Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością planuje zawierać umowy, w których kontrahent udostępni jej kryptowaluty do używania, a spółka zobowiąże się zwrócić tę samą ilość i rodzaj kryptowalut wraz z nadpłatą w kryptowalutach za korzystanie. Spółka będzie mogła swobodnie rozporządzać tymi kryptowalutami, jak…
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
22 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej z 20 listopada 2025 r. Wniosek dotyczy m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych otrzymania walut wirtualnych do używania, dalszego rozporządzenia, w tym zbycia, regulowania zobowiązań tymi walutami wirtualnymi, przekazania ich innym podmiotom, a także do pobierania z nich pożytków. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 2 stycznia 2026 r. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej jako: „Wnioskodawca”), z siedzibą na terytorium Polski, a w związku z tym podlega obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej jako: „ustawa o CIT”).
Wnioskodawca planuje zawierać umowy, zgodnie z którymi kontrahent udostępni, a Wnioskodawca przyjmie od kontrahenta kryptowaluty do korzystania na własne potrzeby z jednoczesnym zobowiązaniem się Wnioskodawcy do zwrotu kontrahentowi tej samej kryptowaluty (tego samego rodzaju) w tej samej ilości wraz z góry określoną nadpłatą wyrażoną również w kryptowalucie za korzystanie przez Wnioskodawcę z kryptowalut kontrahenta. Za udostępnienie walut wirtualnych do korzystania, kontrahent ustali z góry określoną nadpłatę wyrażoną w walutach wirtualnych.
Wysokość nadpłaty w walutach wirtualnych będzie zależała od ilości udostępnionych Wnioskodawcy walut wirtualnych oraz czasu korzystania przez Wnioskodawcę z udostępnionych kontrahentem walut wirtualnych, a dokładnie - zostanie ustalona stawka procentowa nadpłaty od ogólnej ilości udostępnionych kryptowalut za korzystanie z tych kryptowalut w określonym czasie (np. 9% w okresie rocznym).
Jest to zbliżone do występującej w obrocie gospodarczym odpłatnej umowy pożyczki, gdzie nadpłata w kryptowalutach przypomina odsetki z umowy pożyczki, z tą jednak różnicą, że zgodnie z art. 720 Kodeksu cywilnego: „Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.”
„Przedmiotem umowy pożyczki mogą być albo pieniądze, albo rzeczy oznaczone tylko co do gatunku. Termin „pieniądze”, o których mowa w komentowanym przepisie, odnosi się do znaków pieniężnych, za jakie stosownie do art. 31 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 908 z późn. zm.) uważa się banknoty i monety opiewające na złote i grosze (zob. jednak A. Janiak, Bankowe umowy kredytowe. Część II. Umowa pożyczki bankowej, Pr. Bank. 2002, nr 5, s. 31 i n.; J. Gołaczyński (w:) E. Gniewek, P. Machnikowski, Komentarz, 2013, s. 1251; W. Popiołek (w:) K. Pietrzykowski, Komentarz, t. II, 2011, s. 614).” Z. Gawlik, Kodeks cywilny. Komentarz. Tom III. Zobowiązania - część szczególna, wyd. II, red. A. Kidyba, Warszawa 2014, art. 720.
Natomiast waluty wirtualne nie są rzeczą ani pieniądzem w rozumieniu powyższego przepisu.
Kwalifikowanie tego typu stosunków prawnych jako jedynie zbliżonych swoim charakterem do umowy pożyczki w doktrynie było rozważane na przykładzie kryptowaluty Bitcoin: „Bitcoin nie jest pieniądzem ani rzeczą, dlatego też umowa, w której jedna ze stron zobowiązuje się przenieść na rzecz drugiej określoną liczbę bitcoinów, z jednoczesnym zobowiązaniem się drugiej strony do ich zwrotu, nie stanowi umowy pożyczki.” M. Michna, Bitcoin jako przedmiot stosunków cywilnoprawnych, Warszawa 2018, s. 82
Powyższe stanowisko zostaje również potwierdzone w interpretacjach indywidualnych organów podatkowych, w szczególności w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych: „Z powołanego powyżej art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych jasno wynika, że podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają wyłącznie umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku. Kryptowaluty nie są natomiast pieniędzmi ani rzeczami oznaczonymi co do gatunku. W związku z tym, stwierdzić należy, że skoro wskazana we wniosku umowa pożyczki nie została wymieniona w ustawowym katalogu czynności, określonym w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, to nie podlega opodatkowaniu wymienionym podatkiem.” (Interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 maja 2019 roku o sygn. 0111-KDIB4.4014.63.2019.1.ASZ oraz Interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 26 lipca 2022 roku o sygn. 0111-KDIB2-2.4014.112.2022.4.MZ).
Oprócz powyższego, Wnioskodawca planuje zawieranie umów przedmiotem których będzie otrzymanie od kontrahenta walut wirtualnych do używania, dalszego rozporządzenia w tym zbycia przedmiotowych kryptowalut, regulowania zobowiązań Wnioskodawcy tymi walutami wirtualnymi, przekazania ich innym podmiotom, a także do pobierania z nich pożytków m.in. poprzez umieszczenie tych walut wirtualnych w stakingu. Od momentu wydania Wnioskodawcy przedmiotowych walut wirtualnych będzie on mógł nimi rozporządzać według własnego uznania, jak właściciel tych walut wirtualnych. W wyznaczonym czasie Wnioskodawca będzie zobowiązany do przekazania walut wirtualnych (innych niż pierwotne) tego samego rodzaju oraz w tej samej ilości wraz z wynagrodzeniem za używanie regulowanym w formie walut wirtualnych, a wobec oddania kryptowalut kontrahentowi straci własność co do przekazanych kontrahentowi walut wirtualnych.
Efektem powyższego będzie oddanie przez kontrahenta kryptowalut do używania Wnioskodawcy, kiedy Wnioskodawca będzie mógł nimi rozporządzać jak właściciel, w tym dokonywać m.in. definitywnych świadczeń takich jak zbycie tych kryptowalut podmiotom trzecim, jak również przekazanie walut wirtualnych (innych niż pierwotne) od Wnioskodawcy do kontrahenta w tej samej ilości i tego samego rodzaju tytułem wykonania zobowiązania umownego.
Jest to zbliżone do występującego w obrocie gospodarczym odpłatnego użytkowania nieprawidłowego z art. 264 Kodeksu Cywilnego, zgodnie z którym: „Jeżeli użytkowanie obejmuje pieniądze lub inne rzeczy oznaczone tylko co do gatunku, użytkownik staje się z chwilą wydania mu tych przedmiotów ich właścicielem. Po wygaśnięciu użytkowania obowiązany jest do zwrotu według przepisów o zwrocie pożyczki (użytkowanie nieprawidłowe).”
Waluty wirtualne jednak nie są pieniędzmi, ani rzeczami oznaczonymi co do gatunku o których mowa w art. 264 Kodeksu Cywilnego.
Kryptowaluty, które będą przedmiotem powyższych czynności spełniają definicję „waluty wirtualnej” zawartej w art. 2 ust. 2 pkt. 26 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu w zw. z art. 4a pkt. 22a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.
Wnioskodawca nie planuje świadczyć usług o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.
W tym miejscu Wnioskodawca wskazuje, iż oczekuje zajęcia stanowiska przez tut. Organ m.in. ze względu na wskazaną przez ustawodawcę kompleksowość regulacji w zakresie skutków podatkowych obrotu walutami wirtualnymi w ustawach o podatku dochodowym, czyli każde zdarzenie związane z obrotem walutami wirtualnymi musi być przewidywalne z perspektywy przedmiotowych przepisów. Bowiem, jak wynika z uzasadnienia do zmiany ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw, druk Sejmowy Nr 2860 z 25 września 2018 r.: „W ostatnich latach można zaobserwować dynamiczny rozwój rynku walut wirtualnych. Obowiązujące przepisy, które regulują opodatkowanie dochodów osób fizycznych oraz osób prawnych, nie uwzględniają specyfiki transakcji z użyciem tych walut. Powoduje to, szczególnie w zakresie podatku PIT, wiele wątpliwości interpretacyjnych przy opodatkowaniu dochodów z obrotu kryptowalutami. Projekt ustawy wprowadza zmiany do ustawy PIT oraz ustawy CIT, które kompleksowo regulują kwestie opodatkowania dochodów uzyskanych z obrotu walutami wirtualnymi.”
Dlatego każdą czynność związaną z obrotem walutami wirtualnymi, w tym opisane w niniejszym wniosku, jest możliwość (należy) ocenić z perspektywy regulacji o podatku dochodowym, co czyni możliwym także wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w niniejszej sprawie.
Wnioskodawcę interesują jedynie skutki podatkowe wyżej opisanych transakcji.
Pytania
Czy otrzymanie przez Wnioskodawcę od kontrahenta walut wirtualnych do używania, dalszego rozporządzenia, w tym zbycia przedmiotowych kryptowalut, regulowania zobowiązań Wnioskodawcy tymi walutami wirtualnymi, przekazania ich innym podmiotom, a także do pobierania z nich pożytków (sytuacja dotycząca pytania nr 2 oraz 3), zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego, za wynagrodzeniem regulowanym w formie walut wirtualnych do kontrahenta będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na gruncie ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych, w tym na podstawie art. 1 ust. 1 pkt. 1 lit. i) tej ustawy? (pytanie oznaczone we wniosku nr 5)
Państwa stanowisko
Państwa zdaniem, otrzymanie przez Państwa od kontrahenta walut wirtualnych do używania, dalszego rozporządzenia, w tym zbycia przedmiotowych kryptowalut, regulowania Państwa zobowiązań tymi walutami wirtualnymi, przekazania ich innym podmiotom, a także do pobierania z nich pożytków (sytuacja dotycząca pytania nr 2 oraz 3), zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego, za wynagrodzeniem regulowanym w formie walut wirtualnych do kontrahenta nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na gruncie ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych, w tym art. 1 ust. 1 pkt. 1 lit. i) tej ustawy.
Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy podatkowi temu podlegają następujące czynności cywilnoprawne:
a) umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
b) umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
c) (uchylona)
d) umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
e) umowy dożywocia,
f) umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat,
g) (uchylona)
h) ustanowienie hipoteki,
i) ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
j) umowy depozytu nieprawidłowego,
k) umowy spółki.
Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy).
Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Zatem inne, nie wymienione w tym przepisie, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
Stosowanie do art. 1 ust. 1 pkt. 1 lit. i) ww. ustawy przedmiotem opodatkowania jest ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności.
Odpowiednio do art. 264 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny: „Jeżeli użytkowanie obejmuje pieniądze lub inne rzeczy oznaczone tylko co do gatunku, użytkownik staje się z chwilą wydania mu tych przedmiotów ich właścicielem. Po wygaśnięciu użytkowania obowiązany jest do zwrotu według przepisów o zwrocie pożyczki (użytkowanie nieprawidłowe).”
W ocenie Wnioskodawcy, opisane w zdarzeniu przyszłym udostępnienie walut wirtualnych jest jedynie zbliżone charakterem do występującego w obrocie gospodarczym odpłatnego użytkowania nieprawidłowego z art. 264 kodeksu cywilnego, gdyż Wnioskodawca planuje zawarcie umów przedmiotem których będzie otrzymanie od kontrahenta walut wirtualnych do używania, dalszego rozporządzenia w tym zbycia przedmiotowych kryptowalut, regulowania zobowiązań Wnioskodawcy tymi walutami wirtualnymi, przekazania ich innym podmiotom, a także do pobierania z nich pożytków m.in. poprzez umieszczenie tych walut wirtualnych w stakingu. Od momentu wydania Wnioskodawcy przedmiotowych walut wirtualnych będzie on mógł nimi rozporządzać według własnego uznania, jak właściciel tych walut wirtualnych. W wyznaczonym czasie Wnioskodawca będzie zobowiązany do przekazania walut wirtualnych (innych niż pierwotne) tego samego rodzaju oraz w tej samej ilości wraz z wynagrodzeniem za używanie regulowanym w formie walut wirtualnych, a wobec oddania kryptowalut kontrahentowi straci własność co do przekazanych kontrahentowi walut wirtualnych.
Waluty wirtualne jednak nie są pieniędzmi, ani rzeczami oznaczonymi co do gatunku, jak jest o tym mowa w art. 264 kodeksu cywilnego.
Zatem w ocenie Wnioskodawcy, w opisanej sytuacji nie znajdzie zastosowanie art. 1 ust. 1 pkt. 1 lit. i) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych, a przedmiotowa transakcja nie będzie stanowić innych czynności cywilnoprawnych podlegających pod ww. ustawę.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. i) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 295 ze zm.):
Podatkowi podlegają następujące czynności cywilnoprawne: ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności.
W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej.
Na podstawie art. 4 pkt 6 ww. ustawy:
Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5, ciąży przy ustanowieniu odpłatnego użytkowania, w tym również nieprawidłowego oraz odpłatnej służebności – na użytkowniku lub nabywającym prawo służebności.
W oparciu o art. 6 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy:
Podstawę opodatkowania stanowi przy ustanowieniu odpłatnego użytkowania, w tym również nieprawidłowego oraz odpłatnej służebności – wartość świadczeń użytkownika bądź osoby, na rzecz której ustanowiono służebność, za okres, na jaki prawa te zostały ustanowione.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
Stawki podatku wynoszą od umowy ustanowienia odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności – 1%, z zastrzeżeniem ust. 5.
W świetle art. 10 ust. 1 ww. ustawy:
Podatnicy są obowiązani, bez wezwania organu podatkowego, złożyć deklarację w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych, według ustalonego wzoru, oraz obliczyć i wpłacić podatek w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego, z wyłączeniem przypadków, gdy podatek jest pobierany przez płatnika, oraz przypadków, o których mowa w ust. 1a.
Należy zauważyć, że na podstawie art. 252 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Rzecz można obciążyć prawem do jej używania i do pobierania jej pożytków (użytkowanie).
Zgodnie z art. 264 Kodeksu cywilnego:
Jeżeli użytkowanie obejmuje pieniądze lub inne rzeczy oznaczone tylko co do gatunku, użytkownik staje się z chwilą wydania mu tych przedmiotów ich właścicielem. Po wygaśnięciu użytkowania obowiązany jest do zwrotu według przepisów o zwrocie pożyczki (użytkowanie nieprawidłowe).
W myśl art. 265 Kodeksu cywilnego:
Przedmiotem użytkowania mogą być także prawa.
Do użytkowania praw stosuje się odpowiednio przepisy o użytkowaniu rzeczy.
Do ustanowienia użytkowania na prawie stosuje się odpowiednio przepisy o przeniesieniu tego prawa.
W związku z powyższym, należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. i) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podlega ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, a obowiązek uiszczenia tego podatku ciąży na użytkowniku.
Ze zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, że planują Państwo zawieranie umów przedmiotem których będzie otrzymanie od kontrahenta walut wirtualnych do używania, dalszego rozporządzenia w tym zbycia przedmiotowych kryptowalut, regulowania Państwa zobowiązań tymi walutami wirtualnymi, przekazania ich innym podmiotom, a także do pobierania z nich pożytków m.in. poprzez umieszczenie tych walut wirtualnych w stakingu. Od momentu wydania Państwu przedmiotowych walut wirtualnych będą Państwo mogli nimi rozporządzać według własnego uznania, jak właściciel tych walut wirtualnych. W wyznaczonym czasie będą Państwo zobowiązani do przekazania walut wirtualnych (innych niż pierwotne) tego samego rodzaju oraz w tej samej ilości wraz z wynagrodzeniem za używanie regulowanym w formie walut wirtualnych, a wobec oddania kryptowalut kontrahentowi stracą Państwo własność co do przekazanych kontrahentowi walut wirtualnych. Efektem powyższego będzie oddanie przez kontrahenta Państwu kryptowalut do używania, kiedy Państwo będą mogli nimi rozporządzać jak właściciel, w tym dokonywać m.in. definitywnych świadczeń takich jak zbycie tych kryptowalut podmiotom trzecim, jak również przekazanie walut wirtualnych (innych niż pierwotne) od Państwa do kontrahenta w tej samej ilości i tego samego rodzaju tytułem wykonania zobowiązania umownego.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że na gruncie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych waluty wirtualne traktowane są jako prawo majątkowe. Wobec braku definicji legalnej pojęcia „prawa majątkowego”, należy odnieść się do ustaleń orzecznictwa oraz doktryny.
Najogólniej rzecz ujmując, prawa majątkowe to prawa podmiotowe pozostające w ścisłym związku z ekonomicznym interesem uprawnionego, związane z jego majątkiem charakteryzujące się dwoma podstawowymi cechami, tj.:
· działalnością (mogą być przedmiotem obrotu),
· posiadaniem określonej wartości majątkowej.
Do tej kategorii należy zatem zaliczyć te wszystkie uprawnienia, które nie przyjmują postaci rzeczy a stanowią jednocześnie wymierne korzyści, którymi można rozporządzać, albo z których można czerpać korzyści.
Skoro zatem – jak wynika z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego − przedmiotem umowy odpłatnego użytkowania będą kryptowaluty, które są zaliczane do kategorii praw majątkowych, to zawarcie wskazanej umowy będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, bowiem, w myśl art. 265 § 1 Kodeksu cywilnego przedmiotem użytkowania mogą być także prawa.
A zatem, z tytułu zawarcia ww. umowy będzie ciążył na Państwu, jako użytkowniku, obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych, jako że umowa ustanowienia odpłatnego użytkowania praw majątkowych, którymi są kryptowaluty, mieści się w katalogu czynności opodatkowanych podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena Państwa stanowiska tylko w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych. W pozostałym zakresie wniosku, dotyczącym podatku dochodowego od osób prawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo