Wnioskodawczyni, osoba fizyczna, nabyła w 2019 roku w drodze darowizny od ojca udział w wysokości 2/4 w nieruchomości, gdzie budynek znajdował się w stanie technicznym uniemożliwiającym zamieszkanie – pozbawiony instalacji, tynków i podłóg, będący w trakcie kapitalnej przebudowy na podstawie pozwolenia na budowę. Od tego czasu trwają prace budowlane, część mieszkalna pozostaje w stanie surowym…
Interpretacja indywidualna
- stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
8 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
Uzupełniła go Pani 8 marca 2026 r. - w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
(…) r. nabyła Pani w drodze darowizny od ojca udział w wysokości 2/4 w nieruchomości położonej w (…). W dacie nabycia przedmiotowy budynek znajdował się w stanie technicznym całkowicie uniemożliwiającym zamieszkanie lub realizację jakichkolwiek funkcji mieszkalnych. Obiekt był w trakcie przygotowanej, gruntownej przebudowy - wewnątrz wykonano demontaż wszystkich instalacji (wod-kan, elektrycznej, grzewczej), usunięto podłogi oraz skuto tynki. Budynek posiadał jedynie elementy konstrukcyjne i nie był wyposażony w media ani urządzenia sanitarne niezbędne do bytowania ludzi. Przed dokonaniem darowizny, tj. 15 lipca 2019 r., złożono wniosek o warunki zabudowy, a 25 października 2019 r. zatwierdzono projekt budowlany obejmujący kapitalną przebudowę obiektu i wydano pozwolenie na budowę. Od 16 grudnia 2019 r. do dnia dzisiejszego na nieruchomości trwają intensywne prace budowlane. Na ten moment wykończono jedynie lokale usługowe na parterze, natomiast część mieszkalna pozostaje w stanie surowym, bez odbioru technicznego przez Państwowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Ponadto, od 1 stycznia 2020 r. nieruchomość jest w całości oddana w użyczenie na cele prowadzonej działalności gospodarczej darczyńcy. Nigdy nie zamieszkiwała Pani w przedmiotowym obiekcie, nie zaspokajała w nim potrzeb mieszkaniowych, a z uwagi na brak odbiorów i stan techniczny, obiekt ten w świetle prawa budowlanego nie funkcjonuje jako budynek mieszkalny oddany do użytkowania. Planuje Pani obecnie zakup swojego pierwszego, samodzielnego lokalu mieszkalnego i zamierza skorzystać ze zwolnienia z PCC na podstawie art. 9 pkt 17 ustawy o PCC.
W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 8 marca 2026 r. wskazała Pani, że budynek (…) nie może służyć zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych. W dacie nabycia udziału, obiekt był pozbawiony podstawowych instalacji (wodno-kanalizacyjnej, grzewczej, elektrycznej), tynków oraz podłóg, co uniemożliwiało realizację w nim funkcji bytowych. Obecnie, budynek jest w trakcie przebudowy i nie został oddany do użytkowania. Nie ma więc możliwości zamieszkiwania w nim.
W okresie posiadania przez Panią udziału (od 9 września 2019 r.) budynek nigdy nie był zamieszkany. Powodem braku zamieszkania jest stan techniczny obiektu - brak mediów, podłóg, instalacji i tynków od momentu nabycia udziału i trwająca od 16 grudnia 2019 r. kapitalna przebudowa, która wyklucza budynek z użytkowania. Budynek w dalekiej przeszłości (kilkanaście lat temu) był zamieszkany, natomiast w dacie nabycia udziału (9 września 2019 r.) był de facto jedynie konstrukcją budowlaną w trakcie procesu inwestycyjnego (wniosek o warunki zabudowy z dnia 15 lipca 2019 r.).
Wskazuje Pani, że budynek w jego obecnym stanie techniczno-użytkowym nigdy nie został oddany do użytkowania. Nieruchomość nabyto w stanie wymagającym kapitalnego remontu; obiekt nie spełniał i nie spełnia wymogów dla pomieszczeń mieszkalnych.
W stosunku do części mieszkalnej budynku nie uzyskano pozwolenia na użytkowanie ani nie dokonano skutecznego zawiadomienia o zakończeniu budowy. Zgodnie z aktualnym stanem prawnym, inwestycja jest w toku (na podstawie pozwolenia na budowę z 25 października 2019 r.), a część mieszkalna pozostaje w stanie surowym.
Aktualnie nie posiada Pani decyzji o nakazie rozbiórki ani decyzji o zakazie użytkowania. Brak konieczności wydania zakazu użytkowania wynika z faktu, że budynek (w części mieszkalnej) nigdy nie został formalnie oddany do użytkowania, więc zgodnie z Prawem budowlanym jego użytkowanie jest z mocy prawa niemożliwe do czasu zakończenia inwestycji.
W okresie od 9 września 2019 r. budynek nie był objęty decyzją o nakazie rozbiórki ani zakazie użytkowania. Stan techniczny obiektu jest wynikiem planowanych prac budowlanych i demontażu instalacji przez poprzedniego właściciela, a nie sankcji administracyjnych.
Oświadcza Pani, że poza opisanym we wniosku udziałem w wysokości 2/4 w nieruchomości (…), nigdy wcześniej nie posiadała (ani obecnie nie posiada) prawa własności innego lokalu mieszkalnego, budynku mieszkalnego jednorodzinnego, ani spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego. Nie posiadała Pani również udziałów w takich prawach.
Nie nabyła Pani wcześniej żadnych innych praw.
Pytanie
Czy w opisanym stanie faktycznym posiadanie przez Panią udziału w wysokości 2/4 w nieruchomości, która nie posiada cech użytkowych budynku mieszkalnego, wyklucza możliwość skorzystania ze zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 9 pkt 17 przy zakupie pierwszego mieszkania?
Pani stanowisko w sprawie
Pani zdaniem, posiadanie udziału 2/4 w opisanej nieruchomości nie wyklucza możliwości skorzystania ze zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych przy zakupie pierwszego samodzielnego lokalu mieszkalnego.
Uzasadnienie:
Brak cech budynku mieszkalnego:
Ustawa o PCC nie definiuje pojęcia „budynku mieszkalnego”. Zgodnie z utrwaloną linią interpretacyjną (np. 0111-KDIB2-1.4014.545.2023.1.AS), o charakterze obiektu decyduje jego rzeczywista funkcja użytkowa. Skoro posiadany udział dotyczy obiektu pozbawionego instalacji, tynków i podłóg, który jest w trakcie kapitalnej przebudowy, nie spełnia on definicji budynku mieszkalnego w rozumieniu ustawy.
Obiekt w budowie:
Zgodnie z Prawem budowlanym, dopóki część mieszkalna nie posiada odbioru technicznego i decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, mamy do czynienia z „inwestycją w toku”, a nie z gotowym lokalem/budynkiem mieszkalnym.
Cel przepisu: Celem art. 9 pkt 17 ustawy o PCC jest wsparcie osób w nabyciu ich pierwszej nieruchomości służącej zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych. Po otrzymaniu udziałów nie zamieszkiwała Pani w przedmiotowym budynku i ze względu na jego stan techniczny nie mogła tam zaspokajać potrzeb bytowych. Nieruchomość ta służy wyłącznie celom gospodarczym darczyńcy. W związku z powyższym, uważa Pani, że na dzień planowanego zakupu mieszkania spełnia warunek nieposiadania wcześniej innego budynku mieszkalnego.
Oświadcza Pani, że w wyniku uzupełnienia opisu stanu faktycznego (doprecyzowanie dat i szczegółów technicznych budynku), jej własne stanowisko w sprawie oceny prawnej nie uległo zmianie. Podtrzymuje Pani, że:
- Posiadany udział 2/4 w nieruchomości (…) nie dotyczy „budynku mieszkalnego” w rozumieniu art. 9 pkt 17 ustawy o PCC, ponieważ obiekt ten w dacie nabycia i obecnie nie posiada żadnych cech użytkowych pozwalających na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych (brak instalacji, mediów, tynków i podłóg).
- Zgodnie z Prawem budowlanym, dopóki inwestycja nie zostanie zakończona i nie zostanie uzyskane pozwolenie na użytkowanie (lub skuteczne zawiadomienie o zakończeniu budowy), mamy do czynienia z obiektem w budowie, a nie z budynkiem mieszkalnym zdatnym do użytku.
- Fakt, że nie posiada i nigdy nie posiadała Pani żadnych innych praw do lokali mieszkalnych ani domów jednorodzinnych, w pełni uzasadnia prawo do skorzystania ze zwolnienia z podatku PCC przy zakupie pierwszego, samodzielnego lokalu mieszkalnego.
W związku z powyższym, opisane doprecyzowanie stanu faktycznego potwierdza pierwotną tezę, że udział w „ruinie” nie stanowi przeszkody do skorzystania z ustawowego zwolnienia.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 191) :
Podatkowi podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.
W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej.
Na podstawie art. 4 pkt 1 ww. ustawy:
Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 5, ciąży przy umowie sprzedaży - na kupującym.
Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
Obowiązek zapłaty podatku ciąży na podatnikach tego podatku.
W oparciu o art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
Podstawę opodatkowania stanowi - przy umowie sprzedaży - wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego.
Wartość rynkową określa się na zasadach wskazanych w art. 6 ust. 2 ww. ustawy, w myśl którego:
Wartość rynkową przedmiotu czynności cywilnoprawnych określa się na podstawie przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia dokonania tej czynności, bez odliczania długów i ciężarów.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) ww. ustawy:
Stawki podatku wynoszą od umowy sprzedaży nieruchomości, rzeczy ruchomych, prawa użytkowania wieczystego, własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz wynikających z przepisów prawa spółdzielczego: prawa do domu jednorodzinnego oraz prawa do lokalu w małym domu mieszkalnym - 2%.
Umowa sprzedaży rzeczy i praw majątkowych podlega generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, a obowiązek uiszczenia podatku ciąży na kupującym. W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano jednak sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest zwolniona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
W myśl art. 9 pkt 17 ww. ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż, której przedmiotem jest prawo własności lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, prawo własności budynku mieszkalnego jednorodzinnego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu dotyczące lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego, jeżeli kupującym jest osoba fizyczna lub osoby fizyczne, którym w dniu sprzedaży i przed tym dniem nie przysługiwało żadne z tych praw ani udział w tych prawach, chyba że udział ten nie przekracza lub nie przekraczał 50% i został nabyty w drodze dziedziczenia.
Zatem zgodnie z powołanym powyżej przepisem, zwolniona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych będzie sprzedaż, której przedmiotem jest:
- prawo własności lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość,
- prawo własności budynku mieszkalnego jednorodzinnego,
- spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu dotyczące lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego,
jeżeli kupującym jest osoba fizyczna lub osoby fizyczne, którym w dniu sprzedaży i przed tym dniem nie przysługiwało żadne z tych praw ani udział w tych prawach. W przypadku, w którym kupującemu przysługuje lub przysługiwał udział w opisywanych prawach nabyty tytułem dziedziczenia - by mogło być zastosowane zwolnienie - wielkość przysługującego mu udziału nie może przekroczyć 50%. Zatem tylko posiadanie (w przeszłości lub w dacie zakupu) ww. praw, nabyte w drodze dziedziczenia (i to w określonym udziale), nie stanowi przeszkody do zastosowania ww. ulgi.
Stosownie do treści art. 10 ust. 2 i 3 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
Notariusze są płatnikami podatku od czynności cywilnoprawnych dokonywanych w formie aktu notarialnego.
Płatnicy obowiązani są uzależnić dokonanie czynności cywilnoprawnej od uprzedniego zapłacenia podatku.
Pani wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy posiadanie przez Panią nabytego w drodze darowizny udziału w wysokości 2/4 w nieruchomości, która nie posiada cech użytkowych budynku mieszkalnego, wyklucza możliwość skorzystania ze zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 9 pkt 17 przy zakupie pierwszego mieszkania.
Pani zdaniem, posiadanie udziału 2/4 w opisanej nieruchomości nie wyklucza możliwości skorzystania ze zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych przy zakupie pierwszego samodzielnego lokalu mieszkalnego.
Z Pani stanowiskiem nie można się zgodzić.
Aby skorzystać ze zwolnienia zawartego w art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych kupujący musi spełniać warunek nieposiadania wcześniej nieruchomości mieszkaniowych czy też spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego/budynku mieszkalnego lub udziału w niej lub w ww. prawach, chyba że udział ten nie przekracza lub nie przekraczał 50% i został nabyty w drodze dziedziczenia.
We wniosku wskazała Pani, że budynek (…) w którym udział w wysokości 1/2 nabyła Pani w drodze darowizny, nie może służyć zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych. W dacie nabycia udziału, obiekt był pozbawiony podstawowych instalacji (wodno-kanalizacyjnej, grzewczej, elektrycznej), tynków oraz podłóg, co uniemożliwiało realizację w nim funkcji bytowych. Obecnie, budynek jest w trakcie przebudowy na podstawie udzielonego pozwolenia na budowę i nie został oddany do użytkowania. Nie ma więc możliwości zamieszkiwania w nim.
W okresie posiadania udziału przez Panią (od 9 września 2019 r.) budynek nie był zamieszkany, z powodu jego stanu technicznego i późniejszej przebudowy. Budynek w dalekiej przeszłości (kilkanaście lat temu) był zamieszkany, natomiast w dacie nabycia udziału (9 września 2019 r.) był jedynie konstrukcją budowlaną w trakcie procesu inwestycyjnego (wniosek o warunki zabudowy z 15 lipca 2019 r.).
W stosunku do części mieszkalnej budynku nie uzyskano pozwolenia na użytkowanie ani nie dokonano skutecznego zawiadomienia o zakończeniu budowy. Zgodnie z aktualnym stanem prawnym, inwestycja jest w toku (na podstawie pozwolenia na budowę z 25 października 2019 r.), a część mieszkalna pozostaje w stanie surowym.
Nie posiada Pani decyzji o nakazie rozbiórki ani decyzji o zakazie użytkowania. Brak konieczności wydania zakazu użytkowania wynika z faktu, że budynek (w części mieszkalnej) nigdy nie został formalnie oddany do użytkowania, więc zgodnie z Prawem budowlanym jego użytkowanie jest z mocy prawa niemożliwe do czasu zakończenia inwestycji.
Zarówno ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych, jak i Kodeks cywilny nie definiują pojęć „budynek mieszkalny jednorodzinny” i „budynek”. W takiej sytuacji, na gruncie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, należy dopuścić możliwość odwołania się do definicji budynku z ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.).
Zgodnie z art. 3 pkt 2 i 2a ww. ustawy:
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach;
budynku mieszkalnym jednorodzinnym - należy przez to rozumieć budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku.
W doktrynie przyjmuje się, że w świetle wyżej przedstawionych definicji, warunkiem uznania budynku za mieszkalny jednorodzinny, jest przede wszystkim to, aby służył on zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych i stanowił konstrukcyjnie samodzielną całość.
W celu ustalenia, czy będący w Pani posiadaniu budynek mieszkalny faktycznie nie może służyć zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych nie możemy opierać się jedynie na subiektywnej opinii wyrażonej w opisie sprawy, tj. przez stwierdzenie, że w dacie nabycia przedmiotowy budynek znajdował się w stanie technicznym całkowicie uniemożliwiającym zamieszkanie lub realizację jakichkolwiek funkcji mieszkalnych. Należy ustalić czy budynek nie służył lub nie mógł służyć zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, tj. czy była wydana decyzja organu nadzoru budowlanego nakazująca rozbiórkę tego budynku lub zakazująca jego użytkowanie i czy przez cały okres posiadania tego budynku był on objęty powyższymi decyzjami organu nadzoru budowlanego.
W myśl art. 66 ust. 1, 1a i 2 ustawy Prawo budowlane:
W przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany:
1) może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo
2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku, albo
3) jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo
4) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia
- organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku.
W przypadku stwierdzenia nieuzasadnionych względami technicznymi lub użytkowymi ingerencji lub naruszenia wymagań dotyczących obiektu budowlanego, których charakter uniemożliwia lub znacznie utrudnia użytkowanie go do celów mieszkalnych, organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie skutków ingerencji lub naruszeń lub przywrócenie stanu poprzedniego. Decyzja podlega natychmiastowemu wykonaniu i może być ogłoszona ustnie.
W decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1-3, organ nadzoru budowlanego może zakazać użytkowania obiektu budowlanego lub jego części do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Decyzja o zakazie użytkowania obiektu, jeżeli występują okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu i może być ogłoszona ustnie.
Zgodnie z art. 67 ww. ustawy:
Jeżeli nieużytkowany lub niewykończony obiekt budowlany nie nadaje się do remontu, odbudowy lub wykończenia, organ nadzoru budowlanego wydaje decyzję nakazującą właścicielowi lub zarządcy rozbiórkę tego obiektu i uporządkowanie terenu oraz określającą terminy przystąpienia do tych robót i ich zakończenia.
Stosownie do powyższych regulacji nieruchomość (budynek), co do której nie uzyskano pozwolenia na użytkowanie lub nie złożono zawiadomienia o zakończeniu budowy, a także taka, w stosunku do której organ nadzoru budowlanego wydał zakaz użytkowania na czas usunięcia nieodpowiedniego stanu technicznego lub wydał decyzję nakazującą rozbiórkę budynku (w myśl Prawa budowlanego) - nie stanowi budynku mieszkalnego jednorodzinnego, tj. nie umożliwia użytkowania budynku i w konsekwencji nie służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych.
Skoro więc, w stosunku do budynku położonego w (…), której jest Pani współwłaścicielem - nie została wydana decyzja organ nadzoru budowlanego o zakazie użytkowania nieruchomości lub decyzja nakazująca rozbiórkę tego obiektu - to biorąc pod uwagę, że budynek był w przeszłości wykorzystywany do celów mieszkaniowych należy uznać, że zgodnie z ww. przepisami, nieruchomość ta stanowi budynek służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych.
To, że budynek, który Pani posiada, co wynika z opisu sprawy jest w trakcie przebudowy i nie jest dopuszczony do użytkowania, nie może stanowić przesłanki do zastosowania omawianego zwolnienia w stosunku do nabycia nowego mieszkania. Ustawodawca nie zawarł bowiem zastrzeżeń, w jakim stanie funkcjonalnym powinien być budynek.
Reasumując, brak decyzji wydanych przez organ nadzoru budowlanego w stosunku do posiadanej przez Panią nieruchomości, uniemożliwia Pani skorzystanie ze zwolnienia z art. 9 pkt 17 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych przy zakupie nowego lokalu mieszkalnego, bowiem - zgodnie z opisanym zdarzeniem - jest Pani współwłaścicielem nabytego w darowiźnie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, a zatem nie spełnia Pani warunków do skorzystania ze zwolnienia określonych w tym przepisie.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo