Interpretacja 0111-KDIB2-1.4010.256.2025.2.AG

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 czerwca 2025 r. za pośrednictwem platformy ePUAP wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy wydatki związane z zakupem i zainstalowaniem pompy ciepła należy zakwalifikować do kosztów uzyskania przychodu.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 18 sierpnia 2025 r.

Opis stanu faktycznego

(…) sp. z o. o. z siedzibą w (…) (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”) prowadzi działalność polegającą na zarządzaniu nieruchomościami, wykonywaną na zlecenie. Wnioskodawca posiada status polskiego rezydenta podatkowego, od 2003 r. jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca jest również podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.

W ramach bieżącej działalności, w trakcie realizacji przeglądu konstrukcyjnego budynku mieszkalnego, usługi świadczonej na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej, wykonywanego przez pracownika Wnioskodawcy, doszło do przypadkowego uszkodzenia pompy ciepła należącej do jednego z właścicieli lokalu. Po przeprowadzeniu oględzin przez wykwalifikowanego specjalistę ustalono, że urządzenie uległo szkodzie całkowitej, a przyczyną jej powstania było nieumyślne działanie pracownika Wnioskodawcy.

W wyniku porozumienia zawartego z poszkodowanym właścicielem, Wnioskodawca zobowiązał się wobec poszkodowanego do zakupu na własny koszt i zainstalowania w jego lokalu nowej pompy ciepła. Nowe urządzenie zostało nabyte przez Wnioskodawcę i zgodnie zawartym porozumieniem zainstalowane w lokalu poszkodowanego.

Jednocześnie Wnioskodawca zgłosił zaistniałą szkodę do swojego ubezpieczyciela w ramach ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zarządcy nieruchomości (polisa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zawodowej). Aktualnie Wnioskodawca oczekuje na decyzję ubezpieczyciela w przedmiocie wypłaty odszkodowania.

W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że:

1) Zdarzenie nastąpiło w trakcie wykonywania przez pracownika Spółki przeglądu stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego w (…), który leży w obowiązku zarządcy (Spółki) względem wspólnoty mieszkaniowej. Wykonujący czynność pracownik Spółki pełni funkcję Kierownika Działu Usług i Logistyki. W celu wykonania czynności kontrolnych i sprawdzenia stanu technicznego elementów budynku i urządzeń oraz zgłoszonych problemów z niedrożnością rynien pracownik musiał dostać się na dach budynku. Użył w tym celu urządzeń dostępowych i serwisowych zamontowanych w budynku w postaci klamer dostępowych zamontowanych w ścianie ostatniej kondygnacji na klatce schodowej budynku. Wyjście na dach budynku zamknięte było wyłazem dachowym. W celu otworzenia wyłazu należało pokrywę podnieść i odłożyć otwierając w ten sposób światło przejścia serwisowego i dostęp na dach. Podczas otwierania i przesuwania wyłazu dachowego pracownik nie zachował wystarczającej bezpiecznej odległości środka ciężkości pokrywy od krawędzi dachu co spowodowało, że pokrywa wyłazu straciła stabilność i w sposób niekontrolowany osunęła się z krawędzi dachu budynku. Podczas spadania wykonała niekontrolowany obrót wokół własnej osi i uderzyła z wysokości około 6 m w zewnętrzną jednostkę sterowaną inwerterem pompy ciepła powietrze/woda (…). Uderzenie spowodowało uszkodzenie mechaniczne pompy ciepła widoczne we wgnieceniu zewnętrznej obudowy. Uszkodzenie spowodowało zwarcie w urządzeniu, które przestało działać, zasilanie zostało wyłączone. Na miejsce wypadku został wezwany elektryk, który sprawdził działanie instalacji elektrycznej oraz bezpieczników wewnątrz lokalu. Po upewnieniu się, że instalacja elektryczna działa prawidłowo, oraz że urządzenie jest odłączone od zasilania zostało przywrócone zasilanie w pomieszczeniu piwnicy, z którego zasilana jest jednostka zewnętrzna pompy ciepła. Podczas próby włączenia zasilania urządzenie nie podjęło pracy oraz nie było komunikacji urządzenia z jednostką sterującą wewnętrzną znajdującą się w piwnicy budynku. Uszkodzone urządzenie zostało odłączone od zasilania elektrycznego jako niesprawne. Wyłaz dachowy został zabezpieczony i zamontowany ponownie na dachu budynku w celu zamknięcia otworu dostępowego na dach budynku. Powyższe zostało potwierdzone stosowną notatką służbową sporządzoną przez pracownika.

2) Jak wskazano w złożonym wniosku o interpretację przedstawiając stan faktyczny, w związku z rozmiarem działalności i liczbą realizowanych przez Spółkę zadań całkowite wyeliminowanie ryzyka przypadkowego uszkodzenia mienia należącego do kontrahentów jest w praktyce niemożliwe mimo wdrożonych procedur oraz regularnych szkoleń pracowników (m.in. szkolenia BHP, szkolenia kierunkowe itp.). Przedstawione zdarzenie ma charakter zdarzenia losowego. Wystąpiło na skutek nieumyślnego przesunięcia przez pracownika wyłazu dachowego o kilkanaście centymetrów dalej, niż należało. Tak drobiazgowych kwestii nie regulują procedury (nie ma praktycznej możliwości stworzenia procedury uwzgledniającej wszystkie możliwe sytuacje), nie ma też fizycznej możliwości sprawowania bezpośredniego nadzoru i bieżącej weryfikacji nad daną konkretną czynnością przez kolejne osoby. Byłoby to po prostu nieefektywne ekonomicznie. Koszt takiego nadzoru w skali roku przekraczałby wielokrotnie wydatki poniesione przez Spółkę na rekompensatę szkód wyrządzonych przez jej pracowników. Spółka zachowuje należytą staranność w celu uniknięcia tego rodzaju zdarzeń przede wszystkim poprzez staranną selekcję i dobór pracowników, posiadających kierunkowe wykształcenie bądź ukończone kursy i zweryfikowane przez Spółkę umiejętności praktyczne. Tego rodzaju selekcja odbywa się w trakcie rekrutacji pracownika. W trakcie pracy, w sytuacjach wymagających takiego nadzoru pracownicy są nadzorowani przez przełożonych, właściwych kierowników zespołu. W przedstawionym zdarzeniu sprawcą szkody była osoba sprawująca nadzór nad pracownikami wykonującymi tego rodzaju prace (kierownik), osoba posiadająca zarówno wykształcenie, umiejętności, jak i bogate doświadczenie zawodowe. Sprawcą szkody był kierownik, który ma ukończone studia wyższe o specjalności Konstrukcje Budowlane i Inżynierskie, co więcej posiada uprawnienia budowlane o specjalności konstrukcyjno- budowlanej do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń, a także uprawnienia do zajmowania się eksploatacją urządzeń instalacji i sieci na stanowisku eksploatacji i dozoru oraz certyfikat Building Information Modeling (BIM). Pracownik Spółki ma bogate doświadczenie zawodowe, bowiem od 15 lat pracuje w zawodzie, z czego ponad 10 lat na stanowiskach kierowniczych. Zasadność takiego podejścia potwierdza również fakt, że w okresie ostatnich X lat, szkody wyrządzone przez Spółkę na majątku osób trzecich były drobne, a ich wartość nie przekroczyła kwoty 5 tyś. zł. Powyższe nabiera szczególnego znaczenia, mając na uwadze, że Spółka w trakcie roku dokonuje całościowych przeglądów technicznych w 238 budynkach wielorodzinnych, które składają się z jednej lub kilku klatek. Podsumowując, w ocenie Spółki dochowuje ona należytej staranności podejmując działania pozostające w przedmiocie jej działalności. Spółka ma też poczucie, że należytej staranności dochowuje również jej pracownik. Co więcej także ubezpieczyciel dokonując wypłaty ubezpieczenia uznał, że było to typowe zdarzenie losowe, któremu nie można było zapobiec. 

3) Spółka nie otrzyma zwrotu całkowitej kwoty wydatków poniesionych na zakup nowej pompy ciepła. W związku ze zdarzeniem opisanym w pkt 1) Spółka otrzymała (…) odszkodowanie od ubezpieczyciela. Zgodnie z dokumentem otrzymanym od ubezpieczyciela uznano wartość pompy nowej, pomniejszoną o 48% amortyzacji z uwagi na wiek mienia (8 lat, średnie roczne zużycie 6%), tj. (…) zł oraz koszty dodatkowe zgodnie z fakturą. W dokumencie tym wyjaśniono, że brak jest podstaw do uwzględnienia w kwocie odszkodowania za uszkodzone mienie (w chwili zdarzenia będące już mieniem używanym), kwoty odpowiadającej równowartości takiego mienia w stanie nowym. Ostatecznie otrzymana wartość odszkodowania to (…) zł. Koszt zakupu nowej pompy ciepła przez Spółkę wyniósł (…) zł (kwota brutto).

Pytanie

Czy wydatki związane z zakupem i zainstalowaniem pompy ciepła należy zakwalifikować do kosztów uzyskania przychodu?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy wydatki związane z zakupem i zainstalowaniem pompy ciepła należy zakwalifikować do kosztów uzyskania przychodu.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Zgodnie z ustawą o CIT, podstawową zasadą jest to, że wydatki poniesione przez podatnika mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jeśli mają związek z osiąganymi przychodami. Oznacza to, że muszą one służyć uzyskaniu, zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Wyjątkiem od tej reguły są koszty wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Przepisy te należy jednak interpretować ściśle, nie można ich rozszerzać na inne przypadki niż wprost wymienione.

Aby wydatek mógł zostać uznany za koszt podatkowy, podatnik musi udowodnić, że był on racjonalny i uzasadniony gospodarczo. Każdy przypadek należy analizować indywidualnie, chyba że ustawa jasno wskazuje, że dany wydatek można lub nie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. Wydatku nie można uwzględnić w kosztach podatkowych, jeśli znajduje się on w katalogu wydatków wyłączonych z kosztów, zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Podsumowując, dany wydatek może być uznany za koszt uzyskania przychodu tylko wtedy, gdy spełnia jednocześnie wszystkie poniższe warunki:

a) został pokryty z majątku podatnika,

b) jest definitywny - czyli nie został w żaden sposób zwrócony podatnikowi,

c) ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą,

d) został poniesiony w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodu,

e) jest odpowiednio udokumentowany,

f) nie znajduje się wśród wydatków wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów (art. 16 ust. 1 ustawy o CIT).

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kar umownych i odszkodowań z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług.

Ustawa o CIT nie zawiera definicji pojęcia „wadliwy”, w związku z czym należy odnieść się do znaczenia językowego. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN, „wadliwy” oznacza: „mający wady, wykazujący braki”. Tym samym, usługę uznać należy za wykonaną wadliwie wówczas, gdy nie zostały zrealizowane wszystkie obowiązki wynikające z umowy lub przepisów prawa.

W przedstawionej sprawie uszkodzenie przez pracownika pompy ciepła nie jest wadliwym wykonaniem usługi w świetle wyżej wymienionego przepisu. Uszkodzenie pompy ciepła nastąpiło przypadkowo, w trakcie realizacji przeglądu budynku, tj. usługi świadczonej na rzecz podmiotu trzeciego – Wspólnoty Mieszkaniowej. Nastąpiło więc w związku ze świadczeniem usług, których zakres nie obejmował bezpośrednio urządzenia, a samo zdarzenie nie było skutkiem nienależytego wykonania umowy ze Wspólnotą Mieszkaniową. W takim przypadku należy zatem stwierdzić, że brak jest podstaw do uznania, że mamy do czynienia z karą bądź odszkodowaniem w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT.

Niezależnie od powyższego, z uwagi na to, że uszkodzenie pompy ciepła miało miejsce w toku prowadzonych prac związanych z przeglądem konstrukcyjnym budynku mieszkalnego, należy uznać, że szkoda i zobowiązanie do jej naprawy (wymiany uszkodzonego urządzenia) miały związek z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą i uzyskiwanymi z niej przychodami.

W tym miejscu należy zauważyć, że szkody powstałe w wyniku typowego ryzyka związanego z działalnością gospodarczą, o ile nie wynikają z rażącego niedbalstwa lub działania umyślnego, mogą stanowić koszty podatkowe, jeśli ich naprawienie służy zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Jednocześnie, przy kwalifikowaniu wydatków związanych z naprawą szkód do kosztów uzyskania przychodów, istotna jest ocena dochowania przez podatnika należytej staranności, w szczególności w zakresie nadzoru nad pracownikami.

Odnosząc powyższe rozważania do przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego, należy wskazać, że poniesiony przez niego wydatek pozostaje w jednoznacznym związku z prowadzoną działalnością gospodarczą i został poniesiony w celu osiągnięcia przychodu, zachowania lub zabezpieczenia jego źródła. Świadczone przez Wnioskodawcę usługi mają charakter specjalistyczny i techniczny, co wymaga zastosowania wiedzy fachowej. W związku z rozmiarem działalności, liczbą realizowanych zadań całkowite wyeliminowanie ryzyka przypadkowego uszkodzenia mienia należącego do kontrahentów jest w praktyce niemożliwe mimo wdrożonych procedur oraz regularnych szkoleń pracowników.

Do kosztów uzyskania przychodów nie mogą być zaliczane kary umowne i odszkodowania wynikające z działań zawinionych, świadomych lub noszących znamiona rażącego niedbalstwa ze strony podatnika. W analizowanej sytuacji brak jest podstaw do stwierdzenia, iż szkoda powstała w wyniku celowego działania bądź poważnego zaniedbania ze strony pracowników Wnioskodawcy. Wręcz przeciwnie, powstała szkoda miała charakter losowy i niezamierzony.

W świetle powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, koszt poniesiony w związku z zakupem nowej pompy ciepła, będącej następstwem przypadkowego uszkodzenia sprzętu, nie podlega wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wydatek ten nie stanowi kary umownej ani odszkodowania wynikającego z nienależytego wykonania zobowiązania, lecz jest racjonalnie uzasadnionym kosztem prowadzenia działalności gospodarczej.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w interpretacjach organów podatkowych. Przykładowo, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 20 marca 2023 r. nr 0111-KDIB1-3.4010.67.2023.2.AN, Organ stwierdził:

(...) Uznać więc należy, że wydatki poniesione z własnych środków przez Wnioskodawcę na naprawę szkody - kupno uszkodzonego wrzeciona nie mają charakteru, ani kar umownych, ani odszkodowań wskazanych w art. 16 ust. 1 pkt 22 u.p.d.o.p.

Ustawodawca nie ograniczył możliwości zaliczenia w ciężar kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z naprawą powstałej w trakcie wykonywania usług na rzecz klienta szkody, które są nierozerwalnie związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Jak wynika z wniosku, powstałe szkody nie mają wpływu na ostatecznie niewykonanie lub wadliwe wykonanie usługi, które miałyby stanowić podstawę do wypłaty właśnie z tego tytułu odszkodowań czy kar umownych na rzecz kontrahentów.

Dlatego, zgodzić się należy z Wnioskodawcą, że poniesiony przez Spółkę wydatek na zapłatę za naprawienie szkody, kupno uszkodzonego wrzeciona, nie podlega ograniczeniom wymienionym w katalogu art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o p.d.o.p.

Ponadto, w interpretacji indywidualnej z 7 kwietnia 2023 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o nr: 0111-KDIB1-3.4010.66.2023.2.PC wyrażono pogląd:

Odnosząc powyższe rozważania do regulacji prawa podatkowego, należy zauważyć, że art. 16 ust. 1 pkt 22 u.p.d.o.p., odnosi się do kategorii odszkodowań i kar umownych. W świetle powyższego, uznać więc należy, że wydatki poniesione z własnych środków przez Wnioskodawcę na naprawę szkody - niezależnie czy Spółka otrzyma odszkodowanie czy też nie - nie mają charakteru, ani kar umownych, ani odszkodowań wskazanych w art. 16 ust. 1 pkt 22 u.p.d.o.p. Ustawodawca nie ograniczył możliwości zaliczenia w ciężar kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z naprawą powstałej w trakcie wykonywania usług na rzecz klienta szkody, które są nierozerwalnie związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Jak wynika z wniosku, powstałe szkody nie mają wpływu na ostatecznie niewykonanie lub wadliwe wykonanie usługi, które miałyby stanowić podstawę do wypłaty właśnie z tego tytułu odszkodowań czy kar umownych na rzecz kontrahentów. Dlatego, zgodzić się należy z Wnioskodawcą, że poniesione przez Spółkę wydatki na naprawienie niezawinionych szkód w mieniu kontrahentów, które nie mają wpływu na jakość wykonanych usług nie podlegają ograniczeniom wymienionym w tym katalogu art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o p.d.o.p.

W związku z powyższym, z uwagi na to, że w przedstawionej sprawie występuje związek poniesionego wydatku z uzyskiwanymi przez Wnioskodawcę przychodami, a jednocześnie przedmiotowy wydatek nie został wyłączony z możliwości jego zaliczenia do kosztów podatkowych na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT, Wnioskodawca uprawiony jest do zaliczenia wydatku poniesionego na zakup pompy ciepła i jego wymiany u poszkodowanego do kosztów podatkowych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

Powyższe oznacza, że podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod warunkiem, iż nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 ww. ustawy oraz że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poczynienie ma lub może mieć wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia przychodów). Przepis ten konstytuuje więc zasadę, stosownie do której pomiędzy kosztem podatkowym oraz przychodami podatnika musi wystąpić związek przyczynowo-skutkowy.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

- został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na jego działalność przez osoby inne niż podatnik),

- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

- poniesiony został w celu uzyskania, zachowania albo zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

- został właściwie udokumentowany,

- nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesieniem kosztu, a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Przesłankę celowości kosztu uważa się za spełnioną, gdy istnieje związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem danego kosztu a powstaniem lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Nie ma przy tym znaczenia, czy dany wydatek przyniósł oczekiwany skutek w postaci osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenie ich źródła. Istotne jest, czy w momencie jego ponoszenia podatnik mógł – obiektywnie oceniając – oczekiwać takiego efektu.

Przy czym za celowe można uznać jedynie takie wydatki, które oceniane przez pryzmat całokształtu okoliczności faktycznych pozwalają na przyjęcie, iż zamiarem podatnika w momencie poniesienia wydatku było właśnie albo osiągniecie przychodu albo ewentualnie zachowanie, czy też zabezpieczenie jego źródła.

Badanie całokształtu okoliczności faktycznych ma w sprawie kluczowe znaczenie, albowiem kategoria „kosztu podatkowego” nie ma charakteru czysto obiektywnego, rozumianego w sposób formalistyczny, lecz zakłada istnienie elementów subiektywnych zależnych od oceny tych okoliczności. Skoro bowiem ustawodawca zakłada, iż wydatek musi być celowy, to tym samym konieczne jest przeprowadzenie analizy owej celowości, która możliwa jest jedynie w oparciu o fakty przedstawione przez wnioskodawcę w opisie stanu faktycznego.

Oprócz powyższego należy mieć na uwadze, że dokonując rozpoznania kosztowego charakteru określonego wydatku podatnik musi badać nie tylko to, czy wydatek ten został poniesiony w celu osiągnięcia przychodów, zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów (art. 15 ust. 1 ustawy), ale i to czy nie jest on objęty wyłączeniem z art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Art. 16 ust. 1 ustawy o CIT zawiera katalog, w którym ustawodawca określił wydatki, które pomimo poniesienia ich przez podatnika w celu osiągnięcia przychodów bądź zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów, nie mogą być uznane za koszt uzyskania przychodów dla celów podatkowych.

W myśl art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT:

Do kosztów uzyskania przychodów na tej podstawie nie mogą zatem zostać zaliczone kary umowne i odszkodowania z tytułu:

- wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług,

- zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad,

- zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług.

Wszystkie wskazane wyżej kary umowne i odszkodowania wiążą się z nienależytym wykonaniem zobowiązań. Ustawodawca wyłącza je spod kosztów uzyskania przychodów, nie chcąc „premiować” przypadków nienależytego wykonania zobowiązania.

Niemniej, samo negatywne wyliczenie kosztów, które zostało uregulowane w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie przesądza jeszcze o tym, że wydatek niewskazany w tym przepisie staje się automatycznie kosztem uzyskania przychodów. Zatem do uznania przedmiotowego wydatku Spółki za koszt uzyskania przychodów niezbędne jest wykazanie, że został on poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, a więc winien być spełniony ogólny warunek określony w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

W związku z powyższym konieczne jest dokonanie oceny, czy poniesiony przez Spółkę wydatek został poniesiony w sposób celowy, w oparciu o całokształt okoliczności dotyczących poniesienia tego wydatku.

Z opisu sprawy wynika, że w trakcie realizacji przeglądu konstrukcyjnego budynku mieszkalnego, usługi świadczonej na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej, wykonywanego przez pracownika Wnioskodawcy, doszło do przypadkowego (nieumyślnego) uszkodzenia pompy ciepła należącej do jednego z właścicieli lokalu. W wyniku porozumienia zawartego z poszkodowanym właścicielem, Wnioskodawca – na własny koszt – nabył i zainstalował w jego lokalu nowe urządzenie. Powstała szkoda, nie miała wpływu na ostateczne niewykonanie lub wadliwe wykonanie usługi.

Było to typowe zdarzenie losowe, któremu nie można było zapobiec, co potwierdził także ubezpieczyciel, dokonując wypłaty odszkodowania.

W uzupełnieniu wniosku, wskazali Państwo również, że Spółka zachowuje należytą staranność w celu uniknięcia tego rodzaju zdarzeń przede wszystkim poprzez staranną selekcję i dobór pracowników, posiadających kierunkowe wykształcenie bądź ukończone kursy i zweryfikowane przez Spółkę umiejętności praktyczne.

Ponadto – zauważają Państwo – że w związku z rozmiarem działalności i liczbą realizowanych przez Spółkę zadań całkowite wyeliminowanie ryzyka przypadkowego uszkodzenia mienia należącego do kontrahentów jest w praktyce niemożliwe mimo wdrożonych procedur oraz regularnych szkoleń pracowników.

W świetle powyższego, wydatek na naprawienie szkody:

- powstał w wyniku typowego ryzyka związanego z prowadzona działalnością gospodarczą,

- nie wynikał z rażącego niedbalstwa lub działania umyślnego (Spółka dochowała należytej staranności, w szczególności w zakresie nadzoru nad pracownikami),

- nie miał charakteru, ani kary umownej, ani odszkodowania wskazanych w art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT,

- był poniesiony w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Jednocześnie usunięcie powstałej szkody, było zgodne z interesem Spółki polegającym na zachowaniu wizerunku wiarygodnego i rzetelnego kontrahenta.

Reasumując, należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że są Państwo uprawnieni do zaliczenia wydatku poniesionego na zakup pompy ciepła i jej wymiany do kosztów podatkowych.

Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.