Interpretacja 0111-KDIB2-1.4010.511.2025.2.ED

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 października 2025 r. za pośrednictwem ePUAP wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia:

- czy środki pieniężne przekazane spółkom sklepowym w ramach Pakietu osłonowego będą stanowiły dla Państwa koszt uzyskania przychodu w momencie ich przekazania,

- czy przekazanie środków przez spółkę sklepową – w razie spełnienia warunków wskazanych w Pakiecie osłonowym – będzie stanowiło dla Państwa przychód podatkowy.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 16 grudnia 2025 r. (data wpływu tego samego dnia).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi działalność w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i działa w ramach sieci sklepów działających na terytorium Polski pod znakiem (…) (dalej jako: „Grupa”). Właścicielami poszczególnych sklepów są niezależni przedsiębiorcy, działający w formie spółek z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej jako: „spółki sklepowe”). W ramach sieci – na terytorium Polski – Wnioskodawca pełni rolę głównej centrali zakupowej Grupy i odpowiada za zaopatrywanie spółek sklepowych w towary i usługi. Wnioskodawca działa jako dystrybutor oraz pośrednik handlowy w obrocie towarami oferowanymi do sprzedaży przez sklepy tworzące Grupę i w konsekwencji jest zainteresowany, aby działające w ramach Grupy spółki sklepowe realizowały możliwie największy obrót. Im wyższe obroty spółek sklepowych, tym większy przychód osiągnie Wnioskodawca.

Z uwagi na to, iż możliwość realizacji przez spółki sklepowe wysokich obrotów zależy nie tylko od ich lokalizacji, pozycji na rynku, ale i kondycji finansowej, Wnioskodawca – jako podmiot odpowiedzialny za organizowanie polityki handlowej – podejmuje działania zmierzające do poprawy pozycji konkurencyjnej na rynku lokalnym oraz na poprawę sytuacji finansowej poszczególnych spółek sklepowych. Działania te mogą obejmować różnego rodzaju programy wsparcia, akcje marketingowe czy szkolenia. Dobra kondycja spółek sprawia, że dany sklep może więcej sprzedać swoim klientom, a tym samym – więcej kupić u Wnioskodawcy. W konsekwencji działania podejmowane w stosunku do spółek sklepowych przekładają się na większy zysk Wnioskodawcy.

Aktualnie, mając na celu poprawę sytuacji finansowej spółek sklepowych, Wnioskodawca planuje wdrożyć rozwiązanie, w ramach którego będzie przekazywał środki finansowe na rzecz sklepów (dalej jako: Pakiet osłonowy).

Zgodnie z przyjętymi przez Wnioskodawcę założeniami z Pakietu osłonowego będą mogły skorzystać spółki sklepowe, które zostały zakwalifikowane do Pakietu i spełniają określone w Pakiecie warunki, tj. te spółki sklepowe, które spełniają równocześnie oba poniższe warunki:

a. prognozowane wyniki finansowe, zatwierdzone przez Wnioskodawcę oraz spółkę sklepową, zakładały pomoc finansową dostosowaną do potrzeb i przyznaną po spełnieniu określonych jasno warunków, mającą na celu zminimalizowanie strat generowanych przez spółkę sklepową, tak aby kapitały własne spółki sklepowej pozostawały dodatnie w celu zapewnienia jej stabilnej sytuacji finansowej,

b. rzeczywiste wyniki finansowe i handlowe spółki sklepowej potwierdziły, że spółka sklepowa spełniła warunki skorzystania z Pakietu, nie ma możliwości uzyskania zewnętrznego finansowania, a pomoc jest niezbędna dla poprawy sytuacji finansowej, która w dalszej perspektywie przyczyni się do stabilnego prowadzenia działalności handlowej.

Warunkiem otrzymania środków w ramach Pakietu osłonowego jest spełnienie indywidualnie uzgodnionych warunków (warunki te będą opisane w umowach zawieranych przez Wnioskodawcę z poszczególnymi spółkami sklepowymi).

Środki pieniężne uzyskane w ramach Pakietu osłonowego spółki sklepowe będą przeznaczać na bieżącą działalność. Jeżeli zostaną spełnione uzgodnione indywidualnie z daną spółką sklepową warunki (np. osiągniecie przez sklep skumulowanego zysku netto w wysokości (…) zł w okresie 10 lat), część otrzymanych w ramach Pakietu osłonowego środków będzie podlegać zwrotowi w okresie uzgodnionym z daną spółką sklepową (np. 10 lat).

Przykładowe uzgodnienia dla Pakietu osłonowego (dla każdej spółki sklepowej warunki szczegółowe byłyby ustalane indywidualnie):

a. przyznane środki w ramach Pakietu osłonowego w łącznej kwocie (…) zł:

i. w pierwszym roku (…) zł dla marży brutto ≤ (…) zł ,

ii. w drugim roku (…) zł dla marży brutto ≤ (…) zł ,

iii. w trzecim roku (…) zł dla marży brutto ≤ (…) zł,

b. częściowy zwrot środków w kwocie (…) zł nastąpi po osiągnięciu skumulowanego zysku netto w wysokości (…) zł w okresie 10 lat,

c. warunkiem otrzymania Pakietu osłonowego jest:

i. marża budżetowa (…) %

ii. przestrzeganie polityki handlowej: wierność, zakupy z bazy, koncept, promocje, gamy, plansze (…), polityka cenowa etc.

iii. przestrzeganie poziomu zapasów i kosztów zaakceptowanych przez dyrekcję finansową Wnioskodawcy (brak niejasności w księgach),

iv. właściwe zarządzanie sklepem: porządek, wizerunek, akceptowalny poziom strat - pozytywny wynik audytu,

d. wysokość środków przyznawanych w ramach Pakietu osłonowego zależy od wygenerowanej wartości marży brutto, przy czym - jeśli % marży jest niższy niż budżetowy, wówczas musi być uzasadnienie takiego poziomu marży zaakceptowane przez Wnioskodawcę. Jeżeli sklep uzyska wyższą marżę to pomoc będzie zmniejszona o (…) % różnicy pomiędzy marżą zrealizowaną a planowaną,

e. wynagrodzenie zarządu spółki sklepowej (…) % od obrotu brutto ograniczone jest do wartości - nie więcej niż (…) tys. zł brutto rocznie w pierwszych trzech latach funkcjonowania sklepu.

Przekazanie środków pieniężnych w ramach Pakietu osłonowego pozwoli Wnioskodawcy na zwiększenie obrotów ze spółkami sklepowymi, którym ten Pakiet zostanie przyznany, i rozwój sieci sklepów. Spółki sklepowe, które otrzymają Pakiety osłonowe, będą zobowiązane się dążyć do uzyskania jak najlepszych wyników.

Przekazane środki pozwolą na zwiększenie wolumenu sprzedaży spółek sklepowych, co z jednej strony wpłynie na poprawę ich kondycji finansowej i wzmocnienie pozycji na rynku, z drugiej strony – przełoży się bezpośrednio na sprzedaż Wnioskodawcy.

Intencją Wnioskodawcy jako centrali zakupowej jest bowiem budowa i rozwój sieci stabilnych, prężnie działających spółek sklepowych. Środki pieniężne przekazywane spółkom sklepowym w ramach Pakietu osłonowego stanowią dla Wnioskodawcy sposób realizacji ww. celów, tj. zwiększenia własnych zysków z tytułu sprzedaży towarów spółkom sklepowym. Wnioskodawca i spółki sklepowe są czynnymi podatnikami VAT.

Dodatkowo w uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z 16 grudnia 2025 r. wskazali Państwo, że:

1. Od środków pieniężnych przekazywanych w ramach Pakietu osłonowego nie będzie pobierane wynagrodzenie. Jak wskazano we wniosku, Wnioskodawca jest zainteresowany poprawą kondycji finansowej spółek sklepowych, co pozwoli na zwiększenie obrotu między spółkami sklepowymi a Wnioskodawcą, a w konsekwencji spowoduje zwiększenie zysków Wnioskodawcy.

Pakiet osłonowy opisany we wniosku o wydanie interpretacji został skonstruowany w ten sposób, aby umożliwić poprawę sytuacji finansowej spółek sklepowych oraz związanej z tym – pozycji tych spółek na lokalnym rynku, a docelowo zwiększyć zyski osiągane przez Wnioskodawcę.

2. Na moment przekazania tych środków czynność będzie miała charakter definitywny. W ramach zawieranej z Wnioskodawcą umowy spółka sklepowa zobowiąże się do przestrzegania określonych warunków i na tej podstawie – zostaną przekazane środki pieniężne.

Jeżeli natomiast po upływie okresu wskazanego w umowie spółka sklepowa będzie spełniać określone warunki (np. osiągnie określony poziom zysku), po stronie spółki sklepowej zaktualizuje się obowiązek przekazania środków pieniężnych w określonej kwocie na rzecz Wnioskodawcy. Na moment zawarcia umowy dotyczącej Pakietu osłonowego strony nie wiedzą, jaka będzie kondycja spółki sklepowej za np. 10 lat, tym samym nie można powiedzieć, że strony zakładają, że spółka sklepowa będzie zobowiązana do przekazania ww. środków pieniężnych.

3. Z uwagi na specyficzne potrzeby stron nie było możliwości zastosowania do umowy dotyczącej Pakietu osłonowego żadnej z umów nazwanych w Kodeksie cywilnym. W konsekwencji strony korzystają ze swobody zawierania umów wynikającej z art. 353¹ Kodeksu cywilnego, a przedmiotowa umowa ta stanowi umowę nienazwaną.

4. Umowa zawarta między Wnioskodawcą a spółką sklepową nie będzie stanowiła umowy pożyczki, o której mowa w art. 720 §1 Kodeksu cywilnego.

Zgodnie z tym przepisem, w ramach umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

W przypadku analizowanej umowy strony nie wiedzą, czy w przyszłości powstanie obowiązek przekazania środków pieniężnych przez spółkę sklepową. Tym samym przedmiotowa umowa nie obejmuje założenia zwrotu środków pieniężnych. Zgodnie z orzecznictwem sądów powszechnych bez zastrzeżenia obowiązku zwrotu nie ma umowy pożyczki (tak m.in. wyrok Sądu Najwyższego z 8 grudnia 2000 r. o sygn. I CKN 1040/98 czy wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 20 września 2006 r. o sygn. I ACa 394/06), natomiast w przypadku Pakietu osłonowego na moment zawarcia umowy strony nie wiedzą, czy spółka sklepowa będzie zobowiązana do przekazania środków pieniężnych Wnioskodawcy (jeżeli nawet będzie zobowiązana – to w kwocie niższej niż środki przez nią otrzymane), a celem zawarcia umowy nie jest kredytowanie działalności spółki sklepowej, lecz poprawa jej sytuacji finansowej (Wnioskodawca jest zainteresowany zwiększeniem swoich zysków osiąganych ze sprzedaży na rzecz spółek sklepowych).

5. Umowa zawarta między Wnioskodawcą a spółką sklepową nie będzie stanowiła warunkowej umowy pożyczki.

Zgodnie z art. 89 Kodeksu cywilnego, z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości czynności prawnej, powstanie lub ustanie skutków czynności prawnej można uzależnić od zdarzenia przyszłego i niepewnego (warunek). W przypadku umowy dotyczącej Pakietu osłonowego zostaną co prawda wskazane wymagania (wskaźniki finansowe), od których spełnienia uzależnione jest, czy zaktualizuje się obowiązek przekazania środków pieniężnych przez spółkę sklepową na rzecz Wnioskodawcy, jednakże nie można powiedzieć, aby z uwagi na wprowadzenie tych zapisów umowa stanowiła umowę pożyczki warunkowej.

Przede wszystkim – aby było możliwe uznanie przedmiotowej umowy za warunkową umowę pożyczki, intencją stron musiałoby być zawarcie umowy pożyczki. Należy podkreślić, iż celem Wnioskodawcy nie jest pobieranie wynagrodzenia za korzystanie z kapitału ani czasowe udostępnienie środków pieniężnych Spółkom sklepowym, lecz poprawa ich sytuacji finansowej, co pozwoli na generowanie większych zysków dla Wnioskodawcy. Strony nie zakładają zwrotu środków pieniężnych przekazanych spółkom sklepowym. Nawet, jeżeli zaktualizuje się obowiązek przekazania środków pieniężnych przez spółkę sklepową na rzecz Wnioskodawcy – to obowiązek ten będzie dotyczył jedynie części kwoty, jaką otrzymała spółka sklepowa. Dodatkowo, w analizowanym przypadku kluczowe są wymagania, jakie musi spełnić spółka sklepowa – swoisty program naprawczy (m.in. przestrzeganie polityki handlowej i poziomu zapasów oraz kosztów). Tym samym umowa dotycząca Pakietu osłonowego ukierunkowana jest na poprawę kondycji finansowej spółki sklepowej, a nie na czasowe udostępnienie kapitału i jego warunkowy zwrot.

6. Umowa zawarta między Wnioskodawcą a spółką sklepową nie będzie stanowiła umowy darowizny, o której mowa w art. 888 §1 Kodeksu cywilnego.

W przypadku umowy darowizny przyczyną prawną przysporzenia jest causa donandi – tj. przysporzenie bez żadnego ekwiwalentu, w celu wyłącznie obdarowania. Umowa darowizny zakłada bezpłatne świadczenie na rzecz obdarowanego kosztem majątku darczyńcy, natomiast w przedmiotowej sprawie nie może być mowy o świadczeniu bezpłatnym, skoro celem Wnioskodawcy jest zwiększenie osiąganych przez niego zysków. Pakiet osłonowy zobowiązuje spółki sklepowe do podjęcia określonych działań naprawczych, a w sytuacji, gdy ich kondycja finansowa się poprawi – powstanie obowiązek przekazania przez nie środków pieniężnych na rzecz Wnioskodawcy (w innej kwocie niż środki otrzymane od Wnioskodawcy).

7. Ujęte w umowie warunki, jakie musi spełnić spółka sklepowa, nie stanowią polecenia darczyńcy w rozumieniu art. 893 Kodeksu cywilnego.

Zgodnie z art. 893 Kodeksu cywilnego darczyńca może włożyć na obdarowanego obowiązek oznaczonego działania lub zaniechania, nie czyniąc nikogo wierzycielem (polecenie). Tym samym aby można było mówić o poleceniu darczyńcy, musiałaby zostać zawarta umowa darowizny. Jak wskazano wyżej, umowa dotycząca Pakietu osłonowego nie stanowi umowy darowizny, a Wnioskodawca nie jest darczyńcą, więc przepis art. 893 Kodeksu cywilnego nie ma w przedmiotowej sprawie zastosowania. Wolą stron nie jest bowiem nieodpłatne przysporzenie kosztem Wnioskodawcy, lecz poprawa sytuacji finansowej spółek sklepowych, co przełoży się na zwiększenie zysków Wnioskodawcy. Z kolei warunki określone w przedmiotowej umowie mają charakter zobowiązań umownych obciążających spółki sklepowe, tym samym – Wnioskodawca może dochodzić ich wykonania (jako wierzyciel).

Pytania

1. Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym środki pieniężne przekazane spółkom sklepowym w ramach Pakietu osłonowego będą stanowiły dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu w momencie ich przekazania spółce sklepowej?

2. Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym przekazanie środków przez spółkę sklepową – w razie spełnienia warunków wskazanych w Pakiecie osłonowym – będzie stanowiło dla Wnioskodawcy przychód podatkowy?

Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z 16 grudnia 2025 r.)

Zdaniem Wnioskodawcy:

1) w opisanym zdarzeniu przyszłym środki pieniężne przekazywane spółkom sklepowym w ramach Pakietu osłonowego będą stanowiły dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu w momencie ich przekazania spółce sklepowej,

2) w opisanym zdarzeniu przyszłym przekazanie środków przez spółkę sklepową – w razie spełnienia warunków wskazanych w Pakiecie osłonowym – będzie stanowiło dla Wnioskodawcy przychód podatkowy.

Ad 1 Przekazanie środków spółkom sklepowym w ramach Pakietu osłonowego

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Tym samym, pomiędzy danym wydatkiem a przychodami podatnika musi wystąpić związek przyczynowo-skutkowy, a dodatkowo, wydatek ten nie może być wskazany w katalogu art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Zgodnie z utrwaloną linią interpretacyjną kosztem uzyskania przychodu może być wydatek, który został poniesiony przez podatnika, jest definitywny, pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, został poniesiony w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiąganych przychodów, został właściwie udokumentowany i nie został wymieniony w katalogu art. 16 ust. 1 ustawy CIT.

Wnioskodawca uzyskuje przychody z tytułu sprzedaży towarów do spółek sklepowych. Zatem Wnioskodawca jest zainteresowany tym, aby w ramach Grupy prowadzonych było jak najwięcej punktów sprzedaży, które będą realizowały możliwie największe wolumeny sprzedaży, gdyż to gwarantuje Wnioskodawcy ciągły wzrost rynku zbytu, a tym samym przychodów oraz dochodów. Ponadto im lepsza kondycja finansowa spółki sklepowej, tym lepsza jego pozycja na rynku lokalnym, co z kolei ma bezpośredni wpływ na wysokość obrotów tej spółki sklepowej.

Ponieważ zaś Wnioskodawca pełni rolę centrali zakupowej dla sklepów w Grupie, większa sprzedaż w spółkach sklepowych przekłada się na większą sprzedaż u Wnioskodawcy. Tym samym środki pieniężne przekazane przez Wnioskodawcę spółkom sklepowym w ramach Pakietu osłonowego przyczynią się długofalowo do zwiększenia przychodów Wnioskodawcy.

Wydatek ten niewątpliwie należy uznać za poniesiony przez Wnioskodawcę, pozostający w związku z prowadzą przez podatnika działalnością i poniesiony w celu zwiększenia uzyskiwanych przez Wnioskodawcę przychodów.

Wydatek ten należy uznać również za definitywny, gdyż na moment przekazania środków pieniężnych Wnioskodawca nie wie, w jakiej kondycji finansowej po upływie uzgodnionego w ramach Pakietu osłonowego okresu będzie spółka sklepowa, a w konsekwencji – czy spółka ta będzie zobowiązana przekazać Wnioskodawcy uzgodnioną kwotę (odpowiadającą części środków przekazanych przez Wnioskodawcę).

Tym samym środków pieniężnych przekazywanych przez Wnioskodawcę w ramach Pakietu osłonowego nie można uznać za udzielenie pożyczki.

Zgodnie z art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

W przedstawionym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) Wnioskodawca planuje przekazać spółkom sklepowym określoną kwotę ze świadomością, iż na pewno cała kwota nie będzie mu przekazana z powrotem. Ewentualne przekazanie po upływie uzgodnionego okresu środków pieniężnych przez spółkę sklepową (o wartości niższej niż środki pieniężne przekazane przez Wnioskodawcę) będzie zależało od spełnienia przez spółkę sklepową określonych warunków, określonych w zawartej umowie (przede wszystkim – osiągnięcia określonego poziomu skumulowanego zysku netto).

Tym samym na moment przekazania Pakietu osłonowego nie sposób będzie ocenić, czy zostaną spełnione przesłanki rodzące obowiązek przekazania środków pieniężnych przez spółkę sklepową na rzecz Wnioskodawcy, a zatem – nie można powiedzieć, że jednym z założeń przyszłej umowy jest obowiązek zwrotu przekazanych środków.

Zawarte uzgodnienia nie będą również spełniać kryteriów warunkowej umowy pożyczki.

Zgodnie z art. 89 Kodeksu cywilnego, z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości czynności prawnej, powstanie lub ustanie skutków czynności prawnej można uzależnić od zdarzenia przyszłego i niepewnego (warunek).

Aby przedmiotowe uzgodnienia uznać za umowę pożyczki zawartą pod warunkiem, oryginalnym celem biznesowym Wnioskodawcy musiałoby być (przede wszystkim) czasowe udostępnienie kapitału – w tym miejscu należy podkreślić, iż celem Wnioskodawcy nie jest pobieranie wynagrodzenia za korzystanie z kapitału ani czasowe udostępnienie środków pieniężnych spółkom sklepowym, lecz poprawa ich sytuacji finansowej, co pozwoli Wnioskodawcy na generowanie większych zysków.

Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawcy spełnione zostały generalne przesłanki uznania wydatków na premię za koszt uzyskania przychodów, określony w art. 15 ust. 1 ustawy CIT. Jednocześnie wydatek taki nie znajduje się także w katalogu kosztów niestanowiących kosztu uzyskania przychodów (art. 16 ustawy CIT). W szczególności, premii nie można uznać za darowizny, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 14 ustawy CIT.

Środków pieniężnych przekazywanych w ramach Pakietu osłonowego nie można uznać za darowiznę ani darowiznę z poleceniem.

Pod pojęciem umowy darowizny, zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego, należy rozumieć bezpłatne świadczenie na rzecz obdarowanego kosztem majątku darczyńcy. Umowa darowizny to przede wszystkim umowa jednostronnie zobowiązująca, tj. tylko jeden podmiot (strona) jest zobowiązany w umowie do świadczenia, a druga strona – jest wyłącznie uprawniona do otrzymania tego świadczenia.

Darowizną jest czynność prawna mająca na celu nieodpłatne wzbogacenie obdarowanego (przysporzenie mu korzyści) kosztem majątku darczyńcy (przyczyną prawną przysporzenia jest causa donandi).

W przedstawionym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) przekazanie spółkom sklepowym środków pieniężnych w ramach Pakietu osłonowego co prawda powoduje przesunięcie do majątku spółek sklepowych określonych sum pieniężnych, nie jest to jednak świadczenie jednostronne Wnioskodawcy: spółka sklepowa musi spełnić określone warunki i współdziałać z Wnioskodawcą, zarówno przez przystąpieniem do programu, jak i przez cały okres jego trwania, a co ważniejsze – celem nie jest causa donandi, ale zwiększenie zysku osiąganego przez Wnioskodawcę.

Wnioskodawca liczy się z tym, że może nie udać się długofalowo poprawić kondycji finansowej danej spółki sklepowej, jednakże nie zmienia to faktu, iż celem przekazania środków jest swoista inwestycja w źródło przychodu.

Z uzgodnień wynika, iż obie strony zobowiązują się do realizacji określonych działań (m.in. spółka sklepowa – do przestrzegania określonej polityki handlowej, nieprzekraczania maksymalnego pułapu wynagrodzenia zarządu), tym samym wypłacona premia nie może być uznana za darowiznę na rzecz sklepu.

Uzgodnionych w ramach Pakietu osłonowego warunków nie można też uznać za polecenie darczyńcy w rozumieniu art. 893 Kodeksu cywilnego, gdyż – jak już to wskazano, nie występuje tu świadczenie nieodpłatne, a Wnioskodawca działa w celu osiągnięcia zysku (zwiększenia obrotów), w konsekwencji czego Wnioskodawcy nie można uznać za darczyńcę.

W konsekwencji środki wypłacane w ramach Pakietu osłonowego będą stanowić dla Wnioskodawcy koszt podatkowy w momencie ich wypłaty.

Ad 2 Przekazanie środków pieniężnych Wnioskodawcy przez spółkę sklepową

W sytuacji, gdy okaże się, że zostały spełnione przesłanki warunkujące (uzgodnione każdorazowo indywidualnie z daną spółką sklepową w ramach Pakietu osłonowego) przekazanie środków pieniężnych przez spółkę sklepową na rzecz Wnioskodawcy, otrzymane środki pieniężne będą zdaniem Wnioskodawcy stanowiły dla Wnioskodawcy otrzymane pieniądze w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy CIT, tj. przychód podlegający opodatkowaniu CIT w momencie otrzymania.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Ad 1

Jak wynika z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”)

kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Powyższa definicja kosztów uzyskania przychodów, sformułowana przez ustawodawcę, ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

-    został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

-    jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

-    pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

-    poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

-    został właściwie udokumentowany,

-    nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stanowić mogą koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo – skutkowym z osiąganymi przychodami w związku z którymi został wydatek ten poniesiony.

W tym miejscu należy podkreślić, że koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu.

Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” zawarte we wskazanym przepisie art. 15 ust. 1 ww. ustawy oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością, podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.

Zauważyć należy, iż przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”.

Zatem, możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodu, uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, iż wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia przychodu.

Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Należy jednak mieć na uwadze zamknięty katalog wydatków, które nie podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, pomimo, że pozostają w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością i zostały przez niego poniesione w celu uzyskania przychodu.

Należy ponadto podkreślić, że dla możliwości uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu, konieczne jest jego właściwe udokumentowanie. Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie reguluje sposobu prawidłowego dokumentowania kosztów. Mocą art. 9 ust. 1 ww. ustawy nakłada ona jednak na podatników obowiązek prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy.

Obowiązkiem podatnika, jako odnoszącego ewentualną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów jest wykazanie, w oparciu o zgromadzone dowody, związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu (w tym zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów), zgodnie z dyspozycją powołanego art. 15 ust. 1 ww. ustawy. Zaznaczyć należy, iż to Organ podatkowy dokonuje analizy zakwalifikowanych przez podatnika do kosztów uzyskania przychodów wydatków, w oparciu o zgromadzony przez tychże podatników materiał dowodowy. Dowody powinny potwierdzać wystąpienie związku przyczynowo – skutkowego pomiędzy kosztami a przychodami Spółki.

Zgodnie z art. 353¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071, dalej „Kodeks cywilny”):

Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.

W świetle art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego:

Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

W myśl art. 89 Kodeksu cywilnego:

Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości czynności prawnej, powstanie lub ustanie skutków czynności prawnej można uzależnić od zdarzenia przyszłego i niepewnego (warunek).

Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:

Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Państwa wątpliwości wyrażone w pytaniu Nr 1 dotyczą kwestii ustalenia, czy w opisanym zdarzeniu przyszłym środki pieniężne przekazane spółkom sklepowym w ramach Pakietu osłonowego będą stanowiły dla Państwa koszt uzyskania przychodu w momencie ich przekazania spółce sklepowej.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo działalność w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i działają w ramach sieci sklepów działających na terytorium Polski pod znakiem (…) (Grupa). Właścicielami poszczególnych sklepów są niezależni przedsiębiorcy, działający w formie spółek z ograniczoną odpowiedzialnością (spółki sklepowe). W ramach sieci – na terytorium Polski –pełnią Państwo rolę głównej centrali zakupowej Grupy i odpowiadają za zaopatrywanie spółek sklepowych w towary i usługi. Działają Państwo jako dystrybutor oraz pośrednik handlowy w obrocie towarami oferowanymi do sprzedaży przez sklepy tworzące Grupę i w konsekwencji są Państwo zainteresowani, aby działające w ramach Grupy spółki sklepowe realizowały możliwie największy obrót (im wyższe obroty spółek sklepowych, tym większy osiągną Państwo przychód).

Z uwagi na to, iż możliwość realizacji przez spółki sklepowe wysokich obrotów zależy nie tylko od ich lokalizacji, pozycji na rynku, ale i kondycji finansowej, Państwo – jako podmiot odpowiedzialny za organizowanie polityki handlowej – podejmujecie działania zmierzające do poprawy pozycji konkurencyjnej na rynku lokalnym oraz na poprawę sytuacji finansowej poszczególnych spółek sklepowych. Działania te mogą obejmować różnego rodzaju programy wsparcia, akcje marketingowe czy szkolenia. Dobra kondycja spółek sprawia, że dany sklep może więcej sprzedać swoim klientom, a tym samym – więcej u Państwa kupić. W konsekwencji działania podejmowane w stosunku do spółek sklepowych przekładają się na Państwa większy zysk.

Aktualnie, mając na celu poprawę sytuacji finansowej spółek sklepowych, planują Państwo wdrożyć rozwiązanie, w ramach którego będziecie przekazywać środki finansowe na rzecz sklepów (Pakiet osłonowy).

Zgodnie z przyjętymi przez Państwa założeniami z Pakietu osłonowego będą mogły skorzystać spółki sklepowe, które zostały zakwalifikowane do Pakietu i spełniają określone w Pakiecie warunki, tj. te spółki sklepowe, które spełniają równocześnie oba warunki wskazane we wniosku, tj.:

a.  prognozowane wyniki finansowe, zatwierdzone przez Państwa oraz spółkę sklepową, zakładały pomoc finansową dostosowaną do potrzeb i przyznaną po spełnieniu określonych jasno warunków, mającą na celu zminimalizowanie strat generowanych przez spółkę sklepową, tak aby kapitały własne spółki sklepowej pozostawały dodatnie w celu zapewnienia jej stabilnej sytuacji finansowej,

b.  rzeczywiste wyniki finansowe i handlowe spółki sklepowej potwierdziły, że spółka sklepowa spełniła warunki skorzystania z Pakietu, nie ma możliwości uzyskania zewnętrznego finansowania, a pomoc jest niezbędna dla poprawy sytuacji finansowej, która w dalszej perspektywie przyczyni się do stabilnego prowadzenia działalności handlowej.

Warunkiem otrzymania środków w ramach Pakietu osłonowego jest spełnienie indywidualnie uzgodnionych warunków (warunki te będą opisane w umowach zawieranych przez Państwa z poszczególnymi spółkami sklepowymi).

Środki pieniężne uzyskane w ramach Pakietu osłonowego spółki sklepowe będą przeznaczać na bieżącą działalność. Jeżeli zostaną spełnione uzgodnione indywidualnie z daną spółką sklepową warunki (np. osiągniecie przez sklep skumulowanego zysku netto w wysokości (…) zł w okresie 10 lat), część otrzymanych w ramach Pakietu osłonowego środków będzie podlegać zwrotowi w okresie uzgodnionym z daną spółką sklepową (np. 10 lat).

Przekazanie środków pieniężnych w ramach Pakietu osłonowego pozwoli Państwu na zwiększenie obrotów ze spółkami sklepowymi, którym ten Pakiet zostanie przyznany, i rozwój sieci sklepów. Spółki sklepowe, które otrzymają Pakiety osłonowe, będą zobowiązane się dążyć do uzyskania jak najlepszych wyników.

Przekazane środki pozwolą na zwiększenie wolumenu sprzedaży spółek sklepowych, co z jednej strony wpłynie na poprawę ich kondycji finansowej i wzmocnienie pozycji na rynku, z drugiej strony – przełoży się bezpośrednio na Państwa sprzedaż.

Zatem, odnosząc się do Państwa wątpliwości zawartych w pytaniu oznaczonym Nr 1, wskazać należy, że jak wynika z informacji zawartych we wniosku i jego uzupełnieniu, środki pieniężne w ramach Pakietu osłonowego będą przekazywane na rzecz Spółek sklepowych na podstawie umowy nienazwanej, zawartej na zasadzie swobody zawierania umów na podstawie art. 353¹ Kodeksu cywilnego. Umowa ta nie będzie stanowiła umowy pożyczki w myśl art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego, nie można bowiem powiedzieć, że jednym z założeń przyszłej umowy jest obowiązek zwrotu przekazanych środków. Przedmiotowej umowy nie można uznać za warunkową umowę pożyczki w świetle z art. 89 Kodeksu cywilnego, bowiem Państwa celem biznesowym musiałoby być (przede wszystkim) czasowe udostępnienie kapitału. Państwa celem nie jest pobieranie wynagrodzenia za korzystanie z kapitału ani czasowe udostępnienie środków pieniężnych Spółkom sklepowym, lecz poprawa ich sytuacji finansowej, co pozwoli na generowanie większych zysków dla Państwa.

Umowa, jaka będzie zawierana w ramach Pakietu osłonowego będzie polegała na przekazaniu spółkom sklepowym określonej kwoty ze świadomością, iż na pewno cała kwota nie będzie Państwu przekazana z powrotem. Ewentualne przekazanie po upływie uzgodnionego okresu środków pieniężnych przez spółkę sklepową (o wartości niższej niż środki pieniężne przekazane przez Państwa) będzie zależało od spełnienia przez spółkę sklepową określonych warunków, które zostaną określone w zawartej umowie (przede wszystkim – osiągnięcia określonego poziomu skumulowanego zysku netto), w konsekwencji, umowa nie będzie zakładała zwrotu środków finansowych, a jedynie – w razie, gdy spełnione zostaną określone warunki i sytuacja finansowa danej Spółki sklepowej osiągnie określone wskaźniki – powstanie obowiązek przekazania środków pieniężnych na Państwa rzecz (zwrot części środków otrzymanych w ramach Pakietu osłonowego).

Umowa powyższa nie będzie stanowiła również umowy darowizny, zgodnie bowiem z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego umowa darowizny zakłada bezpłatne świadczenie na rzecz obdarowanego kosztem majątku darczyńcy. W przedstawionym we wniosku opisie zdarzenia przyszłego nie może być mowy o świadczeniu bezpłatnym, skoro Państwa celem jest zwiększenie osiąganych przez Państwa zysków. W sytuacji, gdy uda się poprawić sytuację spółek sklepowych i osiągnąć określone wskaźniki finansowe – powstanie obowiązek przekazania przez nie środków pieniężnych na Państwa rzecz. Ujętych w umowie warunków, jakie musi spełnić spółka sklepowa, nie można też uznać za polecenie darczyńcy w rozumieniu art. 893 Kodeksu cywilnego, gdyż nie występuje tu świadczenie nieodpłatne, a Państwo działają w celu osiągnięcia zysku (zwiększenia obrotów). W analizowanym przypadku nie są Państwo darczyńcą (gdyż Państwa świadczenie nie następuje pod tytułem darmym – spółki sklepowe zobowiązują się do podjęcia określonych działań), zaś spółka sklepowa jest zobowiązana do spełnienia opisanych warunków, co oznacza, iż nie są wypełnione przesłanki do uznania przedmiotowej umowy za darowiznę (z poleceniem lub bez).

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie występuje związek przyczynowo-skutkowego pomiędzy środkami pieniężnymi przekazywanymi w ramach realizacji Pakietu osłonowego a osiągnięciem przez Państwa przychodów i zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła. Realizacja Pakietu osłonowego pozwoli Państwu na zwiększenie obrotów ze spółkami sklepowymi w nim uczestniczącymi i rozwój sieci sklepów. Przekazanie środków finansowych nie nastąpi w ramach umowy pożyczki, bowiem umowa nienazwana, na mocy której realizowany jest Pakiet osłonowy, nie przewiduje bezwzględnego obowiązku zwrotu tychże środków – w momencie wypłaty tych środków nie będzie bowiem wiadome, czy zostaną spełnione przesłanki rodzące obowiązek przekazania środków pieniężnych przez spółki sklepowe na Państwa rzecz. Podobnie, środki te nie zostaną przekazane na mocy umowy pożyczki zawartej pod warunkiem, ponieważ nie dojdzie do czasowego udostępnienia kapitału spółkom sklepowym przez Państwa. Z uwagi na to, że nie przekażą Państwo w ramach przedmiotowego Pakietu osłonowego środków pieniężnych tytułem darmym, nieodpłatnie, nie sposób również uznać, że nastąpi to w ramach umowy darowizny – Państwa celem jest bowiem zwiększenie wolumenu sprzedaży spółek handlowych, a w efekcie wzrost osiąganych przez Państwa zysków. Tym samym w momencie przekazania środków pieniężnych wydatek ten będzie miał dla Państwa charakter definitywny.

Powyższe oznacza, że środki pieniężne przekazane spółkom sklepowym w ramach opisanego Pakietu osłonowego będą stanowiły dla Państwa koszt uzyskania przychodów w momencie ich przekazania spółce sklepowej.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 1 należało uznać za prawidłowe.

Ad 2

Ustawa o CIT nie zawiera definicji przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:

Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o CIT można więc stwierdzić, że co do zasady, przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa. Przy czym, sformułowanie „otrzymane” oznacza, że pieniądze, wartości pieniężne i inne świadczenia muszą wpłynąć na rachunek bankowy podatnika, bądź faktycznie podatnik otrzymał je w inny sposób (np. zapłata gotówką, nabycie prawa). Przychód powstaje zatem z momentem jego faktycznego uzyskania przez podatnika.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych przewiduje przy tym wyjątki od powyższej reguły. Dotyczą one m.in.:

‒ przychodów z działalności gospodarczej (art. 12 ust. 3 ustawy o CIT);

‒ przypadków, w których przysporzenia otrzymywane przez podatnika nie stanowią jego przychodów podatkowych (art. 12 ust. 4 ustawy o CIT).

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o CIT:

Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:

Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Nie wszystkie przychody rozpoznawane przez podatnika wpływają na podstawę opodatkowania. Zgodnie bowiem z przywołanym art. 7 ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT:

Przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy przekazanie środków przez spółkę sklepową – w razie spełnienia warunków wskazanych w Pakiecie osłonowym – będzie stanowiło dla Państwa przychód podatkowy.

Z opisu sprawy wynika, że warunkiem otrzymania środków w ramach Pakietu osłonowego jest spełnienie indywidualnie uzgodnionych warunków (warunki te będą opisane w umowach zawieranych przez Państwa z poszczególnymi spółkami sklepowymi). Środki pieniężne uzyskane w ramach Pakietu osłonowego spółki sklepowe będą przeznaczać na bieżącą działalność. Jeżeli zostaną spełnione uzgodnione indywidualnie z daną spółką sklepową warunki (np. osiągniecie przez sklep skumulowanego zysku netto w wysokości (…) zł w okresie 10 lat), część otrzymanych w ramach Pakietu osłonowego środków będzie podlegać zwrotowi w okresie uzgodnionym z daną spółką sklepową (np. 10 lat). W opisie sprawy wskazali Państwo przykładowe uzgodnienia dla Pakietu osłonowego , z zastrzeżeniem, że dla każdej spółki sklepowej warunki szczegółowe byłyby ustalane indywidualnie.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości w zakresie pytania Nr 2 sformułowanego we wniosku, wskazać należy, że środki finansowe wypłacone przez spółkę sklepową na Państwa rzecz będą stanowiły zwrot środków pieniężnych przekazanych z tytułu umowy nienazwanej (niebędącej umową pożyczki, umową pożyczki zawartej pod warunkiem, ani umową darowizny), o której mowa we wniosku. Umowa, w ramach której przedmiotowe środki zostaną spółce sklepowej udostępnione przez Państwa będzie umową zawartą na czas określony, ustalony przez strony indywidualnie w zależności od sytuacji, np. 10 lat. Wypłata środków przez spółkę sklepową na Państwa rzecz nastąpi w sytuacji, gdy uda się poprawić jej sytuację i osiągnąć określone wskaźniki finansowe. Dopiero wówczas bowiem powstanie obowiązek przekazania przez tę spółkę środków pieniężnych na Państwa rzecz, tj. przekazania uzgodnionej kwoty, odpowiadającej części środków przekazanych przez Państwa w ramach Pakietu osłonowego.

Mając na uwadze powyższe, nie można zgodzić się z Państwem, że w przypadku spełnienia się warunków wynikających z umowy zawartej między Państwem a spółką sklepową skutkujących obowiązkiem przekazania środków pieniężnych Państwu przez tę spółkę sklepową w części uprzednio otrzymanych kwot wynikających z zawartej umowy, wydatek ten będzie stanowił dla Państwa przychód. Otrzymanie środków pieniężnych od spółki sklepowej nastąpi faktycznie w ramach zwrotu udostępnionych w ramach opisanego Pakietu osłonowego środków pieniężnych, zaś ich przekazanie Państwu (faktyczny zwrot) nie będzie zdarzeniem odrębnym od zdarzenia uprzednio powodującego powstanie Państwa kosztów uzyskania przychodów na skutek udostępnienia spółce sklepowej środków pieniężnych. Należy mieć w tym względzie na uwadze, że ww. środki pieniężne to zasoby, które powstały w wyniku przeszłych zdarzeń, tj. w wyniku otrzymania ich przez spółkę sklepową od Państwa, a zatem stanowią one efekt zrealizowanych już przedsięwzięć, z uwzględnieniem ich skutków podatkowych. Należy podkreślić, że „udostępnienie” środków pieniężnych spółce sklepowej przez Państwa spowodowało poniesienie przez Państwa kosztów uzyskania przychodu, zatem „przekazanie” Państwu środków pieniężnych w równowartości (lub jej części) uprzednio otrzymanych przez spółkę sklepową powoduje, że niejako dochodzi do ich „zwrotu”. Otrzymując ten „zwrot”, wypłacany przez spółkę sklepową po zakończeniu Pakietu osłonowego, w razie spełnienia się wskazanych w Pakiecie warunków, nie osiągają Państwo przychodu podatkowego, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o CIT, lecz zobowiązani są wówczas Państwo do dokonania korekty wykazanych uprzednio (w związku z wypłatą środków pieniężnych spółce sklepowej) kosztów uzyskania przychodów.

Zasady dokonywania korekt w zakresie wysokości kosztów uzyskania przychodów w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych uregulowano w art. 15 ust. 4i-4l ustawy o CIT.

W myśl art. 15 ust. 4i ustawy o CIT:

Jeżeli korekta kosztu uzyskania przychodów, w tym odpisu amortyzacyjnego, nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, korekty dokonuje się poprzez zmniejszenie lub zwiększenie kosztów uzyskania przychodów poniesionych w okresie rozliczeniowym, w którym została otrzymana faktura korygująca lub, w przypadku braku faktury, inny dokument potwierdzający przyczyny korekty.

Zgodnie z art. 15 ust. 4j ustawy o CIT:

Jeżeli w okresie rozliczeniowym, o którym mowa w ust. 4i, podatnik nie poniósł kosztów uzyskania przychodów lub kwota poniesionych kosztów uzyskania przychodów jest niższa niż kwota zmniejszenia, podatnik jest obowiązany zwiększyć przychody o kwotę, o którą nie zostały zmniejszone koszty uzyskania przychodów.

W świetle art. 15 ust. 4k ustawy o CIT:

Przepisów ust. 4i i 4j nie stosuje się do:

1) korekty dotyczącej kosztu uzyskania przychodów związanego ze zobowiązaniem podatkowym, które uległo przedawnieniu;

2) korekty cen transferowych, o której mowa w art. 11e.

Biorąc powyższe pod uwagę, podatnicy dokonują korekty kosztów uzyskania przychodów w miesiącu, w którym otrzymają dokument potwierdzający przyczyny korekty. Korekta kosztów polega na zmniejszeniu lub zwiększeniu kosztów uzyskania przychodów poniesionych w tym miesiącu. Ww. zasady korekty mają zastosowanie tylko do tych przypadków, gdy korekta nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką. Natomiast w sytuacji, w której korekta spowodowana jest błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką korygowanie następuje ze skutkiem „wstecz” (ex tunc).

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje pojęć „błędu rachunkowego” i „oczywistej omyłki”. Pojęcia te zatem należy rozumieć zgodnie z ich znaczeniem potocznym. Zatem, za „błąd rachunkowy” należy uznać sytuację, gdy koszt został niewłaściwie ujęty ze względu na błąd w toku wykonywania obliczeń; może to dotyczyć zarówno okoliczności leżących po stronie wystawcy faktury czy innego dokumentu księgowego (np. błędne podanie na fakturze cen lub wartości towarów), jak i po stronie odbiorcy takiego dokumentu (np. wprowadzenie do ksiąg rachunkowych nieprawidłowej cyfry, zastosowanie wadliwego kursu waluty obcej przy przeliczaniu wartości kosztu na złote, etc.).

Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN (wersja internetowa www.sjp.pwn.pl) przez „omyłkę” należy rozumieć „spostrzeżenie, sąd niezgodny z rzeczywistością, niewłaściwe postępowanie, posunięcie”. W konsekwencji za „inną oczywistą omyłkę” należy uznać inny oczywisty błąd, który nie jest jednocześnie błędem rachunkowym. Takim błędem będzie np. ujęcie w kosztach podatkowych faktury wystawionej na podmiot inny niż faktyczny nabywca towaru. „Omyłka” wiązać się również będzie z błędem polegającym albo na nieprawidłowym wystawieniu albo nieprawidłowym ujęciu dowodu księgowego. Okoliczność taka musi mieć zatem charakter „pierwotny”. Co więcej, „omyłka” musi być „oczywista’’. Oznacza to, że w przypadku jakichkolwiek wątpliwości co do charakteru przyczyn korekty, korekta dokonywana winna być w okresie otrzymania faktury korygującej (bądź innego dokumentu potwierdzającego stosowną korektę).

Tylko w przypadku jednoznacznego stwierdzenia, że nieprawidłowe ujęcie kosztu było bezpośrednim wynikiem błędu rachunkowego lub oczywistej omyłki, korekta kosztu winna być uwzględniana „wstecznie”, tj. w okresie, w którym koszt taki został pierwotnie ujęty przez podatnika.

Biorąc pod uwagę przytoczone powyżej przepisy prawa oraz opis sprawy, zauważyć należy, że w omawianym przypadku nie mamy do czynienia z „błędem rachunkowym” czy „oczywistą omyłką”. Państwo, udostępniając środki pieniężne spółce sklepowej w ramach opisanego we wniosku Pakietu osłonowego, poniesiecie koszty uzyskania przychodów (powyższe Organ potwierdził w swoim stanowisku w zakresie pytania Nr 1 sformułowanego we wniosku), a otrzymując niejako „zwrot” tych środków będziecie zobowiązani do skorygowania wykazanych kosztów uzyskania przychodów „na bieżąco”, a nie ze skutkiem „wstecz”.

Tym samym, Państwa stanowisko w kwestii określonej pytaniem Nr 2, zgodnie z którym przekazanie środków przez spółkę sklepową – w razie spełnienia warunków wskazanych w Pakiecie osłonowym – będzie stanowiło dla Państwa przychód podatkowy – należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazać należy, że zgodnie z Państwa wolą wyrażoną w pytaniu Nr 2 odniesiono się w niniejszej interpretacji indywidualnej wyłącznie do sytuacji w której zostaną spełnione warunki wynikające z umowy zawartej przez Państwa ze spółką sklepową i z tego względu po stronie spółki sklepowej powstanie obowiązek przekazania Państwu środków pieniężnych w kwocie stanowiącej równowartość kwot wcześniej otrzymanych. Tym samym przedmiotem niniejszej odpowiedzi nie jest sytuacja, w której spółka sklepowa nie dochowa warunków umowy.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.