Interpretacja 0111-KDIB2-1.4010.265.2026.2.AJ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 6 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu rozliczenia i ujęcia kosztów podatkowych.

Uzupełnili go Państwo o brakującą opłatę – w odpowiedzi na wezwanie – 15 czerwca 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest dystrybutorem stolarki okiennej, polskim rezydentem podatkowym, rozliczającym CIT według stawki 19%. Sprzedaż realizowana jest na terenie Polski, na terenie Unii Europejskiej oraz poza UE.

Klienci Wnioskodawcy korzystający z platform/sklepów internetowych (… oraz ..) określają swoje preferencje dotyczące towaru za pomocą Konfiguratora, składają zamówienie i opłacają je na sklepach internetowych. Po skompletowaniu całości zamówienia pod indywidualne potrzeby, wskazaniu sposobu dostawy oraz formy płatności, przesyłają formularz zamówienia do Sprzedawcy (Wnioskodawcy).

Po złożeniu i opłaceniu zamówienia przez klienta, Sprzedawca przesyła potwierdzenie otrzymania zamówienia i wpłaty środków pieniężnych.

Klient (krajowy lub unijny) wpłaca 100% należności. Wnioskodawca wystawia fakturę zaliczkową (lub fakturę fiskalizowaną dla Klienta prywatnego), na kwotę która wpłynęła od Klienta.

Zgodnie z Regulaminami platform sprzedażowych, potwierdzenie przyjęcia zamówienia jest oświadczeniem Sprzedawcy o przyjęciu oferty zawarcia umowy sprzedaży towarów (umowa zawierana jest na odległość). Towar może opuścić magazyn Sprzedawcy wyłącznie po zaksięgowaniu 100% płatności za zamówienie.

Ponieważ produkt jest rzeczą nieprefabrykowaną, produkowaną według specyfikacji Klienta nie ma możliwości odstąpienia od umowy, a zwrot płatności może nastąpić jedynie w przypadku uznania reklamacji.

Podobnie w przypadku Klienta spoza UE, przy czym zamówienie pod specyficzne wymogi Klienta składane jest u konsultanta (a nie za pośrednictwem sklepów internetowych), przesyłana jest proforma, którą Klient akceptuje i dokonuje przelewu 50% lub 100% wartości zamówienia.

Wnioskodawca wystawia fakturę zaliczkową, na kwotę która wpłynęła od Klienta. Nie ma możliwości zwrotu zaliczki (zgodnie z Ogólnymi Warunkami Zakupu).

Otrzymanie płatności odpowiednio 50% lub 100% skutkuje u Wnioskodawcy rozpoznaniem przychodu w dniu jej otrzymania, są to bowiem płatności definitywne, bezzwrotne, otrzymywane pod indywidualne, skonfigurowane zamówienie.

Sprzedaż stolarki okiennej jest zawsze w całości zindywidualizowana, pod dopasowane zamówienie Klienta i produkowane tylko dla niego. Pod konkretny budynek nie tylko wybierane są odpowiednie wymiary, ale także systemy okienne, mechanizmy i rodzaje okuć, kolory wewnątrz i na zewnątrz. Zaliczki są z założenia bezzwrotne ponieważ Klient ma dosłownie 24 godziny, aby się wycofać po akceptacji proformy, zamówienia.

Po przyjęciu zamówienia od Klienta, Wnioskodawca zamawia towar - wyłącznie u polskich Producentów - wpłacając w większości przypadków zaliczkę 25-50% przed rozpoczęciem produkcji. Następuje okres produkcji ok. 2-8 tygodni.

W 95% towary są bezpośrednio od Producenta wysyłane do Klienta, przy czym Wnioskodawca otrzymując fakturę końcową od Producenta wnosi towary na stan magazynowy i zdejmując towary ze stanów magazynowych (wystawiając własną fakturę końcową dla Klienta) ujmuje towar jako koszt księgowo i rozlicza podatkowo na potrzeby CIT.

Wnioskodawca rozważa zmianę przypisywania kosztów bezpośrednich odpowiednio do wykazywanych w CIT przychodów.

Kierując się art. 15 ust. 4 CIT rozważa przypisywanie kosztów na podstawie zrealizowanych płatności do Producentów i otrzymywanych na tej podstawie faktur końcowych lub zaliczkowych. Wnioskodawca przygotowując zamówienie dla Klienta zleca Producentowi jego wykonanie. W 90% zamówień to ten sam Producent. Nie ma możliwości zwrotu płatności uiszczonej na poczet realizacji, wyłącza się możliwość rezygnacji z zamówienia po potwierdzeniu jego przyjęcia przez Producenta.

W Ogólnych Warunkach Handlowych w Części III ZAMÓWIENIA pkt 13 zamieszcza się, że Nabywca uprawniony jest do rezygnacji z Zamówienia wyłącznie przed potwierdzeniem jego przyjęcia przez Producenta i wyłącza się możliwość rezygnacji z Zamówienia po potwierdzeniu jego przyjęcia przez Producenta.

Ta sama sytuacja dotyczy kolejnego Producenta. Potwierdzenie przyjęcia zamówienia jest już zawarciem umowy sprzedaży. Co do zasady nie mówi się o przedpłacie, zaliczce tylko o płatności za produkty/towary, a wobec tego brak jakichkolwiek uregulowań o zwrocie wpłat. Co do zasady Klient ma obowiązek uregulować pozostałą kwotę przed dniem dostawy (pkt. 5.6 General Terms and Conditions). Ponadto, w przypadku odstąpienia od Umowy Sprzedaży wyłącza się zwrot wzajemnych świadczeń wynikających z Umowy Sprzedaży, które zostały należycie spełnione do dnia doręczenia oświadczenia o odstąpieniu drugiej Stronie (9.4. General Terms and Conditions).

Każdorazowo Wnioskodawca zamawia towar zindywidualizowany, a płatności przyjmują charakter definitywnych płatności, mimo że jeden z Producentów dopuszcza możliwość rezygnacji z zamówienia i zwrotu zaliczki/zaliczenia na poczet kary. W Ogólnych Warunkach Sprzedaży zapisano (pkt. 3.10 i 3.11): Brak wpływu należności z tytułu przedpłaty, zaliczki traktowane będzie jako rezygnacja Odbiorcy ze złożonego zamówienia. Wpłacona przedpłata, zaliczka może zostać zaliczona przez Dostawcę na poczet kary umownej, którą Odbiorca zobowiązany jest zapłacić w wysokości uzgodnionej przedpłaty lub zaliczki w przypadku rezygnacji z zamówienia lub przekroczenia terminu odbioru z przyczyn leżących po jego stronie.

Wnioskodawca ma swój wewnętrzny dedykowany CRM, w którym odbywają się wszystkie procesy, w tym tworzenie proformy, zamówień, a pod zamówieniem pojawiają się płatności kontrahenta, wszystkie dokumenty sprzedaży i zakupu oraz dokumenty transportowe. Zapewniona jest pełna przejrzystość dokumentowania procesów i dowolnego raportowania.

Pytania

1)  Czy Wnioskodawca rozpoznając przychód na gruncie CIT w momencie otrzymania płatności 100% w danym roku podatkowym, posiadając fakturę końcową na zakup towarów od Producenta do dnia sporządzenia sprawozdania finansowego, nie później niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, ma prawo do ujęcia i rozliczenia tego kosztu w roku podatkowym, w którym zostały osiągnięte odpowiadające mu przychody?

2)  Czy Wnioskodawca rozpoznając przychód na gruncie CIT w momencie otrzymania płatności 100% w danym miesiącu, posiadając fakturę końcową na zakup towarów od Producenta, ma prawo do ujęcia i rozliczenia tego kosztu w miesiącu, w którym zostały osiągnięte odpowiadające mu przychody?

3)  Czy Wnioskodawca rozpoznając przychód na gruncie CIT w momencie otrzymania płatności 50% w danym roku podatkowym, posiadając fakturę końcową na zakup towarów od Producenta do dnia sporządzenia sprawozdania finansowego, nie później niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, ma prawo do ujęcia i rozliczenia tego kosztu w roku podatkowym, w którym zostały osiągnięte odpowiadające mu przychody w wysokości 50% czy 100%?

4)  Czy Wnioskodawca rozpoznając przychód na gruncie CIT w momencie otrzymania płatności 50% w danym miesiącu, posiadając fakturę końcową na zakup towarów od Producenta, ma prawo do ujęcia i rozliczenia tego kosztu w miesiącu, w którym zostały osiągnięte odpowiadające mu przychody w wysokości 50% czy 100%?

5)  Czy Wnioskodawca rozpoznając przychód na gruncie CIT w momencie otrzymania płatności 100% w danym roku podatkowym, posiadając fakturę zaliczkową 25-50% na zakup towarów od Producenta do dnia sporządzenia sprawozdania finansowego, nie później niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, ma prawo do ujęcia i rozliczenia tego kosztu w roku podatkowym, w którym zostały osiągnięte odpowiadające mu przychody?

6)  Czy Wnioskodawca rozpoznając przychód na gruncie CIT w momencie otrzymania płatności 100% w danym miesiącu, posiadając fakturę zaliczkową 25-50% na zakup towarów od Producenta, ma prawo do ujęcia i rozliczenia tego kosztu w miesiącu, w którym zostały osiągnięte odpowiadające mu przychody?

7)  Czy Wnioskodawca rozpoznając przychód na gruncie CIT w momencie otrzymania płatności 50% w danym roku podatkowym, posiadając fakturę zaliczkową 25-50% na zakup towarów od Producenta do dnia sporządzenia sprawozdania finansowego, nie później niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, ma prawo do ujęcia i rozliczenia tego kosztu w roku podatkowym, w którym zostały osiągnięte odpowiadające mu przychody w wysokości 50% czy 100% faktury zaliczkowej?

8)  Czy Wnioskodawca rozpoznając przychód na gruncie CIT w momencie otrzymania płatności 50% w danym miesiącu, posiadając fakturę zaliczkową 25-50% na zakup towarów od Producenta, ma prawo do ujęcia i rozliczenia tego kosztu w miesiącu, w którym zostały osiągnięte odpowiadające mu przychody w wysokości 50% czy 100% faktury zaliczkowej?

Państwa stanowisko w sprawie

Zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych, Dz.U.2025.278 t.j. z 7 marca 2025 ze zm. - dalej CIT:

Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1)   wystawienia faktury albo

2)   uregulowania należności.

O powstaniu przychodu podatkowego decyduje więc zaistnienie najwcześniejszego momentu, a więc dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi. Jeżeli jednak podatnik przed tym dniem wystawił fakturę lub otrzymał należność, to przychód powstaje w tym dniu.

Otrzymanie płatności odpowiednio 50% lub 100% wartości zamówienia skutkuje u Wnioskodawcy rozpoznaniem przychodu w dniu jej otrzymania, zgodnie z art. 12 ust. 3a pkt 2 CIT, ponieważ przedmiotowe płatności stanowią płatności o charakterze definitywnym i ostatecznym, są płatnościami za konkretny nieprefabrykowany towar.

Definitywność otrzymywanych płatności wynika wprost z Regulaminów platform sprzedażowych i Ogólnych Warunków Zakupu.

Konieczność rozpoznawania przychodu na gruncie CIT w odniesieniu do wpłat definitywnych jest prezentowana w orzecznictwie i interpretacjach podatkowych.

Definitywność przysporzenia potwierdzona została m.in. w wyroku NSA z 27 stycznia 2026 r. sygn. akt II FSK 559/23, gdzie NSA stwierdził, że każde świadczenie wpływające na rzecz przedsiębiorcy powinno być postrzegane poprzez pryzmat jego definitywnego charakteru, czyli zwiększenia jego własnych aktywów lub pomniejszenia jego własnych pasywów.

W tezie wyroku z 3 kwietnia 2024r. sygn. akt II FSK 1796/23 sąd NSA podkreślił, że: „Zapłata ceny zamówionych towarów w sklepie internetowym stanowi przychód podatkowy uzyskany w momencie sprzedaży, o którym mowa w art. 12 ust. 3a u.p.d.o.p. Moment ten następuje jako pierwszy i wyprzedza wydanie rzeczy (towaru)”.

W wyroku WSA w Szczecinie z 7 października 2020r. sygn. akt I SA/Sz 567/20 czytamy, że „zasadniczą różnicą między kategoriami zaliczki a zapłaty należności stanowiącej przychód podatkowy jest to, czy przedpłata ma charakter warunkowy, a w określonych przypadkach nabywcy przysługuje zwrot wpłaconej uprzednio kwoty, natomiast zapłata za towar czy usługę wynika z definitywnego charakteru tej czynności skutkującej powiększeniem majątku jednej ze stron w sposób trwały i nieodwracalny. Nie stanowią zaliczki wszelkie wpłaty mające charakter definitywny i ostateczny także w sytuacji, gdy przekazanie środków pieniężnych jest zapłatą w pełnej wysokości „z góry” za określony towar lub usługę”.

W interpretacji indywidualnej Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej z 13 maja 2023 r. znak: 0113-KDIPT2-1.4011.161.2023.2.MZ, podkreślił, że nie tyle istotne jest stosowane przez strony nazewnictwo (faktura zaliczkowa, zaliczka, zadatek, przedpłata), ile rzeczywisty charakter płatności. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej z 9 października 2023 r. znak: 0111-KDIB1-2.4010.415.2023.1.END wskazał, że: „Przysporzenie Spółki ma więc charakter definitywny. Klient, uiszczając wskazaną cenę, dokonuje zakupu towaru, nie zaś deklaruje chęć jego zakupu pod pewnymi warunkami. Okoliczności tej nie zmienia przewidziana w regulaminie sklepu możliwość ewentualnego zwrotu klientowi otrzymanej kwoty. Zapłata ceny nie może być więc traktowana jako wpłata na poczet realizacji zamówienia, ponieważ jest zapłatą za konkretną usługę (konkretny towar).”

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 16 sierpnia 2019 r. znak: 0113-KDIPT2-1.4011.296.2019.2.BO zaznaczył, że: „Otrzymana zapłata (uregulowana należność) niemająca charakteru zaliczki (przedpłaty), podlegającej w późniejszym terminie rozliczeniu lub zwrotowi, stanowi bowiem już w momencie jej otrzymania lub utraty przez nią charakteru zaliczki - przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej”.

Rozpoznanie przychodów przez Wnioskodawcę na gruncie CIT rodzi konieczność prawidłowego przypisania kosztów bezpośrednich.

Ponieważ Wnioskodawca ponosi koszty bezpośrednie, ściśle związane z uzyskiwanym przychodem, chce w sposób prawidłowy przypisać je do danego roku podatkowego i miesiąca.

Zgodnie z art. 15 ust. 4 CIT: Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne co do zasady w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.

Zatem według art. 15 ust. 4b CIT: Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia:

1)  sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo

2)  złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego

-     są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.

Według art. 15 ust. 4c CIT: Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w ust. 4b pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie.

Należy podkreślić w tym miejscu, że jak stanowi art. 15 ust. 4e CIT, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Z orzecznictwa sądów administracyjnych wynika przy tym, że określenie „dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych” oznacza dzień wpisania do ksiąg rachunkowych wydatku na podstawie faktury lub innego dokumentu (zob. przykładowo wyroki NSA z 10 kwietnia 2019 r. sygn. akt II FSK 289/17, z 14 sierpnia 2019 r. sygn. akt II FSK 2914/17 oraz z 14 sierpnia 2019 r. sygn. akt II FSK 2914/17). Podobne stanowisko reprezentują w interpretacjach organy podatkowe, czego przykładem mogą być interpretacje indywidualne Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 29 kwietnia 2020 r. znak: 0111-KDIB1-2.4010.89.2020.1.BG, z 26 września 2022 r. znak: 0111-KDIB1-3.4010.343.2022.2.PC, z 22 listopada 2022 r. znak: 0114-KDIP2-2.4010.94.2022.2.SP, czy z 30 listopada 2022 r. znak: 0111-KDIB1-3.4010.826.2022.1.JKU.

Inny dokument, jako wiarygodna informacja o koszcie, nawet jeśli podmiot nie posiada jeszcze ostatecznej faktury od kontrahenta może stanowić podstawę ujęcia w księgach. Podstawą nie musi być wyłącznie faktura (końcowa). Wystarczającym dowodem może być każdy dokument, który zgodnie z ustawą o rachunkowości pozwala na dokonanie zapisu w księgach, ujęcie kosztu jako realnego długu firmy wobec kontrahenta (poprzez zobowiązania).

A koszty, co do których mamy pewność, że wystąpiły i znamy ich kwotę (np. na podstawie cennika w umowie) są definitywnie poniesione. Faktura zaliczkowa – jako definitywna i bezzwrotna płatność w sytuacji Wnioskodawcy – może zatem również stanowić koszt podatkowy.

Podkreślić w tym miejscu należy, że płatności definitywne generują koszty, gdy nie są świadczeniami zwrotnymi.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 18 listopada 2025 r. sygn. akt II FSK 362/23 wskazał, że faktura zaliczkowa 100% rzeczywiście powinna być traktowana jako generująca koszty, gdy nie przewidziano jej zwrotu.

Zatem płatności, dla których kontrahenci nie przewidzieli nawet potencjalnie zwrotnego charakteru, powinny być traktowane jako płatności definitywne, generujące odpowiednio koszty i przychody. Definitywność przysporzenia, o której mowa we wspomnianych na wstępie wyrokach (NSA z 27 stycznia 2026r. sygn. akt II FSK 559/23; WSA w Szczecinie z 7 października 2020r. sygn. akt I SA/Sz 567/20) powinna być więc analogicznie odnoszona nie tylko do strony przychodowej, ale i kosztowej.

Istotny jest rzeczywisty charakter płatności realizowanych za zakupione towary.

Skoro z warunków umownych, zamówień wynika definitywność wpłaty i brak możliwości wycofania się z realizacji to uregulowanie tej należności staje się odpowiednio przychodem/kosztem, również jeśli nie obejmuje pełnej kwoty należności.

Tak właśnie jest w przypadku Wnioskodawcy, bo każdorazowo zamawia u Producenta towar zindywidualizowany, nie ma możliwości jego zwrotu, rezygnacji z zamówienia, odzyskania płatności. Płatności przyjmują charakter definitywnych.

A skoro wydatek na przykład zakup towaru, nawet jeśli są to zaliczki o definitywnym charakterze, jest ściśle związany z konkretnym przychodem, przypisuje się go do roku, w którym ten przychód wystąpił. Koszt można ująć więc w „starym roku”, jeżeli dowód księgowy dotrze po zakończeniu roku, ale do dnia sporządzenia sprawozdania finansowego, nie później niż do upływu terminu złożenia zeznania CIT.

Odpowiednio koszt bezpośredni może być potrącony w tym samym miesiącu, w którym został osiągnięty odpowiadający mu przychód, jeśli dowód dotrze przed rozliczeniem zaliczki na CIT za dany miesiąc.

Jeśli jednak koszt bezpośredni dotyczący przychodów z roku poprzedniego wpłynie po dniu sporządzenia sprawozdania finansowego (lub po terminie złożenia zeznania CIT-8), to staje się on kosztem w roku bieżącym (w dacie poniesienia).

Oczywistym jest więc również to, mimo że art. 15 ust. 4 mówi o „roku”, że dla prawidłowego obliczenia zaliczki za dany miesiąc, należy przypisać koszt bezpośredni do tego miesiąca, w którym wykazany został przychód na gruncie CIT.

W kontekście przedstawionych Pytań 1-8, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że:

1)  Rozpoznając przychód na gruncie CIT w momencie otrzymania płatności 100% w danym roku podatkowym, posiadając fakturę końcową na zakup towarów od Producenta do dnia sporządzenia sprawozdania finansowego, nie później niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, ma prawo do ujęcia i rozliczenia tego kosztu w roku podatkowym, w którym zostały osiągnięte odpowiadające mu przychody.

2)  Rozpoznając przychód na gruncie CIT w momencie otrzymania płatności 100% w danym miesiącu, posiadając fakturę końcową na zakup towarów od Producenta, ma prawo do ujęcia i rozliczenia tego kosztu w miesiącu, w którym zostały osiągnięte odpowiadające mu przychody.

3)  Rozpoznając przychód na gruncie CIT w momencie otrzymania płatności 50% w danym roku podatkowym, posiadając fakturę końcową na zakup towarów od Producenta do dnia sporządzenia sprawozdania finansowego, nie później niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, ma prawo do ujęcia i rozliczenia tego kosztu w roku podatkowym, w którym zostały osiągnięte odpowiadające mu przychody w wysokości 100%.

4)  Rozpoznając przychód na gruncie CIT w momencie otrzymania płatności 50% w danym miesiącu, posiadając fakturę końcową na zakup towarów od Producenta, ma prawo do ujęcia i rozliczenia tego kosztu w miesiącu, w którym zostały osiągnięte odpowiadające mu przychody w wysokości 100%.

5)  Rozpoznając przychód na gruncie CIT w momencie otrzymania płatności 100% w danym roku podatkowym, posiadając fakturę zaliczkową 25-50% na zakup towarów od Producenta do dnia sporządzenia sprawozdania finansowego, nie później niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, ma prawo do ujęcia i rozliczenia tego kosztu w roku podatkowym, w którym zostały osiągnięte odpowiadające mu przychody.

6)  Rozpoznając przychód na gruncie CIT w momencie otrzymania płatności 100% w danym miesiącu, posiadając fakturę zaliczkową 25-50% na zakup towarów od Producenta, ma prawo do ujęcia i rozliczenia tego kosztu w miesiącu, w którym zostały osiągnięte odpowiadające mu przychody.

7)  Rozpoznając przychód na gruncie CIT w momencie otrzymania płatności 50% w danym roku podatkowym, posiadając fakturę zaliczkową 25-50% na zakup towarów od Producenta do dnia sporządzenia sprawozdania finansowego, nie później niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, ma prawo do ujęcia i rozliczenia tego kosztu w roku podatkowym, w którym zostały osiągnięte odpowiadające mu przychody w wysokości 100% faktury zaliczkowej.

8)  Rozpoznając przychód na gruncie CIT w momencie otrzymania płatności 50% w danym miesiącu, posiadając fakturę zaliczkową 25-50% na zakup towarów od Producenta, ma prawo do ujęcia i rozliczenia tego kosztu w miesiącu, w którym zostały osiągnięte odpowiadające mu przychody w wysokości 100% faktury zaliczkowej.

Takie podejście w pełni odpowiada regułom podatkowym przypisywania kosztów bezpośrednich do przychodów im odpowiadających, w odniesieniu do poszczególnych lat podatkowych, jak i miesięcy. Przypisanie kosztów bezpośrednich do przychodów na gruncie CIT oznacza bowiem zastosowanie zasady współmierności przychodów i kosztów. W praktyce oznacza to, że wydatek stanowiący koszt bezpośredni powinien zostać zaliczony do kosztów podatkowych tylko w tym samym roku (miesiącu) podatkowym, w którym wykazano przychód, który ten koszt wygenerował.

Poprawność i przejrzystość przypisywania kosztów bezpośrednich do przychodów zapewniona jest i nadal będzie dzięki stosowanym systemom księgowym i CRM, co pozwala na odpowiednie raportowanie, w tym na potrzeby CIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji. Przede wszystkim przedmiotem interpretacji nie była ocena, sposobu rozpoznania przez Państwa przychodu z tytułu otrzymanych płatności – Organ przyjął powyższe jako opis stanu faktycznego.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

Powyższe oznacza, że podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod warunkiem, że nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT oraz, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poczynienie ma lub może mieć wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów). Przepis ten konstytuuje więc zasadę, stosownie do której pomiędzy kosztem podatkowym oraz przychodami podatnika musi wystąpić związek przyczynowo-skutkowy.

Kosztem uzyskania przychodów jest wyłącznie taki koszt, który spełnia kumulatywnie warunki określone w cytowanym art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, czyli:

-     został poniesiony przez podatnika,

-     jest definitywny, a więc bezzwrotny,

-     pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

-     jego poniesienie miało na celu uzyskanie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów, tj. istnieje związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem kosztu, a powstaniem lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania;

-     w momencie ponoszenia wydatku podatnik mógł, obiektywnie oceniając, oczekiwać skutku w postaci osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia ich źródła,

-     nie został wyłączony z kategorii kosztów podatkowych mocą art. 16 ust. 1 ustawy o CIT,

-     został właściwie udokumentowany.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych przewiduje dwie kategorie kosztów:

-     koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami,

-     koszty uzyskania przychodów inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, czyli takie których nie można wprost przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako zmierzające do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie).

Ww. ustawa nie definiuje pojęć „koszty bezpośrednio związane z przychodami” oraz „koszty inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami”. Jednakże sens tych pojęć można ustalić posługując się ich językowym znaczeniem. Przez koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami należy rozumieć te koszty, których poniesienie wpłynęło/wpłynie bezpośrednio na uzyskanie określonego przychodu. Kosztami zaś innymi niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są koszty związane z jego funkcjonowaniem.

Przepis powyższy nie określa terminu, kiedy – dla ustalenia dochodu podlegającego opodatkowaniu – należy potrącić koszty. Sposób, w jaki należy rozliczyć koszty uzyskania przychodów jest uzależniony od stopnia ich powiązania z uzyskiwanymi przychodami, tj. od tego, czy dany wydatek można zakwalifikować do kosztów bezpośrednio, czy też innych niż bezpośrednio związanych z przychodami.

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo dystrybutorem stolarki okiennej. Państwa klienci korzystający z platform/sklepów internetowych określają swoje preferencje dotyczące towaru za pomocą Konfiguratora, składają zamówienie i opłacają je na sklepach internetowych. Po skompletowaniu całości zamówienia pod indywidualne potrzeby, wskazaniu sposobu dostawy oraz formy płatności, przesyłają formularz zamówienia do Sprzedawcy (Wnioskodawcy). Po złożeniu i opłaceniu zamówienia przez klienta, Sprzedawca przesyła potwierdzenie otrzymania zamówienia i wpłaty środków pieniężnych. Klient (krajowy lub unijny) wpłaca 100% należności. Państwo wystawiają fakturę zaliczkową (lub fakturę fiskalizowaną dla Klienta prywatnego), na kwotę która wpłynęła od Klienta. Zgodnie z Regulaminami platform sprzedażowych, potwierdzenie przyjęcia zamówienia jest oświadczeniem Sprzedawcy o przyjęciu oferty zawarcia umowy sprzedaży towarów (umowa zawierana jest na odległość). Towar może opuścić magazyn Sprzedawcy wyłącznie po zaksięgowaniu 100% płatności za zamówienie. Produkt jest rzeczą nieprefabrykowaną, produkowaną według specyfikacji Klienta nie ma możliwości odstąpienia od umowy, a zwrot płatności może nastąpić jedynie w przypadku uznania reklamacji.

Podobnie w przypadku Klienta spoza UE, przy czym zamówienie pod specyficzne wymogi Klienta składane jest u konsultanta (a nie za pośrednictwem sklepów internetowych), przesyłana jest proforma, którą Klient akceptuje i dokonuje przelewu 50% lub 100% wartości zamówienia. Wystawiają Państwo fakturę zaliczkową, na kwotę która wpłynęła od Klienta. Nie ma możliwości zwrotu zaliczki. Otrzymanie płatności odpowiednio 50% lub 100% skutkuje u Państwa rozpoznaniem przychodu w dniu jej otrzymania, są to bowiem płatności definitywne, bezzwrotne, otrzymywane pod indywidualne, skonfigurowane zamówienie.

Sprzedaż stolarki okiennej jest zawsze w całości zindywidualizowana, pod dopasowane zamówienie Klienta i produkowane tylko dla niego. Pod konkretny budynek nie tylko wybierane są odpowiednie wymiary, ale także systemy okienne, mechanizmy i rodzaje okuć, kolory wewnątrz i na zewnątrz. Zaliczki są z założenia bezzwrotne ponieważ Klient ma 24 godziny, aby się wycofać po akceptacji proformy, zamówienia.

Po przyjęciu zamówienia od Klienta, zamawiają Państwo towar - wyłącznie u polskich Producentów - wpłacając w większości przypadków zaliczkę 25-50% przed rozpoczęciem produkcji. Następuje okres produkcji ok. 2-8 tygodni. W 95% towary są bezpośrednio od Producenta wysyłane do Klienta, przy czym Państwo otrzymując fakturę końcową od Producenta wnoszą towary na stan magazynowy i zdejmując towary ze stanów magazynowych (wystawiając własną fakturę końcową dla Klienta) ujmują towar jako koszt księgowo i rozliczają podatkowo na potrzeby CIT.

Rozważają Państwo zmianę przypisywania kosztów bezpośrednich odpowiednio do wykazywanych w CIT przychodów.

Z powyższego opisu wynika zatem, że w przedstawionym stanie faktycznym mamy do czynienia z kosztami mającymi bezpośredni wpływ na wysokość osiągniętych przychodów.

Kwestia związana z momentem potrącalności bezpośrednich kosztów uzyskania przychodów została uregulowana w przepisach art. 15 ust. 4-4c ustawy o CIT.

Jak wynika z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT:

Zgodnie natomiast z art. 15 ust. 4b ustawy o CIT:

Art. 15 ust. 4c ustawy o CIT stanowi z kolei, że:

Generalną zasadą podatkowego rozliczania kosztów bezpośrednich jest ujęcie (potrącenie) w rachunku podatkowym kosztu bezpośrednio związanego z przychodem w roku jego związania z odpowiadającym mu przychodem, chyba że koszt bezpośredni został poniesiony po dniu sporządzenia sprawozdania finansowego po zakończonym roku podatkowym – w takim przypadku jest on potrącalny w roku podatkowym następującym po roku, którego dotyczy. Koszty bezpośrednie należy więc ujmować podatkowo w momencie wykazania odpowiadających im przychodów.

Biorąc powyższe pod uwagę w kontekście przytoczonych wyżej przepisów należy stwierdzić, że skoro Spółka ponosi ww. koszty, to w zakresie momentu potrącalności kosztów bezpośrednio związanych z przychodami zastosowanie znajdą przytoczone wyżej przepisy art. 15 ust. 4, 4b-4c ustawy o CIT. Generalną zasadą podatkowego rozliczania kosztów bezpośrednich jest ujęcie (potrącenie) w rachunku podatkowym kosztu bezpośrednio związanego z przychodem w roku jego związania z odpowiadającym mu przychodem, chyba że koszt bezpośredni został poniesiony po dniu sporządzenia sprawozdania finansowego po zakończonym roku podatkowym – w takim przypadku jest on potrącalny w roku podatkowym następującym po roku, którego dotyczy. Koszty bezpośrednie należy więc ujmować podatkowo w momencie wykazania odpowiadających im przychodów.

Odnosząc wyżej cytowane przepisy do opisu sprawy stwierdzić należy, że wydatki poniesione w związku z realizacją umów, czy realizacją zamówień klientów należy rozpoznać jako koszty uzyskania przychodu współmiernie do przychodów, to znaczy proporcjonalnie do wysokości faktycznie osiągniętego i rozpoznanego w danym okresie rozliczeniowym przychodu z tego tytułu.

Mając na uwadze powyższe, w sytuacji gdy w danym okresie rozliczeniowym – odpowiednio w roku podatkowym lub w konkretnym miesiącu – rozpoznają Państwo przychów na gruncie ustawy o CIT w momencie otrzymana 100% płatności i dysponują Państwo fakturą końcową od Producenta dokumentującą zakup towarów to mają Państwo pełne prawo do ujęcia i rozliczenia całości tego kosztu.

W świetle powyższego, stanowisko w zakresie pytań nr 1 i nr 2 należy uznać za prawidłowe

Konsekwentnym rozwinięciem wskazanej reguły prawnej dotyczącej współmierności przychodów i kosztów są również sytuacje opisane przez Państwa w pytaniach nr 3 i nr 4. Państwa wątpliwości przedstawione we wskazanych pytaniach dotyczą ustalenia, w jakiej wysokości (50% czy 100%) należy rozpoznać koszty uzyskania przychodów, w sytuacji gdy w danym okresie (rok podatkowy/miesiąc) rozpoznają Państwo jedynie częściowy przychód ze sprzedaży (50%), posiadając przy tym fakturę końcową na zakup towarów od Producenta.

Wskazać w tym miejscu należy, że w opisanej sytuacji, kosztem podatkowym wskazanego okresu (roku, miesiąca) będzie wyłącznie odpowiadająca temu przychodowi część kosztów zakupu – czyli 50%. Ujęcie w kosztach podatkowych pełnej kwoty przy jednoczesnym wykazaniu tylko połowy przychodu doprowadziłoby do sztucznego zaniżenia podstawy opodatkowania i naruszenia art. 15 ust. 4 ustawy o CIT.

Zatem Państwa stanowisko dotyczące pytań nr 3 i nr 4 należy uznać za nieprawidłowe.

Państwa kolejne wątpliwości, opisane w pytaniach nr 5 do nr 8 również dotyczą ustalenia, w jakiej wysokości oraz w którym momencie należy ująć koszty uzyskania przychodów w sytuacji częściowego lub pełnego rozpoznania przychodu, ale różnią się od poprzednich rodzajem posiadanego dokumentu kosztowego. Wskazali Państwo, że posiadają Państwo jedynie fakturą zaliczkową opiewająca na 25%-50% wartości towarów od Producenta.

Zauważyć należy, że na gruncie ustawy o CIT wydatki o charakterze zaliczkowym nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów.

Wynika to z faktu, że zaliczka nie ma charakteru definitywnego, jest jedynie formą przedpłaty na poczet przyszłej dostawy towaru. Do momentu, w którym nie dojdzie do ostatecznego wykonania umowy (wystawienia faktury kosztowej), wpłata ta nie wykazuje bezpośredniego związku z konkretnym przychodem.

Sam fakt, że zaliczka jest bezzwrotna, nie zmienia jej podatkowego charakteru – do czasu realizacji dostawy (wykonania umowy) – pozostaje one jedynie zabezpieczeniem finansowym transakcji, a nie kosztem zakupu towaru handlowego.

W związku z powyższym posiadając jedynie fakturę zaliczkową na zakup towarów nie mają Państwo prawa do ujęcia i rozliczenia tego kosztu w swoich księgach podatkowych.

W konsekwencji Państwa stanowisko dotyczące pytań nr 5, nr 6, nr 7 oraz nr 8 jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, iż rozstrzygnięcie w nich zawarte nie są wiążące dla Organu. Interpretacje organów podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące.

Odnosząc się natomiast do przywołanych przez Państwa wyroków należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.