Interpretacja 0111-KDIB2-1.4010.584.2025.2.DKG

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 grudnia 2025 r. za pośrednictwem platformy ePUAP wpłynął Państwa z 10 grudnia 2025 r., o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Projekt Wnioskodawcy stanowi długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, o którym mowa w art. 15c ust. 10 ustawy o CIT i tym samym na podstawie art. 15c ust. 8 ustawy o CIT Wnioskodawca czy nie powinien uwzględniać kosztów finansowania dłużnego związanych z Projektem przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, o której mowa w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT.

Wniosek uzupełnili Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 13 stycznia 2026 r. (wpływ tego samego dnia).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

A (dalej „Spółka” „Wnioskodawca”) jest polskim rezydentem podatkowym i podlega w Rzeczpospolitej Polskiej opodatkowaniu polskim podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (tzw. nieograniczony obowiązek podatkowy). Spółka prowadzi działalność gospodarczą oraz posiada siedzibę w Polsce, a także jest czynnym podatnikiem VAT.

Jedynym udziałowcem w A. jest B, posiadająca 100% udziałów (obecnie (…) udziałów o łącznej wartości (…) zł).

Przeważającym przedmiotem działalności Spółki jest wytwarzanie energii elektrycznej (PKD 35.11.Z). Do pozostałej działalności gospodarczej należy między innymi: przesyłanie energii elektrycznej (PKD 35.12.Z), dystrybucja energii elektrycznej (PKD 35.13.Z), handel energią elektryczną (PKD 35.14.Z).

B – wchodząca w skład C – nabyła 7 września 2023 r. od D 100% udziałów w spółce A, która była właścicielem projektu A o mocy (…) MW (dalej „Inwestycja”, „Projekt”).

W celu zabezpieczenia gruntu pod realizację budowy farmy wiatrowej Spółka zawarła umowy dzierżawy i służebności przesyłu. Umowy zawarte są na 30 lat.

A zlokalizowana jest w województwie (…), powiat (…), w pobliżu miejscowości (…). Składa się z (…) turbin o mocy (…) MW każda. Z końcem lipca 2025 nastąpiło zakończenie umowy na budowę farmy wiatrowej i przekazanie jej do eksploatacji. Spółka w dniu (...) złożyła do Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki wniosek o udzielenie koncesji na wytwarzanie energii elektrycznej. Planowany termin oddania do używania to koniec 2025 r.

Szacuje się, że roczna produkcja energii elektrycznej przez farmę wiatrową wyniesie około (…) GWh. Sześć nowoczesnych turbin wiatrowych o łącznej mocy (…) MW wytwarzać będzie rocznie energię dla blisko (...) gospodarstw domowych. Ponadto inwestycja ograniczy emisję CO2 z paliw kopalnianych o ok. (…) ton rocznie.

Do głównych (najistotniejszych) składników aktywów wykorzystywanych do wytwarzania i przesyłania energii elektrycznej (oddania do sieci energetycznej) w ramach inwestycji należy zaliczyć:

1. turbiny wiatrowe stanowiące zespoły wiatrowo-energetyczne, składające się m.in. z:

· łopat z układem sterowania,

· przekładni,

· generatora prądu zmiennego z układem sterowania,

· układu obrotu gondoli,

· transformatora mocy,

· rozdzielni prądu zmiennego,

· układów i systemów wspomagających,

· szaf sterowniczo-kontrolnych z oprzyrządowaniem,

· instalacji energetycznych i oświetleniowych,

· gondoli stanowiącej obudowę wspólną dla wszystkich zespołów zamontowanych wewnątrz.

2. infrastruktura techniczna, w skład której wchodzą:

· wieże i fundamenty,

· linie i sieci elektryczne wraz ze światłowodami i infrastrukturą towarzyszącą,

· drogi dojazdowe i place, oświetlenie zewnętrzne.

· stacja elektroenergetyczna GPO.

Wykonawcą Projektu była Spółka jako podmiot prowadzący Projekt. Za budowę odpowiadał deweloper odnawialnych źródeł energii, D. To ona przygotowała projekt, który następnie w 2023 roku, zakupiła B. Projekt zrealizowany był w formule „pod klucz”. Obecnie spółka D odpowiada za zarządzenie techniczne i komercyjne farmą wiatrową (…) dla Wnioskodawcy.

Inwestycja wpisuje się w Strategię Rozwoju Obszaru Odnawialnych Źródeł Energii B do 2023 roku z perspektywą 2040 roku (Strategia OZE), która zakłada dynamiczny rozwój odnawialnych źródeł energii.

Ponadto Inwestycja wpisuje się w strategię, wyznaczającą kierunki rozwoju sektora energetycznego w Polsce, zgodnie z zatwierdzoną w lutym 2021 przez Radę Ministrów “Polityką energetyczną Polski do 2040 r.” (PEP2040). Zgodnie z tym dokumentem w 2040 r. ponad połowę mocy zainstalowanych będą stanowić źródła zeroemisyjne. Kluczowymi elementami PEP2040 są między innymi: istotny wzrost mocy zainstalowanych w farmach wiatrowych oraz wzrost udziału OZE we wszystkich sektorach i technologiach.

W związku z powyższą Inwestycją doszło do konieczności pozyskania finansowania zewnętrznego. Spółka zawarła stosowne umowy pożyczek i kredytu, na mocy których ponosiła oraz nadal ponosi m.in. koszty odsetek.

Zobowiązania pożyczkowo-kredytowe powstały m.in. w oparciu o Umowę pożyczki z dnia (…) r. oraz Umowę pożyczki z dnia (…) r. pomiędzy B a A (dalej „Umowa pożyczki”) oraz w oparciu o Umowę kredytu z dnia (…) r. pomiędzy A. a (…) Bank (…) S.A. (dalej „Umowa kredytu”).

 

Lp.	Data zawarcia Umowy Pożyczki/Kredytu	Przedmiot Umowy Pożyczki/Kredytu	Podstawowy cel zawarcia Umowy Pożyczki/Kredytu
1.	(...) r.	kwota (...) zł	Finansowanie Projektu związanego z budową farmy wiatrowej w (…)
2.	(...) r.	Kwota (...) zł	Jw.
3.	(...) r.	Kwota (...) zł	Refinansowaniu kosztów Projektu związanego z budową farmy wiatrowej, tj. częściowa spłata zaciągniętym kredytem Umowy pożyczki z dnia (...) r.

Przedmiotowa Umowa Pożyczki została zawarta m.in na sfinansowania nakładów inwestycyjnych, zgodnie z harmonogramem płatności na podstawie umowy budowy i przeniesienia aktywów (w skrócie pn. (…)) (…) z dnia (...) r., zawartej przez Spółkę z firmą D.

Projekt oznacza budowę i eksploatację farmy wiatrowej przez pożyczkobiorcę tj. Spółkę, wraz z całą wymaganą infrastrukturą niezbędną do połączenia z siecią energetyczną, znajdującą się na niej oraz w całości wykonaną i utrzymywaną zgodnie z dokumentacją Projektu.

Oprocentowanie pożyczek oparte jest o zmienną stopę procentową tj. WIBOR + marża pożyczkodawcy.

Wszelkie odsetki związane z pożyczką, które zostaną naliczone po dniu oddania środków trwałych do użytkowania w związku z powyższymi zobowiązaniami pożyczkowymi będą traktowane jako koszty operacyjne.

Dochody uzyskiwane przez Wnioskodawcę z tytułu sprzedaży wyprodukowanej energii elektrycznej będą podlegać w całości opodatkowaniu CIT w Polsce. Również wszystkie aktywa Wnioskodawcy związane z Inwestycją zlokalizowane są w Polsce. Koszty finansowania zewnętrznego są dla celów podatkowych wykazywane przez Spółkę w całości w Polsce.

W związku z powyższym, Spółka postanowiła wystąpić z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego w zakresie prawidłowości nieuwzględniania kosztów związanych z finansowaniem Inwestycji przy wyliczeniu nadwyżki kosztów finasowania dłużnego, o których mowa w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT.

W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 13 stycznia 2026 r. doprecyzowali Państwo, że eksploatacja A przewidziana jest na 29 lat.

Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Projekt Wnioskodawcy, stanowi długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, o którym mowa w art. 15c ust. 10 ustawy o CIT i tym samym na podstawie art. 15c ust. 8 ustawy o CIT Wnioskodawca nie powinien uwzględniać kosztów finansowania dłużnego związanych z Projektem przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, o której mowa w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Spółki, opisana we wniosku Inwestycja, polegająca na budowie oraz eksploatacji farmy wiatrowej, stanowi długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, o którym mowa w art. 15c ust. 10 ustawy CIT i tym samym na podstawie art. 15c ust.8 ustawy o CIT Wnioskodawca nie powinien uwzględniać kosztów finansowania dłużnego związanego z Projektem przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, o której mowa w art. 15c ust.1 ustawy o CIT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Na mocy nowelizacji ustawy o CIT, z dniem 1 stycznia 2018 r. weszły w życie nowe przepisy ograniczające wysokość zaliczanych do kosztów uzyskania przychodów kosztów finansowania dłużnego. Zgodnie z założeniem ustawodawcy, na podstawie tych regulacji limitowaniu podlegają od tego czasu wszystkie formy finansowania dłużnego niezależnie od powiązań pomiędzy podmiotami, a próg wyznaczający limit został ustalony za pomocą dwóch wartości: (i) kwoty odpowiadającej 30% tzw. podatkowego EBITDA albo (ii) kwoty 3 000 000 zł (zgodnie ze stanem prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.) – w zależności od tego, która z tych kwot jest wyższa (art. 15c ust. 1 ustawy o CIT).

Przy czym kwotę EBITDA wylicza się według następującego wzoru:

[(P - Po) - (K - Am - Kfd)] × 30% w którym poszczególne symbole oznaczają:

P - zsumowaną wartość przychodów ze wszystkich źródeł przychodów, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym,

Po - przychody o charakterze odsetkowym,

K - sumę kosztów uzyskania przychodów bez pomniejszeń wynikających z niniejszego ustępu,

Am - odpisy amortyzacyjne, o których mowa w art. 16a-16m, zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów,

Kfd - zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów koszty finansowania dłużnego nieuwzględnione w wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, przed dokonaniem pomniejszeń wynikających z art. 15c ust. 1 ustawy o CIT.

Definicja kosztów finansowania dłużnego i przychodów odsetkowych

Kluczowym elementem regulacji jest definicja kosztów finansowania dłużnego zawarta w art. 15c ust. 12 ustawy o CIT. Zgodnie z tymi przepisami przez koszty finansowania dłużnego rozumie się wszelkiego rodzaju koszty związane z uzyskaniem od innych podmiotów, w tym od podmiotów niepowiązanych, środków finansowych i z korzystaniem z tych środków, w szczególności odsetki, w tym skapitalizowane lub ujęte w wartości początkowej środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, opłaty, prowizje, premie, część odsetkową raty leasingowej, kary i opłaty za opóźnienie w zapłacie zobowiązań oraz koszty zabezpieczenia zobowiązań, w tym koszty pochodnych instrumentów finansowych, niezależnie na rzecz kogo zostały one poniesione.

Wyłączenia

Od wskazanych w art. 15c ust.1 ustawy CIT limitów ustawodawca wprowadził wyłączenia w art. 15c ust. 8 ustawy o CIT, zgodnie z którym przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego nie bierze się pod uwagę kosztów finansowania dłużnego wynikającego z kredytów (pożyczek) wykorzystywanych do sfinansowania długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej, w przypadku którego spełnione są łącznie następujące warunki:

1. wykonawca projektu podlega opodatkowaniu w państwie członkowskim Unii Europejskiej;

2. aktywa, których projekt dotyczy, znajdują się całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej;

3. koszty finansowania zewnętrznego są wykazywane dla celów podatkowych w całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej;

4. dochody są osiągane w całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej.

W opinii Wnioskodawcy, powyższe warunki należy uznać za spełnione, ponieważ:

- wykonawcą Projektu jest podmiot posiadający siedzibę na terytorium Polski i podlegający nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce;

- aktywa, których Projekt dotyczy, znajdują się w całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej – farma wiatrowa zlokalizowana jest na terytorium Polski;

- koszty finansowania zewnętrznego są wykazywane dla celów podatkowych w całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej;

- dochody związane z realizacją Projektu są przez Spółkę osiągane w całości na terytorium Polski lub Unii Europejskiej.

W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, Inwestycja w zakresie realizacji Projektu spełnia warunki formalne, o których mowa w art. 15c ust. 8 pkt 1-4 ustawy o CIT.

Długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej

Przez długoterminowy projekt w zakresie infrastruktury publicznej należy, zgodnie z art. 15c ust.10 ustawy CIT, rozumieć należy projekt służący dostarczeniu, modernizacji, eksploatacji lub utrzymaniu znaczącego składnika aktywów, będącego w ogólnym interesie publicznym. Mając na uwadze powyższe przepisy ustawy o CIT, aby dany projekt mógł zostać uznany za długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej spełnione muszą zostać następujące warunki:

1.   przedmiotem projektu powinien być znaczący składnik aktywów, a zatem stanowić zasoby majątkowe podatnika o wiarygodnie określonej wartości. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2023 r. poz. 120 t.j., dalej: "ustawa o rachunkowości") aktywa to kontrolowane przez jednostkę zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, powstałe w wyniku przeszłych zdarzeń, które spowodują w przyszłości wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych;

2.   celem projektu powinno być dostarczenie, modernizacja lub eksploatacja tego znaczącego składnika aktywów;

3.   projekt powinien być w ogólnym interesie publicznym.

Przesłanka dotycząca znaczącego składnika aktywów jako przedmiotu projektu

Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN, przez pojęcie „znaczący” należy rozumieć: odgrywający ważną rolę. W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, można uznać, że "znaczący" to taki składnik aktywów, który odgrywa istotną rolę w funkcjonowaniu określonej społeczności lub podmiotu oraz przedstawia dużą wartość materialną.

Z uwagi na główny przedmiot działalności Wnioskodawcy, farma wiatrowa wraz z towarzyszącą jej infrastrukturą, która powstała w ramach realizacji Inwestycji jest kluczowym składnikiem aktywów dla funkcjonowania Wnioskodawcy. Bez przeprowadzenia Inwestycji Spółka nie byłaby w stanie podjąć działalności polegającej na wytwarzaniu i dystrybucji energii elektrycznej. Podobnie w perspektywy jej odbiorców, składnik opisany w zdarzeniu przyszłym jest istotny dla polepszenia istniejącej infrastruktury energetycznej.

Przesłanka dotycząca celu realizowanego projektu.

Celem realizacji Projektu jest dostarczanie energii elektrycznej do odbiorców, poprzez eksploatację posiadanej farmy wiatrowej, będącej jak wskazano powyżej, znaczącym składnikiem aktywów Wnioskodawcy. Realizowany Projekt dąży do wypełnienia celów energetycznych ustanowionych przez Państwo Polskie, zapewniając stałe dostawy energii elektrycznej produkowanej z odnawialnych źródeł energii, przy jednoczesnym ograniczeniu wpływu produkcji energii elektrycznej na środowisko.

Przesłanka dotycząca projektu będącego w ogólnym interesie publicznym

Zgodnie z art. 4 ust. 4 Dyrektywy Rady (UE) 2016/1164 z dnia 12 lipca 2016 r. ustanawiającej przepisy mające na celu przeciwdziałanie praktykom unikania opodatkowania, które mają bezpośredni wpływ na funkcjonowanie rynku wewnętrznego (Dz. U.UE. L. z 2016 r. Nr 193, str. 1 z późn. zm.; dalej: "Dyrektywa ATAD"), długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej oznacza projekt służący dostarczeniu, modernizacji, eksploatacji lub utrzymaniu znaczącego składnika aktywów, który to projekt dane państwo członkowskie uważa za będący w ogólnym interesie publicznym. Wobec powyższego, stwierdzić należy, iż ani przepisy Dyrektywy, ani przepisy ustawy o CIT nie definiują pojęcia ogólnego interesu publicznego w kontekście projektu z zakresu infrastruktury publicznej, a zatem, w takiej sytuacji, odwołać należy się do ogólnych zasad wykładni językowej.

Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN przytoczone wyżej pojęcia należy rozumieć następująco:

- „infrastruktura" - są to urządzenia i instytucje usługowe niezbędne do należytego funkcjonowania społeczeństwa i produkcyjnych działów gospodarki,

- „publiczny" - oznacza (i) „dotyczący całego społeczeństwa lub jakiejś zbiorowości" lub (ii) "dostępny lub przeznaczony dla wszystkich",

- „interes" - oznacza (i) pożytek, korzyść lub (ii) przedsięwzięcie przynoszące korzyść materialną.

W związku z tym, przez interes publiczny należałoby rozumieć przedsięwzięcie przynoszące korzyść materialną całemu społeczeństwu lub danej zbiorowości, z dostępnością i przeznaczeniem dla wszystkich.

W ocenie Wnioskodawcy, nie ma wątpliwości, że wykładnia językowa przemawia za uznaniem Inwestycji za projekt z zakresu infrastruktury publicznej - niewątpliwie, Inwestycja polegająca na budowie i eksploatacji farmy wiatrowej, która jest podłączona do krajowej sieci energetycznej służy całemu społeczeństwu poprzez produkcję i dystrybucję energii elektrycznej do szerokiego katalogu odbiorców. Nie ulega również wątpliwości, że z istnienia Inwestycji korzyści odnosi całe społeczeństwo. Jako potencjalni odbiorcy energii elektrycznej wyprodukowanej przez Wnioskodawcę członkowie społeczeństwa mogą bowiem zaspokoić swoje zapotrzebowanie na energię elektryczną.

W świetle powyższego, ograniczenia wynikające z art. 15c ust. 1 ustawy o CIT nie powinny znaleźć zastosowania w odniesieniu do kosztów finansowania dłużnego wynikającego z kredytów i pożyczek wykorzystywanych do sfinansowania Projektu, tj. inwestycji związanej z budową farmy wiatrowej wytwarzającej energię elektryczną.

Orzecznictwo sądów administracyjnych

Przedstawione wyżej stanowisko własne Spółki znajduje oparcie w orzecznictwie sądów administracyjnych

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25 maja 2023 r., sygn. akt. II FSK 2874/20: „Istotna dla wykładni art. 15c ust. 8-10 u.p.d.o.p. jest, jak słusznie zauważył Sąd (WSA), zawarta w powołanym przepisie Dyrektywy definicja długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej. Definicję tę przeniesiono bowiem do art. 15c ust. 8 i 10 u.p.d.o.p. Definicja ta, co także zauważył Sąd (WSA) pierwszej instancji, zawiera określenia nieostre, jak infrastruktura publiczna czy ogólny interes publiczny. Nie oznacza to jednak zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, że znaczenia tych pojęć należy doszukiwać się, jak czyni to organ interpretacyjny, w języku prawnym, poprzez odwołanie się do definicji legalnych zawartych w ustawie z innej gałęzi prawa, skoro ustawa podatkowa do nich nie odsyła, a ponadto nie posługuje się wprost i nie odnosi wprost do skutków podatkowych instytucji zdefiniowanych w innej gałęzi prawa.”

Podobne stanowisko zaprezentował Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 lutego 2023 r., sygn. akt. II FSK 1615/20: „Nieuprawnione jest więc przenoszenie i stosowanie definicji zawartych w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami Dz. U. poz. 344 z 2023 r. (dalej: „u.g.n.”) na inne dziedziny prawa, w tym na prawo podatkowe, zwłaszcza dla celów zdefiniowania pojęć nietożsamych i u.g.n. nieznanych. „Cel publiczny" w rozumieniu art. 6 pkt 2 u.g.n. nie musi więc pokrywać się znaczeniowo z „ogólnym interesem publicznym", o którym mowa w art. 15c ust. 10 Ustawy o CIT".

Z powyższego wynika zatem, że w przypadku pojęcia „długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej” nie należy doszukiwać się jego znaczenia w innych ustawach. Wskazuje jednocześnie, że „projekty długoterminowe” są to projekty o charakterze wieloletnim i trwałym służące dostarczeniu, modernizacji, eksploatacji lub utrzymaniu znaczącego składnika aktywów.

Ponadto jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 kwietnia 2024 r. sygn. I SA/Gd 32/24 zgodnie, z którym: „analiza brzmienia przepisów art. 15c ust. 8-10 u.p.d.o.p. w związku z przepisami Dyrektywy ATAD ustanawiającej przepisy mające na celu przeciwdziałanie praktykom unikania opodatkowania, które mają bezpośredni wpływ na funkcjonowanie rynku wewnętrznego uprawnia do twierdzenia, że wyłączenie limitowania kosztów finansowania zewnętrznego, o którym mowa w ww. przepisach może dotyczyć projektu służącego zapewnieniu bezpieczeństwa energetycznego państwa bez względu na rodzaj źródła energii, a także formę prawną i strukturę właścicielską podmiotu realizującego przedmiotowy projekt, w sytuacji wykazania przez państwo członkowskie, że długoterminowy projekt o charakterze strategicznym będzie realizowany w ogólnym interesie publicznym”. Tożsamy pogląd został wyrażony, także przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 23 października 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 459/19.

Stanowisko Dyrektora KIS w podobnych sprawach

Wnioskodawca wskazuje, że przedstawione powyżej stanowisko odnośnie nie uwzględniania kosztów finansowania dłużnego dotyczącego związanego z opisanym w zdarzeniu przyszłym Projekcie przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, o którym mowa w art. 15c ust 1 ustawy CIT znajduje również uzasadnienie w świetle interpretacji indywidualnych Dyrektora KIS, w tym m.in.:

-    w interpretacji z 20 sierpnia 2025 r. (0111-KDIB1-1.4010.391.2025.2.AW), Dyrektor KIS potwierdził prawidłowość stanowiska wnioskodawcy, biorąc pod uwagę art. 15c ust. 8 i 10 ustawy u.p.d.o.p oraz obowiązujące regulacje Dyrektywy ATAD, iż inwestycja stanowi długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, o którym mowa w art. 15c ust. 10 ustawy o CIT i tym samym na podstawie art. 15c ust. 8 ustawy o CIT, Wnioskodawca nie powinien uwzględniać kosztów finansowania dłużnego (KFD) Inwestycji przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego,

-    w interpretacji z 14 kwietnia 2025 r. (0114-KDIP2-2.4010.61.2025.1.PK), Dyrektor KIS potwierdził stanowisko wnioskodawcy, iż realizacja inwestycji opisanej we wniosku może zostać uznana za długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej w rozumieniu art. 15c ust. 8 i 10 ustawy o CIT. Wnioskodawca nie powinien uwzględniać kosztów finansowania dłużnego wynikających z kredytów (pożyczek) wykorzystywanych do sfinansowania Farm Wiatrowych przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, o którym mowa w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT.

Podsumowanie

Zdaniem Spółki, realizację Inwestycji opisanej w zdarzeniu przyszłym należy uznać za długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej w rozumieniu art.15c ust. 8 i 10 ustawy CIT i tym samym przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego nie uwzględniać kosztów finansowania dłużnego wynikające z zaciągniętych Pożyczek i kredytów wykorzystywanych do sfinansowania budowy farmy wiatrowej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zgodnie z art. 15c ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805, dalej: „updop”):

1. Podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, są obowiązani wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów koszty finansowania dłużnego w części, w jakiej nadwyżka kosztów finansowania dłużnego przekracza wyższą ze wskazanych kwot:

1) kwotę 3 000 000 zł albo

2) kwotę obliczoną według następującego wzoru:

w którym poszczególne symbole oznaczają:

P - zsumowaną wartość przychodów ze wszystkich źródeł przychodów, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym,

Po - przychody o charakterze odsetkowym,

K - sumę kosztów uzyskania przychodów bez pomniejszeń wynikających z niniejszego ustępu,

Am - odpisy amortyzacyjne, o których mowa w art. 16a-16m, zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów,

Kfd - zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów koszty finansowania dłużnego nieuwzględnione w wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, przed dokonaniem pomniejszeń wynikających z niniejszego ustępu.

W myśl art. 15c ust. 3 ustawy updop:

Przez nadwyżkę kosztów finansowania dłużnego rozumie się kwotę, o jaką poniesione przez podatnika koszty finansowania dłużnego, podlegające zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w roku podatkowym, przewyższają uzyskane przez podatnika w tym roku podatkowym podlegające opodatkowaniu przychody o charakterze odsetkowym.

Stosownie do art. 15c ust. 8 updop:

Przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego nie bierze się pod uwagę kosztów finansowania dłużnego wynikających z kredytów (pożyczek) wykorzystywanych do sfinansowania długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej, w przypadku którego spełnione są łącznie następujące warunki:

1) wykonawca projektu podlega opodatkowaniu w państwie członkowskim Unii Europejskiej;

2) aktywa, których projekt dotyczy, znajdują się całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej;

3) koszty finansowania zewnętrznego są wykazywane dla celów podatkowych w całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej;

4) dochody są osiągane w całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej.

Zgodnie z art. 15c ust. 9 updop:

Dochodu wynikającego z długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej nie uwzględnia się przy obliczaniu przychodów i kosztów, o których mowa w ust. 1.

Natomiast w myśl art. 15c ust. 10 updop:

Długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej oznacza projekt służący dostarczeniu, modernizacji, eksploatacji lub utrzymaniu znaczącego składnika aktywów, będący w ogólnym interesie publicznym.

Stosownie do art. 15c ust. 12 updop:

Przez koszty finansowania dłużnego rozumie się wszelkiego rodzaju koszty związane z uzyskaniem od innych podmiotów, w tym od podmiotów niepowiązanych, środków finansowych i z korzystaniem z tych środków, w szczególności odsetki, w tym skapitalizowane lub ujęte w wartości początkowej środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, opłaty, prowizje, premie, część odsetkową raty leasingowej, kary i opłaty za opóźnienie w zapłacie zobowiązań oraz koszty zabezpieczenia zobowiązań, w tym koszty pochodnych instrumentów finansowych, niezależnie na rzecz kogo zostały one poniesione.

Mając na uwadze powyżej wskazane przepisy, aby dany projekt został uznany za długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej spełnione muszą być następujące warunki:

1.  przedmiotem projektu ma być znaczący składnik aktywów, a zatem stanowić zasoby majątkowe podatnika o wiarygodnie określonej wartości. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 120 ze zm., dalej: „ustawa o Rachunkowości”) aktywa to kontrolowane przez jednostkę zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, powstałe w wyniku przeszłych zdarzeń, które spowodują w przyszłości wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych;

2.  celem projektu ma być dostarczenie, modernizacja lub eksploatacja tego znaczącego składnika aktywów;

3.  cel projektu wskazany powyżej ma być w ogólnym interesie publicznym. Pojęcie „interes” oznacza, iż pewien stan lub przedmiot zostaje uznany za „interes” danego podmiotu, ponieważ jest on dla niego wartościowy, korzystny lub przez niego pożądany. W przypadku interesu publicznego pewien stan lub przedmiot jest uznany za wartościowy korzystny lub pożądany przez całe społeczeństwo lub jakąś jego zbiorowość.

Jednocześnie wskazać należy, że uregulowanie przewidziane w art. 15c ust. 8, 9 i 10 ustawy o CIT dotyczy nie wszystkich długoterminowych projektów z zakresu infrastruktury publicznej, lecz tylko takich, które spełniają dodatkowe cztery warunki wskazane w art. 15c ust. 8 ww. ustawy.

Pojęcie infrastruktury publicznej nie zostało zdefiniowane w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych.

Jednakże należy, zauważyć, że przepis art. 15 ust. 8 zawiera – przewidziane dyrektywą Rady (UE) 2016/1164 z dnia 12 lipca 2016 r. ustanawiającą przepisy mające na celu przeciwdziałanie praktykom unikania opodatkowania, które mają bezpośredni wpływ na funkcjonowanie rynku wewnętrznego (dalej: dyrektywa ATAD) – odstępstwo dla pożyczek wykorzystywanych do sfinansowania długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej (spełniających określone kryteria), pozwalające na nieujmowanie ich w nadwyżce kosztów finansowania dłużnego.

Długoterminowym projektem z zakresu infrastruktury publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 4 dyrektywy ATAD jest projekt służący dostarczeniu, modernizacji, eksploatacji lub utrzymaniu znaczącego składnika aktywów, który to projekt dane państwo członkowskie uważa za będący w ogólnym interesie publicznym. Oznacza to, iż dyrektywa nie narzuca w jaki sposób należy rozumieć przesłankę pozostawania w ogólnym interesie publicznym, pozostawiając państwom członkowskim swobodę decyzji w tym zakresie.

Biorąc pod uwagę przedmiot regulacji prawa podatkowego oraz różnorodność występujących w praktyce stanów faktycznych, nie jest zasadne określanie na gruncie przepisów podatkowych uniwersalnego katalogu kryteriów mających znaczenie decydujące o uznaniu danego projektu za służący „ogólnemu interesowi publicznemu”. Poszczególne stany faktyczne powinny być rozpatrywane indywidualnie.

Usługi świadczone w ogólnym interesie to usługi, które organy publiczne państw członkowskich zaliczają do usług służących dobru ogółu i które w związku z tym podlegają szczególnym zobowiązaniom z tytułu świadczenia usług publicznych (przy czym mogą być one świadczone zarówno przez sektor publiczny jak i prywatny). Przykłady usług użyteczności publicznej obejmują m.in. transport publiczny, usługi pocztowe i opiekę zdrowotną. Zbiór ten obejmuje sektor działalności oferujący usługi w ogólnym interesie publicznym, które nie byłyby świadczone na rynku - lub byłyby świadczone na innych warunkach, jeżeli chodzi o jakość, bezpieczeństwo, przystępność cenową, równe traktowanie lub powszechny dostęp - bez interwencji publicznej.

Powszechnie przyjmuje się, że do projektów infrastruktury publicznej zalicza się m.in.:

-    budowa, przebudowa, rozbudowa, modernizacja dróg publicznych, gminnych, powiatowych, wojewódzkich oraz krajowych;

-    uporządkowanie i przygotowanie terenów inwestycyjnych;

-    uzbrojenie terenów inwestycyjnych (infrastruktura wodno-kanalizacyjna, telekomunikacyjna, energetyczna, gazowa);

-    budowa, rozbudowa, przebudowa lub modernizacja sieci ciepłowniczych oraz chłodniczych;

-    budowa, przebudowa, rozbudowa, modernizacja, eksploatacja i utrzymanie infrastruktury transportu publicznego;

-    montaż efektywnego energetycznie oświetlenia ulicznego lub modernizacja oświetlenia ulicznego pod katem zwiększenia jego energooszczędności;

-    budowa, rozbudowa i modernizacja: oczyszczalni ścieków komunalnych, systemów kanalizacji zbiorczej, a także systemów zaopatrzenia w wodę;

-    inwestycje w infrastrukturę wychowania przedszkolnego poprzez budowę i wyposażenie nowych obiektów lub modernizacje istniejących; inwestycje w infrastrukturę dydaktyczną szkół i placówek systemu oświaty kształcenia ogólnego (budowa/modernizacja i wyposażenia, budowa/modernizacja obiektów sportowych);

-    inwestycje w infrastrukturę szkół i placówek systemu oświaty prowadzących kształcenie zawodowe i ustawiczne poprzez budowę/modernizację obiektów i wyposażenie w sprzęt dydaktyczny; inwestycje w infrastrukturę popularyzującą naukę i innowacje;

-    odnowa miejscowości na obszarach wiejskich.

Jako inwestycje publiczne mogą być więc rozumiane te inwestycje, które ze względu na ich znaczenie społeczne, ułatwiają funkcjonowanie społeczeństwa, spełniają podstawowe potrzeby społeczne, zapewniając wypełnianie zadań publicznych.

Dokonując zatem oceny poszczególnych stanów faktycznych pod kątem możliwości zakwalifikowania projektu jako długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej należy uwzględniać m.in. poniższe kryteria:

-    cel wytworzenia, modernizacji czy utrzymania wiąże się z realizacją zadania publicznego w postaci zaspokajania zbiorowych potrzeb ludności o usługowym charakterze działalności i o powszechnej dostępności, wynikającego z przepisów prawa, przy czym podmiot publiczny może realizować te zadania za pomocą podmiotów prywatnych (jeśli pomiot prywatny realizuje zadania wynikające z przepisów prawa, to oznacza, iż ustawodawca uznał te zadania za istotne z punktu widzenia interesu publicznego);

-    właścicielem infrastruktury pozostaje podmiot publiczny (bezpośrednio lub pośrednio);

-    działanie jest cykliczne lub ciągłe - tj. wykonywane na bieżąco i w nieprzerwany sposób.

Zauważyć należy, że projekty incydentalne, jednorazowe częściej związane są z realizacją potrzeb partykularnych niż z interesem publicznym.

Jak wynika z orzecznictwa sądów administracyjnych, definicja długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej zawarta w art. 15c ust. 10 ustawy o CIT, zawiera określenia nieostre, takie jak „infrastruktura publiczna” czy „interes publiczny”. Nie oznacza to jednak, że znaczenia tych pojęć należy doszukiwać się w języku prawnym, poprzez odwołanie się do definicji legalnych zawartych w ustawie z innej gałęzi prawa, skoro ustawa podatkowa do nich nie odsyła, a ponadto nie posługuje się wprost i nie odnosi wprost do skutków podatkowych instytucji zdefiniowanych w innej gałęzi prawa.

Zauważyć także należy, że przepis art. 6 pkt 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 344 ze zm.), zawiera definicję legalną, mającą zastosowanie na gruncie ustawy o gospodarce nieruchomościami. Zasięg tej definicji obejmuje zatem tę ustawę i akty wykonawcze do niej.

Art. 6 ww. ustawy nie określa kryteriów ani sposobów uznawania czegokolwiek za cel publiczny. Zawiera on katalog (spis) różnych czynności, obiektów lub działań, które zalicza się do celów publicznych. Katalog ten jest zamknięty w ramach ustawy o gospodarce nieruchomościami (bo w tej ustawie nie mogą być w innym miejscu wprowadzane cele publiczne inne niż wymienione w art. 6), ale równocześnie otwarty, bo z art. 6 pkt 10 wynika, że kolejne (inne) cele publiczne mogą zostać określone w innych ustawach (co jest w praktyce dość często stosowane). Nie jest dopuszczalne jego poszerzanie w drodze wykładni, ale ograniczenie to dotyczy stosowania ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Ponadto interpretując pojęcie interesu publicznego należy przede wszystkim ocenić, czy dana potrzeba znajduje w obiektywnie określonej sytuacji faktycznej uzasadnienie społeczne z punktu widzenia korzyści, które może przynieść, a wymaga to relatywizacji do konkretnego układu wartości, z uwagi na który nadaje się jej publiczny wymiar. Nie ma przy tym znaczenia, czy inwestycje realizuje podmiot prywatny czy publiczny, jeżeli realizuje w ten sposób interes publiczny (por. wyroki NSA z 20 września 2022 roku, sygn. II FSK 10/20, z 25 maja 2023 roku, sygn. II FSK 2874/20, z 8 lutego 2023 roku, sygn. II FSK 1615/20).

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że realizacja Inwestycji polegająca na budowie oraz eksploatacji farmy wiatrowej może być uznana za realizację celu publicznego. Związku z tym należy zgodzić się z Państwem, że planowane przedsięwzięcie stanowi projekt z zakresu infrastruktury publicznej.

We wniosku zostało przy tym wskazane, że:

- wykonawcą Projektu jest podmiot posiadający siedzibę na terytorium Polski i podlegający nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce;

- aktywa, których Projekt dotyczy, znajdują się w całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej – farma wiatrowa zlokalizowana jest na terytorium Polski;

- koszty finansowania zewnętrznego są wykazywane dla celów podatkowych w całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej;

- dochody związane z realizacją Projektu są przez Spółkę osiągane w całości na terytorium Polski lub Unii Europejskiej;

- eksploatacja farmy wiatrowej przewidziana jest na 29 lat.

W konsekwencji, w analizowanym zdarzeniu przyszłym realizacja inwestycji opisanej we wniosku może zostać uznana za długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej w rozumieniu art. 15c ust. 8 i 10 ustawy o CIT. Tym samym, przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego nie podlegają uwzględnieniu koszty finansowania dłużnego wynikające z zaciągniętych Pożyczek i kredytów wykorzystywanych do sfinansowania budowy farmy wiatrowej.

W związku z powyższym, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia czy Projekt Wnioskodawcy, będzie stanowił długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, o którym mowa w art. 15c ust. 10 ustawy o CIT i tym samym na podstawie art. 15c ust. 8 ustawy o CIT Wnioskodawca nie powinien uwzględniać kosztów finansowania dłużnego związanych z Projektem przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, o której mowa w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Końcowo odnosząc się do powołanych przez Państwo interpretacji indywidualnych, wskazać należy, że dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw podatnika. Zostały wydane określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Nie mogą one zatem przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast organy mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego. Każdą sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

Odnosząc się natomiast do przywołanych przez Państwa wyroków należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.