W zakresie skutków podatkowych przekazania środków pieniężnych przez mamę.
Podatniczka zamierzała wypłacić z banku gotówkę w kwocie kilkudziesięciu tysięcy złotych na zakup działki. Z powodu zablokowanego numeru PESEL nie mogła dokonać wypłaty. Pracownica banku zaproponowała przelanie środków na konto matki podatniczki, a następnie wypłatę gotówki przez matkę. Podatniczka…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
23 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 19 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych przekazania Pani środków pieniężnych przez mamę. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 27 marca 2026 r. (wpływ 31 marca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
(…) 2026 r. zgłosiła się Pani do Banku w celu wypłaty gotówki w kwocie(…) tysięcy, gdyż na ten dzień była Pani umówiona u notariusza na zakup działki. Dwa dni wcześniej zgłosiła Pani w banku chęć wypłaty tych pieniędzy. Po podejściu do stanowiska nim zdążyła Pani cofnąć zastrzeżenia numeru PESEL pracownica banku już kliknęła sprawdzenie numer PESEL. W związku z tym, że był on zablokowany automatycznie na 12 godzin została Pani zablokowana możliwość wypłaty Pani pieniędzy.
W związku z tym, że była Pani w banku z mamą pracownica banku zaproponowała, że ewentualnie może zrobić przelew z Pani konta na konto Pani mamy, a Pani mama wypłaci wtedy potrzebne Pani środki. Pani oczywiście się na to zgodziła, gdyż pieniądze były Pani potrzebne w gotówce.
Wypełniła Pani w banku druk polecenia przelewu, jednak została Pani przez pracownicę banku wprowadzona w błąd, bo w tytule przelewu kazała Pani wpisać „darowizna dla mamy”. Pracownica banku powiedziała, że przy tak dużej kwocie nie może być innego tytułu. Wpisała Pani zatem taki tytuł.
Pracownica banku przelała środki na konto Pani mamy, a następnie Pani mama te pieniądze wypłaciła i Pani oddała. Pani udała się z nimi do notariusza, gdzie zapłaciła gotówką za sprzedaż działki.
Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Czy opisana w stanie faktycznym sytuacja, która nie stanowi darowizny, podlega obowiązkowi zgłoszenia na formularzu SD-Z2/SD-3 i wywołuje po Pani stronie skutki podatkowe w podatku od spadków i darowizn?
Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Pani zdaniem, opisana sytuacja nie podlega obowiązkowi zgłoszenia na formularzu SD-Z2/SD-3 oraz nie wywołuje po Pani stronie skutków podatkowych w podatku od spadków i darowizn, gdyż opisana sytuacja nie była darowizną, a sam błędny tytuł nie świadczy o faktycznej czynności prawnej, czyli dokonaniu darowizny.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478):
Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:
1) dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego;
2) darowizny, polecenia darczyńcy;
3) zasiedzenia;
4) nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
5) zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
6) nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.
Na podstawie art. 1 ust. 2 ww. ustawy:
Podatkowi podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci.
Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, że ustawa o podatku od spadków i darowizn ściśle określa granice przedmiotu opodatkowania, tj. nabycie według określonych tytułów, wyczerpująco wymieniając tytuły, na podstawie których nabycie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Powyższy katalog czynności ujęty w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn ma charakter zamknięty. Zatem, opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlega tylko takie nabycie, które zostało w nim wymienione w sposób wyraźny.
Jednym z tytułów nabycia podlegających opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn jest darowizna.
Jako, że przepisy tej ustawy nie definiują pojęcia „darowizna” należy odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
Na podstawie art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
Jak stanowi natomiast art. 890 § 1 cyt. Kodeksu:
Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.
Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny.
Stosownie do art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
Obowiązek podatkowy powstaje: przy nabyciu w drodze darowizny – z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.
Z opisu sprawy wynika, że (…) 2026 r. zgłosiła się Pani do Banku w celu wypłaty gotówki w kwocie (…) tysięcy, gdyż na ten dzień była Pani umówiona u notariusza na zakup działki. Dwa dni wcześniej zgłosiła Pani w banku chęć wypłaty tych pieniędzy. Po podejściu do stanowiska nim zdążyła Pani cofnąć zastrzeżenie numeru PESEL pracownica banku już kliknęła sprawdzenie numeru PESEL. W związku z tym, że był on zablokowany automatycznie na 12 godzin została Pani zablokowana możliwość wypłaty Pani pieniędzy. W związku z tym, że była Pani w banku z mamą pracownica banku zaproponowała, że ewentualnie może zrobić przelew z Pani konta na konto Pani mamy, a Pani mama wypłaci wtedy potrzebne Pani środki. Pani oczywiście się na to zgodziła, gdyż pieniądze były Pani potrzebne w gotówce. Wypełniła Pani w banku druk polecenia przelewu, jednak została Pani przez pracownicę banku wprowadzona w błąd, bo w tytule przelewu kazała Pani wpisać „darowizna dla mamy”. Pracownica banku powiedziała, że przy tak dużej kwocie nie może być innego tytułu. Wpisała Pani zatem taki tytuł. Pracownica banku przelała środki na konto Pani mamy, a następnie Pani mama te pieniądze wypłaciła i Pani oddała. Pani udała się z nimi do notariusza, gdzie zapłaciła gotówką za sprzedaż działki.
Pani wątpliwości budzi kwestia czy opisana w stanie faktycznym sytuacja, która nie stanowi darowizny, podlega obowiązkowi zgłoszenia na formularzu SD-Z2/SD-3 i wywołuje po Pani stronie skutki podatkowe w podatku od spadków i darowizn.
Jak wynika z wyżej przywołanych przepisów darowizna jest czynnością dwustronną, a więc wymaga się dla jej skuteczności złożenia zgodnych oświadczeń woli zmierzających do osiągnięcia określonego skutku prawnego, tj. przysporzenia majątkowego pod tytułem darmym. Konieczne jest zatem współdziałanie dwóch stron, czyli darczyńcy i obdarowanego, którzy składają oświadczenia woli, w których dochodzą do porozumienia:
§ co będzie przedmiotem darowizny,
§ że świadczenie tego przedmiotu nastąpi kosztem majątku darczyńcy a obdarowany to świadczenie przyjmuje i
§ że będzie mieć ono charakter nieodpłatny.
Zatem daną czynność można uznać za darowiznę, jeżeli posiada cechy tegoż zobowiązania, tzn. gdy zostanie złożone oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny oraz oświadczenie obdarowanego o jej przyjęciu, a ponadto czynność ta musi polegać na nieodpłatnym świadczeniu darczyńcy (kosztem jego majątku) na rzecz obdarowanego.
Aby wystąpił ww. obowiązek podatkowy w danym stanie faktycznym muszą wystąpić wszystkie elementy konstrukcyjne umowy darowizny, a więc przede wszystkim musi wystąpić element rozporządzający, tj. przeniesienie na obdarowanego prawa własności przedmiotu darowizny.
Z opisu sprawy wynika, że nie otrzymała Pani od Pani mamy środków pieniężnych tytułem darowizny. Pani mama wypłaciła środki pieniężne należące do Pani i przekazała je Pani w formie gotówkowej.
Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że czynność ta nie spowodowała powstania przysporzenia majątkowego po Pani stronie.
Powyższa czynność nie miała charakteru darowizny, miała charakter jedynie techniczny, a środki pieniężne – jak wynika z wniosku – cały czas stanowiły Pani własność. Nie ma zatem podstaw, żeby twierdzić, że wystąpiły po Pani stronie skutki podatkowe na gruncie podatku od spadków i darowizn. Nie ma więc także konieczności składania druku SD-Z2 ani SD-3, ponieważ nie otrzymała Pani żadnej darowizny – przekazanie Pani przez mamę środków pieniężnych należących do Pani w gotówce, które chwilę wcześniej Pani przelała na konto Pani mamy nie stanowi przesłanki do zakwalifikowania tej czynności jako darowizny.
Dodatkowe informacje
Przedmiotowa interpretacja – zgodnie ze złożonym wnioskiem, została wydana wyłącznie dla Pani. Stosownie bowiem do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Funkcja ochronna płynąca z przedmiotowej interpretacji ma zastosowanie wyłącznie dla Pani. Tym samym jeżeli Pani mama również chciałaby otrzymać interpretację, to powinna wystąpić z odrębnym wnioskiem i uiścić stosowną opłatę.
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo