Interpretacja 0111-KDIB2-2.4015.45.2026.2.KK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 16 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy przechowania środków finansowych. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 30 marca 2026 r. (wpływ: 3 kwietnia 2026 r.) Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca zawarł ze swoją ciotką A.A. umowę przechowania środków finansowych uzyskanych w wyniku egzekucji postanowienia Sądu Rejonowego w (…) Wydział Cywilny z dnia (…) 2021 r., sygn. akt (…). Na mocy tej umowy Wnioskodawca zgodził się, by środki finansowe wyegzekwowane przez komornika sądowego na rzecz A.A. zostały przelane na konto bankowe należące do Wnioskodawcy prowadzone przez Bank (…). Wnioskodawca zaakceptował fakt, że nie będzie miał prawa dysponować przelaną na jego konto bankowe kwotą pieniężną i jedyną czynnością jaką będzie mógł wykonać będzie wypłata tej kwoty i przekazanie jej w całości w gotówce A.A. w ciągu 7 dni od wpłynięcia tej kwoty na konto bankowe. A.A. zobowiązała się do wystawienia Wnioskodawcy pokwitowania odbioru pieniędzy natychmiast po ich otrzymaniu. Na dzień złożenia podania o interpretację został złożony wniosek o wszczęcie egzekucji przez komornika sądowego. Wyegzekwowana kwota może wynieść wraz z odsetkami między (...) zł a (...) zł. Postępowanie egzekucyjne jest na początkowym jego etapie.

Pytanie w zakresie podatku od spadków i darowizn

Czy w opisanym stanie faktycznym (winno być: zdarzeniu przyszłym) Wnioskodawca będzie zobowiązany do uiszczenia podatku od darowizny?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, nie będzie on zobowiązany do uiszczenia podatku od darowizny, gdyż wpłacona na jego konto kwota pieniężna nie będzie darowizną dokonaną na jego rzecz. A.A. (…). Utrzymuje się z emerytury. Nie zamierza zakładać konta zaś komornik sądowy wymaga podania numeru konta, na które będzie wpłacona wyegzekwowana kwota.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478):

Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:

1) dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego;

2) darowizny, polecenia darczyńcy;

3) zasiedzenia;

4) nieodpłatnego zniesienia współwłasności;

5) zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;

6) nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlega nabycie na podstawie tytułów ściśle w ustawie określonych. Jednym z takich tytułów jest darowizna.

Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie definiuje pojęcia „darowizna”, należy więc odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

W myśl art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:

Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Darowizna jest więc czynnością, której celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego), a zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne.

Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny. Należy zaznaczyć, że ustawodawca nie wymaga żadnej szczególnej formy oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny.

Jak stanowi natomiast art. 890 § 1 i Kodeksu cywilnego:

Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.

Stosownie do art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:

Obowiązek podatkowy powstaje: przy nabyciu w drodze darowizny – z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że zawarł Pan z ciotką umowę przechowania środków finansowych, które zostaną uzyskane w wyniku egzekucji postanowienia sądu rejonowego. Na mocy tej umowy zgodził się Pan, by środki finansowe wyegzekwowane przez komornika sądowego na rzecz ciotki zostały przelane na konto bankowe należące do Pana. Zaakceptował Pan fakt, że nie będzie miał Pan prawa dysponować przelaną na Pana konto bankowe kwotą pieniężną i jedyną czynnością jaką będzie Pan mógł wykonać będzie wypłata tej kwoty i przekazanie jej w całości w gotówce ciotce w ciągu 7 dni od wpłynięcia tej kwoty na konto bankowe. Pana ciotka zobowiązała się do wystawienia Panu pokwitowania odbioru pieniędzy natychmiast po ich otrzymaniu.

Z opisu zdarzenia wynika więc, że środki pieniężne nie otrzyma Pan w darowiźnie lecz na przechowanie.

Zgodnie z art. 835 ww. ustawy Kodeks cywilny:

Przez umowę przechowania przechowawca zobowiązuje się zachować w stanie niepogorszonym rzecz ruchomą oddaną mu na przechowanie.

Jak już wcześniej wskazano, opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlegają wyłącznie czynności, które zostały enumeratywnie wymienione w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, tj. czynności prawne, których skutkiem jest nieodpłatne nabycie rzeczy lub praw majątkowych przez osoby fizyczne. Otrzymanie środków pieniężnych na podstawie umowy o przechowanie środków finansowych nie jest jedną z tych czynności, które ustawodawca objął zakresem przedmiotowym ustawy.

Skoro zatem środki pieniężne przekazane zostaną Panu jedynie na przechowanie, to ich otrzymanie nie podlega uregulowaniom zawartym w ustawie o podatku od spadków i darowizn.

Tym samym nie będzie ciążył na Panu obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn z tytułu otrzymania na przechowanie środków pieniężnych, które zostaną wyegzekwowane przez komornika sądowego na rzecz Pana ciotki.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena Pana stanowiska wyłącznie w zakresie podatku od spadków i darowizn. W zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych została wydana odrębna interpretacja.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

-   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-  Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-  w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-  w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.