Interpretacja 0111-KDIB2-1.4010.443.2026.1.KW

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 lipca 2026 r. za pośrednictwem platformy e-Urząd Skarbowy wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

(X) z siedzibą w (...) (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest polskim rezydentem podatkowym i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 z późn. zm., dalej: „ustawa o CIT”).

Rok podatkowy Wnioskodawcy pokrywa się z rokiem kalendarzowym. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, zarejestrowanym na potrzeby VAT w Polsce. Przedmiotem działalności gospodarczej Spółki jest (...), które są dystrybuowane na rynku krajowym oraz eksportowane do (...) państw. Wnioskodawca uzyskuje przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych w rozumieniu art. 7b ustawy o CIT. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej ani w ramach Polskiej Strefy Inwestycji, wobec czego nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 oraz art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT.

Wnioskodawca nie posiada także statusu centrum badawczo- rozwojowego w rozumieniu art. 17 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej.

W związku z realizowaną strategią modernizacji (...) oraz dążeniem do zwiększenia efektywności i konkurencyjności prowadzonej działalności w zakresie (...), Wnioskodawca w roku podatkowym 2026 nabył od niepowiązanego dostawcy fabrycznie nowe urządzenie – robota przemysłowego (...) (dalej: „Robot” lub „Urządzenie”).

Robot został nabyty na własność na podstawie umowy sprzedaży (faktury VAT nr (...) z dnia (...) r., za cenę netto w wysokości (...) zł, powiększoną o należny podatek od towarów i usług, który został odliczony przez Spółkę na zasadach ogólnych. Wartości urządzenia zwiększono o wydatki dotyczące instalacji.

Wartość netto nabycia przekracza 10.000 zł. Robot został wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Wnioskodawcy w dniu (...) r., a jego wartość początkowa została ustalona zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 16g ust. 3 ustawy o CIT, tj. jako cena nabycia powiększona o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego do używania i pomniejszona o podlegający odliczeniu podatek od towarów i usług.

Od miesiąca następującego po miesiącu wprowadzenia Robota do ewidencji Wnioskodawca dokonuje od jego wartości początkowej odpisów amortyzacyjnych metodą liniową, według stawki (...)% rocznie. Wartość Urządzenia nie została w całości zamortyzowana. Nabyty przez Wnioskodawcę Robot spełnia definicję robota przemysłowego w rozumieniu art. 38eb ust. 3 ustawy o CIT.

W szczególności Robot:

a)    jest automatycznie sterowany (...),

b)    jest programowalny – (...),

c)    jest wielozadaniowy – wykonuje więcej niż jedną operację w ramach procesu produkcyjnego – (...),

d)    jest stacjonarny / mobilny – jest urządzeniem stacjonarnym,

e)    posiada (...),

f)     posiada właściwości (...),

g)    wymienia dane (...),

h)    jest połączony z systemami (...) Spółki, usprawniającymi procesy produkcyjne, w szczególności z systemem (...),

i)     jest monitorowany (...),

j)     jest zintegrowany z innymi maszynami w cyklu produkcyjnym Wnioskodawcy.

Robot został wykorzystany i jest nadal wykorzystywany w działalności gospodarczej Wnioskodawcy w celu uzyskiwania przez Spółkę przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Wnioskodawca oświadcza, że koszt nabycia Robota nie został mu zwrócony w jakiejkolwiek formie ani nie został odliczony od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym w ramach innej ulgi podatkowej.

Wnioskodawca nie korzysta w zakresie wydatków na nabycie Robota z pomocy publicznej oraz zwolnień, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a ustawy o CIT. Wydatki na nabycie Robota nie mieszczą się również w katalogu wyłączeń, o którym mowa w art. 38eb ust. 5a ustawy o CIT.

Wnioskodawca nie zamierza zbywać Robota przed końcem okresu jego amortyzacji w rozumieniu art. 38eb ust. 6 ustawy o CIT. W przypadku zaistnienia takiego zdarzenia Wnioskodawca dokona stosownego zwiększenia podstawy opodatkowania, zgodnie z ww. przepisem.

Spółka zamierza skorzystać z ulgi na robotyzację, o której mowa w art. 38eb ust. 1 ustawy o CIT, poprzez odliczenie od podstawy opodatkowania kwoty stanowiącej 50% kosztu nabycia Robota – rozumianego jako cena nabycia ustalona na podstawie art. 16g ust. 3 ustawy o CIT (wartość początkowa Urządzenia) – jednorazowo, w roku podatkowym, w którym Robot został nabyty, z zastrzeżeniem, że kwota odliczenia nie może przekroczyć kwoty dochodu uzyskanego przez Wnioskodawcę w danym roku podatkowym z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Równolegle Wnioskodawca będzie kontynuował rozpoznawanie w kosztach uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od wartości początkowej Robota, na zasadach ogólnych wynikających z art. 15 ust. 6 w zw. z art. 16a i art. 16f ustawy o CIT. W związku z powyższym, Wnioskodawca powziął wątpliwość co do prawidłowej wykładni art. 38eb ustawy o CIT w odniesieniu do sposobu rozliczenia ulgi na robotyzację w przypadku nabycia fabrycznie nowego robota przemysłowego stanowiącego środek trwały podlegający amortyzacji podatkowej.

Pytanie

Czy w świetle art. 38eb ust. 1 w zw. z art. 38eb ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o CIT Wnioskodawca jest uprawniony do odliczenia od podstawy opodatkowania – w ramach ulgi na robotyzację – kwoty stanowiącej 50% kosztu nabycia fabrycznie nowego robota przemysłowego (rozumianego jako cena nabycia ustalona zgodnie z art. 16g ust. 3 ustawy o CIT, stanowiąca wartość początkową Urządzenia) jednorazowo, w roku podatkowym, w którym Robot został nabyty, z zastrzeżeniem że kwota odliczenia nie przekroczy kwoty dochodu uzyskanego przez Wnioskodawcę w tym roku z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych – a nie wyłącznie w wysokości 50% odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od wartości początkowej Urządzenia w kolejnych latach podatkowych?

Państwa stanowisko w sprawie

W Państwa ocenie, w świetle art. 38eb ust. 1 w zw. z art. 38eb ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o CIT, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania – w ramach ulgi na robotyzację – kwoty stanowiącej 50% kosztu nabycia fabrycznie nowego robota przemysłowego, rozumianego jako cena nabycia ustalona zgodnie z art. 16g ust. 3 ustawy o CIT (wartość początkowa Urządzenia), jednorazowo, w roku podatkowym, w którym Robot został nabyty, z zastrzeżeniem, że kwota odliczenia nie przekroczy kwoty dochodu uzyskanego przez Wnioskodawcę w tym roku podatkowym z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Na potrzeby przedmiotowego odliczenia bez znaczenia pozostaje okoliczność, że Robot stanowi środek trwały w rozumieniu art. 16a ust. 1 ustawy o CIT i podlega amortyzacji podatkowej, ponieważ w ramach ulgi na robotyzację odliczeniu podlegają koszty nabycia robotów przemysłowych, a nie odpisy amortyzacyjne dokonywane od ich wartości początkowej.

1.    Ramy prawne ulgi na robotyzację

Ulga na robotyzację została wprowadzona do ustawy o CIT ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 z późn. zm.), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.

Zgodnie z uzasadnieniem projektu tej ustawy, celem wprowadzenia ulgi było stworzenie instrumentu wspierającego polskie przedsiębiorstwa w zwiększaniu produktywności i konkurencyjności poprzez unowocześnienie procesów produkcyjnych, promowanie robotyzacji przemysłowej oraz wspieranie transformacji cyfrowej.

Ulga jest ograniczona czasowo i ma zastosowanie do kosztów uzyskania przychodów poniesionych na robotyzację od początku roku podatkowego, który rozpoczął się w 2022 r., do końca roku podatkowego, który rozpoczął się w 2026 r. (art. 38eb ust. 5 ustawy o CIT).

Zgodnie z art. 38eb ust. 1 ustawy o CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych może odliczyć od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18 ustawy o CIT, kwotę stanowiącą 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych w roku podatkowym na robotyzację, przy czym kwota odliczenia nie może przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Stosownie do art. 38eb ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o CIT, za koszty uzyskania przychodów poniesione na robotyzację uznaje się m.in. koszty nabycia fabrycznie nowych robotów przemysłowych. Ustawodawca w przepisie tym posłużył się wprost pojęciem „kosztów nabycia”, a nie pojęciem „odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej” lub pojęciem „kosztów uzyskania przychodów z tytułu amortyzacji”.

2.    Spełnienie przesłanek przedmiotowych ulgi

W Państwa ocenie, w odniesieniu do przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, zostały spełnione wszystkie przesłanki warunkujące skorzystanie z ulgi na robotyzację, w szczególności:

a)    Wnioskodawca uzyskuje przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych w rozumieniu art. 7b ustawy o CIT;

b)    Urządzenie nabyte przez Wnioskodawcę jest fabrycznie nowe oraz spełnia łącznie wszystkie warunki uznania go za robota przemysłowego w rozumieniu art. 38eb ust. 3 ustawy o CIT, co zostało szczegółowo opisane w części G niniejszego wniosku;

c)    koszt nabycia Robota został poniesiony przez Wnioskodawcę w roku podatkowym objętym ramami czasowymi ulgi, o których mowa w art. 38eb ust. 5 ustawy o CIT;

d)    koszt nabycia Robota nie został Wnioskodawcy zwrócony w jakiejkolwiek formie ani odliczony od podstawy opodatkowania w ramach innej preferencji podatkowej;

e)    wydatki na nabycie Robota nie mieszczą się w katalogu wyłączeń, o którym mowa w art. 38eb ust. 5a ustawy o CIT.

3.    Wykładnia językowa pojęcia „koszty nabycia”

Punktem wyjścia wykładni przepisów prawa podatkowego jest wykładnia językowa. Na gruncie art. 38eb ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT ustawodawca posłużył się zwrotem „koszty nabycia fabrycznie nowych robotów przemysłowych”. Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN, czasownik „nabyć” oznacza „otrzymać coś na własność, płacąc za to” albo „zyskać coś lub zdobyć”. Tym samym przez „koszty nabycia” rozumieć należy wszystkie wydatki, które warunkują uzyskanie przez podatnika własności określonego składnika majątku, a więc – w odniesieniu do środków trwałych – wydatki, które zgodnie z art. 16g ust. 3 ustawy o CIT składają się na cenę nabycia stanowiącą jego wartość początkową.

Odpisy amortyzacyjne nie warunkują nabycia danego składnika majątkowego. Stanowią one jedynie mechanizm podatkowego rozliczenia w czasie wydatku poniesionego na nabycie tego składnika. W przypadku środków trwałych sam wydatek na nabycie dokonywany jest jednorazowo w momencie zakupu, natomiast jego podatkowe rozliczenie następuje w kolejnych latach poprzez dokonywane odpisy amortyzacyjne.

W świetle powyższego nie sposób zaakceptować wykładni, wedle której „kosztem nabycia” w rozumieniu art. 38eb ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT miałyby być odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej robota przemysłowego. Taka wykładnia stanowiłaby niedopuszczalne rozszerzenie treści przepisu poza jego literalne brzmienie i prowadziłaby do utożsamienia dwóch odrębnych kategorii normatywnych: „kosztu nabycia” i „odpisu amortyzacyjnego”.

4.    Wykładnia systemowa i celowościowa

Wykładnię językową potwierdza wykładnia systemowa i celowościowa. Zgodnie z uzasadnieniem projektu ustawy wprowadzającej ulgę na robotyzację, jej celem było dostarczenie polskim przedsiębiorcom narzędzia o charakterze stymulacyjnym, które – ze względu na wysokie bariery wejścia w inwestycje robotyzacyjne – pozwoli na szybkie i odczuwalne wsparcie finansowe przedsięwzięć inwestycyjnych. Projektodawca oczekiwał „skokowego efektu” inwestycyjnego, co możliwe jest wyłącznie wówczas, gdy podatnik może dokonać odliczenia w roku poniesienia wydatku, a nie stopniowo – przez okres amortyzacji, trwający niejednokrotnie od 7 do nawet 10 lat. Przyjęcie wykładni prezentowanej przez organy podatkowe, wedle której ulgą objęte są wyłącznie odpisy amortyzacyjne, prowadzi do znaczącego osłabienia efektu stymulacyjnego ulgi.

Po pierwsze, rozciąga ona korzyść podatkową na wiele lat podatkowych, istotnie zmniejszając efektywną wartość odliczenia (w szczególności w kontekście inflacji i wartości pieniądza w czasie).

Po drugie, w wielu przypadkach prowadzi do sytuacji, w której podatnik – z uwagi na ograniczenie czasowe z art. 38eb ust. 5 ustawy o CIT – nie zdąży rozliczyć pełnej wartości ulgi, ponieważ odpisy amortyzacyjne wykraczające poza rok podatkowy rozpoczynający się w 2026 r. nie będą mogły zostać objęte odliczeniem. Wykładnia zawężająca zakres ulgi wyłącznie do odpisów amortyzacyjnych jest w istocie wykładnią rozszerzającą wyjątek ograniczający prawa podatnika.

Tymczasem zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, a także Trybunału Konstytucyjnego (por. wyrok TK z dnia 27 lipca 2006 r., sygn. akt SK 43/04), niedopuszczalne jest zawężanie zakresu ulg podatkowych w drodze wykładni wbrew literalnemu brzmieniu przepisu.

5.    Argument z treści art. 38eb ust. 6 ustawy o CIT

Konstrukcja ulgi na robotyzację jednoznacznie wskazuje, że ustawodawca odróżnia „koszty nabycia” od zasad amortyzacji środków trwałych.

Zgodnie bowiem z art. 38eb ust. 6 ustawy o CIT, podatnik, który zbył środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne wymienione w art. 38eb ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o CIT przed końcem okresu ich amortyzacji, jest obowiązany, w zeznaniu składanym za rok podatkowy, w którym nastąpiło to zbycie, zwiększyć podstawę opodatkowania o kwotę odliczeń uprzednio dokonanych na podstawie ust. 1. Przywołana regulacja dowodzi, że ustawodawca wprowadził ulgę na robotyzację, zakładając jednoczesne jej stosowanie z mechanizmem amortyzacji środków trwałych, bez uzależniania wysokości odliczenia od kwoty rocznych odpisów amortyzacyjnych.

Gdyby przedmiotem odliczenia były wyłącznie odpisy amortyzacyjne, regulacja o zwrocie ulgi w przypadku zbycia środka trwałego byłaby pozbawiona normatywnego sensu. Tak więc również argumentacja systemowa – oparta na zasadzie racjonalnego ustawodawcy – prowadzi do wniosku, że odliczeniu w ramach ulgi na robotyzację podlegają wydatki poniesione na nabycie robotów przemysłowych, a nie odpisy amortyzacyjne od ich wartości początkowej.

6.    Stanowisko sądów administracyjnych

Prezentowane przez Państwo stanowisko znajduje oparcie w ugruntowanej i konsekwentnej linii orzeczniczej wojewódzkich sądów administracyjnych, która w sposób jednoznaczny odrzuca wykładnię zawężającą prezentowaną dotychczas przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

W szczególności należy wskazać następujące orzeczenia:

·        wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 grudnia 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 1993/23, w którym sąd uchylił interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, stwierdzając, że odliczeniu w ramach ulgi na robotyzację podlegają faktyczne wydatki warunkujące nabycie robota przemysłowego, a nie odpisy amortyzacyjne od jego wartości początkowej;

·        wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 9 stycznia 2025 r., sygn. akt I SA/Łd 713/24, w którego tezie sąd przesądził, że „Podatnik jest uprawniony do odliczenia od podstawy opodatkowania zgodnie z art. 38eb updop, jako kosztów uzyskania przychodu poniesionych na robotyzację, 50% kosztów poniesionych na nabycie robotów jednorazowo w roku ich nabycia”. Sąd podkreślił, że odpisy amortyzacyjne „nie warunkują nabycia danego składnika majątkowego, lecz stanowią wyraz odliczenia w czasie wydatków poniesionych na nabycie konkretnego składnika majątkowego”;

·        wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 27 maja 2025 r., w którym sąd zaaprobował stanowisko podatnika o możliwości jednorazowego odliczenia 50% kosztów nabycia robotów przemysłowych;

·        wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 10 czerwca 2025 r., sygn. akt I SA/Po 167/25, w którym sąd potwierdził, że pojęcie „kosztów nabycia” w rozumieniu art. 38eb ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT należy ustalać zgodnie z art. 16g ust. 3 ustawy o CIT, a nie jako sumę odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od wartości początkowej środka trwałego.

Pomimo, że powołane orzeczenia są nieprawomocne lub nie dotyczą bezpośrednio Wnioskodawcy, ilustrują one powszechne, spójne oraz wielokrotnie powielane stanowisko wojewódzkich sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 14e § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, orzecznictwo sądów powinno być brane pod uwagę przy interpretacji przepisów prawa podatkowego. Mając na uwadze, że linia orzecznicza w analogicznych sprawach jest jednolita i przemawia za prawidłowością stanowiska Wnioskodawcy, brak jest podstaw do przyjęcia odmiennej wykładni art. 38eb ustawy o CIT.

7.    Stanowisko organów interpretacyjnych

Zbieżne z prezentowanym przez Państwo stanowisko zostało ponadto zaprezentowane w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 25 sierpnia 2022 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.305.2022.2.AR, w której organ potwierdził uprawnienie podatnika do jednorazowego odliczenia 50% wydatków poniesionych na nabycie robota przemysłowego w ramach ulgi na robotyzację. Mimo, że kolejne interpretacje indywidualne wydawane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej niejednokrotnie prezentują stanowisko odmienne, ograniczając zakres ulgi wyłącznie do odpisów amortyzacyjnych, wskazać należy, iż – jak wynika z uzasadnienia powołanych powyżej wyroków sądów administracyjnych – stanowisko to jest rezultatem nieuprawnionej wykładni zawężającej, sprzecznej zarówno z brzmieniem, jak i z celem art. 38eb ustawy o CIT.

8.    Relacja między ulgą na robotyzację a amortyzacją podatkową

Skorzystanie z ulgi na robotyzację poprzez jednorazowe odliczenie 50% kosztu nabycia Robota od podstawy opodatkowania nie wyłącza prawa Wnioskodawcy do dokonywania, na zasadach ogólnych określonych w art. 15 ust. 6 w zw. z art. 16a i art. 16f ustawy o CIT, odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej Robota oraz zaliczania ich do kosztów uzyskania przychodów.

Ustawodawca nie wprowadził w tym zakresie żadnych ograniczeń. Przeciwnie, jak wykazano powyżej, konstrukcja art. 38eb ust. 6 ustawy o CIT zakłada współistnienie obu instytucji, czego dowodzi stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, który w powołanym wyroku potwierdził możliwość jednoczesnego korzystania z ulgi na robotyzację oraz amortyzacji środków trwałych.

W rezultacie Wnioskodawca będzie uprawniony, po pierwsze, do jednorazowego odliczenia od podstawy opodatkowania 50% kosztu nabycia Robota w roku podatkowym, w którym Robot został nabyty, oraz po drugie, do dalszego dokonywania odpisów amortyzacyjnych od jego wartości początkowej i zaliczania ich do kosztów uzyskania przychodów na zasadach ogólnych przewidzianych w ustawie o CIT.

9.    Podsumowanie

Mając na względzie powyższe argumenty, w Państwa ocenie odpowiedź na postawione pytanie powinna być twierdząca. Wnioskodawca jest uprawniony do odliczenia od podstawy opodatkowania, w ramach ulgi na robotyzację, o której mowa w art. 38eb ust. 1 ustawy o CIT, kwoty stanowiącej 50% kosztu nabycia fabrycznie nowego robota przemysłowego, rozumianego jako cena nabycia ustalona na podstawie art. 16g ust. 3 ustawy o CIT (wartość początkowa Urządzenia), jednorazowo, w roku podatkowym, w którym Robot został nabyty, z zastrzeżeniem że kwota odliczenia nie przekroczy kwoty dochodu uzyskanego przez Wnioskodawcę w tym roku podatkowym z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych. Na wysokość przedmiotowego odliczenia nie wpływa okoliczność, że Robot stanowi środek trwały podlegający amortyzacji podatkowej, ani wysokość odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od jego wartości początkowej.

W konsekwencji Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości zaprezentowanego stanowiska.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm., dalej: „Ustawa nowelizująca”), która weszła w życie 1 stycznia 2022 r., wprowadzono przepisy mające zdynamizować rozwój gospodarczy kraju poprzez system ulg podatkowych. Należy do nich m.in. tzw. „ulga na robotyzację” mająca na celu zachęcenie polskich przedsiębiorstw do unowocześnienia procesów produkcyjnych, promocji rozwoju robotyzacji przemysłowej i wsparcie transformacji cyfrowej.

Regulacje dotyczącą tej ulgi zawiera dodany do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych art. 38eb, który w ust. 1 stanowi, że:

Według art. 38eb ust. 2 ww. ustawy:

W świetle art. 38eb ust. 3 ustawy o CIT:

Stosownie do art. 38eb ust. 5 ustawy o CIT:

Zgodnie natomiast z art. 38eb ust. 6 ustawy o CIT:

Art. 38eb ust. 7 ustawy o CIT stanowi zaś, że:

Zgodnie z art. 38eb ust. 8 ustawy o CIT:

Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia ustalenia, czy w świetle art. 38eb ust. 1 w zw. z art. 38eb ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o CIT są Państwo uprawnieni do odliczenia od podstawy opodatkowania – w ramach ulgi na robotyzację – kwoty stanowiącej 50% kosztu nabycia fabrycznie nowego robota przemysłowego (rozumianego jako cena nabycia ustalona zgodnie z art. 16g ust. 3 ustawy o CIT, stanowiąca wartość początkową Urządzenia) jednorazowo, w roku podatkowym, w którym Robot został nabyty, z zastrzeżeniem że kwota odliczenia nie przekroczy kwoty dochodu uzyskanego przez Państwa w tym roku z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych – a nie wyłącznie w wysokości 50% odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od wartości początkowej Urządzenia w kolejnych latach podatkowych.

Jak wskazali Państwo we wniosku, urządzenie o którym mowa we wniosku spełnia definicję robota przemysłowego, zawartą w art. 38eb ust. 3. Kwestia ta nie jest przedmiotem oceny i stanowi niepodlegający ocenie element opisu sprawy.

Ulga na robotyzację polega na dodatkowym odliczeniu od podstawy opodatkowania, przez podatnika uzyskującego przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych, kosztów, które już wcześniej zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Przy czym dodatkowe odliczenie nie może przekroczyć 50% wysokości kosztów uzyskania przychodów poniesionych na robotyzację od początku roku podatkowego, który rozpoczął się w 2022 r. do końca roku podatkowego, który rozpoczął się w 2026 r.

Powyższe wynika wprost z uzasadnienia do ustawy nowelizującej, gdzie wskazano: „Projektowana ulga funkcjonować będzie na kształt podobny do już obowiązującej, sprawdzonej ulgi na badania i rozwój. Podatnikowi, prowadzącemu działalność przemysłową (produkcyjną), będzie przysługiwać prawo do odliczenia od podstawy opodatkowania kosztów, które już wcześniej zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Dodatkowe odliczenie nie będzie mogło przekroczyć 50% wysokości kosztów.”

W tym miejscu należy zwrócić uwagę na brzmienie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, zgodnie z którym:

Stosownie do art. 15 ust. 6 ww. ustawy:

Jak stanowi art. 16 ust. 1 pkt 1 tej ustawy:

W myśl art. 16a ust. 1 ustawy o CIT:

W myśl art. 16f ust. 1 ustawy o CIT:

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego, należy stwierdzić, że przepis art. 38eb ust. 1 ustawy o CIT, pozwala na ponadnormatywne odliczenie maksymalnie 50% odpisów amortyzacyjnych, w momencie, gdy stają się one kosztem uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy o CIT. Ponadnormatywne odliczenie przysługuje tylko w odniesieniu do tych odpisów amortyzacyjnych, które stanowią koszt uzyskania przychodu w trakcie obowiązywania ulgi. Zatem, podatnik może skorzystać z tego odliczenia, co do zasady, wraz z dokonywaniem odpisów amortyzacyjnych od zakupionych robotów.

Ponadto, należy mieć także na względzie, aby przedmiotowe wydatki nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Podkreślić należy, że naczelną zasadą stosowania ulgi na robotyzację jest uznanie określonych w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, regulujących ulgę na robotyzację kategorii kosztów, za koszty uzyskania przychodów w danym roku podatkowym, za który przysługuje odliczenie w ramach tejże ulgi (art. 38eb ust. 1 w związku z ust. 5 ustawy o CIT). Zgodnie bowiem z art. 38eb ust. 1 ustawy o CIT, podatnik (…) może odliczyć od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, kwotę stanowiącą 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych w roku podatkowym na robotyzację. Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, ma zastosowanie do kosztów uzyskania przychodów poniesionych na robotyzację od początku roku podatkowego, który rozpoczął się w 2022 r., do końca roku podatkowego, który rozpoczął się w 2026 r. (art. 38eb ust. 5 ustawy o CIT).

Reasumując, mogą Państwo odliczyć od podstawy opodatkowania 50% odpisów amortyzacyjnych dokonanych od wskazanego we wniosku robota w latach 2022-2026, ale nie mogą Państwo odliczyć jednorazowo od podstawy opodatkowania 50% kosztów nabycia ww. urządzenia.

Z przepisu art. 38eb ust. 1, ust. 2 i ust. 5 wynika, że odliczenie wydatku od dochodu w ramach ulgi na robotyzację jest możliwe, gdy:

·         dany wydatek stanowi koszt uzyskania przychodu,

·         ten koszt uzyskania przychodu został poniesiony na robotyzację,

·         ten koszt uzyskania przychodu został poniesiony w terminie od początku roku podatkowego, który rozpoczął się w 2022 roku, do końca roku podatkowego, który rozpoczął się w 2026 roku.

W przypadku, gdy składniki majątku (roboty) uznawane są za środki trwałe, kosztem uzyskania przychodów są odpisy amortyzacyjne od środków trwałych (art. 15 ust. 6 ustawy o CIT).

Z uwagi na powyższe nie można twierdzić, że podatnik, który nabył robota stanowiącego środek trwały, mógł jednorazowo w roku jego zakupu odliczyć od podstawy opodatkowania 50% wydatków. A zatem, nie będzie możliwe jednorazowe odliczenie od podstawy opodatkowania 50% kosztów nabycia urządzenia. Z tego względu, że spełnia ono definicję środka trwałego, koszty nabycia, o których mowa w art. 38eb ust. 2 ustawy o CIT, stanowią/stanowić będą odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej nabytego przez Państwa środka trwałego, i to na podstawie tych odpisów amortyzacyjnych mogą Państwo dokonać odliczenia od podstawy podatkowania.

Tym samym, Państwa stanowisko należy uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

·         stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,

·         zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do przywołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej wskazać należy, że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Odnosząc się natomiast do przywołanych przez Państwa wyroków należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.