Interpretacja 0111-KDIB2-1.4010.341.2026.2.AS

Interpretacja indywidualna

- stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 czerwca 2026 r. wpłynął za pośrednictwem operatora pocztowego Państwa wniosek z 3 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków z faktur, które pierwotnie zostały omyłkowo opłacone na rachunek kontrahenta nieujęty w wykazie podatników VAT, jeżeli następnie dokonano zapłaty na prawidłowy rachunek firmowy kontrahenta znajdujący się w Wykazie podatników VAT (tzw. białej liście), a środki z rachunku nieprawidłowego zostały zwrócone.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego [winno być: stanu faktycznego]

Zainteresowany będący stroną postępowania, dalej również jako „Wnioskodawca” albo „Spółka", jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, posiada siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawca jest również czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, wpisanej do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Przedmiotem przeważającej działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest realizacja projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków - PKD 41.10.Z.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca nabywał towary i usługi od różnych podmiotów zarejestrowanych jako podatnicy VAT czynni. Jednym z kontrahentów Wnioskodawcy był X, prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą (…), wpisany do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, NIP: (…), REGON: (…).

W 2024 r. Wnioskodawca dokonał szeregu płatności na rzecz X z tytułu faktur dokumentujących wykonane na rzecz Wnioskodawcy usługi. Wartość poszczególnych transakcji przekraczała kwotę 15.000,00 zł.

Zapłata należności wynikających z faktur wystawionych przez kontrahenta była dokonywana w ten sposób, że kwoty odpowiadające podatkowi VAT wynikającemu z faktur zostały uregulowane z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności, natomiast kwoty netto wynikające z tych faktur zostały zapłacone odrębnymi przelewami na rachunek bankowy kontrahenta.

Rachunek bankowy, na który Wnioskodawca dokonywał zapłaty kwot netto, był rachunkiem bankowym należącym do kontrahenta i wykorzystywanym przez niego w prowadzonej działalności gospodarczej. Na dzień zlecenia przelewów rachunek ten nie był jednak ujawniony w Wykazie podatników VAT, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Brak ujawnienia rachunku bankowego kontrahenta w Wykazie podatników VAT wynikał z przeoczenia po stronie kontrahenta w zakresie obowiązku dokonania stosownego zgłoszenia. Rachunek bankowy, na który Wnioskodawca dokonywał zapłaty kwot netto, został następnie ujawniony w Wykazie podatników VAT i znajduje się w tym Wykazie od 9 czerwca 2025 r.

Wnioskodawca nie złożył zawiadomienia ZAW-NR dotyczącego płatności dokonanych na rachunek bankowy kontrahenta niewidniejący w Wykazie podatników VAT w terminie ustawowym.

Transakcje zawarte pomiędzy Wnioskodawcą a kontrahentem miały charakter rzeczywisty i dotyczyły faktycznie wykonanych usług. Kontrahent był w czasie realizacji transakcji czynnym podatnikiem podatku VAT. Faktury dokumentujące wykonane usługi zostały uregulowane. Kontrahent rozliczył podatek VAT należny wynikający z przedmiotowych faktur.

Wnioskodawca posiada dokumentację potwierdzającą rzeczywiste wykonanie usług, wystawienie faktur oraz dokonanie płatności. W szczególności Spółka posiada faktury, potwierdzenia przelewów oraz dokumenty potwierdzające wykonanie usług przez kontrahenta.

Dowody zakupu zostały ujęte przez Wnioskodawcę w kosztach uzyskania przychodów 2024 r., ponieważ wydatki zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów oraz zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wydatki te stanowią dla Wnioskodawcy koszty bezpośrednio związane z przychodami.

W ocenie Wnioskodawcy, w sprawie nie doszło do uszczuplenia należności publicznoprawnych ani do działania mającego na celu obejście przepisów prawa podatkowego. Kwoty odpowiadające podatkowi VAT wynikającemu z faktur zostały zapłacone z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności, a kontrahent prawidłowo rozliczył podatek VAT należny wynikający z przedmiotowych faktur.

Dla potrzeb niniejszego wniosku przez „Płatności objęte wnioskiem” należy rozumieć wyłącznie płatności odpowiadające kwotom netto wynikającym z faktur wystawionych przez kontrahenta, dokonane przez Wnioskodawcę na rachunek bankowy kontrahenta niewidniejący na dzień zlecenia przelewów w Wykazie podatników VAT. Niniejszy wniosek nie dotyczy kwot podatku VAT wynikających z tych faktur, które zostały zapłacone z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności.

Wnioskodawca planuje podjąć działania mające na celu usunięcie skutków stwierdzonych nieprawidłowości. Działania te będą polegały na tym, że:

 1. X dokona zwrotu na rachunek bankowy Wnioskodawcy środków pieniężnych odpowiadających Płatnościom objętym wnioskiem, tj. kwotom netto, które pierwotnie zostały zapłacone przez Wnioskodawcę na rachunek bankowy kontrahenta niewidniejący w Wykazie podatników VAT;

 2. po dokonaniu zwrotu środków pieniężnych przez kontrahenta Wnioskodawca dokona ponownej zapłaty tych należności przelewami na rachunek bankowy kontrahenta ujawniony w Wykazie podatników VAT.

Wnioskodawca zakłada, że po dokonaniu zwrotu Płatności objętych wnioskiem przez kontrahenta oraz ich ponownej zapłacie przez Wnioskodawcę na rachunek bankowy kontrahenta ujawniony w Wykazie podatników VAT, zobowiązania wynikające z faktur zostaną ostatecznie uregulowane z zachowaniem wymogów wynikających z art. 15d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym w przypadku transakcji, w ramach których kwoty netto wynikające z faktur wystawionych przez kontrahenta X zostały pierwotnie zapłacone na rachunek bankowy kontrahenta niewidniejący na dzień zlecenia przelewów w Wykazie podatników VAT, a następnie Wnioskodawca otrzyma zwrot uiszczonych środków pieniężnych odpowiadających tym kwotom netto i dokona ponownej zapłaty tych należności na rachunek bankowy kontrahenta zgłoszony i widniejący w Wykazie podatników VAT, wydatki na rzecz kontrahenta odpowiadające tym kwotom netto nie będą podlegać ograniczeniu w zakresie zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku gdy kwoty netto wynikające z faktur wystawionych przez kontrahenta X zostały pierwotnie zapłacone na rachunek bankowy kontrahenta niewidniejący na dzień zlecenia przelewów w Wykazie podatników VAT, a następnie Wnioskodawca otrzyma zwrot tych środków pieniężnych i dokona ponownej zapłaty na rachunek bankowy kontrahenta zgłoszony i widniejący w Wykazie podatników VAT, wydatki odpowiadające tym kwotom netto nie będą podlegać ograniczeniu w zakresie zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych, dalej jako „ustawa o CIT”, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów albo w celu zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wskazanych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Wydatki objęte niniejszym wnioskiem spełniają ogólną przesłankę zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów. Zostały poniesione w związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą, dotyczyły rzeczywiście wykonanych usług, zostały udokumentowane fakturami i pozostawały w związku z osiąganiem przychodów oraz zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów.

Jednocześnie Wnioskodawca ma świadomość, że art. 15d ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT przewiduje ograniczenie w zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodów tej części kosztu, w jakiej płatność dotycząca transakcji, o której mowa w art. 19 ustawy - Prawo przedsiębiorców, została dokonana przelewem na rachunek inny niż rachunek zawarty na dzień zlecenia przelewu w Wykazie podatników VAT. Regulacja ta odnosi się do transakcji przekraczających wartość 15.000,00 zł, dokonywanych między przedsiębiorcami. Wykaz podatników VAT jest prowadzony przez Szefa KAS i obejmuje m.in. dane podatników VAT oraz ich rachunki rozliczeniowe.

W niniejszej sprawie pierwotna zapłata kwot netto została dokonana na rachunek bankowy kontrahenta, który na dzień zlecenia przelewów nie był ujawniony w Wykazie podatników VAT. Wnioskodawca nie złożył również zawiadomienia ZAW-NR w terminie ustawowym. Co do zasady mogło to zatem prowadzić do zastosowania ograniczenia wynikającego z art. 15d ustawy o CIT. Zawiadomienie ZAW-NR służy właśnie uniknięciu negatywnych konsekwencji podatkowych w sytuacji zapłaty należności na rachunek inny niż zawarty w Wykazie na dzień zlecenia przelewu. W ocenie Wnioskodawcy, ograniczenie to nie powinno mieć jednak charakteru definitywnego w sytuacji, w której pierwotna płatność zostanie zwrócona przez kontrahenta, a następnie ta sama należność zostanie ponownie uregulowana przez Wnioskodawcę na rachunek bankowy kontrahenta ujawniony w Wykazie podatników VAT.

W wyniku zwrotu środków pieniężnych przez kontrahenta pierwotna płatność zostanie bowiem ekonomicznie i faktycznie odwrócona. Po dokonaniu zwrotu Wnioskodawca ponownie ureguluje należność wynikającą z faktur, tym razem na rachunek bankowy spełniający wymogi wynikające z art. 15d ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT. W konsekwencji, ostateczne uregulowanie należności nastąpi z zachowaniem warunków przewidzianych w tym przepisie.

Za takim stanowiskiem przemawia również cel art. 15d ustawy o CIT. Przepis ten ma przeciwdziałać dokonywaniu płatności na rachunki nieujawnione w Wykazie podatników VAT i ograniczać ryzyko nadużyć podatkowych. W niniejszej sprawie takie ryzyko nie występuje. Płatności zostały dokonane na firmowy rachunek bankowy kontrahenta, a brak jego ujawnienia w Wykazie wynikał z przeoczenia po stronie kontrahenta. Rachunek ten został następnie zgłoszony i od 9 czerwca 2025 r. widnieje w Wykazie podatników VAT.

Ponadto transakcje miały charakter rzeczywisty, usługi zostały faktycznie wykonane, kontrahent był czynnym podatnikiem VAT, wystawił faktury, rozliczył podatek VAT należny, a Wnioskodawca posiada dokumentację potwierdzającą wykonanie usług i dokonanie płatności. Kwoty odpowiadające podatkowi VAT wynikającemu z faktur zostały zapłacone z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności, co dodatkowo potwierdza, że w sprawie nie doszło do uszczuplenia należności publicznoprawnych w zakresie podatku VAT.

Niniejszy wniosek dotyczy jednak wyłącznie skutków podatkowych zapłaty kwot netto. Wnioskodawca nie twierdzi, że samo zapłacenie podatku VAT z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności automatycznie usuwa skutki zapłaty kwoty netto na rachunek niewidniejący w Wykazie. Wnioskodawca wskazuje natomiast, że skoro pierwotna zapłata kwot netto zostanie zwrócona, a następnie należność zostanie ponownie uregulowana na rachunek ujawniony w Wykazie, to zostanie usunięta przeszkoda wynikająca z art. 15d ustawy o CIT.

W konsekwencji, po dokonaniu zwrotu Płatności objętych wnioskiem przez kontrahenta i ich ponownej zapłacie przez Wnioskodawcę na rachunek bankowy kontrahenta ujawniony w Wykazie podatników VAT, wydatki odpowiadające tym płatnościom nie powinny podlegać ograniczeniu w zakresie zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”)

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

   - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

   - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

   - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

   - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

   - został właściwie udokumentowany,

   - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Aby zatem wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów należy oceniać jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczyniać się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów - w okresie ponoszenia kosztów lub w przyszłości.

Należy jednak mieć na uwadze zamknięty katalog wydatków zawarty w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, które nie podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, pomimo, że pozostają w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością i zostały przez niego poniesione w celu uzyskania przychodu.

 

W myśl art. 15d ust. 1 ustawy o CIT:

Podatnicy nie zaliczają do kosztów uzyskania przychodów kosztu w tej części, w jakiej płatność dotycząca transakcji określonej w art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców:

 1) została dokonana bez pośrednictwa rachunku płatniczego lub

 2) została dokonana przelewem na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług - w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, potwierdzonych fakturą, dokonanych przez dostawcę towarów lub usługodawcę zarejestrowanego na potrzeby podatku od towarów i usług jako podatnik VAT czynny, lub

 3) pomimo zawarcia na fakturze wyrazów „mechanizm podzielonej płatności” zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy o podatku od towarów i usług, została dokonana z pominięciem mechanizmu podzielonej płatności określonego w art. 108a ust. 1a tej ustawy.

 

Stosownie do art. 15d ust. 2 ustawy o CIT:

W przypadku zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztu w tej części, w jakiej płatność dotycząca transakcji określonej w art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców została dokonana z naruszeniem ust. 1, podatnicy w tej części:

1) zmniejszają koszty uzyskania przychodów albo

2) w przypadku braku możliwości zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów - zwiększają przychody

   - w miesiącu, w którym odpowiednio została dokonana płatność bez pośrednictwa rachunku płatniczego, został zlecony przelew albo płatność została dokonana z pominięciem mechanizmu podzielonej płatności.

Jak wynika natomiast z art. 15d ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT:

 

W myśl art. 15d ust. 4 ustawy o CIT:

Przepisów ust. 1 pkt 2 i ust. 2 w zakresie, w jakim przepis ten dotyczy płatności dokonanej z naruszeniem ust. 1 pkt 2, nie stosuje się, jeżeli zapłata należności przez podatnika:

 1) została dokonana przelewem na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a podatnik złożył przy pierwszej zapłacie należności przelewem na ten rachunek zawiadomienie, o którym mowa w art. 117ba § 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej, do naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla podatnika, który dokonał zapłaty należności, w terminie 7 dni od dnia zlecenia przelewu lub

 2) została dokonana przelewem na rachunek banku lub rachunek spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej:

 a) służący do dokonywania rozliczeń z tytułu nabywanych przez ten bank lub tę kasę wierzytelności pieniężnych lub

 b) wykorzystywany przez ten bank lub tę kasę do pobrania należności od nabywcy towarów lub usługobiorcy za dostawę towarów lub świadczenie usług, potwierdzone fakturą, i przekazania jej w całości albo części dostawcy towarów lub usługodawcy, lub

 c) prowadzony przez ten bank lub tę kasę w ramach gospodarki własnej, niebędący rachunkiem rozliczeniowym

    - jeżeli odpowiednio bank, spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa lub podmiot będący wystawcą faktury, wraz z informacją o numerze rachunku do zapłaty, przekazali podatnikowi informację, że rachunek wskazany do zapłaty jest rachunkiem, o którym mowa w lit. a, b lub c, lub

 3) została dokonana z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności, o którym mowa w art. 108a ustawy o podatku od towarów i usług, lub

 4) wynika z faktury dokumentującej czynności z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, importu towarów, importu usług lub dostawy towarów rozliczanej przez nabywcę.

 

Zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1480 ze zm.):

Dokonywanie lub przyjmowanie płatności związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą następuje za pośrednictwem rachunku płatniczego przedsiębiorcy, w każdym przypadku gdy:

 1) stroną transakcji, z której wynika płatność, jest inny przedsiębiorca oraz

 2) jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności, przekracza 15 000 zł lub równowartość tej kwoty, przy czym transakcje w walutach obcych przelicza się na złote według średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień dokonania transakcji.

 

Natomiast zgodnie z art. 96b ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm., dalej „ustawa o VAT”):

Szef Krajowej Administracji Skarbowej prowadzi w postaci elektronicznej wykaz podmiotów:

1) w odniesieniu do których naczelnik urzędu skarbowego nie dokonał rejestracji albo które wykreślił z rejestru jako podatników VAT;

2) zarejestrowanych jako podatnicy VAT, w tym podmiotów, których rejestracja jako podatników VAT została przywrócona.

Na podstawie art. 96b ust. 2 ustawy o VAT:

Stosownie do wyżej powołanych przepisów stwierdzić należy, że przy transakcjach, w których stronami są przedsiębiorcy, obowiązuje limit 15.000 zł dla płatności gotówkowych, a transakcje powyżej wskazanej kwoty muszą być dokonywane za pośrednictwem rachunku płatniczego jeżeli podatnik chce uniknąć konsekwencji w postaci utraty możliwości zaliczenia w podatku dochodowym od osób prawnych wydatku do kosztów uzyskania przychodów.

Natomiast, przepisy art. 15d ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, dotyczą sankcji w postaci utraty możliwości zaliczenia do kosztów wydatków przez podatników, którzy dokonają zapłaty (powyżej 15 000 zł) na rachunek spoza wykazu w sytuacji, gdy dostawa towarów lub świadczenie usług są potwierdzone fakturą i zostały dokonane przez podatników VAT czynnych.

Wskazać zatem należy, że sytuacja wymieniona w art. 15d ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, stanowi odrębną kategorię niż te wymienione w pkt 2 tych przepisów. Jak wskazano powyżej sytuacja wymieniona w pkt 2 skierowana jest do płatności dokonywanych na rzecz dostawcy lub usługodawcy będącym podatnikiem VAT czynnym. W takim przypadku płatność powinna być zawsze dokonana na rachunek zawarty w wykazie. Dokonanie płatności w tej sytuacji na rachunek płatniczy, który nie jest zawarty w wykazie będzie traktowane jako działanie niezgodne z wprowadzonymi przepisami i oznaczać będzie zastosowanie przewidzianych sankcji. Podsumowując powyższe, stwierdzić należy, że przepis art. 15d ustawy o CIT od 1 stycznia 2020 r. został rozszerzony i zgodnie z art. 15d ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, nie każda płatność przekraczająca kwotę 15.000 zł dokonana przelewem na rachunek bankowy będzie stanowić koszt uzyskania przychodów.

W ramach transakcji, w których stronami są przedsiębiorcy, obowiązuje limit 15 000 zł dla płatności gotówkowych, a transakcje powyżej tej kwoty muszą być dokonywane za pośrednictwem rachunku płatniczego. Od dnia 1 stycznia 2020 r. przy transakcjach powyżej 15 000 zł podatnicy chcąc uniknąć negatywnych konsekwencji podatkowych przewidzianych w art. 15d ustawy o CIT w przypadku, gdy dokonują płatności przelewem dostawcy towarów lub usługodawcy, będącemu podatnikiem VAT czynnym, za zakupy potwierdzone fakturą powinni dokonywać tej płatności na ich rachunki rozliczeniowe prowadzone przez banki lub imienne rachunki w SKOK zamieszczone w Wykazie podatników VAT. Powyższe nie wyłącza możliwości, aby przedsiębiorca dokonywał zapłaty przelewem na rachunek zamieszczony w tym Wykazie również w sytuacji dokonywania płatności przelewem poniżej limitu transakcji dla płatności gotówkowych określonego w ustawie.

Dokonanie płatności należności wynikającej z otrzymanej faktury wystawionej przez podatnika VAT czynnego dotyczącej transakcji na kwotę powyżej 15 000 zł na inny rachunek niż zamieszczony w Wykazie podatników VAT naraża podatnika na negatywne konsekwencje podatkowe w postaci:

- braku możliwości zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodu lub konieczność zwiększenia przychodów w podatkach PIT i CIT,

- odpowiedzialności solidarnej w podatku VAT.

Możliwość uniknięcia negatywnych konsekwencji podatkowych w przypadku dokonania zapłaty na rachunek spoza Wykazu podatników VAT przewiduje przepis art. art. 117ba § 3 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.):

Aby uniknąć negatywnych skutków podatkach wystarczy, że podatnik w ustawowym terminie zawiadomi o zapłacie należności na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu w Wykazie podatników VAT właściwego naczelnika urzędu skarbowego w formie określonego przepisami ustawy Ordynacja podatkowa zawiadomienia (ZAW-NR).

Z opisu stanu faktycznego wynika, iż w 2024 r. dokonali Państwo szeregu płatności na rzecz X  z tytułu faktur dokumentujących wykonane na Państwa rzecz usługi. Wartość poszczególnych transakcji przekraczała kwotę 15.000,00 zł. Kwoty odpowiadające podatkowi VAT wynikającemu z faktur zostały uregulowane z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności, natomiast kwoty netto wynikające z tych faktur zostały zapłacone odrębnymi przelewami na rachunek bankowy kontrahenta, wykorzystywanym przez niego w prowadzonej działalności gospodarczej. Na dzień zlecenia przelewów rachunek ten nie był jednak ujawniony w Wykazie podatników VAT, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Brak ujawnienia rachunku bankowego kontrahenta w Wykazie podatników VAT wynikał z przeoczenia po stronie kontrahenta w zakresie obowiązku dokonania stosownego zgłoszenia. Rachunek bankowy, na który Państwo dokonywali zapłaty kwot netto, został następnie ujawniony w Wykazie podatników VAT i znajduje się w tym Wykazie od 9 czerwca 2025 r. Nie złożyli Państwo zawiadomienia ZAW-NR dotyczącego płatności dokonanych na rachunek bankowy kontrahenta niewidniejący w Wykazie podatników VAT w terminie ustawowym. Transakcje zawarte pomiędzy Państwem a kontrahentem miały charakter rzeczywisty i dotyczyły faktycznie wykonanych usług. Kontrahent był w czasie realizacji transakcji czynnym podatnikiem podatku VAT. Faktury dokumentujące wykonane usługi zostały uregulowane. Kontrahent rozliczył podatek VAT należny wynikający z przedmiotowych faktur. Posiadacie Państwo dokumentację potwierdzającą rzeczywiste wykonanie usług, wystawienie faktur oraz dokonanie płatności. Dowody zakupu zostały ujęte przez Państwa w kosztach uzyskania przychodów 2024 r., ponieważ wydatki zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów oraz zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wydatki te stanowią dla Państwa koszty bezpośrednio związane z przychodami. Planują Państwo podjąć działania mające na celu usunięcie skutków stwierdzonych nieprawidłowości. Działania te będą polegały na tym, że X dokona zwrotu na Państwa rachunek bankowy środków pieniężnych odpowiadających Płatnościom objętym wnioskiem, tj. kwotom netto, które pierwotnie zostały zapłacone przez Państwa na rachunek bankowy kontrahenta niewidniejący w Wykazie podatników VAT, a po dokonaniu zwrotu środków pieniężnych przez kontrahenta dokonają Państwo ponownej zapłaty tych należności przelewami na rachunek bankowy kontrahenta ujawniony w Wykazie podatników VAT.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w przypadku transakcji, w ramach których kwoty netto wynikające z faktur wystawionych przez kontrahenta X zostały pierwotnie zapłacone na rachunek bankowy kontrahenta niewidniejący na dzień zlecenia przelewów w Wykazie podatników VAT, a następnie otrzymają Państwo zwrot uiszczonych środków pieniężnych odpowiadających tym kwotom netto i dokonają ponownej zapłaty tych należności na rachunek bankowy kontrahenta zgłoszony i widniejący w Wykazie podatników VAT, wydatki na rzecz kontrahenta odpowiadające tym kwotom netto nie będą podlegać ograniczeniu w zakresie zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Odnosząc wyżej cytowane przepisy prawa podatkowego do opisu sprawy stwierdzić należy, że w przedstawionej we wniosku sytuacji nie znajdzie zastosowania wyłączenie z kosztów na podstawie art. 15d ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT wydatków na rzecz kontrahenta, które pierwotnie zostały opłacone przelewem na rachunek bankowy niezamieszczony w Wykazie podatników VAT, a następnie dojdzie do zwrotu płatności przez kontrahenta i ponownego uregulowania przez Państwa należności, która zostanie dokonywana na rachunek bankowy kontrahenta, zgłoszony i widniejący w Wykazie podatników VAT.

W konsekwencji należy się z Państwem zgodzić, że we wskazanej sytuacji zachowane są zasady określone w przywołanych powyżej regulacjach, umożliwiające uniknięcie negatywnych konsekwencji związanych z brakiem możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na rzecz kontrahenta - gdyż ponowna płatność na rzecz kontrahenta, którego rachunek jest ujęty na tzw. białej liście podatników VAT, spowoduje walidację dotychczasowego błędu i tym samym Wnioskodawca zachowa prawo do ujęcia w kosztach uzyskania przychodów wydatków z faktur wystawionych przez kontrahenta.

W konsekwencji, w przypadku dokonania przez kontrahenta zwrotu środków pieniężnych, a następnie ponownego uregulowania przez Państwa w bieżącym roku należności wynikających z faktur za rok 2024 na rachunek bankowy kontrahenta ujawniony w wykazie podatników VAT, wydatki poniesione przez Państwa tytułem zapłaty za faktury nie będą podlegały wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15d ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.

Zatem Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa we wniosku i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

W związku z pouczeniem zawartym w wezwaniu wysłanym do Państwa 10 lipca 2026 r. dotyczącym braku uiszczenia dodatkowej opłaty od wniosku, interpretacja indywidualna wydana została w zakresie 1 zdarzenia przyszłego wg kolejności pytań zawartych we wniosku, tj. w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 1. W zakresie pytań oznaczonych we wniosku Nr 2 i Nr 3 wydane zostanie postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.