W zakresie ustalenia, czy Spółce przysługuje prawo do odliczenia od podstawy opodatko-wania w zeznaniu rocznym Wydatków marketingowych, Wydatków na rozwój oraz Wydatków na dostosowywanie opakowań produktów do wymagań klientów, o których mowa we wnio-sku, na podstawie art. 18eb ust. 1 ustawy o CIT, począwszy od 2022 r.
Spółka z o.o., polski rezydent podatkowy, prowadzi działalność produkcyjną w zakresie preparatów weterynaryjnych. Do końca października 2025 r. opodatkowana była na zasadach ogólnych CIT, a od listopada 2025 r. przeszła na ryczałt od dochodów spółek. W latach 2022-2025 (do października) ponosiła wydatki marketingowe (m.in. ulotki, broszury, gadżety reklamowe, kampanie internetowe, udział w targach, współpraca z przedstawicielami handlowymi), wydatki na rozwój produktów (konsultacje, badania, próby technologiczne) oraz wydatki na dostosowanie opakowań do wymagań kontrahentów (projektowanie graficzne, tłumaczenia, druk). Wydatki…
Interpretacja indywidualna
- stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
19 kwietnia 2026 r. za pośrednictwem e-Doręczenia (PURDE) wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Spółce przysługuje prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania w zeznaniu rocznym Wydatków marketingowych, Wydatków na rozwój oraz Wydatków na dostosowywanie opakowań produktów do wymagań klientów, o których mowa we wniosku, na podstawie art. 18eb ust. 1 ustawy o CIT, począwszy od 2022 r.
Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 19 maja 2026 r. Znak: 0111-KDIB2-1.4010.214.2026.1.BJ, wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 9 czerwca 2026 r.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego (doprecyzowany w uzupełnieniu z 9 czerwca 2026 r.)
Wnioskodawca jest polską spółką z ograniczoną odpowiedzialnością i jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu niezależnie od miejsca osiągania dochodów i osiąga dochody z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej.
Spółka od początku swojej działalności odprowadzała podatek CIT na zasadach ogólnych. Od 1 listopada 2025 roku wybrała rozliczanie podatku dochodowego na zasadach ryczałtu od dochodów spółek (tzw. CIT estoński), o którym mowa w art. 28j ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT. Spółka złożyła zawiadomienie ZAW-RD, zamknęła księgi podatkowe na dzień bilansowy 31 października 2025 r. oraz sporządziła sprawozdanie finansowe zgodnie z przepisami o rachunkowości. Zakres wniosku dotyczy jednak lat podatkowych sprzed wyboru Ryczałtu od dochodu spółek, tj. za lata podatkowe:
1) 2022
2) 2023
3) 2024
4) od stycznia 2025 r. do października 2025 r. (skrócony rok podatkowy, z uwagi na wybór Ryczałtu od dochodu spółek od 1 listopada 2025 r.).
W ramach prowadzonej działalności gospodarczej X sp. z o.o. (dalej: Spółka lub Wnioskodawca) jest producentem preparatów (…). Spółka tworzy własne linie produktowe (…).
Spółka wytwarza produkty oraz zajmuje się działalnością handlową jako przedstawiciel firm medycyny (…). Produkty oferowane przez Spółkę to produkty (…).
W związku z dynamicznym rozwojem Spółki, Wnioskodawca ponosi wydatki związane z promocją i reklamą swojej działalności oraz wydatki związane z rozwijaniem produktów, oferty oraz pozyskiwaniem nowych rynków zbytu. Często wymaga to dostosowania produktów do wymogów klientów oraz promocji w celu wzrostu rozpoznawalności marki. Wnioskodawca poprzez skutecznie prowadzony marketing i ponoszenie kosztów usług marketingowych sukcesywnie zwiększa przychody z tytułu sprzedaży.
Spółka ponosi wydatki promocyjno-informacyjne, do których należą:
- produkcja ulotek, broszur, katalogów, biuletynów, plakatów, naklejek, zawieszek, rollupów i innych materiałów reklamowych, tj. gadżety reklamowe (torby, kubki, balony, cukierki - krówki), książeczki zdrowia (…) dla właścicieli, identyfikatory (…);
- usługi wykonania projektu grafiki reklamowej, logo;
- opracowanie projektu marki (…) i badania klienta poprzez konsultacje z (…);
- zawieranie współpracy z przedstawicielami handlowymi, mającymi na celu wzrost sprzedaży produktów Spółki;
- usługi marketingowe i reklamowe wykonywane przez zewnętrznych usługodawców,
- kampanie reklamowe a także reklamy na (…);
- kampanie reklamowe w (…);
- koszty utrzymania domen, serwerów, zarządzaniem hostingiem oraz zaprojektowania, stworzenia i utrzymania strony internetowej, na której prezentowane są produkty Spółki,
- uczestnictwo w targach,
- wynajem sal konferencyjnych na spotkania z klientami, w trakcie których są prezentowane produkty Spółki i oprawa tych spotkań np. florystyczna
- zwane dalej jako „Wydatki marketingowe”.
Wnioskodawca ponosi również koszty związane z utrzymaniem obecnych i rozwijaniem nowych produktów:
- konsultacje związane z doborem surowców do produkcji;
- koszty badań mikrobiologicznych;
- próby technologiczne związane z rozwojem produktu i jego wprowadzeniem na rynek,
- usługa opracowania receptur do nowych produktów
- zwane dalej jako „Wydatki na rozwój”.
Dodatkowo, Spółka ponosi koszty przygotowania i wydruku kartoników do produktów i opakowań oraz etykiet do nich co nosi znamiona dostosowywania opakowań produktów do wymagań kontrahentów o czym mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 3 ustawy CIT, zwane dalej jako „Wydatki na dostosowywanie opakowań produktów do wymagań klientów”.
Z uwagi na fakt, że Spółka dokonuje sprzedaży produktów dla klientów w całej Polsce, Europie, jak również do innych rejonów świata ((…)) wydatki marketingowe mają na celu dotarcie do jak największego grona potencjalnych klientów w różnych językach. W rezultacie ponoszonych wydatków Spółka uatrakcyjnia swoją ofertę sprzedaży swoich produktów, a przez to zdobywa nowych klientów i poszerza rynki zbytu, co bezpośrednio przekłada się na zwiększenie przychodów.
Intencją Spółki jest uzyskanie interpretacji indywidualnej w zakresie możliwości stosowania tzw. ulgi prowzrostowej, o której mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. 2023 poz. 2805, dalej: ustawa o CIT).
Spółka zaznacza, że uzyskuje przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych, a ewentualne przychody z zysków kapitałowych mogą mieć charakter incydentalny.
Wnioskodawca zaznacza, że Spółka samodzielnie zajmuje się produkcją i wytworzeniem produktów we własnym zakresie, sprzedaje je następnie podmiotom niepowiązanym - sklepy (…), inne firmy oraz bezpośrednio konsumentom. Spółka wskazuje, że dzięki poniesionym Wydatkom marketingowym w latach 2022-2025 zwiększyła swoją sprzedaż w porównaniu do lat ubiegłych.
Dane finansowe:
Przychody netto ze sprzedaży i zrównane z nimi:
2020: (…) zł
2021: (…) zł
2022: (…) zł
2023: (…) zł
2024: (…) zł
Wzrost przychodów kwotowo (rok-po roku):
2020-2021: (…) zł
2021-2022: (…) zł
2022-2023: (…) zł
2023-2024: (…) zł
Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności ponosi i zamierza dalej ponosić wydatki celem uzyskania wzrostu przychodów ze sprzedaży wyprodukowanych produktów znajdujących się w jego ofercie sprzedażowej.
Koszty poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży gotowych produktów nie zostały i nie zostaną Spółce zwrócone w żadnej postaci i nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.
Spółka zaznacza, że nie jest podmiotem korzystającym ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a ustawy o CIT, tj. zwolnienia dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej oraz zwolnienia dochodów z działalności gospodarczej osiągniętych z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu.
Dodatkowo, Wydatki marketingowe i Wydatki na rozwój, o których mowa we wniosku, poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu na zasadach wynikających z art. 15 ustawy o CIT. W związku z powyższym Spółka zamierza dokonać odliczenia poniesionych w ten sposób kosztów, od podstawy opodatkowania CIT na podstawie art. 18eb ust. 1 ustawy o CIT, w drodze korekty zeznań rocznych, za następujące lata podatkowe:
1) 2022
2) 2023
3) 2024
4) od stycznia 2025 r. do października 2025 r. (skrócony rok podatkowy, z uwagi na wybór Ryczałtu od dochodu spółek od 1 listopada 2025 r.).
W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 9 czerwca 2026 r. wskazali Państwo, że:
X Sp. z o.o. jest producentem i wyłącznym przedstawicielem w (…), czołowych firm (…). Spółka oferuje innowacyjne preparaty (…), środki uzupełniające podstawowe (…) oraz urządzenia do elektronicznej (…).
Produkty Spółki były/są tworzone przez Spółkę przez doświadczonych specjalistów, zajmujących się od ponad (…) lat branżą (…). Dzięki temu Spółka jest w stanie zaoferować produkty wysokiej jakości. Znając problemy dzisiejszej medycyny, Spółka stworzyła linie produktowe zaspokajające oczekiwania (…) - w bardzo ważnych segmentach tej branży.
Produkty te były/są wytwarzane, produkowane w siedzibie spółki.
Przez działalność handlową, o której mowa w treści wniosku, należy rozumieć dystrybucję do (…) produktów wyprodukowanych przez Spółkę. Zespół handlowy spółki zajmuje się profesjonalną dystrybucją produktów wyprodukowanych i oferowanych przez Spółkę.
Przedmiotem wniosku nie jest działalność handlowa towarów, które nie były wytwarzane/wyprodukowane przez Spółkę, gdyż Spółka ma świadomość, że skorzystanie z odliczenia, o którym mowa w art. 18eb ustawy o CIT, dotyczy wyłącznie wydatków wskazanych w tym przepisie związanych z działalnością wytwórczą podatnika.
Wskazanie dot. „działalności handlowej” w treści wniosku dotyczy wyłącznie działań związanych z dystrybucją produkowanych przez X Sp. z o.o. produktów.
Przez zwiększenie przychodów ze sprzedaży produktów, jakie uzyskaliście we wskazanych we wniosku latach podatkowych rozumiecie Państwo zwiększenie przychodów ze sprzedaży produktów wyłącznie przez Państwa wytworzonych do podmiotów niepowiązanych z Państwem.
Zwiększenie przychodów w poszczególnych latach, których dotyczy wniosek, spełnia/ło warunek, o którym mowa w art. 18eb ust. 4 ustawy o CIT. Spółka przedstawiła w treści wniosku szczegółowe dane finansowe z działalności operacyjnej Spółki z kwotami przychodów, które powyższe potwierdzają.
W latach których dot. wniosek nie korzystali Państwo ze zwolnień na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a ustawy o CIT.
Wydatki, o których mowa we wniosku nie zostały Państwu w jakiejkolwiek formie zwrócone lub odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
W odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytanie Nr 7 o treści: Jakie informacje znajdowały się na ulotkach, broszurach, katalogach, biuletynach, plakatach, rollupach, o których mowa we wniosku?
W jaki sposób wydatki związane z ich zakupem wpisywały się w Państwa działania promocyjno-informacyjne?
Wyjaśniliście Państwo, że ulotki, broszury, katalogi, biuletyny, plakaty oraz rollupy, o których mowa we wniosku stanowiły standardową formę reklamy produktów wytworzonych i oferowanych przez Spółkę. Ww. materiały miały wywołać zapotrzebowanie, zainteresowanie oraz sprzedaż konkretnych produktów, oferowanych i wytworzonych przez Spółkę.
W tym miejscu należy wskazać, że prawo podatkowe nie zawiera definicji legalnej „działań promocyjno-informacyjnych”. Niezbędne jest zatem odniesienie się do językowego znaczenia tej definicji. Przez „działania promocyjno-informacyjne dotyczące produktów” należy rozumieć „działalność w zakresie promocji i informacji o produktach”. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN (https://sjp.pwn.pl) „promocja” oznacza „działania zmierzające do zwiększenia popularności jakiegoś produktu lub przedsięwzięcia; też: każde z tych działań”. Z kolei „informacja” zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN (https://sjp.pwn.pl) to „to, co powiedziano lub napisano o kimś lub o czymś, także zakomunikowanie czegoś”.
Mając na uwadze powyższe słownikowe znaczenia pojęć „promocja” i „informacja” należy wskazać, że aby daną działalność można było uznać za działania promocyjno-informacyjne, niezbędne jest, aby była to działalność zmierzająca do zwiększenia popularności jakiegoś produktu i jednocześnie, aby była to działalność związana z komunikowaniem (informowaniem) o produktach.
Opisane przez Spółkę w opisie stanu faktycznego działania, polegające m.in. na zakupie ww. ulotek, broszur, katalogów, biuletynów, plakatów oraz rollupów są niewątpliwie działaniami promocyjno-informacyjnymi. Należy podkreślić, że czynności te zmierzały do zwiększenia popularności produktów wytworzonych i oferowanych przez Spółkę i jednocześnie stanowiły komunikowanie (informowanie) o produktach Spółki.
Zarówno ulotki, broszury, katalogi, biuletyny, plakaty, rollupy zakupywane przez Spółkę zwiększały (zwiększają) świadomość o jej produktach. Ww. materiały były dystrybuowane klientom zarówno w siedzibie firmy, w trakcie spotkań z klientami czy na targach branżowych, podczas których Spółka mogła zaprezentować w pełni dotychczas wytwarzane i oferowane produkty, jak również nowo wprowadzone produkty, które dotąd nie były w ofercie Spółki.
W trakcie ww. spotkań, właściciele bądź pracownicy Spółki przedstawiali ofertę produktów wytwarzanych przez Spółkę, wykorzystując do tego m.in. materiały, o których mowa powyżej (tj. ulotki, broszury, katalogi, biuletyny itp.).
Spółka opiera prowadzenie swojej działalności na budowaniu pozytywnych relacji oraz utrzymywaniu ich z wybranymi odbiorcami biznesowymi lub grupami odbiorców, stosując różnego rodzaju narzędzia promocji. Pomimo wzrostu znaczenia marketingu internetowego, tradycyjne formy prezentacji i reklamy produktów w trakcie spotkań lub konferencji biznesowych, nadal pozostają skutecznym sposobem na budowanie świadomości i preferencji wyboru produktów dostarczanych klientom.
Należy również wziąć pod uwagę kto jest grupą docelową Spółki, tj. firmy i (…), które przed podjęciem decyzji o zakupie określonych produktów, które chcieliby stosować w swojej (…), chciałby dowiedzieć się jak najwięcej nt. oferowanych przez Spółkę produktów, tj. cech użytkowych, właściwości, zaleceń stosowania, ewentualnych skutków ubocznych czy działań niepożądanych związanych z przyjmowaniem (…) itp.
Spotkania te odbywały się z klientami z branży (…) jak również z pośrednikami, którzy mogli być zainteresowani zakupem produktów oferowanych przez Spółkę.
W trakcie spotkań, przedstawiciele Spółki prezentowali ofertę produktów wytworzonych przez Spółkę. Przedstawiano dostępny asortyment produktów Spółki oraz produkty wcześniej nieoferowane.
W latach 2022-025 Spółka uczestniczyła w targach branżowych z zakresu (…).
Targi te były skierowane do profesjonalnych odbiorców z branży (…) oraz do szerszego grona odbiorców branży (…), stanowiących docelową grupę klientów Spółki.
W związku z uczestnictwem w targach Spółka ponosiła wydatki obejmujące następujące kategorie:
- koszty organizacji miejsca wystawowego - tj. koszty wynajmu powierzchni wystawienniczej, zabudowy i aranżacji stoiska, w tym koszty projektu i wykonania stoiska, mebli wystawienniczych, ekspozytorów na produkty, materiałów dekoracyjnych oraz oznakowania stoiska Spółki,
- koszty zakwaterowania i wyżywienia pracowników - poniesione w związku z delegowaniem pracowników Spółki do obsługi stoiska wystawienniczego na czas trwania targów;
- koszty materiałów promocyjnych dystrybuowanych na targach - katalogi, ulotki, próbki produktów i inne materiały informacyjno-reklamowe przygotowane specjalnie na potrzeby uczestnictwa w targach lub dystrybuowane przy tej okazji.
Uczestnictwo w targach służyło bezpośrednio prezentacji produktów Spółki potencjalnym nowym klientom oraz utrzymaniu i rozwijaniu relacji z klientami dotychczasowymi. Targi branżowe stanowią w sektorze (…) kluczowy kanał nawiązywania kontaktów handlowych i prezentowania nowości produktowych, a obecność Spółki na targach przekładała się bezpośrednio na pozyskiwanie nowych zamówień i partnerów dystrybucyjnych, co znajdowało odzwierciedlenie we wzroście przychodów ze sprzedaży wykazanym przez Spółkę w latach objętych wnioskiem.
Kampanie reklamowe, o których mowa powyżej i o których wspomniano w treści wniosku dotyczyły prezentacji asortymentu produktów oferowanych przez Spółkę. Spółka ma świadomość, że wydatki powyższe mogą być przedmiotem odliczenia w ramach ulgi na wzrost przychodów wyłącznie w zakresie działań promocyjno-informacyjnych dotyczących samych produktów.
Kampanie reklamowe prowadzone za pośrednictwem platformy (…) (obejmującej serwisy (…)) polegały na wyświetlaniu płatnych reklam graficznych i wideo skierowanych do zdefiniowanych grup docelowych - zarówno profesjonalistów z branży (…).
Przedmiotem reklam były wyłącznie produkty wytworzone przez Spółkę.
Reklamy przyjmowały formę:
- postów sponsorowanych - materiałów graficznych lub wideo prezentujących konkretne produkty Spółki wraz z opisem ich właściwości i zastosowania, wyświetlanych w aktualnościach użytkowników (…);
- reklam karuzelowych - umożliwiających prezentację kilku produktów z oferty Spółki w ramach jednego materiału reklamowego;
- reklam remarketingowych - kierowanych do użytkowników, którzy wcześniej odwiedzili stronę internetową Spółki lub wykazali zainteresowanie analogicznymi produktami, w celu ponownego dotarcia z komunikatem sprzedażowym i skłonienia do zakupu produktu Spółki.
Kampanie realizowane w systemie (…) polegały na wyświetlaniu płatnych reklam tekstowych i graficznych użytkownikom (…) oraz sieci reklamowej (…), którzy poszukiwali produktów odpowiadających ofercie Spółki.
Przedmiotem reklam były wyłącznie produkty wytworzone przez X Sp. z o.o. Kampanie obejmowały w szczególności:
- reklamy w sieci wyszukiwania - płatne linki sponsorowane wyświetlane na pierwszych pozycjach wyników wyszukiwania (…) po wpisaniu przez użytkownika fraz kluczowych związanych z produktami Spółki ((…)); kliknięcie w reklamę kierowało użytkownika bezpośrednio na stronę produktową lub stronę główną Spółki;
- kampanie remarketingowe - reklamy kierowane do użytkowników, którzy wcześniej odwiedzili stronę internetową Spółki, lecz nie dokonali zakupu, mające na celu ponowne zaangażowanie potencjalnego klienta i doprowadzenie do transakcji.
Użyte przez Spółkę we wniosku sformułowanie, że koszty przygotowania i wydruku kartoników do produktów, opakowań oraz etykiet „noszą znamiona dostosowywania opakowań produktów do wymagań kontrahentów", należy rozumieć w ten sposób, że wydatki te były ponoszone nie w celu stworzenia standardowych, jednolitych opakowań przeznaczonych dla nieoznaczonego odbiorcy, lecz w celu dostosowania formy, treści lub wyglądu opakowania do konkretnych wymagań stawianych przez poszczególnych kontrahentów lub kategorii kontrahentów Spółki, jako warunek nawiązania lub utrzymania współpracy handlowej.
W ramach opisanej kategorii Wnioskodawca poniósł następujące wydatki:
- koszty projektowania graficznego kartoników i etykiet - tj. koszty opracowania projektu graficznego opakowania lub etykiety produktu zgodnie ze specyfikacją lub wytycznymi graficznymi przekazanymi przez kontrahenta (np. konkretna paleta kolorów, wymagany układ treści, wymagany język lub języki na opakowaniu, obowiązkowe logotypy lub oznaczenia wymagane przez odbiorcę);
- koszty druku i produkcji kartoników - tj. koszty zlecenia drukarni lub innemu podmiotowi zewnętrznemu produkcji kartoników opakowaniowych w wersji zaakceptowanej przez kontrahenta;
- koszty druku i produkcji etykiet - tj. koszty wydruku etykiet samoprzylepnych lub innych, zawierających treści wymagane przez konkretnego kontrahenta lub rynek docelowy (np. tłumaczenia przysięgłe na język obcy, lokalne oznaczenia rejestracyjne lub (…) wymagane na danym rynku zbytu, kody kreskowe lub QR w formatach wymaganych przez odbiorcę);
- koszty tłumaczeń treści opakowań - w przypadku sprzedaży na rynki zagraniczne ((…)) - koszty przygotowania obcojęzycznych wersji treści opakowania lub etykiety jako warunek dopuszczenia produktu do sprzedaży na danym rynku lub wymóg wyraźnie zgłoszony przez zagranicznego kontrahenta.
Opisane wydatki były ponoszone w reakcji na wymagania zgłaszane przez konkretnych kontrahentów Spółki - przede wszystkim przez:
- sklepy i sieci (…) - wymagające, aby opakowanie produktu spełniało ich własne standardy wizualne lub zawierało określone informacje handlowe (np. ceny sugerowane, kody PLU, szczegółowe opisy składu w wymaganym formacie);
- (…) - oczekujące w szczególności indywidualnego oznaczenia produktu przeznaczonego na potrzeby ich placówki lub ich własnych klientów;
- zagranicznych dystrybutorów i partnerów handlowych - stawiających wymagania co do języka, układu treści, oznaczeń i certyfikatów widniejących na opakowaniu, wynikające z lokalnych przepisów prawa lub polityki handlowej dystrybutora.
Celem poniesienia tych wydatków było każdorazowo umożliwienie lub utrzymanie sprzedaży produktów Spółki do danego kontrahenta lub na dany rynek - a zatem bezpośrednie zwiększenie lub utrzymanie przychodów ze sprzedaży produktów wytworzonych przez Spółkę.
Bez poniesienia tych kosztów zawarcie lub utrzymanie współpracy z danym kontrahentem nie byłoby możliwe lub byłoby istotnie utrudnione, gdyż kontrahent stawiał spełnienie wymogów dotyczących opakowania jako warunek zamówienia. Wydatki te mają zatem bezpośredni, a nie jedynie pośredni związek z przychodami ze sprzedaży produktów Spółki.
Współpraca Spółki z przedstawicielami handlowymi polegała na zlecaniu osobom fizycznym lub podmiotom gospodarczym (dalej: „Przedstawiciele”) aktywnego reprezentowania Spółki na rynku w celu pozyskiwania nowych klientów, utrzymywania relacji z klientami dotychczasowymi oraz promowania produktów Spółki wśród potencjalnych odbiorców. Przedstawiciele działali jako zewnętrzny kanał sprzedaży i promocji produktów Spółki, docierając do grup klientów, do których Spółka nie docierałaby samodzielnie lub docierałaby z istotnie mniejszą efektywnością.
Do zadań Przedstawicieli należało w szczególności:
- pozyskiwanie nowych klientów - aktywne identyfikowanie i nawiązywanie kontaktów z potencjalnymi odbiorcami produktów (…), a następnie doprowadzanie do zawarcia umów sprzedaży lub pierwszego zamówienia;
- prezentowanie i demonstrowanie produktów - przeprowadzanie spotkań handlowych, wizyt (…) i punktach sprzedaży, podczas których Przedstawiciele prezentowali asortyment Spółki, przekazywali próbki produktów i materiały informacyjno-promocyjne (katalogi, ulotki, materiały opracowane przez Spółkę);
- utrzymywanie relacji z dotychczasowymi klientami - regularne wizyty u aktywnych kontrahentów Spółki celem podtrzymania współpracy, informowania o nowych produktach lub rozszerzeniach oferty oraz zbierania informacji zwrotnych o produktach i potrzebach rynku.
Współpraca z Przedstawicielami była realizowana na podstawie umów cywilnoprawnych - w zależności od konkretnego przypadku w formie umowy agencyjnej, umowy o świadczenie usług lub umowy współpracy handlowej. Wynagrodzenie Przedstawicieli było co do zasady uzależnione od wyników sprzedaży i miało charakter prowizyjny (procent od wartości zamówień pozyskanych lub obsłużonych przez danego Przedstawiciela) lub stanowiło kombinację stałej opłaty za dostępność i aktywność oraz prowizji od wyników. Wydatki wskazane powyżej nie stanowiły wynagrodzeń pracowników Spółki lub osób zatrudnionych na podstawie umowy zlecenia.
Współpraca miała charakter ciągły w całym okresie objętym wnioskiem, tj. w latach 2022–2025. Przedstawiciele działali na wyznaczonych terytoriach lub w ramach określonych segmentów rynku (np. regionalny rynek (…), konkretna kategoria klientów), dzięki czemu Spółka mogła w sposób zorganizowany i systematyczny poszerzać swoją obecność handlową na terenie Polski oraz - w przypadku Przedstawicieli obsługujących rynki zagraniczne - na rynkach zagranicznych.
W związku ze współpracą z Przedstawicielami handlowymi Spółka poniosła następujące kategorie wydatków:
- wynagrodzenia prowizyjne - wypłacane na podstawie faktur VAT wystawianych przez Przedstawicieli, obliczane jako uzgodniony procent od wartości netto zamówień pozyskanych lub zrealizowanych przez danego Przedstawiciela; wynagrodzenia te stanowiły bezpośrednie odzwierciedlenie wartości sprzedaży wygenerowanej dzięki działalności Przedstawiciela;
- stałe wynagrodzenie za dostępność i aktywność - w przypadkach, gdy umowa przewidywała oprócz prowizji stały element wynagrodzenia za utrzymywanie relacji z klientami i regularną aktywność handlową.
Książeczki (…) to drukowane materiały w formacie zbliżonym do broszury, wręczane właścicielom zwierząt domowych za (…) - a więc bezpośrednich klientów Spółki, do których adresowana jest oferta sprzedażowa produktów X Sp. z o.o. Książeczki pełnią funkcję pomocniczego dokumentu (…) z wykorzystaniem produktów Spółki.
Identyfikatory (…) (dalej: „Identyfikatory”) to natomiast materiały w formie nalepek, kartek lub tagów umieszczanych w Książeczkach lub osobno wręczanych właścicielowi po wizycie, potwierdzające podanie konkretnego preparatu (…).
Zarówno Książeczki, jak i Identyfikatory zawierają elementy o charakterze informacyjno-promocyjnym nt. produktów oferowanych przez Spółkę. W szczególności:
- nazwy handlowe wytwarzanych przez nią (…) umieszczone są na okładce i stronach wewnętrznych Książeczki, a także na każdym Identyfikatorze; właściciel (…) z produktami Spółki co buduje pozycję Spółki jako godnego zaufania dostawcę (…) (produktów) (…);
- zawierają krótkie informacje na temat poszczególnych linii produktowych (…) co pełni funkcję katalogu lub ulotki informacyjnej dostępnej dla (…) i przekłada się bezpośrednio na wzrost zamówień takich produktów (…), którzy wykorzystuję je przy obsłudze (…) swoich klientów;
- materiały wskazują również strony internetowe, dane kontaktowe i sklepy, w których dostępne są produkty Spółki;
- w Identyfikatorach (…) przewidziano miejsca na wpisanie nazwy handlowej konkretnego preparatu (produktu) (…), co buduje skojarzenie produktu z marką w oczach właściciela i przyczynia się do rozpoznawalności produktów Spółki w codziennym użytkowaniu.
Zarówno Książeczki, jak i Identyfikatory były dystrybuowane przez Spółkę bezpłatnie (…) jako materiał promujący produkty Spółki i wspierający pracę (…). Stanowiły one element pakietu promocyjnego Spółki kierowanego do (…) - podmiotów rekomendujących produkty (…).
Kanał dystrybucji jest kluczowy dla rozumienia marketingowej funkcji tych materiałów: (…), staje się naturalnym ambasadorem produktów oferowanych przez Spółkę. Właściciel (…), za każdym razem stykając się z produktami wytwarzanymi i oferowanymi przez Spółkę.
Opisane materiały oddziałują na wzrost przychodów Spółki na kilku poziomach:
- Lojalność (…) wobec produktów (…) w stosunku do produktów konkurencji;
- Efekt powtórnego zakupu po stronie (…), może pytać o ten sam produkt (…) lub nabywać go bezpośrednio przez sklep internetowy lub detaliczny; Spółka prowadzi sprzedaż zarówno do podmiotów biznesowych (B2B), jak i bezpośrednio do konsumentów, co czyni ten efekt szczególnie istotnym;
- Budowanie rozpoznawalności marki na rynku masowym - Książeczki trafiają do szerokiego grona odbiorców niebędących bezpośrednimi klientami B2B Spółki, rozszerzając zasięg komunikacji marketingowej co poszerza krąg potencjalnych odbiorców produktów Spółki.
Grafiki reklamowe były zlecane w związku z wprowadzaniem produktów na rynek. Każdy produkt wytworzony przez Spółkę musi spełniać określone parametry, a dodatkowo powinien zawierać odpowiednie walory estetyczne, aby zachęcić klienta do jego zakupu. Liczy się nie tylko jakość oferowanego produktu, ale również sposób w jaki jest opakowany czy obrandowany, gdyż ma to bezpośredni wpływ na zachowania zakupowe klientów. Zlecane grafiki dotyczyły zatem przygotowania oprawy graficznej (szaty graficznej) konkretnego produktu bądź materiałów reklamowych, tj. broszury, ulotki, katalogi zawierające ofertę produktów wytwarzanych przez Spółkę. Na oferowanych produktach oraz przygotowanych materiałach reklamowych produktów oferowanych przez Spółkę znajdowało się również logo Spółki.
Logo Spółki oraz grafiki reklamowe były wykorzystywane i prezentowane we wszystkich kanałach komunikacji marketingowej X Sp. z o.o., w tym w szczególności:
- strona internetowa Spółki - logo i grafiki reklamowe stanowiły integralny element strony internetowej prezentującej produkty Spółki,
- kampanie reklamowe (…) - kreacje graficzne opracowane w ramach zleconych projektów graficznych były bezpośrednio wykorzystywane jako materiał wizualny płatnych reklam i postów sponsorowanych promujących produkty Spółki;
- kampanie (…) - grafiki reklamowe w odpowiednich formatach były wykorzystywane w reklamach (…);
- materiały drukowane - katalogi, ulotki, broszury, plakaty i rollup'y dystrybuowane przez przedstawicieli handlowych oraz na targach branżowych zawierały logo i grafiki opracowane w ramach zleconych projektów;
- opakowania produktów i etykiety - logo Spółki i poszczególnych linii produktowych umieszczane było na kartonikach, etykietach i opakowaniach wytwarzanych produktów, co budowało rozpoznawalność marki u końcowych odbiorców - (…);
- stoiska targowe - zabudowa i oznakowanie stoisk wystawienniczych na targach branżowych opierała się na zleconych projektach graficznych, zapewniając spójną i profesjonalną prezentację produktów Spółki wobec uczestników targów;
- materiały dla przedstawicieli handlowych - wszelkie materiały przekazywane przedstawicielom handlowym do wykorzystania (…) w ramach zleconych projektów graficznych.
Pytanie
Czy w przedstawionym stanie faktycznym, Spółce przysługuje prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania w zeznaniu rocznym Wydatków marketingowych, Wydatków na rozwój oraz Wydatków na dostosowywanie opakowań produktów do wymagań klientów, o których mowa we wniosku, na podstawie art. 18eb ust. 1 ustawy o CIT, począwszy od 2022 r.?
Państwa stanowisko w sprawie (doprecyzowane w uzupełnieniu z 9 czerwca 2026 r.)
Państwa zdaniem, Spółce przysługuje prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania w zeznaniu rocznym Wydatków marketingowych, Wydatków na rozwój oraz Wydatków na dostosowywanie opakowań produktów do wymagań klientów, o których mowa we wniosku, na podstawie art. 18eb ust. 1 ustawy o CIT, począwszy od 2022 r.
Uzasadnienie
Ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 r. poz. 2587), która weszła w życie 1 stycznia 2022 r., wprowadzono przepisy mające zdynamizować rozwój gospodarczy kraju poprzez system ulg podatkowych. Jedną z form wsparcia przedsiębiorców w ramach Polskiego Ładu jest ulga na zwiększenie przychodów ze sprzedaży produktów, czyli tzw. „ulga na ekspansję lub ulga prowzrostowa”. Celem ulgi jest zachęcenie przedsiębiorców do rozwoju swojej działalności i rozszerzania działalności nie tylko na rynek krajowy, ale także na zagraniczne rynki zbytu.
Regulacje dotyczące tej ulgi zawiera dodany do ustawy o CIT art. 18eb, który w ust. 1 stanowi, że: Podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów do wysokości dochodu uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych, nie więcej jednak niż 1 000 000 zł w roku podatkowym.
Zgodnie z art. 18eb ust. 2 ustawy o CIT:
Przez produkty rozumie się rzeczy wytworzone przez podatnika.
W świetle art. 18eb ust. 3 ww. ustawy:
Przez zwiększenie przychodów ze sprzedaży produktów, o których mowa w ust. 1, rozumie się odpłatne zbycie produktów do podmiotu niebędącego podmiotem powiązanym w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4.
W myśl art. 18eb ust. 4 ustawy o CIT:
Podatnik jest uprawniony do skorzystania z odliczenia pod warunkiem, że w okresie 2 kolejno następujących po sobie lat podatkowych, licząc od roku podatkowego, w którym poniósł koszty zwiększenia przychodów, o których mowa w ust. 1, zwiększył przychody ze sprzedaży produktów w stosunku do przychodów z tego tytułu ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia tych kosztów lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych w danym kraju.
Zgodnie natomiast z art. 18eb ust. 7 ustawy o CIT:
Za koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów uznaje się koszty:
1) uczestnictwa w targach poniesione na:
a) organizację miejsca wystawowego,
b) zakup biletów lotniczych dla pracowników,
c) zakwaterowanie i wyżywienie dla pracowników;
2) działań promocyjno-informacyjnych, w tym zakupu przestrzeni reklamowych, przygotowania strony internetowej, publikacji prasowych, broszur, katalogów informacyjnych i ulotek, dotyczących produktów;
3) dostosowania opakowań produktów do wymagań kontrahentów;
4) przygotowania dokumentacji umożliwiającej sprzedaż produktów, w szczególności dotyczącej certyfikacji towarów oraz rejestracji znaków towarowych;
5) przygotowania dokumentacji niezbędnej do przystąpienia do przetargu, a także w celu składania ofert innym podmiotom.
Ulga na ekspansję polega na odliczeniu od podstawy opodatkowania kosztów poniesionych w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów bezpośrednio wytworzonych przez podatnika i zbywanych na rzecz podmiotów niepowiązanych. Ulga umożliwia odliczenie wydatków dwa razy - zarówno jako koszty uzyskania przychodów, jak i w ramach samej ulgi (do kwoty 1 mln zł).
Wnioskodawca będzie mógł odliczyć wskazane poniżej koszty od podstawy opodatkowania, jeżeli po skorzystaniu z ulgi, w okresie 2 następujących po sobie lat podatkowych, począwszy od roku, w którym poniesione zostały koszty zwiększenia przychodów (dokonano odliczenia):
- zwiększył przychody ze sprzedaży produktów w stosunku do przychodów z tego tytułu ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia tych kosztów lub
- osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych lub
- osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych w danym kraju.
Wnioskodawca wskazuje, że ustawowy katalog kosztów poniesionych na działania promocyjno-informacyjne jest katalogiem otwartym na co wskazuje zwrot „w tym”.
W tym miejscu należy wskazać, że definicja słowa „reklama” oznacza, zgodnie ze słownikiem języka polskiego, działanie mające na celu zachęcenie potencjalnych klientów do zakupu konkretnych towarów lub do skorzystania z określonych usług. Działania promocyjne to zatem wszelkie działania, wykorzystywane do poinformowania klientów (odbiorców) o istnieniu oferty oraz doprowadzenia do zakupu produktu, skorzystania z usługi.
Zgodnie z definicją, promocja oznacza marketingowe przedsięwzięcie przedsiębiorstwa, które ma na celu zwiększenie popytu na dobra i usługi, które są przez nie świadczone. Działania promocyjne wpływają na decyzje klientów i potencjalnych nabywców poprzez dostarczanie informacji, argumentacji, obietnic oraz skłanianie do kupna lub skorzystania z promowanych produktów i usług, wytwarzając przy tym pozytywną opinię o przedsiębiorstwie.
Zgodnie z art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT, za koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów uznaje się koszty działań promocyjno-informacyjnych, w tym zakupu przestrzeni reklamowych, przygotowania strony internetowej, publikacji prasowych, broszur, katalogów informacyjnych i ulotek, dotyczących produktów. Zauważyć należy, że użycie w powyższym przepisie sformułowania „w tym” wskazuje na przykładowe wyliczenie kosztów związanych z działaniami promocyjno-informacyjnymi. Przy czym podkreślenia wymaga, że w zawartych przykładach ustawodawca wskazał na działania, które w sposób bezpośredni służą promowaniu i informowaniu o produktach podatnika.
Dodatkowo zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN https://sjp.pwn.pl/ promocja, to działania zmierzające do zwiększenia popularności jakiegoś produktu lub przedsięwzięcia. Natomiast reklama, to działanie mające na celu zachęcenie potencjalnych klientów do zakupu konkretnych towarów lub do skorzystania z określonych usług, plakat, napis, ogłoszenie, krótki film itp. służące temu celowi. Natomiast pojęcie „reklama” wg „Słownika języka polskiego” pod red. M. Szymczyka (Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 2002 r.) oznacza rozpowszechnianie informacji o towarach, ich zaletach, wartości, miejscach i możliwościach nabycia, chwalenie kogoś, zalecanie czegoś przez prasę, radio, telewizję i inne podobne środki, np. plakaty, napisy i ogłoszenia służące temu celowi. Z kolei, informacja zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN (https://sjp.pwn.pl) to to, co powiedziano lub napisano o kimś lub o czymś, także zakomunikowanie czegoś.
Z kolei pod pojęciem usług reklamowych rozumie się wszelką działalność promocyjną, w wyniku której lub w trakcie której następuje przekazywanie treści mających za zadanie informować o istnieniu lub cechach oferowanych towarów lub usług w celu zwiększenia sprzedaży tych produktów. Usługi reklamowe mogą być wykonywane zarówno przez podmioty, które profesjonalnie zajmują się świadczeniem usług reklamowych, jak i podmioty, dla których wykonanie usługi reklamowej nie jest realizowane w ramach ich podstawowej działalności gospodarczej.
Odnosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że kosztami działań promocyjno-informacyjnych, które mieszczą się w katalogu kosztów z art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT jako koszty, które bezpośrednio mają na celu informowanie o produktach wytworzonych przez Wnioskodawcę oraz ich promowanie są Wydatki marketingowe wymienione w opisie stanu faktycznego.
Zdaniem Wnioskodawcy, ww. Wydatki marketingowe mieszczą się w katalogu działań promocyjno-informacyjnych, o którym mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 2 Ustawy o CIT.
Jak wynika z literalnego brzmienia przepisu art. 18eb ust. 7 pkt 4 ustawy o CIT, ulgą na ekspansję objęte są wyłącznie koszty uzyskania przychodów poniesione na przygotowanie dokumentacji umożliwiającej sprzedaż produktów, w szczególności dotyczącej certyfikacji towarów oraz rejestracji znaków towarowych. Użycie sformułowania „w szczególności” pozwala sądzić, że każdy wydatek niezbędny oraz wymagany prawem przy wejściu na rynek, może zostać odliczony w ramach ulgi na ekspansję. Również Wydatki na dostosowywanie opakowań produktów do wymagań klientów, o których mowa w treści wniosku, zostały wymienione w katalogu wydatków objętych ulgą na ekspansję.
W tym miejscu należy wskazać, że wydatki poniesione w celu zwiększenia przychodów nie zostały, ani nie zostaną zwrócone Wnioskodawcy w jakiejkolwiek formie, ponadto nie były odliczone i nie będą odliczone przez Wnioskodawcę od podstawy opodatkowania w inny sposób niż wskazany w art. 18eb ustawy o CIT.
Powyższe stanowisko potwierdza, wykształcona w tym zakresie linia interpretacyjna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w tym m.in. w interpretacjach indywidualnych:
- z 16 października 2023 r. Znak: 0111-KDIB1-3.4010.391.2023.1.JKU.
Natomiast, biorąc pod uwagę wyjaśnienia Organu odnośnie rozumienia pojęć promocja, reklama i usługi reklamowe stwierdzić należy, że kosztami działań promocyjno-informacyjnych, które mieszczą się w katalogu kosztów z art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT jako koszty, które bezpośrednio mają na celu informowanie o produktach Spółki oraz ich promowanie są koszty:
- tworzenia i precyzyjnego kierowania reklam graficznych i tekstowych, które pojawiać się będą na krajowych i zagranicznych portalach informacyjnych, wideo, sprzedażowych blogach itd.,
- wyświetlania linków sponsorowanych w wynikach wyszukiwania wyszukiwarek internetowych,
- publikowania reklam w sieci wyszukiwania, które są płatne za każde kliknięcie reklamy tekstowej lub/i graficznej,
- korzystania z systemów reklamowych opartych o oferty sponsorowane rozliczane jako opłata za wystawienie oferty, a w przypadku reklamy graficznej rozliczane za każde kliknięcie w reklamę,
- pozycjonowanie strony w wyszukiwarkach internetowych (faktura wystawiana przez podmiot zewnętrzny),
- wypłaty należności za świadczone usługi o charakterze promocyjno-informacyjnym na rzecz podmiotów zewnętrznych (influencerzy, obsługa mediów społecznościowych, usługi agencji marketingowych),
- obsługi strony internetowej Spółki,
- zdjęć (wizualizacji) nowych wyrobów wykonanych celem umieszczenia ich na stronie internetowej Spółki (faktura wystawiana przez podmiot zewnętrzny lub z ewidencji czasu pracy wynika, ile czasu pracownik poświęcił na tego typu prace).
- z 23 grudnia 2022 r. Znak: 0111-KDIB2-1.4010.412.2022.1.AR:
odnosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że kosztami działań promocyjno-informacyjnych, które mieszczą się w katalogu kosztów z art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT jako koszty, które bezpośrednio mają na celu informowanie o produktach Wnioskodawcy oraz ich promowanie są:
- koszty przygotowania materiałów reklamowych, m.in. koszty druku katalogów,
- koszty nabycia przestrzeni reklamowej w sieci i promocji w social media, m.in. (...), (...), (...), gdzie prezentowane i promowane są produkty Spółki,
- koszty związane z korzystaniem z zagranicznych platform sprzedażowych ((...), (...)) gdzie prezentowane i promowane są produkty Spółki,
- koszty przygotowywania tekstów reklamowych, projektowania i wysyłki newsletterów, udostępnianie materiałów reklamowych na specjalnie przygotowanych Ipadach,
- koszty współpracy z tzw. influencerami zagranicznymi - osobami, które dzięki swoim zasięgom, promują produkty Spółki w social mediach na rynkach zagranicznych,
- koszty poniesione na współpracę z osobą, która zajmuje się informowaniem o produktach Spółki i ich promocją w H.,
- koszty związane z zarządzaniem hostingiem oraz koszty projektowania, optymalizacji i wdrażania stron www.,
- koszty poniesione w celu nabycia usług podmiotów pośredniczących w zakładaniu i obsłudze zagranicznych kont sprzedawców na platformie (...) w krajach takich, jak m.in.: (...), a także kosztów rozpoczęcia współpracy z innymi marketplace'ami operującymi za granicą.
- o ile w rzeczywistości ich poniesienie prowadzi/będzie prowadzić do zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów Wnioskodawcy.
- z 6 października 2022 r. Znak: 0111-KDIB1-1.4010.466.2022.2.SG:
Odnosząc zatem powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że działania reklamowe Spółki prowadzone za pośrednictwem sieci Internet, tj. (...) - system reklamowy (...), poprzez który odbiorca po kliknięciu w tekst lub baner, zostaje przekierowany na stronę internetową Spółki (stronę główną, podstronę produktową lub oddzielną stronę dedykowaną konkretnemu Urządzeniu) mieszczą się w katalogu działań promocyjno-informacyjnych, o którym mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 2 u.p.d.o.p.
- z 4 stycznia 2023 r. Znak: 0114-KDIP2-1.4010.190.2022.2.KW:
Odnosząc zatem powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że działania reklamowe Spółki prowadzone za pośrednictwem sieci Internet, tj. - system reklamowy grupy, poprzez który odbiorca po kliknięciu w tekst lub baner, zostaje przekierowany na stronę internetową Spółki (stronę główną lub podstronę produktową) mieszczą się w katalogu działań promocyjno-informacyjnych, o którym mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 2 u.p.d.o.p.
- z 30 stycznia 2023 r., Znak: 0114-KDIP2-1.4010.176.2022.3.KS:
Intencją ustawodawcy przy projektowaniu przepisów art. 18eb ustawy o CIT, było objęcie przedmiotową ulgą wyłącznie produktów stanowiących rzeczy (przedmioty materialne) wytworzone przez podatnika. W analizowanej sprawie zlecenie wykonania elementów produktu (posiłku) podmiotom trzecim (Zleceniobiorcom) nie przesądza o tym, że sprzedawane produkty nie zostały wytworzone przez Państwa; należy uznać, że spełniają Państwo warunek wytworzenia przez podatnika oferowanych produktów.
Biorąc powyższe pod uwagę, w odniesieniu do poniesionych Wydatków marketingowych oraz Wydatków na rozwój przez Spółkę, mieszczą się w katalogu działań, o którym mowa w art. 18eb ust. 7 ustawy o CIT.
Podsumowując, całość przedstawionych powyżej okoliczności uprawnia Wnioskodawcę do zaliczenia ww. Wydatków marketingowych i Wydatków na rozwój do katalogu kosztów wskazanego w art. 18eb ust. 7 ustawy o CIT, które zostały poniesione jako koszty w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów i będą mogły zostać odliczone od podstawy opodatkowania jako koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów przy spełnieniu przez Spółkę pozostałych warunków zastosowania ulgi określonej w art. 18eb ustawy o CIT.
Dodatkowo należy przytoczyć interpretację z 18 października 2025 r. Znak: 0111-KDIB1-3.4010.504.2024.2.MBD:
Wydatki których dotyczy wniosek należy oceniać pod kątem spełnienia przesłanek art. 18eb ust. 7 pkt 4 ustawy o CIT.
Zgodnie z cytowanym powyżej art. 18eb ust. 7 pkt 4 ustawy o CIT, za koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów uznaje się koszty przygotowania dokumentacji umożliwiającej sprzedaż produktów, w szczególności dotyczącej certyfikacji towarów oraz rejestracji znaków towarowych.
Zauważyć należy, że w opisie wskazali Państwo, że pragnąć rozszerzyć potencjalny krąg klientów, a więc zwiększyć rynek w roku 2022 i w latach następnych Spółka występuje o wydanie certyfikatów. Certyfikaty te nie są obowiązkowe z mocy prawa oraz wymagane przy wejściu na rynek, tylko wymagane przez niektórych z odbiorców produktów.
Jak wynika z literalnego brzmienia ww. przepisu, ulgą na ekspansje objęte są wyłącznie koszty uzyskania przychodów poniesione na przygotowanie dokumentacji umożliwiającej sprzedaż produktów, w szczególności dotyczącej certyfikacji towarów oraz rejestracji znaków towarowych.
Zatem, koszty uzyskania certyfikatów, które nie są wymagane prawem przy wejściu na rynek, nie mogą zostać odliczone w ramach ulgi na ekspansję na podstawie art. 18eb ust. 7 pkt 4 ustawy, nie są bowiem niezbędne do sprzedaży produktów.
W związku z rozstrzygnięciem wszelkie wydatki poniesione przy wejściu na nowy rynek, które są wymagane prawem, a ich niedopełnienie byłoby tożsame z rezygnacją ze sprzedaży produktu na tym rynku są objęte ulgą na ekspansję.
Zgodnie z art. 18eb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przez produkty objęte ulgą rozumie się „rzeczy wytworzone przez podatnika”.
Ustawodawca w art. 18eb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zdefiniował na potrzeby ulgi prowzrostowej pojęcie „produktów” jako rzeczy wytworzonych przez podatnika, jednakże nie sprecyzował ani pojęcia „rzeczy”, ani pojęcia „wytworzenia”. Co istotne, również żaden z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie odnosi się do tej kwestii. Z tego względu należy w tym przypadku sięgnąć do definicji zawartych w innych przepisach prawa oraz do reguł wykładni przepisów prawa, w tym w szczególności do wykładni językowej użytych pojęć, jak również wykładni systemowej. Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN, słowo „wytwarzać” oznacza m.in. „zrobić, wyprodukować coś”.
Pochodzący od słowa „wytwarzać” odczasownikowy imiesłów bierny „wytworzony” oznacza zatem: „zrobiony, wyprodukowany”.
Według definicji słownikowej, „wytwarzanie” oznacza produkcję czegoś. Oznacza to, że każda forma produkcji, niezależnie od jej charakteru, może być uznana za wytwarzanie.
Zgodnie z art. 11 Ordynacji podatkowej rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, chyba że ustawa podatkowa stanowi inaczej.
Stosownie do treści art. 28j ust. 5 ustawy o CIT podatnik może wybrać opodatkowanie ryczałtem również przed upływem przyjętego przez niego roku podatkowego, jeżeli na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego pierwszy miesiąc opodatkowania ryczałtem zamknie księgi rachunkowe oraz sporządzi sprawozdanie finansowe zgodnie z przepisami o rachunkowości. W tym przypadku księgi rachunkowe otwiera się na pierwszy dzień miesiąca opodatkowania ryczałtem.
Szczególny dzień bilansowy, jakim jest przejście wybór opodatkowania Ryczałtem od dochodów spółek, nie stanowi dnia kończącego rok obrotowy, choć stanowi dzień bilansowy, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 10 ustawy o rachunkowości, i kończy okres sprawozdawczy, o którym mowa
w art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy o rachunkowości.
W konsekwencji sprawozdanie finansowe sporządzone za okres sprawozdawczy kończący się w szczególnym dniu bilansowym nie jest rocznym sprawozdaniem finansowym, a rok obrotowy rozpoczęty przed szczególnym dniem bilansowym nadal trwa.
Definicja roku obrotowego zawarta w ustawie o rachunkowości wskazuje, że rok obrotowy jest stosowany również do celów podatkowych. Jednakże zgodnie z przepisem zawartym w art. 1 ustawy o rachunkowości, ustawa ta nie reguluje zagadnień z zakresu opodatkowania.
Zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie sygn. akt I SA/Sz 614/24, Spółka będzie zobowiązana do sporządzenia rocznego sprawozdania finansowego za rok obrotowy rozpoczynający się 1 stycznia 2025 roku a kończący się 31 grudnia 2025 roku. Zamknięcie ksiąg rachunkowych 31 października wiąże się z obowiązkiem sporządzenia sprawozdania finansowego na szczególny dzień bilansowy, za inny okres sprawozdawczy, ale nie jest to sprawozdanie roczne.
Zgodnie z art. 28j ust. 5 u.p.d.o.p. w przypadku rozpoczęcia opodatkowania ryczałtem, ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego pierwszy miesiąc opodatkowania ryczałtem wymaga zamknięcia ksiąg i sporządzenia sprawozdania finansowego, a nie zakończenia roku obrotowego.
Zatem przy badaniu spełniania warunków do zastosowania odliczeń w uldze na ekspansję Spółka powinna brać pod uwagę wzrost sprzedaży za cały 2025 rok.
Ponadto w piśmie z 9 czerwca 2026 r. doprecyzowali Państwo własne stanowisko w sprawie, gdzie wskazaliście, że:
Oba rodzaje kampanii reklamowych mieszczą się w katalogu kosztów działań promocyjno-informacyjnych, o których mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT. Przepis ten wprost wymienia jako koszty objęte ulgą prowzrostową m.in. koszty zakupu przestrzeni reklamowych, a kampanie (…) polegają właśnie na zakupie przestrzeni reklamowej w systemach reklamowych tych platform.
Powyższe stanowisko potwierdza ugruntowana linia interpretacyjna Dyrektora KIS - w szczególności interpretacja z 6 grudnia 2023 r., Znak: 0112-KDIL2-2.4011.684.2023.3.MC, w której Organ wprost uznał za koszty mieszczące się w katalogu z art. 18eb ust. 7 pkt 2 m.in. koszty tworzenia i kierowania reklam graficznych i tekstowych pojawiających się na portalach internetowych - a więc dokładnie te formy reklamy, które były stosowane przez Wnioskodawcę.
Przepis art. 18eb ust. 7 pkt 3 ustawy o CIT wprost wymienia jako koszt objęty ulgą prowzrostową „koszty dostosowania opakowań produktów do wymagań kontrahentów”. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że opisane powyżej wydatki w pełni odpowiadają tej kategorii, ponieważ:
- dotyczą opakowań (kartoniki, etykiety) produktów wytwarzanych przez X Sp. z o.o.;
- były ponoszone w odpowiedzi na wymagania zgłoszone przez kontrahentów lub wynikające z wymogów konkretnych rynków, do których dostęp zapewniają kontrahenci zagraniczni;
- ich bezpośrednim skutkiem było umożliwienie sprzedaży produktów do podmiotów niepowiązanych.
Katalog z art. 18eb ust. 7 pkt 3 ustawy o CIT, nie zawiera ograniczeń co do formy dostosowania - obejmuje zatem zarówno dostosowanie wizualne (grafika, kolorystyka), jak i merytoryczne (treści, języki, oznaczenia) opakowania lub etykiety.
Wnioskodawca wskazuje, że wydatki poniesione na współpracę z Przedstawicielami handlowymi mieszczą się w katalogu kosztów działań promocyjno-informacyjnych, o których mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT. Współpraca z Przedstawicielami jest bowiem w swej istocie działaniem promocyjno-informacyjnym prowadzonym za pośrednictwem osób trzecich - jej celem i skutkiem jest dotarcie z informacją o produktach Spółki do jak najszerszego grona potencjalnych nabywców oraz skłonienie ich do zakupu, co odpowiada definicji działań promocyjnych przywołanej przez Wnioskodawcę we wniosku.
Katalog kosztów z art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT jest katalogiem otwartym (sformułowanie „w tym”), a działalność Przedstawicieli handlowych wpisuje się w pojęcie promocji rozumianej jako ogół działań zmierzających do zwiększenia popytu na produkty Spółki poprzez informowanie o ich istnieniu i zaletach - co potwierdza zarówno wykładnia językowa pojęcia „promocja”, jak i linia interpretacyjna Dyrektora KIS dotycząca art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT (m.in. interpretacja
z 16 października 2023 r., Znak: 0111-KDIB1-3.4010.391.2023.1.JKU, uznająca za koszty mieszczące się w tym katalogu m.in. wynagrodzenia wypłacane podmiotom zewnętrznym za świadczenie usług o charakterze promocyjno-informacyjnym).
Wnioskodawca wskazuje, że Książeczki i Identyfikatory (…) spełniają przesłanki kwalifikacji jako koszty działań promocyjno-informacyjnych w rozumieniu art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT, a w szczególności mieszczą się w kategorii broszur, katalogów informacyjnych i ulotek dotyczących produktów, wprost wymienionych przez ustawodawcę jako przykład takich kosztów.
Katalog zawarty w art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT, jest katalogiem otwartym - ustawodawca posłużył się zwrotem „w tym”, co oznacza jedynie przykładowe wyliczenie rodzajów kosztów. Warunkiem koniecznym i wystarczającym jest, aby dany wydatek:
1. dotyczył produktów wytwarzanych przez podatnika - warunek spełniony, gdyż Książeczki i Identyfikatory zawierają informacje o produktach wytwarzanych przez X Sp. z o.o.;
2. służył promocji lub informowaniu o tych produktach - warunek spełniony, jak opisano powyżej;
3. był poniesiony w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży - warunek spełniony, jak wyjaśniono powyżej.
Stanowisko Wnioskodawcy potwierdza wykładnia celowościowa przepisu oraz linia interpretacyjna Dyrektora KIS, zgodnie z którą za koszty mieszczące się w katalogu z art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT uznawane są wszelkie działania bezpośrednio służące promowaniu i informowaniu o produktach podatnika, niezależnie od konkretnej formy nośnika komunikatu marketingowego.
Koszty zlecenia projektu grafiki reklamowej i logo mieszczą się w katalogu kosztów działań promocyjno-informacyjnych, o którym mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT. Przepis ten obejmuje swoim zakresem koszty przygotowania materiałów służących promocji i informowaniu o produktach podatnika - w tym broszur, katalogów i ulotek - a projekt graficzny jest nieodzownym etapem przygotowania każdego z tych materiałów.
Ponadto koszty projektu graficznego stanowią integralną część kosztów przygotowania strony internetowej oraz zakupu przestrzeni reklamowej, wprost wymienionych w art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT - bez opracowania kreacji graficznej niemożliwe jest ani uruchomienie strony internetowej, ani emisja reklamy graficznej produktów w kampaniach cyfrowych. Katalog zawarty w tym przepisie ma charakter otwarty (zwrot „w tym”), a wydatki na projekt graficzny i logo są funkcjonalnie i nierozerwalnie związane z działaniami promocyjno-informacyjnymi w zakresie produktów oferowanych przez Spółkę wprost w nim wymienionymi.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.), która weszła w życie 1 stycznia 2022 r., wprowadzono przepisy mające zdynamizować rozwój gospodarczy kraju poprzez system ulg podatkowych. Jedną z form wsparcia przedsiębiorców w ramach Polskiego Ładu jest ulga na zwiększenie przychodów ze sprzedaży produktów, czyli tzw. „ulga na ekspansję”. Celem ulgi jest zachęcenie przedsiębiorców do rozwoju swojej działalności i rozszerzania działalności nie tylko na rynek krajowy, ale także na zagraniczne rynki zbytu.
Ulga na ekspansję polega na odliczeniu od podstawy opodatkowania kosztów poniesionych w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów bezpośrednio wytworzonych przez podatnika i zbywanych na rzecz podmiotów niepowiązanych. Ulga umożliwia odliczenie wydatków dwa razy - zarówno jako koszty uzyskania przychodów, jak i w ramach samej ulgi (do kwoty 1 mln zł).
Podatnik będzie mógł odliczyć wskazane poniżej koszty od podstawy opodatkowania, jeżeli po skorzystaniu z ulgi, w okresie 2 następujących po sobie lat podatkowych, począwszy od roku, w którym poniesione zostały koszty zwiększenia przychodów (dokonano odliczenia):
- zwiększył przychody ze sprzedaży produktów w stosunku do przychodów z tego tytułu ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia tych kosztów lub
- osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych lub
- osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych w danym kraju.
Regulacje dotyczące tej ulgi zawiera dodany do ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”) art. 18eb, który w ust. 1 stanowi, że:
podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów do wysokości dochodu uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych, nie więcej jednak niż 1 000 000 zł w roku podatkowym.
Według art. 18eb ust. 2 ustawy o CIT:
przez produkty rozumie się rzeczy wytworzone przez podatnika.
W świetle art. 18eb ust. 3 ww. ustawy:
przez zwiększenie przychodów ze sprzedaży produktów, o których mowa w ust. 1, rozumie się odpłatne zbycie produktów do podmiotu niebędącego podmiotem powiązanym w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4.
W myśl art. 18eb ust. 4 ustawy o CIT:
podatnik jest uprawniony do skorzystania z odliczenia pod warunkiem, że w okresie 2 kolejno następujących po sobie lat podatkowych, licząc od roku podatkowego, w którym poniósł koszty zwiększenia przychodów, o których mowa w ust. 1, zwiększył przychody ze sprzedaży produktów w stosunku do przychodów z tego tytułu ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia tych kosztów lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych, lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych w danym kraju.
W świetle art. 18eb ust. 5 ustawy o CIT:
przy ustalaniu spełnienia warunku, o którym mowa w ust. 4, uwzględnia się wyłącznie przychody, z których dochód podlega opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Zgodnie z art. 18eb ust. 6 ustawy o CIT:
w przypadku gdy podatnik, który skorzystał z odliczenia, nie spełni warunku, o którym mowa w ust. 4, jest obowiązany w zeznaniu składanym za rok podatkowy, w którym upłynął termin do osiągnięcia przychodów ze sprzedaży produktów, do odpowiedniego doliczenia kwoty uprzednio odliczonej.
Według art. 18eb ust. 7 ustawy o CIT:
za koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów uznaje się koszty:
1) uczestnictwa w targach poniesione na:
a) organizację miejsca wystawowego,
b) zakup biletów lotniczych dla pracowników,
c) zakwaterowanie i wyżywienie dla pracowników;
2) działań promocyjno-informacyjnych, w tym zakupu przestrzeni reklamowych, przygotowania strony internetowej, publikacji prasowych, broszur, katalogów informacyjnych i ulotek, dotyczących produktów;
3) dostosowania opakowań produktów do wymagań kontrahentów;
4) przygotowania dokumentacji umożliwiającej sprzedaż produktów, w szczególności dotyczącej certyfikacji towarów oraz rejestracji znaków towarowych;
5) przygotowania dokumentacji niezbędnej do przystąpienia do przetargu, a także w celu składania ofert innym podmiotom.
Zgodnie z art. 18eb ust. 8 ustawy o CIT:
podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów uzyskania przychodów poniesionych w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.
W myśl art. 18eb ust. 9 ustawy o CIT:
odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia.
Zgodnie z art. 18eb ust. 10 ustawy o CIT:
koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia ustalenia, czy Spółce przysługuje prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania w zeznaniu rocznym Wydatków marketingowych, Wydatków na rozwój oraz Wydatków na dostosowywanie opakowań produktów do wymagań klientów, o których mowa we wniosku, na podstawie art. 18eb ust. 1 ustawy o CIT, począwszy od 2022 r.
Odnosząc się do ww. wątpliwości wskazać należy, że zgodnie z przywołanym powyżej art. 18eb ust. 1 ustawy o CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów do wysokości dochodu uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych, nie więcej jednak niż 1 000 000 zł w roku podatkowym.
Opisana w powyższym artykule tzw. „ulga na ekspansję” dotyczy zatem kosztów uzyskania przychodów poniesionych w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów.
Jak wynika m.in. z opisu sprawy, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jesteście Państwo producentem (…). Tworzycie Państwo własne linie produktowe (…).
Wytwarzacie produkty oraz zajmujecie się działalnością handlową jako przedstawiciel firm (…). Produkty oferowane przez Państwa to produkty (…).
W związku z dynamicznym rozwojem Spółki, ponosicie Państwo wydatki związane z promocją i reklamą swojej działalności oraz wydatki związane z rozwijaniem produktów, oferty oraz pozyskiwaniem nowych rynków zbytu
Ponosicie Państwo wydatki promocyjno-informacyjne, do których należą:
- produkcja ulotek, broszur, katalogów, biuletynów, plakatów, naklejek, zawieszek, rollupów i innych materiałów reklamowych, tj. gadżety reklamowe (torby, kubki, balony, cukierki - krówki), książeczki (…), identyfikatory (…));
- usługi wykonania projektu grafiki reklamowej, logo;
- opracowanie projektu marki (…) poprzez (…);
- zawieranie współpracy z przedstawicielami handlowymi, mającymi na celu wzrost sprzedaży produktów Spółki;
- usługi marketingowe i reklamowe wykonywane przez zewnętrznych usługodawców;
- kampanie reklamowe a także reklamy na (…);
- kampanie reklamowa w (…);
- koszty utrzymania domen, serwerów, zarządzaniem hostingiem oraz zaprojektowania, stworzenia i utrzymania strony internetowej, na której prezentowane są produkty Spółki;
- uczestnictwo w targach;
- wynajem sal konferencyjnych na spotkania z klientami, w trakcie których są prezentowane produkty Spółki i oprawa tych spotkań np. florystyczna
- zwane dalej jako „Wydatki marketingowe”.
Ponosicie Państwo również koszty związane z utrzymaniem obecnych i rozwijaniem nowych produktów:
- konsultacje związane z doborem surowców do produkcji;
- koszty badań mikrobiologicznych;
- próby technologiczne związane z rozwojem produktu i jego wprowadzeniem na rynek,
- usługa opracowania receptur do nowych produktów
- zwane dalej jako „Wydatki na rozwój”.
Dodatkowo, ponosicie Państwo koszty przygotowania i wydruku kartoników do produktów i opakowań oraz etykiet do nich co nosi znamiona dostosowywania opakowań produktów do wymagań kontrahentów, o czym mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 3 ustawy o CIT, zwane dalej jako „Wydatki na dostosowywanie opakowań produktów do wymagań klientów”.
Z uwagi na fakt, że dokonujecie Państwo sprzedaży produktów dla klientów w całej Polsce, Europie, jak również do innych rejonów świata ((…)) wydatki marketingowe mają na celu dotarcie do jak największego grona potencjalnych klientów w różnych językach.
Uzyskujecie Państwo przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych, a ewentualne przychody z zysków kapitałowych mogą mieć charakter incydentalny.
Samodzielnie zajmujecie się Państwo produkcją i wytworzeniem produktów we własnym zakresie, sprzedajecie je następnie podmiotom niepowiązanym - (…) oraz bezpośrednio konsumentom. Dzięki poniesionym Wydatkom marketingowym w latach 2022-2025 r. zwiększyliście Państwo swoją sprzedaż w porównaniu do lat ubiegłych.
W ramach prowadzonej działalności ponosicie i zamierzacie dalej ponosić wydatki celem uzyskania wzrostu przychodów ze sprzedaży wyprodukowanych produktów znajdujących się w Państwa ofercie sprzedażowej.
Koszty poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży gotowych produktów nie zostały i nie zostaną Państwu zwrócone w żadnej postaci i nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.
Nie jesteście Państwo podmiotem korzystającym ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a ustawy o CIT, tj. zwolnienia dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej oraz zwolnienia dochodów z działalności gospodarczej osiągniętych z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu.
W tym miejscy zauważyć należy, że „ulga na ekspansję” dotyczy zatem kosztów uzyskania przychodów poniesionych w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów. Mogą z niej skorzystać podatnicy, którzy wytworzyli produkty w ramach swojej działalności gospodarczej. Zgodnie bowiem z art. 18eb ust. 2 ustawy o CIT, przez „produkty” rozumie się rzeczy wytworzone przez podatnika. Wsparciem w ramach ulgi, w świetle art. 18eb ust. 3 ustawy o CIT, wymienionych regulacji objęte zostało odpłatne zbycie produktów wytworzonych przez podatnika, do podmiotu niebędącego podmiotem powiązanym w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.
Wskazać należy, że pojęcie „rzeczy” należy odnieść do definicji zawartej w art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795) w świetle którego, rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne. Wymaga podkreślenia, że ustawy podatkowe odwołują się odrębnie do pojęcia „rzeczy” i „praw majątkowych”.
W myśl z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT,
przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie (…).
Stosownie natomiast do treści art. 14 ust. 1 ustawy o CIT,
przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy, praw majątkowych lub świadczenia usług jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. (…).
Ustawodawca nie wprowadził na potrzeby przepisu art. 18eb ust. 2 ustawy o CIT również definicji „wytworzenia” rzeczy, należy więc posłużyć się potocznym rozumieniem tego słowa.
Zgodnie z internetowym Słownikiem języka Polskiego (https://sjp pwn.pl) „wytworzyć” to „zrobić”, „wyprodukować coś”.
Podatnik, który zleca podmiotom trzecim produkcję wyrobów tylko sprzedawanych pod swoją marką „nie robi” ani „nie produkuje” tych wyrobów. Działania podatnika nie można więc uznać za wytworzenie produktów, w rozumieniu art. 18eb ust. 2 ustawy o CIT.
Powołane wyżej regulacje oznaczają w sposób niewątpliwy, że intencją ustawodawcy przy projektowaniu przepisów art. 18eb ustawy o CIT, było objęcie przedmiotową ulgą wyłącznie produktów stanowiących rzeczy (a zatem przedmioty materialne) wytworzone przez podatnika.
Natomiast przez pojęcie „produktu dotychczas nieoferowanego” należy rozumieć jako konieczność wprowadzenia do oferty przedsiębiorstwa dobra materialnego, które różniłoby się od dotychczas oferowanego asortymentu w stopniu pozwalającym uznać, że przedsiębiorca rozszerza działalność na nowy segment rynku. Z produktem dotychczas nieoferowanym będziemy mieli więc do czynienia, w przypadku gdy skala zmian bądź usprawnień względem dotychczas oferowanych przez podatnika produktów uzasadnia przekonanie, że mamy do czynienia z nowym produktem w ujęciu rodzajowym. W konsekwencji wszelkie zmiany bądź usprawnienia, w tym opracowanie nowych technologii zaangażowanych w proces produkcji, które nie skutkują powstaniem nowego rodzaju produktu (znacząco różniącego się pod kątem specyfikacji technicznej na tle dotychczasowej oferty przedsiębiorcy) należy zakwalifikować jedynie jako innowacje w obrębie dotychczas wytwarzanego produktu. Podatnik wprowadzający do dotychczas wytwarzanych produktów jedynie nieznaczne modyfikacje nie może więc skorzystać z ulgi na ekspansję z powołaniem na realizację przesłanki osiągnięcia przychodów ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych.
Z wniosku wynika, że w 2022 r., 2023 r., 2024 r. i od stycznia 2025 r. do października 2025 r. ponieśliście Państwo wskazane we wniosku koszty. Od 1 listopada 2025 r. korzystają Państwo z opodatkowania w formie ryczałtu od dochodów spółek.
Wydatki, o których mowa we wniosku nie zostały Państwu w jakiejkolwiek formie zwrócone lub odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
Ustalając, czy wskazane koszty stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18eb ust. 7 ustawy o CIT należy pamiętać, że katalog kosztów poniesionych w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów, uprawniających do ulgi, ma charakter zamknięty. Zatem, tylko wydatki w nim wskazane mogą być odliczone jako koszty kwalifikowane. Jednocześnie ocena, czy dany wydatek mieszczący się w powyższym katalogu może być uznany za podlegający odliczeniu, powinna być dokonywana w każdym przypadku indywidualnie.
Jednocześnie należy podkreślić, że na gruncie prawa podatkowego obowiązuje prymat wykładni gramatycznej (językowej). W granicach wykładni obowiązujących przepisów prawa nie mieści się taka ich interpretacja, która prowadzi do wykreowania nowych norm prawnych, niezawartych w przepisach. Każda bowiem wykładnia powinna się sytuować w ramach możliwego sensu językowego danego pojęcia czy wyrażenia (por. np. wyrok NSA z 16 czerwca 2021 r., sygn. akt III FSK 32/21 i z 19 września 2018 r., sygn. akt I GSK 2788/18, CBOSA). Odstąpienie przez interpretatora od sensu literalnego przepisu jest uzasadnione wyłącznie szczególnie ważnymi powodami. Takimi powodami mogą być np. wartości konstytucyjne. Na gruncie prawa podatkowego kierowanie się wykładnią celowościową, to jest z pominięciem woli „historycznego” prawodawcy, w oderwaniu od innych rodzajów wykładni, może prowadzić do wypaczenia rzeczywistych intencji prawodawcy, dowolności w stosowaniu prawa i do związanej z nią utraty poczucia pewności prawnej (R. Mastalski, Wprowadzenie do prawa podatkowego, Warszawa 1995, s. 112 i n.; por. uchwałę NSA z 29 maja 2000 r., FPS 2/00, ONSA 2001/1/2, M. Podat. 2000/7/3, Pr. Gosp. 2000/10/25, Glosa 2000/10/37, POP 2001/5/131, M. Prawn. 2000/10/643).
Ulga zawarta w art. 18eb ustawy o CIT, stanowi odstępstwo od zasady powszechności opodatkowania. W tym przedmiocie znane jest stanowisko sądownictwa, zgodnie z którym wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności opodatkowania, a więc przy wykładni przepisów dotyczących ulg i zwolnień podatkowych nie jest dopuszczalne posługiwanie się wykładnią rozszerzającą. Tego rodzaju interpretacja kłóciłaby się bowiem z wyrażoną w art. 84 Konstytucji zasadą powszechności opodatkowania (przykładowo: wyrok NSA z 14 maja 2015 r., sygn. akt II FSK 94/14).
Odnosząc się do Państwa wątpliwości związanych z poniesieniem wydatków związanych z uczestnictwem w targach, wskazać należy, że jak wynika z wniosku, z tego tytułu ponieśli Państwo wydatki na:
- organizację miejsca wystawowego - tj. koszty wynajmu powierzchni wystawienniczej, zabudowy i aranżacji stoiska, w tym koszty projektu i wykonania stoiska, mebli wystawienniczych, ekspozytorów na produkty, materiałów dekoracyjnych oraz oznakowania stoiska Spółki,
- zakwaterowanie i wyżywienie pracowników - poniesione w związku z delegowaniem pracowników Spółki do obsługi stoiska wystawienniczego na czas trwania targów;
- materiały promocyjne dystrybuowane na targach - katalogi, ulotki, próbki produktów i inne materiały informacyjno-reklamowe przygotowane specjalnie na potrzeby uczestnictwa w targach i przekazywane w ramach tego uczestnictwa.
Wydatki te jako wymienione w art. 18eb ust. 7 pkt 1 ustawy o CIT, stanowią wydatki poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów.
Odnosząc się do Państwa wątpliwości dotyczących poniesionych kosztów promocyjno-informacyjnych, wskazać należy, że w art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT ustawodawca, w ramach kosztów poniesionych w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów wymienia koszty poniesione na działania promocyjno-informacyjne, w tym zakupu przestrzeni reklamowych, przygotowania strony internetowej, publikacji prasowych, broszur, katalogów informacyjnych i ulotek, dotyczących produktów.
Ustawodawca nie zdefiniował tego typu działań, lecz wskazał jedynie przykładowe rodzaje kosztów, które wchodzą w zakres wskazanego przepisu.
W związku z brakiem definicji ustawowej „działań promocyjno-informacyjnych”, posłużyć się należy definicją zawartą w słowniku języka polskiego. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, poprzez pojęcie „promocja” należy rozumieć m.in. „działania zmierzające do zwiększenia popularności jakiegoś produktu lub przedsięwzięcia”. Natomiast, poprzez pojęcie „informacja” rozumieć należy czynności związane z „udzielaniem informacji, wskazówek, podawaniem do wiadomości”. Tym samym, zgodnie z powyższymi definicjami, „działaniami promocyjno-informacyjnymi” będą działania, których zamiarem będzie zwiększenie popularności danego produktu oraz udzielanie w jego zakresie potrzebnych informacji.
Z kolei „informacja” to „to, co powiedziano lub napisano o kimś lub o czymś, także zakomunikowanie czegoś”.
Z kolei pod pojęciem usług reklamowych rozumie się wszelką działalność promocyjną, w wyniku której lub w trakcie której następuje przekazywanie treści mających za zadanie informować o istnieniu lub cechach oferowanych towarów lub usług w celu zwiększenia sprzedaży tych produktów. Usługi reklamowe mogą być wykonywane zarówno przez podmioty, które profesjonalnie zajmują się świadczeniem usług reklamowych, jak i podmioty, dla których wykonanie usługi reklamowej nie jest realizowane w ramach ich podstawowej działalności gospodarczej.
Ponownie należy podkreślić, że regulacje o charakterze ulg podatkowych, powinny być interpretowane wąsko, w myśl reguły interpretacyjnej exceptiones non sunt extendendae, zabraniającej rozszerzającej wykładni przepisów o charakterze wyjątkowym (a za takie należy uznać przepisy dotyczące ulg i zwolnień będące wyjątkami od zasady powszechności opodatkowania). Artykuł 18eb ust. 7 ustawy o CIT, zawiera katalog kosztów uzyskania przychodu objętych ulgą na ekspansję. Przywołane wyliczenie ma charakter zamknięty. Oznacza to, że kosztami uprawniającymi do skorzystania z ulgi na ekspansję są jedynie wydatki wyraźnie wskazane przez ustawodawcę w ramach przywołanych regulacji, a ich treść powinna być interpretowana ściśle.
Mając na uwadze powyższe do koszów działań promocyjno-informacyjnych o których mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT, mogą Państwo zaliczyć wydatki poniesione na:
- produkcję ulotek, broszur, katalogów, biuletynów, plakatów, naklejek, zawieszek, rollupów,
- usługi wykonania projektu grafiki reklamowej ww. artykułów,
jeżeli w istocie oprócz funkcji reklamowej zawierają one informacje o Państwa produktach. Przy czym „informacją” nie będzie wyłącznie Państwa logo czy nazwa znajdująca się na konkretnych, a ww. artykułach, lecz treść wskazująca na zalety, cechy, sposób zastosowania itp. informacje dot. Państwa produktów.
Do kosztów związanych z działaniami promocyjno-informacyjnymi, mogą Państwo zaliczyć także wydatki poniesione na:
- kampanie reklamowe a także reklamy na (…);
- kampanie reklamowe w (…);
- zaprojektowanie i stworzenie strony internetowej, na której prezentowane są produkty Spółki,
- utrzymanie domen, serwerów, zarządzaniem hostingiem oraz utrzymania strony internetowej,
oraz Reklamę w zakresie:
- postów sponsorowanych - materiałów graficznych lub wideo prezentujących konkretne produkty Spółki wraz z opisem ich właściwości i zastosowania, wyświetlanych w aktualnościach użytkowników (…);
- reklam karuzelowych - umożliwiających prezentację kilku produktów z oferty Spółki w ramach jednego materiału reklamowego;
- reklam remarketingowych - kierowanych do użytkowników, którzy wcześniej odwiedzili stronę internetową Spółki lub wykazali zainteresowanie analogicznymi produktami, w celu ponownego dotarcia z komunikatem sprzedażowym i skłonienia do zakupu produktu Spółki;
- reklamy w sieci wyszukiwania - płatne linki sponsorowane wyświetlane na pierwszych pozycjach wyników wyszukiwania (…), przy których stosowane są produkty (…)); kliknięcie w reklamę kierowało użytkownika bezpośrednio na stronę produktową lub stronę główną Spółki;
- kampanie remarketingowe - reklamy kierowane do użytkowników, którzy wcześniej odwiedzili stronę internetową Spółki, lecz nie dokonali zakupu, mające na celu ponowne zaangażowanie potencjalnego klienta i doprowadzenie do transakcji.
Kosztami działań promocyjno-informacyjnych w ramach marketingu, będą także wydatki poniesione na książeczki (…).
Jak wynika z opisu sprawy, Książeczki zawierają elementy o charakterze informacyjno-promocyjnym nt. produktów oferowanych przez Spółkę.
Wyjaśnili bowiem Państwo, że oprócz nazw handlowych wytwarzanych przez Państwa (…) zawierają także krótkie informacje na temat poszczególnych linii produktowych (…).
Wydatki te dot. zatem działań mających charakter zarówno promocyjny jak i informacyjny, tak więc spełniają warunki umożliwiające zakwalifikowanie ich jako wydatków poniesionych przez Państwa na działania promocyjno-informacyjne, o których mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT.
Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że do kosztów działań promocyjno-informacyjnych nie będą mogli Państwo zaliczyć wydatków poniesionych na inne materiały informacyjno-reklamowe, tj. gadżety reklamowe (torby, kubki, balony, cukierki - krówki). Zauważyć należy, że przekazywanie ww. gadżetów reklamowych potencjalnym klientom należy uznać bardziej za działania o charakterze reklamowym i reprezentacyjnym niż za koszty z działaniami promocyjno-informacyjnymi. Nie promują bowiem one żadnego konkretnego produktu, a z całą pewnością nie zawierają treści informacyjnych w przedstawionym rozumieniu.
Do kosztów związanych z działaniami promocyjno-informacyjnymi, nie można również zaliczyć wydatków na usługi wykonania projektu logo.
Logo w swej istocie związane jest z całokształtem Państwa działalności, a nie wyłącznie z Państwa działaniami promocyjno-informacyjnymi, o których mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT. Z wniosku nie wynika przy tym, że logo stworzone zostało wyłącznie w związku z projektowaniem Państwa strony internetowej, czy na potrzeby stworzenia konkretnych broszur, katalogów, czy ulotek dotyczących Państwa produktów. Wydatek na stworzenie logo nie wpisuje się zatem w katalog działań promocyjno-informacyjnych, o których mowa w omawianym przepisie.
Podobnie identyfikatory (…), nie informują o konkretnych produktach Spółki lecz jak Państwo wskazaliście stanowią materiały w formie nalepek, kartek lub tagów umieszczanych w Książeczkach lub osobno (…). Zawierają one zatem jedynie nazwę Państwa produktu i nie wpisują się w działania promocyjno-informacyjne.
W ramach kosztów związanych z działaniami promocyjno-informacyjnymi, nie mogą Państwo zaliczyć wydatków poniesionych na:
- wynajem sal konferencyjnych na spotkania z klientami, w trakcie których są prezentowane produkty Spółki i oprawa tych spotkań np. florystyczna.
Zauważyć bowiem należy, że wydatki te nie mieszczą się w żadnej z wymienionych w art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy formie działań promocyjno-informacyjnych, ani pozostałych kosztach, o których mowa w ust. 7 analizowanego przepisu. Ponieważ katalog kosztów poniesionych w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów, uprawniających do ulgi, ma charakter zamknięty, zatem odliczone mogą być tylko te wydatki, które zostały w nim wprost wymienione.
Spółka nie może także zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, wskazanych w art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT, wydatków poniesionych na opracowanie projektu marki (…) oraz wydatków poniesionych w zakresie współpracy z przedstawicielami handlowymi, mającymi na celu wzrost sprzedaży produktów Spółki.
Charakter pierwszego z ww. wydatków nie wskazuje na promowanie konkretnego produktu/ów lecz wpływa na budowanie całościowego wizerunku Spółki i zwiększa rozpoznawalność marki wśród potencjalnych kontrahentów. Wydatki takie nie wpisują się także w informacyjny zakres działań promocyjno-informacyjnych.
Należy bowiem wskazać, że internetowy słownik języka polskiego wskazuje, iż „promocja” to działania zmierzające do zwiększenia popularności jakiegoś produktu lub przedsięwzięcia; też: każde z tych działań. Z kolei „informacja” to „to, co powiedziano lub napisano o kimś lub o czymś, także zakomunikowanie czegoś”. Ponieważ w przepisie art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT mowa o działaniach promocyjno-informacyjnych, zatem odliczeniu w ramach ulgi podlegają wyłącznie wydatki, które mają charakter zarówno promocyjny jak i informacyjny. Ponadto ustawodawca w powołanej regulacji wymienia formy działań promocyjno-informacyjnych takie jak: zakup przestrzeni reklamowej, przygotowanie strony internetowej, publikacje prasowe, broszury, katalogi informacyjne i ulotki dotyczące produktów, w ramach których poniesione wydatki może odliczyć podatnik korzystający z ulgi na ekspansję. Nie sposób tym samym uznać, że wydatki na opracowanie projektu marki (…) w jakikolwiek sposób wpisują się w działania o których w art. 18ea ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT, tym bardziej iż z wniosku nie wynika, że wydatki te dotyczą konkretnych produktów. Koszty te nie mieszczą się także w pozostałym katalogu wydatków określonych w art. 18eb ust. 7 ustawy o CIT.
Odnosząc się z kolei do wydatków z tytułu umowy o współpracy Spółki z przedstawicielami handlowymi, która polegała na zlecaniu osobom fizycznym lub podmiotom aktywnego reprezentowania Spółki na rynku w celu pozyskiwania nowych klientów, utrzymywania relacji z klientami dotychczasowymi oraz promowania produktów Spółki wśród potencjalnych odbiorców, zauważyć należy, że wydatki z tego tytułu nie zawierają się w żadnej z wymienionych w art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy formie działań promocyjno-informacyjnych. Wprawdzie katalog określony w tym przepisie jest przykładowy, jednakże biorąc pod uwagę charakter wskazanych w tym przepisie wydatków, brak jest podstaw do uznania, że współpraca z przedstawicielami handlowymi wpisuje się w te działania. Koszty wynagrodzeń przedstawicieli handlowych, którzy jak Państwo wskazali - działali jako zewnętrzny kanał sprzedaży i promocji Państwa produktów, i związane są bezpośrednio z Państwa działalnością operacyjną i stanowią koszty dystrybucji/sprzedaży Państwa produktów.
Nie jest to wydatek dot. działań promocyjno-informacyjnych, o którym mowa w omawianym przepisie. Fakt, że przedstawicie handlowi w związku ze sprzedażą oferowanych przez Państwa produktów promują i informują o Państwa produktach nie oznacza, że działania te są następstwem podjętych przez Państwa działań promocyjno-informacyjnych. Działania te są bowiem w swej istocie elementem prowadzonej przez Państwa za pośrednictwem przedstawicieli handlowych sprzedaży, stanowiącej główny przedmiot Państwa działalności.
Zatem, działania przedstawicieli nie mają charakteru promocyjno-informacyjnego, a tym samym koszty poniesione na współpracę z przedstawicielami handlowymi nie mieszczą się w katalogu kosztów działań promocyjno-informacyjnych, o których mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT, ani innych kosztów wskazanych w art. 18eb ust. 7 ustawy o CIT.
Odnosząc się do możliwości uznania za wydatki określone w art. 18eb ust. 7 ustawy o CIT, wskazanych we wniosku wydatków na rozwój, stwierdzić należy, że w ramach omawianej preferencji, nie będą mogli Państwo uwzględnić kosztów poniesionych na utrzymanie obecnych i rozwijanie nowych produktów w zakresie obejmującym:
- konsultacje związane z doborem surowców do produkcji;
- koszty badań mikrobiologicznych;
- próby technologiczne związane z rozwojem produktu i jego wprowadzeniem na rynek,
- usługa opracowania receptur do nowych produktów,
Wydatków tych nie sposób bowiem uznać, za mieszczące się w jakiejkolwiek grupie wydatków wymienionych w art. 18eb ust. 7 ustawy o CIT.
W szczególności nie sposób uznać ich za wydatki związane z przygotowaniem dokumentacji umożliwiającej sprzedaż produktów, w tym dotyczące certyfikacji towarów oraz rejestracji znaków towarowych, o których mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 4 omawianego przepisu. W uzupełnieniu wniosku sami zresztą Państwo przyznajecie, że Spółka nie ponosiła wydatków związanych z dopuszczeniem produktów do obrotu.
Z kolei odnosząc się do poniesionych kosztów dostosowania opakowań produktów do wymagań kontrahentów, o których mowa w art. 18eb ust. 7 pkt 3 ustawy o CIT, stwierdzić należy, że odliczeniu mogą podlegać jedynie koszty, które miały na celu dostosowanie opakowań do wymagań zgłaszanych przez Państwa kontrahentów.
Tym samym, wskazać należy, że poniesione przez Państwa wydatki dotyczące:
- kosztów projektowania graficznego kartoników i etykiet - tj. koszty opracowania projektu graficznego opakowania lub etykiety produktu zgodnie ze specyfikacją lub wytycznymi graficznymi przekazanymi przez kontrahenta (np. konkretna paleta kolorów, wymagany układ treści, wymagany język lub języki na opakowaniu, obowiązkowe logotypy lub oznaczenia wymagane przez odbiorcę);
- kosztów tłumaczeń treści opakowań - w przypadku sprzedaży na rynki (…) - koszty przygotowania obcojęzycznych wersji treści opakowania lub etykiety jako warunek dopuszczenia produktu do sprzedaży na danym rynku lub wymóg wyraźnie zgłoszony przez zagranicznego kontrahenta,
mogą zostać uwzględnione w ramach ulgi na ekspansję, o ile w istocie koszty te jak Państwo wskazali, zostały poniesione w celu dostosowania opakowań produktów do wymagań kontrahentów.
Z kolei koszty, w ogóle nie związane z samym procesem dostosowania opakowań do wymogów kontrahentów, tj. ogólne koszty produkcji, a więc koszty druku i produkcji kartoników czy koszty druku i produkcji etykiet nie mogą podlegać odliczeniu.
Potwierdzenie takiego stanowiska znajdujemy również w udzielonej przez Ministerstwo Finansów odpowiedzi dla dziennikarzy z 24 stycznia 2022 r. Ministerstwo wyjaśniło w niej, że: odliczeniu w ramach ulgi podlegają wyłącznie koszty związane z samym etapem dostosowawczym (dot. dla przykładu rozróżnienia kolorystyki opakowań w zależności od kraju odbiorcy), a nie koszty ogólne produkcji (począwszy od etapu projektowego, poprzez wytworzenie przy zastosowaniu szerokiej gamy materiałów, a skończywszy na uzyskaniu gotowego opakowania, któremu dopiero w kolejnej fazie zostanie nadany np. indywidualny kolor właściwy dla danego kontrahenta).
Jednocześnie zauważyć, należy że jak wynika z cyt. już przepisów art. 18eb ust. 4 i 5 ustawy o CIT:
4. Podatnik jest uprawniony do skorzystania z odliczenia pod warunkiem, że w okresie 2 kolejno następujących po sobie lat podatkowych, licząc od roku podatkowego, w którym poniósł koszty zwiększenia przychodów, o których mowa w ust. 1, zwiększył przychody ze sprzedaży produktów w stosunku do przychodów z tego tytułu ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia tych kosztów lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych, lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych w danym kraju.
5. Przy ustalaniu spełnienia warunku, o którym mowa w ust. 4, uwzględnia się wyłącznie przychody, z których dochód podlega opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Jak wynika z wniosku od listopada 2025 r. są Państwo opodatkowani w formie ryczałtu od dochodów spółek, co zarazem oznacza, że od tej daty nie ustalają już Państwo, na podstawie ustawy o CIT, przychodów z których dochód podlega opodatkowaniu, lecz zyski na podstawie ustawy o rachunkowości, które w określonych okolicznościach podlegają opodatkowaniu.
W myśl bowiem art. 28m ust. 1 ustawy o CIT:
Opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający:
1.wysokości zysku netto wypracowanego w okresie opodatkowania ryczałtem w części, w jakiej zysk ten został uchwałą o podziale lub pokryciu wyniku finansowego netto przeznaczony:
a) do wypłaty udziałowcom, akcjonariuszom albo wspólnikom (dochód z tytułu podzielonego zysku) lub
b) na pokrycie strat powstałych w okresie poprzedzającym okres opodatkowania ryczałtem (dochód z tytułu zysku przeznaczonego na pokrycie strat);
2) wysokości ukrytych zysków (dochód z tytułu ukrytych zysków);
3) wysokości wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą (dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą);
4) nadwyżce wartości rynkowej składników przejmowanego majątku lub wniesionego w drodze wkładu niepieniężnego ponad wartość podatkową tych składników (dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku) - w przypadku łączenia, podziału, przekształcenia podmiotów lub wniesienia w drodze wkładu niepieniężnego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części;
5) sumie zysków netto osiągniętych w każdym roku podatkowym stosowania opodatkowania ryczałtem w części, w jakiej te zyski nie były zyskami podzielonymi lub nie zostały przeznaczone na pokrycie straty (dochód z tytułu zysku netto) - w przypadku podatnika, który zakończył opodatkowanie ryczałtem;
6) wartości przychodów i kosztów podlegających zgodnie z przepisami o rachunkowości zarachowaniu w roku podatkowym i uwzględnieniu w zysku (stracie) netto, które nie zostały uwzględnione w tym zysku (stracie) netto (dochód z tytułu nieujawnionych operacji gospodarczych).
Powyższe oznacza, że z ulgi na ekspansję mogą Państwo skorzystać wyłącznie w odniesieniu do wydatków poniesionych w latach 2022-2023, a w odniesieniu do roku 2024 r. tylko, o ile Państwa przychody, z których dochód podlega opodatkowaniu, uzyskane w 2025 r. do dnia przejścia na ryczałt od dochodów spółek uległy zwiększeniu względem tych uzyskanych w 2023 r. W tym też zakresie Państwa stanowisko z ww. zastrzeżeniem jest prawidłowe.
Wydatków poniesionych w 2025 r. do dnia zmiany formy opodatkowania, nie mogą Państwo w ogóle rozliczyć w ramach omawianej preferencji podatkowej, bowiem na skutek korzystania z ryczałtu od dochodów spółek, jako formy Państwa opodatkowania, brak jest/będzie możliwości ustalenia wartości, o której mowa w art. 18eb ust. 4 ustawy o CIT, a tym samym zbadania, czy Państwa przychody, z których dochód podlega opodatkowaniu uległy zwiększeniu, w okresie 2 lat następujących po sobie. W tym też zakresie Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.
W świetle powyższego, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy Spółce przysługuje prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania w zeznaniu rocznym wydatków, o których mowa we wniosku, na podstawie art. 18eb ust. 1 ustawy o CIT, w części dotyczącej:
I. Poniesionych w roku 2022, 2023 oraz 2024 (z ww. zastrzeżeniem dot. wysokości dochodów uzyskanych w 2025 r.) tytułem:
1. Wydatków marketingowych poniesionych tytułem:
- produkcji ulotek, broszur, katalogów, biuletynów, plakatów, naklejek, zawieszek, rollupów, książeczek (…) - jest prawidłowe,
- innych materiałów reklamowych, tj. gadżetów reklamowych (torb, kubków, balonów, cukierków- krówki), identyfikatorów (…) - jest nieprawidłowe,
- usług wykonania projektu grafiki reklamowej - jest prawidłowe,
- Logo - jest nieprawidłowe,
- opracowania projektu marki (…) i badania klienta poprzez (…) - jest nieprawidłowe,
- zawierania współpracy z przedstawicielami handlowymi, mającymi na celu wzrost sprzedaży produktów Spółki - jest nieprawidłowe,
- usług marketingowych i reklamowych wykonywanych przez zewnętrznych usługodawców - jest prawidłowe,,
- kampanii reklamowych a także reklamy na (…) - jest prawidłowe,
- kampanii reklamowych w (…) - jest prawidłowe,
- kosztów utrzymania domen, serwerów, zarządzania hostingiem, utrzymania strony internetowej, na której prezentowane są produkty Spółki - jest prawidłowe,
- kosztów zaprojektowania strony internetowej, na której prezentowane są produkty Spółki - jest prawidłowe,
- uczestnictwa w targach - jest prawidłowe,
- wynajmu sal konferencyjnych na spotkania z klientami, w trakcie których są prezentowane produkty Spółki i oprawa tych spotkań np. florystyczna - jest nieprawidłowe,
2. Wydatków na rozwój - jest nieprawidłowe,
3. Wydatków na dostosowywanie opakowań produktów do wymagań klientów, w zakresie:
- kosztów projektowania graficznego kartoników i etykiet - jest prawidłowe,
- kosztów druku i produkcji kartoników - jest nieprawidłowe,
- kosztów druku i produkcji etykiet - jest nieprawidłowe,
- kosztów tłumaczeń treści opakowań - jest prawidłowe,
II. Poniesionych w 2025 r. wydatków - jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, iż zostały one wydane w indywidualnych sprawach podmiotów, które o ich wydanie wystąpiły, zatem nie są one wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo