Interpretacja 0111-KDIB2-1.4010.295.2025.2.BJ

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 czerwca 2025 r. za pośrednictwem platformy e-PUAP wpłynął Państwa wniosek z 26 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia:

1. czy opisane przez Wnioskodawcę w treści stanu faktycznego Maszyny spełniają definicję robota przemysłowego, o którym mowa w art. 38eb ust. 3 Ustawy CIT - jest prawidłowe,

2. czy poniesione przez Wnioskodawcę koszty nabycia Maszyn stanowią koszty uzyskania przychodów poniesione na robotyzację, o których mowa w art. 38eb ust. 1 Ustawy CIT, a tym samym czy Wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania z odliczenia, o którym mowa w przywołanym przepisie - jest prawidłowe,

3. czy w stosunku do Maszyn, których amortyzacja nie zakończy się w roku podatkowym, który rozpocznie się w 2026 roku, Wnioskodawca w dalszym ciągu będzie uprawniony do stosowania odliczenia, o którym mowa w art. 38eb ust. 1 Ustawy CIT, aż do momentu ich pełnego zamortyzowania, nawet, jeśli nastąpi to po roku podatkowym, który rozpocznie się w późniejszych latach niż 2026 rok - jest nieprawidłowe,

4. czy w stosunku do Maszyn, Wnioskodawca może wybrać sposób odliczenia kosztów uzyskania przychodów na robotyzację, poprzez wybór jednej z metod: jednorazowe odliczenie w roku zakupu (nabycia) Maszyn albo dokonywanie odliczenia wraz z odpisami amortyzacyjnymi Maszyn - jest nieprawidłowe.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 28 lipca 2025 r. Znak: 0111-KDIB2-1.4010.295.2025.1.BJ, wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 1 sierpnia 2025 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

X S.A. (dalej: Spółka, Wnioskodawca) jest polskim rezydentem podatkowym podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. 2025 r. poz. 278 ze zm.); (dalej: Ustawa CIT). Rok podatkowy Wnioskodawcy pokrywa się z rokiem kalendarzowym.

Spółka prowadzi działalność w zakresie (…).

Prowadząc swoją działalność, Wnioskodawca podejmuje czynności mające na celu optymalizację własnych procesów produkcyjnych.

W powyższym celu Spółka 28 grudnia 2022 roku zawarła umowę, na mocy której zamówiła sześć fabrycznie nowych, takich samych urządzeń (dalej: w l.mn. „Maszyny” w l.p. „Maszyna). Każda z Maszyn stanowi odrębny system (…) oparty na robocie (…). Maszyny będą brały udział w procesie produkcji Spółki na ostatnim jej etapie - końcowemu pakowaniu produktów otrzymywanych z linii technologicznych.

Każda z Maszyn stanowi jako całość odrębny, nierozłączny, kompletny i zintegrowany środek trwały. Każda z Maszyn stanowi jednolitą, nierozdzielną funkcjonalnie i konstrukcyjnie całość. Co więcej, również w księgach rachunkowych każda z Maszyn zostanie zaewidencjonowana jako pojedynczy, odrębny i kompletny środek trwały, tj. każda z Maszyn stanowić będzie odrębny środek trwały, wykazany w ewidencji środków trwałych pod odrębnym numerem.

Umowa przewidywała, że dostawa, instalacja i montaż Maszyn zostanie zrealizowana do 30 września 2024 r. jednakże zgodnie z aktualną wiedzą Wnioskodawcy, Maszyny zostaną zainstalowane i oddane do użytku do końca września 2025 r.

Zakup Maszyn nastąpił w związku z zaprojektowaniem i rozpoczęciem automatyzacji procesu (…). Każda z Maszyn będzie stanowiskiem zrobotyzowanym, realizującym (…).

Maszyny mają zdolność pracowania w trzech płaszczyznach - X, Y, Z. Każda z Maszyn pełni funkcję jednostki wykonawczej, która w sposób zautomatyzowany pobiera produkty z transporterów i odkłada je (…). W przypadku niektórych konfiguracji, Maszyny dokonują (…). Maszyny zostaną zainstalowane w halach produkcyjnych (…) Wnioskodawcy w warunkach przemysłowych i będą współpracować (zostaną zintegrowane) z istniejącymi liniami produkcyjnymi Spółki. Operator stanowiska odpowiada wyłącznie za (…). Całość procesu (…) odbywa się automatycznie, zgodnie z zaprogramowanymi konfiguracjami, z wykorzystaniem podciśnienia i systemów.

(…)

Wyroby (…) są dostarczane do (…). System wykrywa obecność produktu za pomocą czujników, identyfikuje rozmiar, kształt i pozycję produktu. Towar może być przemieszczany i obracany tak, aby dopasować (…).

Maszyny posiadają następujące funkcjonalności i parametry:

(…);

Maszyny umożliwiają pracę w trybie ciągłym, a ponadto zostały również wyposażone w niezbędne komponenty automatyki przemysłowej, w tym elementy sterujące, czujniki, systemy oraz układy pneumatyczne.

Wnioskodawca wskazuje również, że Maszyny:

- są sterowalne za pomocą kontrolera robota (…);

- są programowalne z pulpitu operatora (…);

- posiadają właściwości manipulacyjne: wykonują zadania związane z automatyczną (…);

- są posadowione w halach produkcyjnych (znajdujących się w środowisku przemysłowym);

- wykonują precyzyjnie czynności końcówkami roboczymi, wg zaprogramowanej ścieżki;

- są stacjonarne, przystosowane tylko do pracy w środowisku przemysłowym - w wyniku posadowienia w halach produkcyjnych Wnioskodawcy;

- wymieniają dane w formie cyfrowej z urządzeniami sterującymi i diagnostycznymi lub monitorującymi. Wszystkie te urządzenia przesyłają do sterownika dane, gdzie są gromadzone i następnie przetwarzane. Ma to na celu zdalne sterowanie, programowanie i monitorowanie Maszyn;

- są podłączone do sieci informatycznej i przekazują dane do systemu informatycznego (…). Programy te służą do zarządzania produkcją oraz planowania i nadzorowania produkcji;

- są monitorowane za pomocą czujników;

- Maszyny są zintegrowane z następującymi maszynami w cyklu produkcyjnym Spółki: (…);

- posiadają co najmniej 3 stopnie swobody - Maszyny są urządzeniami 6-osiowymi.

Dodatkowo Wnioskodawca pragnie wskazać, że:

- Maszyny zostały bezpośrednio nabyte od producenta jako nowe, w stanie fabrycznym;

- nie korzysta/nie będzie korzystał ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a Ustawy CIT;

- osiąga przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych;

- w przypadku uznaniu przez tutejszy organ podatkowy stanowiska Wnioskodawcy w zakresie uznania Maszyn za roboty przemysłowe za prawidłowe, odliczy koszty uzyskania przychodów poniesione na robotyzację od podstawy opodatkowania na zasadach określonych w art. 38eb Ustawy CIT. Kwota odliczenia od dochodu przewidziana w art. 38eb ust. 1 Ustawy CIT nie przekroczy wysokości dochodu uzyskanego przez Spółkę z pozarolniczej działalności gospodarczej (bez uwzględniania przychodów z zysków kapitałowych).

W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 1 sierpnia 2025 r. wskazali Państwo m.in., że:

W przypadku uznania stanowiska Spółki za prawidłowe, Spółka planuje skorzystać z ulgi w 2025 r. oraz/lub latach kolejnych. Do czerwca 2025 r. spółka osiągnęła zysk z innych źródeł niż przychody z zysków kapitałowych i w kolejnych latach równie planuje osiągać wynik dodatni z tego źródła. Spółka nie osiąga i nie planuje osiągać przychodów z zysków kapitałowych.

Spółka jest producentem wyrobów sklasyfikowanych wg PKWIU (2015) do grupy (…). Część wyrobów produkowanych przez spółkę ma status wyrobu (…).

Każda z Maszyn stanowi odrębny system (…) oparty na robocie (…) wraz z kontrolerem (…).

Spółka pragnie podkreślić, że każda z Maszyn stanowi jako całość odrębny, nierozłączny, kompletny, zintegrowany środek trwały. Każda z Maszyn stanowi nierozerwalną całość funkcjonalną, w związku z czym nie jest możliwe odrębne wyszczególnienie elementów składających się na każdą z nich. Wskazanie poszczególnych komponentów (elementów) nie jest możliwe, ponieważ to właśnie każda z Maszyn stanowi odpowiednio odrębne, spójne, funkcjonalne elementy (maszyny, środki trwałe). Należy wskazać, że każda z Maszyn stanowi jednolitą, nierozdzielną funkcjonalnie i konstrukcyjnie całość. Co więcej, również w księgach rachunkowych każda z Maszyn została zaewidencjonowana jako pojedynczy środek trwały – nie występuje wyodrębnienie poszczególnych elementów na potrzeby księgowe, rachunkowe ani technologiczne.

Organ podatkowy wskazał na udzielenie odpowiedzi, które elementy Maszyn stanowią roboty, a które maszyny i urządzenia funkcjonalnie z nimi związane. Wobec tak postawionego pytania, Spółka pragnie podkreślić, że w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: Ustawa CIT), brak jest definicji „robota”. Wobec tego ustalając znaczenie tego słowa należy odnieść się do definicji zawartej w słowniku języka polskiego PWN, zgodnie z którym słowo „robot” oznacza „urządzenie zastępujące człowieka przy wykonywaniu niektórych czynności”.

Mając na uwadze definicję językową słowa „robot” oraz fakt, że - każda z Maszyn stanowi nierozerwalną całość funkcjonalną, w związku z czym nie jest możliwe odrębne wyszczególnienie elementów składających się na każdą z nich - Spółka wskazuje, że każda z Maszyn spełnia powyższą definicję, tj. wszystkie Maszyny są robotami, ponieważ stanowią urządzenia zastępujące człowieka przy wykonywaniu niektórych czynności.

Każda z Maszyn stanowi zrobotyzowane stanowisko (…) oparte na robocie (…), który jest urządzeniem sześcioosiowym (posiadającym co najmniej 6 osi obrotu), a zatem dysponuje co najmniej trzema stopniami swobody wymaganymi przez art. 38eb ust. 3 Ustawy CIT. Maszyny mogą poruszać się w trzech płaszczyznach: X, Y oraz Z, co umożliwia im wykonywanie precyzyjnych operacji w przestrzeni trójwymiarowej.

Każda z Maszyn została zintegrowana z końcowym etapem procesu produkcyjnego w Spółce – (…). Maszyny są sprzężone z liniami produkcyjnymi (…), z których odbierają pakowane produkty (w kartonach lub workach luzem), następnie układają je na paletach zgodnie z wcześniej zdefiniowanym wzorem. Ich funkcjonowanie jest bezpośrednio zależne od pozostałych maszyn (…).

Maszyny są zintegrowane z systemami informatycznymi Spółki, w szczególności z systemem (…). Przesyłają do nich dane związane z procesem (…). Komunikacja odbywa się za pośrednictwem protokołu (…), co umożliwia zdalne sterowanie, programowanie oraz monitorowanie Maszyny. Systemy te służą do zarządzania, planowania i nadzorowania produkcji, co jest zgodne z art. 38eb ust. 3 pkt 2 Ustawy CIT.

Każda z Maszyn wyposażona jest w szereg czujników przemysłowych, w tym czujniki obecności produktu, które identyfikują pozycję, rozmiar i kształt paczek na transporterze. Dodatkowo Maszyny pracują w komórkach zabezpieczonych mechanicznie, z zastosowaniem czterech kurtyn świetlnych z funkcją (…).

Maszyny są w pełni wielozadaniowe – mogą obsługiwać różne typy produktów (zarówno kartonowe opakowania zbiorcze, jak i worki luzem do 15 kg) oraz różne konfiguracje (…). Ich funkcjonalność obejmuje:

- pobieranie i układanie produktów na paletach zgodnie z zaprogramowanym wzorem,

- obracanie i pozycjonowanie produktów (w celu dopasowania do wzoru),

- pobieranie i układanie przekładek pomiędzy warstwami produktów,

- współpracę z różnymi liniami produkcyjnymi,

- samodzielne przetwarzanie informacji i wykonanie zaprogramowanych sekwencji ruchu w sposób ciągły i zautomatyzowany.

Z powyższego płynie jasny wniosek, że Maszyny wykonują wiele zadań w ramach jednego cyklu operacyjnego, co jednoznacznie potwierdza ich wielozadaniowość.

Spółka planuje zakwalifikować wskazane we wniosku Maszyny (środki trwałe) do grupy KŚT 489 „Roboty”.

Według zapisu na fakturach zaliczkowych są określone jako: „(…)”. W umowie w § 1 pkt 1 jest określone jako: „(…) (zwany dalej System do (…)): obejmujących (…)”.

Wartość każdej Maszyny będącej przedmiotem wniosku przekracza 10.000 zł.

Zgodnie z Załącznikiem 1 do Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych Wykaz rocznych stawek amortyzacyjnych dla KŚT 489 stawka amortyzacyjna wynosi 18%. W związku z tym okres amortyzacji podatkowej wyniesie 5 lat i 7 miesięcy (67 miesięcy).

Spółka zakończy proces inwestycyjny i wprowadzi Maszyny do ewidencji do końca 2025 r.

Koszty wskazane w treści wniosku nie zostały/nie zostaną zwrócone i nie zostały/nie zostaną odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Pytania

1. Czy opisane przez Wnioskodawcę w treści stanu faktycznego Maszyny spełniają definicję robota przemysłowego, o którym mowa w art. 38eb ust. 3 Ustawy CIT?

2. Czy poniesione przez Wnioskodawcę koszty nabycia Maszyn stanowią koszty uzyskania przychodów poniesione na robotyzację, o których mowa w art. 38eb ust. 1 Ustawy CIT, a tym samym czy Wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania z odliczenia, o którym mowa w przywołanym przepisie?

3. Czy w stosunku do Maszyn, których amortyzacja nie zakończy się w roku podatkowym, który rozpocznie się w 2026 roku, Wnioskodawca w dalszym ciągu będzie uprawniony do stosowania odliczenia, o którym mowa w art. 38eb ust. 1 Ustawy CIT, aż do momentu ich pełnego zamortyzowania, nawet, jeśli nastąpi to po roku podatkowym, który rozpocznie się w późniejszych latach niż 2026 rok?

4. Czy w stosunku do Maszyn, Wnioskodawca może wybrać sposób odliczenia kosztów uzyskania przychodów na robotyzację, poprzez wybór jednej z metod: jednorazowe odliczenie w roku zakupu (nabycia) Maszyn albo dokonywanie odliczenia wraz z odpisami amortyzacyjnymi Maszyn?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy,

1. Opisane przez Wnioskodawcę w treści stanu faktycznego Maszyny spełniają definicję robota przemysłowego, o którym mowa w art. 38eb ust. 3 Ustawy CIT.

2. Poniesione przez Wnioskodawcę koszty nabycia Maszyn stanowią koszty uzyskania przychodów poniesione na robotyzację, o których mowa w art. 38eb ust. 1 Ustawy CIT, a tym samym Wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania z odliczenia, o którym mowa w przywołanym przepisie.

3. W stosunku do Maszyn, których amortyzacja nie zakończy się w roku podatkowym, który rozpocznie się w 2026 roku, Wnioskodawca w dalszym ciągu będzie uprawniony do stosowania odliczenia, o którym mowa w art. 38eb ust. 1 Ustawy CIT, aż do momentu ich pełnego zamortyzowania, nawet, jeśli nastąpi to po roku podatkowym, który rozpocznie się w 2026 roku.

4. W stosunku do Maszyn, Wnioskodawca może wybrać sposób odliczenia kosztów uzyskania przychodów na robotyzację, poprzez wybór jednej z metod: jednorazowe odliczenie w roku zakupu Maszyn albo dokonywanie odliczenia wraz z odpisami amortyzacyjnymi Maszyn.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:

Ad. 1

Zgodnie z art. 38eb ust 3 Ustawy CIT, przez robota przemysłowego rozumie się automatycznie sterowaną, programowalną, wielozadaniową i stacjonarną lub mobilną maszynę, o co najmniej 3 stopniach swobody, posiadającą właściwości manipulacyjne bądź lokomocyjne dla zastosowań przemysłowych, która spełnia łącznie następujące warunki:

1) wymienia dane w formie cyfrowej z urządzeniami sterującymi i diagnostycznymi lub monitorującymi w celu zdalnego: sterowania, programowania, monitorowania lub diagnozowania;

2) jest połączona z systemami teleinformatycznymi, usprawniającymi procesy produkcyjne podatnika, w szczególności z systemami zarządzania produkcją, planowania lub projektowania produktów;

3) jest monitorowana za pomocą czujników, kamer lub innych podobnych urządzeń;

4) jest zintegrowana z innymi maszynami w cyklu produkcyjnym podatnika.

Opisane w treści przedmiotowego stanu faktycznego Maszyny spełniają wszystkie niezbędne warunki, do kwalifikacji ich jako roboty przemysłowe (w świetle treści art. 38eb ust. 3 Ustawy CIT):

1) są automatycznie sterowalne - sterowanie następuje za pomocą kontrolera robota (…);

2) są programowalne - przy użyciu pulpitu (…);

3) są wielozadaniowe - Maszyny wykonują zadania związane z automatyczną (…) - chwytaniem i odkładaniem kartonów oraz worków na (…)

4) mają charakter stacjonarny - Maszyny są posadowione w jednym miejscu w hali przemysłowej, stanowiącej ich środowisko przemysłowe

5) posiadają co najmniej 3 stopnie swobody (Maszyny są urządzeniami 6-osiowymi);

6) mają właściwości manipulacyjne - dokonując wykładni użytego w powyższym przepisie zwrotu „manipulacyjne” należy odwołać się do definicji słownikowej. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN (https://sjp.pwn.pl) „manipulacyjne” oznacza wykonywanie precyzyjnych czynności ręcznie lub za pomocą narzędzia trzymanego w ręku. Natomiast jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Maszyny wykonują precyzyjnie czynności końcówkami roboczymi według zaprogramowanej ścieżki;

7) są przeznaczone do zastosowań przemysłowych - Maszyny są przystosowane tylko do pracy w środowisku przemysłowym - zostały ulokowane w halach produkcyjnych Spółki;

8) wymieniają dane w formie cyfrowej z urządzeniami sterującymi i diagnostycznymi lub monitorującymi. Wszystkie urządzenia Maszyn przesyłają dane do sterownika, gdzie są gromadzone i następnie przetwarzane. Ma to na celu zdalne sterowanie, programowanie i monitorowanie Maszyn;

9) Maszyny są podłączone z systemem teleinformatycznym Spółki - są podłączone do sieci informatycznej i przekazują dane do systemu informatycznego (…). Programy te służą do zarządzania produkcją oraz planowania i nadzorowania produkcji;

10) są monitorowane za pomocą różnych czujników;

11) są zintegrowane z następującymi maszynami w cyklu produkcyjnym Spółki: (…).

Biorąc powyższe pod uwagę, Maszyny spełniają definicję robota przemysłowego, o którym mowa w art. 38eb ust. 3 Ustawy CIT.

Ad. 2

Zgodnie z art. 38eb ust 1 Ustawy CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych może odliczyć od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, kwotę stanowiącą 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych w roku podatkowym na robotyzację, przy czym kwota odliczenia nie może przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Natomiast art. 38eb ust. 2 Ustawy CIT stanowi, że za koszty uzyskania przychodów poniesione na robotyzację uznaje się:

1) koszty nabycia fabrycznie nowych:

a) robotów przemysłowych,

b) maszyn i urządzeń peryferyjnych do robotów przemysłowych funkcjonalnie z nimi związanych,

c) maszyn, urządzeń oraz innych rzeczy, funkcjonalnie związanych z robotami przemysłowymi, służących zapewnieniu ergonomii oraz bezpieczeństwa pracy w odniesieniu do stanowisk pracy, gdzie zachodzi interakcja człowieka z robotem przemysłowym, w szczególności czujników, sterowników, przekaźników, zamków bezpieczeństwa, barier fizycznych (ogrodzenia, osłony) czy optoelektronicznych urządzeń ochronnych (kurtyny świetlne, skanery obszarowe),

d) maszyn, urządzeń lub systemów służących do zdalnego zarządzania, diagnozowania, monitorowania lub serwisowania robotów przemysłowych, w szczególności czujników i kamer,

e) urządzeń do interakcji pomiędzy człowiekiem a maszyną do robotów przemysłowych;

2) koszty nabycia wartości niematerialnych i prawnych niezbędnych do poprawnego uruchomienia i przyjęcia do używania robotów przemysłowych oraz innych środków trwałych wymienionych w pkt 1;

3) koszty nabycia usług szkoleniowych dotyczących robotów przemysłowych oraz innych środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w pkt 1 i 2;

4) opłaty, o których mowa w art. 17b ust. 1, ustalone w umowie leasingu, o którym mowa w art. 17f, dotyczącej robotów przemysłowych oraz innych środków trwałych wymienionych w pkt 1, jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu finansujący przenosi na korzystającego własność tych środków trwałych.

Zgodnie z art. 38eb ust. 3 Ustawy CIT przez robota przemysłowego rozumie się automatycznie sterowaną, programowalną, wielozadaniową i stacjonarną lub mobilną maszynę, o co najmniej 3 stopniach swobody, posiadającą właściwości manipulacyjne bądź lokomocyjne dla zastosowań przemysłowych, która spełnia łącznie następujące warunki:

1) wymienia dane w formie cyfrowej z urządzeniami sterującymi i diagnostycznymi lub monitorującymi w celu zdalnego: sterowania, programowania, monitorowania lub diagnozowania;

2) jest połączona z systemami teleinformatycznymi, usprawniającymi procesy produkcyjne podatnika, w szczególności z systemami zarządzania produkcją, planowania lub projektowania produktów;

3) jest monitorowana za pomocą czujników, kamer lub innych podobnych urządzeń;

4) jest zintegrowana z innymi maszynami w cyklu produkcyjnym podatnika.

Z kolei art. 38eb ust. 5 stanowi, że odliczenie, o którym mowa w ust. 1, ma zastosowanie do kosztów uzyskania przychodów poniesionych na robotyzację od początku roku podatkowego, który rozpoczął się w 2022 r., do końca roku podatkowego, który rozpoczął się w 2026 r.

Stosownie do brzmienia przepisu art. 15 ust. 1 Ustaw CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 Ustawy CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:

a) nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,

b) nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części, c) ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych - wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 Ustawy CIT, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z art. 16a-16m.

Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że Spółka będzie uprawniona do skorzystania z odliczenia o którym mowa w treści art. 38eb ust. 1 Ustawy CIT z uwagi na:

1) poniesienie kosztów uzyskania przychodów na nabycie robota przemysłowego (w postaci Maszyn);

2) datę poniesienia kosztów uzyskania przychodów na robotyzację - tj. przedmiotowe wydatki będą stanowić koszty uzyskania przychodu w trakcie trwania roku podatkowego, który rozpoczął się w 2025 r., do końca roku podatkowego, który rozpoczął się w 2026 r;

3) uzyskiwanie przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Podsumowując, poniesione przez Wnioskodawcę koszty nabycia Maszyn stanowią koszty uzyskania przychodów poniesione na robotyzację, o których mowa w art. 38eb ust. 1 Ustawy CIT, a tym samym Wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania z odliczenia, o którym mowa w przywołanym przepisie, w wysokości 50% wartości początkowej Maszyn.

Ad. 3

Zgodnie z art. 38eb ust. 1 Ustawy CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych może odliczyć od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, kwotę stanowiącą 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych w roku podatkowym na robotyzację, przy czym kwota odliczenia nie może przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Z kolei art. 38eb ust. 5 Ustawy CIT stanowi, że odliczenie, o którym mowa w ust. 1, ma zastosowanie do kosztów uzyskania przychodów poniesionych na robotyzację od początku roku podatkowego, który rozpoczął się w 2022 r., do końca roku podatkowego, który rozpoczął się w 2026 r.

Stosownie do brzmienia przepisu art. 15 ust. 1 Ustaw CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 Ustawy CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:

a) nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,

b) nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,

c) ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych

- wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.

Wnioskodawca zwraca uwagę, że okres trwania amortyzacji zależy od wyboru właściwej stawki amortyzacyjnej oraz momentu jej rozpoczęcia. W konsekwencji, biorąc pod uwagę racjonalność ustawodawcy, nie sposób przyjąć, iż warunkuje on prawo do skorzystania z ulgi w oparciu o wysokość stawki amortyzacyjnej, a także o datę zakupu robota (faworyzując w praktyce podmioty, które nabędą roboty przemysłowe we wcześniejszym terminie i tym samym będą w stanie w większym stopniu skorzystać z ulgi).

Ponownego podkreślenia wymaga fakt, że kategoria kosztów uzyskania przychodów poniesionych w roku podatkowym na robotyzację umożliwia również jednorazowe rozliczenie w kosztach podatkowych wydatków na nabycie fabrycznie nowych robotów przemysłowych. Przyjęcie stanowiska, zgodnie z którym Spółka nie będzie mogła odliczać, kosztów poniesionych na robotyzację, aż do momentu ich pełnego zamortyzowania, stawiałoby w uprzywilejowanej roli podatników którzy wybrali inną metodę skorzystania z ulgi.

Ponadto, jak podkreślał wielokrotnie DKIS w wydawanych interpretacjach indywidualnych „ulga na robotyzację” ma na celu zachęcenie polskich przedsiębiorstw do unowocześnienia procesów produkcyjnych, promocji rozwoju robotyzacji przemysłowej i wsparcie transformacji cyfrowej. Nie sposób zatem przyjąć, że w ramach ulgi, przedsiębiorcy mieliby możliwość odliczenia jedynie części kosztów poniesionych na robotyzację, a ponadto wysokość dodatkowego odliczenia byłaby systematycznie zmniejszana, w związku z upływem czasu na skorzystanie z ulgi. Zatem zasadniczy cel wprowadzenia preferencji zostałyby pominięty.

Podsumowując, w stosunku do Maszyn, których amortyzacja nie zakończy się w roku podatkowym, który rozpocznie się w 2026 roku, Wnioskodawca w dalszym ciągu będzie uprawniony do stosowania odliczenia, o którym mowa w art. 38eb ust. 1 Ustawy CIT, aż do momentu ich pełnego zamortyzowania, nawet, jeśli nastąpi to po roku podatkowym, który rozpocznie się w 2026 roku. Z punktu widzenia korzystania z ulgi na robotyzację najistotniejsze jest to, aby doszło do poniesienia wydatków na robotyzację w okresie 2022-2026. Natomiast fakt, że dokonywanie odpisów amortyzacyjnych będzie miało miejsce w latach podatkowych późniejszych niż 2026 rok, jest bez znaczenia dla korzystania z ulgi na robotyzację. Spółce w dalszym ciągu będzie przysługiwało prawo do rozliczenia ulgi na robotyzacje w całości, aż do pełnego zamortyzowania Maszyn. W przeciwnym razie prowadziłoby to do niesprawiedliwego wykorzystania ulgi - podatnicy, którzy wybrali szybszy sposób amortyzacji lub nabyli robota przemysłowego na początku okresu 2022-2026, mogliby wykorzystać ulgę na robotyzację w pełni. Z kolei podatnicy, którzy wybrali dłuższy sposób amortyzacji podatkowej lub nabyli robota przemysłowego na końcu okresu 2022-2026, nie mogliby wykorzystać ulgi na robotyzację w pełni. Niewątpliwie celem ustawodawcy było to, aby polscy podatnicy zwiększyli nakłady na robotyzację i automatyzację swoich przedsiębiorstw. Dlatego nie jest dopuszczalne, aby nie mogli oni w pełni wykorzystać z ulgi na robotyzację, tym bardziej, jeśli była ona dla nich zachętą do poniesienia określonego wydatku.

Ad. 4

Zgodnie z art. 38eb ust. 1 Ustawy CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych może odliczyć od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, kwotę stanowiącą 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych w roku podatkowym na robotyzację, przy czym kwota odliczenia nie może przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Z kolei art. 38eb ust. 5 stanowi, że odliczenie, o którym mowa w ust. 1, ma zastosowanie do kosztów uzyskania przychodów poniesionych na robotyzację od początku roku podatkowego, który rozpoczął się w 2022 r., do końca roku podatkowego, który rozpoczął się w 2026 r.

Jak stwierdził DKIS w interpretacji indywidualnej z 25 sierpnia 2022 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.305.2022.2.AR:

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia (...) czy wydatki wskazane przez Wnioskodawcę mieszczą się w katalogu wskazanym w art. 38eb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i mogą być odliczone od podstawy opodatkowania jednorazowo mimo, iż spełniają jednocześnie definicję środków trwałych jest prawidłowe.

Tym samym, wybór w zakresie sposobu skorzystania z odliczenia o którym mowa w art. 38eb ust. 1 Ustawy CIT należy do podatnika. W szczególności należy zwrócić uwagę na wieloznaczność pojęcia terminu kosztów uzyskania przychodów poniesionych w roku podatkowym na robotyzację. Kosztami podatkowymi poniesionymi na robotyzację są zarówno odpisy amortyzacyjne od środków trwałych (w postaci fabrycznie nowych robotów przemysłowych), a także wydatki poniesione w danym roku podatkowym na zakup fabrycznie nowych robotów przemysłowych.

Ustawodawca formułując przepis celowo umożliwił podatnikom wybór sposobu skorzystania z ulgi, czego skutkiem jest objęcie preferencją podatników na równych zasadach, niezależnie od momentu nabycia robota przemysłowego, a także sposobu jego rozliczenia w kosztach podatkowych.

Co ważne, w trakcie organizowanych z przedsiębiorcami spotkań, przedstawiciele Ministerstwa Finansów wskazywali, że podatnik będzie miał prawo jednorazowego rozliczenia ulgi na robotyzację w roku, w którym podatnik nabędzie roboty przemysłowy. Bez znaczenia pozostaje również fakt, że robot przemysłowy będzie stanowił środek trwały, od którego kosztem podatkowym - zgodnie z ogólnymi zasadami rozpoznawania kosztów, z pominięciem korzystania z ulgi na robotyzację - będą odpisy amortyzacyjne.

Ponadto Spółka zwraca uwagę na brzmienie art. 38eb ust. 6 Ustawy CIT, który stanowi, że podatnik, który zbył środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne wymienione w ust. 2 pkt 1 i 2 przed końcem okresu ich amortyzacji, a w przypadku umowy leasingu, o którym mowa w art. 17f - przed końcem podstawowego okresu umowy leasingu, jest obowiązany w zeznaniu składanym za rok podatkowy, w którym nastąpiło to zbycie, do zwiększenia podstawy opodatkowania o kwotę odliczeń uprzednio dokonanych na podstawie ust. 1. Przywołany przepis wskazuje, że w sytuacji, w której podatnik zbył robota przemysłowego przed zakończeniem jego amortyzacji, jest zobowiązany do „zwrócenia” preferencji wynikającej z ulgi na robotyzację. Zatem bez znaczenia pozostaje fakt, czy podatnik dokonał jednorazowego rozliczenia w ramach ulgi na robotyzację czy poprzez odpisy amortyzacyjne, ponieważ w przypadku zbycia robota przemysłowego, finalnie i tak będzie zobowiązany do „zwrócenia” ulgi. Gdyby ustawodawcy zależało na tym, aby ulga na robotyzację była rozliczana wraz z odpisami amortyzacyjnymi robota przemysłowego, wówczas przywołany art. 38eb ust. 6 Ustawy CIT stanowiłby, że w przypadku zbycia środka trwałego przed zakończeniem jego amortyzacji, podatnik jest zobowiązany do zwiększenia podstawy opodatkowania o kwotę dokonanych wcześniej odliczeń w wysokości 50% odpisów amortyzacyjnych. Tymczasem w przywołanym przepisie jest mowa wyłącznie o odliczeniach.

Co więcej, uznanie, że korzystanie z ulgi na robotyzację jest możliwe tylko poprzez odpisy amortyzacyjne, prowadziłoby do niesprawiedliwego jej stosowania - podatnicy, którzy nabyliby środki trwałe, podlegające jednorazowej amortyzacji, skorzystaliby w pełni z ulgi na robotyzację już w roku poniesienia wydatku. Z kolei podatnicy, którzy nabyli środki trwałe niemogące zostać zamortyzowane jednorazowo, byliby w nieuprzywilejowanej sytuacji i ulga na robotyzację byłaby rozliczana w czasie. Prowadziłoby to do nierówności.

Powyższe znajduje potwierdzenie, również w poniższych wyrokach sądów:

1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrok z 21 grudnia 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 1993/23, w którym to sąd stwierdził co następuje:

„Ustawodawca wskazał, że od podstawy opodatkowania odliczeniu podlega 50% kosztów uzyskania przychodów „poniesionych” w roku podatkowym na robotyzację. Użyte na gruncie powołanego przepisu stwierdzenie „poniesionych” wskazuje, że pod wskazanym pojęciem należy rozumieć wszelkie koszty, które zostały faktycznie wydatkowane przez podatnika.

[…] wszystkie wydatki, które warunkują nabycie własności robota przemysłowego, czy urządzeń bądź maszyn peryferyjnych stanowią koszty uzyskania przychodów poniesione na robotyzację.

[…] kosztem uzyskania przychodów poniesionym na robotyzację są koszty warunkujące nabycie składników majątku podlegających rozliczeniu w ramach ulgi na robotyzację. Z uwagi na powyższe nieuzasadnionym jest stanowisko organu podatkowego, zgodnie z którym od podstawy opodatkowania odliczeniu powinny podlegać wyłącznie odpisy amortyzacyjne. Wynika to z faktu, że odpisy amortyzacyjne nie warunkują nabycia danego składnika majątkowego, lecz stanowią wyraz odliczenia w czasie wydatków poniesionych na nabycie konkretnego składnika majątkowego. W przypadku zaś środków trwałych wydatek poniesiony na nabycie dokonywany jest wcześniej, sam zaś fakt rozliczenia wskazanego wydatku w kosztach uzyskania przychodów ma miejsce po jego nabyciu w drodze odpisów amortyzacyjnych”.

2. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z 9 stycznia 2025 r., sygn. akt I SA/Łd 713/24, w którym to sąd stwierdził co następuje: „Przyjmując zatem wykładnię językową [...], wskazać należy, że kosztem uzyskania przychodów poniesionym na robotyzację są koszty warunkujące nabycie składników majątku podlegających rozliczeniu w ramach ulgi na robotyzację. Zatem niezasadne jest stanowisko organu, zgodnie z którym od podstawy opodatkowania odliczeniu powinny podlegać wyłącznie odpisy amortyzacyjne. Tymczasem odpisy amortyzacyjne nie warunkują nabycia danego składnika majątkowego, lecz stanowią wyraz odliczenia w czasie wydatków poniesionych na nabycie konkretnego składnika majątkowego”.

3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z 27 maja 2025 r. sygn. I SA/Kr 256/25.

Z powyższych wyroków jednoznacznie wynika, że ustawodawca celowo tak skonstruował ulgę na robotyzację, aby możliwe było rozpoznanie wszelkich kosztów związanych z nabyciem Maszyn już w roku podatkowym poniesionych wydatków, a nie dopiero wraz z dokonywanymi odpisami amortyzacyjnymi.

Podsumowując, w stosunku do Maszyn, Wnioskodawca może wybrać sposób odliczenia kosztów uzyskania przychodów na robotyzację, poprzez wybór jednej z metod: jednorazowe odliczenie w roku zakupu Maszyn albo dokonywanie odliczenia wraz z odpisami amortyzacyjnymi Maszyn.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 z późn. zm., dalej: „ustawa nowelizująca”), która weszła w życie 1 stycznia 2022 r., wprowadzono przepisy mające zdynamizować rozwój gospodarczy kraju poprzez system ulg podatkowych. Należy do nich m.in. tzw. „ulga na robotyzację” mająca na celu zachęcenie polskich przedsiębiorstw do unowocześnienia procesów produkcyjnych, promocji rozwoju robotyzacji przemysłowej i wsparcie transformacji cyfrowej.

Regulacje dotyczącą tej ulgi zawiera dodany do ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”) art. 38eb, który w ust. 1 stanowi, że:

podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych może odliczyć od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, kwotę stanowiącą 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych w roku podatkowym na robotyzację, przy czym kwota odliczenia nie może przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Według art. 38eb ust. 2 ustawy o CIT:

za koszty uzyskania przychodów poniesione na robotyzację uznaje się:

1) koszty nabycia fabrycznie nowych:

a) robotów przemysłowych,

b) maszyn i urządzeń peryferyjnych do robotów przemysłowych funkcjonalnie z nimi związanych,

c) maszyn, urządzeń oraz innych rzeczy, funkcjonalnie związanych z robotami przemysłowymi, służących zapewnieniu ergonomii oraz bezpieczeństwa pracy w odniesieniu do stanowisk pracy, gdzie zachodzi interakcja człowieka z robotem przemysłowym, w szczególności czujników, sterowników, przekaźników, zamków bezpieczeństwa, barier fizycznych (ogrodzenia, osłony) czy optoelektronicznych urządzeń ochronnych (kurtyny świetlne, skanery obszarowe),

d) maszyn, urządzeń lub systemów służących do zdalnego zarządzania, diagnozowania, monitorowania lub serwisowania robotów przemysłowych, w szczególności czujników i kamer,

e) urządzeń do interakcji pomiędzy człowiekiem a maszyną do robotów przemysłowych;

2) koszty nabycia wartości niematerialnych i prawnych niezbędnych do poprawnego uruchomienia i przyjęcia do używania robotów przemysłowych oraz innych środków trwałych wymienionych w pkt 1;

3) koszty nabycia usług szkoleniowych dotyczących robotów przemysłowych oraz innych środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w pkt 1 i 2;

4) opłaty, o których mowa w art. 17b ust. 1, ustalone w umowie leasingu, o którym mowa w art. 17f, dotyczącej robotów przemysłowych oraz innych środków trwałych wymienionych w pkt 1, jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu finansujący przenosi na korzystającego własność tych środków trwałych.

W świetle art. 38eb ust. 3 ustawy o CIT:

Przez robota przemysłowego rozumie się automatycznie sterowaną, programowalną, wielozadaniową i stacjonarną lub mobilną maszynę, o co najmniej 3 stopniach swobody, posiadającą właściwości manipulacyjne bądź lokomocyjne dla zastosowań przemysłowych, która spełnia łącznie następujące warunki:

1) wymienia dane w formie cyfrowej z urządzeniami sterującymi i diagnostycznymi lub monitorującymi w celu zdalnego: sterowania, programowania, monitorowania lub diagnozowania;

2) jest połączona z systemami teleinformatycznymi, usprawniającymi procesy produkcyjne podatnika, w szczególności z systemami zarządzania produkcją, planowania lub projektowania produktów;

3) jest monitorowana za pomocą czujników, kamer lub innych podobnych urządzeń;

4) jest zintegrowana z innymi maszynami w cyklu produkcyjnym podatnika.

Stosownie do art. 38eb ust. 5 ustawy o CIT:

Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, ma zastosowanie do kosztów uzyskania przychodów poniesionych na robotyzację od początku roku podatkowego, który rozpoczął się w 2022 r., do końca roku podatkowego, który rozpoczął się w 2026 r.

Zgodnie natomiast z art. 38eb ust. 6 ustawy o CIT:

Podatnik, który zbył środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne wymienione w ust. 2 pkt 1 i 2 przed końcem okresu ich amortyzacji, a w przypadku umowy leasingu, o którym mowa w art. 17f - przed końcem podstawowego okresu umowy leasingu, jest obowiązany w zeznaniu składanym za rok podatkowy, w którym nastąpiło to zbycie, do zwiększenia podstawy opodatkowania o kwotę odliczeń uprzednio dokonanych na podstawie ust. 1.

Art. 38eb ust. 7 ustawy o CIT stanowi zaś, że:

Podatnik korzystający z odliczenia składa w terminie złożenia zeznania, w którym dokonuje tego odliczenia, informację, według ustalonego wzoru, zawierającą wykaz poniesionych kosztów podlegających odliczeniu.

Stosownie do art. 38eb ust. 8 ustawy o CIT:

W zakresie nieuregulowanym w ust. 1-7 do odliczenia kosztów uzyskania przychodów poniesionych na robotyzację stosuje się odpowiednio przepisy art. 18d ust. 3k, 5, 5a, 6, ust. 8 zdanie pierwsze i drugie.

Zgodnie zaś z art. 18d ust. 3k ustawy o CIT:

Do kosztów kwalifikowanych stanowiących odpisy amortyzacyjne od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych przepisu art. 16 ust. 1 pkt 48 nie stosuje się.

W myśl art. 18d ust. 5 ustawy o CIT:

Koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Z treści art. 18d ust. 6 ustawy o CIT wynika, że:

Podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.

Art. 18d ust. 8 ustawy o CIT stanowi, że:

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.

Z powyższych przepisów wynika, że ulga polega na dodatkowym odliczeniu od podstawy opodatkowania kosztów, które już wcześniej zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Dodatkowe odliczenie nie może przekroczyć 50% wysokości kosztów. Ulga została wprowadzona na 5 lat i obejmuje wydatki, które będą poniesione na robotyzację w latach 2022-2026, czyli po raz pierwszy w rozliczeniu za rok 2022. W podatku dochodowym od osób prawnych odliczenie ma zastosowanie do kosztów poniesionych na robotyzację od początku roku podatkowego, który rozpoczął się w 2022 r., do końca roku podatkowego, który rozpoczął się w 2026 r.

Z opisu sprawy wynika, że zawarliście Państwo umowę, na mocy której zamówiliście sześć fabrycznie nowych, takich samych urządzeń („Maszyny”). Każda z Maszyn stanowi odrębny system (…) oparty na robocie (…) wraz z kontrolerem (…). Maszyny będą brały udział w procesie produkcji Spółki na ostatnim jej etapie - końcowemu pakowaniu produktów otrzymywanych z linii technologicznych.

Każda z Maszyn stanowi jako całość odrębny, nierozłączny, kompletny i zintegrowany środek trwały. Każda z Maszyn stanowi jednolitą, nierozdzielną funkcjonalnie i konstrukcyjnie całość. Co więcej, również w księgach rachunkowych każda z Maszyn zostanie zaewidencjonowana jako pojedynczy, odrębny i kompletny środek trwały, tj. każda z Maszyn stanowić będzie odrębny środek trwały, wykazany w ewidencji środków trwałych pod odrębnym numerem.

Maszyny zostaną zainstalowane i oddane do użytku do końca września 2025 r.

Zakup Maszyn nastąpił w związku z zaprojektowaniem i rozpoczęciem automatyzacji procesu (…).

Maszyny mają zdolność pracowania w trzech płaszczyznach - X, Y, Z. Każda z Maszyn pełni funkcję jednostki wykonawczej, która w sposób zautomatyzowany pobiera produkty z transporterów i odkłada je na (…) zgodnie z określonymi konfiguracjami. W przypadku niektórych konfiguracji, Maszyny dokonują także pobrania i ułożenia przekładek między warstwami produktów. Maszyny zostaną zainstalowane w halach produkcyjnych (…) Wnioskodawcy w warunkach przemysłowych i będą współpracować (zostaną zintegrowane) z istniejącymi liniami produkcyjnymi Spółki. Operator stanowiska odpowiada wyłącznie za (…). Całość procesu (…) odbywa się automatycznie, zgodnie z zaprogramowanymi konfiguracjami, z wykorzystaniem podciśnienia i systemów.

Robot (…). Jego głównym celem jest zautomatyzowanie procesu końcowego pakowania i przygotowania produktów do magazynowania lub transportu.

Wyroby gotowe (paczki, kartony) są dostarczane do (…) za pomocą przenośnika (…). System wykrywa obecność produktu za pomocą czujników, identyfikuje rozmiar, kształt i pozycję produktu. Towar może być przemieszczany i obracany tak, aby dopasować go do (…). Za pomocą (…). Proces ten jest powtarzany do ułożenia.

Maszyny posiadają następujące funkcjonalności i parametry:

(…).

Maszyny umożliwiają pracę w trybie ciągłym, a ponadto zostały również wyposażone w niezbędne komponenty automatyki przemysłowej, w tym elementy sterujące, czujniki, systemy oraz układy pneumatyczne.

Ponadto wskazaliście Państwo, że:

- Maszyny zostały bezpośrednio nabyte od producenta jako nowe, w stanie fabrycznym;

- nie korzystacie/nie będzie korzystać ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a Ustawy CIT;

- osiągacie przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych.

Przedmiotem Państwa wątpliwości w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 1 jest kwestia ustalenia, czy Maszyny spełniają definicję robota przemysłowego, o którym mowa w art. 38eb ust. 3 Ustawy CIT.

Odnosząc się do Państwa ww. wątpliwości wskazać należy, że art. 38eb ust. 3 ustawy o CIT wskazuje co należy rozumieć przez robota przemysłowego. Z literalnego brzmienia ww. przepisu wynika, że za robota przemysłowego uznaje się taką maszynę, która powinna mieć zastosowanie przemysłowe.

W przepisach dotyczących ulgi na robotyzację, jak i w pozostałych przepisach ustawy o CIT nie zostało zdefiniowane wyrażenie „dla zastosowań przemysłowych”. Szukając definicji ww. wyrażenia należy odnieść się przede wszystkim do jej rozumienia słownikowego, np. w Słowniku PWN „przemysł” został zdefiniowany jako „produkcja materialna polegająca na wydobywaniu z ziemi bogactw naturalnych i wytwarzaniu produktów w sposób masowy przy użyciu urządzeń mechanicznych”. Kolejną definicję przemysłu możemy znaleźć także w Wielkim słowniku języka polskiego Instytutu Języka Polskiego PAN, gdzie definiuje się „przemysł” jako: „działalność polegająca na wytwarzaniu produktów określonego rodzaju na dużą skalę, przy użyciu maszyn i innych urządzeń technicznych”.

Z wyżej wymienionych definicji wynika, że przez przemysł rozumie się najczęściej działalność polegającą na wytwarzaniu na dużą skalę różnego rodzaju produktów (towarów). Jak wynika z wniosku, Spółka jest producentem wyrobów sklasyfikowanych wg PKWIU (2015) do grupy (…). Część wyrobów produkowanych przez spółkę ma status wyrobu (…), a Maszyny będą brały udział w procesie produkcji Spółki na ostatnim jej etapie - końcowemu pakowaniu produktów otrzymywanych z linii technologicznych. Zatem, warunek dot. zastosowania przemysłowego w przypadku Maszyn należy uznać za spełniony.

Mając na względzie powyższe oraz przedstawione we wniosku okoliczności sprawy stwierdzić należy, że skoro Maszyny 1 - 6 zostaną nabyte od producenta jako nowe, w stanie fabrycznym oraz:

- każda z Maszyn stanowi zrobotyzowane stanowisko (…) oparte na robocie (…), który jest urządzeniem sześcioosiowym (posiadającym co najmniej 6 osi obrotu), a zatem dysponuje co najmniej trzema stopniami swobody. Maszyny mogą poruszać się w trzech płaszczyznach: X, Y oraz Z, co umożliwia im wykonywanie precyzyjnych operacji w przestrzeni trójwymiarowej,

- każda z Maszyn została zintegrowana z końcowym etapem procesu produkcyjnego w Spółce – (…). Maszyny są sprzężone z liniami produkcyjnymi (…), z których odbierają (…). Ich funkcjonowanie jest bezpośrednio zależne od pozostałych maszyn w cyklu produkcyjnym – są one posadowione na produkcji, komunikują się z (…),

- Maszyny są zintegrowane z systemami informatycznymi Spółki, w szczególności z systemem (…). Przesyłają do nich dane związane z procesem (…), co umożliwia zdalne sterowanie, programowanie oraz monitorowanie Maszyny. Systemy te służą do zarządzania, planowania i nadzorowania produkcji,

- każda z Maszyn wyposażona jest w szereg czujników przemysłowych, w tym czujniki obecności produktu, które identyfikują pozycję, rozmiar i kształt paczek na transporterze. Dodatkowo Maszyny pracują w komórkach zabezpieczonych mechanicznie, z zastosowaniem czterech kurtyn świetlnych z funkcją (…), które zapewniają bezpieczeństwo i pozwalają na bieżące monitorowanie stanu roboczego urządzenia,

- Maszyny są w pełni wielozadaniowe – mogą obsługiwać różne typy produktów ((…)) oraz różne (…), które definiuje operator (…). Ich funkcjonalność obejmuje:

(…),

to jako spełniające warunki określone w art. 38eb ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych mogą zostać uznane za roboty przemysłowe, o których mowa w tym przepisie.

W związku z powyższym, stanowisko Spółki w zakresie pytania Nr 1 uznano za prawidłowe.

Kolejną Państwa wątpliwością w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 2 jest kwestia ustalenia, czy poniesione przez Wnioskodawcę koszty nabycia Maszyn stanowią koszty uzyskania przychodów poniesione na robotyzację, o których mowa w art. 38eb ust. 1 Ustawy CIT, a tym samym czy Wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania z odliczenia, o którym mowa w przywołanym przepisie.

Odnosząc się do powyższej Państwa wątpliwości wskazać należy, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy o CIT:

Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.

W myśl art. 16a ust. 1 ustawy o CIT:

Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,

2) maszyny, urządzenia i środki transportu,

3) inne przedmioty

- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:

Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia.

Natomiast jak stanowi art. 16g ust. 3 ww. ustawy,

Za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.

Z powyższego przepisu wynika, że w przypadku środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych podatnicy zaliczają do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne dokonywane od ich wartości początkowej. Odpisy amortyzacyjne dokonywane są od wartości początkowej środka trwałego ustalonej zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, którą stanowi cena nabycia wskazana w art. 16g ust. 3 ustawy o CIT.

Zatem, biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że przepis art. 38eb ust. 1 ustawy o CIT pozwala na ponadnormatywne odliczenie maksymalnie 50% odpisów amortyzacyjnych, w momencie gdy stają się one kosztem uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy o CIT. Ponadnormatywne odliczenie przysługuje tylko w odniesieniu do tych odpisów amortyzacyjnych, które stanowią koszt uzyskania przychodu w trakcie obowiązywania ulgi. Zatem, podatnik może skorzystać z tego odliczenia, co do zasady, wraz z dokonywaniem odpisów amortyzacyjnych od zakupionych robotów.

W przypadku nabycia i wprowadzenia do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych (zarówno przed 1 stycznia 2022 r., jak i po tym dniu) fabrycznie nowych aktywów, spełniających warunki określone w art. 38eb ustawy o CIT, w sytuacji osiągania przez podatnika dochodów z innych źródeł niż przychody z zysków kapitałowych – odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej tych składników dokonane w latach 2022-2026 będą podlegały rozliczeniu w ramach ulgi na robotyzację.

Zgodzić się zatem należy z Państwa stanowiskiem, że poniesione przez Wnioskodawcę koszty nabycia Maszyn stanowią koszty uzyskania przychodów poniesione na robotyzację, o których mowa w art. 38eb ust. 1 Ustawy CIT, a tym samym Wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania z odliczenia, o którym mowa w przywołanym przepisie.

W związku z powyższym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 2 uznano za prawidłowe.

Kolejną Państwa wątpliwością wyrażoną w pytaniu oznaczonym we wniosku Nr 3 jest kwestia ustalenia, czy w stosunku do Maszyn, których amortyzacja nie zakończy się w roku podatkowym, który rozpocznie się w 2026 roku, Wnioskodawca w dalszym ciągu będzie uprawniony do stosowania odliczenia, o którym mowa w art. 38eb ust. 1 Ustawy CIT, aż do momentu ich pełnego zamortyzowania, nawet, jeśli nastąpi to po roku podatkowym, który rozpocznie się w późniejszych latach niż 2026 rok.

Jak już wcześniej wskazano, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z art. 16a-16m ustawy o CIT.

W myśl ww. art. 16a ust. 1 ustawy o CIT:

Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,

2) maszyny, urządzenia i środki transportu,

3) inne przedmioty

- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Ponadto, jak już wyżej wskazano w myśl art. 16f ust. 1 ustawy o CIT:

Podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość nie prowadzą działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 16b.

Zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:

Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia.

Natomiast jak stanowi art. 16g ust. 3 ww. ustawy,

Za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.

Tym samym, w przypadku środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych podatnicy zaliczają do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne dokonywane od ich wartości początkowej. Odpisy amortyzacyjne dokonywane są od wartości początkowej środka trwałego/wartości niematerialnej i prawnej ustalonej zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, którą stanowi cena nabycia wskazana w art. 16g ust. 3 ustawy o CIT.

W związku z powyższym, nie można podzielić Państwa stanowiska odnośnie pytania Nr 3 zgodnie z którym, w stosunku do Maszyn, których amortyzacja nie zakończy się w roku podatkowym, który rozpocznie się w 2026 roku, Wnioskodawca w dalszym ciągu będzie uprawniony do stosowania odliczenia, o którym mowa w art. 38eb ust. 1 Ustawy CIT, aż do momentu ich pełnego zamortyzowania, nawet, jeśli nastąpi to po roku podatkowym, który rozpocznie się w 2026 roku.

W przypadku nabycia i wprowadzenia do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych (zarówno przed 1 stycznia 2022 r., jak i po tym dniu) fabrycznie nowych aktywów, spełniających warunki określone w art. 38eb ustawy o CIT, w sytuacji osiągania przez podatnika dochodów z innych źródeł niż przychody z zysków kapitałowych – odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej tych składników tylko dokonane w latach 2022-2026 będą podlegały rozliczeniu w ramach ulgi na robotyzację.

Jak już bowiem wskazano wcześniej, ponadnormatywne odliczenie przysługuje tylko w odniesieniu do tych odpisów amortyzacyjnych, które stanowią koszt uzyskania przychodu w trakcie obowiązywania ulgi. Jak już wskazano, odliczenie ma zastosowanie do kosztów uzyskania przychodów poniesionych na robotyzację od początku roku podatkowego, który rozpoczął się w 2022 r., do końca roku podatkowego, który rozpoczął się w 2026 r. Ulga dotyczy wydatków zaliczonych do kosztów uzyskania przychodu w latach 2022-2026. W związku z powyższym, ze względu na czasowy charakter przepisów ulgi na robotyzację, odpisy amortyzacyjne powstałe, po 31 grudnia 2026 roku nie będą mogły podlegać ponadnormatywnemu odliczeniu z tytułu ulgi na robotyzację. Tym samym, jeśli amortyzacja Maszyn nie zakończy się w 2026 r., to Spółka nie będzie mogła skorzystać z odliczenia na podstawie art. 38eb ust. 1 ustawy o CIT w późniejszych latach.

A zatem, mając na względzie powyższe, Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 3 należało uznać za nieprawidłowe.

Odnosząc się natomiast do Państwa wątpliwości odnośnie pytania Nr 4 zgodnie z którym, czy w stosunku do Maszyn, Wnioskodawca może wybrać sposób odliczenia kosztów uzyskania przychodów na robotyzację, poprzez wybór jednej z metod: jednorazowe odliczenie w roku zakupu (nabycia) Maszyn albo dokonywanie odliczenia wraz z odpisami amortyzacyjnymi Maszyn, wskazać należy, że Spółka nie może dokonywać jednorazowego odliczenia w roku zakupu Maszyn.

Jak wskazaliście Państwo w opisie sprawy, zgodnie z Załącznikiem 1 do Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych Wykaz rocznych stawek amortyzacyjnych dla KŚT 489 stawka amortyzacyjna wynosi 18%. W związku z tym okres amortyzacji podatkowej wyniesie 5 lat i 7 miesięcy (67 miesięcy). Spółka zakończy proces inwestycyjny i wprowadzi Maszyny do ewidencji do końca 2025 r., a zatem stanowić będą dla Państwa środki trwałe i podlegać będą amortyzacji na zasadach wynikających z przepisów ustawy o CIT.

Z przepisu art. 38eb ust. 1, ust. 2 i ust. 5 wynika, że odliczenie wydatku od dochodu w ramach ulgi na robotyzację jest możliwe, gdy:

- dany wydatek stanowi koszt uzyskania przychodu,

- ten koszt uzyskania przychodu został poniesiony na robotyzację,

- ten koszt uzyskania przychodu został poniesiony w terminie od początku roku podatkowego, który rozpoczął się w 2022 roku, do końca roku podatkowego, który rozpoczął się w 2026 roku.

Jak już to zostało wcześniej wskazane, w przypadku, gdy składniki majątku (roboty) uznawane są za środki trwałe, to kosztem uzyskania przychodów są odpisy amortyzacyjne od tych środków trwałych (art. 15 ust. 6 ustawy o CIT).

Biorąc zatem pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że skoro Maszyny spełniają definicję robota przemysłowego oraz zostały/zostaną przyjęte przez Państwa do ewidencji środków trwałych, to związku z powyższym, możecie Państwo odliczyć od podstawy opodatkowania 50% odpisów amortyzacyjnych poniesionych w latach 2022-2026 na ich nabycie - jednak nie możecie Państwo tego dokonać jednorazowo.

Jak bowiem wskazaliście Państwo w opisie sprawy, Spółka zakończy proces inwestycyjny i wprowadzi Maszyny do ewidencji do końca 2025 r. oraz, że wartość każdej Maszyny będącej przedmiotem wniosku przekracza 10.000 zł. Tym samym, Maszyny podlegają amortyzacji na zasadach wynikających z przepisów ustawy o CIT.

Z uwagi na powyższe nie można uznać, że podatnik, który nabył robota stanowiącego środek trwały, mógł jednorazowo w roku jego zakupu odliczyć od podstawy opodatkowania 50% wydatków.

A zatem, nie będzie możliwe jednorazowe odliczenie od podstawy opodatkowania 50% kosztów zakupu Maszyn, z tego względu, że spełniają one definicję środków trwałych. Koszty nabycia, o których mowa w art. 38eb ust. 2 ustawy o CIT stanowią/stanowić będą odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej nabytych przez Państwa środków trwałych, i to na podstawie tych odpisów amortyzacyjnych możecie Państwo dokonać dodatkowego odliczenia od podstawy podatkowania.

W związku z powyższym, nie zasługuje na aprobatę stanowisko Spółki w zakresie pytania Nr 4 zgodnie z którym w stosunku do Maszyn, Wnioskodawca może wybrać sposób odliczenia kosztów uzyskania przychodów na robotyzację, poprzez wybór jednej z metod: jednorazowe odliczenie w roku zakupu Maszyn albo dokonywanie odliczenia wraz z odpisami amortyzacyjnymi Maszyn.

Mając na uwadze powyższe, Państwa stanowisko ww. zakresie należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanej interpretacji indywidualnej Znak: 0111-KDIB2-1.4010.305.2022.2.AR wskazać należy, że funkcjonowanie w obrocie prawnym interpretacji indywidualnej, w której odmiennie oceniono taki sam lub zbliżony stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe choć jest niewątpliwie niepożądane z punktu widzenia zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów, wyrażonej w art. 121 Ordynacji podatkowej, niemniej jednak, w praktyce może mieć miejsce. W związku z powyższym ustawodawca przewidział możliwość zmiany wydanej interpretacji indywidualnej w trybie art. 14e § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z tym przepisem, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może z urzędu zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Trzeba jednak pamiętać, że proces zmiany interpretacji indywidualnej w trybie art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej jest długotrwały, poprzedza go bowiem dogłębna analiza z zachowaniem stosownych procedur, które dopiero w końcowej fazie powodują wycofanie z systemu informacji podatkowej poprzednio wydanej interpretacji. Ponieważ jednak podstawowym zadaniem organu interpretacyjnego jest wydawanie interpretacji prawidłowych, tj. w prawidłowy sposób odczytujących normy prawne zawarte w poszczególnych przepisach prawa podatkowego, a nie utrwalających raz wyrażony pogląd w tym zakresie, który może być zmieniony w trybie art. 14e § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, to fakt wydania we wcześniejszym okresie interpretacji indywidualnej, odmiennej od poglądu zaprezentowanego w skarżonej interpretacji nie powoduje, że pogląd ten jest nieprawidłowy.

Odnosząc się natomiast do powołanych wyroków sądów administracyjnych potwierdzających Państwa stanowisko wskazać należy, że nie są one wiążące dla organu podatkowego. Orzeczenia te dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw, osadzonych w określonych stanach faktycznych i tylko w tych sprawach wydane rozstrzygnięcia są wiążące. W związku z tym, organy podatkowe, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów, jednak nie stosują wprost tych rozstrzygnięć także i z tego powodu, że nie stanowią one materialnego prawa podatkowego. Dodatkowo zauważyć należy, że ww. wskazane we wniosku wyroki są nieprawomocne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.