Interpretacja 0111-KDIB2-1.4010.416.2025.1.AJ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 września 2025 r., wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia:

-    czy z tytułu podziału zysku i wypłaty dywidendy w formie rzeczowej, po stronie Wnioskodawczyni powstał przychód, który powinien zostać zaliczony do przychodów z zysków kapitałowych, o których mowa w art. 7b ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych,

-    czy w sytuacji, w której podział zysku i wypłata dywidendy w formie rzeczowej skutkowały po stronie Wnioskodawczyni powstaniem przychodu z zysków kapitałowych, to czy poniesione przez Wnioskodawczynię koszty na nabycie akcji przekazanych w formie dywidendy rzeczowej stanowią koszty uzyskania tego przychodu,

-        -    czy w sytuacji, w której podział zysku i wypłata dywidendy w formie rzeczowej skutkowały po stronie Wnioskodawczyni powstaniem dochodu z zysków kapitałowych, to czy Wnioskodawczyni może obniżyć ten dochód o stratę poniesioną przez Wnioskodawczynię w źródle z zysków kapitałowych.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej również: Spółka z o.o.), posiadającą nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.

Jedynym wspólnikiem Spółki z o.o. jest fundacja rodzinna działająca pod nazwą (…) (dalej: Fundacja Rodzinna).

Spółka z o.o. dokonała podziału zysku i przeznaczyła dywidendę do wypłaty. Dywidenda na rzecz Fundacji Rodzinnej miała charakter dwuskładnikowy: pieniężny oraz rzeczowy. W ramach dywidendy rzeczowej Fundacja Rodzinna otrzymała od Wnioskodawczyni akcje innej spółki, które stanowiły własność Spółki z o.o.

Aktywa, które zostały przekazane Fundacji Rodzinnej jako dywidenda rzeczowa to (…) akcji spółki A S.A. (KRS: (…)) o łącznej wartości rynkowej ok. (…) zł. Akcje te nabyte zostały przez Spółkę z o.o. za kwotę ok. (…) zł (…).

W uchwale o podziale zysku zostało precyzyjnie określone, że podział zysku odbywa się częściowo w formie rzeczowej, ze wskazaniem konkretnych składników podlegających przeniesieniu na rzecz wspólnika – Fundacji Rodzinnej. W uchwale wskazana została również wartość rynkowa aktywa stanowiącego przedmiot wypłaty dywidendy rzeczowej.

W chwili dokonywania podziału zysku i przeznaczenia dywidendy do wypłaty, Wnioskodawczyni posiadała nierozliczoną dotąd stratę, którą zakwalifikować należy do źródła z zysków kapitałowych. Strata pochodzi z ostatnich pięciu lat podatkowych.

Pytania

1)  Czy z tytułu podziału zysku i wypłaty dywidendy w formie rzeczowej, po stronie Wnioskodawczyni powstał przychód, który powinien zostać zaliczony do przychodów z zysków kapitałowych, o których mowa w art. 7b ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych?

2)  Czy w sytuacji, w której podział zysku i wypłata dywidendy w formie rzeczowej skutkowały po stronie Wnioskodawczyni powstaniem przychodu z zysków kapitałowych, to czy poniesione przez Wnioskodawczynię koszty na nabycie akcji przekazanych w formie dywidendy rzeczowej stanowią koszty uzyskania tego przychodu?

3)  Czy w sytuacji, w której podział zysku i wypłata dywidendy w formie rzeczowej skutkowały po stronie Wnioskodawczyni powstaniem dochodu z zysków kapitałowych, to czy Wnioskodawczyni może obniżyć ten dochód o stratę poniesioną przez Wnioskodawczynię w źródle z zysków kapitałowych?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1.

Zdaniem Wnioskodawczyni, z tytułu podziału zysku i wypłaty dywidendy w formie rzeczowej, po stronie Wnioskodawczyni powstał przychód, który powinien zostać zaliczony do przychodów z zysków kapitałowych, o których mowa w art. 7b ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z. 2025 r., poz. 278 z późn. zm., dalej: ustawa o CIT), przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów.

Kategorie przychodów z zysków kapitałowych wymienia szczegółowo art. 7b ust. 1 ustawy o CIT. W pewnym zakresie, katalog przychodów z zysków kapitałowych jest otwarty. Dotyczy to m.in. art. 7b ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, który określa, że do przychodów zaliczają się również inne, niewymienione w pkt 1 i 2 przychody z udziału w osobie prawnej lub spółce, w tym:

a) przychody ze zbycia udziału, w tym ze zbycia dokonanego celem ich umorzenia,

b) przychody uzyskane w wyniku wymiany udziałów.

Użycie zwrotu „w tym” oznacza, że katalog powyższy nie jest zamknięty, a kategorie z lit. a i lit. b użyte zostały jako przykład.

Z kolei art. 14a ust. 1 ustawy o CIT, stanowi, że w przypadku, gdy podatnik przez wykonanie świadczenia niepieniężnego reguluje w całości albo w części zobowiązanie, w tym z tytułu zaciągniętej pożyczki, dywidendy, umorzenia albo zbycia w celu umorzenia udziałów, podziału pomiędzy wspólników majątku likwidowanej spółki albo spółdzielni, przychodem takiego podatnika jest wysokość zobowiązania uregulowanego w następstwie takiego świadczenia. Jeżeli jednak wartość rynkowa świadczenia niepieniężnego jest wyższa niż wysokość zobowiązania uregulowanego tym świadczenia, przychód ten określa się w wysokości wartości rynkowej świadczenia niepieniężnego.

Zbycie udziału, o którym mowa w art. 7b ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy o CIT, należy traktować szeroko, jako każdego rodzaju przeniesienie własności udziału przez podatnika na osobę trzecią.

Należy więc przyjąć, że każde zbycie obejmuje również przeniesienie własności składnika majątku w ramach datio in solutum.

Przykładowo w interpretacji z 29 maja 2024 r. (0111-KDIB1- 1.4010.149.2024.3.AND) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazuje: „Termin „odpłatne zbycie” oznacza każde przeniesienie prawa własności w zamian za korzyść majątkową, co wskazuje, że jego charakter jest znacznie szerszy, niż sprzedaż. Wypłata dywidendy poprzez przeniesienie przez Spółkę na rzecz udziałowców prawa własności opisanych we wniosku nieruchomości nie stanowi odpłatnego zbycia sensu stricto, ale z uwagi na takie same skutki, należy uznać, że kosztami uzyskania przychodu przy przeniesieniu własności nieruchomości w związku z wypłatą dywidendy rzeczowej, będą wydatki na jej nabycie, pomniejszone o dokonane odpisy amortyzacyjne, jeżeli nieruchomości te stanowiły środki trwałe Państwa Spółki.”

Interpretacja powyższa dotyczy wprawdzie przeniesienia w ramach datio in solutum własności nieruchomości, ale z powodzeniem można to stanowisko przenieść na realia niniejszej sprawy.

Odnosząc powyższe do przedstawionego stanu faktycznego, należy uznać, że przychód, który powstanie po stronie Wnioskodawczyni z tytułu przeniesienia udziałów ramach datio in solutum, powinien zostać zakwalifikowany jako przychód z zysków kapitałowych na podstawie art. 14a ust. 1 w zw. z art. 7b ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy o CIT.

Skoro przez „zbycie udziałów” należy rozumieć szeroko również ich przeniesienie w ramach datio in solutum, to konsekwentnie przychód Wnioskodawczyni powinien również zostać zakwalifikowany tak jak przychód ze zbycia udziału.

Stanowisko takie wyraził również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z 18 kwietnia 2023 r., I SA/Gd 1328/22: „W związku z powyższym za niezasadny Sąd uznał zarzut naruszenia art. 7b ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 14 ust. 1 u.p.d.o.p. poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że czynność uregulowania przez Skarżącą zobowiązania pieniężnego w wyniku wykonania świadczenia niepieniężnego (datio in solutum) należy zakwalifikować do przychodów z zysków kapitałowych i w konsekwencji zrównać skutki podatkowe tej czynności ze „zbyciem” aktywa. W ocenie Sądu prawidłowo organ interpretacyjny przyjął, że przychód Wnioskodawcy uzyskany w związku z wykonaniem świadczenia niepieniężnego poprzez przeniesienie na rzecz wspólnika (wspólników), w ramach umowy datio in solutum, akcji spółki osobowej, inkorporujących posiadany przez Wnioskodawcę ogół praw i obowiązków wspólnika SCSp, w celu uregulowania zobowiązania z tytułu dywidendy lub zobowiązania do wypłaty wynagrodzenia z tytułu umorzenia udziałów w Spółce, należy zakwalifikować do źródła przychodów „zyski kapitałowe”, zgodnie z literalnym brzmieniem art. 7b ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p. W konsekwencji niezasadny okazał się również zarzut naruszenia art. 7b ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p. poprzez niewłaściwą ocenę co do jego zastosowania w niniejszej sprawie.”

Stanowisko Wnioskodawczyni potwierdza interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 9 października 2023 r., 0111-KDIB1-2.4010.393.2023.1.AK: „Jak wynika z powyższych regulacji przychód ze zbycia udział powinien być kwalifikowany do przychodów z zysków kapitałowych. Zbycie to każde przeniesienie własności składnika majątku na osobę trzecią. Należy więc przyjąć, że zbycie obejmuje również umowę datio in solutum. Reasumując, przychód uzyskany w związku z wykonaniem świadczenia niepieniężnego poprzez przeniesienia własności udziałów w spółce kanadyjskiej do Wspólnika należy zakwalifikować do źródła przychodów „zyski kapitałowe”, zgodnie z literalnym brzmieniem art. 7b ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT. Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 należało uznać za prawidłowe.”

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawczyni ad. 1 należy uznać za prawidłowe w całości.

Ad 2.

Zdaniem Wnioskodawczyni, w sytuacji, w której podział zysku i wypłata dywidendy w formie rzeczowej skutkowały po stronie Wnioskodawczyni powstaniem przychodu z zysków kapitałowych, poniesione przez Wnioskodawczynię koszty na nabycie akcji przekazanych w formie dywidendy rzeczowej stanowią koszty uzyskania tego przychodu.

Zgodnie z art. 14a ust. 1 ustawy o CIT, w przypadku gdy podatnik przez wykonanie świadczenia niepieniężnego reguluje w całości albo w części zobowiązanie, w tym z tytułu zaciągniętej pożyczki (kredytu), dywidendy, umorzenia albo zbycia w celu umorzenia udziałów (akcji), podziału pomiędzy wspólników (akcjonariuszy) majątku likwidowanej spółki albo spółdzielni, przychodem takiego podatnika jest wysokość zobowiązania uregulowanego w następstwie takiego świadczenia, Jeżeli jednak wartość rynkowa świadczenia niepieniężnego jest wyższa niż wysokość zobowiązania uregulowanego tym świadczeniem, przychód ten określa się w wysokości wartości rynkowej świadczenia niepieniężnego.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Przekazanie Fundacji Rodzinnej akcji w ramach podziału zysku i wypłaty dywidendy rzeczowej skutkowało powstaniem po stronie Wnioskodawczyni przychodu z tytułu uregulowania w całości lub w części zobowiązania przez wykonanie świadczenia niepieniężnego.

Przychód ten zakwalifikować należy do źródła z zysków kapitałowych z art. 7b ust. 1 ustawy o CIT. Argumentacja Wnioskodawczyni popierająca to stanowisko zawarta została w odpowiedzi ad. 1.

Przychód opisany powyżej podlega pomniejszeniu o koszt jego uzyskania. Przepisy ustawy o CIT nie regulują jednak szczegółowo zasad ustalania kosztów uzyskania przychodu z tego tytułu.

W związku z tym należy zastosować reguły ogólne i przyjąć, że koszt ten stanowić będą koszty poniesione na nabycie akcji, które mają zostać przeniesione na rzecz Fundacji Rodzinnej. Co istotne, art. 16 ust. 1 ustawy o CIT nie wyłącza tego typu wydatków spod kategorii kosztów uzyskania przychodów.

Stanowisko Wnioskodawczyni co do możliwości zaliczenia wydatków na nabycie przedmiotu dywidendy rzeczowej do kosztów uzyskania przychodu potwierdza interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 10 kwietnia 2024 r., 0111-KDIB1-2.4010.28.2024.1.END: „Obowiązek ustalenia przychodu w oparciu o art. 14a ustawy o CIT uprawnia jednocześnie do rozliczenia kosztów uzyskania tego przychodu. Koszty te powinny zostać rozliczone na ogólnych zasadach wynikających z ustawy o CIT, gdyż ustawa nie wskazuje żadnego szczególnego sposobu rozliczania kosztów w przypadku, gdy podatnik wykonuje świadczenie niepieniężne i rozpoznaje przychód na podstawie art. 14a ustawy o CIT. Zaznaczyć jednak należy, że dokładny sposób określenia wysokości przedmiotowych kosztów nie był jednak przedmiotem zapytania Wnioskodawcy.”

Podobne stanowisko przedstawił Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 17 stycznia 2025 r., 0114-KDIP2- 2.4010.590.2024.4.ASK: „Obowiązek ustalenia przychodu w oparciu o art. 14a ustawy o CIT uprawnia jednocześnie do rozliczenia kosztów uzyskania tego przychodu. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (...). Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy. Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

- został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

- poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

- został właściwie udokumentowany,

- nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Oznacza to, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo- skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodu. W tym miejscu należy wskazać, że art. 14a ustawy o CIT nie precyzuje, co powinno być kosztem uzyskania przychodu w przypadku uregulowania przez Spółkę w formie świadczenia niepieniężnego zobowiązania z tytułu dywidendy. Koszt podatkowy w tym przypadku należy określić stosując zasady ogólne ustalania kosztów.”

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawczyni co do możliwości zaliczenia wydatków na nabycie akcji do kosztów uzyskania przychodów od dywidendy rzeczowej przekazanej na rzecz Fundacji Rodzinnej, należy uznać za prawidłowe w całości.

Ad 3.

Zdaniem Wnioskodawczyni, w sytuacji, w której podział zysku i wypłata dywidendy w formie rzeczowej skutkowały po stronie Wnioskodawczyni powstaniem dochodu z zysków kapitałowych, Wnioskodawczyni może obniżyć ten dochód o stratę poniesioną przez Wnioskodawczynię w źródle z zysków kapitałowych.

Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o CIT, dochodem ze źródła przychodów jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

W myśl art. 7 ust. 5 ustawy o CIT, o wysokość straty ze źródła przychodów, poniesionej w roku podatkowym, podatnik może o wysokość straty ze źródła przychodów, poniesionej w roku podatkowym:

1)  obniżyć dochód uzyskany z tego źródła w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości tej straty, albo

2)  obniżyć jednorazowo dochód uzyskany z tego źródła w jednym z najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych o kwotę nieprzekraczającą 5.000.000,00 zł, nieodliczona kwota podlega rozliczeniu w pozostałych latach tego pięcioletniego okresu, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości tej straty.

Wnioskodawczyni twierdzi, że przychód z wypłaty dywidendy w formie rzeczowej stanowić będzie dla niej przychód z zysków kapitałowych w rozumieniu art. 7b ust. 1 ustawy o CIT. Szczegółowe uzasadnienie w tym zakresie zawarte jest w części ad. 1 powyżej.

Jeśli przyjmiemy, że przychód Wnioskodawczyni należy zakwalifikować do źródła z zysków kapitałowych, to zgodnie z art. 7 ust. 5 ustawy o CIT, możliwe jest obniżenie dochodu uzyskanego z tego źródła o stratę z tego samego źródła. Konieczne jest w tym zakresie zachowanie dodatkowych warunków określonych w tym przepisie, dotyczących limitacji wysokości odliczenia oraz ograniczenia czasowego.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawczyni posiada nierozliczoną wciąż stratę ze źródła z zysków kapitałowych, która nie przekracza 5 lat, a więc kwalifikuje się do tego samego źródła.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy uznać stanowisko Wnioskodawczyni co do możliwości obniżenia dochodu o stratę za prawidłowe w całości.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 278, dalej: „ustawa o CIT”),

przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o CIT,

dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Wydzielając odrębne źródło przychodów z zysków kapitałowych na gruncie ustawy o CIT, ustawodawca zamieścił w ustawie katalog, w którym określił listę przychodów zaliczanych do tego źródła. Katalog ten został zawarty w art. 7b ust. 1 ustawy o CIT.

Zgodnie ze wspomnianym art. 7b ust. 1 ustawy o CIT, za przychody z zysków kapitałowych uważa się:

1)  przychody z udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4b, stanowiące przychody faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym:

a)  dywidendy, nadwyżki bilansowe w spółdzielniach oraz otrzymane przez uczestników funduszy inwestycyjnych lub instytucji wspólnego inwestowania dochody tego funduszu lub tej instytucji, w przypadku gdy statut przewiduje wypłacanie tych dochodów bez odkupywania jednostek uczestnictwa albo wykupywania certyfikatów inwestycyjnych,

b)  przychody z umorzenia udziału (akcji) lub ze zmniejszenia ich wartości,

c)  przychody z wystąpienia wspólnika ze spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, które następuje w inny sposób niż określony w lit. b,

d)  przychody ze zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3, które następuje w inny sposób niż określony w lit. b,

e)  wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3,

f)   równowartość zysku osoby prawnej oraz spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, przeznaczonego na podwyższenie jej kapitału zakładowego, równowartość nadwyżki bilansowej spółdzielni przeznaczonej na podwyższenie funduszu udziałowego oraz równowartość kwot przekazanych na ten kapitał (fundusz) z innych kapitałów (funduszy) takiej osoby prawnej lub spółki,

g)  dopłaty otrzymane w przypadku połączenia lub podziału podmiotów lub,

h)  przychody wspólnika spółki dzielonej, z wyjątkiem podziału przez wyodrębnienie, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy podziale przez wydzielenie - majątek przejmowany na skutek podziału lub majątek pozostający w spółce, nie stanowią zorganizowanej części przedsiębiorstwa,

i)   zapłata, o której mowa w art. 12 ust. 4d,

j)   wartość niepodzielonych zysków w spółce oraz wartość zysku przekazanego na inne kapitały niż kapitał zakładowy w spółce przekształcanej - w przypadku przekształcenia spółki w spółkę niebędącą osobą prawną, z tym że przychód określa się na dzień przekształcenia,

k)  odsetki od udziału kapitałowego, wypłacane na rzecz wspólnika przez spółkę, o której mowa w art. 1 ust. 3,

l)   odsetki od pożyczki udzielonej osobie prawnej lub spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3, jeżeli wypłata odsetek od takiej pożyczki lub ich wysokość uzależnione są od osiągnięcia zysku przez tę osobę prawną lub spółkę lub od wysokości tego zysku (pożyczka partycypacyjna),

m) przychody uzyskane w następstwie przekształceń, łączenia lub podziałów podmiotów, w tym:

- przychody osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust, 3, przejmującej w następstwie łączenia lub podziału majątek lub część majątku innej osoby prawnej lub spółki,

- przychody wspólnika spółki łączonej lub dzielonej,

- przychody spółki dzielonej,

n) przychód ze zmniejszenia kapitału akcyjnego w prostej spółce akcyjnej;

2) przychody z tytułu wniesienia do osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, wkładu niepieniężnego;

3) inne, niż określone w pkt 1 i 2, przychody z udziału (akcji) w osobie prawnej lub spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3, w tym:

a) przychody ze zbycia udziału (akcji), w tym ze zbycia dokonanego celem ich umorzenia,

b) przychody uzyskane w wyniku wymiany udziałów;

4) przychody ze zbycia ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną;

5) przychody ze zbycia wierzytelności uprzednio nabytych przez podatnika oraz wierzytelności wynikających z przychodów zaliczanych do zysków kapitałowych;

6) przychody:

a) z praw majątkowych, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7, z wyłączeniem przychodów z licencji bezpośrednio związanych z uzyskaniem przychodów niezaliczanych do zysków kapitałowych oraz praw wytworzonych przez podatnika,

b) z papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych, z wyłączeniem pochodnych instrumentów finansowych służących zabezpieczeniu przychodów albo kosztów, niezaliczanych do zysków kapitałowych,

c) z tytułu uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych lub instytucjach wspólnego inwestowania,

d) z najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnych charakterze dotyczącej praw, o których mowa w lit. a-c,

e) ze zbycia praw, o których mowa w lit. a-c,

f) z wymiany waluty wirtualnej na środek płatniczy, towar, usługę lub prawo majątkowe inne niż waluta wirtualna lub z regulowania innych zobowiązań walutą wirtualną.

W opisie sprawy wskazali Państwo, że jedynym Państwa wspólnikiem jest Fundacja Rodzinna. Dokonali Państwo podziału zysku i przeznaczyli dywidendę do wypłaty. Dywidenda na rzecz Fundacji Rodzinnej miała charakter dwuskładnikowy: pieniężny oraz rzeczowy. W ramach dywidendy rzeczowej Fundacja Rodzinna otrzymała od Państwa akcje innej spółki, które stanowiły Państwa własność. W uchwale o podziale zysku zostało precyzyjnie określone, że podział zysku odbywa się częściowo w formie rzeczowej, ze wskazaniem konkretnych składników podlegających przeniesieniu na rzecz wspólnika – Fundacji Rodzinnej.

Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia czy z tytułu podziału zysku i wypłaty dywidendy w formie rzeczowej, po Państwa stronie powstał przychód, który powinien zostać zaliczony do przychodów z zysków kapitałowych, o których mowa w art. 7b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wskazać w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 14a ust. 1 ustawy o CIT,

w przypadku, gdy podatnik przez wykonanie świadczenia niepieniężnego reguluje w całości albo w części zobowiązanie, w tym z tytułu zaciągniętej pożyczki (kredytu), dywidendy, umorzenia albo zbycia w celu umorzenia udziałów (akcji), podziału pomiędzy wspólników (akcjonariuszy) majątku likwidowanej spółki albo spółdzielni, przychodem takiego podatnika jest wysokość zobowiązania uregulowanego w następstwie takiego świadczenia. Jeżeli jednak wartość rynkowa świadczenia niepieniężnego jest wyższa niż wysokość zobowiązania uregulowanego tym świadczeniem, przychód ten określa się w wysokości wartości rynkowej świadczenia niepieniężnego. Przepisy art. 14 ust. 1-3 stosuje się odpowiednio.

W myśl art. 14 ust. 1-3 ww. ustawy:

1. Przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy, praw majątkowych lub świadczenia usług jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Jeżeli jednak cena bez uzasadnionych przyczyn ekonomicznych znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy, praw lub usług, organ podatkowy określa ten przychód w wysokości wartości rynkowej.

2. Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy, praw majątkowych lub usług określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami, prawami lub usługami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca zbycia albo świadczenia.

3. Jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy, praw lub usług, organ podatkowy wzywa strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej, organ podatkowy określa wartość z uwzględnieniem opinii biegłego. Jeżeli wartość określona w ten sposób odbiega co najmniej o 33% od wartości wyrażonej w cenie, koszty opinii biegłego ponosi zbywający albo świadczący usługi.

Zauważyć należy, że instytucja tzw. datio in solutum została uregulowana w art. 453 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zgodnie z tym przepisem,

jeżeli dłużnik w celu zwolnienia się z zobowiązania spełnia za zgodą wierzyciela inne świadczenie, zobowiązanie wygasa.(…)

W odniesieniu do powyższego należy ponownie zauważyć, że zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT, za przychody z zysków kapitałowych uważa się inne, niż określone w pkt 1 i 2, przychody ze zbycia udziału (akcji) w osobie prawnej lub spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3, w tym przychody ze zbycia udziału (akcji), w tym ze zbycia dokonanego celem ich umorzenia.

Wskazać należy, że zbycie to każde przeniesienie własności składnika majątku na osobę trzecią. Należy więc przyjąć, że zbycie obejmuje również umowę datio in solutum. Przekazanie akcji w ramach dywidendy rzeczowej ma charakter odpłatny, gdyż prowadzi do zwolnienia Spółki z zobowiązania wobec wspólnika (świadczenie wzajemne w postaci zwolnienie z długu dywidendowego).

W rezultacie po Państwa stronie powstanie przychód podatkowy na podstawie art. 14a ust. 1 ustawy o CIT. Przychód uzyskany w związku z wykonaniem świadczenia niepieniężnego poprzez przeniesienie na rzecz wspólnika składników majątku w postaci akcji innej spółki należy zakwalifikować do źródła przychodów „zyski kapitałowe”, zgodnie z literalnym brzmieniem art. 7b ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT.

Zatem Państwa stanowisko dotyczące pytania nr 1 należy uznać za prawidłowe.

Kolejna Państwa wątpliwość dotyczy ustalenia, czy w sytuacji w której podział zysku i wypłata dywidendy w formie rzeczowej skutkowały będą po Państwa stronie powstaniem przychodu z zysków kapitałowych to, czy poniesione przez Państwa koszty na nabycie akcji przekazanych w formie dywidendy rzeczowej stanowią koszty uzyskania przychodu.

Wskazać należy, że obowiązek ustalenia przychodu w oparciu o art. 14a ustawy o CIT uprawnia jednocześnie do rozliczenia kosztów uzyskania tego przychodu. Koszty te powinny zostać rozliczone na ogólnych zasadach wynikających z ustawy o CIT, gdyż ustawa nie wskazuje żadnego szczególnego sposobu rozliczania kosztów w przypadku, gdy podatnik wykonuje świadczenie niepieniężne i rozpoznaje przychód na podstawie art. 14a ustawy o CIT. Zaznaczyć również należy, że dokładny sposób określenia wysokości przedmiotowych kosztów nie jest przedmiotem Państwa zapytania.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT,

kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (…).

Oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy. Związek ten może być bezpośredni lub pośredni. Nie każdy wydatek ponoszony w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą stanowić może koszt uzyskania przychodów i jako taki podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania. Skoro ustawodawca wyraźnie wiąże koszty uzyskania przychodów z określonym celem, to musi być on widoczny. Ponoszone koszty winny ten cel realizować lub co najmniej zakładać go jako realny. Zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja kosztów uzyskania przychodów powinna brać pod uwagę przeznaczenie wydatku (jego celowość, zasadność dla funkcjonowania podmiotu) oraz potencjalną możliwość (analizowaną w dacie poniesienia wydatku na podstawie obiektywnych przesłanek) przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia przychodu, względnie zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Obowiązkiem podatnika jest wykazanie związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu. Drugi z elementów zawarty w art. 15 ust. 1 ustawy CIT, stanowi przesłankę negatywną, zgodnie z którą, ponoszony wydatek nie może być ujęty w zawartym w art. 16 ust. 1 katalogu wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów.

Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

- został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

- poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

- został właściwie udokumentowany,

- nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Jednocześnie należy mieć na względzie, że kosztem podatkowym nie są wydatki wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Zgodnie z którym,

nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:

a) nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,

b) nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,

c) ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych

- wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.

Oznacza to, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodu.

W świetle powyższych przepisów, wydatki na nabycie lub wytworzenie, a także ulepszenie środków trwałych podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w momencie ich odpłatnego zbycia.

Termin „odpłatne zbycie” oznacza każde przeniesienie prawa własności w zamian za korzyść majątkową, co wskazuje, że jego charakter jest znacznie szerszy, niż sprzedaż.

Wypłata dywidendy poprzez przeniesienie przez Spółkę na rzecz wspólnika akcji innej spółki nie stanowi odpłatnego zbycia sensu stricto, ale z uwagi na takie same skutki, należy uznać, że kosztami uzyskania przychodu przy przeniesieniu akcji w związku z wypłatą dywidendy rzeczowej, będą wydatki na jej nabycie.

W przypadku zdarzenia przyszłego stanowiącego podstawę wniosku, istotne znaczenie ma okoliczność, że przychód, który Spółka osiągnie w związku z wypłatą dywidendy poprzez przeniesienie przez Spółkę na rzecz Fundacji Rodzinnej akcji innej spółki, na podstawie art. 14a ust. 1 ustawy o CIT został przez ustawodawcę zrównany z przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy i praw. Wskazuje na to okoliczność, że ustawodawca nie przewidział szczególnych zasad ustalania kosztów uzyskania przychodu w odniesieniu do przychodu z art. 14a ust. 1 ustawy o CIT jednocześnie nie wyłączając możliwości pomniejszenia tego przychodu o takie koszty. W związku z powyższym należy przyjąć, że koszty uzyskania przychodu podlegają w takim przypadku potrąceniu na analogicznych zasadach, jak w przypadku odpłatnego zbycia przez podatnika składników majątku.

Zatem Państwa stanowisko zgodnie z którym, podział zysku i wypłata dywidendy w formie rzeczowej skutkowały będą po Państwa stronie powstaniem przychodu z zysków kapitałowych to poniesione przez Państwa koszty na nabycie akcji przekazanych w formie dywidendy rzeczowej stanowią koszty uzyskania tego przychodu należy uznać za prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do wątpliwości dotyczącej ustalenia, czy w sytuacji w której podział zysku i wypłata dywidendy w formie rzeczowej skutkowały będą po Państwa stronie powstaniem dochodu z zysków kapitałowych to, czy mogą Państwo obniżyć ten dochód o stratę poniesioną przez Państwa w źródle z zysków kapitałowych, wskazać należy, że zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 2a ustawy o CIT,

przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się, straty poniesionej ze źródła przychodów.

Stosownie do art. 7 ust. 5 ustawy o CIT,

o wysokość straty ze źródła przychodów, poniesionej w roku podatkowym, podatnik może:

1)  obniżyć dochód uzyskany z tego źródła w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości tej straty, albo

2)  obniżyć jednorazowo dochód uzyskany z tego źródła w jednym z najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu lat podatkowych o kwotę nieprzekraczającą 5 000 000 zł, nieodliczona kwota podlega rozliczeniu w pozostałych latach tego pięcioletniego okresu, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości tej straty.

Jak wynika z brzmienia cytowanego powyżej art. 7 ustawy o CIT, łączeniu podlegać mogą wyłącznie dochody z poszczególnych źródeł przychodów. Oznacza to, że nie podlegają takiemu sumowaniu poniesione przez podatnika straty z danego źródła przychodów. Stanowi o tym wprost zapis ust. 3 pkt 2a.

Jeżeli zatem – w następstwie prowadzonej działalności i przeprowadzanych operacji gospodarczych – podatnik uzyska dochód tylko z jednego z tych źródeł, a w drugim z tych źródeł poniesie stratę, to wówczas opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegać będzie uzyskany z jednego źródła dochód, bez pomniejszania go o stratę poniesioną w drugim źródle przychodów. O wysokość takiej straty poniesionej w roku podatkowym ze źródła dochodów (przychodów) podatnik będzie jednak mógł obniżyć swój dochód osiągnięty z tego źródła dochodów (przychodów) w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym że wysokość takiego obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie będzie mogła przekroczyć 50% kwoty tej straty (art. 7 ust. 5 pkt 1).

Analogiczne odliczenie straty tylko z danego źródła dochodów, poprzez obniżenie dochodu uzyskanego z tego źródła w kolejnych 5 latach podatkowych, będzie dotyczyć także sytuacji, w której – w roku podatkowym – podatnik poniesie stratę z obu źródeł przychodów, tj. stratę ze źródła przychodów (dochodów) zdefiniowanym jako „zyski kapitałowe” i stratę ze źródła jakim będą przychody uzyskiwane z pozostałych źródeł przychodów.

Ponadto, w myśl art. 7 ust. 5 pkt 2 ustawy o CIT, o wysokość straty ze źródła przychodów, poniesionej w roku podatkowym, podatnik może obniżyć jednorazowo dochód uzyskany z tego źródła w jednym z najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu lat podatkowych o kwotę nieprzekraczającą 5 000 000 zł, nieodliczona kwota podlega rozliczeniu w pozostałych latach tego pięcioletniego okresu, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości tej straty. Po upływie tego okresu nie jest możliwe obniżenie dochodu o poniesioną w poprzednich latach stratę. Należy podkreślić, że wysokość maksymalnego odliczenia straty w danym roku podatkowym uzależniona jest również od wysokości osiągniętego w danym roku dochodu. Odliczenie straty nie może być bowiem wyższe niż osiągnięty w danym roku dochód.

Z treści złożonego wniosku wynika, że posiadają Państwo nierozliczoną dotąd stratę, którą zakwalifikować należy do źródła z zysków kapitałowych. Strata pochodzi z ostatnich pięciu lat podatkowych.

Zatem, Państwa stanowisko zgodnie z którym, podział zysku i wypłata dywidendy w formie rzeczowej skutkowały będą po Państwa stronie powstaniem dochodu z zysków kapitałowych, to mogą Państwo obniżyć ten dochód o stratę poniesioną przez Państwa w źródle z zysków kapitałowych należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, iż rozstrzygnięcia w nich zawarte nie są wiążące dla Organu. Interpretacje organów podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące.

Odnosząc się z kolei do przywołanego przez Państwa wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego stwierdzić należy, że orzeczenia sądowe nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności, będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-  w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-  w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.