Wnioskodawczyni otrzymała darowiznę pieniężną w gotówce od teściowej, obywatelki Ukrainy stale zamieszkującej na Ukrainie. Środki pochodziły ze sprzedaży nieruchomości na Ukrainie. Darowizna została przekazana fizycznie w Polsce, a następnie wpłacona na konto bankowe wnioskodawczyni w Polsce. Ani wnioskodawczyni, ani darczyńca nie są obywatelami Polski.…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
6 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych darowizny środków pieniężnych od teściowej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 7 września 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Otrzymała Pani darowiznę pieniężną w gotówce od Pani teściowej, obywatelki Ukrainy, która na stałe zamieszkuje na Ukrainie. Środki pieniężne pochodziły ze sprzedaży nieruchomości (mieszkania) znajdującej się na Ukrainie. Sprzedaż została udokumentowana umową kupna-sprzedaży zawartą na Ukrainie.
Darowizna została Pani przekazana fizycznie, w gotówce. Następnie środki zostały wpłacone na Pani konto bankowe w Polsce.
Ani Pani, ani darczyńca nie jesteście obywatelami Polski. Pani posiada czasowe zezwolenie na pobyt w Polsce, ale nie posiada stałego miejsca pobytu w Polsce w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn. Darczyńca również nie przebywa w Polsce na stałe i nie posiada obywatelstwa polskiego.
W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że środki pieniężne, które otrzymała Pani tytułem darowizny w momencie przekazania znajdowały się na terytorium Polski.
Pytanie
Czy w przedstawionej sytuacji powstaje po Pani stronie obowiązek podatkowy w Polsce w związku z otrzymaną darowizną gotówkową biorąc pod uwagę art. 3 punkt 1 oraz art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn? Czy powinna Pani tę kwotę zgłosić do urzędu skarbowego?
Pani stanowisko w sprawie
Pani zdaniem, w opisanej sytuacji nie powstaje po Pani stronie obowiązek podatkowy w Polsce.
Zgodnie z art. 3 punkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, opodatkowaniu nie podlega nabycie własności rzeczy ruchomych znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych podlegających wykonaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli w dniu nabycia ani nabywca, ani też spadkodawca lub darczyńca nie byli obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego pobytu lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Darowizna środków pieniężnych otrzymana przez Panią mieści się w zakresie wyłączeń przewidzianych ustawą i w konsekwencji nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem: darowizny, polecenia darczyńcy.
Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji pojęcia „darowizna”. Z tego względu, celem ustalenia tej definicji, należy sięgnąć do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071).
W myśl art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
Opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn – co do zasady – podlega nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych znajdujących się/wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jednakże w art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn ustawodawca przewidział wyjątek od tej zasady.
Stosownie do art. 3 pkt 1 ww. ustawy:
Podatkowi nie podlega: nabycie własności rzeczy ruchomych znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych podlegających wykonaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli w dniu nabycia ani nabywca, ani też spadkodawca lub darczyńca nie byli obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego pobytu lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Podstawą wyłączenia od obowiązku podatkowego na gruncie powyższego przepisu jest kumulatywne spełnienie trzech warunków:
1) przedmiotem darowizny są rzeczy ruchome znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz
2) obdarowany nie posiada obywatelstwa polskiego ani miejsca stałego pobytu w Polsce oraz
3) darczyńca nie posiada obywatelstwa polskiego ani miejsca stałego pobytu w Polsce.
Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że otrzymała Pani darowiznę pieniężną w gotówce od Pani teściowej, obywatelki Ukrainy, która na stałe zamieszkuje na Ukrainie. Darowizna została Pani przekazana fizycznie, w gotówce. Następnie środki zostały wpłacone na Pani konto bankowe w Polsce. Ani Pani, ani darczyńca nie jesteście obywatelami Polski. Pani posiada czasowe zezwolenie na pobyt w Polsce, ale nie posiada stałego miejsca pobytu w Polsce w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn. Darczyńca również nie przebywa w Polsce na stałe i nie posiada obywatelstwa polskiego. Środki pieniężne, które otrzymała Pani tytułem darowizny w momencie przekazania znajdowały się na terytorium Polski.
Dokonując analizy przedmiotowej sprawy w pierwszej kolejności należy zauważyć, że przedmiot darowizny, który stanowiły środki pieniężne, w chwili dokonania darowizny znajdował się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z treści wniosku jasno wynika, że darowana Pani suma pieniężna została Pani przekazana przez teściową w formie gotówkowej w Polsce.
W przedmiotowej sprawie znajdzie zatem zastosowanie – co do zasady – ogólna reguła opodatkowania określona w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Przepis ten dotyczy bowiem rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Jak wynika z treści wniosku, Pani teściowa jest obywatelką Ukrainy i mieszka na stałe w Ukrainie. Pani natomiast jest obywatelką Ukrainy, która ma miejsce zamieszkania w Polsce i posiada zezwolenie na pobyt czasowy.
W tym miejscu podkreślić należy, że przebywanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy – nie można utożsamiać z miejscem stałego pobytu.
Kwestie stałego pobytu cudzoziemców reguluje ustawa z 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1079). Warunki udzielania zezwolenia na pobyt stały zostały wymienione w art. 195 i następnych ustawy o cudzoziemcach.
I tak zgodnie z art. 195 ust. 1 ww. ustawy:
Zezwolenia na pobyt stały udziela się cudzoziemcowi na czas nieoznaczony, na jego wniosek, jeżeli: (…).
W myśl art. 210 ust. 1 ww. ustawy:
Decyzję w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt stały wydaje się w terminie 6 miesięcy.
Zgodnie natomiast z art. 98 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach:
Zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemcowi udziela się albo - w przypadkach, o których mowa w art. 160, art. 181 i art. 187 - można udzielić na jego wniosek, jeżeli spełnia wymogi określone ze względu na deklarowany cel pobytu, a okoliczności, które są podstawą ubiegania się o to zezwolenie, uzasadniają jego pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące.
Podsumowując powyższe rozważania wskazać należy, że nabycie przez Panią środków pieniężnych od teściowej na podstawie umowy darowizny nie podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, z uwagi na treść art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, bowiem w chwili zawarcia umowy darowizny nie miała Pani miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i posiadała Pani wyłącznie zezwolenie na pobyt czasowy. Tak samo Pani teściowa, darczyńca, nie jest obywatelką Rzeczypospolitej Polskiej ani nie ma miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W związku z tym nie spoczywa na Pani obowiązek zgłoszenia otrzymanej darowizny w zakresie podatku od spadków i darowizn do naczelnika urzędu skarbowego.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo