Skutki podatkowe zawarcia porozumienia określającego udział finansowy osób trzecich (właścicieli nieruchomości posiadających służebność przejazdu i przechodu) w kosztach przebudowy wspólnej drogi.
Wnioskodawczyni, jako współwłaścicielka drogi wewnętrznej, wraz z innymi współwłaścicielami i właścicielami sąsiednich nieruchomości posiadającymi służebność przejazdu, planuje przebudowę tej drogi. Strony zamierzają zawrzeć umowę, zgodnie z którą koszty przebudowy zostaną podzielone równo między…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
13 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych uczestnictwa we wspólnej inwestycji dotyczącej przebudowy drogi wewnętrznej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 30 grudnia 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Przedmiotem sprawy jest droga wewnętrzna …, stanowiąca współwłasność właścicieli pięciu sąsiadujących z drogą nieruchomości. Droga służy jako dojazd do wszystkich tych działek oraz do dwóch kolejnych nieruchomości, których właściciele mają ustanowioną służebność przejazdu i przechodu, lecz nie posiadają udziału we współwłasności gruntu.
Współwłaściciele, wspólnie z właścicielami nieruchomości uprawnionych z tytułu służebności, zamierzają wymienić nawierzchnię z szutrowej na kostkę brukową. Roboty zostały zakwalifikowane jako przebudowa drogi wewnętrznej i zgłoszone we właściwym organie administracji architektoniczno-budowlanej.
Strony planują zawrzeć porozumienie (umowę cywilnoprawną) określające zasady:
- finansowania przebudowy w równych udziałach między siedmioma uczestnikami (pięciu współwłaścicieli + dwóch użytkowników służebności),
- późniejszego utrzymania drogi na tych samych zasadach proporcjonalnych,
- bez zmiany treści ustanowionej służebności i bez wpisu do księgi wieczystej.
Płatności na rzecz wykonawcy robót mają być dokonywane bezpośrednio przez wszystkie strony porozumienia w proporcjach określonych w umowie.
W uzupełnieniu wniosku wskazano, że Wnioskodawczyni jest współwłaścicielką nieruchomości – wewnętrznej drogi dojazdowej w ... – i będzie stroną planowanego porozumienia jako współwłaściciel. Jej tytuł prawny do przedmiotowej nieruchomości to udział we współwłasności gruntu, na którym znajduje się ta droga.
Wnioskodawczyni posiada miejsce zamieszkania w Polsce i tym samym podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o PIT). Planowana inwestycja (przebudowa drogi wewnętrznej – wymiana nawierzchni z szutrowej na brukowaną) będzie realizowana przez Wnioskodawczynię jako osobę fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej. Inwestycja ma charakter prywatny i nie jest związana z jakąkolwiek działalnością gospodarczą. Porozumienie (umowa cywilnoprawna) dotyczące przebudowy drogi zostanie zawarte przed rozpoczęciem prac pomiędzy siedmioma uczestnikami: pięcioma współwłaścicielami drogi (w tym Wnioskodawczynią) oraz dwojgiem właścicieli sąsiednich nieruchomości posiadających ustanowioną służebność drogi. Przedmiotem porozumienia będzie ustalenie zasad finansowania przebudowy drogi (oraz późniejszego jej utrzymania) – w szczególności uzgodniono równy podział kosztów przebudowy między wszystkich siedem stron. Każda ze stron pokryje bezpośrednio na rzecz wykonawcy swoją część kosztów (1/7 całości kosztów przez każdą ze stron). Umowa nie będzie przewidywać wzajemnych rozliczeń kosztów pomiędzy Wnioskodawczynią a pozostałymi uczestnikami. Oznacza to, że żadna ze stron nie będzie przekazywać pieniędzy innej stronie w ramach wyrównania wydatków; strony jedynie wspólnie poniosą uzgodnione części kosztów we własnym zakresie.
W ramach planowanego porozumienia i wspólnej inwestycji nie dojdzie do nabycia przez Wnioskodawczynię (ani inne strony) jakiejkolwiek rzeczy lub prawa majątkowego od pozostałych uczestników. W szczególności Wnioskodawczyni nie nabędzie od osób trzecich żadnych środków pieniężnych ani dodatkowych udziałów w nieruchomości.
Pytanie
Czy planowany udział finansowy osób trzecich (właścicieli nieruchomości posiadających służebność przejazdu i przechodu) w kosztach przebudowy wspólnej drogi wewnętrznej stanowi dla Wnioskodawczyni – jako współwłaścicielki tej drogi – nabycie, w szczególności czy można go uznać za darowiznę na rzecz Wnioskodawczyni podlegającą opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn? (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)
Pani stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, opisany udział finansowy osób trzecich nie stanowi dla niej darowizny ani innego rodzaju nieodpłatnego przysporzenia, które podlegałoby opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Wnioskodawczyni nie otrzyma żadnego nowego składnika majątku ani prawa majątkowego – inne osoby jedynie pokrywają przypadającą na nich część kosztów inwestycji we wspólną infrastrukturę drogową. Nie występuje zatem nabycie własności rzeczy lub prawa majątkowego przez Wnioskodawczynię w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o SD. Skoro brak jest po stronie Wnioskodawczyni jakiegokolwiek przysporzenia majątkowego otrzymanego nieodpłatnie, to nie powstaje obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn. Innymi słowy, udział osób trzecich w kosztach przebudowy drogi nie może być traktowany jak darowizna na rzecz Wnioskodawczyni.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:
1) dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego;
2) darowizny, polecenia darczyńcy;
3) zasiedzenia;
4) nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
5) zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
6) nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.
Stosownie do art. 1 ust. 1 ww. ustawy:
Podatkowi podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci.
Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, że ustawa o podatku od spadków i darowizn ściśle określa granice przedmiotu opodatkowania, tj. nabycie według określonych tytułów, wyczerpująco wymieniając tytuły, na podstawie których nabycie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Powyższy katalog czynności ujęty w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn ma charakter zamknięty. Zatem, opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlega tylko takie nabycie, które zostało w nim wymienione w sposób wyraźny.
Jednym z tytułów nabycia podlegających opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn jest darowizna.
Jako, że przepisy tej ustawy nie definiują pojęcia „darowizna” należy odwołać się do odpowiednich przepisów Kodeksu cywilnego.
Na podstawie art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1071 ze zm.):
Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.
Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.
Z wniosku wynika, że jest Pani współwłaścicielką nieruchomości stanowiącej wewnętrzną drogę dojazdową do pięciu sąsiadujących działek oraz do dwóch kolejnych nieruchomości, których właściciele mają ustanowioną służebność przejazdu i przechodu, lecz nie posiadają udziału we współwłasności gruntu. Współwłaściciele wspólnie z właścicielami nieruchomości uprawnionych z tytułu służebności zamierzają przebudować ww. drogę. W tym celu zawrą Państwo porozumienie (umowę cywilnoprawną) określające m.in. zasady finansowania przebudowy drogi (oraz późniejszego jej utrzymania) – w szczególności równy podział kosztów przebudowy między wszystkich siedem stron (pięciu współwłaścicieli i dwóch użytkowników służebności). Płatności na rzecz wykonawcy robót mają być dokonywane bezpośrednio przez wszystkie strony porozumienia w proporcjach określonych w umowie. Każda ze stron pokryje bezpośrednio na rzecz wykonawcy swoją część kosztów (1/7 całości kosztów przez każdą ze stron). W ramach planowanego porozumienia i wspólnej inwestycji nie dojdzie do nabycia przez Panią (ani innej strony) jakiejkolwiek rzeczy lub prawa majątkowego od pozostałych uczestników. W szczególności nie nabędzie Pani od osób trzecich żadnych środków pieniężnych ani dodatkowych udziałów w nieruchomości.
Pani wątpliwość budzi to, czy udział finansowy osób trzecich w kosztach przebudowy wspólnej drogi stanowi dla Pani – jako współwłaściciela tej drogi – nabycie podlegające opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
Na wstępie należy zauważyć, że w planowanym porozumieniu będą uczestniczyć współwłaściciele drogi oraz właściciele sąsiednich nieruchomości, którzy posiadają ustanowioną służebność przejazdu i przechodu.
Zgodnie z art. 195 ww. ustawy Kodeks cywilny:
Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
Stosownie do art. 207 ww. ustawy:
Pożytki i inne przychody z rzeczy wspólnej przypadają współwłaścicielom w stosunku do wielkości udziałów; w takim samym stosunku współwłaściciele ponoszą wydatki i ciężary związane z rzeczą wspólną.
Jak wynika z powyższych przepisów współwłasność stanowi wspólne prawo własności przysługujące kilku osobom. Każdy ze współwłaścicieli jest uprawniony nie tylko do pobierania pożytków i innych dochodów z rzeczy lecz także do ponoszenia obciążeń z tytułu wydatków i ciężarów związanych z rzeczą wspólną.
Zgodnie natomiast z art. 289 § 1 ww. ustawy:
W braku odmiennej umowy obowiązek utrzymywania urządzeń potrzebnych do wykonywania służebności gruntowej obciąża właściciela nieruchomości władnącej.
O obowiązku utrzymywania urządzeń potrzebnych do wykonywania służebności powinna rozstrzygać przede wszystkim umowa stron, a dopiero w braku postanowień umownych, znajdzie zastosowanie zasada, którą można ująć w słowa: „czyja korzyść; tego obowiązek” (J. Szachułowicz (w:) K. Pietrzykowski (red.), Komentarz, t. 1, 2008, s. 836). Zatem z art. 289 § 1 Kodeksu cywilnego, wynika zasada, która nakłada na właściciela nieruchomości władnącej obowiązek utrzymania urządzeń potrzebnych do wykonywania służebności.
Do wykonywania służebności mogą być potrzebne rozmaite urządzenia jak: rowy, studnie, przepusty, podjazdy, przejazdy, drogi, nasypy, mostki, urządzenia nawadniające lub zabezpieczające, instalacje wodne i kanalizacyjne itp. (por. J. Szachułowicz (w:) K. Pietrzykowski (red.), Komentarz, t 1, 2008, s. 836; E. Gniewek (w:) System Prawa Prywatnego, t 4, 2007, s. 424).
Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że współwłaściciele drogi oraz właściciele sąsiednich nieruchomości, którzy posiadają ustanowioną służebność przejazdu i przechodu, są zobowiązani na podstawie powyższych przepisów do partycypowania w kosztach przebudowy drogi. Każdy z uczestników porozumienia będzie finansował swój udział w kosztach przebudowy drogi, tj. 1/7 całości kosztów.
Słusznie zatem Pani stwierdziła, że nie dojdzie po Pani stronie do nabycia jakiejkolwiek rzeczy lub prawa majątkowego od pozostałych uczestników porozumienia. Pozostali współwłaściciele drogi oraz właściciele sąsiednich nieruchomości, którzy posiadają ustanowioną służebność przejazdu i przechodu, pokrywają jedynie przypadającą na nich część kosztów inwestycji we wspólną infrastrukturę drogową.
Udział osób trzecich w kosztach przebudowy drogi nie stanowi dla Pani nabycia tytułem darowizny ani żadnym innym tytułem, o którym mowa w art. 1 ww. ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Tym samym należy zgodzić się z Pani stanowiskiem, że udział finansowy osób trzecich nie stanowi dla Pani darowizny ani innego rodzaju nieodpłatnego przysporzenia, które podlegałoby opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena Pani stanowiska tylko w zakresie podatku od spadków i darowizn. W pozostałym zakresie wniosku, dotyczącym podatku dochodowego od osób fizycznych, podatku od czynności cywilnoprawnych oraz podatku od towarów i usług zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego … . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo