Interpretacja 0111-KDIB2-1.4010.598.2025.1.AJ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 grudnia 2025 r. za pośrednictwem platformy ePUAP wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy do wartości przychodu ze sprzedaży, o której mowa w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, należy wliczać:

-     kwotę zagranicznego podatku VAT należnego z tytułu sprzedaży rozliczanej w procedurze OSS,

-     kwotę zagranicznego podatku VAT z tytułu sprzedaży lokalnej w innych państwach członkowskich UE, rozliczanego bezpośrednio z zagranicznymi organami podatkowymi,

-     kwotę podatku należnego z tytułu sprzedaży realizowanej w państwach trzecich (poza UE), rozliczanego z organami podatkowymi tych państw,

-     kwotę podatku VAT należnego rozliczanego przez Spółkę z tytułu importu usług w mechanizmie odwrotnego obciążenia,

-     wartości wynikające z nietransakcyjnych przemieszczeń towarów własnych (przesunięć magazynowych), traktowanych na gruncie ustawy o VAT jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów zgodnie z art. 13 ust. 3 ustawy o VAT.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych. Spółka jest również zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”) w Polsce.

Podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest sprzedaż (…). Sprzedaż realizowana jest zarówno na rynku krajowym, jak i na rynkach zagranicznych. W związku z prowadzoną działalnością Spółka dokonuje różnych rodzajów transakcji podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce oraz poza jej terytorium. Poniżej przedstawiono główne rodzaje operacji, które budzą wątpliwości Wnioskodawcy w kontekście ustalenia, czy wartości podatku VAT (lub podatku od wartości dodanej) rozliczanego w ramach tych transakcji powinny zostać uwzględnione przy kalkulacji limitu małego podatnika w rozumieniu ustawy o CIT.

1.      Sprzedaż w procedurze VAT OSS (One Stop Shop):

Spółka dokonuje Wewnątrzwspólnotowej Sprzedaży Towarów na Odległość (dalej: „WSTO”) na rzecz konsumentów w państwach członkowskich UE. Podatek VAT należny od tych transakcji — obliczony według stawki właściwej dla państwa konsumpcji — jest rozliczany w Polsce za pośrednictwem deklaracji VIU-R, w ramach procedury VAT OSS.

2.      Sprzedaż lokalna w innych krajach UE:

Spółka posiada rejestracje do celów VAT w innych krajach Unii Europejskiej (np. Niemcy, Francja, Włochy) w związku z korzystaniem z zagranicznych magazynów dystrubucyjnych (np. w modelu …). Sprzedaż towarów wysyłanych z tych magazynów do odbiorców zlokalizowanych w danym państwie członkowskim podlega opodatkowaniu lokalnym podatkiem od wartości dodanej, który Spółka rozlicza i wpłaca bezpośrednio do właściwych organów podatkowych danego kraju.

3.      Sprzedaż lokalna w krajach trzecich (poza UE):

Spółka prowadzi również sprzedaż towarów z magazynów zlokalizowanych poza terytorium Unii Europejskiej (np. w Wielkiej Brytanii). Sprzedaż ta podlega opodatkowaniu lokalnym podatkiem VAT dla danego państwa trzeciego (np. UK VAT), który Spółka rozlicza i wpłaca bezpośrednio do właściwych organów podatkowych tego państwa.

4.      Import usług:

Spółka nabywa usługi od podmiotów zagranicznych (np. opłaty za korzystanie z platform sprzedażowych oraz usługi reklamowe świadczone przez (…) czy (…)), dla których miejscem świadczenia jest terytorium Polski. W związku z tym Spółka, jako nabywca, jest zobowiązana do rozliczenia podatku VAT należnego w mechanizmie odwrotnego obciążenia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT.

5.      Nietransakcyjne WDT (przesunięcia magazynowe):

W ramach realizowanego modelu logistycznego (np. …) Spółka przemieszcza własne towary z magazynu zlokalizowanego w Polsce do magazynów położonych w innych państwach członkowskich UE. Operacje te nie wiążą się ze zmianą właściciela towarów ani z otrzymaniem zapłaty, gdyż dotyczą wyłącznie przemieszczenia towarów należących do Spółki. Na potrzeby rozliczeń podatkowych i dokumentacyjnych czynności te są traktowane jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów (dalej: „WDT”) zrównana z dostawą towarów w rozumieniu art. 13 ust. 3 ustawy o VAT.

Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca zwraca się z prośbą o potwierdzenie, czy wskazane powyżej zdarzenia gospodarcze, w szczególności podatek VAT rozliczany w związku z tymi transakcjami, wpływają na ustalenie limitu małego podatnika w rozumieniu ustawy o CIT.

Pytania

1)  Czy do wartości przychodu ze sprzedaży, o której mowa w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, należy wliczać kwotę zagranicznego podatku VAT należnego z tytułu sprzedaży rozliczanej w procedurze OSS?

2)  Czy do wartości przychodu ze sprzedaży, o której mowa w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, należy wliczać kwotę zagranicznego podatku VAT z tytułu sprzedaży lokalnej w innych państwach członkowskich UE, rozliczanego bezpośrednio z zagranicznymi organami podatkowymi?

3)  Czy do wartości przychodu ze sprzedaży, o której mowa w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, należy wliczać kwotę podatku należnego z tytułu sprzedaży realizowanej w państwach trzecich (poza UE), rozliczanego z organami podatkowymi tych państw?

4)  Czy do wartości przychodu ze sprzedaży, o której mowa w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, należy wliczać kwotę podatku VAT należnego rozliczanego przez Spółkę z tytułu importu usług w mechanizmie odwrotnego obciążenia?

5)  Czy do wartości przychodu ze sprzedaży, o której mowa w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, należy wliczać wartości wynikające z nietransakcyjnych przemieszczeń towarów własnych (przesunięć magazynowych), traktowanych na gruncie ustawy o VAT jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów zgodnie z art. 13 ust. 3 ustawy o VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

1)  Zdaniem Wnioskodawcy, do wartości przychodu ze sprzedaży, o której mowa w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, nie należy wliczać kwoty zagranicznego podatku VAT należnego z tytułu sprzedaży rozliczanej w procedurze OSS.

2)  Zdaniem Wnioskodawcy, do wartości przychodu ze sprzedaży, o której mowa w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, nie należy wliczać kwoty zagranicznego podatku VAT z tytułu sprzedaży lokalnej w innych państwach członkowskich UE, rozliczanego bezpośrednio z zagranicznymi organami podatkowymi.

3)  Zdaniem Wnioskodawcy, do wartości przychodu ze sprzedaży, o której mowa w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, nie należy wliczać kwoty podatku należnego z tytułu sprzedaży realizowanej w państwach trzecich (poza UE), rozliczanego z organami podatkowymi tych państw.

4)  Zdaniem Wnioskodawcy, do wartości przychodu ze sprzedaży, o której mowa w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, nie należy wliczać kwoty podatku VAT należnego rozliczanego przez Spółkę z tytułu importu usług w mechanizmie odwrotnego obciążenia.

5)  Zdaniem Wnioskodawcy, do wartości przychodu ze sprzedaży, o której mowa w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, nie należy wliczać wartości wynikającej z nietransakcyjnych przemieszczeń towarów własnych (przesunięć magazynowych), traktowanych na gruncie ustawy o VAT jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów zgodnie z art. 13 ust. 3 ustawy o VAT

Uzasadnienie

Ad 1 – Ad 3

Zgodnie z art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, ilekroć w ustawie jest mowa o małym podatniku - oznacza to podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2.000.000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1.000 zł.

Ponadto zgodnie z art. 4a pkt 7, ilekroć w ustawie jest mowa o ustawie o podatku od towarów i usług - oznacza to ustawę z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361, 852, 1473, 1721 i 1911). Skoro zatem ustawodawca w art. 4a pkt 10 CIT posługuje się pojęciem „podatku od towarów i usług”, to w świetle art. 4a pkt 7 ustawy o CIT należy przyjąć, że chodzi o podatek określony w tej właśnie ustawie.

Jak wynika z art. 2 pkt 11 ustawy od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775, z późn. zm., dalej: „ustawa o VAT”), ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o podatku od wartości dodanej - rozumie się przez to podatek od wartości dodanej nakładany na terytorium państwa członkowskiego, z wyjątkiem podatku od towarów i usług nakładanego tą ustawą.

Tym samym ustawodawca wyraźnie rozróżnia w ww. przepisie:

1)  podatek od towarów i usług nakładany na podstawie polskiej ustawy o VAT,

2)  podatki od wartości dodanej nakładane na terytorium innych państw członkowskich.

Skoro ustawa o CIT, poprzez art. 4a pkt 7, odsyła do ustawy o VAT, a ta ustawa w sposób jednoznaczny odróżnia polski podatek od towarów i usług od zagranicznego podatku od wartości dodanej, to pojęcie „podatku od towarów i usług” użyte w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT należy rozumieć jako polski VAT, a nie podatek od wartości dodanej nakładany za granicą.

Ponadto należy wskazać, że w przypadku sprzedaży realizowanej na terytorium państw trzecich (poza Unią Europejską) Spółka rozlicza podatki o charakterze podatku od wartości dodanej (np. brytyjski VAT). Podatki te nie są uregulowane w polskiej ustawie o VAT i nie mieszczą się w żadnej z definicji zawartych w tym akcie prawnym. W szczególności nie są one ani „podatkiem od wartości dodanej”, o którym mowa w art. 2 pkt 11 ustawy o VAT (pojęcie to dotyczy wyłącznie podatków nakładanych w państwach członkowskich UE), ani „podatkiem od towarów i usług” nakładanym na podstawie polskiej ustawy o VAT.

W konsekwencji podatki nakładane na terytorium państw trzecich – choć konstrukcyjnie zbliżone do podatku od wartości dodanej – nie mogą być uznane za „podatek od towarów i usług” w rozumieniu art. 4a pkt 10 ustawy o CIT.

Oznacza to, że podatek rozliczany przez Spółkę z tytułu sprzedaży w krajach trzecich również nie powinien powiększać wartości przychodu ze sprzedaży ustalanej na potrzeby limitu małego podatnika.

W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, kwoty zagranicznych podatków od wartości dodanej, w tym podatku rozliczanego w ramach procedury OSS, podatku należnego z tytułu sprzedaży lokalnej w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej oraz podatków o charakterze podatku od wartości dodanej rozliczanych w państwach trzecich – nie mieszczą się w zakresie pojęcia „podatku od towarów i usług” użytego w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT.

Ad 4

Małym podatnikiem, na podstawie art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, jest podatnik, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2.000.000 euro.

W przypadku importu usług, o którym mowa w art. 2 pkt 9 ustawy o VAT, podatnik jest zobowiązany do wykazania podatku VAT należnego nie z tytułu dokonanej sprzedaży, lecz w związku z nabyciem usług od podmiotu zagranicznego, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT. Obowiązek ten ma charakter wyłącznie techniczny i wynika z konstrukcji mechanizmu odwrotnego obciążenia. Podatek ten nie jest elementem ceny jakiejkolwiek sprzedaży dokonywanej przez Wnioskodawcę i nie wiąże się z osiągnięciem przez niego przychodu ze sprzedaży.

W świetle art. 4a pkt 10 ustawy o CIT do wartości przychodu ze sprzedaży należy doliczyć jedynie VAT należny wynikający z czynności sprzedaży dokonanej przez podatnika. Natomiast VAT należny wykazywany w związku z importem usług nie spełnia tego kryterium, gdyż nie powstaje w następstwie sprzedaży, ale w wyniku rozliczenia transakcji nabycia usług.

Powyższe podejście znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 31 października 2024 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.471.2024.1.BJ, w której organ potwierdził, że VAT należny z tytułu importu usług nie powiększa wartości przychodu ze sprzedaży, o której mowa w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT.

W konsekwencji kwoty podatku VAT rozliczanego przez Spółkę w ramach importu usług nie powinny być doliczane do wartości przychodu ze sprzedaży ustalanego na potrzeby art. 4a pkt 10 ustawy o CIT.

Ad 5

Art. 4a pkt 10 ustawy o CIT odwołuje się do pojęcia „przychodu ze sprzedaży”, które jak wynika z wykładni literalnej odnosi się do sytuacji, w których dochodzi do odpłatnego zbycia towarów lub świadczenia usług, a podatnik uzyskuje z tego tytułu konkretną, wymierną korzyść majątkową. Tymczasem nietransakcyjne przemieszczenie towarów własnych pomiędzy magazynami w różnych krajach nie wiąże się ani ze zmianą właściciela towaru, ani z zapłatą, ani z powstaniem jakiegokolwiek przysporzenia majątkowego po stronie Spółki.

Fakt, że takie przesunięcia są dla potrzeb VAT kwalifikowane jako czynności zrównane z wewnątrzwspólnotową dostawą towarów, nie zmienia ich charakteru ekonomicznego. W ocenie Wnioskodawcy czynność ta nie stanowi sprzedaży ani w znaczeniu cywilnoprawnym, ani w znaczeniu potocznym, ponieważ nie prowadzi do realnego przysporzenia majątkowego podatnika osiągniętego ze sprzedaży, co jest kluczowe na gruncie art. 4a pkt 10 ustawy o CIT. Stanowisko to znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 3 grudnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP2-2.4010.520.2024.1.ASK.

Co więcej, nietransakcyjne WDT nie skutkują powstaniem jakiegokolwiek przychodu podatkowego, ponieważ brak jest elementu odpłatności oraz definitywnego przysporzenia po stronie Spółki. W konsekwencji wartości przypisywane tym przemieszczeniom nie mogą zwiększać wartości przychodu ze sprzedaży, o której mowa w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, nawet jeżeli na gruncie VAT czynności te podlegają odrębnemu udokumentowaniu i raportowaniu.

W konsekwencji, wartości wynikające z nietransakcyjnych przemieszczeń towarów własnych nie powinny być doliczane do wartości przychodu ze sprzedaży ustalanego na potrzeby limitu małego podatnika.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

Stosownie do art. 19 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o CIT:

W myśl art. 4a pkt 10 ustawy o CIT:

Art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, który wprowadza definicję małego podatnika, zawiera sformułowanie „wartość przychodu ze sprzedaży”, które nie zostało zdefiniowane w ustawie o CIT. Nie zawiera ona również definicji legalnej terminu „sprzedaż”, choć ustawodawca wielokrotnie posługuje się nim w ustawie. Termin „sprzedaż” jest używany w języku prawnym i prawniczym, na oznaczenie konkretnej instytucji prawa cywilnego, a także znajduje zastosowanie w szeroko rozumianym obrocie gospodarczym i prywatnym. W znaczeniu potocznym, termin „sprzedaż” dotyczy powszechnie rozumianych świadczeń odpłatnych (wyrażonych w pieniądzu), dokonanych w wyniku porozumienia zawartego między stronami transakcji. Brak definicji ustawowej oraz większe niż w innych działach prawa, znaczenie wykładni językowej, traktowanej jako pierwszoplanowa metoda odkodowania znaczenia normy podatkowej (zob. wyrok NSA z 29 stycznia 2016 r. sygn. akt I FSK 1499/14), wymagają posłużenia się znaczeniem słownikowym, zgodnie z którym „sprzedaż” to „odstępowanie czegoś przez sprzedawcę na własność kupującemu za określoną sumę” (zob. https://sjp.pwn.pl/szukaj/sprzeda%C5%B C%20.html).

Wskazane znaczenie językowe jest bliskie definicji „umowy sprzedaży”, zawartej w art. 535 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071), zgodnie z którym:

Cechami charakteryzującymi transakcję sprzedaży jest występowanie przynajmniej dwóch stron, swoboda zawierania umów, ustalona cena, dokonywanie jej na wolnym rynku, składanie ofert, możliwość wyboru stron umowy.

Ponadto, pojęcia „wartość przychodu ze sprzedaży” nie należy utożsamiać z pojęciem przychodu podatkowego. W związku z tym należy dokonać literalnej wykładni tego pojęcia. Dokonując zatem literalnej wykładni tego pojęcia – przy obliczaniu powyższego limitu należy uwzględnić wszelkie przychody ze sprzedaży danego podatnika, w tym także zwolnione od podatku dochodowego, z wyłączeniem przychodów osiąganych z innego tytułu niż sprzedaż.

Taka wykładnia sformułowania „przychodu ze sprzedaży” koreluje z tożsamą regulacją zawartą w art. 2 pkt 25 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm., dalej „ustawa o VAT”), w myśl której:

Ustalając więc status małego podatnika, uprawniający do zastosowania 9% stawki podatku dochodowego od osób prawnych, przy obliczaniu limitu na podstawie art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, należy uwzględnić wszelkie przychody ze sprzedaży danego podatnika, w tym także zwolnione od podatku dochodowego, z wyłączeniem przychodów osiąganych z innego tytułu niż sprzedaż.

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT:

W tym miejscu zauważyć należy, że odwołanie się do definicji „sprzedaży” zawartej w ustawie o podatku od towarów i usług, dla potrzeb ustalenia „wartości przychodów ze sprzedaży” w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawsze jest uzasadnione.

Wskazać bowiem należy na możliwe istotne rozbieżności, które mogą powstać pomiędzy wartością sprzedaży ustaloną na podstawie ustawy o podatku od towarów i usług, a przychodem ze sprzedaży wg ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Istnieją bowiem sytuacje, w których określona sprzedaż nie podlega podatkowi VAT (np. sprzedaż usług poza terytorium kraju), a podlega podatkowi dochodowemu od osób prawnych i odwrotnie sprzedaż, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

W opisie sprawy wskazali Państwo, że podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest sprzedaż (…). Sprzedaż realizowana jest zarówno na rynku krajowym, jak i na rynkach zagranicznych. W związku z prowadzoną działalnością Spółka dokonuje różnych rodzajów transakcji podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce oraz poza jej terytorium. Przedmiotem Państwa wątpliwości, jest m.in. kwestia ustalenia, czy do wartości przychodu ze sprzedaży, o której mowa w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, należy wliczać:

-     kwotę zagranicznego podatku VAT należnego z tytułu sprzedaży rozliczanej w procedurze OSS,

-     kwotę zagranicznego podatku VAT z tytułu sprzedaży lokalnej w innych państwach członkowskich UE, rozliczanego bezpośrednio z zagranicznymi organami podatkowymi,

-     kwotę podatku należnego z tytułu sprzedaży realizowanej w państwach trzecich (poza UE), rozliczanego z organami podatkowymi tych państw.

Odnosząc się do powyższych wątpliwości ujętych w pytaniach nr 1, nr 2 i nr 3 wskazać ponownie należy, że z art. 4a pkt 10 ustawy o CIT jednoznacznie wynika ciążący na podatniku obowiązek doliczenia do przychodu wartości kwoty podatku VAT, dla potrzeb ustalenia, czy podatnik mieści się w granicach wskazanego w przepisie limitu.

We wniosku wskazali Państwo, że dokonują Państwo Wewnątrzwspólnotowej Sprzedaży Towarów na Odległość na rzecz konsumentów w państwach członkowskich UE, gdzie podatek należnych od tych transakcji jest rozliczany w Polsce za pośrednictwem deklaracji VIU-R, w ramach procedury VAT OSS. Prowadzą Państwo również sprzedaż w innych krajach UE w związku z korzystaniem z zagranicznych magazynów dystrybucyjnych odbiorców zlokalizowanych w danym państwie członkowskim oraz sprzedaż towarów z magazynów zlokalizowanych poza terytorium Unii Europejskiej. Wskazali Państwo, że sprzedaż w innych krajach UE podlega opodatkowaniu lokalnym podatkiem od wartości dodanej, a sprzedaż w krajach trzecich (poza UE) podlega opodatkowaniu lokalnym podatkiem VAT dla danego państwa trzeciego (np. UK VAT). Zarówno podatek od wartości dodanej, jak i lokalny podatek VAT dla danego państwa trzeciego rozliczają Państwo i wpłacają bezpośrednio do właściwych organów podatkowych danego państwa.

Zauważyć należy, że przepisy ustawy o CIT nie przewidują odmiennych zasad wobec podatników dokonujących transakcji z podmiotami w kraju bądź podmiotami zagranicznymi, co oznacza, że również w transakcjach z podmiotami zagranicznymi na podatniku ciąży obowiązek doliczenia kwoty podatku należnego VAT. Wskazać również należy, że powyższe dotyczy transakcji z podmiotami z obszaru Unii Europejskiej, jak również z podmiotami spoza Unii.

Podatek od wartości dodanej lub podatek o podobnym charakterze naliczany przez podatników w krajach spoza Unii Europejskiej, w kontekście definicji małego podatnika, należy traktować jako odpowiednik podatku od towarów i usług.

Zatem Państwa stanowisko, w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1-3, zgodnie z którym kwoty zagranicznych podatków od wartości dodanej, w tym podatku rozliczanego w ramach procedury OSS, podatku należnego z tytułu sprzedaży lokalnej w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej oraz podatków o charakterze podatku od wartości dodanej rozliczanych w państwach trzecich – nie mieszczą się w zakresie pojęcia „podatku od towarów i usług” użytego w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT należy uznać za nieprawidłowe.

Odnosząc się natomiast do kwestii ustalenia, czy do wartości przychodu ze sprzedaży, o której mowa w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, należy wliczać kwotę podatku VAT należnego rozliczanego przez Spółkę z tytułu importu usług w mechanizmie odwrotnego obciążenia, należy zauważyć, że zastosowanie mechanizmu odwrotnego obciążenia oznacza przesunięcie obowiązku rozliczenia podatku od towarów i usług na usługobiorcę lub nabywcę towarów. Zastosowanie mechanizmu odwrotnego obciążenia nie oznacza natomiast, że w przypadku danej transakcji podatek należny VAT nie wystąpi.

Wystąpi on bowiem w związku z czynnością opodatkowaną dostawy towarów lub świadczenia usługi, która dokonana zostanie przez usługodawcę lub dostawcę i nadal z tą transakcją będzie identyfikowany. Mechanizm odwrotnego obciążenia przenosi jedynie obowiązek rozliczenia tego podatku na usługobiorcę lub nabywcę towarów, tj. podatnika na rzecz którego są świadczone usługi lub dokonywana jest dostawa towarów.

W opisie stanu faktycznego, wskazali Państwo, że nabywają usługi od podmiotów zagranicznych (np. opłaty za korzystanie z platform sprzedażowych oraz usługi reklamowe), dla których miejsce świadczenia jest terytorium Polski. W związku z tym Państwo, jako nabywca, są zobowiązani do rozliczenia podatku VAT należnego w mechanizmie odwrotnego obciążenia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT.

W sytuacji, gdy to Państwo są nabywcą, tj. nie osiągają przychodu ze sprzedaży, oczywistym jest, że - niezależnie od faktu, kto „fizycznie” uiszcza VAT od transakcji - kwota podatku VAT nie powinna być brana pod uwagę przez nabywcę (a więc Państwa) przy obliczaniu limitu przychodu ze sprzedaży dla celów ustalenia statusu małego podatnika. Państwo jako nabywca nie dokonuje bowiem sprzedaży.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 należy uznać za prawidłowe.

Ostatnia Państwa wątpliwość dotyczy ustalenia, czy do wartości przychodu ze sprzedaży, o której mowa w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT, należy wliczać wartości wynikające z nietransakcyjnych przemieszczeń towarów własnych (przesunięć magazynowych), traktowanych na gruncie ustawy o VAT jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów zgodnie z art. 13 ust. 3 ustawy o VAT.

Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że w ramach realizowanego modelu logistycznego Spółka przemieszcza własne towary z magazynu zlokalizowanego w Polsce do magazynów położonych w innych państwach członkowskich UE. Operacje te nie wiążą się ze zmianą właściciela towarów ani z otrzymaniem zapłaty, gdyż dotyczą wyłącznie przemieszczenia towarów należących do Państwa.

W tym miejscu wskazać ponownie należy, że termin „sprzedaż” użyty w art. 4a pkt 10 ustawy o CIT należy rozumieć zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, zgodnie z którą sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zauważyć, należy, że w przypadku nietransakcyjnego przemieszczenie towarów, o którym mowa we wniosku nie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem na inny podmiot – to Państwo są cały czas właścicielem towaru. Wskazana czynność ma jedynie charakter logistyczny, który nie powoduje powstania przychodu podatkowego. Jak sami Państwo wskazali nie otrzymują zapłaty za przesunięty towar do własnego magazynu.

Mając na uwadze powyższe uznać należy, że nietransakcyjne przemieszczenie towarów nie może zwiększać wartości przychodu ze sprzedaży, ponieważ nie spełnia definicji przychodu na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zatem, Państwa stanowisko zgodnie, z którym wartości wynikające z nietransakcyjnych przemieszczeń towarów własnych nie powinny być doliczane do wartości przychodu ze sprzedaży ustalonego na potrzeby limitu małego podatnika - jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa we wniosku i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, iż rozstrzygnięcia w nich zawarte nie są wiążące dla Organu. Interpretacje organów podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…) Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.