Interpretacja 0111-KDIB2-2.4014.386.2025.4.PB

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

19 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 14 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umów pożyczek. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 19 grudnia 2025 r. (wpływ 19 grudnia 2025 r.). Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1)  Zainteresowany będący stroną postępowania:

A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością

(…);

2)  Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

Pan B

(…);

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

Zainteresowanym będący stroną postępowania jest polską spółką z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej jako: „Spółka” lub „Pożyczkodawca”). Pożyczkodawca prowadzi działalność gospodarczą na terytorium kraju, jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług w Polsce.

Przeważającym przedmiotem działalności Spółki jest wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi (PKD 2007: 68.20.Z). Spółka nie wskazała dotychczas w KRS, kodu Polskiej Klasyfikacji Działalności właściwego dla działalności polegającej na udzielaniu pożyczek, tj. 64.92.B Pozostałe formy udzielania kredytów, gdzie indziej niesklasyfikowane (kod według klasyfikacji PKD 2025).

Podstawowym źródłem przychodów Spółki był najem powierzchni mieszkaniowych i usługowych. W ciągu ostatniego roku Spółka uzyskiwała również przychody z tytułu zbycia posiadanych w jej majątku nieruchomości, co pozwoliło jej wygenerować nadwyżki finansowe.

Zarząd Spółki podjął decyzję, iż wolne środki pieniężne będą mogły być przedmiotem zawieranych przez Spółkę odpłatnych umów pożyczek. Zainteresowanym niebędącym stroną postępowania (dalej jako: „Pożyczkobiorca”) jest osoba fizyczna, która nie jest polskim rezydentem podatkowym, nie posiada statusu czynnego podatnika VAT w Polsce. Pożyczkobiorca jest jednocześnie beneficjentem rzeczywistym Spółki.

W 2025 r., do dnia sporządzenia niniejszego wniosku, Spółka zawarła z Pożyczkobiorcą dwie umowy pożyczki (dalej: „Umowy Pożyczek”, „Pożyczki”). Pierwsza umowa pożyczki podpisana została 22 czerwca 2025 r., druga 29 lipca 2025 r. Każda z tych umów została zawarta na kwotę przekraczającą 1 000 zł. Obie Umowy Pożyczek zostały zawarte na terytorium kraju (w Polsce). Pożyczki mają charakter odpłatny – postanowienia umowy przewidują stosowne wynagrodzenie w postaci odsetek. Oprocentowanie wyliczane jest według stopy WIRON 3M+2% w skali roku. Zgodnie z zawartymi umowami odsetki mają być naliczone jednorazowo w dniu spłaty odsetek. Wydanie przedmiotu Pożyczek nastąpiło we wskazanych w umowach okresach, jednorazowo, z rachunku bankowego Spółki na rachunek bankowy Pożyczkobiorcy. Termin spłaty Pożyczek określono odpowiednio na dzień 30 czerwca 2026 r. oraz 31 lipca 2026 r.

Spółka nie wyklucza, iż w przyszłości zawarte zostaną z Pożyczkobiorcą kolejne umowy pożyczek, na analogicznych warunkach.

Spółka nie skorzystała z uprawnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 22 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, t.j. z dnia 16 czerwca 2025 r. Dz.U.2025.775 (dalej: „ustawa o VAT”), tzn. nie zrezygnowała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług w stosunku do usług, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41.

Spółka powzięła wątpliwość, czy z tytułu zawartych Umów Pożyczek, jak również kolejnych umów pożyczek, których zawarcie na analogicznych warunkach nastąpić może w przyszłości, występuje w roli podatnika VAT i w konsekwencji czynności te stanowią świadczenie usług za wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, które korzystają ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT. Jeśli odpowiedź na to pytanie jest twierdząca Pożyczkobiorca nie jest obowiązany do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych, gdyż transakcja ta jest wyłączona z opodatkowania na podstawie art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Pytanie

Czy zawarte Umowy Pożyczki, jak również te, których zawarcie na analogicznych warunkach nastąpić może w przyszłości, podlegają lub będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych? (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Zainteresowanych, zawarte Umowy Pożyczki podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tym samym zastosowanie powinno znaleźć wyłączenie zawarte w art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy z dnia z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (dalej: ustawa o PCC) i w konsekwencji Umowy Pożyczek nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Stosownie do treści art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o PCC podatkowi podlegają umowy pożyczki, pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku. W myśl przepisów ustawy o PCC obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2 powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej i ciąży na biorącym pożyczkę. Równocześnie w ustawie o PCC przewidziano sytuacje, w których czynności mieszczące się w zakresie przedmiotowym ustawy są wyłączone z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o PCC, nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany:

a)  w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług,

b)  jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem:

-   umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach;

-   umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Na podstawie art. 1a pkt 7 ustawy o PCC użyte w ustawie określenie oznaczają: podatek od towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 1570, 1598 i 1852) lub podatek od wartości dodanej pobierany na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich.

Konkludując, odpowiedź na pytanie, czy zawarte Umowy Pożyczek podlegają podatkowi od czynności cywilnoprawnych uzależniona jest od tego, czy transakcja ta podlega regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług.

W ocenie Pożyczkodawcy, udzielenie odpłatnych Pożyczek przez Spółkę na rzecz Pożyczkobiorcy stanowi czynność mieszczącą się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tj. odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Jednocześnie, usługa ta jest zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT. Zatem mając na uwadze treść art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o PCC, transakcje te nie podlegają podatkowi od czynności cywilnoprawnych.

Tym samym na Pożyczkobiorcy nie ciąży obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu już zawartych Umów Pożyczek, jak również w odniesieniu do kolejnych umów pożyczek których zawarcie nastąpi na analogicznych zasadach w przyszłości.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 295 ze zm.) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy:

W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

Na podstawie art. 4 pkt 7 ww. ustawy:

W związku z powyższymi regulacjami prawnymi należy stwierdzić, że umowy pożyczki podlegają generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych i obowiązek uiszczenia tego podatku ciąży na biorącym pożyczkę.

Niezależnie od powyższego podkreślić należy, że w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Na podstawie art. 2 pkt 4 lit. a) i b) ww. ustawy:

W przypadku umów pożyczki o wyłączeniu, o którym mowa w art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają status podatnika podatku od towarów i usług. Podstawę do ww. wyłączenia może stanowić m.in. fakt, że jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest zwolniona z podatku od towarów i usług.

W świetle art. 1a pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego wynika, że Zainteresowany będący stroną postępowania (Pożyczkodawca) zawarł z Zainteresowanym niebędącym stroną postępowania (Pożyczkobiorcą) dwie umowy pożyczki – 22 czerwca 2025 r. i 29 lipca 2025 r. Każda z tych umów została zawarta na kwotę przekraczającą 1 000 zł. Obie Umowy Pożyczek zostały zawarte na terytorium kraju (w Polsce). Pożyczki mają charakter odpłatny – postanowienia umowy przewidują stosowne wynagrodzenie w postaci odsetek. Spółka nie wyklucza, iż w przyszłości zawarte zostaną z Pożyczkobiorcą kolejne umowy pożyczek, na analogicznych warunkach.

W związku z tym podkreślić należy, że jakkolwiek Państwa zapytanie dotyczy opodatkowania umów pożyczek podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności ustalenia wymaga kwestia czy transakcje te podlegają regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia ich podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Objęcie tych czynności regulacjami w zakresie ustawy o podatku od towarów i usług skutkuje wyłączeniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

W interpretacji indywidualnej z 16 stycznia 2026 r. Znak: 0111-KDIB3-1.4012.895.2025.3.WN, wydanej dla Zainteresowanych w zakresie podatku od towarów i usług, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że „(…) czynność udzielenia przez Państwa – (…) Spółka z o.o. (pożyczkodawcę) odpłatnych pożyczek pieniężnych na rzecz Pana (…) (pożyczkobiorcy), będzie stanowić czynność mieszczącą się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu VAT, jako odpłatne świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy. Z uwagi na to, że usługi te mieszczą się w zakresie czynności, o których mowa w cyt. art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy jako wymienione wprost w tym przepisie, usługa udzielenia przez Państwa – (…) Spółka z o.o. (pożyczkodawcę) odpłatnych pożyczek pieniężnych na rzecz Pana (…) (pożyczkobiorcy) korzysta/będzie korzystać ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie tego przepisu. (…) Zwolnienie znajdzie zastosowanie również w odniesieniu do umów pożyczek, których zawarcie na analogicznych warunkach nastąpi w przyszłości.”

Zatem, skoro udzielanie pożyczek przez Pożyczkodawcę na rzecz Pożyczkobiorcy to czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i jednocześnie korzystające ze zwolnienia od tego podatku, to w opisanej sytuacji zastosowanie znajdzie wyłączenie z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, o którym mowa w art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Tym samym zawieranie (dotychczas i w przyszłości) umów pożyczek pomiędzy Państwem, nie podlega/nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Zainteresowanych tylko w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych. W pozostałym zakresie wniosku, dotyczącym podatku od towarów i usług, zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie – interpretacja indywidualna z 16 stycznia 2026 r. Znak: 0111-KDIB3-1.4012.895.2025.3.WN.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.