Interpretacja 0111-KDIB2-2.4014.382.2025.3.PB

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 30 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy pożyczki. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 17 grudnia 2025 r. (wpływ 19 grudnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest udziałowcem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością będącej czynnym podatnikiem VAT. Spółka ta prowadzi działalność gospodarczą w zakresie innym niż udzielanie finansowania, a więc udzielanie pożyczek nie stanowi przedmiotu jej podstawowej działalności. Jednocześnie spółka zgromadziła znaczące środki finansowe pochodzące z bieżących zysków, które pozostały niewykorzystane w jej działalności operacyjnej.

W związku z brakiem atrakcyjnych możliwości inwestycyjnych lub potrzeby reinwestowania kapitału w działalność podstawową, spółka – kierując się zasadą racjonalnego gospodarowania majątkiem – udzieliła długoterminowej pożyczki swojemu udziałowcowi. Pożyczka ta miała charakter odpłatny, a jej celem było uzyskanie przez spółkę stabilnego i przewidywalnego przychodu z tytułu odsetek, stanowiącego formę zwrotu z zainwestowanego kapitału.

Pożyczka została udzielona na warunkach rynkowych, z zastosowaniem oprocentowania zgodnego z zasadami tzw. safe harbour, o których mowa w przepisach dotyczących cen transferowych (art. 11g ustawy o CIT). Oznacza to, że oprocentowanie odpowiadałoby poziomowi, który zostałby ustalony pomiędzy podmiotami niepowiązanymi w porównywalnych okolicznościach rynkowych.

Pożyczka została udokumentowana pisemną umową określającą wszystkie istotne warunki, w tym kwotę, oprocentowanie, termin zwrotu, sposób płatności.

Udzielenie pożyczki miało charakter incydentalny i nie stanowi działalności gospodarczej prowadzonej przez spółkę w sposób profesjonalny, zorganizowany lub ciągły. Celem spółki było uzyskanie stabilnego przychodu z tytułu odsetek, a nie świadczenie usług finansowych.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego

Przedmiotowa transakcja była zwolniona z podatku od towarów i usług.

Pytanie

Czy spełniony jest warunek wyłączenia z opodatkowania PCC na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, w sytuacji gdy przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona z VAT z tytułu dokonania tej czynności – tj. w przypadku udzielonej pożyczki, która podlega przepisom ustawy o VAT i korzysta ze zwolnienia z tego podatku?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U.2025.775), opodatkowaniu podatkiem VAT podlega m.in. odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, wykonywane przez podatnika działającego w takim charakterze.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu VAT, musi być wykonana przez podmiot działający w charakterze podatnika, w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W analizowanym przypadku spółka nie prowadzi działalności gospodarczej polegającej na udzielaniu pożyczek – czynność ta ma charakter incydentalny i jednorazowy, a jej celem jest jedynie efektywne wykorzystanie wolnych środków finansowych. Udzielenie pożyczki nie następuje w ramach działalności gospodarczej spółki jako podatnika VAT, lecz w ramach zarządzania własnym majątkiem.

Czynność ta korzysta ze zwolnienia z podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT.

Przepis ten zwalnia od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, w tym również pośrednictwa w ich udzielaniu oraz zarządzania kredytami lub pożyczkami przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę.

W przypadku objęcia czynności udzielenia pożyczki zakresem VAT, spółka byłaby traktowana jako podmiot wykonujący usługę finansową, która wprost mieści się w zakresie przedmiotowym wskazanego zwolnienia. Tym samym, niezależnie od tego, że czynność miałaby charakter jednorazowy, mogłaby korzystać ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT.

Wnioskodawca podkreśla, że decyzja o udzieleniu pożyczki nie jest działaniem przypadkowym ani nieuzasadnionym ekonomicznie – stanowi element racjonalnego zarządzania nadwyżkami finansowymi spółki. Pożyczka ma charakter inwestycji o niskim ryzyku, pozwalającej na efektywne wykorzystanie zgromadzonych środków pieniężnych i osiągnięcie z tego tytułu dochodu w postaci odsetek, bez konieczności podejmowania działań inwestycyjnych o wyższym stopniu ryzyka (np. na rynku kapitałowym).

Wnioskodawca wskazuje również, że pożyczka została udokumentowana w sposób właściwy – poprzez zawarcie umowy pożyczki określającej m.in. kwotę, termin zwrotu, harmonogram spłat, oprocentowanie, zabezpieczenia oraz sposób naliczania i płatności odsetek. Udzielenie pożyczki miało charakter faktyczny, tj. środki finansowe zostały rzeczywiście przekazane udziałowcowi na wskazany rachunek bankowy.

W świetle powyższego transakcja miała charakter gospodarczo uzasadniony, a jej głównym celem było efektywne wykorzystanie wolnych środków pieniężnych spółki poprzez ich czasowe zaangażowanie w formie pożyczki, która przyniesie spółce stały dochód z tytułu odsetek, bez naruszenia zasad rynkowych i bez prowadzenia działalności finansowej w sposób profesjonalny lub ciągły.

Celem udzielenia pożyczki nie było przekazanie zysku udziałowcowi w sposób ukryty, lecz osiągnięcie przez spółkę wymiernego przychodu finansowego w warunkach rynkowych. Spółka nie zamierza rezygnować z należnych odsetek ani stosować preferencyjnych warunków odbiegających od standardów rynkowych – przeciwnie, intencją jest zapewnienie zgodności z przepisami o cenach transferowych oraz z zasadami rynkowego wynagrodzenia za korzystanie z kapitału.

Opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych podlegają między innymi umowy pożyczek pieniężnych (art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych). Należy jednak zauważyć, że nie podlegają podatkowi od czynności cywilnoprawnych czynności cywilnoprawne (inne niż umowa spółki i jej zmiany), jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności (z wyjątkiem umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach). Powyższe wynika z art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o od czynności cywilnoprawnych.

Powoduje to, że nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych umowy pożyczek, w związku z których udzieleniem dochodzi do świadczenia podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, lecz zwolnionych od tego podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym zwalnia się od podatku od towarów i usług usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę. Jeżeli zatem udzielenie pożyczek przez pożyczkodawcę jej beneficjentowi jest czynnością zwolnioną od podatku od towarów i usług to zarazem umowa tej pożyczki nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Istnieją przy tym wątpliwości co do tego w jakim zakresie udzielanie pożyczek przez podmioty będące podatnikami podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (jako świadczenie usług zwolnionych od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku od towarów i usług). Zdaniem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w przypadkach takich udzielanie pożyczek podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nawet, jeżeli pożyczki są przez podatników udzielane okazjonalnie (incydentalnie). Tytułem przykładu wskazać można interpretacje indywidualne Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 18 marca 2022 r. Znak: 0111-KDIB3-1.4012.87.2022.5.IB, z 31 sierpnia 2022 r. Znak: 0111- KDIB3-1.4012.635.2022.2.IO, z 14 września 2022 r. Znak: 0111-KDIB3-1.4012.545.2022.2.IO, z 17 stycznia 2023 r. Znak: 0111-KDIB3-1.4012.10.2023.2.IO oraz z 1 marca 2023 r. Znak: 0111-KDIB3-1.4012.120.2023.2.MG, 0111-KDIB3-1.4012.469.2024.2.MSO, 0111-KDIB3-1.4012.565.2024.3.AB. Interpretacje indywidualne konsekwentnie opowiadają się za tym, że udzielenie odpłatnej pożyczki przez podatnika VAT jest usługą zwolnioną z VAT (art. 43 ust. 1 pkt 38 Ustawy o VAT), a co za tym idzie, na podstawie art. 2 pkt 4 Ustawy o PCC, jest wyłączona z opodatkowania PCC, niezależnie od tego, czy jest to jednorazowa, czy powtarzalna czynność.

W konsekwencji takie umowy pożyczek nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych (ze względu na treść art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o od czynności cywilnoprawnych), a jako takie nie będą też skutkowały obowiązkiem składania deklaracji PCC-3.

Ponieważ pożyczkodawca (Spółka) jest czynnym podatnikiem VAT, a udzielenie pożyczki stanowi czynność opodatkowaną lub zwolnioną z VAT, transakcja ta korzysta z wyłączenia z podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o PCC. W konsekwencji, z uwagi na zastosowanie przepisów o VAT, Wnioskodawca nie ma obowiązku składania deklaracji PCC-3 ani uiszczania podatku od czynności cywilnoprawnych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 295 ze zm.) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy:

W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

Na podstawie art. 4 pkt 7 ww. ustawy:

W związku z powyższymi regulacjami prawnymi należy stwierdzić, że umowy pożyczki podlegają generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych i obowiązek uiszczenia tego podatku ciąży na biorącym pożyczkę.

Niezależnie od powyższego podkreślić należy, że w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Na podstawie art. 2 pkt 4 lit. a) i b) ww. ustawy:

W przypadku umów pożyczki o wyłączeniu, o którym mowa w art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają status podatnika podatku od towarów i usług. Podstawę do ww. wyłączenia może stanowić m.in. fakt, że jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest zwolniona z podatku od towarów i usług.

W związku z tym podkreślić należy, że jakkolwiek Pana zapytanie dotyczy opodatkowania zawartej umowy pożyczki podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności ustalenia wymaga kwestia czy transakcja ta podlega regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia jej podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Objęcie tej czynności regulacjami w zakresie ustawy o podatku od towarów i usług skutkuje wyłączeniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że jest Pan udziałowcem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością będącej czynnym podatnikiem VAT. Spółka ta prowadzi działalność gospodarczą w zakresie innym niż udzielanie finansowania, a więc udzielanie pożyczek nie stanowi przedmiotu jej podstawowej działalności. W związku z brakiem atrakcyjnych możliwości inwestycyjnych lub potrzeby reinwestowania kapitału w działalność podstawową, spółka – kierując się zasadą racjonalnego gospodarowania majątkiem – udzieliła Panu długoterminowej pożyczki. Pożyczka ta miała charakter odpłatny, a jej celem było uzyskanie przez spółkę stabilnego i przewidywalnego przychodu z tytułu odsetek, stanowiącego formę zwrotu z zainwestowanego kapitału. W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że przedmiotowa transakcja była zwolniona z podatku od towarów i usług.

W związku z tym Organ przyjął, że opisana we wniosku czynność udzielenia pożyczki korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Jeżeli zatem istotnie, jak Pan wskazał, udzielenie omawianej pożyczki było zwolnione z opodatkowania na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług – co jak zauważono poniżej nie jest przedmiotem niniejszej interpretacji, gdyż interpretacja wydawana jest wyłącznie w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych – to na mocy art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych zawarta umowa pożyczki nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych – jest z niego wyłączona. Tym samym Pan (pożyczkobiorca) nie jest zobowiązany do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu zawarcia ww. umowy pożyczki oraz złożenia deklaracji PCC-3.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Przedmiotem niniejszej interpretacji zgodnie z Pana wolą – wyrażoną w uzupełnieniu wniosku – jest wyłącznie ocena Pana stanowiska w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych. Tym samym ustalenia odnoszące się do uregulowań zawartych w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) uznano za element opisu niepodlegający ocenie w ramach wydawanej interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych.

W pozostałym zakresie wniosku, dotyczącym podatku od towarów i usług, zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.