Interpretacja 0111-KDIB2-1.4010.563.2025.2.AJ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 listopada 2025 r., za pośrednictwem platformy ePUAP wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia,

-     czy wnioskodawca nie miał prawa obniżyć w trybie art. 25 ust. 19 i n. UoCIT dochodu za 2025 r. stanowiącego podstawę obliczenia zaliczki przypadającego na tę część wierzytelności wobec Nabywcy, która została zaliczona do przychodów należnych i została uregulowana wskutek zapłaty w mechanizmie podzielonej płatności? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)

-     czy wnioskodawca będzie miał prawo obniżyć w trybie art. 18f UoCIT podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych za 2025 r. w części przypadającej na tę część wierzytelności wobec Nabywcy, która została zaliczona do przychodów należnych i która nie została uregulowana wskutek zapłaty w mechanizmie podzielonej płatności? (pytanie oznaczone we wniosku nr 4)

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych z siedzibą w Polsce. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, z której dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym na terytorium Polski. Wnioskodawca jest także podatnikiem podatku od towarów i usług zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny.

Rok podatkowy wnioskodawcy pokrywa się z rokiem kalendarzowym. Wnioskodawca dokonał kilkunastu dostaw towarów na rzecz nabywcy (dalej: Nabywca). Nabywca także jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych z siedzibą w Polsce, prowadzącym działalność gospodarczą, z której dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym na terytorium Polski.

Przedmiotem dostaw towarów były wyroby stalowe wymienione w załączniku nr 15 do ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: UoVAT). Dostawy towarów stanowiły transakcje handlowe w rozumieniu art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych.

Wierzytelności wnioskodawcy powstałe wskutek dokonania ww. dostaw towarów stanowią wierzytelności o zapłatę świadczenia pieniężnego w rozumieniu art. 4 pkt 1a ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych. W związku z ww. dostawami towarów stanowiącymi w rozumieniu UoVAT sprzedaż opodatkowaną stawką podstawową Wnioskodawca rozliczył należny podatek od towarów i usług w odpowiednich plikach JPK-V7M oraz rozpoznał przychód należny w podatku dochodowym od osób prawnych.

Nabywca nie uregulował w całości należności za nabyte towary. Nabywca przy użyciu mechanizmu podzielonej płatności zapłacił wnioskodawcy kwoty odpowiadające kwotom podatku od towarów i usług zawartym na poszczególnych fakturach dokumentujących dostawy towarów wskazując w opisie przelewu numer faktury kwotę podatku VAT i tytuł: VAT.

Kwota brutto do zapłaty wynikająca z wystawionych faktur sprzedaży była podzielona na walutę EUR w zakresie kwoty netto i na walutę PLN w zakresie podatku VAT ze wskazaniem dwóch kont bankowych dedykowanych płatnościom w PLN i w EUR.

W pozostałej części Nabywca nie uregulował swoich zobowiązań w jakiejkolwiek innej formie. W trakcie roku 2025 upłynęło 90 dni licząc od upływu terminu płatności poszczególnych faktur dokumentujących dostawy towarów objęte niniejszym wnioskiem. Wnioskodawca jak do tej pory nie skorzystał z prawa do korekty podatku należnego w trybie art. 89a ust. 1 UoVAT.

Postępowanie to wynikło z przekonania, że zapłata dokonana przez Nabywcę w mechanizmie podzielonej płatności kwot odpowiadających kwotom podatku od towarów i usług zawartym na poszczególnych fakturach dokumentujących dostawy towarów uniemożliwia wnioskodawcy skorzystanie z takiej korekty. Wnioskodawca skorzystał z uprawnienia przewidzianego w art. 25 ust. 19 i n. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: UoCIT) i obliczając zaliczkę na podatek dochodowy od osób prawnych za rok podatkowy 2025 obniżył dochód stanowiący podstawę obliczenia tej zaliczki o kwoty odpowiadające kwotom netto zawartym na poszczególnych fakturach dokumentujących dostawy towarów.

Po głębszej analizie wnioskodawca doszedł do wniosku, że jego postępowanie nie było prawidłowe. Innymi słowy, że zapłata w mechanizmie podzielonej płatności kwot odpowiadających kwotom podatku od towarów i usług zawartym na poszczególnych fakturach dokumentujących dostawy towarów nie uniemożliwia wnioskodawcy skorzystania z korekty w trybie art. 89a ust. 1 UoVAT.

Konsekwentnie, zapłata w mechanizmie podzielonej płatności kwot odpowiadających kwotom podatku od towarów i usług zawartym na poszczególnych fakturach dokumentujących dostawy towarów nie uprawniała do obniżenia w trybie art. 25 ust. 19 i n. UoCIT dochodu stanowiącego podstawę obliczenia tej zaliczki o całą kwotę odpowiadającą sumie kwot netto zawartych na poszczególnych fakturach dokumentujących dostawy towarów.

Wnioskodawca zamierza obecnie dokonać korekty podatku należnego w trybie art. 89a ust. 1 UoVAT.

Wnioskodawca zamierza również skorygować rozliczenie podatku dochodowego od osób prawnych za 2025 r. na podstawie art. 18f UoCIT w ten sposób, że podstawa opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych za 2025 r. zostanie ostatecznie obniżona o kwotę niższą niż ma to miejsce dotychczas.

Należy uznać, że na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której wnioskodawca dokona korekty podatku należnego w trybie art. 89a ust. 1 UoVAT będzie on jako wierzyciel podatnikiem zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny, jak również, że od daty wystawienia faktur dokumentujących wierzytelności nie upłyną 3 lata, licząc od końca roku, w którym zostały wystawione.

Należy uznać także, że do dnia złożenia przez wnioskodawcę - wierzyciela deklaracji podatkowej, w której wnioskodawca dokona korekty podatku należnego w ww. trybie wierzytelności nie będą zbyte w jakiejkolwiek formie.

Wnioskodawca oraz Nabywca nie byli w momencie dokonywania transakcji podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług (winno być: podatku dochodowego od osób prawnych). Należy uznać, że ten stan utrzyma się także w przyszłości.

Na dzień obniżenia dochodu stanowiącego podstawę obliczenia tej zaliczki Nabywca nie był w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego, postępowania upadłościowego ani w trakcie likwidacji.

Należy uznać, że na dzień złożenia przez wnioskodawcę zeznania w podatku dochodowym od osób prawnych za rok podatkowy 2025 Nabywca nie będzie w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego, postępowania upadłościowego ani w trakcie likwidacji, jak również, że od daty wystawienia faktur oraz zawarcia umów dokumentujących dostawy towarów nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym zostały wystawione faktury oraz zostały zawarte umowy dotyczące tych towarów.

Należy uznać, że na moment składania zeznania rocznego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2025 r., w którym wnioskodawca zamierza obniżyć dochód na podstawie art. 18f ust. 1 pkt 1 UoCIT wierzytelności odliczone przez wnioskodawcę w ten sposób nie będą zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie innych przepisów UoCIT, w tym poprzez rezerwy lub odpisy.

Pytania w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych

1.  Czy prawidłowe jest stanowisko wnioskodawcy, że nie miał prawa obniżyć w trybie art. 25 ust. 19 i n. UoCIT dochodu za 2025 r. stanowiącego podstawę obliczenia zaliczki przypadającego na tę część wierzytelności wobec Nabywcy, która została zaliczona do przychodów należnych i została uregulowana wskutek zapłaty w mechanizmie podzielonej płatności? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)

2.  Czy wnioskodawca będzie miał prawo obniżyć w trybie art. 18f UoCIT podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych za 2025 r. w części przypadającej na tę część wierzytelności wobec Nabywcy, która została zaliczona do przychodów należnych i która nie została uregulowana wskutek zapłaty w mechanizmie podzielonej płatności? (pytanie oznaczone we wniosku nr 4)

Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych

Zgodnie z art. 25 ust. 19 pkt 1 UoCIT, dochód stanowiący podstawę obliczenia zaliczki, o której mowa w ust. 1-1g może być zmniejszony o zaliczaną do przychodów należnych wartość wierzytelności o zapłatę świadczenia pieniężnego w rozumieniu art. 4 pkt 1a ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom, która nie została uregulowana lub zbyta, przy czym zmniejszenia dokonuje się począwszy od okresu rozliczeniowego, w którym upłynęło 90 dni od dnia upływu terminu zapłaty określonego na fakturze (rachunku) lub w umowie, do okresu, w którym wierzytelność została uregulowana lub zbyta.

Zgodnie z art. 25 ust. 26 UoCIT, w zakresie nieuregulowanym w ust. 19-25 przepis art. 18f stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 18f ust. 1 pkt 1 UoCIT, podstawa opodatkowania ustalona zgodnie z art. 18 lub art. 24d ust. 3 oraz po uprzednim odliczeniu kwot określonych w art. 18d, art. 18db, art. 18ea-18eg i art. 38eb może być zmniejszona o zaliczaną do przychodów należnych wartość wierzytelności o zapłatę świadczenia pieniężnego w rozumieniu art. 4 pkt 1a ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom, która nie została uregulowana lub zbyta, przy czym zmniejszenia dokonuje się w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym upłynęło 90 dni od dnia upływu terminu zapłaty określonego na fakturze (rachunku) lub w umowie.

Zgodnie z art. 18f ust. 5 UoCIT, zmniejszenia na podstawie ust. 1 pkt 1 dokonuje się, jeżeli do dnia złożenia zeznania podatkowego wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta.

Zgodnie z art. 18f ust. 9 UoCIT, przepisy ust. 1 i 2 stosuje się wyłącznie do wierzytelności lub zobowiązań, odpowiednio o zapłatę lub do zapłaty, świadczeń pieniężnych, wynikających z transakcji handlowych, jeżeli z tytułu tych transakcji przynajmniej u jednej ze stron określa się przychody lub koszty uzyskania przychodów, bez względu na termin ich ujęcia w tych przychodach lub kosztach uzyskania przychodów.

Zgodnie z art. 18f ust. 10 UoCIT, przepisy ust. 1 i 2 stosuje się w przypadku, gdy spełnione są łącznie następujące warunki:

1)  dłużnik na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego dzień złożenia zeznania podatkowego nie jest w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego, postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji; 2) od daty wystawienia faktury (rachunku) lub zawarcia umowy dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym została wystawiona faktura (rachunek) lub została zawarta umowa, a w przypadku gdy rok kalendarzowy, w którym wystawiono fakturę (rachunek), jest inny niż rok kalendarzowy, w którym zawarto umowę - gdy nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku kalendarzowego późniejszej z tych czynności;

2)  transakcja handlowa zawarta jest w ramach działalności wierzyciela oraz działalności dłużnika, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zgodnie z art. 18f ust. 11 UoCIT, okres 90 dni, o którym mowa w ust. 1 i 2, liczy się począwszy od pierwszego dnia następującego po określonym na fakturze (rachunku) lub w umowie upływie terminu do uregulowania zobowiązania.

Zgodnie z art. 18f ust. 12 i 13 UoCIT, wierzytelności odliczone od podstawy opodatkowania lub zwiększające kwotę straty na zasadach określonych w ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt 1, ust. 3 i 5-7 nie podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów na podstawie innych przepisów ustawy. Wierzytelności, o których mowa w ust. 1 i 2, nie podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania ani nie zwiększają straty, jeżeli zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie innych przepisów ustawy, w tym poprzez rezerwy lub odpisy.

Zgodnie z art. 18f ust. 17 i 18 UoCIT, przepisy ust. 1-16 stosuje się odpowiednio w przypadku uregulowania lub zbycia części wierzytelności.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do transakcji handlowych dokonywanych między podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4.

Zapłata przez Nabywcę w mechanizmie podzielonej płatności części wierzytelności z faktury odpowiadającej kwocie podatku od towarów i usług zawartej na fakturze, przy braku uregulowania pozostałej części wierzytelności powoduje, że nastąpiło uregulowanie części należności wynikającej z faktury i ta część, która została zapłacona na rachunek VAT wnioskodawcy podlega proporcjonalnemu rozliczeniu, tj. powoduje, że kwota netto z faktury została uregulowana w części, tj. uregulowana została część kwoty podlegającej zaliczeniu do przychodów należnych w rozumieniu art. 25 ust. 19 pkt 1 i art. 18f ust. 1 pkt 1 UoCIT.

Stąd, wnioskodawca nie miał prawa obniżyć w trybie art. 25 ust. 19 i n. UoCIT dochodu za 2025 r. stanowiącego podstawę obliczenia zaliczki przypadającego na tę część wierzytelności wobec Nabywcy, która została zaliczona do przychodów należnych i została uregulowana wskutek zapłaty w mechanizmie podzielonej płatności. Natomiast w pozostałej części wierzytelność nadal nie będzie uregulowana.

Stąd, wnioskodawca będzie miał prawo obniżyć w trybie art. 18f UoCIT podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych za 2025 r. w części przypadającej na tę część wierzytelności wobec Nabywcy, która została zaliczona do przychodów należnych i która nie została uregulowana wskutek zapłaty w mechanizmie podzielonej płatności.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 18f ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”),

Stosownie do postanowień art. 18f ust. 5 ustawy o CIT,

W świetle art. 18f ust. 7 ustawy o CIT,

Zgodnie z art. 18f ust. 10 ustawy o CIT,

Z kolei zgodnie z art. 18f ust. 12 ustawy o CIT,

Natomiast zgodnie z art. 18f ust. 13 ustawy o CIT,

W myśl art. 18f ust. 17 ustawy o CIT,

Z kolei w myśl art. 18f ust. 18 ustawy o CIT,

Bezpośrednie przełożenie mechanizmu „ulgi na złe długi” na grunt zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych, wynika z art. 25 ust. 19 ustawy o CIT. Przepis ten stanowi, że

A zatem w świetle powyższych przepisów, ustawą z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia zatorów płatniczych wprowadzono w podatkach dochodowych z jednej strony możliwość pomniejszenia przez wierzyciela podstawy opodatkowania o kwotę wierzytelności, jeżeli wierzytelność ta nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie w ciągu 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze, a z drugiej strony – nałożenie na dłużnika obowiązku doliczenia do podstawy opodatkowania kwoty nieuregulowanego zobowiązania, jeżeli zobowiązanie nie zostało uregulowane w terminie 90 dni od dnia upływu terminu płatności określonego w fakturze (rachunku) lub umowie.

Przy czym należy zauważyć, że wierzyciel z tego mechanizmu może skorzystać, natomiast dłużnik jest do tego zobowiązany.

W uzasadnienia do ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia zatorów płatniczych wynika, że: „Na wzór rozwiązań obowiązujących na gruncie podatku VAT proponuje się wprowadzenie dodatkowych warunków uprawniających do proponowanego rozliczenia, tj. transakcja handlowa zawarta jest w ramach działalności wierzyciela oraz działalności dłużnika, z których dochody (zarówno w przypadku działalność wierzyciela, jak i działalność dłużnika) podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, brak postępowania restukturyzacyjnego lub likwidacyjnego wobec dłużnika na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego dzień złożenia zeznania podatkowego, określony czas wystawienia faktury lub zawarcia umowy dokumentującej wierzytelność. (…)”

Z opis zdarzenia przyszłego wynika, że Nabywca nie uregulował w całości należności za nabyte towary. Nabywca przy użyciu mechanizmu podzielonej płatności zapłacił Państwu kwoty odpowiadające kwotom podatku od towarów i usług zawartym na poszczególnych fakturach wskazując w opisie przelewu numer faktury kwotę podatku VAT i tytuł: VAT. Kwota brutto do zapłaty wynikająca z wystawionych faktur sprzedaży była podzielona na walutę EUR w zakresie kwoty netto i na walutę PLN w zakresie podatku VAT ze wskazaniem dwóch kont bankowych dedykowanych płatnościom w PLN i w EUR. W pozostałej części Nabywca nie uregulował swoich zobowiązań w jakiejkolwiek innej formie. W trakcie roku 2025 upłynęło 90 dni licząc od upływu terminu płatności poszczególnych faktur.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia,

-     czy wnioskodawca nie miał prawa obniżyć w trybie art. 25 ust. 19 i n. UoCIT dochodu za 2025 r. stanowiącego podstawę obliczenia zaliczki przypadającego na tę część wierzytelności wobec Nabywcy, która została zaliczona do przychodów należnych i została uregulowana wskutek zapłaty w mechanizmie podzielonej płatności,

-     czy wnioskodawca będzie miał prawo obniżyć w trybie art. 18f UoCIT podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych za 2025 r. w części przypadającej na tę część wierzytelności wobec Nabywcy, która została zaliczona do przychodów należnych i która nie została uregulowana wskutek zapłaty w mechanizmie podzielonej płatności.

Odnosząc się do Państwa pierwszej wątpliwości wskazać należy, że art. 25 ust. 19 ustawy o CIT nie stanowi samodzielnej podstawy do obniżenia dochodu, lecz odnosi się wyłącznie do sytuacji, w których podatnik nabył prawo do korekty dochodu na podstawie innych przepisów, w szczególności art. 18f ustawy o CIT.

W części wierzytelności, która została uregulowania (tj. w zakresie zapłaconej kwoty VAT w mechanizmie podzielonej płatności), nie zachodzi przesłanka „nieuregulowania”, o której mowa w art. 18f ust. 1 ustawy o CIT.

Należy zauważyć, że mechanizm podzielonej płatności jest dodatkowym sposobem dokonywania płatności kwoty należności wynikającej z faktury, z której mogą skorzystać podatnicy. Mechanizm podzielonej płatności polega na zapłacie kwoty odpowiadającej całości albo części kwoty podatku wynikającej z otrzymanej faktury na rachunek VAT. Natomiast zapłata całości albo części kwoty odpowiadającej wartości sprzedaży netto wynikającej z otrzymanej faktury dokonywana jest na rachunek bankowy albo rachunek w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej dla których jest prowadzony rachunek VAT - albo jest rozliczana w inny sposób. Z kolei przepisy dotyczące ulgi za złe długi odnoszą się do uregulowania całości lub część kwoty wierzytelności i uregulowania całości lub części należności.

Z powyższego wynika, że dokonana płatność przez podatnika na rachunek VAT nie będzie płatnością dokumentującą stricte podatek VAT, lecz płatnością dokumentującą opłacenie wyłącznie części należności wynikającej z faktury wystawionej przez dostawcę. Tym samym taką wpłatę na potrzeby określania praw i obowiązków wynikających z przepisów należy uznać za zapłatę części należności wynikającej z faktury.

Skoro, w odniesieniu do tej części wierzytelności zobowiązanie zostało uregulowane, a tym samym nie powstało prawo do korekty dochodu na podstawie art. 18f ustawy o CIT to nie mogli Państwo obniżyć dochodu przy obliczaniu zaliczki na podstawie art. 25 ust. 19 ustawy o CIT.

Zatem Państwa stanowisko dotyczące pytania nr 1 jest prawidłowe.

Odnosząc się do Państwa kolejnej wątpliwości, wskazać należy, że uregulowania wynikające z art. 18f ust. 1 ustawy o CIT obligują dłużników oraz uprawniają wierzycieli do korekty podstawy opodatkowania o wartość przeterminowanych powyżej 90 dni zobowiązań/wierzytelności.

Wskazany art. 18f ust. 1 ustawy o CIT umożliwia zatem wierzycielowi obniżenie podstawy opodatkowania, jeżeli:

-     wierzytelność została zaliczona do przychodów należnych,

-     nie została uregulowana lub zbyta,

-     upłynęło 90 dni od terminu płatności określonego na fakturze lub w umowie.

Jak już wskazano powyżej, mechanizm podzielonej płatności nie powoduje uznania całej wierzytelności za uregulowaną, a jedynie tą jej części, która faktycznie została zapłacona. W konsekwencji w zakresie nieuregulowanej kwoty po spełnieniu pozostałych warunków podatnik ma prawo obniżyć podstawę opodatkowania.

Z opisu sprawy wynika, że Państwo oraz Nabywca nie byli w momencie dokonywania transakcji podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz, że ten stan utrzyma się także w przyszłości. Na dzień złożenia przez wnioskodawcę zeznania w podatku dochodowym od osób prawnych za rok podatkowy 2025 Nabywca nie będzie w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego, postępowania upadłościowego ani w trakcie likwidacji, jak również, że od daty wystawienia faktur oraz zawarcia umów dokumentujących dostawy towarów nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym zostały wystawione faktury oraz zostały zawarte umowy dotyczące tych towarów. Zarówno Państwo, jak i Nabywca prowadzą działalność gospodarczą, z której dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym na terytorium Polski.

Zatem, skoro wierzytelność została zaliczona do przychodów należnych, nie została uregulowana lub zbyta, upłynęło 90 dni od terminu płatności określonego na fakturze oraz spełniają Państwo wszystkie warunki wskazane w art. 18f ust. 10 uznać należy, że mają Państwo prawo obniżyć w trybie art. 18f UoCIT podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych za 2025 r. w części przypadającej na tę część wierzytelności wobec Nabywcy, która nie została uregulowana wskutek zapłaty w mechanizmie podzielonej płatności.

Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie podatku dochodowego od osób prawnych. W zakresie podatku od towarów i usług wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.