Interpretacja 0111-KDIB2-2.4014.379.2025.1.KK

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Wniosek dotyczy podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia opisanych we wniosku Umów Pożyczek. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością („Spółka”) jest spółką prowadzącą w Polsce działalność gospodarczą. Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terenie Rzeczpospolitej Polskiej. Spółka jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.

W związku z koniecznością uzyskania środków na prowadzenie działalności, Spółka planuje zawrzeć ze Wspólnikiem umowy funkcjonujące w sposób zbliżony do umów pożyczek, przy czym, „pożyczki” te będą udzielane w kryptowalutach. Oznacza to, że Spółka otrzyma od Wspólnika określoną ilość wskazanej w umowie kryptowaluty, jednocześnie zobowiązują się do zwrotu tej samej ilości kryptowalut (dalej: „Umowy Pożyczek”).

Umowy Pożyczek będą udzielane bądź przez osoby nieprowadzące działalności gospodarczej, bądź przez osoby prowadzące działalność gospodarczą, przy czym udzielanie pożyczek w kryptowalutach nie będzie przedmiotem działalności gospodarczej pożyczkodawców.

Zawierane Umowy Pożyczek mogą zawierać dodatkowo postanowienia dotyczące obowiązku zapłaty przez Spółkę odsetek w związku z możliwością korzystania przez Spółkę z kryptowalut będących przedmiotem Umów Pożyczek. Przy czym odsetki będą wypłacane w walutach tradycyjnych (tj. walutach urzędowych, takich jak PLN, USD oraz EUR). Wartość odsetek będzie kalkulowana na podstawie rynkowej wartości pożyczonych kryptowalut określonej na dzień naliczenia odsetek, z zastosowaniem uzgodnieniowej przez strony stopy procentowej. Umowy Pożyczek będą zawierały również postanowienia dotyczące sposobu określenia wartości rynkowej kryptowalut.

W związku z powyższym, Spółka powzięła wątpliwości co do opodatkowania ww. pożyczek podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Pytania

1. Czy w związku z zawarciem Umów Pożyczek Spółka będzie zobowiązana do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych?

2. Czy w związku z zawarciem Umów Pożyczek Spółka będzie zobowiązana do złożenia deklaracji podatkowej w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych?

Państwa stanowisko

Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1

Państwa zdaniem, w związku z zawarciem Umów Pożyczek Spółka nie będzie zobowiązana do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych.

Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2

Państwa zdaniem, w związku z zawarciem Umów Pożyczek Spółka nie będzie zobowiązana do złożenia deklaracji podatkowej w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 i nr 2

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy o PCC zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

 

Zgodnie z art. 1 ust. 1 Ustawy PCC: „podatkowi podlegają:

1) następujące czynności cywilnoprawne:

a) umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,

b) umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,

c) (uchylona),

d) umowy darowizny - w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,

e) umowy dożywocia,

 f) umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności - w części dotyczącej spłat lub dopłat,

g) (uchylona),

h) ustanowienie hipoteki,

 i) ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,

 j) umowy depozytu nieprawidłowego,

k) umowy spółki.

2) zmiany umów wymienionych w pkt 1, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 4;

3) orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne, jak czynności cywilnoprawne wymienione w pkt 1 lub 2.”

Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Zatem inne, nie wymienione w ww. przepisach, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Na podstawie art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 z późn. zm., dalej: „Kodeks Cywilny” lub „k.c.”): „przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.”

W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 Ustawy PCC, obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej.

Na podstawie art. 4 pkt 7 Ustawy PCC, obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5, ciąży przy umowie pożyczki i umowie depozytu nieprawidłowego - na biorącym pożyczkę lub przechowawcy.

W oparciu o art. 6 ust. 1 pkt 7 Ustawy PCC, podstawę opodatkowania stanowi przy umowie pożyczki i umowie depozytu nieprawidłowego - kwota lub wartość pożyczki albo depozytu, a w przypadku umowy określającej, że wypłata środków pieniężnych nastąpi niejednokrotnie i ich suma nie jest znana w chwili zawarcia umowy - kwota każdorazowej wypłaty środków pieniężnych.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 4 Ustawy PCC, stawki podatku wynoszą od umowy pożyczki oraz depozytu nieprawidłowego - 0,5%, z zastrzeżeniem ust. 5.

W świetle art. 10 ust. 1 Ustawy PCC, podatnicy są obowiązani, bez wezwania organu podatkowego, złożyć deklarację w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych, według ustalonego wzoru, oraz obliczyć i wpłacić podatek w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego, z wyłączeniem przypadków, gdy podatek jest pobierany przez płatnika, oraz przypadków, o których mowa w ust. 1a.

W związku z powyższym, należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) Ustawy PCC podlegają umowy pożyczki jeżeli przedmiotem tych czynności są pieniądze lub rzeczy oznaczone tylko co do gatunku.

Ze zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, że Spółka planuje zaciągnięcie pożyczki w kryptowalucie od osób fizycznych. Strony umowy uzgodnią, że zwrot pożyczki nastąpi w tej samej kryptowalucie.

Z powołanego powyżej art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o PCC wynika, że podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają wyłącznie umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.

Po pierwsze należy stwierdzić, że umowa w której jedna ze stron przekazuje do dyspozycji drugiej stronie określoną ilość kryptowalut z obowiązkiem zwrotu nie stanowi umowy pożyczki w rozumieniu art. 720 k.c. Kryptowaluty nie mogą być traktowane jako pieniądz (zob. m. in. K. Zacharzewski, Bitcoin jako przedmiot stosunków prawa prywatnego, s. 1135; M. Michna, Bitcoin jako przedmiot stosunków cywilnoprawnych, s. 25-31; F. Zoll, (w): System prawa prywatnego, t. 6, Prawo zobowiązań — część ogólna, red. A. Olejniczak, Warszawa 2018, s. 1080.) ani jako rzeczy (K. Zacharzewski, Bitcoin jako przedmiot stosunków prawa prywatnego, s. 1133; M. Michna, Bitcoin jako przedmiot stosunków cywilnoprawnych, s. 34).

Zatem, skoro art. 720 k.c. zakłada, że przedmiotem pożyczki mogą być tylko pieniądze lub rzeczy oznaczone co do gatunku, umowa w której przedmiotem świadczenia są kryptowaluty nie może być umową pożyczki w rozumieniu przepisów Kodeksu Cywilnego (M. Michna, Bitcoin jako przedmiot stosunków cywilnoprawnych, Warszawa 2018, s. 82).

Należy w tym miejscu wskazać, że pojęcia zawarte w ustawie o PCC należy intepretować zgodnie z ich znaczeniem wynikającym z Kodeksu Cywilnego (tak uchwała (7) NSA z dnia 21 lutego 2022 r., sygn. III FPS 2/21). Zatem skoro zawierane Umowy Pożyczek nie stanowią umów pożyczek w rozumieniu art. 720 k.c. to nie podlegają opodatkowaniem od podatku od czynności cywilnoprawnych.

Po drugie, z samej treści art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o PCC wynika, że opodatkowaniu podlegają opodatkowaniu jedynie umowy pożyczki, których przedmiotem są pieniądze lub rzeczy oznaczone co do gatunku. Jak zostało wskazane powyżej, kryptowaluty nie mogą być traktowane jako pieniądz ani jako rzeczy. W związku z tym, należy stwierdzić należy, że skoro wskazane we wniosku Umowy Pożyczek, na mocy których jedna ze stron przenosi na drugą określoną ilość kryptowalut z obowiązkiem zwrotu, nie zostały wymienione w ustawowym katalogu czynności, określonym w art. 1 ust. 1 Ustawy PCC (ze względu na ich przedmiot), to nie będą podlegać opodatkowaniu ww. podatkiem.

Podsumowując, Państwa zdaniem, z tytułu zawarcia Umów Pożyczek nie będzie ciążył na Spółce obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych. Zatem Spółka nie będzie także zobowiązana do złożenia deklaracji podatkowej w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Jednolity tekst ustawy z 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych opublikowany został w Dz. U z 2024 r. poz. 295 ze zm.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Niniejsza interpretacja wydana w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych nie rozstrzyga kwestii skuteczności zawierania ww. umów, których przedmiotem jest waluta wirtualna.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

  - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

  - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.