Interpretacja 0111-KDIB2-3.4014.157.2026.2.ASZ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zwrotu nakładów poniesionych na nieruchomość. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie − 15 kwietnia 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni pozostaje w związku nieformalnym z Panem A. W 2025 r. Pan A ponosił nakłady finansowe na remont i wyposażenie mieszkania, stanowiącego wyłączną własność Wnioskodawczyni. Nakłady te były dokumentowane fakturami jak i potwierdzeniami płatności i przelewów z konta A wystawionymi na jego imię i nazwisko. Strony zawarły ustną umowę jak i pisemną o zwrot nakładów, zgodnie z którą przekazane środki nie stanowią darowizny, lecz inwestycję we wspólne centrum życiowe. Wnioskodawczyni zobowiązała się do zwrotu równowartości tych nakładów (stanowiących ok. 30% wartości nieruchomości) w przypadku sprzedaży lokalu i przekazaniu ich Panu A, który to przekaże je jako darowiznę synowi B jako zabezpieczenie 30% przyszłej zakupionej przez Wnioskodawczynię nieruchomości. Pan A nie działał pod tytułem darmym i nie miał zamiaru obdarowania Wnioskodawczyni.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym, zwrot przez Wnioskodawczynię nakładów finansowych, które na jej nieruchomość poniósł Pan A (na podstawie zawartej umowy uznania długu i rozliczenia nakładów) będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych lub podatkiem od spadków i darowizn?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, opisany zwrot nakładów inwestycyjnych jest czynnością neutralną podatkowo. Nie podlega on opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, ponieważ art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu, w którym „zwrot nakładów” nie występuje. Ponadto, czynność ta nie stanowi darowizny w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn, gdyż darowizna wymaga bezpłatnego świadczenia (donatii) i zamiaru obdarowania. W sprawie, przekazanie środków nastąpiło pod warunkiem ich zwrotu (nakład inwestycyjny), co wyklucza nieodpłatny charakter przysporzenia. W konsekwencji zwrot równowartości tych nakładów na rzecz Wnioskodawcy (winno być: partnera) nie rodzi obowiązku podatkowego w żadnym z wymienionych podatków.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 191):

Podatkowi podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

a) umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,

b) umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,

c) (uchylona)

d) umowy darowizny - w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,

e) umowy dożywocia,

f) umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności - w części dotyczącej spłat lub dopłat,

g) (uchylona)

h) ustanowienie hipoteki,

i) ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,

j) umowy depozytu nieprawidłowego,

k) umowy spółki.

W myśl art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 cyt. ustawy:

Podatkowi podlegają:

2) zmiany umów wymienionych w pkt 1, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 4;

3) orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne, jak czynności cywilnoprawne wymienione w pkt 1 lub 2.

Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Tym samym, o kwalifikacji określonej czynności prawnej, a w konsekwencji o jej podleganiu opodatkowaniu tym podatkiem decyduje jej treść (elementy przedmiotowo istotne) a nie nazwa. Zatem, jeżeli strony zawierają umowę i układają stosunki w jej ramach w określony sposób, to dla oceny czy powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych, w związku z dokonaniem wskazanej w ustawie czynności, miarodajne będą rzeczywiste prawa i obowiązki stron tej umowy pozwalające na ich kwalifikację pod względem prawnym.

Szczegółowe ustalenie zakresu przedmiotowego ma określone konsekwencje. Ustawodawca, wprowadzając zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu, wyłączył od opodatkowania inne podobne, które nie zostały wyraźnie wskazane w przepisie. Oznacza to, że czynności niewymienione w ustawowym katalogu nie podlegają opodatkowaniu, nawet gdy wywołują skutki w sferze gospodarczej takie same bądź podobne do tych, które zostały w nim wyliczone.

W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:

Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej.

Zgodnie z art. 4 ww. ustawy obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5, ciąży:

1) przy umowie sprzedaży - na kupującym;

2) przy umowie zamiany - na stronach czynności;

3) przy umowie darowizny - na obdarowanym;

4) przy umowie dożywocia - na nabywcy własności nieruchomości;

5) przy umowie o dział spadku lub o zniesienie współwłasności - na podmiocie nabywającym rzeczy lub prawa majątkowe ponad udział w spadku lub we współwłasności;

6) przy ustanowieniu odpłatnego użytkowania, w tym również nieprawidłowego oraz odpłatnej służebności - na użytkowniku lub nabywającym prawo służebności;

7) przy umowie pożyczki i umowie depozytu nieprawidłowego - na biorącym pożyczkę lub przechowawcy;

8) przy ustanowieniu hipoteki - na składającym oświadczenia woli o ustanowieniu hipoteki;

9) przy umowie spółki cywilnej - na wspólnikach, a przy pozostałych umowach spółki - na spółce.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że pozostaje Pani w związku nieformalnym z Panem A. W 2025 r. Pani partner ponosił nakłady finansowe na remont i wyposażenie mieszkania stanowiącego Pani wyłączną własność. Nakłady te były dokumentowane fakturami jak i potwierdzeniami płatności i przelewów z konta Pani partnera wystawionymi na jego imię i nazwisko. Zawarli Państwo ustną i pisemną umowę o zwrot nakładów. Zgodnie z umową przekazane środki nie stanowią darowizny, lecz inwestycję we wspólne centrum życiowe. Zobowiązała się Pani do zwrotu równowartości tych nakładów (stanowiących ok. 30% wartości nieruchomości) w przypadku sprzedaży lokalu i przekazania ich Pani partnerowi. Pani partner przekaże je w formie darowizny synowi jako zabezpieczenie 30% przyszłej zakupionej przez Panią nieruchomości.

Pani zdaniem, opisany zwrot nakładów inwestycyjnych dokonany przez Panią na rzecz Pani partnera nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Jak już podkreślono powyżej, katalog czynności cywilnoprawnych, ujęty w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych ma charakter zamknięty. Zatem czynności cywilnoprawne, które nie zostały w nim wymienione w sposób wyraźny, nie podlegają opodatkowaniu omawianym podatkiem.

Skoro – jak wynika z wniosku − dokona Pani zwrotu poniesionych przez Pani partnera nakładów finansowych, to taka czynność, jako niewymieniona w art. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. W analizowanej sprawie zwróci Pani swojemu Partnerowi nakłady, które on poniósł na remont i wyposażenie mieszkania stanowiącego Pani wyłączną własność. Zwrot ten nie mieści się w kategorii żadnej z czynności wymienionych w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych. Tym samym przekazanie przez Panią środków pieniężnych stanowiących zwrot nakładów poniesionych przez Pani partnera nie rodzi obowiązku zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych po Pani stronie.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ta interpretacja dotyczy wyłącznie Pani sytuacji prawnopodatkowej na gruncie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zwrotu przez Panią nakładów poniesionych przez Pani partnera na nieruchomość będącą Pani wyłączną własnością. W zakresie skutków podatkowych na gruncie ustawy o podatku od spadków i darowizn zwrotu przez Panią nakładów poniesionych przez Pani partnera na nieruchomość będącą Pani wyłączną własnością wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

-    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.