Interpretacja 0111-KDIB2-1.4010.554.2025.2.ED

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 listopada 2025 r. za pośrednictwem Poczty Polskiej wpłynął Państwa wniosek z 18 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy wobec faktu, że do zakończenia wykonywania przez Wnioskodawcę świadczenia usług na rzecz zamawiającego, a także wezwania go do zapłaty, doszło w 2011 r. i w związku z tym doszło do przedawnienia zobowiązania podatkowego z tytułu wykonania przez Wnioskodawcę na rzecz pozwanej czynności podlegających opodatkowaniu - upadła Spółka powinna była po wydaniu w dniu (…)2021 r. przez Sąd Okręgowy (…) wyroku w sprawie sygn. (…) oraz w dniu (…)2022 r. prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego (…) w sprawie sygn. (…) o zasądzeniu na rzecz upadłej Spółki kwoty (…) zł wykazać przychód podatkowy CIT z tego tytułu.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 7 stycznia 2026 r. (data wpływu 13 stycznia 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym podlegającym w całości opodatkowaniu na terenie Rzeczypospolitej Polskiej.

A sp. z o.o. w ramach Konsorcjum firm:

- B sp. z o.o. (następnie: B’ sp. z o.o.) - Lider Konsorcjum;

- C S.A. (następnie C’ S.A.) - Członek Konsorcjum;

- D sp. z o.o. - Członek Konsorcjum;

- A sp. z o.o. - Członek Konsorcjum;

zawarło umowę Nr (…) z (…) 2010r. z X sp. z o.o. (…), na budowę (…) wraz z przebudową (…) w (…), ulice: (…) oraz budowę (…)wraz z przebudową (…) w (…), ulice: (…).

Roboty objęte przedmiotową umową zostały odebrane Protokołem odbioru końcowego z (…) 2011 r.

Zarząd A sp. z o.o. nie wystawił faktur na zakres wykonanych robót, albowiem umowa Konsorcjum przewidywała, że wystawi je Lider Konsorcjum.

Postanowieniem Sądu Rejonowego (…) w (…) z (…) 2011 r. w sprawie sygn. (…) została ogłoszona upadłość likwidacyjna A sp. z o.o. a Syndykiem Masy Upadłości została Pani (…).

Jako, że Zamawiający, pomimo zobowiązania wynikającego z ust. 1 w zw. z ust. 4 § 8 umowy Nr (…), ani B sp. z o.o. (następnie B’ sp. z o.o.) i pomimo zapisu § 10 umowy realizacyjnej z (…) 2010 r. w zw. z pkt. 3.3. Umowy Konsorcjum z (…) 2009 r. oraz dokonania odbioru końcowego robót, nie uregulowali należnego upadłemu wynagrodzenia Syndyk Masy Upadłości A sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej dochodzi na drodze sądowej wynagrodzenia za wykonane przez upadłego roboty objęte umową Nr (…).

Na podstawie art. 144 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo Upadłościowe i Naprawcze (t. jedn. Dz.U. z 2009 r. Nr 175 poz. 1361 z późn. zm.) - Syndyk posiada legitymację czynną do występowania w niniejszej sprawie.

Upadły realizował roboty objęte umową Nr (…) jako członek Konsorcjum wskazanego w tej umowie na podstawie umowy Konsorcjum z (…) 2009 r. i umowy realizacyjnej do umowy Konsorcjum z (…) 2010 r.

Na podstawie § 2 pkt. 1 umowy realizacyjnej upadły miał zrealizować (…) % zakresu robót. Nie wykonał ich jednakże w całości wobec konfliktu, jaki zrodził się pomiędzy nim a Liderem Konsorcjum na tle realizacji innej budowy w (…). B sp. z o.o. (następnie: B’ sp. z o.o.) zalegał z zapłatą wynagrodzenia na rzecz upadłego, co spowodowało utratę jego płynności finansowej.

W wyniku konfliktu B sp. z o.o. (następnie: B’ sp. z o.o.) pismem z (…)2010 r. poinformował upadłego, iż z dniem (…)2010 r. przejmuje przypadający upadłemu zakres robót i wynikające z tego tytułu wynagrodzenie, zaś należność za roboty dotychczas wykonane przez A sp. z o.o. zostanie rozliczona po odbiorze końcowym.

W konsekwencji również faktycznie upadły został pozbawiony przez Lidera Konsorcjum dalszej możliwości prowadzenia robót i został zmuszony do „zejścia” z placu budowy, a kierownik budowy upadłego złożył oświadczenie o rezygnacji z obowiązków kierownika budowy.

W piśmie z (…) 2011 r. B sp. z o.o. (następnie: B’ sp. z o.o.) wskazał Inwestorowi, iż to on jako Lider wystawi fakturę na przedmiotową kwotę i dokona rozliczenia wzajemnych roszczeń z A sp. z o.o. we własnym zakresie. Powołał się przy tym na fakt, iż nie może wystawiać stosownego upoważnienia dla upadłego, albowiem nienależycie wywiązał się on z powierzonych mu do wykonania robót, co stało się powodem naliczenia mu kar umownych.

W konsekwencji upadły wypowiedział udzielone Liderowi Konsorcjum – B sp. z o.o. (następnie: B’ sp. z o.o.) (pozwanemu Ad. 2 w prowadzonym procesie) pełnomocnictwo do reprezentowania go o czym poinformował Zamawiającego.

Następnie upadły i nadzorca sądowy pismem z (…) 2010 r. poinformowali obydwu pozwanych o ogłoszeniu jego upadłości z możliwością zawarcia układu i ponownie wypowiedzieli wszystkie udzielone B sp. z o.o. (następnie: B’ sp. z o.o.) pełnomocnictwa. W odpowiedzi pozwani nie uznali dokonanego wypowiedzenia pełnomocnictwa.

Syndyk - wobec ogłoszenia w dniu (…) 2011 r. upadłości likwidacyjnej A Sp. z o.o. - zawiadomił pozwanych o ogłoszeniu przedmiotowej upadłości i wskazał, iż z mocy prawa, w związku z ogłoszeniem upadłości likwidacyjnej, powołując się na art. 75 ust. 1 Pr.Up.N. w zw. z art. 101 § 1 i art. 109 ze znaczkiem 7 § 2 k.c. (per analogiam) wygasło udzielone Liderowi Konsorcjum pełnomocnictwo.

Wobec powyższego wezwał inwestora X sp. z o.o. (pozwanego Ad. 1 w prowadzonym procesie o zapłatę) do wypłaty wynagrodzenia za zrealizowane przez upadłego roboty bezpośrednio na konto Syndyka Masy Upadłości A sp. z o.o.

Pomiędzy stronami rozpoczęła się wymiana korespondencji w tym przedmiocie.

Wnioskodawca - w toku procesu strona powodowa - stoi przy tym na stanowisku, iż ogłoszenie upadłości likwidacyjnej A sp. z o.o. powoduje z mocy prawa wygaśnięcie pełnomocnictwa udzielonego Liderowi Konsorcjum do reprezentowania upadłego.

Art. 102 ust. 1 prawa upadłościowego i naprawczego stanowi bowiem, iż zawarte przez upadłego umowy zlecenia wygasają z dniem ogłoszenia upadłości.

Stąd wygaśnięcie przedmiotowego pełnomocnictwa z mocy prawa i uzasadnione żądanie Syndyka domagania się wypłaty wynagrodzenia bezpośrednio na rzecz Masy Upadłości A sp. z o.o.

Pozostali członkowie Konsorcjum: D sp. z o.o. oraz C S.A. w (…) dokonali częściowego odwołania pełnomocnictwa udzielonego inwestorowi (pozwanemu Ad.2 w procesie), o czym Syndyk dowiedział się z otrzymanego od Zamawiającego pisma skierowanego do lidera Konsorcjum z (…) 2011 r.

Wobec wypowiedzenia przez partnerów Konsorcjum pełnomocnictw. Syndyk pismem z (…) 2011 r. wypowiedział w takim samym zakresie udzielone Liderowi Konsorcjum pełnomocnictwo, i podniósł, iż wzywanie przez inwestora X sp. z o.o. Lidera Konsorcjum do udzielenia upoważnienia do wypłaty wynagrodzenia na rzecz Wnioskodawcy jest bezprawne, skoro udzielone mu pełnomocnictwo wygasło z mocy prawa.

Pismem z (…) 2011 r. Syndyk uprzedził Inwestora, iż wypłacenie wynagrodzenia na rzecz pozostałych Konsorcjantów z pominięciem upadłego jest działaniem na szkodę Masy Upadłości.

B sp. z o.o. (następnie: B’ sp. z o.o.) w piśmie z (…) 2011 r. uznał roszczenie Wnioskodawcy za zasadne co do kwoty (…) zł, albowiem wskazał Inwestorowi, iż to Lider wystawi fakturę na przedmiotową kwotę i dokona rozliczenia wzajemnych roszczeń z A sp. z o.o. we własnym zakresie.

Schodząc z budowy upadły przeprowadził wszelkie badania świadczące o prawidłowym wykonaniu robót, a badania te obejmowały (…).

Syndyk wystąpił na drogę sądową z pozwem przeciwko Inwestorowi i Liderowi Konsorcjum o zapłatę wynagrodzenia za wykonane przez upadłego roboty i pierwotnie domagał się zapłaty kwoty (…) zł brutto/(…) zł netto, zgodnie z dokonanym przez siebie rozliczeniem w oparciu o kosztorys ofertowy.

Jednakże po otrzymaniu protokołu końcowego odbioru robót dokonał ponownego rozliczenia w oparciu o załączone do protokołu końcowego odbioru robót kosztorysy powykonawcze i rozszerzył żądanie zapłaty do kwoty (…) zł/(…) zł netto.

Z ostrożności procesowej, na wypadek uznania przez Sąd, Inwestor nie jest zobowiązany do zapłaty na rzecz strony powodowej należności objętej pozwem, albowiem nie zostało skutecznie wypowiedziane i nie wygasło z mocy prawa udzielone Liderowi Konsorcjum pełnomocnictwo, syndyk podniósł, że podstawą dochodzenia tej należności od B sp. z o.o. (następnie: B’ sp. z o.o.) są powołane wyżej: Umowa Konsorcjum z (…) 2011 r.- pkt. 7 umowy. Umowa Realizacyjna do Umowy Konsorcjum z (…) 2011 r. - § 9 pkt. d. oraz protokół odbioru końcowego robót z kosztorysami powykonawczym.

Wyrokiem z (…) 2021 r. Sąd Okręgowy (…) w sprawie sygn. (…) jedynie w nieznacznej części zasądził od strony pozwanej X sp. z o.o. z siedzibą w (…) na rzecz Wnioskodawcy kwotę (…) zł, bez odsetek, zaś w pozostałej części, tj. co do kwoty (…) zł powództwo wobec tego pozwanego przedsiębiorstwa oddalił, obciążając stronę powodową kosztami procesu, w tym nakazując ściągnąć z zasądzonego roszczenia kwotę (…) zł na rzecz Skarbu Państwa.

W wyniku rozpatrzenia apelacji strony powodowej/syndyka od wyroku Sądu Okręgowego (…) z(…) 2021 r. Sąd Apelacyjny (…) wyrokiem z (…) 2022 r. w sprawie sygn. (…), uwzględniając jedynie w niewielkim zakresie zarzuty apelacji, zmienił zaskarżony apelacją wyrok w pkt. V przez obniżenie kwoty nakazanej do ściągnięcia z zasądzonego roszczenia na rzecz Skarbu Państwa. W pozostałym zakresie apelację oddalił zasądzając koszty postępowania apelacyjnego na rzecz strony pozwanej.

W ocenie Sądu Apelacyjnego świadczenie pozwanego polegające na zapłacie wynagrodzenia za roboty wykonywane przez konsorcjum ma charakter niepodzielny i nie zmienia tego charakteru fakt wygaśnięcia pełnomocnictwa udzielonego liderowi konsorcjum z mocy prawa, czy też jego wypowiedzenie przez członków konsorcjum.

W konsekwencji powyższego Sąd Apelacyjny stanął na stanowisku, że fakt wypowiedzenia Liderowi Konsorcjum pełnomocnictwa do reprezentowania Wnioskodawcy (czy ustania tego stosunku z mocy prawa) nie dawał uprawnienia Członkowi Konsorcjum (upadłemu) do żądania części wynagrodzenia bezpośrednio od Inwestora.

Zdaniem Sądu Apelacyjnego skoro w czasie podpisywania umowy wykonawcę reprezentował Lider Konsorcjum, to oczywistym jest, iż to ten podmiot jest jedynym uprawnionym do wstawienia faktury i wskazania rachunku (ew. konsorcjanta), na który ma nastąpić wypłata wynagrodzenia.

Jeżeli zatem Lider Konsorcjum nie wskazał upadłego A jako osoby, na rzecz której należy wypłacić wynagrodzenie, to strona pozwana/Inwestor, pomimo wiedzy co do wypowiedzenia Liderowi Konsorcjum przez wszystkich jego członków pełnomocnictwa, a nadto pomimo wiedzy co do wygaśnięcia stosunku pełnomocnictwa w związku z ogłoszeniem upadłości A, nie mogła zapłacić powodowi wynagrodzenia za wykonane przez niego roboty budowlane.

Zasądzona wyrokiem Sądu Okręgowego (…) z (…) 2021 r. w sprawie sygn. (…) kwota znajduje się w depozycie Sądu Rejonowego (…) sygn. akt (…).

Na wniosek Wnioskodawcy prawomocnym postanowieniem z (…) 2025 r. sygn. akt (…) Sąd Rejonowy w (…) postanowił wydać Wnioskodawcy kwotę (…) zł. Jednak kwota ta nie wpłynęła jeszcze na rachunek bankowy Wnioskodawcy pomimo złożenia odpowiedniego wniosku. Z otrzymanego ustnego wyjaśnienia wynika, iż przyczyną jest przesłanie akt sprawy do Sądu Okręgowego w (…).

Dodatkowo w uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z 7 stycznia 2026 r. wskazali Państwo, że wskazane we wniosku a przysługujące Wnioskodawcy należności nie zostały wykazane jako przychód podatkowy z tytułu wykonanych usług (robót) budowlanych.

W księgowości Wnioskodawcy roboty te były ujęte jako roboty w toku na koniec (…) 2010 r. tj. na koniec miesiąca, w którym A zakończyło realizację robót o wartości (…) zł netto. Przed wytoczeniem powództwa został sporządzony własny kosztorys powykonawczy , który stanowił podstawę wytoczenia powództwa.

Jest to wartość wykonanych robót budowlano-montażowych na (…) i przebudowy (…) na rzecz Zamawiającego lecz rozlicznych z Zamawiającym za pośrednictwem Lidera Konsorcjum (który rozliczał również roboty pozostałych Członków Konsorcjum).

A sp. z o.o. w ramach Konsorcjum firm:

- B sp. z o.o. (następnie: B’ sp. z o.o.) - Lider Konsorcjum;

- C S.A. (następnie C’ S.A.) - Członek Konsorcjum;

- D sp. z o.o. - Członek Konsorcjum;

- A sp. z o.o. - Członek Konsorcjum

zawarło umowę Nr (…) z (…) 2010 r. z Zamawiającym tj. X sp. z o.o. (…), na budowę (…) wraz z przebudową (…) w (…), ulice: (…) oraz budowę (…) wraz z przebudową (…) w (…), ulice: (…) .

Roboty objęte przedmiotową umową zostały odebrane przez Zamawiającego Protokołem odbioru końcowego z (…) 2011 r.

Zarząd A sp. z o.o. nie wystawił Zamawiającemu ani Liderowi Konsorcjum faktury na zakres wykonanych robót, albowiem umowa Konsorcjum przewidywała, że wystawi ją Lider Konsorcjum po zakończeniu całego zadania inwestycyjnego i odebrania go przez Zamawiającego.

Sposób dokonania rozliczenia pomiędzy Członkami Konsorcjum regulowała umowa Realizacyjna do Umowy Konsorcjum zawarta (…) 2010 r.

Zgodnie z § 9 Umowy Realizacyjnej do obowiązków Lidera Konsorcjum należało dokonanie końcowego rozliczenia finansowego z Zamawiającym ( wystawienie faktury na cały zakres umowy) i z Członkami konsorcjum, zgodnie z wymogami określonymi w Umowie.

Podstawą wystawienia faktury VAT Zamawiającemu przez Lidera Konsorcjum były dokumenty odbioru inwestycji przez Zamawiającego. Na takiej samej podstawie powinny były zostać wystawione faktury przez Członków Konsorcjum Liderowi .Lider był też zobowiązany wyrazić zgodę na przelew wynagrodzenia przez Zamawiającego bezpośrednio na rzecz Członków Konsorcjum w tym upadłego A sp. z o.o.

Lider Konsorcjum pismem z (…) 2010 r. poinformował upadłego A sp. z o.o., iż z dniem (…) 2010 r. przejmuje przypadający upadłemu zakres robót i wynikające z tego tytułu wynagrodzenie, zaś należność za roboty dotychczas wykonane przez A sp. z o.o. zostanie rozliczona po odbiorze końcowym. Uprawnienie takie dawał Liderowi Konsorcjum § 11 Umowy Realizacyjnej do Umowy Konsorcjum.

Po odbiorze robót w dniu (…) 2011 r. w piśmie z (…) 2011 r. Lider Konsorcjum B sp. z o.o. (następnie: B’ sp. z o.o.) wskazał Zamawiającemu , iż to on jako Lider wystawi fakturę na należne upadłemu A wynagrodzenie i dokona rozliczenia wzajemnych roszczeń z A sp. z o.o. we własnym zakresie. Powołał się przy tym na fakt, iż nie może wystawić stosownego upoważnienia dla upadłego, albowiem Ten nienależycie wywiązał się z powierzonych mu do wykonania robót, co stało się powodem naliczenia mu kar umownych.

Ponieważ Lider Konsorcjum dokonał rozliczenia wartości robót upadłego tj. w rozliczeniu nie potwierdził zakresu robót wykonanych przez upadłego A sp. z o.o. brak było możliwości wystawienia faktury i na jej podstawie żądania zapłaty.

Jako, że Zamawiający, pomimo zobowiązania wynikającego z ust. 1 w zw. z ust. 4 § 8 umowy Nr (…), ani Lider Konsorcjum B sp. z o.o. (następnie: B’ sp. z o.o.) i pomimo zapisu § 10 umowy realizacyjnej z (…) 2010 r. w zw. z pkt. 3.3. Umowy Konsorcjum z (…) 2009 r. oraz dokonania odbioru końcowego robót, nie uregulowali należnego upadłemu A sp. z o.o. wynagrodzenia Syndyk Masy Upadłości A sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej dochodzi na drodze sądowej wynagrodzenia za wykonane przez upadłego roboty objęte umową Nr (…) na podstawie własnego kosztorysu robót (upadłość ogłoszona (…) 2011 r.).

Pytanie

Czy wobec faktu, że do zakończenia wykonywania przez Wnioskodawcę świadczenia usług na rzecz zamawiającego, a także wezwania go do zapłaty, doszło w 2011 r. i w związku z tym doszło do przedawnienia zobowiązania podatkowego z tytułu wykonania przez Wnioskodawcę na rzecz pozwanej czynności podlegających opodatkowaniu - upadła Spółka powinna była po wydaniu w dniu (…) 2021 r. przez Sąd Okręgowy (…) wyroku w sprawie sygn. (…) oraz w dniu (…) 2022 r. prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego (…) w sprawie sygn. (…) o zasądzeniu na rzecz upadłej Spółki kwoty (…) zł wykazać przychód podatkowy CIT z tego tytułu?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymanie w 2025 r. zasądzonego wynagrodzenia dotyczącego robót budowalnych wykonanych i odebranych w 2011 r. będzie neutralne podatkowo dla Wnioskodawcy na gruncie regulacji odnoszących się do podatku dochodowego od osób prawnych, w szczególności otrzymana kwota nie będzie stanowiła przychodu podlegającego opodatkowaniu ze względu na upływ okresu przedawnienia.

Uzasadnienie

Zdaniem Wnioskodawcy w niniejszej sprawie kluczowe dla określenia skutków podatkowych zaistniałej sytuacji jest ustalenie okresu, do którego przypisać należy przychód powstały z tytułu wykonania robót budowalnych i wydaniach tych robót zamawiającemu protokołem co miało miejsce (…) 2011 r.

Zgodnie z obecnym brzmieniem art. 12 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2014 r. poz. 851 z późn. zm.; dalej: „ustawa CIT”). za datę powstania przychodu uważa się dzień wydania rzeczy lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień wystawienia faktury albo uregulowania należności. W drodze wyjątku w sytuacji otrzymania przychodu do którego nie stosuje się powyższej regulacji (czyli przychodu niezwiązanego z wydaniem/sprzedażą towarów lub wykonaniem usług) przychód zgodnie art. 12 ust. 3e ustawy CIT, powstaje z dniem otrzymania zapłaty. Istotne jest również to, że stosowanie do zapisów art. 12 ust. 3 ustawy CIT, za przychody związane z działalnością gospodarczą uważa się przychody należne choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane. Przepis ten akcentuje zatem zasadę memoriałową, a nie kasową w stosunku do podatkowego rozpoznawania i wykazywania przychodów.

Z podatkowej definicji przychodu wskazanej w art. 12 ust. 3 ustawy CIT, wynika w sposób jednoznaczny, że w opisywanej sytuacji Wnioskodawcy przychód powstał w momencie, w którym wierzytelność stała się należna, czyli w momencie zajścia zdarzenia, które dawało X uprawnienie do żądania świadczenia (chociażby nie było ono jeszcze wymagalne). Tym zdarzeniem było wykonanie prac budowlanych, ich zakończenie przez wydanie ich zamawiającemu protokołem odbioru robót (…) 2011 r.

W okolicznościach niniejszej sprawy zakończenie i odbiór robót przez zamawiającego dawało podstawę do żądania zapłaty, a co za tym idzie wniesienie powództwa do sądu w tym zakresie, jak również uznania, że należność (wierzytelność), której wysokość stanowiła przedmiot sporu, stanowi przychód należny, który podlega opodatkowaniu na mocy art. 12 ust. 3 ustawy CIT.

Możliwość skutecznego żądania już w 2011 r. przez upadłą Spółkę wynagrodzenia potwierdził wyrok sądowy z 2021 r. Wyrok ten nie kreował nowego stosunku prawnego, z którego wynikałaby należność mająca znaczenie z punktu widzenia obowiązku podatkowego.

Orzeczenie to potwierdziło jedynie, że upadłej Spółce przynależało wynagrodzenie za prace zrealizowane w okresie 2009-2011. Przepisy podatkowe w żadnym czasie nie przewidywały nowacji obowiązku podatkowego w związku z orzeczeniem sądu cywilnego uwzględniającym powództwo o zapłatę. Na tej podstawie zasadne jest przyjęcie, że przychód należny Spółka powinna opodatkować w okresie 2009-2011, a nie w 2022 r., kiedy zapadło ostateczne orzeczenie sądu potwierdzające wynagrodzenie na rzecz Wnioskodawcy.

Powyższe wnioski potwierdza również analiza zapisów ustawy CIT dotyczących daty powstania obowiązku podatkowego. Od 1 stycznia 2007 r. przepisy ustawy CIT, wiążą datę powstania przychodu z wydaniem rzeczy lub wykonaniem usługi, ewentualnie wystawieniem faktury lub uregulowaniem należności jeśli następuje to wcześniej (art. 12 ust. 3a ustawy CIT). Jedynie w drodze wyjątku za datę powstania przychodu uznaje się otrzymanie zapłaty, jednakże jak wynika z zapisów art. 12 ust. 3e ustawy CIT ma to miejsce tylko w stosunku do takiego strumienia przychodu, który nie dotyczy wydania rzeczy czy wykonania usługi. Nie jest to zatem przypadek Wnioskodawcy, gdyż jak już zostało wspomniane, wyrok Sądu Okręgowego z 2021 r. nie przyznawał Spółce odszkodowania, czy też kary, lecz wynagrodzenie należne za wykonanie usług w okresie 2009-2011 r.

Warto również nadmienić, że przed 1 stycznia 2009 r., a zatem w okresie kiedy Wnioskodawca ustalał warunki realizacji robót i kiedy rozpoczynał wykonywanie usług budowlanych w jego ramach, ustawa CIT nie zawierała zapisów szczegółowych o dacie powstania przychodu. Norma art. 12 ust. 3 ustawy CIT, w tamtym brzmieniu nakazywała jedynie rozpoznawać w rachunku podatkowym przychody należne chociażby nie zastały jeszcze faktycznie otrzymane.

W myśl art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm. dalej: „Ordynacja”) zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Istotą przedawnienia uregulowanego w art. 70 Ordynacji jest to, że na skutek upływu czasu zobowiązanie podatkowe wygasa z mocy prawa, zobowiązanie to przestaje bowiem istnieć.

W przypadku Wnioskodawcy, nie miały miejsca żadne okoliczności zawieszające lub przerywające bieg przedawnienia, konsekwentnie z końcem 2014 r. cały okres w którym realizowany był Projekt (lata 2009-2011) uległ przedawnieniu. W związku z powyższym należy przyjąć tezę, że jeżeli przedawnia się zobowiązanie podatkowe, to wraz z nim przedawnieniu ulegają także inne elementy danego stosunku prawno-podatkowego. Instytucja przedawnienia ma to do siebie, że w odniesieniu do okresu, który uległ przedawnieniu nie mogą być dokonywane żadne czynności ani zwiększające zobowiązanie podatkowe, ani zmniejszające zobowiązanie podatkowe. Zatem, w stosunku do okresu z lat 2009-2011 Wnioskodawca po zakończeniu 2011 r. nie może zwiększyć przychodu podlegającego opodatkowaniu. Jak zostało wykazane powyżej, datą powstania przychodu z tytułu wynagrodzenia za roboty był okres 2009-2011. Wpływ zasądzonej kwoty na konto Wnioskodawcy w 2025 r. powinien zatem być neutralny podatkowo dla Wnioskodawcy, gdyż upłynął już okres przedawnienia w tym zakresie.

Stanowisko Wnioskodawcy zaprezentowane powyżej potwierdzane jest w wydawanych interpretacjach podatkowych oraz orzeczeniach sądowych. Przykładowo wnioski zbieżne z poglądami Wnioskodawcy przedstawione zostały w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 18 listopada 2013 r. (sygn. IBPBI/2/423-1093/13/AP), w której stwierdzono, że przychód związany z wykonaniem dodatkowych prac budowlanych, uzyskany na podstawie wydanego wyroku Sądu Arbitrażowego powinien zostać rozpoznany dla celów podatkowych w roku wykonania prac, a nie w roku wydania wyroku. Również w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 27 maja 2013 r. (sygn. IPPB5/423-509/09/13-16/S/IŚ) Organ podatkowy ostatecznie potwierdził, że wynagrodzenie zasądzone na rzecz firmy budowlanej jest przychodem należnym za okres realizacji prac, a nie w roku wydania orzeczenia sądowego. Interpretacja ta została wydana w związku z wyrokiem WSA z 19 stycznia 2011 r. (sygn. akt III SA/Wa 750/10) oraz późniejszym wyrokiem NSA z 15 stycznia 2013 r. (sygn. akt II FSK 1049/11).

Mając powyższe na uwadze, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), nie zawiera legalnej definicji przychodu, a jedynie precyzuje – poprzez przykładowe wyliczenie – rodzaje podlegających opodatkowaniu tym podatkiem przysporzeń majątkowych.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:

Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

O zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa tej osoby prawnej. Powyższe oznacza, że co do zasady przysporzenie majątkowe uznaje się za przychód podatkowy w dacie jego faktycznego uzyskania, a więc na zasadzie kasowej. Wyjątek od tej reguły stanowią przychody związane z działalnością gospodarczą, które dla celów podatku dochodowego od osób prawnych rozpoznawane są na zasadzie memoriałowej, tj. są przychodem podatkowym w dacie, w której stały się należne, niezależnie od tego, czy podatnik faktycznie je otrzymał.

Przychody należne to wszelkiego rodzaju przychody, co do których przysługuje Wnioskodawcy uprawnienie do ich dochodzenia, czyli takie, które wynikają z konkretnego stosunku prawnego. „Należność” odnosi się zarówno do możliwości dochodzenia konkretnego świadczenia oraz do powinności jego spełnienia. Oznacza to, że powstanie przychodów należnych związane jest z powstaniem wierzytelności. Ponieważ wierzytelność to termin wywodzący się z prawa cywilnego, przychodami należnymi są przychody wymagalne w rozumieniu prawa cywilnego, tj. możliwe do prawnie skutecznego ich dochodzenia.

Stosownie do art. 12 ust. 3 ustawy o CIT w brzmieniu obowiązującym w 2011 r.:

Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Zasady podatkowego rozpoznawania momentu uzyskania przychodów, określonych w art. 12 ust. 3 ustawy o CIT, uregulowane zostały w art. 12 ust. 3a-3e tej ustawy.

Zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy o CIT w ww. brzmieniu:

Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3e, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1. wystawienia faktury albo

2. uregulowania należności.

Przepis art. 12 ust. 3a ustawy o CIT wyraża zasadę, zgodnie z którą momentem istotnym dla ustalenia przychodu jest wykonanie świadczenia.

Postanowienia wyżej powołanych przepisów nie mają jednak zastosowania w sytuacjach, o których mowa w art. 12 ust. 3c ustawy o CIT. W myśl powyższego przepisu:

Jeżeli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.

Natomiast art. 12 ust. 3e ww. ustawy we wskazanym brzmieniu stanowi, że:

W przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 3, do którego nie stosuje się ust. 3a, 3c i 3d za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty.

Z wyżej przytoczonych przepisów wynika generalna zasada, iż przychód podatkowy dla celów podatku dochodowego od osób prawnych, w przypadku świadczenia usług powstaje w dniu wykonania usługi (częściowego wykonania usługi). Wyjątek od tej zasady stanowi:

-        wystawienie faktury w terminie wcześniejszym niż faktyczne wykonanie usługi – datą powstania przychodu będzie w tym przypadku dzień wystawienia faktury,

-        uregulowanie należności przed wykonaniem usługi – datą powstania przychodu będzie w tym przypadku dzień otrzymania należności.

W kontekście art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, moment powstania przychodu z tytułu usługi, w tym także usług budowlanych, ustalany jest z uwzględnieniem w pierwszej kolejności momentu wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, jednak przychód ten powstaje nie później niż z dniem wystawienia faktury albo uregulowania należności.

Jak stanowi art. 353¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.

Z zasady tej wynika, że strony mogą dowolnie kształtować treść umowy w granicach wyznaczonych przez obowiązujące przepisy prawa, w tym także przepisy prawa podatkowego. Podkreślić jednakże należy, że ustalenie zakresu świadczonej usługi i w konsekwencji momentu jej wykonania powinno następować w sposób obiektywny.

Oznacza to, że postanowienia umowne w tej kwestii niewątpliwie są istotne, niemniej jednak należy zwrócić uwagę na charakter i specyfikę danego świadczenia, aby zapobiec możliwości manipulowania przez strony umowy momentem wykonania danej usługi, a w konsekwencji nieuzasadnionego przesuwania momentu powstania przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych. Zatem, ewentualne postanowienia umowne o uznaniu usługi za wykonaną pozostają bez znaczenia dla określenia momentu powstania przychodu podatkowego.

Forma, sposób i rodzaj dokumentu potwierdzającego wykonanie określonych prac/usług oraz części prac/usług (poszczególnych etapów), co do zasady, powinny być określone w umowie łączącej strony.

Z opisu zdarzenia przyszłego wniosku wynika m.in. że, wnioskodawca działając w ramach konsorcjum firm zawarł (…) 2010 r. umowę na budowę (…) wraz z przebudową (…) na rzecz zlecającego.

Roboty objęte ww. umową zostały odebrane protokołem odbioru końcowego z (…) 2011 r. Wnioskodawca nie wystawił faktur na zakres wykonanych robót, albowiem umowa konsorcjum przewidywała, że wystawi je Lider Konsorcjum.

Postanowieniem Sądu Rejonowego (…) z (…) 2011 r. w sprawie sygn. (…) została ogłoszona upadłość likwidacyjna wnioskodawcy.

Jako, że zamawiający ani Lider Konsorcjum pomimo zapisu § 10 umowy realizacyjnej do umowy konsorcjum oraz dokonania odbioru końcowego robót, nie uregulowali należnego upadłemu wynagrodzenia, Syndyk Masy Upadłości wnioskodawcy dochodzi na drodze sądowej wynagrodzenia za wykonane przez upadłego roboty objęte umową konsorcjum.

Na podstawie umowy realizacyjnej Konsorcjum upadły miał zrealizować (…) % zakresu robót. Nie wykonał ich jednakże w całości wobec konfliktu, jaki zrodził się pomiędzy nim a Liderem Konsorcjum na tle realizacji innej budowy.

W wyniku konfliktu Lider Konsorcjum pismem z (…) 2010 r. poinformował upadłego, iż z dniem (…) 2010 r. przejmuje przypadający upadłemu zakres robót i wynikające z tego tytułu wynagrodzenie, zaś należność za roboty dotychczas wykonane przez wnioskodawcę zostanie rozliczona po odbiorze końcowym. Uprawnienie takie dawał Liderowi Konsorcjum § 11 umowy realizacyjnej do umowy Konsorcjum. W konsekwencji upadły został pozbawiony przez Lidera Konsorcjum dalszej możliwości prowadzenia robót i został zmuszony do „zejścia” z placu budowy.

W piśmie z (…) 2011 r. Lider Konsorcjum wskazał Inwestorowi, iż to on jako Lider wystawi fakturę na przedmiotową kwotę i dokona rozliczenia wzajemnych roszczeń z wnioskodawcą we własnym zakresie. Powołał się przy tym na fakt, iż nie może wystawiać stosownego upoważnienia dla upadłego, albowiem nienależycie wywiązał się on z powierzonych mu do wykonania robót, co stało się powodem naliczenia mu kar umownych.

Wobec powyższego Syndyk wezwał zlecającego (inwestora) do wypłaty wynagrodzenia za zrealizowane przez upadłego roboty bezpośrednio na konto Syndyka Masy Upadłości wnioskodawcy. Syndyk wystąpił na drogę sądową z pozwem przeciwko Inwestorowi i Liderowi Konsorcjum o zapłatę wynagrodzenia za wykonane przez upadłego roboty i pierwotnie domagał się zapłaty kwoty (…) zł brutto/(…) zł netto, zgodnie z dokonanym przez siebie rozliczeniem w oparciu o kosztorys ofertowy. Jednakże po otrzymaniu protokołu końcowego odbioru robót dokonał ponownego rozliczenia w oparciu o załączone do protokołu końcowego odbioru robót kosztorysy powykonawcze i rozszerzył żądanie zapłaty do kwoty (…) zł/(…) zł netto.

Wyrokiem z (…) 2021 r. Sąd Okręgowy (…) w sprawie sygn. (…) jedynie w nieznacznej części zasądził od strony pozwanej (Inwestora) na rzecz wnioskodawcy kwotę (…) zł, bez odsetek, zaś w pozostałej części, tj. co do kwoty (…) zł powództwo wobec tego pozwanego przedsiębiorstwa oddalił, obciążając stronę powodową kosztami procesu, w tym nakazując ściągnąć z zasądzonego roszczenia kwotę (…) zł na rzecz Skarbu Państwa.

W wyniku rozpatrzenia apelacji strony powodowej/syndyka od wyroku Sądu Okręgowego (…) z (…) 2021 r. Sąd Apelacyjny (…) wyrokiem z (…) 2022 r. w sprawie sygn. (…), uwzględniając jedynie w niewielkim zakresie zarzuty apelacji, zmienił zaskarżony apelacją wyrok w pkt. V przez obniżenie kwoty nakazanej do ściągnięcia z zasądzonego roszczenia na rzecz Skarbu Państwa. W pozostałym zakresie apelację oddalił zasądzając koszty postępowania apelacyjnego na rzecz strony pozwanej.

W ocenie Sądu Apelacyjnego świadczenie pozwanego polegające na zapłacie wynagrodzenia za roboty wykonywane przez konsorcjum ma charakter niepodzielny. W konsekwencji powyższego Sąd Apelacyjny stanął na stanowisku, że fakt wypowiedzenia Liderowi Konsorcjum pełnomocnictwa do reprezentowania wnioskodawcy (czy ustania tego stosunku z mocy prawa) nie dawał uprawnienia Członkowi Konsorcjum (upadłemu) do żądania części wynagrodzenia bezpośrednio od Inwestora.

Zdaniem Sądu Apelacyjnego skoro w czasie podpisywania umowy wykonawcę reprezentował Lider Konsorcjum, to oczywistym jest, iż to ten podmiot jest jedynym uprawnionym do wystawienia faktury i wskazania rachunku (ew. konsorcjanta), na który ma nastąpić wypłata wynagrodzenia. Jeżeli zatem Lider Konsorcjum nie wskazał upadłego (wnioskodawcy) jako osoby, na rzecz której należy wypłacić wynagrodzenie, to strona pozwana/Inwestor, pomimo wiedzy co do wypowiedzenia Liderowi Konsorcjum przez wszystkich jego członków pełnomocnictwa, a nadto pomimo wiedzy co do wygaśnięcia stosunku pełnomocnictwa w związku z ogłoszeniem upadłości wnioskodawcy, nie mogła zapłacić powodowi wynagrodzenia za wykonane przez niego roboty budowlane.

Zasądzona wyrokiem Sądu Okręgowego (…) z (…) 2021 r. w sprawie sygn. (…) kwota znajduje się w depozycie Sądu Rejonowego w (…) sygn. akt (…). Na wniosek wnioskodawcy prawomocnym postanowieniem z (…) 2025 r. sygn. akt (…) Sąd Rejonowy w (…) postanowił wydać wnioskodawcy kwotę (…) zł. Jednak kwota ta nie wpłynęła jeszcze na rachunek bankowy wnioskodawcy pomimo złożenia odpowiedniego wniosku. Z otrzymanego ustnego wyjaśnienia wynika, iż przyczyną jest przesłanie akt sprawy do Sądu Okręgowego w (…).

Dodatkowo z uzupełnienia wniosku wynika, że wskazane we wniosku, a przysługujące wnioskodawcy należności nie zostały wykazane jako przychód podatkowy z tytułu wykonanych usług (robót) budowlanych.

W księgowości wnioskodawcy roboty te były ujęte jako roboty w toku na koniec (…) 2010 r. tj. na koniec miesiąca, w którym wnioskodawca zakończył realizację robót o wartości (…) zł netto. Przed wytoczeniem powództwa został sporządzony własny kosztorys powykonawczy, który stanowił podstawę wytoczenia powództwa.

Jest to wartość wykonanych robót budowlano-montażowych na budowie (…) i przebudowy (…) na rzecz zamawiającego, lecz rozliczanych z zamawiającym za pośrednictwem Lidera Konsorcjum (który rozliczał również roboty pozostałych Członków Konsorcjum).

Zgodnie z § 9 umowy realizacyjnej do Konsorcjum, do obowiązków Lidera Konsorcjum należało dokonanie końcowego rozliczenia finansowego z Zamawiającym (wystawienie faktury na cały zakres umowy) i z członkami konsorcjum, zgodnie z wymogami określonymi w umowie.

Ponieważ Lider Konsorcjum dokonał rozliczenia wartości robót upadłego tj. w rozliczeniu nie potwierdził zakresu robót wykonanych przez upadłego (wnioskodawcę) brak było możliwości wystawienia faktury i na jej podstawie żądania zapłaty.

W złożonym wniosku sformułowali Państwo następujące pytanie:

Czy wobec faktu, że do zakończenia wykonywania przez wnioskodawcę świadczenia usług na rzecz zamawiającego, a także wezwania go do zapłaty, doszło w 2011 r. i w związku z tym doszło do przedawnienia zobowiązania podatkowego z tytułu wykonania przez wnioskodawcę na rzecz pozwanej czynności podlegających opodatkowaniu - upadła spółka powinna była po wydaniu w dniu (…) 2021 r. przez Sąd Okręgowy (…) wyroku w sprawie sygn. (…) oraz w dniu (…) 2022 r. prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego (…) w sprawie sygn. (…) o zasądzeniu na rzecz upadłej Spółki kwoty (…) zł wykazać przychód podatkowy CIT z tego tytułu?

Odnosząc się do Państwa wątpliwości zauważyć należy, że zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy CIT, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 , uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Z kolei z art. 12 ust. 3a ustawy CIT wynika, że za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1) wystawienia faktury albo

2) uregulowania należności.

Moment wykonania usługi w przypadku usług budowlanych określa się na podstawie dokumentów potwierdzających ich przyjęcie i wykonanie. Jednym z takich dokumentów może być protokół zdawczo-odbiorczy, w którym inwestor m.in. potwierdza wykonanie przez wykonawcę uzgodnionych wcześniej prac.

Moment wykonania usługi budowlanej lub budowlano-montażowej na gruncie ustaw o podatkach dochodowych ustala się niezależnie od regulujących to zagadnienie przepisów ustawy o VAT.

Mając powyższe na uwadze, w niniejszej sprawie należy uwzględnić szczególne przedstawione we wniosku okoliczności sprawy, tj. w szczególności, że:

-        Lider Konsorcjum pismem z (…) 2010 r. poinformował upadłego A sp. z o.o., iż z dniem (…) 2010 r. przejmuje przypadający upadłemu zakres robót i wynikające z tego tytułu wynagrodzenie, zaś należność za roboty dotychczas wykonane przez A sp. z o.o. zostanie rozliczona po odbiorze końcowym. Uprawnienie takie dawał Liderowi Konsorcjum § 11 Umowy Realizacyjnej do Umowy Konsorcjum,

-        wskazane we wniosku a przysługujące wnioskodawcy należności nie zostały wykazane jako przychód podatkowy z tytułu wykonanych usług (robót) budowlanych,

-        wnioskodawca nie wystawił zamawiającemu ani Liderowi Konsorcjum faktury na zakres wykonanych robót, albowiem umowa konsorcjum przewidywała, że wystawi ją Lider Konsorcjum po zakończeniu całego zadania inwestycyjnego i odebrania go przez zamawiającego,

-        po odbiorze robót w dniu (…) 2011 r. w piśmie z (…) 2011 r. Lider Konsorcjum wskazał zamawiającemu, iż to on jako Lider wystawi fakturę na należne upadłemu A wynagrodzenie i dokona rozliczenia wzajemnych roszczeń z A sp. z o.o. we własnym zakresie. Powołał się przy tym na fakt, iż nie może wystawić stosownego upoważnienia dla upadłego, albowiem ten nienależycie wywiązał się z powierzonych mu do wykonania robót, co stało się powodem naliczenia mu kar umownych,

-        Lider Konsorcjum dokonał rozliczenia wartości robót z Inwestorem i w rozliczeniu nie potwierdził zakresu robót wykonanych przez upadłego A sp. z o.o., brak było możliwości wystawienia faktury i na jej podstawie żądania zapłaty.

Zauważyć przy tym należy, że z powołanego we wniosku i dotyczącego sprawy (dostępnego w Internecie) orzeczenia z (…) 2021 r. Sądu Okręgowego (…) w sprawie sygn. (…), dodatkowo m.in. wynika, że:

-        „Członkowie konsorcjum nie sporządzili wspólnej inwentaryzacji prac wykonanych przez stronę powodową (Wnioskodawcę), ani nie odebrali prac wykonanych przez stronę powodową.”,

-        „zamawiający nie miał możliwości ustalenia, jaka część wynagrodzenia należy się powodowi (Wnioskodawcy), szczególnie, że zależało to nie tylko od zakresu wykonanych prac, ale też innych wzajemnych rozliczeń między konsorcjantami.”

Zatem uwzględniając powyższe, na gruncie przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego należy przyjąć, że zakres zrealizowanych przez Wnioskodawcę prac budowlanych nigdy nie został jednoznacznie określony pomiędzy stronami umowy konsorcjum, ale i również z zamawiającym. Jak wynika z wniosku ale także z ww. wyroku prace Wnioskodawcy nigdy nie zostały odebrane w ramach konsorcjum (jak należy przypuszczać, nie sporządzono np. stosownego, bezspornego protokołu odbioru zakresu prac wykonanych przez Wnioskodawcę). Nie można więc było w sposób jednoznaczny ustalić, w jakiej części, za prace wykonane przez Wnioskodawcę przysługiwało mu należne wynagrodzenie. W tym zakresie bez wątpienia toczył się wewnętrzny spór w ramach konsorcjum, którego skutkiem było postępowanie sądowe.

W związku z powyższym oraz ze względu na szczególne uregulowania wewnętrzne w ramach umowy konsorcjum, odebranie protokołem prac przez zamawiającego (…) 2011 roku, nie powinno być również traktowane, jako odebranie zakresu prac wykonanych przez Wnioskodawcę. Protokół potwierdzał jedynie odebranie prac od Konsorcjum. Natomiast jak wynika z wniosku w zakresie prac wykonanych przez Wnioskodawcę Lider Konsorcjum w ramach swoich umownych uprawnień przejął przypadający Wnioskodawcy zakres robót i wynikające z tego tytułu wynagrodzenie, z obowiązkiem rozliczenia z Wnioskodawcą. Natomiast z wniosku nie wynika, by do takiego rozliczenia kiedykolwiek doszło. Nie wiadomo w jakim zakresie prace zostały odebrane przez Lidera konsorcjum w ramach takiego rozliczenia.

Z powyższych względów, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz treść art. 12 ust. 3a ustawy CIT, w opisanej sytuacji nie można ustalić daty powstania przychodu dla celów CIT w momencie wykonania usługi lub na dzień wystawienia faktury. W zakresie wykonanej przez Wnioskodawcę usługi w ramach konsorcjum nie doszło do wystawienia jakichkolwiek dokumentów potwierdzających jej przyjęcie i wykonanie w określonym zakresie (prace nie zostały np. odebrane przez Lidera protokołem zdawczo-odbiorczym). Wnioskodawca nie wystawił również faktury na rzecz Lidera Konsorcjum. W takich okolicznościach otrzymana wskutek postępowania sądowego kwota, jako uregulowanie należności za prace wykonane przez Wnioskodawcę w ramach konsorcjum, powinna zostać zaliczona do przychodów.

W tym względzie, jako że w latach 2010-2011 zobowiązanie podatkowe z tytułu wykonanych przez Wnioskodawcę usług budowlanych nie powstało, to nie mogło ono ulec przedawnieniu. Na podstawie art. 12 ust. 3a ustawy CIT, w opisanym we wniosku przypadku przychód powinien powstać w dacie uregulowania należności. Należność Wnioskodawcy została/zostanie uregulowana dopiero wskutek postępowania sądowego.

W związku z powyższym, Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej wskazać należy, iż rozstrzygnięcie w niej zawarte nie jest wiążące dla Organu. Interpretacje organów podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące.

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa wyroków sądów administracyjnych stwierdzić należy, że orzeczenia sądowe nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.