Zmiana miejsca zamieszkania i rezydencji podatkowej Prezesa zarządu nie wpłynie na rezydencję podatkową Wnioskodawcy, w rozumieniu art. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Wnioskodawcą jest polska spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, będąca polskim rezydentem podatkowym. Jednoosobowy zarząd spółki pełni Prezes, który planuje przeprowadzkę na Cypr i zmianę swojej rezydencji podatkowej, spełniając warunki do uznania go za cypryjskiego rezydenta. Mimo przeprowadzki Prezes będzie nadal okresowo przebywać w Polsce i wykonywać…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
22 maja 2026 r. za pośrednictwem Poczty Polskiej wpłynął Państwa wniosek z 21 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy pomimo zmiany miejsca zamieszkania i rezydencji podatkowej Prezesa zarządu, Spółka wciąż będzie posiadała w Polsce obowiązek podatkowy od całości swoich dochodów, w rozumieniu art. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym i posiada w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy. Wnioskodawca prowadzi w Polsce działalność gospodarczą w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Główny przedmiot działalności Wnioskodawcy, to (…).
Organem uprawnionym do reprezentowania Wnioskodawcy jest jednoosobowy zarząd. Prezes zarządu Wnioskodawcy jest osobą fizyczną, posiadającą w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowych (dalej: „Prezes zarządu”).
Prezes zarządu planuje w drugiej połowie (…) r. przeprowadzkę na Cypr, gdzie według najlepszej wiedzy Wnioskodawcy, od (…) r. może nabyć tamtejszą rezydencję podatkową, zgodnie z art. 4 ust. 1 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Cypru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Warszawie dnia 4 czerwca 1992 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 117, poz. 523 z późn. zm.; dalej: „UPO”).
Zmiana „miejsca zamieszkania” w rozumieniu przepisów podatkowych, będzie wynikała z tego, że Prezes zarządu będzie przebywał na terytorium Republiki Cypru dłużej niż 183 dni w roku (…) oraz w latach następnych, a także że przeniesie się tam centrum ośrodek interesów życiowych Prezesa zarządu, w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592; dalej: „ustawa o PIT”).
Pomimo planowanej zmiany rezydencji podatkowej, Prezes zarządu wciąż będzie okresowo przebywał w Polsce, gdzie m.in. będzie podejmował decyzje związane z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Wnioskodawcę. Prezes zarządu będzie realizował w Polsce również swoje obowiązki wobec Wnioskodawcy, wymagane przepisami prawa, m.in. z art. 201 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 z późn. zm.; dalej: „k.s.h.”) lub art. 52 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 522; dalej: „u.o.r.”).
Tym niemniej, część swoich obowiązków wobec Wnioskodawcy, Prezes zarządu będzie realizował zdalnie lub przebywając na terytorium Republiki Cypru.
Wnioskodawca powziął wątpliwość czy zmiana rezydencji podatkowej Prezesa zarządu, nie spowoduje zmiany rezydencji podatkowej również po stronie Wnioskodawcy.
Pytanie
Czy pomimo zmiany miejsca zamieszkania i rezydencji podatkowej Prezesa zarządu, Wnioskodawca wciąż będzie posiadał w Polsce obowiązek podatkowy od całości swoich dochodów, w rozumieniu art. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Państwa stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawcy, zmiana miejsca zamieszkania i rezydencji podatkowej Prezesa zarządu nie wpłynie na rezydencję podatkową Wnioskodawcy, w rozumieniu art. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554; dalej: „ustawa o CIT”):
„Podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania”.
Zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy o CIT:
„Podatnik ma zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej między innymi, gdy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są prowadzone w sposób zorganizowany i ciągły bieżące sprawy tego podatnika na podstawie w szczególności:
1) umowy, decyzji, orzeczenia sądu lub innego dokumentu regulujących założenie lub funkcjonowanie tego podatnika, lub
2) udzielonych pełnomocnictw, lub
3) powiązań w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5”.
Wobec tego, że siedziba Wnioskodawcy znajduje się na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, warunek określony przepisami ustawy o CIT będzie wprost spełniony. Tym samym, Wnioskodawca będzie posiadał w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy; czyli obowiązek podatkowy od całości swoich dochodów w rozumieniu art. 3 ustawy o CIT.
Uzupełniająco do powyższego, ze względu na fakt że Prezes zarządu planuje w Polsce prowadzenie spraw Wnioskodawcy, m.in. poprzez zawieranie umów z kontrahentami, realizowanie obowiązków wynikających z k.s.h. oraz u.o.r., czyli ogółem realizację warunków z art. 3 ust. 1a ustawy o CIT, to również przesłanka z art. 3 ust. 1a ustawy o CIT zostanie spełniona, tj. powstanie zarządu Wnioskodawcy na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.
Stanowisko Wnioskodawcy zostało potwierdzone m.in. w:
- wyroku NSA z 18 listopada 2016 r., sygn. akt II FSK 2475/14, LEX nr 2177328,
- wyroku WSA w Poznaniu z 7 grudnia 2010 r., sygn. akt I SA/Po 703/10, LEX nr 750081,
- interpretacji z 3 lutego 2026 r., wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, znak: 0115-KDIT1.4011.964.2025.1.MR,
- interpretacji z 25 lutego 2025 r., wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, znak: 0111-KDIB1-2.4010.747.2024.2.AK,
- interpretacji z 8 maja 2017 r., wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, znak: 2461-IBPB-1-3.4510.56.2017.1.AB.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”):
Podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.
Na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy o CIT:
Podatnik ma zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej między innymi, gdy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są prowadzone w sposób zorganizowany i ciągły bieżące sprawy tego podatnika na podstawie w szczególności:
1) umowy, decyzji, orzeczenia sądu lub innego dokumentu regulujących założenie lub funkcjonowanie tego podatnika, lub
2) udzielonych pełnomocnictw, lub
3) powiązań w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5.
W niniejszej sprawie należy odnieść się do uregulowań znajdujących się w Umowie między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Cypru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Warszawie dnia 4 czerwca 1992 r. (Dz. U. z 1993 r. nr 117, poz. 523 ze zm., dalej: „UPO”) zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę i Cypr 7 czerwca 2017 r. (dalej: „Konwencja MLI”).
W świetle art. 4 ust. 1 UPO:
W rozumieniu niniejszej umowy określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza każdą osobę, która zgodnie z ustawodawstwem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu lub miejsce, w którym faktycznie wykonywany jest zarząd, siedzibę prawną albo z uwagi na inne kryteria o podobnym charakterze. Jednakże określenie to nie obejmuje żadnej osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie w zakresie dochodu osiąganego tylko w tym Państwie lub z tytułu majątku położonego w tym Państwie.
Na podstawie art. 3 ust. 1 pkt e UPO:
W rozumieniu niniejszej umowy, jeżeli z jej treści nie wynika inaczej określenie "osoba" oznacza osobę fizyczną, spółkę holdingową, spółkę i każde inne zrzeszenie osób.
Zgodnie z art. 4 ust. 3 UPO:
Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 osoba nie będąca osobą fizyczną ma siedzibę w obu Umawiających się Państwach, to uważa się ją za mającą siedzibę w tym Państwie, w którym znajduje się miejsce jej faktycznego zarządu.
Jak wynika z powołanego powyższej art. 3 ust. 1 ustawy o CIT, polski ustawodawca stosuje dwa równorzędne kryteria uznawania osoby prawnej za podatnika podlegającego opodatkowaniu w Polsce od całości uzyskiwanych dochodów niezależnie od miejsca ich uzyskiwania – miejsce siedziby takiej osoby, czyli miejsce wskazane we właściwych rejestrach jako adres siedziby osoby prawnej lub posiadanie zarządu na terytorium Polski.
W świetle powyższego, skoro Państwa Spółka posiada siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej to zgodnie z cytowanym powyżej przepisem art. 3 ust. 1 ustawy o CIT jest ona rezydentem podatkowym Polski i podlega obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów niezależnie od miejsca ich uzyskiwania.
Wobec powyższego Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, iż rozstrzygnięcia w nich zawarte nie są wiążące dla Organu. Interpretacje organów podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące.
Odnosząc się do przywołanych przez Państwa wyroków sądów administracyjnych stwierdzić należy, że orzeczenia sądowe nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo