Osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, w ramach hobby, nabywa i sprzedaje tokeny NFT na globalnych platformach handlowych z anonimowymi kontrahentami, w różnych wariantach transakcji, takich jak sprzedaż za kryptowalutę, wymiana bezpośrednia…
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
29 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych nabywania tokenów NFT. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca jest osobą fizyczną, nieprowadzącą działalności gospodarczej. W ramach hobby dokonuje obrotu tokenami NFT (non-fungible tokens) zapisanymi w technologii blockchain służących do celów kolekcjonerskich oraz w ramach gier typu Play-to-Earn (np. …).
Charakterystyka aktywów:
Przedmiotem obrotu są unikalne cyfrowe certyfikaty (NFT). Nawet w przypadku tokenów wydawanych w seriach (np. (...) sztuk o tej samej warstwie wizualnej), każdy z nich posiada indywidualny i niepowtarzalny identyfikator w rejestrze blockchain, co nadaje mu cechę unikalności i odróżnia od walut wirtualnych (które są z definicji zamienne).
Dane kontrahentów i miejsce transakcji:
Transakcje odbywają się na globalnych platformach handlowych. Wnioskodawca wskazuje, że:
1. W większości przypadków (platformy zdecentralizowane) kontrahenci są całkowicie anonimowi, a ich jedynym identyfikatorem jest publiczny adres portfela kryptograficznego.
2. W przypadku niektórych platform (np. …), kontrahenci posługują się pseudonimami (nickami). Wnioskodawca nie posiada jednak dostępu do ich danych osobowych (imion, nazwisk, adresów zamieszkania ani rezydencji podatkowej).
Warianty sprzedażowe:
· Wariant 1: Nabycie NFT za kryptowalutę (np. …), a następnie sprzedaż NFT za kryptowalutę.
· Wariant 2: Wymiana bezpośrednia (zamiana) jednego NFT na inne (lub zestaw NFT), bez pośrednictwa walut fiat czy kryptowalut.
· Wariant 3: Wymiana bezpośrednia (zamiana) jednego NFT na inne (lub zestaw NFT), z równoczesnym udziałem kryptowalut.
· Wariant 4: Nabycie zestawów (tzw. lootboxów) za określoną cenę. Koszt nabycia paczki jest ponoszony jednorazowo w momencie zakupu. Zawarte w nich NFT są zbywane w różnych momentach (często w różnych latach podatkowych).
· Wariant 5 – w przyszłości: Sprzedaż kryptowalut uzyskanych ze sprzedaży NFT na walutę tradycyjną (PLN/EUR).
Wnioskodawca prowadzi szczegółową ewidencję pozwalającą przypisać koszty (w tym opłaty „gas fee”) do konkretnych zdarzeń.
Pytanie
Czy w opisanym stanie faktycznym, z uwagi na brak możliwości identyfikacji kontrahenta oraz dokonywanie transakcji na zagranicznych platformach, na Wnioskodawcy spoczywa obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych (PCC)? (pytanie oznaczone we wniosku nr 5)
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, opisane transakcje nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, ponieważ nie są spełnione przesłanki terytorialne określone w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych. Czynności te dokonywane są za pośrednictwem zagranicznych platform handlowych oraz zdecentralizowanych rejestrów blockchain, a strony transakcji nie zawierają umów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 191):
Podatkowi podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.
Z uwagi na fakt, że ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych nie zawiera definicji sprzedaży i zamiany, należy w tej kwestii odnieść się do przepisów uregulowanych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
Zgodnie z art. 535 ww. Kodeksu:
Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.
W myśl art. 603 ustawy Kodeks cywilny:
Przez umowę zamiany każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy.
Zgodnie z art. 604 ww. Kodeksu:
Do zamiany stosuje się odpowiednio przepisy o sprzedaży.
Odnosząc się do powyższego należy stwierdzić, że umowa zamiany jest zobowiązującą, konsensualną umową wzajemną zbliżoną do umowy sprzedaży. Różnica pomiędzy obiema umowami polega na tym, że przy umowie zamiany w miejsce świadczenia ceny pojawia się obowiązek drugiej strony do przeniesienia własności rzeczy. Ze względu na wzajemny charakter umowy zamiany wartość świadczonych rzeczy powinna być ekwiwalentna.
Przechodząc ponownie na grunt przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych zauważyć należy, że zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej.
Jak stanowi art. 4 pkt 1-2 ww. ustawy:
Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 5, ciąży:
1) przy umowie sprzedaży - na kupującym;
2) przy umowie zamiany - na stronach czynności.
W myśl art. 5 ust. 2 ww. ustawy:
Jeżeli obowiązek podatkowy ciąży na kilku podmiotach albo na stronach umowy zamiany, albo wspólnikach spółki cywilnej, zobowiązanymi solidarnie do zapłaty podatku są odpowiednio te podmioty, strony umowy zamiany albo wspólnicy spółki cywilnej.
W związku z powyższymi przepisami, stwierdzić należy, że zarówno umowa sprzedaży jak i umowa zamiany stanowi czynność prawną, która co do zasady podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Obowiązek podatkowy przy umowie sprzedaży ciąży na kupującym, a przy umowie zamiany ciąży solidarnie na stronach czynności.
Jednakże stosownie do art. 1 ust. 4 ww. ustawy:
Czynności cywilnoprawne podlegają podatkowi, z zastrzeżeniem ust. 4a i 5, jeżeli ich przedmiotem są:
1) rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2) rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Z treści powołanego powyżej art. 1 ust. 4 ww. ustawy wynika, że umowa sprzedaży/zamiany podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeżeli w chwili zawarcia umowy jej przedmiot znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane są na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wówczas nie ma znaczenia, gdzie umowa zostanie zawarta i gdzie mają miejsce zamieszkania (siedzibę) strony umowy.
Umowa sprzedaży/zamiany podlega również podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeśli będąca przedmiotem umowy sprzedaży/zamiany rzecz w chwili jej zawarcia znajduje się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane są za granicą, ale nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność zostanie dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Dodatkowo na podstawie art. 1 ust. 4a ww. ustawy:
Umowa zamiany podlega także podatkowi, jeżeli co najmniej jedna z rzeczy znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub jedno z praw majątkowych jest wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Wobec braku definicji legalnej pojęcia „prawa majątkowego”, należy odnieść się do ustaleń orzecznictwa oraz doktryny.
Najogólniej rzecz ujmując, prawa majątkowe to prawa podmiotowe pozostające w ścisłym związku z ekonomicznym interesem uprawnionego, związane z jego majątkiem charakteryzujące się dwoma podstawowymi cechami, tj.:
- działalnością (mogą być przedmiotem obrotu),
- posiadaniem określonej wartości majątkowej.
Do tej kategorii należy zatem zaliczyć te wszystkie uprawnienia, które nie przyjmują postaci rzeczy a stanowią jednocześnie wymierne korzyści, którymi można rozporządzać, albo z których można czerpać korzyści.
W świetle powyższego należy stwierdzić, że tokeny NFT stanowią prawo majątkowe.
Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej nabywa Pan w ramach hobby na globalnych platformach handlowych tokeny NFT. Każdy z tokenów posiada indywidualny i niepowtarzalny identyfikator w rejestrze blockchain, co nadaje mu cechę unikalności i odróżnia od walut wirtualnych. Nabywa Pan tokeny NFT w różnych wariantach, tj.:
· Wariant 1: Nabycie NFT za kryptowalutę (np. …), a następnie sprzedaż NFT za kryptowalutę.
· Wariant 2: Wymiana bezpośrednia (zamiana) jednego NFT na inne (lub zestaw NFT), bez pośrednictwa walut fiat czy kryptowalut.
· Wariant 3: Wymiana bezpośrednia (zamiana) jednego NFT na inne (lub zestaw NFT), z równoczesnym udziałem kryptowalut.
· Wariant 4: Nabycie zestawów (tzw. lootboxów) za określoną cenę. Koszt nabycia paczki jest ponoszony jednorazowo w momencie zakupu. Zawarte w nich NFT są zbywane w różnych momentach (często w różnych latach podatkowych).
Kontrahenci są anonimowi, nie posiada Pan dostępu do ich danych osobowych.
Pana zdaniem, opisane transakcje nabycia tokenów NFT za pośrednictwem zagranicznych platform handlowych nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, ponieważ nie są spełnione przesłanki terytorialne określone w ustawie – strony transakcji nie zawierają umów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Z Pana stanowiskiem nie można się zgodzić.
Jak wynika z wniosku, tokeny NFT nabył Pan na podstawie umowy sprzedaży i umowy zamiany. Istotne jest zatem ustalenie czy do zawarcia ww. umów doszło na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Tokeny NFT stanowią prawo majątkowe. Jeżeli prawo majątkowe nabywane jest za pośrednictwem portali internetowych (globalnych platform handlowych) dla oceny miejsca dokonania czynności mają zastosowanie przepisy Kodeksu cywilnego.
Zgodnie z treścią art. 60 ww. ustawy Kodeks cywilny:
Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, wola osoby dokonującej czynności prawnej może być wyrażona przez każde zachowanie się tej osoby, które ujawnia jej wolę w sposób dostateczny, w tym również przez ujawnienie tej woli w postaci elektronicznej (oświadczenie woli).
Stosownie do art. 61 § 1 i 2 ww. Kodeksu
Oświadczenie woli, które ma być złożone innej osobie, jest złożone z chwilą, gdy doszło do niej w taki sposób, że mogła zapoznać się z jego treścią. Odwołanie takiego oświadczenia jest skuteczne, jeżeli doszło jednocześnie z tym oświadczeniem lub wcześniej.
Oświadczenie woli wyrażone w postaci elektronicznej jest złożone innej osobie z chwilą, gdy wprowadzono je do środka komunikacji elektronicznej w taki sposób, żeby osoba ta mogła zapoznać się z jego treścią.
W myśl art. 66 § 1 i 2 ww. Kodeksu:
Oświadczenie drugiej stronie woli zawarcia umowy stanowi ofertę, jeżeli określa istotne postanowienia tej umowy.
Jeżeli oferent nie oznaczył w ofercie terminu, w ciągu którego oczekiwać będzie odpowiedzi, oferta złożona w obecności drugiej strony albo za pomocą środka bezpośredniego porozumiewania się na odległość przestaje wiązać, gdy nie zostanie przyjęta niezwłocznie; złożona w inny sposób przestaje wiązać z upływem czasu, w którym składający ofertę mógł w zwykłym toku czynności otrzymać odpowiedź wysłaną bez nieuzasadnionego opóźnienia.
Zgodnie z art. 70 § 2 ww. Kodeksu:
W razie wątpliwości umowę poczytuje się za zawartą w miejscu otrzymania przez składającego ofertę oświadczenia o jej przyjęciu, a jeżeli dojście do składającego ofertę oświadczenia o jej przyjęciu nie jest wymagane albo oferta jest składana w postaci elektronicznej - w miejscu zamieszkania albo w siedzibie składającego ofertę w chwili zawarcia umowy.
Jak wynika z ww. art. 535 § 1 Kodeksu cywilnego, umowa sprzedaży zawierana jest pomiędzy dwoma określonymi podmiotami – sprzedawcą oraz kupującym. Zobowiązanie, o którym mowa we wskazanym przepisie stanowi oświadczenie drugiej stronie woli zawarcia umowy w rozumieniu art. 66 § 1 Kodeksu cywilnego. Oświadczenie to – zgodnie z tym przepisem – stanowi ofertę, jeżeli określa istotne postanowienia tej umowy. Analogicznie oświadczenie składane jest w przypadku umowy zamiany, gdyż zgodnie z art. 604 ww. Kodeksu do zamiany stosuje się odpowiednio przepisy o sprzedaży.
W myśl przywołanego powyżej art. 70 § 2 Kodeksu cywilnego, kryterium decydującym o miejscu zawarcia umowy sprzedaży/zamiany w postaci elektronicznej jest miejsce zamieszkania albo siedziba składającego ofertę zakupu/zamiany w chwili zawarcia umowy.
W związku z tym, że nabył Pan tokeny NFT za pośrednictwem zagranicznych platform a Pana miejscem zamieszkania jest terytorium Polski, umowy należy uznać za zawarte w Polsce.
W konsekwencji, niezależnie od tego czy prawa majątkowe (tokeny NFT) w momencie ich nabycia (zawarcia umowy sprzedaży/zamiany) były wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej czy za granicą ich nabycie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Jeżeli bowiem prawo majątkowe było wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, to umowa sprzedaży/zamiany podlega opodatkowaniu na podstawie art. 1 ust. 4 pkt 1 ww. ustawy. Jeżeli natomiast prawo majątkowe było wykonywane za granicą, to umowa sprzedaży/zamiany podlega opodatkowaniu na podstawie art. 1 ust. 4 pkt 2 ww. ustawy, ponieważ Pana miejsce zamieszkania znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i w świetle powołanych przepisów, umowy sprzedaży/zamiany tokenów NFT poprzez zagraniczne platformy handlowe uznać należy za zawarte w Polsce.
Ponadto umowa zamiany tokenów NFT podlega opodatkowaniu na postawie art. 1 ust. 4 ww. ustawy oraz także wtedy gdy jedno z praw majątkowych jest wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
A zatem, transakcje zakupu i zamiany tokenów NFT za pośrednictwem globalnych platform handlowych podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Miejscem dokonania czynności cywilnoprawnych (zawarcia umów) jest bowiem terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w … . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo