Zawarcie umowy pożyczki pieniężnej nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych w Polsce na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) w zw. Z art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, a w konsekwencji nie ciąży obowiązek złożenia deklaracji PCC 3 i zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych (PCC).
Podatnik, osoba fizyczna mająca miejsce zamieszkania w Polsce, zawarł w 2025 roku umowę pożyczki pieniężnej z przyjacielem będącym niemieckim rezydentem podatkowym. Umowa została podpisana w Niemczech, a środki pieniężne w momencie zawarcia umowy znajdowały się na niemieckim rachunku bankowym pożyczkodawcy. Pożyczka była wypłacana w transzach bezpośrednio na rachunek polskiego dewelopera…
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
(…) 2026 r. wpłynął Pana wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy pożyczki pieniężnej za granicą.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
(…) 2025 r. zawarł Pan umowę pożyczki pieniężnej z pożyczkodawcą - przyjacielem - osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania w Niemczech. Umowa została zawarta i fizycznie podpisana (podpisy odręczne) przez obie strony jednocześnie poza terytorium Polski (Niemcy; miejscowość (…)).
Pożyczka ma charakter pożyczki prywatnej; pożyczkodawca nie udziela pożyczek w ramach działalności gospodarczej.
Pożyczkodawca jest niemieckim rezydentem podatkowym i nie ma miejsca zamieszkania w Polsce.
W chwili zawarcia umowy środki pieniężne będące przedmiotem pożyczki będą znajdowały się na rachunku bankowym pożyczkodawcy prowadzonym w banku w Niemczech (nazwa banku - (…)). Umowa określa łączną kwotę pożyczki na (…) euro.
Wypłata nastąpiła w transzach (harmonogram), jako wykonanie tej samej umowy, przy czym suma wypłat była znana w dniu zawarcia umowy. Pożyczkodawca dokonywał wypłat przelewami z niemieckiego rachunku bankowego bezpośrednio na rachunek bankowy polskiego dewelopera (zapłata ceny oraz kosztów wykończenia domu), a nie na Pana rachunek bankowy (za wyjątkiem ostatniej transzy, która jest przeznaczona na wykończenie nieruchomości).
W razie potrzeby technicznej po stronie dewelopera, kwoty mogą zostać przewalutowane na złotówki w ramach rozliczenia bankowego/po stronie odbiorcy.
Spłata pożyczki będzie dokonywana przez Pana w euro na rachunek bankowy pożyczkodawcy prowadzony w Niemczech. Celem pożyczki jest zakup i wykończenie domu w Polsce. Pożyczka jest oprocentowana.
Pytanie
Czy w zaistniałym stanie faktycznym zawarcie wyżej opisanej umowy pożyczki pieniężnej podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych w Polsce na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) w zw. Z art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, a w konsekwencji czy ciąży na Panu obowiązek złożenia deklaracji PCC 3 i zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych (PCC)?
Pana stanowisko w sprawie
Pana zdaniem, pożyczka nie podlega opodatkowaniu PCC w Polsce, ponieważ nie spełnia przesłanek terytorialnych z art. 1 ust. 4 ustawy o PCC - środki pieniężne w chwili zawarcia umowy znajdują się za granicą, sama czynność (zawarcie umowy) jest dokonana za granicą - w konsekwencji nie jest spełniony warunek „dokonania czynności na terytorium Polski” wymagany przez art. 1 ust. 4 pkt 2 dla rzeczy znajdujących się za granicą. Nie ma Pan zatem obowiązku złożenia deklaracji PCC-3 ani zapłaty podatku PCC.
Umowa pożyczki pieniędzy jako taka mieści się w katalogu czynności z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o PCC.
Opodatkowanie PCC jest ograniczone terytorialnie art. 1 ust. 4. Jeżeli przedmiotem są rzeczy za granicą, PCC wystąpi wyłącznie przy łącznym spełnieniu warunków z art. 1 ust. 4 pkt 2: nabywca ma miejsce zamieszkania w Polsce oraz czynność została dokonana w Polsce.
W opisanym zdarzeniu Pana miejsce zamieszkania jest w Polsce, ale umowa pożyczki została dokonana poza terytorium Polski (Niemcy). Zatem nie zachodzi łączne spełnienie przesłanek art. 1 ust. 4 pkt 2.
Fakt, że wykonanie umowy polega na przelewach na rachunek dewelopera w Polsce, nie przesądza o „dokonaniu czynności” w Polsce oraz nie zmienia położenia środków w chwili zawarcia umowy, które jest istotne dla testu z art. 1 ust. 4.
W konsekwencji, czynność nie podlega PCC, a więc nie powstaje obowiązek z art. 3, nie występuje podatek do obliczenia według art. 6-7 i nie aktualizuje się obowiązek deklaracyjno-płatniczy z art. 10 ustawy o PCC.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 295, dalej „ustawa o PCC”):
Podatkowi podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.
Na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2 powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej.
Zgodnie z art. 4 pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5, ciąży przy umowie pożyczki i umowie depozytu nieprawidłowego - na biorącym pożyczkę lub przechowawcy.
Stosownie do treści art. 6 ust. 1 pkt 7 cytowanej ustawy:
Podstawę opodatkowania przy umowie pożyczki - stanowi kwota lub wartość pożyczki, a w przypadku umowy określającej, że wypłata środków pieniężnych nastąpi niejednokrotnie i ich suma nie jest znana w chwili zawarcia umowy - kwota każdorazowej wypłaty środków pieniężnych.
Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
Stawka podatku od umowy pożyczki wynosi - 0,5%, z zastrzeżeniem ust. 5.
W związku z powyższymi regulacjami prawnymi należy stwierdzić, że umowa pożyczki podlega generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych i obowiązek uiszczenia tego podatku ciąży na biorącym pożyczkę.
Zgodnie z art. 1 ust. 4 ustawy o PCC:
Czynności cywilnoprawne podlegają podatkowi, z zastrzeżeniem ust. 4a i 5, jeżeli ich przedmiotem są:
1) rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2) rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku, gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Z treści powołanego przepisu wynika, że umowa pożyczki podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeżeli w chwili zawarcia umowy jej przedmiot, tj. pieniądze znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wówczas nie ma znaczenia, gdzie umowa zostanie zawarta i gdzie mają miejsce zamieszkania (siedzibę) strony umowy.
Pożyczka podlega również podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeśli pieniądze będące przedmiotem pożyczki w chwili jej zawarcia znajdują się za granicą, ale nabywca - pożyczkobiorca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność zostanie dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Z przedstawionego przez Pana stanu faktycznego wynika, że umowa pożyczki została zawarta poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, tj. w Niemczech. Środki pieniężne będące przedmiotem umowy pożyczki, w momencie zawarcia umowy pożyczki (tj. (…) 2025 r.) również znajdowały się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Zatem, zawarta umowa pożyczki nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych i tym samym nie miał Pan obowiązku złożenia z tego tytułu deklaracji PCC-3 oraz zapłaty podatku.
Pana stanowisko należy więc uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów w i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo