Interpretacja 0111-KDIB2-2.4015.171.2025.2.PB

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części nieprawidłowe i w części prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn:

-   w części dotyczącej złożenia korekty w sytuacji, gdy wydane zostanie nowe Certificate of Probate, które w tym przypadku zmieni udział Wnioskodawczyń w poszczególnych aktywach – jest nieprawidłowe,

-   w pozostałej części – jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

17 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 17 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nabycia spadku przez siostry przyrodnie po Ojcu, obywatelu Królestwa Norwegii. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 17 listopada 2025 r. (wpływ 17 listopada 2025 r.). Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1.  Zainteresowana będąca stroną postępowania:

Pani A

(…);

2.  Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:

Pani B

(….);

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczynie: Zainteresowana będąca stroną postępowania – A oraz Zainteresowana niebędąca stroną postępowania – B są obywatelkami Polski, polskimi rezydentkami podatkowym, siostrami przyrodnimi i w chwili składania niniejszego zapytania interpretacyjnego nie ukończyły jeszcze 18 lat (dalej jako: „Wnioskodawczynie”). W związku z powyższym ich interesy prawne reprezentowane są przez przedstawicielki ustawowe (matki): w przypadku A – C, a w przypadku B – D (dalej łącznie jako: „Matki”).

W dniu (…) r. (…) zginął ojciec Wnioskodawczyń (dalej jako: „Ojciec”), z którym Matki nie pozostawały w związku małżeńskim. Ojciec był obywatelem Królestwa Norwegii, norweskim rezydentem podatkowym, który posiadał określone aktywa zarówno w Norwegii, jak i w Polsce.

Dodatkowo, w chwili śmierci Ojca jego ówczesna przyjaciółka była we wczesnej ciąży, jednak jego potencjalne ojcostwo będzie mogło zostać potwierdzone dopiero po urodzeniu dziecka, co powinno nastąpić na początku 2026 r. Na moment składania niniejszego zapytania interpretacyjnego nie jest zatem wiadome, czy spadkobiercami Ojca będą dwoje, czy troje dzieci. Potencjalna matka trzeciego dziecka Ojca przebywa obecnie w Polsce. Ustalenie ojcostwa trzeciego dziecka będzie mogło nastąpić dopiero po urodzeniu dziecka i po odbyciu podróży przez matkę z dzieckiem do Norwegii.

Ojciec pozostawił testament sporządzony (...) czerwca 2019 r. w (…) w Norwegii. Zgodnie z jego treścią wszystkie dzieci spadkodawcy mają równe prawa do spadku. Ponadto Ojciec ustanowił zapis testamentowy na rzecz osoby, która w chwili jego śmierci będzie jego partnerką, obejmujący kwotę (…) NOK oraz nieruchomość, w której wspólnie zamieszkiwali. W chwili obecnej prowadzone są czynności zmierzające do ustalenia, czy przyjaciółka Ojca, która jest jednocześnie potencjalnie matką jego nienarodzonego dziecka była w istocie jego partnerką, czy też znajomość miała charakter wyłącznie przelotny. Na dzień sporządzania niniejszego zapytania interpretacyjnego brak jest pewności, czy przyjaciółka ta nabędzie prawa z tytułu zapisu testamentowego, a w konsekwencji, czy wskazana kwota oraz nieruchomość, w której w chwili śmierci zamieszkiwał Ojciec, wejdą do masy spadkowej podlegającej podziałowi pomiędzy Wnioskodawczynie, czy też zostaną z tego podziału wyłączone. Fakt ten będzie najprawdopodobniej potwierdzony dopiero po narodzinach dziecka i ustaleniu ojcostwa.

Testament ma być wykonywany zgodnie z prawem Norwegii, a Ojciec powołał do jego wykonywania norweskiego prawnika, który objął stanowisko administratora masy spadkowej. Zgodnie z prawem obowiązującym w Norwegii administrator jest upoważniony do pełnego dysponowania aktywami, ich zbywania czy rozdzielenia między spadkobierców, ale również ich wykorzystania w celu uregulowania wszystkich długów i zobowiązań spadkodawcy.

Postępowanie spadkowe w Norwegii w istotny sposób różni się od postępowania spadkowego prowadzonego w Polsce. Przede wszystkim, nie jest tam możliwe uzyskanie Europejskiego Poświadczenia Spadkowego (EPS), bowiem Norwegia nie jest państwem członkowskim Unii Europejskiej. Wykonaniem testamentu zajmuje się osoba powołana przez spadkodawcę, a w razie braku takiego powołania – osoba wyznaczona przez sąd. Po złożeniu w sądzie aktu zgonu, testamentu oraz zgody spadkobierców na powołanie administratora/wykonawcy testamentu, sąd wydaje tzw. Certificate of Probate („zaświadczenie o spadku”), które uprawnia administratora/wykonawcę testamentu do czynności związanych z rozdysponowaniem aktywów wchodzących w skład masy spadkowej między spadkobierców oraz spłatą zobowiązań spadkodawcy.

W tej sprawie opisane powyżej czynności podjął prawnik z Norwegii, powołany na administratora i wykonawcę testamentu. Najpierw Matki zostały poinformowane o pozostawieniu przez Ojca testamentu. Następnie obie, działając w imieniu małoletnich Wnioskodawczyń udzieliły pełnomocnictwa i wyraziły zgodę na objęcie przez prawnika z Norwegii obowiązków administratora/wykonawcy testamentu. Testament wraz z dokumentem podpisanym przez Matki został złożony do sądu wraz z aktem zgonu Ojca. Z uwagi na fakt, że ojciec był obywatelem Norwegii, a (…), dopełnienie wszystkich formalności zajęło kilka miesięcy. W rezultacie dopiero (...) sierpnia 2025 r. norweski sąd wydał Certificate of Probate, w którym wskazano, że Wnioskodawczynie są spadkobierczyniami Ojca. Na ten moment Certificate of Probate nie wymienia w charakterze spadkobiercy nienarodzonego jeszcze dziecka. Po potwierdzeniu ojcostwa i uznaniu matki dziecka za partnerkę Ojca fakt ten zostanie zgłoszony do sądu w Norwegii, a w konsekwencji zostanie wydany kolejny Certificate of Probate, rozszerzający krąg spadkobierców.

Pomimo że w przyszłości może zostać wydane kolejne Certificate of Probate i mogą zostać uznane prawa spadkowe kolejnego dziecka i jego matki, to obecnie – już na podstawie Certificate of Probate wydanego (...) sierpnia 2025 r. – administrator/wykonawca testamentu może podejmować działania, upewniając się jednak, że odpowiednia część masy spadkowej zostanie „zarezerwowana” na wypadek pojawienia się kolejnych spadkobierców. W szczególności administrator/wykonawca testamentu opublikował wezwanie dla wierzycieli do zgłaszania roszczeń wobec masy spadkowej. Na dzień składania niniejszego zapytania takie zgłoszenia już wpłynęły i administrator/wykonawca testamentu będzie zobowiązany je zaspokoić, o ile ich zasadność nie budzi wątpliwości, bądź też odmówić zapłaty i wówczas reprezentować masę spadkową lub spadkobierców w postępowaniu sądowym, które w takim przypadku może zostać wszczęte przez potencjalnego wierzyciela.

W skład masy spadkowej wchodzą m.in. udziały w spółce (…) w Norwegii, instrumenty finansowe, środki pieniężne zgromadzone na rachunku bankowym oraz nieruchomości położone zarówno w Norwegii, jak i w Polsce. Z uwagi na fakt, że w skład masy spadkowej wchodzą również nieruchomości położone w Polsce, w tym zakresie konieczne będzie przeprowadzenie postępowania o stwierdzenie nabycia spadku w Polsce, ze względu na wyłączną jurysdykcję sądów polskich dla nieruchomości położonych w Polsce.

Do chwili śmierci Ojciec regularnie wpłacał alimenty na rzecz Wnioskodawczyń na rachunki bankowe Matek. Płatności były dokonywane z końcem każdego miesiąca. Jak już wskazano, Ojciec (…). Z uwagi na to, że w przypadku śmiertelnych wypadków (…) prowadzone są oględziny przez prokuratora, zatem stwierdzenie zgonu Ojca zajęło kilka tygodni. Informacja o śmierci Ojca dotarła do jego banku dopiero na początku czerwca 2025 r. i wówczas bank zamroził operacje na rachunku. W konsekwencji, zanim doszło do zamrożenia rachunku (...) maja 2025 r., zgodnie ze stałym zleceniem przelewu ustawionym przez Ojca, bank wypłacił na rachunki bankowe Matek środki pieniężne tytułem comiesięcznych alimentów. Zgodnie z informacją otrzymaną od administratora/wykonawcy testamentu wypłata alimentów dokonana (...) maja 2025 r. na rzecz Wnioskodawczyń zostanie rozliczona w ramach masy spadkowej.

Intencją Matek małoletnich Wnioskodawczyń jest zabezpieczenie praw Wnioskodawczyń do zwolnienia z podatku od spadków i darowizn w związku ze spadkiem, który odziedziczą po Ojcu. Biorąc pod uwagę fakt, że postępowanie spadkowe prowadzone jest zgodnie z prawem Norwegii, Matki Wnioskodawczyń powzięły wątpliwość co do momentu, od którego należy liczyć sześciomiesięczny okres na złożenie do urzędu skarbowego zgłoszenia, o którym mowa w art. 4a ust. 1 pkt 1 i pkt 1a ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 z późn. zm., dalej: „Ustawa o podatku od spadków i darowizn”). W szczególności wątpliwości dotyczą tego, czy jest to moment wydania przez sąd w Norwegii dokumentu Certificate of Probate (tj. (...) sierpnia 2025 r.), czy też dzień otrzymania pierwszej wypłaty z masy spadkowej (w praktyce była to wypłata alimentów (...) maja 2025 r.) czy wreszcie wydanie przez sąd w Polsce postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku.

Niniejsze zapytanie interpretacyjne składane jest przez małoletnie Wnioskodawczynie działające przez swoje przedstawicielki ustawowe. Zapytanie składane zostaje w trybie wspólnym (ORD-WS), ponieważ obie Wnioskodawczynie znajdują się w tożsamej sytuacji prawnej i faktycznej.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

Zgodnie z przepisami prawa norweskiego Certificate of Probate (nor. Skifteattest) staje się ważny (uprawomocniony) w dniu jego wydania. Po wydaniu Certificate of Probate przez norweski sąd następuje prawnie skuteczne przejęcie majątku spadkowego do prywatnego zarządu. Poniżej Zainteresowani zamieścili tłumaczenie paragrafu 118 norweskiej ustawy o dziedziczeniu i spadkach (nor. Lov om arv og dødsboskifte).

§ 118. Wydanie zaświadczenia o przejęciu spadku (skifteattest).

a) Jeżeli spełnione są warunki do przeprowadzenia prywatnego działu spadku, zaświadczenie o przejęciu spadku (skifteattest) wydaje się po upływie terminu, o którym mowa w § 117 ust. 1, lub wcześniej – jeżeli wszyscy spadkobiercy wyrażą na to zgodę.

b) Zaświadczenie wydaje się temu lub tym spośród spadkobierców, którzy przed upływem terminu określonego w § 117 ust. 1 przyjęli odpowiedzialność za zobowiązania spadkodawcy, zgodnie z § 116 ust. 1. W przypadkach, o których mowa w § 116 ust. 3, zaświadczenie wydaje się opiekunom (kuratorom) spadkobierców.

c) Jeżeli spadkobiercy lub ich opiekunowie są zgodni, zaświadczenie może być wydane jednemu lub kilku z nich, bądź mogą oni ustanowić pełnomocnika do działania w ich imieniu.

d) Jeżeli dział spadku ma być przeprowadzony przez wykonawcę testamentu, zgodnie z § 99, zaświadczenie wydaje się temu wykonawcy.

e) W zaświadczeniu należy wskazać, kto jest spadkobiercą w danym spadku.

f) Jeżeli którykolwiek ze spadkobierców posiada opiekuna, należy go również wskazać, o ile spadkobierca jest małoletni lub reprezentacja podczas działu spadku mieści się w zakresie uprawnień opiekuna.

g) W zaświadczeniu należy ponadto określić, kto przyjął odpowiedzialność za zobowiązania spadkodawcy.

h) Z chwilą wydania zaświadczenia o przejęciu spadku następuje objęcie spadku do prywatnego działu.

i) Osoba, której wydano zaświadczenie, jest uprawniona do rozporządzania majątkiem spadkodawcy oraz do zaciągania zobowiązań w imieniu masy spadkowej.

j) W przypadku istotnych błędów w treści zaświadczenia, może ono zostać sprostowane.

k) Odmowa wydania zaświadczenia może zostać zaskarżona.

l) Sąd ma obowiązek poinformować wszystkich znanych spadkobierców o treści wydanego zaświadczenia.

m) Jeżeli którykolwiek ze spadkobierców jest małoletni lub pozbawiony zdolności do czynności prawnych, sąd przesyła kopię zaświadczenia do urzędu gubernatora okręgowego (Statsforvalteren).

n) Jeżeli testament przewiduje utworzenie fundacji, sąd przekazuje kopię zaświadczenia do Urzędu ds. Fundacji (Stiftelsestilsynet).

o) Zaświadczenie o przejęciu spadku uprawnia do uzyskania informacji o majątku i zobowiązaniach spadkodawcy, w tym także danych dotyczących ustalenia zobowiązań podatkowych, zgodnie z § 3-10 ustawy o administracji podatkowej (skatteforvaltningsloven).

p) Przepis § 92 ust. 1 zdania trzecie do piąte stosuje się odpowiednio.

q) Ministerstwo może w drodze rozporządzenia określić szczegółowe zasady dotyczące zaświadczeń o przejęciu spadku, w tym kto jest ich adresatem oraz jakie elementy powinny zawierać.

r) W takim rozporządzeniu można przewidzieć odstępstwa od zasad określonych w niniejszym paragrafie.

Zgodnie z powyższym przepisem, skoro prawne opiekunki Córek (obie matki) były zgodne w zakresie ustanowienia prawnika w Norwegii jako ich pełnomocnika (wykonawcy testamentu) Certificate of Probate został wydany przez Sąd w Norwegii bezpośrednio temu norweskiemu pełnomocnikowi.

Z chwilą wydania Certificate of Probate doszło do jego uprawomocnienia i masa spadkowa została przejęta do prywatnego podziału, tj. podziału przez powołanego przez Sąd wykonawcę testamentu (norweskiego prawnika). Od tego momentu doszło do potwierdzenia statusu Córek jako spadkobierczyń.

Pytania

1) Z jaką chwilą zaczyna się bieg sześciomiesięcznego okresu na zgłoszenie nabycia własności rzeczy i praw majątkowych w wyniku dziedziczenia przez Wnioskodawczynie po Ojcu w celu zabezpieczenia ich prawa do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn, wynikającego z art. 4a ust. 1 Ustawy o podatku od spadków i darowizn?

a) (...) sierpnia 2025 r. – data wydania przez sąd w Norwegii dokumentu Certificate of Probate;

b)(...) maja 2025 r. – dzień dokonania pierwszej wypłaty z masy spadkowej (przelew alimentów);

c) dzień wydania przez sąd polski postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku w zakresie nieruchomości położonych w Polsce;

d) dzień uprawomocnienia się tego postanowienia sądu polskiego?

2) Czy, biorąc pod uwagę fakt, że dziedziczone przez Wnioskodawczynie aktywa będą obejmowały również nieruchomość położoną w Polsce, Matki działające w imieniu Wnioskodawczyń powinny złożyć w tym zakresie odrębną deklarację SD-Z2 po uprawomocnieniu się orzeczenia polskiego sądu stwierdzającego nabycie spadku po Ojcu, tj. nabycie nieruchomości w Polsce?

3) Czy w przypadku, gdy Matki złożą w imieniu małoletnich Wnioskodawczyń deklaracje SD-Z2 przed urodzeniem trzeciego dziecka, a po złożeniu deklaracji SD-Z2 z uwagi na potwierdzenie praw spadkowych trzeciego dziecka i jego matki dojdzie do zmniejszenia udziału Wnioskodawczyń w masie spadkowej, Matki działające w imieniu Wnioskodawczyń będą zobowiązane do korekty złożonej już deklaracji SD-Z2?

4) Czy fakt złożenia korekty deklaracji SD-Z2 nie spowoduje utraty przez Wnioskodawczynie prawa do zwolnienia z opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn, wynikającego z art. 4a ust. 1 Ustawy o podatku od spadków i darowizn?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Zainteresowanych:

Ad. 1)

Bieg sześciomiesięcznego okresu na zgłoszenie nabycia własności rzeczy i praw majątkowych w wyniku dziedziczenia po Ojcu w celu zabezpieczenia swoich praw do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn wynikającego z art. 4a ust. 1 Ustawy o podatku od spadków i darowizn rozpoczyna się z dniem wydania przez sąd w Norwegii dokumentu Certificate of Probate z (...) sierpnia 2025 r., tj. dokumentu potwierdzającego prawo Wnioskodawczyń do dziedziczenia po Ojcu. W opinii Wnioskodawczyń momentem tym nie jest moment otrzymania przez ich Matki przelewu bankowego stanowiącego alimenty, bowiem na tamten moment nie doszło jeszcze nawet do potwierdzenia praw Wnioskodawczyń do spadku po Ojcu przez sąd w Norwegii.

Ad. 2)

Pomimo że nabycie przez nie prawa własności nieruchomości położonych w Polsce będzie możliwe dopiero na podstawie postanowienia polskiego sądu stwierdzającego nabycie spadku po Ojcu, to nabycie nieruchomości położonych w Polsce powinno zostać zgłoszone w ramach deklaracji SD-Z2, które Matki, jako przedstawicielki ustawowe będą składać w imieniu małoletnich Wnioskodawczyń, i w której zostanie zadeklarowane nabycie majątku w Norwegii. Innymi słowy, Wnioskodawczynie stoją na stanowisku, że Matki powinny złożyć dla każdej z Wnioskodawczyń tylko jedną deklarację SD-Z2, w której zadeklarują cały nabyty przez Wnioskodawczynie majątek, bez względu na jego położenie. W konsekwencji, w celu zwolnienia z opodatkowania nieruchomości nabytych przez Wnioskodawczynie w Polsce nie będą one musiały składać odrębnej deklaracji SD-Z2 wykazującej tylko ten majątek. Powyższe jest konsekwencją tego, że po pierwsze Certificate of Probate potwierdza prawa spadkowe Wnioskodawczyń w stosunku do całego pozostawionego przez Ojca spadku, a po drugie postanowienie polskiego sądu będzie miało charakter wtórny wobec uznania Wnioskodawczyń za spadkobierczynie Ojca w zgodzie z prawem obowiązującym w Norwegii.

Ad. 3)

W przypadku, w którym Matki złożą w imieniu Wnioskodawczyń deklaracje SD-Z2 przed urodzeniem trzeciego dziecka przez przyjaciółkę zmarłego Ojca, a już po złożeniu deklaracji SD-Z2 dojdzie do zmniejszenia udziału Wnioskodawczyń w masie spadkowej z uwagi na potwierdzenie praw spadkowych trzeciego dziecka i jego matki, Matki działające w imieniu Wnioskodawczyń będą zobowiązane do złożenia korekty złożonej deklaracji SD-Z2.

Ad. 4)

Fakt złożenia korekty deklaracji SD-Z2 przez Matki małoletnich Wnioskodawczyń nie spowoduje utraty przez Wnioskodawczynie prawa do zwolnienia z opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn wynikającym z art. 4a ust. 1 Ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Uzasadnienie do pytań 1 i 2

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 Ustawy o podatku od spadków i darowizn podatkowi temu podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego. Natomiast stosownie do art. 2 ww. ustawy – nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W świetle powyższych przepisów Wnioskodawczynie nie mają wątpliwości, że będąc obywatelkami Polski, będą podatnikami podatku od spadków i darowizn zarówno w zakresie aktywów, które otrzymają, a które są rzeczami znajdującymi się w Norwegii, prawami wykonywanymi w tym kraju, jak i rzeczy znajdujących się oraz praw majątkowych wykonywanych na terytorium Polski.

Na gruncie przepisów prawa polskiego spadek jest instytucją regulowaną przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny. Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego przez spadkobranie należy rozumieć przejście praw i obowiązków majątkowych zmarłego z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób. Spadek obejmuje ogół praw i obowiązków należących do zmarłego w chwili jego śmierci, które ze swojej istoty mogą przejść na jego następców prawnych. Nie należą do spadku prawa i obowiązki zmarłego ściśle związane z jego osobą, jak również prawa, które z chwilą jego śmierci przechodzą na oznaczone osoby niezależnie od tego, czy są spadkobiercami.

Stosownie do art. 5 Ustawy o podatku od spadków i darowizn obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych. W przypadku nabycia majątku spadkodawcy w drodze dziedziczenia obowiązek podatkowy powstaje z chwilą przyjęcia spadku (art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy). W analizowanym przypadku wartość aktywów jaką odziedziczą Wnioskodawczynie po Ojcu na pewno przekroczy kwotę wolną od podatku określoną w art. 9 ust. 1 Ustawy o podatku od spadków i darowizn. W konsekwencji, co do zasady, Wnioskodawczynie będą zobowiązane do zapłaty podatku od spadków i darowizn w związku z otrzymaniem aktywów po zmarłym Ojcu, w granicach określonych przez pozostawiony przez Ojca testament.

Zgodnie z art. 4a ust. 1 pkt 1 Ustawy o podatku od spadków i darowizn zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie sześć miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-5, 7 i 8 oraz ust. 2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia – w terminie sześciu miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4. Jeżeli dokumentem potwierdzającym nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych jest akt poświadczenia dziedziczenia lub europejskie poświadczenie spadkowe, termin sześciu miesięcy, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, do zgłoszenia tego nabycia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego liczony jest od dnia zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia lub wydania europejskiego poświadczenia spadkowego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4 (art. 4a ust. 1a ww. ustawy).

Próbując przenieść wskazane powyżej regulacje na grunt analizowanej sprawy, należy stwierdzić, że:

1) co do zasady obowiązek podatkowy – w myśl art. 6 ust. 4 Ustawy o podatku od spadków i darowizn – powstanie z chwilą uprawomocnienia się postanowienia polskiego sądu o stwierdzeniu nabycia spadku w odniesieniu do nieruchomości położonej w Polsce;

2) w analizowanym przypadku nie zostanie wydany akt poświadczenia dziedziczenia, o którym mowa w art. 95a Ustawy z 14 lutego 1991 r. prawo o notariacie, bowiem do spadku nie znajdują zastosowania przepisy prawa polskiego ani Europejskie Poświadczenie Spadkowe, bowiem Norwegia nie jest członkiem Unii Europejskiej.

W świetle powyższego nasuwa się pytanie, czy sześciomiesięczny okres na złożenie deklaracji SD-Z2 uprawniającej do zwolnienia spadku od opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn rozpoczyna bieg z chwilą uprawomocnienia się postanowienia polskiego sądu o stwierdzeniu nabycia spadku – pomimo, że postanowienie takie będzie odnosiło się wyłącznie do nieruchomości położonych w Polsce – czy też należy rozpoznać, że w procedurze spadkowej w Norwegii istnieje dokument o mocy prawnej analogicznej do aktu poświadczenia dziedziczenia lub Europejskiego Poświadczenia Spadkowego i od niego liczyć termin.

W polskim porządku prawnym akt poświadczenia dziedziczenia to dokument sporządzany przez notariusza, który oficjalnie potwierdza, kto i w jakim udziale nabył spadek po zmarłym. Stanowi alternatywę dla sądowego postępowania o stwierdzenie nabycia spadku i ma taką samą moc prawną jak postanowienie sądu. Dokument taki nie funkcjonuje jednak na gruncie przepisów prawa norweskiego. Dokumentem o podobnym charakterze, tj. dokumentem wydawanym w sytuacji, jeśli zmarły pozostawił testament i wskazującym na testament jako podstawę dziedziczenia i określającym kto jest powołany do dziedziczenia na podstawie testamentu jest wydawany przez sąd w Norwegii Certificate of Probate. Dokument ten jest wydawany przez sąd w Norwegii dopiero po wpłynięciu do niego zaświadczenia o zgonie spadkodawcy wraz ze sporządzonym przez niego testamentem i odwołując się do postanowień testamentu, sąd potwierdza, kto jest uprawniony do dziedziczenia, datę urodzenia spadkobierców (w tym przypadku Certificate of Probate zawiera daty urodzenia Wnioskodawczyń) oraz stosunek spadkobierców do zmarłego (córki). W dokumencie Certificate of Probate norweski sąd stwierdza, że odnosi się on do całej masy spadkowej, a więc nie wyłącza z niej aktywów znajdujących się poza granicami Norwegii. Certificate of Probate jest wydawany przez norweski sąd, podobnie jak ma to miejsce w przypadku Europejskiego Poświadczenia Spadkowego, na wniosek zainteresowanych, tj. spadkobierców. W tym przypadku sąd norweski wydał Certificate of Probate z dnia (...) sierpnia 2025 r. na wniosek administratora/ wykonawcy testamentu, który na tę okoliczność uzyskał stosowne pełnomocnictwo od Matek, działających w imieniu Wnioskodawczyń.

Mając powyższe na uwadze i odnosząc się do pytania 1 i 2 niniejszego zapytania, Wnioskodawczynie stoją na stanowisku, że sześciomiesięczny termin zgłoszenia, o którym mowa w art. 4a ust 1 Ustawy o podatku od spadków i darowizn, rozpoczyna bieg od dnia (...) sierpnia 2025 r., tj. od dnia wydania Certificate of Probate przez sąd w Norwegii. Biorąc pod uwagę fakt, że Certificate of Probate odnosi się do całości spadku Wnioskodawczynie stoją na stanowisku, że w stosunku do nieruchomości położonych w Polsce, w zakresie w jakim zostaną one im przypisane, powinny je zgłosić od razu w deklaracji SD-Z2, na mocy której dojdzie do zwolnienia z opodatkowania aktywa, które Wnioskodawczynie odziedziczą w Norwegii. W tym zakresie nie będzie potrzeby składania kolejnego, odrębnego zgłoszenia po uprawomocnieniu się postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku wydanego przez sąd w Polsce. Ww. postanowienie jest dokumentem wtórym, potwierdzającym, w stosunku do dokumentu pierwotnego, jakim jest wydany przez sąd w Norwegii Certificate of Probate.

Jednocześnie Wnioskodawczynie stoją na stanowisku, iż biorąc pod uwagę fakt, że formalnie ich prawo do spadku po Ojcu zostało potwierdzone przez wydany (...) sierpnia 2025 r. Certificate of Probate, fakt otrzymania pierwszej wypłaty po śmierci Ojca (...) maja 2025 r. (automatyczny przelew alimentów przez system bankowy) nie oznacza, że z tą chwilą nabyły one prawo do spadku. W konsekwencji początek biegu terminu sześciu miesięcy na złożenie zgłoszenia, o którym mowa w art. 4a ust. 1 Ustawy o podatku od spadków i darowizn, nie powinien być liczony od daty wpływu tych pieniędzy na konta Matek.

Uzasadnienie do pytań 3 i 4

Tak jak opisano to w niniejszym zapytaniu interpretacyjnym, nie jest wykluczone, że najpóźniej w styczniu przyjaciółka Ojca urodzi dziecko, w stosunku do którego potencjalnie zostanie potwierdzone ojcostwo Ojca. W takim przypadku dziecko to stanie się trzecim spadkobiercą Ojca na tych samych zasadach co Wnioskodawczynie, a przyjaciółka Ojca zostanie uznana za jego partnerkę i – w rezultacie zapisu testamentowego – otrzyma 5 mln NOK oraz prawa do domu, w którym mieszkała z Ojcem w chwili jego śmierci.

Ponadto, do końca października 2025 r. administrator/wykonawca testamentu oczekuje na zgłoszenia od potencjalnych wierzycieli, którzy chcieliby zaspokoić swoje roszczenia z masy spadkowej pozostawionej przez Ojca. Już w tej chwili wiadomo o zgłoszeniu jednego roszczenia, a potencjalnie może być ich więcej. Uznanie któregokolwiek z nich będzie oznaczało uszczuplenie masy spadkowej, a w konsekwencji – obniżenie wartości spadku przydzielonego Wnioskodawczyniom.

Zgodnie z art. 81 Ordynacji podatkowej, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację. Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie deklaracji korygującej. Wnioskodawczynie stoją na stanowisku, że złożenie przez nie korekty deklaracji SD-Z2 – w przypadku gdy dojdzie do powiększenia grona osób powołanych do spadku, albo do uszczuplenia udziału Wnioskodawczyń w związku z koniecznością zaspokojenia długów z masy spadkowej, jest dopuszczalne i powinno zostać dokonane. Złożenie korekty deklaracji będzie miało na celu skorygowanie błędu, który wystąpił przy składaniu deklaracji pierwotnej. Korekta nie będzie natomiast polegała na ujawnieniu nowych składników wchodzących w skład masy spadkowej otrzymanej przez Wnioskodawczynie. Wnioskodawczynie zakładają, że w ciągu kilku tygodni otrzymają od administratora/wykonawcy testamentu zarówno listę aktywów wchodzących do spadku, jak i ich szacunkową wartość. Zmianie może więc ulec udział Wnioskodawczyń w poszczególnych aktywach lub ich wartość po pomniejszeniu o długi Ojca.

Matki Wnioskodawczyń nie znajdują również w Ustawie o podatku od spadków i darowizn ani w Ordynacji podatkowej żadnych postanowień, zgodnie z którymi fakt złożenia korekty deklaracji SD-Z2 pozbawiałby Wnioskodawczynie prawa do zwolnienia otrzymanego spadku z opodatkowania tym podatkiem. Jak wskazał Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 2 maja 2023 r. (Znak: 0111-KDIB2-3.4015.36.2023.1.MD), spadkobierca jest uprawniony do złożenia korekty zgłoszenia SD-Z2, jeżeli w poprzednim zgłoszeniu wartość udziału w nieruchomości nabytego w drodze spadku wykazał w niewłaściwej wysokości. Korekta dotycząca wartości nabytego w spadku udziału w nieruchomości pozostanie bez wpływu na prawo do skorzystania ze zwolnienia, nawet jeżeli zostanie złożona po upływie terminu sześciu miesięcy, licząc od daty powstania obowiązku podatkowego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku:

-   w części dotyczącej złożenia korekty w sytuacji, gdy wydane zostanie nowe Certificate of Probate, które w tym przypadku zmieni udział Wnioskodawczyń w poszczególnych aktywach – jest nieprawidłowe,

-   w pozostałej części – jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):

Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego.

Spadek (dziedziczenie) jest instytucją uregulowaną przepisami zawartymi w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

W myśl art. 922 § 1 tej ustawy:

Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.

Zgodnie z art. 924 ww. ustawy:

Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.

Jak wynika z treści art. 925 Kodeksu cywilnego:

Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż spadkobiercy w zasadzie wchodzą w sytuację prawną, w jakiej pozostawał spadkodawca. Oznacza to, że w skład spadku wchodzi ogół praw i obowiązków należących do zmarłego w chwili jego śmierci, które ze swej istoty mogą przejść na jego następców prawnych. Innymi słowy spadkobierca nabywa spadek w stanie istniejącym w chwili jego otwarcia (a zatem w chwili śmierci spadkodawcy). Masę spadkową stanowi zatem majątek, który spadkodawca posiadał w chwili śmierci.

W myśl art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zgodnie z powyższym spadkobierca, który w chwili otwarcia spadku był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn od nabytej własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz od nabytej własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą.

W myśl art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

Stosownie zaś do treści art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

Obowiązek podatkowy powstaje – przy nabyciu w drodze dziedziczenia – z chwilą przyjęcia spadku.

W myśl art. 6 ust. 4 cyt. ustawy:

Jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia. W przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed organem podatkowym na fakt nabycia.

Zgodnie zatem z ww. przepisami obowiązek podatkowy powstaje przy nabyciu w drodze dziedziczenia z chwilą przyjęcia spadku lub jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem, z chwilą sporządzenia pisma.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia wlicza się do podstawy wymiaru.

Na mocy art. 8 ust. 1 ww. ustawy:

Wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych przyjmuje się w wysokości określonej przez nabywcę, jeżeli odpowiada ona wartości rynkowej tych rzeczy i praw, a wartość praw do wkładów oszczędnościowych - w wysokości tych wkładów.

Stosownie natomiast do art. 8 ust. 3 ww. ustawy:

Wartość rynkową rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia powstania obowiązku podatkowego.

Stosownie do art. 9 ust. 1 i 2 ww. ustawy:

Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej:

1) 36 120 zł − jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej;

2) 27 090 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do II grupy podatkowej;

3) 5733 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do III grupy podatkowej.

Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy następuje więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych dotychczas od tego samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej wartości nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków, ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.

Art. 14 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że:

Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 ww. ustawy:

Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.

W myśl art. 14 ust. 3 ww. ustawy:

Do poszczególnych grup podatkowych zalicza się:

1) do grupy I – małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów;

2) do grupy II – zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i małżonków pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków rodzeństwa małżonków, małżonków innych zstępnych;

3) do grupy III – innych nabywców.

Niezależnie od powyższego, ustawodawca przewidział zwolnienie podmiotowe w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Zgodnie z ww. art. 4a ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy:

Zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2–5, 7 i 8 oraz ust. 1a–2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia - w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4.

Zgłoszenie o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych powinno być dokonane na formularzu SD-Z2 określonym przez Ministra Finansów w rozporządzeniu z dnia 20 listopada 2015 r. w sprawie wzoru zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych (Dz.U. poz. 2060).

Z opisu zdarzenia przyszłego zawartego we wniosku oraz jego uzupełnieniu wynika, że (…) zginął Ojciec Zainteresowanych (Wnioskodawczyń, sióstr przyrodnich), obywatel Królestwa Norwegii, który posiadał określone aktywa zarówno w Norwegii, jak i w Polsce. Ojciec pozostawił testament sporządzony (...) czerwca 2019 r. w (…) w Norwegii. Zgodnie z jego treścią wszystkie dzieci spadkodawcy mają równe prawa do spadku. Testament ma być wykonywany zgodnie z prawem Norwegii, a Ojciec powołał do jego wykonywania norweskiego prawnika, który objął stanowisko administratora masy spadkowej. Zgodnie z prawem obowiązującym w Norwegii administrator jest upoważniony do pełnego dysponowania aktywami, ich zbywania czy rozdzielenia między spadkobierców, ale również ich wykorzystania w celu uregulowania wszystkich długów i zobowiązań spadkodawcy. Postępowanie spadkowe w Norwegii w istotny sposób różni się od postępowania spadkowego prowadzonego w Polsce. Przede wszystkim, nie jest tam możliwe uzyskanie Europejskiego Poświadczenia Spadkowego (EPS), bowiem Norwegia nie jest państwem członkowskim Unii Europejskiej. Wykonaniem testamentu zajmuje się osoba powołana przez spadkodawcę, a w razie braku takiego powołania – osoba wyznaczona przez sąd. Po złożeniu w sądzie aktu zgonu, testamentu oraz zgody spadkobierców na powołanie administratora/wykonawcy testamentu, sąd wydaje tzw. Certificate of Probate („zaświadczenie o spadku”), które uprawnia administratora/ wykonawcę testamentu do czynności związanych z rozdysponowaniem aktywów wchodzących w skład masy spadkowej między spadkobierców oraz spłatą zobowiązań spadkodawcy. (...) sierpnia 2025 r. norweski sąd wydał Certificate of Probate, w którym wskazano, że Córki są spadkobierczyniami Ojca. Zgodnie z przepisami prawa norweskiego Certificate of Probate (nor. Skifteattest) staje się ważny (uprawomocniony) w dniu jego wydania. Po wydaniu Certificate of Probate przez norweski sąd następuje prawnie skuteczne przejęcie majątku spadkowego do prywatnego zarządu. Skoro prawne opiekunki Córek (obie matki) były zgodne w zakresie ustanowienia prawnika w Norwegii jako ich pełnomocnika (wykonawcy testamentu) Certificate of Probate został wydany przez Sąd w Norwegii bezpośrednio temu norweskiemu pełnomocnikowi. Z chwilą wydania Certificate of Probate doszło do jego uprawomocnienia i masa spadkowa została przejęta do prywatnego podziału, tj. podziału przez powołanego przez Sąd wykonawcę testamentu (norweskiego prawnika). Od tego momentu doszło do potwierdzenia statusu Córek jako spadkobierczyń.

Przechodząc do kwestii momentu powstania obowiązku podatkowego wskazać należy, iż w świetle art. 6 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 6 ust. 4 ustawy obowiązek podatkowy powstał dla Wnioskodawczyń (Zainteresowanych) w momencie wydania przez norweski sąd Certificate of Probate, tj. (...) sierpnia 2025 r.

Z art. 4a ust. 1 pkt 1 ww. ustawy wynika, że w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia 6-cio miesięczny termin na zgłoszenie nabycia należy liczyć od dnia uprawomocnienia orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku. Wskazali Państwo w uzupełnieniu wniosku, iż Certificate of Probate (nor. Skifteattest) staje się ważny (uprawomocniony) w dniu jego wydania. Zatem, w Państwa sytuacji ww. 6-cio miesięczny termin liczyć należy od dnia wydania przez norweski sąd Certificate of Probate, tj. od dnia (...) sierpnia 2025 r., który to dokument stanowi odpowiednik orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, o którym mowa w art. 4a ust. 1 pkt 1 ww. ustawy.

Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, iż otrzymanie przelewu bankowego stanowiącego alimenty nie ma wpływu na moment powstania obowiązku podatkowego.

Natomiast odnosząc się do kwestii nabycia w spadku nieruchomości położonych w Polsce i zgłoszenia ich nabycia na formularzu SD-Z2, wskazać należy – mając na uwadze powyższe wyjaśnienia, że każda z Wnioskodawczyń (działając przez swoją matkę jako przedstawicielkę ustawową) powinna złożyć jedno zgłoszenie SD-Z2 w terminie 6 miesięcy od dnia wydania przez norweski sąd Certificate of Probate z (...) sierpnia 2025 r., w którym powinny zostać wykazane wszystkie składniki masy spadkowej, bez względu na ich położenie. Nie ma zatem konieczności złożenia odrębnego zgłoszenia SD-Z2 w zakresie nabycia w spadku nieruchomości położonych w Polsce, po uprawomocnieniu się polskiego orzeczenia o stwierdzeniu nabycia spadku.

Przechodząc do odpowiedzi na pytania oznaczone we wniosku nr 3 i 4, które dotyczą korekty złożonej już deklaracji SD-Z2 oraz jej skutków podatkowych, wskazać należy, iż w myśl art. 4a ust. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych i zakres danych w nim zawartych, w tym w szczególności:

1) dane identyfikujące podatników obowiązanych do złożenia zgłoszenia oraz dane stanowiące podstawę zaliczenia do I grupy podatkowej,

2) dane identyfikujące oraz ostatni adres spadkodawcy, darczyńcy lub innej osoby, od której lub po której została nabyta własność rzeczy lub prawa majątkowe,

3) dane dotyczące nabytych rzeczy lub praw majątkowych, ich rodzaj, miejsce położenia rzeczy lub wykonywania praw majątkowych, wraz z ich wartością rynkową oraz wielkość nabytego udziału

- uwzględniając konieczność potwierdzenia nabycia w celu skorzystania ze zwolnienia.

Zgodnie z § 2 ww. rozporządzenia:

Zgłoszenie, o którym mowa w § 1, zawiera następujące dane:

1) datę nabycia;

2) datę powstania obowiązku podatkowego, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia dzień uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia albo wydania europejskiego poświadczenia spadkowego;

3) miejsce i cel składania zgłoszenia;

4) dane identyfikacyjne i aktualny adres zamieszkania podatnika obowiązanego do złożenia zgłoszenia;

5) dane identyfikujące i ostatni adres zamieszkania spadkodawcy, darczyńcy lub innej osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy lub prawa majątkowe;

6) tytuł nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych;

7) rodzaj dokumentu potwierdzającego nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych;

8) dane dotyczące nabytych rzeczy lub praw majątkowych;

9) dane dotyczące stosunku osobistego nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy lub prawa majątkowe;

10) sposób przekazania środków pieniężnych tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy;

11) podpis nabywcy (pełnomocnika).

W opisie zdarzenia przyszłego wskazali Państwo również, że w chwili śmierci Ojca jego ówczesna przyjaciółka była we wczesnej ciąży, jednak jego potencjalne ojcostwo będzie mogło zostać potwierdzone dopiero po urodzeniu dziecka, co powinno nastąpić na początku 2026 r. Na moment składania niniejszego zapytania interpretacyjnego nie jest zatem wiadome, czy spadkobiercami Ojca będą dwoje, czy troje dzieci. Potencjalna matka trzeciego dziecka Ojca przebywa obecnie w Polsce. Ustalenie ojcostwa trzeciego dziecka będzie mogło nastąpić dopiero po urodzeniu dziecka i po odbyciu podróży przez matkę z dzieckiem do Norwegii. Ojciec ustanowił zapis testamentowy na rzecz osoby, która w chwili jego śmierci będzie jego partnerką, obejmujący kwotę (…) NOK oraz nieruchomość, w której wspólnie zamieszkiwali. W chwili obecnej prowadzone są czynności zmierzające do ustalenia, czy przyjaciółka Ojca, która jest jednocześnie potencjalnie matką jego nienarodzonego dziecka była w istocie jego partnerką, czy też znajomość miała charakter wyłącznie przelotny. Na ten moment Certificate of Probate nie wymienia w charakterze spadkobiercy nienarodzonego jeszcze dziecka. Po potwierdzeniu ojcostwa i uznaniu matki dziecka za partnerkę Ojca fakt ten zostanie zgłoszony do sądu w Norwegii, a w konsekwencji zostanie wydany kolejny Certificate of Probate, rozszerzający krąg spadkobierców. Pomimo że w przyszłości może zostać wydane kolejne Certificate of Probate i mogą zostać uznane prawa spadkowe kolejnego dziecka i jego matki, to obecnie – już na podstawie Certificate of Probate wydanego (...) sierpnia 2025 r. – administrator/wykonawca testamentu może podejmować działania, upewniając się jednak, że odpowiednia część masy spadkowej zostanie „zarezerwowana” na wypadek pojawienia się kolejnych spadkobierców. Administrator/wykonawca testamentu opublikował wezwanie dla wierzycieli do zgłaszania roszczeń wobec masy spadkowej. Na dzień składania niniejszego zapytania takie zgłoszenia już wpłynęły i administrator/wykonawca testamentu będzie zobowiązany je zaspokoić, o ile ich zasadność nie budzi wątpliwości, bądź też odmówić zapłaty i wówczas reprezentować masę spadkową lub spadkobierców w postępowaniu sądowym, które w takim przypadku może zostać wszczęte przez potencjalnego wierzyciela.

Jak wskazano powyżej, zgłoszenie o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych winno być dokonane na formularzu SD-Z2 w terminie 6 miesięcy od dnia wydania przez norweski sąd Certificate of Probate z (...) sierpnia 2025 r.

W myśl art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):

Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.

Przepis art. 81 § 2 ww. ustawy stanowi, iż:

Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.

Stosownie do art. 3 pkt 5 cyt. ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach – rozumie się przez to również zeznania, wykazy, zestawienia oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.

Korekta deklaracji (zgłoszenie mające charakter informacyjny jest uznawane za deklarację w rozumieniu art. 3 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa) ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu. Skorygowanie deklaracji polega więc na ponownym – poprawnym już – wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji. Skorygowane zeznanie (deklaracja) zastępuje zeznanie (deklarację) złożone uprzednio.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy, wskazać należy, że korekta zgłoszenia o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych (SD-Z2) może dotyczyć jedynie wskazania błędnych informacji w złożonym zgłoszeniu, np. miejsca ich położenia lub ich wartości rynkowej.

Jak wynika z treści wniosku w przyszłości może zostać wydane kolejne Certificate of Probate i mogą zostać uznane prawa spadkowe kolejnego dziecka i jego matki. Zmianie może zatem ulec udział Wnioskodawczyń w poszczególnych aktywach.

W sytuacji zatem, gdy wydane zostanie kolejne Certificate of Probate i dojdzie do powiększenia grona osób powołanych do spadku Wnioskodawczynie powinny złożyć nowe zgłoszenie SD-Z2 w terminie 6 miesięcy od daty wydania nowego Certificate of Probate.

Nie można mówić o korekcie w sytuacji, gdy SD-Z2 zostanie złożone zgodnie z wydanym (...) sierpnia 2025 r. Certificate of Probate.

Ewentualna zmiana udziału w spadku nie będzie wynikać z błędu czy pomyłki lecz będzie stwierdzona na mocy kolejnego Certificate of Probate, w którym uznane zostaną prawa spadkowe dodatkowych osób.

W opisanej sytuacji nie możemy zatem mówić o błędnym wskazaniu wielkości nabytego udziału, gdyż będzie on zgodny z wydanym (...) sierpnia 2025 r. Certificate of Probate.

Zauważyć należy, że w treści wniosku wskazano, że zmianie może ulec nie tylko udział Wnioskodawczyń w poszczególnych aktywach, ale również wartość majątkowa składników (z uwagi na roszczenia wierzycieli spadkodawcy).

Wnioskodawczynie będą zatem uprawnione do złożenia korekt zgłoszeń SD-Z2 dotyczących ewentualnego uszczuplenia masy spadkowej w wyniku uznania opisanych we wniosku roszczeń.

Korekta w tym zakresie pozostaje bez wpływu na prawo Wnioskodawczyń do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

-    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Pani A (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-  w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-  w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.