Zawarta z obywatelem Szwajcarii umowa pożyczki nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, ponieważ – jak wskazano we wniosku – środki pieniężne będące przedmiotem umowy pożyczki, w momencie jej zawierania, znajdowały się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz umowa pożyczki została zawarta poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Podatnik, obywatel Polski, zawarł umowę pożyczki w walucie CHF z obywatelem Szwajcarii zamieszkałym w Szwajcarii. Pożyczkodawca podpisał umowę w Szwajcarii i wysłał skan e-mailem. Podatnik w Polsce wydrukował, podpisał i odesłał skan. Pieniądze zostały przelane z konta w Szwajcarii na…
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
27 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 25 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy pożyczki. Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie -16 kwietnia 2026 r.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca pierwotnie - przed uzupełnieniem wniosku wskazał, że jako obywatel Polski, zamieszkały w (…) chce pożyczyć kwotę (…) franków szwajcarskich od obywatela Szwajcarii, zamieszkałego w Szwajcarii, przelewem bankowym z konta w Szwajcarii na konto Wnioskodawcy w Polsce. Umowa pożyczki zostanie zawarta drogą internetową/mailowo. Pożyczający ją podpisze w Szwajcarii, wyśle do Wnioskodawcy skan dokumentu mailem, Wnioskodawca umowę pożyczki wydrukuje i podpisze. Podpisaną umowę Wnioskodawca również skanem wyśle na adres mailowy do pożyczkodawcy do Szwajcarii.
W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że Pożyczkodawca jest osobą fizyczną i nie będzie opodatkowany podatkiem od towarów i usług w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług lub podatkiem od wartości dodanej pobieranym na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich. Pożyczkodawca nie jest przedsiębiorcą niemającym siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, prowadzącym działalność w zakresie kredytowania oraz udzielania pożyczek.
W międzyczasie, pożyczka została już udzielona.
Pożyczkodawca jest obywatelem Szwajcarii, przebywał w Szwajcarii. Wysłał podpisaną przez siebie w Szwajcarii umowę (skan), drogą elektroniczną (mailem) (…) 2026 r. Wnioskodawca, będąc na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, umowę wydrukował, podpisał i również skan umowy odesłał do Pożyczkodawcy drogą elektroniczną (mailem) (…) 2026 r. Wpłata pożyczki nastąpiła przelewem bankowym z konta w Szwajcarii na konto Wnioskodawcy w Rzeczypospolitej Polskiej (…) 2026 r.
Pytanie
Czy opisana sytuacja podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?
Pana stanowisko w sprawie
Według Pana wiedzy, nie występuje obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych, ponieważ warunki w jakich pożyczka zostanie udzielona spełniają kryteria poza Polską.
Ma Pan wątpliwości czy umowę zawartą poza lokalem - poza Polską - w wersji elektronicznej można traktować jako miejsce jej zawarcia w Szwajcarii.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 191):
Podatkowi podlegają: umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.
Ponieważ w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych brak jest definicji umowy pożyczki, w tym zakresie należy posiłkować się uregulowaniami zawartymi w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
Art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi:
Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.
W myśl art. 4 pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
Obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych ciąży, przy umowie pożyczki, na biorącym pożyczkę.
Stosownie do art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej;
Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy:
Podstawę opodatkowania przy umowie pożyczki - stanowi kwota lub wartość pożyczki, a w przypadku umowy określającej, że wypłata środków pieniężnych nastąpi niejednokrotnie i ich suma nie jest znana w chwili zawarcia umowy - kwota każdorazowej wypłaty środków pieniężnych.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
Stawka podatku od umowy pożyczki wynosi - 0,5%, z zastrzeżeniem ust. 5.
Zgodnie z art. 1 ust. 4 pkt 1 i 2 ww. ustawy:
Czynności cywilnoprawne podlegają podatkowi, z zastrzeżeniem ust. 4a i 5, jeżeli ich przedmiotem są:
1) rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
2) rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Z treści powołanego przepisu wynika, że dana czynność - w opisanej sytuacji umowa pożyczki - podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeżeli w chwili zawarcia umowy jej przedmiot, tj. pieniądze znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wówczas nie ma znaczenia, gdzie umowa zostanie zawarta i gdzie mają miejsce zamieszkania (siedzibę) strony umowy.
Pożyczka podlega również podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeśli pieniądze będące przedmiotem pożyczki w chwili jej zawarcia znajdują się za granicą ale nabywca - pożyczkobiorca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność zostanie dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Z przedstawionego we wniosku opisu wynika, że jako obywatel Polski chciał Pan pożyczyć kwotę (…) franków szwajcarskich od obywatela Szwajcarii, zamieszkałego w Szwajcarii. Pożyczkodawca przebywał w Szwajcarii. Wysłał podpisaną przez siebie w Szwajcarii umowę pożyczki (skan), drogą elektroniczną (mailem) (…) 2026 r. Pan, będąc na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, umowę wydrukował, podpisał i również skan umowy odesłał do Pożyczkodawcy drogą elektroniczną (mailem) (…) 2026 r. Wpłata pożyczki nastąpiła przelewem bankowym z konta w Szwajcarii na Pana konto w Polsce (…) 2026 r.
Ma Pan wątpliwości czy taka umowa podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
Na podstawie wskazanego powyżej art. 1 ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, umowy pożyczki podlegają podatkowi, jeżeli ich przedmiotem są rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Jak wynika z wniosku Pożyczkodawca wysłał podpisaną przez siebie w Szwajcarii umowę pożyczki drogą elektroniczną (…) 2026 r. Pan umowę wydrukował, podpisał i skan umowy odesłał Pożyczkodawcy (…) 2026 r.
Z powyższego wynika, że środki pieniężne, będące przedmiotem umowy pożyczki, w chwili jej zawarcia znajdowały się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tj. w Szwajcarii. Istotną zatem staje się kwestia miejsca zawarcia umowy pożyczki.
W myśl art. 61 § 2 Kodeksu cywilnego:
Oświadczenie woli wyrażone w postaci elektronicznej jest złożone innej osobie z chwilą, gdy wprowadzono je do środka komunikacji elektronicznej w taki sposób, żeby osoba ta mogła zapoznać się z jego treścią.
Stosownie do art. 70 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
W razie wątpliwości umowę poczytuje się za zawartą w chwili otrzymania przez składającego ofertę oświadczenia o jej przyjęciu, a jeżeli dojście do składającego ofertę oświadczenia o jej przyjęciu nie jest wymagane - w chwili przystąpienia przez drugą stronę do wykonania umowy.
W razie wątpliwości umowę poczytuje się za zawartą w miejscu otrzymania przez składającego ofertę oświadczenia o jej przyjęciu, a jeżeli dojście do składającego ofertę oświadczenia o jej przyjęciu nie jest wymagane albo oferta jest składana w postaci elektronicznej - w miejscu zamieszkania albo w siedzibie składającego ofertę w chwili zawarcia umowy.
Z powyższego wynika, że art. 70 § 2 Kodeksu cywilnego wprowadza regułę, zgodnie z którą miejsce zawarcia umowy jest określane przez miejsce zamieszkania albo siedzibę składającego ofertę lub miejsce, w którym się on znajduje w momencie otrzymania oświadczenia woli drugiej strony w sprawie jej przyjęcia. Mając to na uwadze należy stwierdzić, że skoro Pożyczkodawca, który był składającym ofertę, ma miejsce zamieszkania w Szwajcarii, to miejscem zawarcia umowy pożyczki nie jest Polska, lecz Szwajcaria. Za tym twierdzeniem przemawia fakt, że podpisana przez Pana umowa pożyczki, została przesłana do Pożyczkodawcy. Pożyczkodawca jako składający ofertę, otrzymał Pana oświadczenie o jej przyjęciu w miejscu swojego zamieszkania, czyli w Szwajcarii.
Przenosząc powyższe na grunt ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, należy stwierdzić, że zawarta przez Pana umowa pożyczki nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, ponieważ - jak wskazano we wniosku - środki pieniężne będące przedmiotem umowy pożyczki, w momencie jej zawierania, znajdowały się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz umowa pożyczki została zawarta poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z tytułu zawarcia tej umowy nie ciążył na Panu obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a i art. 14b § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo