W zakresie możliwości skorzystania z ulgi mieszkaniowej.
Wnioskodawczyni, osoba fizyczna posiadająca stałe miejsce zamieszkania w Polsce, jest współwłaścicielką (wspólność majątkowa małżeńska) lokalu mieszkalnego, w którym mieszka i jest zameldowana. W dniu (...) 2020 r. zmarła jej babka (daleka krewna – III grupa podatkowa), po której Wnioskodawczyni dziedziczy na podstawie testamentu cały spadek, w tym lokal mieszkalny i spółdzielcze własnościowe prawo do boksu garażowego. Toczy się postępowanie o stwierdzenie…
Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
3 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 27 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie możliwości skorzystania z ulgi mieszkaniowej. Uzupełniła go Pani pismem z 19 kwietnia 2026 r. (wpływ 19 kwietnia 2026 r.) oraz - w odpowiedzi na wezwania - pismami z 14 kwietnia 2026 r. (wpływ 14 i 24 kwietnia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawczyni posiada stałe miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.
Wnioskodawczyni jest współwłaścicielką na zasadach wspólności majątkowej małżeńskiej lokalu mieszkalnego nr (…) położonego w (…), dla której Sąd Rejonowy (…) prowadzi księgę wieczystą o numerze (…). Wskazana nieruchomość należy do majątku wspólnego Wnioskodawczyni i jej męża (…). Obecnie w przedmiotowym lokalu mieszkalnym Wnioskodawczyni zamieszkuje, a także posiada tam meldunek.
W dniu (...) 2020 r. w (…) zmarła (…). Wnioskodawczyni jest jedyną spadkobierczynią zmarłej. W związku ze śmiercią spadkodawczyni, na podstawie testamentu sporządzonego przed notariuszem (…), Wnioskodawczyni została powołana do dziedziczenia całości spadku. Po zmarłej toczy się postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku. Ponadto Wnioskodawczyni podniosła, że w skład spadku wchodzi przede wszystkim własność lokalu mieszkalnego nr (…) położnego w (…), dla którego Sąd Rejonowy (…) prowadzi księgę wieczystą o numerze (…). Ponadto, w skład spadku wchodzi spółdzielcze własnościowe prawo do boksu garażowego (…).
Z uwagi na fakt, iż Wnioskodawczyni posiada w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej lokal mieszkalny zasadne zdaje się być uzyskanie interpretacji podatkowej w zakresie możliwości skorzystania przez Wnioskodawczynię z przewidzianej w art. 16 ustawy o podatku od spadków i darowizn ulgi mieszkaniowej.
Wnioskodawczyni podnosi, że nie posiada żadnego innego tytułu prawnego do jakiejkolwiek innej nieruchomości:
a) nie jest właścicielem żadnego innego lokalu mieszkalnego, nie jest też właścicielem innego domu mieszkalnego,
b) nie posiada spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, prawa wynikającego z przydziału spółdzielni, czy to do lokalu mieszkalnego czy też do domu jednorodzinnego,
c) nie jest najemcą domu lub lokalu mieszkalnego.
Dodatkowo Wnioskodawczyni podkreśla, że wyraża wolę zmiany miejsca zameldowania na adres, pod którym znajduje się lokal, co do którego uzyska potwierdzenie nabycia w spadku własności nieruchomości, tj. lokalu mieszkalnego.
Wnioskodawczyni dla pełnego przedstawienia stanu faktycznego sprawy (winno być: zdarzenia przyszłego), podnosi, iż z uwagi na fakt, iż zmarła była dla niej daleką krewną - babka Wnioskodawczyni oraz zmarła miały wspólnego dziadka - zalicza się do III grupy podatkowej, zatem brak jest przesłanek do tego aby po uprawomocnieniu się postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku Wnioskodawczyni mogła skorzystać ze zgłoszenia nabycia spadku w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia w tym przedmiocie i tym samym zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
Umowa o opiekę na podstawie pisemnej umowy z podpisami notarialnie poświadczonymi została zawarta między Wnioskodawczynią, a spadkodawcą (…) w dniu (...) 2012 r. i opieka była sprawowana do chwili śmierci spadkodawczyni.
Pani stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawczyni, w przedstawionym wyżej stanie faktycznym (winno być: zdarzeniu przyszłym) i prawnym, Wnioskodawczyni jest uprawniona do skorzystania z ulgi mieszkaniowej.
Zgodnie z regulacją art. 16 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn z dnia 28 lipca 1983 r.: „W przypadku nabycia własności (współwłasności) budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, spółdzielczego prawa do domu jednorodzinnego albo udziału w takim prawie:
1. w drodze dziedziczenia, zapisu zwykłego, zapisu windykacyjnego, dalszego zapisu, polecenia testamentowego, darowizny lub polecenia darczyńcy przez osoby zaliczane do I grupy podatkowej,
2. w drodze dziedziczenia, zapisu zwykłego, zapisu windykacyjnego, dalszego zapisu lub polecenia testamentowego przez osoby zaliczane do II grupy podatkowej,
3. w drodze dziedziczenia, zapisu zwykłego, zapisu windykacyjnego, dalszego zapisu lub polecenia testamentowego przez osoby zaliczane do III grupy podatkowej, które sprawowały opiekę nad wymagającym takiej opieki spadkodawcą, na podstawie pisemnej umowy z podpisem notarialnie poświadczonym, przez co najmniej dwa lata od dnia poświadczenia podpisów przez notariusza
- nie wlicza się do podstawy opodatkowania ich czystej wartości do łącznej wysokości nieprzekraczającej 110 m2 powierzchni użytkowej budynku lub lokalu. W przypadku nabycia części (udziału) budynku mieszkalnego lub lokalu albo udziału w spółdzielczym prawie do budynku mieszkalnego lub lokalu ulga przysługuje stosownie do wielkości udziału.”
Zastosowanie ulgi mieszkaniowej odnosi się do umożliwienia obniżenia podstawy opodatkowania, co ma realny wpływ na wymiar samego podatku. „Podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), natomiast ulga polega na niewliczeniu do podstawy opodatkowania wartości nabytego w taki sposób budynku mieszkalnego lub jego części, do łącznej wysokości nieprzekraczającej 110 m powierzchni użytkowej budynku” (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 czerwca 2012 r., sygn. akt II FSK 2350/10).
Przedmiotowa regulacja wskazuje na możliwość skorzystania z ulgi mieszkaniowej jest ograniczona do nabycia własności lub współwłasności wskazanych tam nieruchomości (czy to domu jednorodzinnego czy też lokalu mieszkalnego). W tym miejscu należy podkreślić, że zgodnie z prezentowaną regulacją art. 16 ustawy o podatku od spadków i darowizn ustawodawca w sposób wyraźny i konkretny wskazał, że ulga mieszkaniowa dotyczy nabycia własności lub współwłasności. W odniesieniu do prezentowanego wyżej zdarzenia przyszłego w niniejszej sprawie Wnioskodawczyni jako spadkobierca nabędzie własność lokalu mieszkalnego/domu jednorodzinnego. Zgodnie natomiast z art. 16 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, wnioskodawca w celu skorzystania z ulgi mieszkaniowej musi spełnić szereg wymagań, które to muszą zostać spełnione łącznie. Wskazać należy, że w zakresie przedmiotowych przesłanek, mając na względzie zdarzenie przyszłe będące przedmiotem niniejszego wniosku Wnioskodawczyni spełnia wszystkie z wymienionych w ww. artykule przesłanek. Odnosząc się do każdej z nich po kolei wskazać należy, że Wnioskodawczyni:
1. posiada polskie obywatelstwo, jej miejsce zamieszkania i miejsce zameldowania znajdują się na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej;
2. nie jest właścicielką innego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość;
3. nie przysługuje spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego lub wynikające z przydziału spółdzielni mieszkaniowej: prawo do domu jednorodzinnego lub prawo do lokalu w małym domu mieszkalnym;
4. nie jest najemcą lokalu lub budynku;
5. deklaruje chęć i możliwość zmiany, nie tylko miejsca zamieszkania na lokal mieszkalny wchodzący w skład spadku, ale dodatkowo deklaruje możliwość i chęć zmiany miejsca zameldowania, tym samym dokonania zameldowania siebie na pobyt stały w nabytym lokalu lub budynku i nie dokonania jego zbycia przez okres 5 lat:
a) od dnia złożenia zeznania podatkowego - jeżeli w chwili złożenia zeznania będzie mieszkać i będzie zameldowany na pobyt stały w nabytym lokalu lub budynku,
b) od dnia zamieszkania potwierdzonego zameldowaniem na pobyt stały w nabytym lokalu lub budynku - jeżeli zamieszka i dokona zameldowania na pobyt stały w ciągu roku od dnia złożenia zeznania podatkowego.
W tym miejscu Wnioskodawczyni podkreśla, że zgodnie z regulacją art. 16 ust. 7 ustawy o podatku od spadków i darowizn za powierzchnię użytkową budynku lub lokalu w rozumieniu wskazanych regulacji uważa się powierzchnię mierzoną po wewnętrznej długości ścian pomieszczeń na wszystkich kondygnacjach (podziemnych i naziemnych, z wyjątkiem powierzchni piwnic i klatek schodowych oraz szybów dźwigów). Powierzchnie pomieszczeń lub ich części oraz część kondygnacji o wysokości w świetle od 1,40 m do 2,20 m zalicza się do powierzchni użytkowej budynku w 50%, a jeżeli wysokość jest mniejsza niż 1,40 m - powierzchnię tę pomija się.
W pierwszej kolejności Wnioskodawczyni podnosi, że posiada lokal mieszkalny, który jest obecnie we współwłasności majątkowej małżeńskiej, oznacza to, że Wnioskodawczyni jest jedynie współwłaścicielem wskazanej nieruchomości. Nie jest ona tym samym samodzielnym właścicielem jakiejkolwiek nieruchomości o charakterze mieszkalnym. Własność definiowana jest w art. 140 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny - dalej też: k.c.: „W granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego właściciel może, z wyłączeniem innych osób, korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno - gospodarczym przeznaczeniem swego prawa, w szczególności może pobierać pożytki i inne dochody z rzeczy. W tych samych granicach może rozporządzać rzeczą.”
Prawo własności jako takie jest zatem najszerszym władztwem nad rzeczą, jest prawem podmiotowym i bezwzględnym, które będzie odnosić skutek do osób trzecich (erga omnes). Przyjmuje się także, że właściciel korzysta z tzw. triady uprawnień, na którą składają się w prawo do posiadania rzeczy (ius possidendi), prawo do używania i pobierania pożytków (ius utendi et fruendi) oraz prawo do dysponowania rzeczą (ius disponendi).
Współwłasność została natomiast uregulowana w art. 195 k.c., zgodnie z którym: „Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).”
Mając na uwadze powyższe, przyjąć należy, że własność i współwłasność polegają na prawie właściciela lub właścicieli do swobodnego (zgodnego z prawem) dysponowania przedmiotem własności, posiadania go i pobierania pożytków. W doktrynie prawa cywilnego podkreśla się, że: „Współwłasność nie stanowi samodzielnej instytucji prawnej, lecz stosunek pochodny od własności. Charakter prawnorzeczowy należy przypisać stosunkom między współwłaścicielami. Jednak np. w zakresie korzystania z rzeczy i zarządu wspólnym prawem wynikają z nich także stosunki o charakterze obligacyjnym. Nie wynikają one jednak z istoty współwłasności, są raczej uboczne” (J. Ciszewski, J. Bocianowska [w:] Kodeks cywilny. Komentarz, red. P. Nazaruk, Warszawa 2019, art. 195). Podkreślić należy, że podstawową różnicą pomiędzy własnością a współwłasnością jest ilość podmiotów uprawnionych na podstawie danego prawa. W przypadku własności jest to każdorazowo jedna osoba posiadająca pełnię praw do danej rzeczy (ruchomości bądź nieruchomości), natomiast przy współwłasności jest to kilka osób (minimum 2), które posiadają określone udziały w prawie, a także w pewnym stopniu są ograniczone w korzystaniu z rzeczy, choćby koniecznością wspólnego decydowania w niektórych sprawach dotyczących rzeczy. Z uwagi na powyższe zdawać by się mogło, że fakt, iż Wnioskodawczyni posiada już nieruchomość w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej, która to wspólność stanowi niejako rodzaj współwłasności, wskazuje na tożsamość praw wskazanych w art. 16 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Jednakże zdaniem Wnioskodawczyni przenosząc powyższe rozważania na grunt prawa podatkowego podnieść należy, że w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn ustawodawca w sposób wyraźny i jednoznaczny wskazuje jako przesłankę zastosowania tzw. „ulgi mieszkaniowej” - „nabycie własności (współwłasności)”, zdaniem Wnioskodawczyni stanowi to o rozróżnieniu wskazanych aspektów władania rzeczą. Za powyższym argumentem stanowi także fakt, iż w art. 16 ust 2 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, ustawodawca wskazuje jedynie na własność rzeczy. Zdaniem Wnioskodawczyni nie sposób przyjąć w tak przedstawionym stanie prawnym aby zamiarem ustawodawcy było tożsame potraktowanie posiadania już przez podmiot wnioskujący o możliwość skorzystania z tzw. „ulgi mieszkaniowej” własności domu jednorodzinnego czy lokalu mieszkalnego i współwłasności czy też wspólności tej nieruchomości. Stanowisko powyższe zostało wyrażone w piśmie Ministerstwa Finansów z 18 grudnia 1996 r., PO7-B-825-222/3864/96. Stwierdzono tam, że: „Z powołanego zapisu ustawy wynika, że powyższe warunki zastosowania ulgi z art. 16 ustawy odnoszą się wyłącznie do osób, które są właścicielami lokalu lub budynku mieszkalnego, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu. Nie dotyczą natomiast osób, które są współwłaścicielami tych lokali lub budynków, w tym także w sytuacji, gdy stanowią one majątek wspólny małżonków.”
Powyższe stanowisko pozostaje nadal aktualne i jest podstawą do wydawania licznych indywidualnych interpretacji uznających za prawidłowe stanowisko analogiczne do stanowiska Wnioskodawczyni.
Wskazać także należy, że Wnioskodawczyni w celu skorzystania ze wskazanej ulgi spełni także niezbędne w tym zakresie przesłanki (art. 16 ust 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn), bez zaistnienia których niemożliwe byłoby wypełnienie dyspozycji art. 16 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478):
Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego.
Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji pojęcia „spadek”, dlatego należy w tym zakresie odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
Stosownie do art. 924 ww. ustawy:
Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
Natomiast stosownie do art. 925 tej ustawy:
Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
Zgodnie z art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
W myśl art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
Obowiązek podatkowy powstaje przy nabyciu w drodze dziedziczenia - z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia lub wydania europejskiego poświadczenia spadkowego.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy:
Podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia wlicza się do podstawy wymiaru.
Na podstawie art. 8 ust. 1 i 3 ww. ustawy:
Wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych przyjmuje się w wysokości określonej przez nabywcę, jeżeli odpowiada ona wartości rynkowej tych rzeczy i praw, a wartość praw do wkładów oszczędnościowych - w wysokości tych wkładów.
Wartość rynkową rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia powstania obowiązku podatkowego.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 i 2 ww. ustawy:
Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej:
1) 36 120 zł - jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej;
2) 27 090 zł - jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do II grupy podatkowej;
3) 5733 zł - jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do III grupy podatkowej.
Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy następuje więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych dotychczas od tego samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej wartości nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków, ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.
Art. 14 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że:
Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca.
Zgodnie z art. 14 ust. 2 ww. ustawy:
Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.
W myśl art. 14 ust. 3 ww. ustawy:
Do poszczególnych grup podatkowych zalicza się:
1) do grupy I - małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów;
2) do grupy II - zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i małżonków pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków rodzeństwa małżonków, małżonków innych zstępnych;
3) do grupy III - innych nabywców.
Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
W przypadku nabycia własności (współwłasności) budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, spółdzielczego prawa do domu jednorodzinnego albo udziału w takim prawie w drodze dziedziczenia, zapisu zwykłego, zapisu windykacyjnego, dalszego zapisu lub polecenia testamentowego przez osoby zaliczane do III grupy podatkowej, które sprawowały opiekę nad wymagającym takiej opieki spadkodawcą, na podstawie pisemnej umowy z podpisem notarialnie poświadczonym, przez co najmniej dwa lata od dnia poświadczenia podpisów przez notariusza - nie wlicza się do podstawy opodatkowania ich czystej wartości do łącznej wysokości nieprzekraczającej 110 m2 powierzchni użytkowej budynku lub lokalu. W przypadku nabycia części (udziału) budynku mieszkalnego lub lokalu albo udziału w spółdzielczym prawie do budynku mieszkalnego lub lokalu ulga przysługuje stosownie do wielkości udziału.
Stosownie do art. 16 ust. 2 ww. ustawy:
Ulga, o której mowa w ust. 1, przysługuje osobom, które łącznie spełniają następujące warunki:
1) spełniają wymogi określone w art. 4 ust. 4;
2) nie są właścicielami innego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość bądź będąc nimi przeniosą własność budynku lub lokalu na rzecz zstępnych, Skarbu Państwa lub gminy w terminie 6 miesięcy od dnia złożenia zeznania podatkowego albo zawarcia umowy darowizny w formie aktu notarialnego;
3) nie przysługuje im spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego lub wynikające z przydziału spółdzielni mieszkaniowej: prawo do domu jednorodzinnego lub prawo do lokalu w małym domu mieszkalnym, a w razie dysponowania tymi prawami przekażą je zstępnym lub przekażą do dyspozycji spółdzielni, w terminie 6 miesięcy od dnia złożenia zeznania podatkowego albo zawarcia umowy darowizny w formie aktu notarialnego;
4) nie są najemcami lokalu lub budynku lub będąc nimi rozwiążą umowę najmu w terminie 6 miesięcy od dnia złożenia zeznania podatkowego albo zawarcia umowy darowizny w formie aktu notarialnego;
5) będą zamieszkiwać będąc zameldowanymi na pobyt stały w nabytym lokalu lub budynku i nie dokonają jego zbycia przez okres 5 lat:
a) od dnia złożenia zeznania podatkowego lub zawarcia umowy darowizny w formie aktu notarialnego - jeżeli w chwili złożenia zeznania lub zawarcia umowy darowizny nabywca mieszka i jest zameldowany na pobyt stały w nabytym lokalu lub budynku,
b) od dnia zamieszkania potwierdzonego zameldowaniem na pobyt stały w nabytym lokalu lub budynku - jeżeli nabywca zamieszka i dokona zameldowania na pobyt stały w ciągu roku od dnia złożenia zeznania podatkowego lub zawarcia umowy darowizny w formie aktu notarialnego.
Stosownie do treści art. 17a ust. 1 ww. ustawy:
Podatnicy podatku są obowiązani złożyć w terminie miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego, w tym na podstawie art. 6 ust. 4, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych według ustalonego wzoru. Do zeznania podatkowego dołącza się dokumenty mające wpływ na określenie podstawy opodatkowania.
Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że 3 listopada 2020 r. zmarła (…). Na podstawie testamentu sporządzonego przed notariuszem została Pani powołana do dziedziczenia całości spadku. Po zmarłej toczy się postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku. W skład spadku wchodzi przede wszystkim własność lokalu mieszkalnego oraz spółdzielcze własnościowe prawo do boksu garażowego. Zmarła była dla Pani daleką krewną -Pani babka oraz zmarła miały wspólnego dziadka - zalicza się Pani do III grupy podatkowej. Posiada Pani stałe miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Jest Pani współwłaścicielką na zasadach wspólności majątkowej małżeńskiej lokalu mieszkalnego. Nie posiada Pani żadnego innego tytułu prawnego do jakiejkolwiek innej nieruchomości. W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że umowa o opiekę na podstawie pisemnej umowy z podpisami notarialnie poświadczonymi została zawarta między Panią, a spadkodawcą (..) w dniu 29 marca 2012 r. i opieka była sprawowana do chwili śmierci spadkodawczyni.
Po Pani stronie powstała wątpliwość, czy będzie mogła Pani skorzystać z ulgi na podstawie art. 16 ustawy o podatku od spadków i darowizn, w związku z tym, że jest Pani współwłaścicielką lokalu mieszkalnego w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej.
Jak wynika z przywołanych przepisów, wyłączenie zastosowania ulgi z art. 16 cytowanej ustawy odnosi się tylko do osób, które są właścicielami lokalu lub budynku mieszkalnego, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu lub prawa do domu jednorodzinnego albo lokalu mieszkalnego w takim domu. Zatem, przepis ten nie dotyczy osób, które są współwłaścicielami tych lokali lub budynków.
Zatem, skoro - co wynika z opisu zdarzenia przyszłego oraz jego uzupełnienia - spełnia Pani pozostałe warunki (zalicza się Pani do III grupy podatkowej i sprawowała Pani opiekę nad spadkodawczynią przez okres ponad 2 lat od dnia zawarcia umowy o opiekę z podpisami notarialnie poświadczonymi), to ma Pani prawo do skorzystania z ulgi na podstawie art. 16 ustawy o podatku od spadków i darowizn w związku z nabyciem lokalu mieszkalnego tytułem spadku, mimo że jest Pani współwłaścicielem innego lokalu mieszkalnego. Zwolnienie to będzie Pani przysługiwało gdy będzie Pani zamieszkiwać będąc zameldowaną na pobyt stały w nabytym lokalu i nie dokona Pani jego zbycia przez okres 5 lat od dnia złożenia zeznania podatkowego (jeżeli w chwili złożenia zeznania mieszka Pani i jest zameldowana na pobyt stały w nabytym lokalu), bądź od dnia zamieszkania potwierdzonego zameldowaniem na pobyt stały w nabytym lokalu (jeżeli zamieszka Pani i dokona zameldowania na pobyt stały w ciągu roku od dnia złożenia zeznania podatkowego).
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo