Spółka A (zależna) i Spółka B (dominująca) są powiązane kapitałowo (99,96% udziałów). W 2024 r. prowadziły transakcje obejmujące sprzedaż ciepła (ceny ustalone taryfami zatwierdzonymi przez Prezesa URE) oraz usługi pomocnicze. Wartość zakupów przez Spółkę A wyniosła 1 038 153,53 zł, sprzedaży przez Spółkę…
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
2 maja 2025 r. za pośrednictwem platformy ePUAP wpłynął Państwa wniosek wspólny z 30 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca oraz Spółka dominująca są zobowiązani do sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych (tzw. „local file”) w odniesieniu do transakcji zawieranych miedzy sobą, w szczególności dotyczących sprzedaży ciepła, zgodnie z art. 11k ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.
Uzupełnili go Państwo 30 czerwca 2025 r.
Treść wniosku wspólnego jest następująca:
Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
(…)
2) Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
(…)
Opis stanu faktycznego
Spółka A Sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca”) jest jednostką zależną w grupie kapitałowej, której jednostką dominującą jest Spółka B Sp. z o.o. (dalej: „Spółka dominująca”), posiadająca 99,96% udziałów w kapitale zakładowym Wnioskodawcy. W ramach prowadzonej działalności, pomiędzy Wnioskodawcą a Spółką dominującą zawierane są transakcje obejmujące m.in. sprzedaż ciepła oraz inne usługi pomocnicze i administracyjne. Cena sprzedaży ciepła pomiędzy podmiotami powiązanymi ustalana jest zgodnie z obowiązującymi taryfami zatwierdzonymi przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki (URE), tj.:
- dla Spółka B Sp. z o.o. — decyzja Prezesa URE nr (…)
- dla Spółki A Sp. z o.o. — decyzja Prezesa URE nr (…)
Taryfy te obowiązują obie strony transakcji.
Transakcje zakupu realizowane na rzecz Wnioskodawcy przez Spółkę dominującą:
- Refaktura usług (woda, energia elektryczna, inne) – 462 246,95 zł
- Usługa prowadzenia gospodarki węglowej – 272 020,13 zł
- Usługi księgowe, kadrowe i administracyjne – 132 000,00 zł
- Sprzedaż materiałów – 66 410,88 zł
- Najem pracowników – 54 746,00 zł
- Usługi elektryczne i wsparcie eksploatacji źródeł ciepła – 26 040,00 zł
- Sprzedaż ciepła – 15 530,94 zł
- Najem lokalu użytkowego – 6 570,00 zł
- Najem sprzętu budowlanego – 2 588,63 zł
Łączna wartość: 1 038 153,53 zł
Transakcje sprzedaży realizowane przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki dominującej:
- Sprzedaż ciepła – 31 014 168,92 zł
- Usługi automatyki i wsparcie eksploatacji źródeł ciepła – 1 011 570,00 zł
- Najem wózka widłowego – 6 000,00 zł
- Refaktura za szkolenie pracowników – 3 733,34 zł
Łączna wartość: 32 035 472,26 zł
Wnioskodawca nie poniósł straty podatkowej za rok 2024.
Spółka dominująca poniosła stratę podatkową za rok 2024.
Pytanie
Czy Wnioskodawca oraz Spółka dominująca są zobowiązani do sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych (tzw. „local file”) w odniesieniu do transakcji zawieranych miedzy sobą, w szczególności dotyczących sprzedaży ciepła, zgodnie z art. 11k ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych?
Zgodnie z art. 11b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (updop), obowiązek sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych nie dotyczy transakcji kontrolowanych oraz transakcji, innych niż transakcje kontrolowane, w których cena lub sposób określenia ceny przedmiotu takiej transakcji wynika z przepisów ustaw lub wydanych na ich podstawie aktów normatywnych.
W opisanym stanie faktycznym transakcja sprzedaży ciepła pomiędzy Wnioskodawcą a Spółką dominującą spełnia powyższy warunek, ponieważ cena została określona zgodnie z decyzjami taryfowymi Prezesa URE, które są wiążące dla obu stron.
Żadne z pozostałych transakcji nie przekroczyły progów wskazanych w art. 11k ust. 2 updop (2 000 000 zł lub 10 000 000 zł, w zależności od rodzaju transakcji), a zatem nie rodzą obowiązku dokumentacyjnego.
W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy i Spółki dominującej nie powstaje obowiązek sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych w odniesieniu do żadnej z transakcji realizowanych pomiędzy Wnioskodawcą a Spółką dominującą.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 11k ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
podmioty powiązane są obowiązane do sporządzania lokalnej dokumentacji cen transferowych za rok obrotowy w celu wykazania, że ceny transferowe zostały ustalone na warunkach, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane.
W myśl art. 11k ust. 2 ustawy o CIT:
lokalna dokumentacja cen transferowych jest sporządzana dla transakcji kontrolowanej o charakterze jednorodnym, której wartość, pomniejszona o podatek od towarów i usług, przekracza w roku obrotowym następujące progi dokumentacyjne:
1) 10 000 000 zł – w przypadku transakcji towarowej;
2) 10 000 000 zł – w przypadku transakcji finansowej;
3) 2 000 000 zł – w przypadku transakcji usługowej;
4) 2 000 000 zł – w przypadku innej transakcji niż określona w pkt 1-3.
Jak stanowi art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT:
Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o podmiotach powiązanych, oznacza to:
a) podmioty, z których jeden podmiot wywiera znaczący wpływ na co najmniej jeden inny podmiot, lub
b) podmioty, na które wywiera znaczący wpływ:
- ten sam inny podmiot lub
- małżonek, krewny lub powinowaty do drugiego stopnia osoby fizycznej wywierającej znaczący wpływ na co najmniej jeden podmiot, lub
c) spółkę niebędącą osobą prawną i jej wspólnika, lub
ca) spółkę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1, i jej komplementariusza, lub
cb) spółkę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1a, i jej wspólnika, lub
d) podatnika i jego zagraniczny zakład, a w przypadku podatkowej grupy kapitałowej - spółkę kapitałową wchodzącą w jej skład i jej zagraniczny zakład;
W myśl art. 11b ustawy o CIT,
Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do:
1) transakcji kontrolowanych oraz transakcji, innych niż transakcje kontrolowane, w których cena lub sposób określenia ceny przedmiotu takiej transakcji wynika z przepisów ustaw lub wydanych na ich podstawie aktów normatywnych;
2) transakcji między Bankowym Funduszem Gwarancyjnym a instytucją pomostową lub do transakcji pomiędzy podmiotem zarządzającym aktywami a instytucją pomostową, w rozumieniu ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji;
3) transakcji między uczelnią medyczną w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej a podmiotem leczniczym, o którym mowa w art. 6 ust. 6 tej ustawy.
Zgodnie z definicją przedstawioną w art. 11a ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT:
transakcja kontrolowana oznacza identyfikowane na podstawie rzeczywistych zachowań stron działania o charakterze gospodarczym, w tym przypisywanie dochodów do zagranicznego zakładu, których warunki zostały ustalone lub narzucone w wyniku powiązań.
Treść art. 47 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 266 ze zm.; dalej: „Prawo energetyczne”) stanowi, że:
1) Przedsiębiorstwa energetyczne posiadające koncesje ustalają taryfy dla paliw gazowych i energii, które podlegają zatwierdzeniu przez Prezesa URE, oraz proponują okres ich obowiązywania. Przedsiębiorstwa energetyczne posiadające koncesje przedkładają Prezesowi URE taryfy oraz ich zmiany z własnej inicjatywy nie później niż w terminie dwóch miesięcy przed upływem okresu obowiązywania taryfy poprzedniej lub na żądanie Prezesa URE.
2) Prezes URE zatwierdza taryfę bądź odmawia jej zatwierdzenia w przypadku stwierdzenia niezgodności taryfy z zasadami i przepisami, o których mowa w art. 44-46.
Odnosząc się do wątpliwości dotyczącej ustalenia, czy Wnioskodawca oraz Spółka dominująca są zobowiązani do sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych (tzw. „local file”) w odniesieniu do transakcji zawieranych miedzy sobą, w szczególności dotyczących sprzedaży ciepła, zgodnie z art. 11k ust. 1 ustawy o CIT wskazać należy, że istotne znaczenie ma art. 11b pkt 1 ustawy o CIT, z którego wynika, że przepisów Rozdziału 1a o cenach transferowych nie stosuje się do transakcji kontrolowanych, w których cena lub sposób określenia ceny przedmiotu takiej transakcji kontrolowanej wynika z przepisów ustaw lub wydanych na ich podstawie aktów normatywnych.
W opisie sprawy wskazano m.in, że jesteście Państwo jednostką zależną w grupie kapitałowej, której jednostką dominującą jest Spółka B Sp. z o.o., posiadająca 99,96% udziałów w kapitale zakładowym Spółki A Sp. z o.o. W ramach prowadzonej działalności, pomiędzy Państwem a Spółką dominującą zawierane są transakcje obejmujące m.in. sprzedaż ciepła oraz inne usługi pomocnicze i administracyjne. Cena sprzedaży ciepła pomiędzy podmiotami powiązanymi ustalana jest zgodnie z obowiązującymi taryfami zatwierdzonymi przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki (URE). Taryfy te obowiązują obie strony transakcji.
Zatem, skoro w odniesieniu do transakcji dotyczących sprzedaży ciepła, zarówno Państwo oraz Spółka dominująca mają obowiązek stosować taryfy wynikające wprost z Decyzji wydanych przez Prezesa URE w związku z art. 47 ust. 1 i 2 Ustawy Prawo energetyczne, to transakcje te są objęte normą omawianego przepisu, tj. art. 11b pkt 1 ustawy o CIT. Tym samym, istnieje możliwość wyłączenia ww. transakcji spod uregulowań rozdziału 1a ustawy o CIT, na podstawie art. 11b pkt 1 tej ustawy.
Z uwagi na spełnienie przesłanki, o której mowa w art. 11b pkt 1 ustawy o CIT, Państwo ani Spółka dominująca nie jesteście zobowiązani do sporządzenia dokumentacji cen transferowych, w odniesieniu do Transakcji kontrolowanej, której warunki stosowane pomiędzy podmiotami powiązanymi są ustalone na podstawie taryfy dla ciepła, zatwierdzanej przez Prezesa URE w drodze decyzji wydawanej na podstawie przepisów ustawy Prawo energetyczne.
Również w odniesieniu do pozostałych transakcji dotyczących usług pomocniczych i administracyjnych, w których nie zostały przekroczone progi wskazane w art. 11k ust. 2-4 ustawy o CIT, Państwo oraz Spółka dominująca nie będziecie zobowiązani do sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych.
Wobec powyższego, Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi elementem czynności, będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
(...) (Zainteresowany będący stroną postępowania – zgodnie z art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako „PPSA”.
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo