Podatniczka nabyła spadek po wuju na podstawie testamentu notarialnego. Spadkodawca zmarł we wrześniu 2025 r., a postanowienie sądu uprawomocniło się w lutym 2026 r. Koszty pogrzebu w łącznej wysokości 15 840 zł zostały poniesione przez podatniczkę (1 700 zł) i jej matkę (14 140 zł) z prywatnych środków. We wrześniu 2025 r. wystawiono faktury i rachunki. W październiku 2025 r. bank dokonał zwrotu…
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
6 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 2 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie zaliczenia kosztów pogrzebu do długu spadkodawcy pomniejszającego podstawę opodatkowania.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Nabyła Pani spadek po zmarłym wujku - A w dniu (...) września 2025 r., od którego powstaje obowiązek zapłaty podatku od spadków i darowizn.
1. Spadkodawca pozostawił testament notarialny, w którym została Pani powołana jako jedyna spadkobierczyni.
2. Postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku uprawomocniło się w dniu (...) lutego 2026 r., co skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego.
3. Kluczową kwestią dla prawidłowego ustalenia wysokości podatku jest podstawa opodatkowania, tj. czysta wartość spadku po potrąceniu długów i ciężarów zgodnie z art. 7 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
4. Koszty pogrzebu w łącznej kwocie 15 840 zł zostały faktycznie poniesione z prywatnych środków przez:
- Pani mamę (siostrę zmarłego) w kwocie 14 140 zł (rachunki i faktury wystawione na dane Pani mamy - siostra zmarłego),
- przez Panią w kwocie 1 700 zł.
5. Dokumenty potwierdzające poniesione koszty obejmują:
- faktury i rachunki od zakładu pogrzebowego,
- rachunek za budowę grobu,
- zaświadczenie od księdza za prawo dysponowania grobem, posługę odprawienia mszy, pochówku.
6. Dokumenty te zostały wystawione w dniach (...) września 2025 r., tj. bezpośrednio po śmierci spadkodawcy. Pogrzeb spadkodawcy odbył się (...) września 2025 r. w (…) .
7. Zaznacza Pani, że choć pierwsze faktury i rachunki związane z pogrzebem zostały wystawione w dniach (...) września 2025 r., obowiązek pokrycia kosztów pogrzebu powstał z chwilą śmierci spadkodawcy w dniu (...) września 2025 r. Daty wystawienia dokumentów odzwierciedlają jedynie formalny moment ich udokumentowania i nie wpływają na moment powstania długu spadkowego.
8. W dniu (...) października 2025 r., po przedłożeniu dokumentów, bank dokonał zwrotu poniesionych kosztów na podstawie art. 55 ustawy Prawo bankowe z konta zmarłego.
Pytanie
Czy udokumentowane koszty pogrzebu, obejmujące faktury, rachunki oraz zaświadczenia od księdza mogą zostać uwzględnione jako dług spadkowy pomniejszający podstawę opodatkowania?
Pani stanowisko w sprawie
Pani zdaniem, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, podstawę opodatkowania stanowi czysta wartość spadku po potrąceniu długów i ciężarów. Do długów spadkowych zaliczają się koszty pogrzebu w granicach zwyczajów przyjętych w danym środowisku.
W dniu otwarcia spadku koszty pogrzebu były już faktycznie poniesione przez osoby trzecie z ich własnych środków, co oznacza, że w tej dacie istniał dług spadkowy w postaci roszczenia o zwrot poniesionych kosztów pogrzebu. Zwrot dokonany przez bank w dniu (...) października 2025 r. stanowi realizację tego zobowiązania i nie zmienia faktu, że w dniu śmierci spadkodawcy dług istniał.
Jako spadkobierca nie uzyskała Pani żadnego przysporzenia majątkowego z tytułu kosztów pogrzebu - środki zostały faktycznie poniesione przez osoby trzecie (Pani mamę i Panią, przy czym zwrot nastąpił na rzecz osób trzecich). W związku z tym, nie zachodzi sytuacja, w której powinna Pani płacić podatek od spadku od kwot, z których nie otrzymała Pani faktycznie żadnego przysporzenia majątkowego.
Art. 7 ust. 3 stanowi, że nie odlicza się długów i ciężarów pokrytych z majątku spadkodawcy. W przedstawionym stanie faktycznym koszty pogrzebu nie były pokryte z majątku spadkodawcy w dniu jego śmierci, lecz z prywatnych środków osób trzecich, dlatego przepis ten nie powinien mieć zastosowania.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 478):
Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego.
Spadek jest instytucją regulowaną przepisami zawartymi w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
W myśl art. 922 § 1 ww. ustawy Kodeks cywilny:
Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
Zgodnie z art. 924 ww. ustawy:
Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
Natomiast stosownie do przepisu art. 925 ww. ustawy:
Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
Wobec tego nabycie spadku ma miejsce z chwilą śmierci spadkodawcy.
Stosownie do treści art. 1025 § 1 i 2 ww. ustawy:
Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
Domniemywa się, że osoba, która uzyskała stwierdzenie nabycia spadku albo poświadczenie dziedziczenia, jest spadkobiercą.
Tym samym, prawomocne postanowienie sądu lub akt poświadczenia dziedziczenia mają charakter deklaratoryjny i stwierdzają jedynie nabycie spadku przez spadkobiercę. Wobec tego nabycie spadku ma miejsce z chwilą śmierci spadkodawcy.
Zgodnie z art. 5 ww. ustawy o podatku od spadków i darowizn:
Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
W myśl art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
Obowiązek podatkowy powstaje przy nabyciu w drodze dziedziczenia - z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia lub wydania europejskiego poświadczenia spadkowego;.
Z art. 7 ust. 1-3 ww. ustawy wynika, że:
1. Podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia wlicza się do podstawy wymiaru.
2. Jeżeli spadkobierca, obdarowany lub osoba, na której rzecz został uczyniony zapis zwykły lub windykacyjny, zostali obciążeni obowiązkiem wykonania polecenia lub zapisu zwykłego, wartość obciążenia z tego tytułu stanowi ciężar spadku, darowizny, zapisu zwykłego lub windykacyjnego, a w przypadku polecenia, o ile zostało wykonane.
3. Do długów i ciężarów zalicza się również koszty leczenia i opieki w czasie ostatniej choroby spadkodawcy, jeżeli nie zostały pokryte za jego życia i z jego majątku, koszty pogrzebu spadkodawcy, łącznie z nagrobkiem, w takim zakresie, w jakim koszty te odpowiadają zwyczajom przyjętym w danym środowisku, jeżeli nie zostały pokryte z majątku spadkodawcy, z zasiłku pogrzebowego lub nie zostały zwrócone w innej formie, oraz koszty postępowania spadkowego, wynagrodzenie wykonawcy testamentu, obowiązki wykonania zapisów i poleceń zamieszczonych w testamencie, wypłaty z tytułu zachowku oraz inne obowiązki wynikające z przepisów Kodeksu cywilnego dotyczących spadków.
Art. 8 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że:
Wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych przyjmuje się w wysokości określonej przez nabywcę, jeżeli odpowiada ona wartości rynkowej tych rzeczy i praw, a wartość praw do wkładów oszczędnościowych - w wysokości tych wkładów.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 2 oraz art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej 27 090 zł - jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do II grupy podatkowej.
Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy następuje więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych dotychczas od tego samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej wartości nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków, ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.
Stosownie do art. 14 ust. 1-3 ww. ustawy:
Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca.
Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.
Do poszczególnych grup podatkowych zalicza się:
1) do grupy I - małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów;
2) do grupy II - zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i małżonków pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków rodzeństwa małżonków, małżonków innych zstępnych;
3) do grupy III - innych nabywców.
Jak stanowi art. 17 ust. 4 ww. ustawy:
Minister właściwy do spraw finansów publicznych ustala, w drodze rozporządzenia, kwoty wartości rzeczy i praw majątkowych zwolnione od podatku i niepodlegające opodatkowaniu, o których mowa w art. 9 ust. 1, oraz skale podatkowe, o których mowa w art. 15 ust. 1, z uwzględnieniem zasad określonych w ust. 1-3.
Aktualna wysokość skali podatkowej jest określona w § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 czerwca 2023 r. w sprawie ustalenia kwot wartości rzeczy i praw majątkowych zwolnionych od podatku od spadków i darowizn i niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem oraz skal podatkowych, według których oblicza się ten podatek (Dz. U. poz. 1226).
Stosownie do treści art. 17a ust. 1 ww. ustawy:
Podatnicy podatku są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2, złożyć, w terminie miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych według ustalonego wzoru. Do zeznania podatkowego dołącza się dokumenty mające wpływ na określenie podstawy opodatkowania.
Z powołanych powyżej przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn wynika, że ustalenie podstawy opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn następuje po potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), które pomniejszają wartości nabytych m.in. w drodze dziedziczenia rzeczy i praw majątkowych.
Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że nabyła Pani spadek po wuju (bracie Pani matki), który zmarł (...) września 2025 r. Postanowienie sądu stwierdzające nabycie spadku uprawomocniło się (...) lutego 2026 r. Pogrzeb spadkodawcy odbył się (...) września 2025 r. a koszty pogrzebu zostały poniesione przez Panią w wysokości 1.700 zł i przez Pani matkę w wysokości 14.140 zł. W okresie od (...) września 2025 r. wystawione zostały dokumentu potwierdzającej poniesione koszty pogrzebu. Po przedłożeniu ww. dokumentów, (...) października 2025 r. bank na podstawie art. 55 ustawy Prawo bankowe dokonał zwrotu poniesionych kosztów z konta zmarłego.
Pani zdaniem, udokumentowane koszty pogrzebu mogą zostać uwzględnione jako dług spadkowy pomniejszający podstawę opodatkowania.
Z takim stanowiskiem nie można się zgodzić.
Należy zauważyć, że jak wynika z powołanego powyżej art. 7 ust. 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn, do długów i ciężarów zalicza się koszty pogrzebu spadkodawcy, łącznie z nagrobkiem, w takim zakresie, w jakim koszty te odpowiadają zwyczajom przyjętym w danym środowisku, jeżeli nie zostały pokryte z majątku spadkodawcy, z zasiłku pogrzebowego lub nie zostały zwrócone w innej formie. Istotne jest to, że koszty pogrzebu podlegają zaliczeniu w ciężar spadku tylko wówczas jeśli nie zostały pokryte z majątku spadkodawcy, zasiłku pogrzebowego lub nie zostały zwrócone w innej formie.
Zgodnie natomiast z art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 38 ze zm.):
W przypadku śmierci posiadacza rachunku oszczędnościowego, rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowego lub rachunku terminowej lokaty oszczędnościowej bank jest obowiązany wypłacić z tych rachunków:
1) kwotę wydatkowaną na koszty pogrzebu posiadacza rachunku osobie, która przedstawiła rachunki stwierdzające wysokość poniesionych przez nią kosztów - w wysokości nieprzekraczającej kosztów urządzenia pogrzebu zgodnie ze zwyczajami przyjętymi w danym środowisku;
2) kwotę równą wpłatom na rachunki dokonanym przez organ wypłacający świadczenie z ubezpieczenia lub zabezpieczenia społecznego albo uposażenie w stanie spoczynku, które nie przysługiwały za okres po śmierci posiadacza rachunku, wskazaną we wniosku organu wypłacającego to świadczenie lub uposażenie, skierowanym do banku wraz z podaniem numerów rachunków, na które dokonano wpłat.
Stosownie do art. 55 ust. 2 ww. ustawy:
Kwota wypłacona zgodnie z ust. 1 pkt 1 nie wchodzi do spadku po posiadaczu rachunku.
Z ww. przepisów wynika, że środki, które bank wypłaca tytułem zwrotu udokumentowanych kosztów pogrzebu nie wchodzą do spadku.
W przedstawiony we wniosku stanie faktycznym wypłata środków stanowiących zwrot udokumentowanych kosztów pogrzebu nastąpiła na warunkach opisanych w ww. przepisach prawa bankowego. Oznacza to, że wskazane środki stanowiące zwrot kosztów pogrzebu nie weszły do masy spadkowej i nie stały się Pani własnością jako spadkobiercy. Opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlega majątek nabyty tytułem dziedziczenia (masa spadkowa), natomiast kwota 14.140 zł do tego majątku nie należy.
Ponadto, mimo że w dniach (...) września 2025 r. poniosła Pani wydatki na pogrzeb wujka, to (...) października 2025 r. otrzymała Pani zwrot poniesionych kosztów. Koszt pogrzebu został więc sfinansowany ze środków Pani wujka. Art. 7 ust. 1 ww. ustawy o podatku od spadków i darowizn jednoznacznie wskazuje, że do długów i ciężarów zalicza się koszty pogrzebu, jeżeli nie zostały pokryte z majątku spadkodawcy.
W konsekwencji powyższych wyjaśnień, możliwość zaliczenia ww. kosztów – jak Pani sugeruje – do długów i ciężarów spowodowałoby, że podstawa opodatkowania, której nie stanowi kwota 14.140 zł zostałaby obniżona o kwotę 14.140 zł jako dług spadkowy. Należy jeszcze raz podkreślić, kwota 14.140 zł nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, ponieważ nie stanowi masy spadkowej. Natomiast art. 7 ust. 1 ww. ustawy zabrania zaliczania do długów i ciężarów kosztów pogrzebu, które zostały pokryte z majątku spadkodawcy.
Nie może więc Pani pomniejszyć podstawy opodatkowania o koszty pogrzebu.
Dodatkowe informacje
Do wniosku dołączyła Pani dokumenty. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku, z czym nie jest zobowiązany ani uprawniony do oceny dokumentów; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i Pani stanowiskiem.
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego … . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo