Interpretacja 0111-KDIB2-2.4015.125.2025.1.KK

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie opodatkowania darowizny środków pieniężnych od ojca. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani obywatelką Ukrainy. Przebywa Pani w Polsce od dnia (…) 2024 r. na podstawie ochrony czasowej, posiada Pani status PESEL UKR (…). W tym czasie wielokrotnie przebywała Pani również w Ukrainie. Ostatni raz wjechała Pani do Polski dnia (…) 2025 r. Nie prowadzi Pani w Polsce działalności gospodarczej, nie uzyskuję dochodów z terytorium RP ani nie jest Pani objęta polskim systemem podatkowym jako rezydent. W roku 2025 otrzymała Pani od ojca – obywatela Ukrainy oraz rezydenta podatkowego Ukrainy – darowiznę pieniężną w wysokości przekraczającej (…) PLN. Środki zostały przelane na Pani rachunek bankowy prowadzony przez ukraiński bank. Następnie część tych środków została wypłacona w Polsce z bankomatu za pomocą ukraińskiej karty i wpłacona na Pani osobisty rachunek bankowy w banku (...) w Polsce. Posiada Pani stosowne dokumenty potwierdzające pochodzenie środków, jak również pisemne oświadczenie darczyńcy o dokonaniu darowizny. W dniu (…) 2025 r. odbyła Pani konsultację w Urzędzie Skarbowym, w której poinformowano Panią, że z uwagi na: – fakt dokonania darowizny poza terytorium RP,

– brak związku darowizny z jurysdykcją podatkową RP,

– oraz Pani status PESEL UKR,

nie powstaje obowiązek podatkowy w Polsce.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym – tj. otrzymaniu darowizny pieniężnej od ojca rezydenta Ukrainy, dokonanej na terytorium Ukrainy na rachunek bankowy prowadzony w Ukrainie, a następnie wypłaconej w Polsce i zdeponowanej na polski rachunek bankowy – powstaje obowiązek podatkowy na gruncie ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, w opisanym stanie faktycznym nie powstaje obowiązek podatkowy w Polsce.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn, obowiązek podatkowy w Polsce powstaje jedynie wtedy, gdy: darczyńca lub obdarowany mają miejsce zamieszkania na terytorium RP, lub gdy przedmiot darowizny znajduje się na terytorium RP w chwili jej dokonania.

W analizowanym przypadku: ani darczyńca, ani obdarowany nie mają miejsca zamieszkania w Polsce w rozumieniu przepisów podatkowych, darowizna została dokonana poza granicami Polski, w systemie bankowym Ukrainy, obdarowany nie jest rezydentem podatkowym Polski, posiada jedynie status PESEL UKR. W związku z powyższym uważa Pani, że darowizna ta nie podlega opodatkowaniu w Polsce.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):

W myśl art. 2 ww. ustawy:

Stosownie do art. 3 pkt 1 ww. ustawy:

Jako, że przepisy tej ustawy nie definiują pojęcia „darowizna” należy odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071).

Na podstawie art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:

Jak z powyższych przepisów wynika, nabycie przez osobę fizyczną rzeczy i praw majątkowych tytułem darowizny podlega podatkowi od spadków i darowizn, jeżeli:

- nabywane rzeczy znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub nabywane prawa majątkowe wykonywane są na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub

- nabywane rzeczy znajdują się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane są za granicą; jednakże w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca jest obywatelem polskim lub ma miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Natomiast nabycie przez osobę fizyczną rzeczy i praw majątkowych tytułem darowizny nie podlega podatkowi od spadków i darowizn, jeżeli:

- nabywane rzeczy znajdują się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane są za granicą, jednakże w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca nie jest obywatelem polskim lub nie ma miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub,

- nabywane rzeczy ruchome znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub nabywane prawa majątkowe wykonywane są na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ale w dniu nabycia zarówno darczyńca jak i obdarowany nie są obywatelami polskimi i nie mają miejsca stałego pobytu lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Uogólniając, należy stwierdzić, że ustawodawca w ustawie o podatku od spadków i darowizn określił dwa samoistne stany prawne – normujące odmienne zdarzenia – w zakresie przysporzenia majątkowego, z którymi prawo wiąże powstanie obowiązku podatkowego. Pierwszy, określony w treści art. 1 ww. ustawy, odnosi się do nabycia rzeczy lub praw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od obywatelstwa czy też miejsca zamieszkania uprawnionej osoby fizycznej. Drugi stan prawny, określony w art. 2 cyt. ustawy, odnosi się do posiadania obywatelstwa polskiego lub miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Ustawodawca jako wiodącą przyjął zasadę domicylu, zgodnie z którą obowiązek podatkowy ciąży na osobie mającej stałe miejsce zamieszkania w Polsce, nawet gdy chodzi o nabycie rzeczy lub praw majątkowych za granicą. Drugą zaś z zasad w zakresie przedmiotu opodatkowania jest zasada obywatelstwa i miejsca stałego pobytu, stosownie do której obowiązek podatkowy powstaje z momentem otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny, jeżeli nabywca jest obywatelem polskim lub ma miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że jest Pani obywatelką Ukrainy. Przebywa Pani w Polsce na podstawie ochrony czasowej. Otrzymała Pani od ojca – obywatela Ukrainy oraz rezydenta podatkowego Ukrainy – darowiznę pieniężną. Środki zostały przelane na Pani rachunek bankowy prowadzony przez ukraiński bank. Następnie część tych środków pieniężnych wpłaciła Pani na Pani osobisty rachunek bankowy prowadzony przez polski bank.

Dokonując analizy przedmiotowej sprawy w pierwszej kolejności należy zauważyć, że przedmiot darowizny, który stanowiły środki pieniężne, w chwili dokonania darowizn znajdował się na poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – w Ukrainie. W przedmiotowej sprawie nie znajdzie zatem zastosowania art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Przepis ten bowiem dotyczy rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z powyższego wynika również, że w opisanej sprawie nie może mieć zastosowania wyłączenie zawarte w art. 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn, ponieważ wyłączenie to ma zastosowanie m.in. do nabycia rzeczy ruchomych, które znajdują się na terytorium Polski.

Należy jednak wskazać, że na mocy art. 2 ww. ustawy, przedmiotem ustawy o podatku od spadków i darowizn objęte jest również nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą. Jednakże, powołany przepis ma zastosowanie tylko wówczas, gdy w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Jak wynika z wniosku, jest Pani obywatelką Ukrainy i przebywa Pani w Polsce na podstawie ochrony czasowej. W tym miejscu podkreślić należy, iż przebywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie ochrony czasowej – nie można utożsamiać z miejscem stałego pobytu. Tym samym nabycie przez Panią darowizny od ojca nie podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn na podstawie art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Końcowo zauważyć należy, że ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera wskazanego przez Panią we własnym stanowisku przepisu, tj. art. 2 ust. 1 pkt 3. Pani stanowisko, z ww. zastrzeżeniem jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.