W zakresie ustalenia, czy przekazanie środków z kapitału zapasowego Wnioskodawcy, a na które w całości składa się nadwyżka wartości rynkowej wkładów ponad wartość nominalną przyznanych w zamian za nie udziałów (tzw. agio emisyjne), powoduje powstanie przychodu po stronie Udziałowca, w odniesieniu do którego, co do zasady Wnioskodawca powinien pobrać podatek dochodowy.
Wnioskodawca, polska spółka z o.o., ma jednego udziałowca – spółkę prawa luksemburskiego. Kapitał zakładowy Wnioskodawcy był podwyższany wielokrotnie, przy czym część wkładów wniesiono z nadwyżką wartości ponad wartość nominalną udziałów (agio), która zasiliła kapitał zapasowy. Obecnie kapitał zapasowy w całości składa się z agio emisyjnego.…
Interpretacja indywidualna
- stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
11 czerwca 2026 r. za pośrednictwem platformy e-Doręczenia (PURDE) wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy przekazanie środków z kapitału zapasowego Wnioskodawcy, a na które w całości składa się nadwyżka wartości rynkowej wkładów ponad wartość nominalną przyznanych w zamian za nie udziałów (tzw. agio emisyjne), powoduje powstanie przychodu po stronie Udziałowca, w odniesieniu do którego, co do zasady Wnioskodawca powinien pobrać podatek dochodowy.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
X Sp. z o.o. („Wnioskodawca”) jest spółką prawa polskiego, której przedmiotem działalności jest (…). Wnioskodawca ma jednego udziałowca - spółkę prawa luksemburskiego („Udziałowiec”). Kapitał zakładowy Wnioskodawcy wynosi obecnie (…) zł i składa się nań (…) udziałów o wartości nominalnej 500 zł każdy. Udziały nabyte zostały przez Udziałowca w następujący sposób:
- 100 udziałów o wartości nominalnej 50.000 zł (po 500 zł każdy) zostało przez obecnego Udziałowca nabyte za gotówkę w kwocie 50.000 zł w roku 2007 (udziały te pierwotnie objęte były w roku 2006 w zamian za wkład pieniężny w kwocie 50.000 zł, który w całości zasilił kapitał zakładowy),
- 2 udziały o wartości nominalnej 1.000 zł (po 500 zł każdy) zostały objęte w roku 2014 i pokryte wkładem w postaci wierzytelności pożyczkowych przysługujących Udziałowcowi względem Wnioskodawcy (w kwocie (…) zł). Nadwyżka wartości wkładu ponad wartość nominalną przydzielonych w zamian udziałów w kwocie (…) zł, zasiliła kapitał zapasowy Wnioskodawcy. Udziałowiec nabył powyższe wierzytelności pożyczkowe nieodpłatnie (zostały one wniesione przez wspólnika Udziałowca na pokrycie kapitału zapasowego Udziałowca zgodnie z przepisami obowiązującymi w Luksemburgu, które dopuszczają taką możliwość). W aspekcie technicznym kapitał zakładowy Wnioskodawcy pokryty został wkładem pieniężnym (tak również operacja ta została wykazana w rejestrze przedsiębiorców KRS). Jednocześnie doszło do podpisania między Udziałowcem a Wnioskodawcą porozumienia o kompensacie wzajemnych wierzytelności,
- 2 udziały o wartości nominalnej 1.000 zł (po 500 zł każdy) zostały objęte w roku 2014 i pokryte wkładem pieniężnym w kwocie (…) zł, z czego (…) zł zwiększyło kapitał zapasowy,
- 2 udziały o wartości nominalnej 1.000 zł (po 500 zł każdy) zostały objęte w roku 2017 i pokryte wkładem pieniężnym w kwocie 10.000.000 zł, z czego (…) zł zwiększyło kapitał zapasowy,
- (…) udziałów o wartości (…) zł zostało objętych w roku 2022 i pokrytych w wkładem pieniężnym w kwocie (…) zł,
- (…) udziałów o wartości (…) zł zostało objętych w roku 2022 i pokrytych w wkładem pieniężnym w kwocie (…) zł.
Kapitał zapasowy wynosi zatem (…) zł i w całości składa się na niego agio emisyjne.
Udziałowiec rozważa przeniesienie środków znajdujących się na kapitale zapasowym na kapitał zakładowy Wnioskodawcy. Podkreślić należy, że Wnioskodawca ma interes prawny w określeniu, czy powyższa operacja spowoduje powstanie przychodu po stronie Udziałowca, gdyż, co do zasady, w przypadku tego typu przychodu, pełnić on będzie rolę płatnika podatku dochodowego zgodnie z art. 26 ust. 1 Ustawy CIT.
Pytanie
Czy przekazanie środków z kapitału zapasowego Wnioskodawcy, a na które w całości składa się nadwyżka wartości rynkowej wkładów ponad wartość nominalną przyznanych w zamian za nie udziałów (tzw. agio emisyjne), powoduje powstanie przychodu po stronie Udziałowca, w odniesieniu do którego, co do zasady Wnioskodawca powinien pobrać podatek dochodowy?
Państwa stanowisko w sprawie
Państwa zdaniem, przekazanie środków z kapitału zapasowego na zakładowy (składających się w całości z agio emisyjnego) nie powoduje po stronie Udziałowca Wnioskodawcy powstania przychodu, w związku z czym Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do pobrania podatku dochodowego od tych środków.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. f) Ustawy CIT, za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody z udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4b, stanowiące przychody faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym równowartość zysku osoby prawnej oraz spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, przeznaczonego na podwyższenie jej kapitału zakładowego, równowartość nadwyżki bilansowej spółdzielni przeznaczonej na podwyższenie funduszu udziałowego oraz równowartość kwot przekazanych na ten kapitał (fundusz) z innych kapitałów (funduszy) takiej osoby prawnej lub spółki.
Z literalnego brzmienia przepisów można wywnioskować, że dla powstania przychodu, o którym mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. f) Ustawy CIT nie ma znaczenia źródło pochodzenia środków znajdujących się na innych kapitałach osoby prawnej (w tym na kapitale zapasowym).
Zdaniem Wnioskodawcy interpretacja taka jest jednak błędna. Należy bowiem zauważyć, że gdyby Udziałowiec wniósł wkład w gotówce obejmując w zamian udziały o wartości nominalnej równej wartości wkładu (a więc bez agio), wówczas nie powstałby dla niego żaden przychód, wniesienie wkładów pieniężnych z zasady nie prowadzi bowiem do powstania przychodu po stronie udziałowca. W tym kontekście wydaje się całkowicie nieuzasadnione i systemowo sprzeczne z założeniami ustawodawcy, żeby późniejsze przetransferowanie agio z kapitału zapasowego na zakładowy prowadziło do powstania przychodu.
W świetle przepisów Kodeksu spółek handlowych udziałowiec ma pełną swobodę dotyczącą tego, w jakim stopniu chce zasilić kapitał zakładowy (z zastrzeżeniem przepisów dotyczących minimalnej wartości tego kapitału). Udziałowiec może również w dowolnym momencie podjąć decyzję o przekazaniu środków z kapitału zapasowego na kapitał zakładowy. Powiększenie kapitału zakładowego o środki pochodzące z agio emisyjnego nie powoduje po stronie udziałowca jakiegokolwiek realnego przysporzenia majątkowego.
W konsekwencji zdaniem Wnioskodawcy przychód, o którym mowa art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. f) Ustawy CIT powstaje wyłącznie w przypadku, jeśli dochodzi do zadysponowania środkami pochodzącymi z zatrzymanego zysku.
Co do zasady, powstanie obowiązku podatkowego związane jest z wypłatą dywidendy na rzecz udziałowca spółki kapitałowej, co jest logiczne, gdyż w takiej sytuacji udziałowiec uzyskuje realne przysporzenie wynikające z faktu posiadania udziałów w spółce. Z kolei przekazanie zysku na kapitał zapasowy nie powoduje powstania przychodu, tak po stronie spółki jak i jej udziałowca. Natomiast późniejsza zmiana przez udziałowca decyzji, co do zadysponowania zatrzymanym zyskiem, skutkuje powstaniem przychodu po jego stronie. Innymi słowy, zgodnie z wolą ustawodawcy, w przypadku przekazania zysku na kapitał zapasowy, jego opodatkowanie po stronie udziałowca odroczone jest w czasie do momentu wypłacenia go udziałowcowi lub zadysponowania nim przez udziałowca w inny sposób. Podjęcie przez udziałowca uchwały o przekazaniu zysku zatrzymanego na kapitale zapasowym na kapitał zakładowy ma bowiem podobny skutek jak sytuacja, w której dochodzi do wypłaty zysku udziałowcowi, który następnie przeznacza go na podwyższenie kapitału zakładowego. Brak takiej analogii w przypadku, jeśli przekazywane środki pochodzą z agio. Agio nie stanowi zysku wypracowanego przez udziałowca. Od samego początku stanowi jego własne środki, które postanawia zainwestować w spółkę. Dalszy transfer tych środków pomiędzy kapitałami spółki nie powinien generować jakiegokolwiek przychodu po jego stronie. Należy zauważyć, że jakkolwiek wykładnia literalna przepisów ma pierwszeństwo przed innymi regułami wykładni, to jednak nie powinna prowadzić do wniosków sprzecznych z wykładnią systemową i celowościową. Wykładnia językowa nie jest zatem absolutna, a jej wyniki muszą być zawsze weryfikowane przez pryzmat celu i logiki całego systemu prawa.
Stanowisko takie zajął np. Naczelny Sądu Administracyjny w wyroku z 3 lutego 2016 r. (sygn. akt I OSK 2564/15), w którym podkreślił, że:
„(...) jakkolwiek wykładnia literalna (językowa) przepisów prawa ma pierwszeństwo przed innymi regułami wykładni, to jednak nie powinna ona prowadzić do wniosków sprzecznych z wykładnią celowościową (funkcjonalną) i systemową”.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zaznaczyć należy, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b , przedmiotem opodatkowania jest przychód.
W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:
Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b , art. 24ca, art. 24d i art. 24f , jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
W ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych od dnia 1 stycznia 2018 r. funkcjonują dwa źródła przychodów:
1. z zysków kapitałowych oraz
2. z innych źródeł.
Przepis art. 7b ust. 1 ustawy o CIT zawiera zamknięty katalog przychodów, które należy zakwalifikować do przychodów z zysków kapitałowych. Wskazane zostały w nim konkretne transakcje gospodarcze kreujące przychód podatkowy z zysków kapitałowych co oznacza, że wszelkie inne przychody niewymienione w tym przepisie nie będą zaliczane do tej kategorii przychodów.
Zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. f ww. ustawy:
Za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody z udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4b , stanowiące przychody faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym równowartość zysku osoby prawnej oraz spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, przeznaczonego na podwyższenie jej kapitału zakładowego, równowartość nadwyżki bilansowej spółdzielni przeznaczonej na podwyższenie funduszu udziałowego oraz równowartość kwot przekazanych na ten kapitał (fundusz) z innych kapitałów (funduszy) takiej osoby prawnej lub spółki.
Z przytoczonego przepisu wprost wynika, że dochód przeznaczony na podwyższenie kapitału zakładowego stanowi dochód (przychód) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych. Ustawa podatkowa nie uzależnia powstania obowiązku podatkowego z tytułu udziału w zyskach osób prawnych od rodzaju środków, z jakich dokonano podwyższenia. Każde podwyższenie kapitału zakładowego ze środków spółki rodzi po stronie udziałowca dochód do opodatkowania. Oznacza to, że np. przekazanie części kapitału zapasowego na kapitał zakładowy - przy czym podatkowo nie jest istotne w jaki sposób kapitał zapasowy został utworzony - powoduje powstanie, u podatnika będącego udziałowcem spółki, dochodu (przychodu) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych.
Przy czym zgodnie z art. 4a pkt 19 ustawy o CIT:
Ilekroć w ustawie jest mowa o udziale w zyskach osób prawnych - oznacza to również udział w zyskach spółek, o których mowa w art. 1 ust. 3.
Natomiast zgodnie z art. 4a pkt 18 ww. ustawy:
Ilekroć w ustawie jest mowa o kapitale zakładowym - oznacza to również kapitał akcyjny prostej spółki akcyjnej oraz kapitał podstawowy spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3.
Stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy o CIT:
Podatek dochodowy od określonych w art. 7b ust. 1 pkt 1 przychodów z dywidend oraz innych przychodów (dochodów) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustala się w wysokości 19% uzyskanego przychodu (dochodu).
W myśl art. 26 ust. 1 zd. pierwsze ww. ustawy:
Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e.
Z opisu sprawy wynika, że macie Państwo jednego udziałowca - spółkę prawa luksemburskiego. Państwa Kapitał zakładowy wynosi obecnie (…) zł i składa się nań (…) udziałów o wartości nominalnej 500 zł każdy. Udziały nabyte zostały przez Udziałowca w następujący sposób:
- 100 udziałów o wartości nominalnej 50.000 zł (po 500 zł każdy) zostało przez obecnego Udziałowca nabyte za gotówkę w kwocie 50.000 zł w roku 2007 (udziały te pierwotnie objęte były w roku 2006 w zamian za wkład pieniężny w kwocie 50.000 zł, który w całości zasilił kapitał zakładowy),
- 2 udziały o wartości nominalnej 1.000 zł (po 500 zł każdy) zostały objęte w roku 2014 i pokryte wkładem w postaci wierzytelności pożyczkowych przysługujących Udziałowcowi względem Wnioskodawcy (w kwocie (…) zł). Nadwyżka wartości wkładu ponad wartość nominalną przydzielonych w zamian udziałów w kwocie (…) zł, zasiliła Państwa kapitał zapasowy. Udziałowiec nabył powyższe wierzytelności pożyczkowe nieodpłatnie (zostały one wniesione przez wspólnika Udziałowca na pokrycie kapitału zapasowego Udziałowca zgodnie z przepisami obowiązującymi w Luksemburgu, które dopuszczają taką możliwość). W aspekcie technicznym Państwa kapitał zakładowy pokryty został wkładem pieniężnym (tak również operacja ta została wykazana w rejestrze przedsiębiorców KRS). Jednocześnie doszło do podpisania między Udziałowcem a Państwem porozumienia o kompensacie wzajemnych wierzytelności,
- 2 udziały o wartości nominalnej 1.000 zł (po 500 zł każdy) zostały objęte w roku 2014 i pokryte wkładem pieniężnym w kwocie (…) zł, z czego (…) zł zwiększyło kapitał zapasowy,
- 2 udziały o wartości nominalnej 1.000 zł (po 500 zł każdy) zostały objęte w roku 2017 i pokryte wkładem pieniężnym w kwocie 10.000.000 zł, z czego (…) zł zwiększyło kapitał zapasowy,
- (…) udziałów o wartości (…) zł zostało objętych w roku 2022 i pokrytych w wkładem pieniężnym w kwocie (…) zł,
- (…) udziałów o wartości (…) zł zostało objętych w roku 2022 i pokrytych w wkładem pieniężnym w kwocie (…) zł
Kapitał zapasowy wynosi zatem (…) zł i w całości składa się na niego agio emisyjne.
Udziałowiec rozważa przeniesienie środków znajdujących się na kapitale zapasowym na Państwa kapitał zakładowy.
Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia ustalenia, czy przekazanie środków z kapitału zapasowego Wnioskodawcy, a na które w całości składa się nadwyżka wartości rynkowej wkładów ponad wartość nominalną przyznanych w zamian za nie udziałów (tzw. agio emisyjne), powoduje powstanie przychodu po stronie Udziałowca, w odniesieniu do którego, co do zasady Wnioskodawca powinien pobrać podatek dochodowy.
Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać należy, że zgodnie z cytowanym art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. f ustawy o CIT, przychód stanowi kwota „zysku osoby prawnej przekazanego na podwyższenie kapitału zakładowego”, jak też „równowartość kwot przekazanych na ten kapitał (fundusz) z innych kapitałów (funduszy) takiej osoby prawnej lub spółki”. Odczytując zatem literalnie treść powołanej regulacji uznać można, iż podwyższenie kapitału zakładowego ze środków zgromadzonych na kapitale zapasowym lub kapitale rezerwowym Spółki pochodzących z zysków, ale także z innych źródeł niż zyski Spółki, stanowią przychód podlegający opodatkowaniu.
Podobne stanowisko zajmowały sądy administracyjne w wydawanych wyrokach. Jak wskazano bowiem m.in. w prawomocnym wyroku WSA we Wrocławiu z 15 listopada 2011 r. (sygn. akt III SA/Wa 447/11) „ustawodawca nie wprowadził (…) żadnych ograniczeń opodatkowania dochodu wspólników uzyskanego w związku z zasileniem kapitału zakładowego środkami pochodzącymi z kapitałów rezerwowego i zapasowego z uwagi na źródło środków, z jakich kapitały te zostały utworzone. W szczególności zaś brak jest podstaw, aby uwzględnić jako tego rodzaju ograniczenie okoliczność, że kapitał rezerwowy utworzony został z zysków z lat ubiegłych (po potrąceniu podatku CIT). Sąd podziela pogląd przyjęty w orzecznictwie sadowym, iż z uwagi na treść art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT dokonanie omawianej operacji podlega opodatkowaniu (podatkiem CIT) bez względu na to, z jakich środków utworzony został kapitał zapasowy lub rezerwowy.”
Biorąc pod uwagę powyższe wskazać należy, że przekazanie środków z kapitału zapasowego Państwa, na które w całości składa się nadwyżka wartości rynkowej wkładów ponad wartość nominalną przyznanych w zamian za nie udziałów (tzw. agio emisyjne), po stronie Państwa Udziałowca powoduje powstanie przychodu, o którym mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. f ustawy o CIT.
Wobec powyższego wskazać należy, że przychód o którym mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. f ustawy o CIT stanowi, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o CIT, przychód podlegający opodatkowaniu w Polsce jako przychód z udziału w zyskach osób prawnych.
W konsekwencji, przychód Udziałowca będzie podlegał zryczałtowanemu podatkowi CIT w Polsce, a Spółka będzie co do zasady płatnikiem tego podatku stosownie do art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.
Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo