te nie są jego własnym przysporzeniem i nie generują przychodu po jego stronie.

W odniesieniu do niniejszej sprawy, choć Spółka zatrzymuje pewną część wpłaty (prowizję), to cała reszta – znacznie większa kwota odpowiadająca wynagrodzeniu (...) – nie zasila jej majątku. Sytuacja ta jest jakościowo podobna do przytoczonego przykładu napiwków: Spółka pobiera dla siebie jedynie ściśle określony ułamek otrzymanej płatności, a resztę zwraca (przekazuje) dalej. Ta zwracana część nie jest przychodem Spółki. Przychodem jest tylko część zatrzymana.

3.   Kwestie ewidencyjne i neutralność podatkowa: Warto zauważyć, że przedstawione stanowisko odpowiada zasadzie neutralności opodatkowania i eliminuje sztuczne zawyżenie zarówno przychodów, jak i kosztów Spółki. Gdyby Spółka rozpoznawała pełne kwoty brutto od Klientów jako swoje przychody, musiałaby równocześnie ujmować przekazanie wynagrodzenia (…) jako koszt uzyskania przychodu co nie odzwierciedlałoby rzeczywistości, gdyż (…) nie są podwykonawcami Spółki, lecz niezależnymi usługodawcami świadczącymi usługi bezpośrednio na rzecz Klientów. Byłaby to jednak czysto techniczna operacja księgowa, która nie odzwierciedla rzeczywistego charakteru transakcji – ekonomicznie bowiem te kwoty nigdy nie należały do Spółki. Prawidłowe podejście (tylko prowizja jako przychód) powoduje, że przychód Spółki odzwierciedla rzeczywisty zarobek Spółki na danej transakcji, co jest spójne z istotą podatku dochodowego (opodatkowany ma być dochód faktycznie osiągnięty przez podatnika). Takie ujęcie jest zgodne z zasadą, że przychodem podatkowym są trwałe i definitywne przysporzenia, które ostatecznie zasilają majątek podatnika.

4.   Wnioski: Mając na uwadze powyższą analizę przepisów oraz jednolitą linię interpretacyjną organów podatkowych, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że przychodem podatkowym Spółki z tytułu prowadzenia (…) będzie wyłącznie kwota prowizji należnej Spółce (pomniejszona o należny VAT). Kwota ta stanowi jedyne definitywne przysporzenie dla Spółki w związku z realizowaną transakcją. Natomiast cała pozostała część płatności od Klienta – odpowiadająca wynagrodzeniu za usługę świadczoną przez (…) – nie stanowi przychodu Spółki, gdyż Spółka działa w tym zakresie jedynie jako pośrednik przekazujący cudze środki. Takie stanowisko jest prawidłowe w świetle art. 12 ust. 1-3 oraz art. 12 ust. 4 pkt 9 ustawy o CIT, a także pozostaje w zgodzie z utrwalonym orzecznictwem i aktualnymi interpretacjami indywidualnymi. W konsekwencji Spółka, kalkulując dochód do opodatkowania CIT, powinna uwzględniać jedynie prowizje netto jako swoje przychody, co odzwierciedla rzeczywisty stan faktyczny i prawny opisanych transakcji.

5.   Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy zarówno w zakresie podatku VAT, jak i CIT, opodatkowaniu po stronie Spółki podlega wyłącznie wartość prowizji pobieranej przez Spółkę za pośrednictwo (odpowiednio: jako podstawa opodatkowania VAT oraz jako przychód podatkowy w CIT). Całość pozostałych kwot rozliczanych w ramach systemu płatności pomiędzy Klientami a (…) w ramach rozliczeń z Klientami i (…) nie stanowi wynagrodzenia ani przychodu Spółki, lecz jest transferowana do rzeczywistych usługodawców (…). Takie ujęcie jest zgodne z obowiązującymi przepisami i znajduje potwierdzenie w najnowszym orzecznictwie organów podatkowych, w tym w powołanych wyżej interpretacjach indywidualnych Dyrektora KIS z 2024 r., które dotyczyły analogicznych stanów faktycznych. Wnioskodawca wnosi zatem o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska w formie indywidualnej interpretacji podatkowej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest częściowo prawidłowe a częściowo nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Pana we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”):

Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

W myśl art. 12 ust. 3 ustawy o CIT:

Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Stosowanie do art. 12 ust. 4 pkt 9 ustawy o CIT:

Do przychodów nie zalicza się należnego podatku od towarów i usług.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje ściśle pojęcia przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 ustawy o CIT przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.

Jednocześnie wskazać należy, że za przychód podatkowy w rozumieniu przepisów prawa podatkowego mogą zostać uznane tylko takie przysporzenia podatnika, które mają charakter definitywny, tj. w sposób bezzwrotny i trwały powiększają jego majątek. Przychody należne to bowiem wszelkiego rodzaju przychody, co do których przysługuje podatnikowi uprawnienie do ich dochodzenia, czyli takie, które wynikają z konkretnego stosunku prawnego.

Z opisu sprawy wynika m.in., że planowana Państwa działalność polegać będzie na prowadzeniu (…): Klientami (osobami poszukującymi usług (...), obejmujących w szczególności (…)) oraz (…) (osobami fizycznymi lub prawnymi oferującymi takie usługi). Spółka udostępni infrastrukturę techniczną (…) oraz narzędzia niezbędne do komunikacji, rozliczeń i płatności (w tym integrację z systemem (…) do obsługi płatności).

Nie będziecie Państwo świadczyć usług (…) czy wspólnego (…) we własnym imieniu i na własny rachunek – usługi te są świadczone przez (…) bezpośrednio na rzecz Klientów. Pełnicie Państwo wyłącznie rolę pośrednika (…), łącząc strony transakcji i ułatwiając zawarcie umowy między nimi. Nie będziecie Państwo ponosić odpowiedzialności za wykonanie tych usług ani za ich rezultat – odpowiedzialność spoczywa na (…) świadczących usługi. Umowa o wykonanie danej usługi zawierana jest bezpośrednio pomiędzy Klientem a danym (…) (za pośrednictwem (…)). Udostępniacie Państwo regulamin oraz infrastrukturę IT do zawarcia umów, ale nie jesteście stroną tych umów. W zakresie rozliczeń finansowych udostępniacie Państwo integrację z operatorem płatności (…), który obsługuje płatności, w wyniku czego środki należne (…) są przypisywane (…) przez operatora płatności.

Płatności od Klientów obsługiwane będą za pomocą systemu (…) w modelu (…). W tym modelu płatność dokonywana przez Klienta jest technicznie przetwarzana przez (…) jako dostawcę usług płatniczych i kierowana do (…) jako odbiorcy ekonomicznego płatności. Nie dysponujecie Państwo pełną kwotą zapłaty za usługę. (…) dokonuje automatycznego rozdzielenia płatności w ten sposób, że na Państwa rzecz przekazywana jest wyłącznie kwota należnej prowizji (…), natomiast pozostała część płatności trafia do (…). Nie macie Państwo prawa i technicznej możliwości do swobodnego dysponowania całą kwotą brutto zapłaconą przez klienta za usługę. Zgodnie z regulaminem (…) oraz umową zawartą pomiędzy Państwem a (…), wynagrodzeniem należnym Państwu jest wyłącznie prowizja z tytułu świadczonej usługi pośrednictwa. Pozostała część płatności stanowi wynagrodzenie należne (…) i nie stanowi przychodu ani Państwa środków. Nie jesteście Państwo uprawnieni do rozporządzania tą częścią płatności ani do jej wykorzystania w innym celu; środki należne (…) są automatycznie przypisywane przez (…) do (…), a Państwu przypisywana jest wyłącznie Prowizja. Posiadacie Państwo dokumentację od operatora płatności (…), która potwierdza, że środki należne (…) są przypisywane do jego rachunku rozliczeniowego prowadzonego przez operatora płatności, a Państwo otrzymujecie jedynie wyodrębnioną kwotę prowizji.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia:

-     czy w związku z prowadzeniem opisanej działalności polegającej na pośredniczeniu w świadczeniu usług za pomocą (…), przychodem podatkowym Spółki (w rozumieniu ustawy o CIT) będzie wyłącznie kwota należnej jej prowizji netto (tj. prowizji pomniejszonej o należny podatek VAT) – zamiast pełnej kwoty zapłaty za usługę należnej (…),

-     innymi słowy, czy Spółka powinna dla celów CIT rozpoznawać jako przychód jedynie prowizję stanowiącą jej definitywne przysporzenie, a nie kwoty należne (…), które są automatycznie przypisywane do (…) przez operatora płatności i nie stanowią środków Spółki.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać należy, że z powołanych wyżej regulacji ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jak już wskazano, wynika że o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, lub pomniejsza pasywa. Otrzymane świadczenie może być uznane za przychód, jeżeli ma ono charakter definitywny, ostateczny oraz pewny w tym znaczeniu, że podatnik uzyskuje swobodę dysponowania określonym świadczeniem lub środkami pieniężnymi, a więc takie którym może on rozporządzać jak właściciel.

Tym samym, analizując treść powołanych przepisów oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że skoro jak wynika z wniosku:

- nie dysponujecie Państwo pełną kwotą zapłaty za usługę,

- (…) dokonuje automatycznego rozdzielenia płatności w ten sposób, że na Państwa rzecz przekazywana jest wyłącznie kwota należnej prowizji, natomiast pozostała część płatności trafia do (…),

- nie macie Państwo prawa i technicznej możliwości do swobodnego dysponowania całą kwotą brutto zapłaconą przez klienta za usługę,

to dla Państwa Spółki, jako podatnika VAT czynnego, przychodem będzie wyłącznie należna prowizja pomniejszona o należny podatek od towarów i usług.

W tym też zakresie Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Z Państwa wniosku wynika jednak również, że będziecie Państwo korzystać ze zwolnienia podmiotowego z podatku od towarów i usług (VAT) do limitu 240 000 zł.

W takiej sytuacji, nie można uznać, że część otrzymanej przez Państwa prowizji obejmować będzie należny podatek od towarów i usług.

Zatem w okresie korzystania przez Państwa z ww. zwolnienia podmiotowego, przychodem podatkowym w rozumieniu ustawy o CIT, będzie dla Państwa cała kwota otrzymanej prowizji, a przepis art. 12 ust. 4 pkt 9 ustawy o CIT nie znajdzie zastosowania.

W powyższym zakresie Państwa stanowisko należy zatem uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.

-   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-  w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-  w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.