Interpretacja 0111-KDIB2-1.4010.450.2025.1.AJ

Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 września 2025 r., wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca będzie uprawniony do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 24o ust. 1 w zw. z art. 24o ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli wartość aktywów będących nieruchomościami w rozumieniu w/w ustawy nie przekracza 50% wartości.

Treść wniosku jest następująca:

 

Opis zdarzenia przyszłego

 

Spółka S.A. z siedzibą w (...) (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”) to spółka prawa handlowego, której głównym przedmiotem działalności jest świadczenie usług na rzecz podmiotów powiązanych (dalej: „(…)” lub „Grupa”), jako tzw. centrum usług wspólnych. Spółka jest podatnikiem podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od wszystkich przychodów (dochodów) bez względu na źródło ich pochodzenia, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”), a jednocześnie:

- nie tworzy podatkowej grupy kapitałowej,

- nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a ustawy o CIT,

- prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą,

- 100% akcji Wnioskodawcy posiadają osoby fizyczne będący obywatelami Rzeczpospolitej Polski i mający na jej terenie miejsce stałego zamieszkania.

Wnioskodawca jest spółka nadrzędną w ramach Grupy tzn. jest udziałowcem (akcjonariuszem) - pośrednio lub bezpośrednio - podmiotów wchodzących w skład Grupy. Działalność gospodarcza Grupy skupia się na obrocie energią elektryczną oraz wytwarzaniu energii elektrycznej pochodzącą z odnawialnych źródeł energii, a także usługach towarzyszących, zmierzających przede wszystkim do budowania własnych źródeł energii elektrycznej.

Wnioskodawca jest właścicielem m.in. spółek (…) Sp. z o.o. (dalej: „Spółka A”) oraz (…) Sp. z o.o. (dalej: „Spółka B”) [dalej łącznie „SPV”] które wytwarzają energię elektryczną w ramach farm wiatrowych.

Obie SPV są podatnikami podlegającymi nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od wszystkich przychodów (dochodów) bez względu na źródło ich pochodzenia, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o CIT.

 

Wnioskodawca posiada nieprzerwanie przez okres dwóch ostatnich lat ponad 10% udziałów zarówno w Spółce A oraz Spółce B, a jednocześnie żadna z tych spółek

   - nie posiada tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym lub w instytucji wspólnego inwestowania oraz innych praw majątkowych związanych z prawem do otrzymania świadczenia jako założyciel (fundator) lub beneficjent fundacji, trustu lub innego podmiotu albo stosunku prawnego o charakterze powierniczym lub praw o podobnym charakterze,

   - nie jest spółką tworzącą podatkową grupę kapitałową.

Wnioskodawca obecnie jest w trakcie poszukiwania nabywcy - podmiotu niepowiązanego - należących do niego udziałów w obu SPV.

 

Na aktywa SPV (farmy wiatrowe) składają się przede wszystkim:

   - zespoły elektryczno-wiatrowe (turbiny wiatrowe), składające się z min. łopat z układem sterowania, przekładni, generatora prądu zmiennego z układem sterowania, układu obrotu gondoli, transformatora mocy, rozdzielni prądu zmiennego, układów i systemów wspomagających, szaf sterowniczo-kontrolnych z oprzyrządowaniem, instalacji energetycznych i oświetleniowych, gondoli stanowiącej obudowę wspólną dla wszystkich zespołów zamontowanych wewnątrz;

   - wieże, na których zamontowane są turbiny wiatrowe,

   - fundamenty wież,

   - linie średniego napięcia,

   - stacje transformatorowe składające się m.in. z szaf rozdzielczych, urządzeń pomiarowych, transformatorów, konwerterów, kabli kanałów kablowych - Spółka A dysponuje jedną stacją transformatorową będącą budowlą, natomiast Spółka B dwoma stacjami transformatorowymi umieszczonymi w budynkach,

  - drogi i place postojowe.

 

Pojedyncze elektrownie wiatrowe (tzw. wiatraki) są skonstruowane w ten sposób, iż wieża jest w sposób trwały przymocowana do fundamentu, który jest trwale związany z gruntem. Wieża jest stalowa, w kształcie rury i na niej umiejscowione jest urządzenie przekształcające energię wiatru w energię elektryczną tj. turbina wiatrowa. Głównym elementem turbiny wiatrowej jest wirnik, dzięki któremu jest dokonywana konwersja energii wiatru na energię mechaniczną, która następnie jest przekształcana za pomocą generatora w energię elektryczną.

Powyższe wyliczenie elementów inwestycji należy traktować jako przykładowe, a nie wyczerpujące wyliczenie wszystkich elementów. Zasadniczo jednak elementy inwestycji można podzielić na budowle, urządzenia/maszyny i budynki, które nie powinny ulegać istotnym zmianom w stosunku do opisanych powyżej.

 

Podkreślenia wymaga, że pomimo że poszczególne elementy farmy wiatrowej są posadowione na gruncie i mogą być z nim trwale związane, w szczególności poprzez fundamenty, to grunty, na których zostały zrealizowana inwestycje SPV:

- nie są własnością Spółki A,

- mają charakter mieszany, przy czym grunty, które są własnością Spółki B stanowią jedynie 1,95% wartości wszystkich aktywów (wliczając w to wartość części składowych).

Jednocześnie, elementy elektrowni wiatrowej i inne pozostałe składniki majątku sklasyfikowane dla celów bilansowych jako urządzenia techniczne i maszyny, mogą zostać w łatwy sposób rozmontowane i nie są trwale związane z gruntami będącymi własnością osób trzecich, które SPV - z zastrzeżeniem dotyczącym Spółki B wskazanym powyżej - wynajmuje/dzierżawi w celu prowadzenia działalności gospodarczej.

Pytanie

Czy Wnioskodawca w opisanym zdarzeniu przyszłym będzie uprawniony do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 24o ust. 1 w zw. z art. 24o ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli wartość aktywów będących nieruchomościami w rozumieniu w/w ustawy nie przekracza 50% wartości?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy - w opisanym zdarzeniu przyszłym - będzie On uprawniony do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 24o ust. 1 w zw. z art. 24o ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli wartość aktywów będących nieruchomościami w rozumieniu w/w ustawy nie przekracza 50% wartości bilansowej wszystkich aktywów odpowiednio Spółki A oraz Spółki B.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278, dalej: „ustawa o CIT”) podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

Zgodnie z art. 3 ust. 4 wartość aktywów ustala się na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc uzyskania przychodu.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o CIT przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym (dalej: „podatek CIT”) jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów.

 

Zgodnie z art. 24m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, ilekroć w mowa jest o spółce holdingowej, oznacza to spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, prostą spółkę akcyjną albo spółkę akcyjną będącą podatnikiem, o którym mowa w art. 3 ust. 1, spełniającą łącznie następujące warunki:

 a) posiada bezpośrednio na podstawie tytułu własności co najmniej 10% udziałów (akcji) w kapitale spółki zależnej,

 b)  nie jest spółką tworzącą podatkową grupę kapitałową,

 c) nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a ustawy o CIT, d) prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą,

 d) udziałów (akcji) w tej spółce nie posiada, pośrednio lub bezpośrednio, udziałowiec (akcjonariusz) mający siedzibę lub zarząd lub zarejestrowany lub położony na terytorium lub w kraju:

   - wymienionym w przepisach wydanych na podstawie art. 11j ust. 2 ustawy o CIT, wskazanym w unijnym wykazie jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych przyjmowanym przez Radę Unii Europejskiej,

   - o którym mowa w art. 86a § 10 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa,

   - z którym Rzeczpospolita Polska nie ratyfikowała umowy międzynarodowej, w szczególności umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, albo Unia Europejska nie ratyfikowała umowy międzynarodowej, stanowiącej podstawę do uzyskania od organów podatkowych tego państwa informacji podatkowych.

 

Natomiast art. 24m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, stanowi, że ilekroć mowa jest o spółce zależnej, oznacza to spółkę spełniającą łącznie następujące warunki:

 a) co najmniej 10% udziałów (akcji) w kapitale tej spółki posiada bezpośrednio na podstawie tytułu własności spółka holdingowa,

 b) (uchylona),

 c) nie posiada tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym lub w instytucji wspólnego inwestowania oraz innych praw majątkowych związanych z prawem do otrzymania świadczenia jako założyciel (fundator) lub beneficjent fundacji, trustu lub innego podmiotu albo stosunku prawnego o charakterze powierniczym lub praw o podobnym charakterze,

 d) nie jest spółką tworzącą podatkową grupę kapitałową.

Art. 24o ust. 1 ustawy o CIT stanowi zaś, że zwalnia się od podatku dochodowego dochody osiągnięte przez spółkę holdingową z tytułu odpłatnego zbycia udziałów (akcji) krajowej spółki zależnej lub zagranicznej spółki zależnej na rzecz podmiotu niepowiązanego, o którym mowa w art. 11a ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, pod warunkiem złożenia przez spółkę holdingową właściwemu dla niej naczelnikowi urzędu skarbowego, na co najmniej 5 dni przez dniem zbycia, oświadczenia o zamiarze skorzystania ze zwolnienia.

Przy czym art. 24o ust. 3 ustawy o CIT, zastrzega, że zwolnienie, o którym mowa w art. 24o ust. 1 ustawy o CIT, nie ma zastosowania do zbycia udziałów (akcji) krajowej spółki zależnej lub zagranicznej spółki zależnej, jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tych spółek, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości, przy czym przepis art. 3 ust. 4 ustawy o CIT stosuje się odpowiednio do określenia wartości aktywów.

Art. 44 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku - Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071, dalej: „kodeks cywilny”), stanowi, że mieniem jest własność i inne prawa majątkowe.

Zgodnie z art. 46 § 1 kodeksu cywilnego nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Jak stanowi art. 47 § 1 kodeksy cywilnego, część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych. Przy czym zgodnie z art. 47 § 3 kodeksu cywilnego, przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej części składowych.

Natomiast - na podstawie art. 48 kodeksu cywilnego - do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.

Z kolei, treść prawa własności została unormowana w art. 140 kodeksu cywilnego, zgodnie z którym, w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego właściciel może, z wyłączeniem innych osób, korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno- gospodarczym przeznaczeniem swego prawa, w szczególności może pobierać pożytki i inne dochody z rzeczy. Ponadto, jak stanowi przepis, właściciel w tych samych granicach może rozporządzać rzeczą.

Na podstawie art. 191 kodeksu własność nieruchomości rozciąga się na rzecz ruchomą, która została połączona z nieruchomością w taki sposób, że stała się jej częścią składową. Innymi słowy art. 191 kodeksu cywilnego wyraża ogólną zasadę, że połączenie rzeczy ruchomej z nieruchomością w taki sposób, że stała się ona jej częścią składową, powoduje rozciągnięcie własności nieruchomości również na tę rzecz. Od prawa własności należy odróżnić użytkowanie rzeczy na podstawie umowy dzierżawy.

Zgodnie z art. 693 § 1 kodeksy cywilnego, przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz. Dzierżawca ma wyłącznie prawo do korzystania z rzeczy, nie ma natomiast prawa rozporządzania rzeczą i nie ma prawa posiadania samoistnego rzeczy.

Mając na uwadze powyższe Wnioskodawca stoi na stanowisku, że - w opisanym zdarzeniu przyszłym - będzie On uprawniony do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 24o ust. 1 w zw. z art. 24o ust. 3 ustawy o CIT, jeżeli wartość aktywów będących nieruchomościami w rozumieniu w/w ustawy nie przekracza 50% wartości bilansowej wszystkich aktywów odpowiednio Spółki A oraz Spółki B.

Stanowisko Spółki jest wynikiem analizy treści art. 24o ust. 3 ustawy o CIT w zderzeniu z definicją nieruchomości zawartej w kodeksie cywilnym.

Jak wynika bowiem z przytoczonych powyżej przepisów kodeksu cywilnego poszczególne elementy farmy wiatrowej skonstruowane na cudzym gruncie i trwale związane z tym gruntem (budynki i budowle) mogą stanowić jedynie część nieruchomości gruntowej stanowiącej własność osoby trzeciej (tu: wydzierżawiającego) lub też w przypadku braku trwałego związania z gruntem mogą stanowić ruchomości, to tym samym nie będą stanowiły nieruchomości (majątku nieruchomego) należącego do SPV.

Stanowisko powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”).

W interpretacji z 2 maja 2024 roku, sygn.: 0114-KDIP2-1.4010.137.2024.1.DK, DKIS stwierdził że: „(…) zgodnie z przepisami k.c. poszczególne elementy farmy wiatrowej skonstruowane na cudzym gruncie i trwale związane z tym gruntem (budynki i budowle) mogą stanowić alternatywnie część nieruchomości gruntowej stanowiącej własność osoby trzeciej (wydzierżawiającego, wynajmującego lub innej osoby, której przysługuje prawo własności gruntu) lub też w przypadku braku trwałego związania z gruntem mogą stanowić ruchomości, to tym samym nie będą stanowiły nieruchomości (majątku nieruchomego) należącego do SPV.”

Podobne stanowisko wynika interpretacji indywidualnej z 4 grudnia 2023 r., sygn. 0114- KDIP2- 1.4010.554.2023.1.MW, w której DKIS wskazał, że: „z uwagi na powyższe Spółki Projektowe nie są z pewnością właścicielem dzierżawionych nieruchomości gruntowych. Spółki Projektowe nie dysponują w stosunku do tych nieruchomości prawem własności, o którym mowa w art. 44 k.c. Z perspektywy polskiego prawa Spółki Projektowe nie dysponują ponadto prawem własności części składowych nieruchomości, które mogą to stanowić alternatywnie nieruchomość należącą do wydzierżawiającego (lub innej osoby, której przysługuje prawo własności gruntu) w myśl zasady superticies solo cedit bądź alternatywnie mogą stanowić ruchomości Spółek Projektowych. Powyższe oznacza, że nie można zakwalifikować ich jako majątek nieruchomy Spółek Projektowych.”

W tożsamy sposób sprawa została przedstawiona w interpretacji indywidualnej z 15 listopada 2023 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.524.2023.1.MW, w której DKIS za prawidłowe uznał stanowisko, zgodnie z którym: „mieniem należących do spółki SPV z pewnością nie są nieruchomości gruntowe użytkowane przez tę spółkę na podstawie umów dzierżawy - SPV nie dysponuje w stosunku do tych nieruchomości prawem własności, o którym mowa w art. 44 k.c. wymaganym dla uznania go za „mienie należące” do tej spółki. Z perspektywy Kodeksu Cywilnego dla celów kwalifikacji jako majątku nieruchomego SPV nie są także elementy farmy fotowoltaicznej posadowione na takich nieruchomościach, które mogą stanowić alternatywnie część nieruchomości gruntowej stanowiącej własność osoby trzeciej (wydzierżawiającego) zgodnie z zasadą superficies solo cedit określoną w art. 191 k.c. lub też alternatywnie mogą stanowić ruchomości należące do SPV.”

Natomiast interpretacji indywidualnej z 12 czerwca 2023 roku, sygn. 0111-KDWB-4010.11.2023.1. APA, DKIS uznał za prawidłowe stanowisko, zgodnie z którym: „Należy zauważyć, że SPV posiadająca farmę fotowoltaiczną nie spełnia definicji spółki nieruchomościowej w rozumieniu nowelizacji ustawy o CIT, ponieważ spółka ani nie jest prawnym właścicielem nieruchomości, na której farma fotowoltaiczna jest położona, a elementy farmy fotowoltaicznej nie będą uważane za nieruchomość (majątek nieruchomy) należącą do SPV, ani nie zostało spełnione określone w ustawie o CIT kryterium określonego źródła wpływów podatkowych.”

Niezależnie, Wnioskodawca podkreśla, że w jego ocenie dla celów odkodowania pojęcia „nieruchomości”, o którym mowa w art. 24o ust. 3 ustawy o CIT nie powinno się natomiast brać pod uwagę przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości na podstawie ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (dalej: „UPOL”).

Przepisy UPOL nakładają opodatkowanie podatkiem od nieruchomości na grunty, budynki i budowle. Niemniej, pozostają one bez wpływu na definicję „nieruchomości” w rozumieniu art. 24o ust. 3 ustawy o CIT, jako że definiują jedynie przedmiot opodatkowania innym podatkiem.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje m.in. potwierdzenie w indywidualnej interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 19 grudnia 2019 roku, sygn. 0114-KDIP2-1.4010.410.2019.2.JC, w której wskazano, że: „nieruchomość zdefiniowana w k.c. nie jest tożsama z przedmiotem podatku od nieruchomości. Każdy obiekt budowlany (z wyjątkiem obiektów małej architektury) podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nawet wówczas, gdy nie stanowi nieruchomości ani też jej części składowej. Wobec tego należy przyjąć, że przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości jest szerszy niż definicja „nieruchomości”, o której mowa w art. 46 k.c., tj. przedmiotem podatku są budynki, budowle i grunty, bez względu na to czy stanowią nieruchomość w rozumieniu art. 46 k.c.”

W związku z powyższym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że - w opisanym zdarzeniu przyszłym - będzie On uprawniony do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 24o ust. 1 w zw. z art. 24o ust. 3 ustawy o CIT, jeżeli wartość aktywów będących nieruchomościami w rozumieniu w/w ustawy nie przekracza 50% wartości bilansowej wszystkich aktywów odpowiednio Spółki A oraz Spółki B.

 

Ocena stanowiska

 

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

 

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

 

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

 

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

 

   - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

 

   - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności, będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

 

   - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

 

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

 

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

 

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

 

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

 

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

 

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.