Zachowanie prawa do ulgi z art. 9 pkt 2 w związku ze zbyciem działki rolnej z majątku osobistego męża niestanowiącej składnika gospodarstwa rolnego objętego pomocą de minimis.
Podatniczka wraz z mężem w 2023 roku zakupiła nieruchomość rolną, korzystając z pomocy de minimis, zobowiązując się do niepomniejszania powierzchni gospodarstwa rolnego przez 5 lat. W 2026 roku mąż podatniczki sprzedał nieruchomość rolną stanowiącą jego majątek osobisty (nabytą przed małżeństwem), która nie była związana z nieruchomością…
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
27 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie zachowania prawa do ulgi z art. 9 pkt 2 w związku ze zbyciem działki rolnej z majątku osobistego męża niestanowiącej składnika gospodarstwa rolnego objętego pomocą de minimis. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 22 czerwca 2026 r.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W 2023 r., wspólnie z mężem, zakupiła Pani nieruchomość rolną, korzystając z pomocy de minimis. Zgodnie z warunkami udzielenia tej pomocy zobowiązali się Państwo do niepomniejszania powierzchni gospodarstwa rolnego przez okres 5 lat od dnia jej otrzymania. W 2026 r. Pani mąż dokonał sprzedaży nieruchomości rolnej stanowiącej jego majątek osobisty (nabyty przed zawarciem małżeństwa), przy czym była to działka inna niż ta, która została zakupiona w 2023 r. z wykorzystaniem pomocy de minimis.
W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że przed zakupem w 2023 r. nieruchomości rolnej nie posiadała Pani sama ani wraz z mężem innych gruntów rolnych niż należące do majątku osobistego Pani męża, które zostały przez niego sprzedane.
Pytanie
Czy sprzedaż przez Pani męża nieruchomości rolnej stanowiącej jego majątek osobisty, niezwiązanej z nieruchomością objętą pomocą de minimis, powoduje obowiązek zwrotu otrzymanej pomocy de minimis, w szczególności w kontekście warunku niepomniejszania gospodarstwa rolnego?
Pani stanowisko w sprawie
W Pani ocenie, sprzedaż nieruchomości rolnej stanowiącej majątek osobisty męża, która nie była objęta pomocą de minimis ani nie stanowiła składnika gospodarstwa rolnego objętego tą pomocą, nie powoduje obowiązku zwrotu pomocy de minimis. Warunek niepomniejszania gospodarstwa rolnego należy odnosić wyłącznie do gospodarstwa rolnego objętego wsparciem, a nie do innych składników majątku, w szczególności majątku osobistego jednego z małżonków, który nie był objęty pomocą ani nie pozostawał w związku z jej uzyskaniem.
W przedstawionym stanie faktycznym sprzedaż nieruchomości nie spowodowała zmniejszenia powierzchni gospodarstwa rolnego objętego pomocą de minimis, a tym samym nie doszło do naruszenia warunków jej przyznania. W konsekwencji brak jest podstaw do żądania zwrotu otrzymanej pomocy de minimis.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 170 ze zm.):
Podatkowi podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.
W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej.
Na podstawie art. 4 pkt 1 ww. ustawy:
Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5, ciąży przy umowie sprzedaży – na kupującym.
Stosownie do art. 5 powołanej ustawy:
Obowiązek zapłaty podatku ciąży na podatnikach tego podatku.
Jeżeli obowiązek podatkowy ciąży na kilku podmiotach albo na stronach umowy zamiany, albo wspólnikach spółki cywilnej, zobowiązanymi solidarnie do zapłaty podatku są odpowiednio te podmioty, strony umowy zamiany albo wspólnicy spółki cywilnej.
W oparciu o art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
Podstawę opodatkowania stanowi przy umowie sprzedaży – wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego.
Wartość rynkową określa się na zasadach wskazanych w art. 6 ust. 2 ww. ustawy, w myśl którego:
Wartość rynkową przedmiotu czynności cywilnoprawnych określa się na podstawie przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia dokonania tej czynności, bez odliczania długów i ciężarów.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) ww. ustawy:
Stawki podatku wynoszą od umowy sprzedaży nieruchomości, rzeczy ruchomych, prawa użytkowania wieczystego, własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz wynikających z przepisów prawa spółdzielczego: prawa do domu jednorodzinnego oraz prawa do lokalu w małym domu mieszkalnym − 2%.
Jak wynika z powołanych przepisów – umowa sprzedaży podlega generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych i obowiązek uiszczenia tegoż podatku ciąży na kupującym.
Niezależnie od powyższego, w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest zwolniona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
W myśl art. 9 pkt 2 powołanej ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż własności gruntów, stanowiących gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, wraz z będącymi ich częścią składową drzewami i innymi roślinami, pod warunkiem że w wyniku dokonania czynności zostanie utworzone lub powiększone gospodarstwo rolne, a powierzchnia gospodarstwa rolnego utworzonego lub powstałego w wyniku powiększenia będzie nie mniejsza niż 11 ha i nie większa niż 300 ha oraz gospodarstwo to będzie prowadzone przez nabywcę przez okres co najmniej 5 lat od dnia nabycia; zwolnienie to stanowi pomoc de minimis w rolnictwie, o której mowa w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rolnym (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 9).
Z treści ww. przepisu wynika, że w przypadku spełnienia określonych warunków, umowa sprzedaży własności gruntów korzysta ze zwolnienia. Zwolnienie to stanowi pomoc de minimis w rolnictwie. W przypadku niedotrzymania (niespełnienia) któregokolwiek z wyżej wskazanych warunków zwolnienie od podatku nie może zostać zastosowane.
Z wniosku wynika, że w 2023 r., wspólnie z mężem, zakupiła Pani nieruchomość rolną, korzystając z pomocy de minimis. Zgodnie z warunkami udzielenia tej pomocy zobowiązali się Państwo do niepomniejszania powierzchni gospodarstwa rolnego przez okres 5 lat od dnia jej otrzymania. W 2026 r. Pani mąż dokonał sprzedaży nieruchomości rolnej stanowiącej jego majątek osobisty (nabyty przed zawarciem małżeństwa), przy czym była to działka inna niż ta, która została zakupiona w 2023 r. z wykorzystaniem pomocy de minimis i nie stanowiła ona składnika gospodarstwa rolnego objętego ww. pomocą. Przed zakupem w 2023 r. nieruchomości rolnej nie posiadała Pani sama ani wraz z mężem innych gruntów rolnych niż tych należących do majątku osobistego Pani męża, które zostały przez niego sprzedane.
W Pani ocenie, warunek niepomniejszania gospodarstwa rolnego należy odnosić wyłącznie do gospodarstwa rolnego objętego wsparciem, a nie do innych składników majątku, w szczególności majątku osobistego jednego z małżonków, który nie był objęty pomocą ani nie pozostawał w związku z jej uzyskaniem. Sprzedana działka nie stanowiła składnika gospodarstwa rolnego objętego pomocą de minimis.
Z Pani stanowiskiem nie mogę się zgodzić.
Zwolnienie zawarte w art. 9 pkt 2 ww. ustawy ma charakter warunkowy. Oznacza to, że dla zastosowania przedmiotowego zwolnienia, jak również dla zachowania prawa do zwolnienia, koniecznym jest m.in., aby powierzchnia utworzonego lub powiększonego przez nabywcę gospodarstwa rolnego była nie mniejsza niż 11 ha i nie większa niż 300 ha oraz gospodarstwo to było prowadzone przez nabywcę przez okres pięciu lat od dnia nabycia. Aby więc zwolnienie mogło być zastosowane, to przed nabyciem gruntów objętych tym zwolnieniem nabywca/współnabywca musiał posiadać grunty rolne, aby mogło dojść do utworzenia gospodarstwa rolnego lub jego powiększenia, jeżeli takie gospodarstwo już istniało w dniu zakupu gruntów objętych zwolnieniem. Grunty te (czyli te wcześniej posiadane) muszą więc być składnikami gospodarstwa rolnego, w stosunku do którego jest zastosowane zwolnienie. Warunek utworzenia/powiększenia gospodarstwa rolnego, a następnie warunek prowadzenia przez nabywcę, przez wymagany ustawowo okres, gospodarstwa rolnego utworzonego/powstałego w wyniku powiększenia, muszą być spełnione łącznie. W przypadku niedotrzymania tych warunków następuje utrata zwolnienia. Tak więc, obszar utworzonego/powiększonego gospodarstwa rolnego (obejmującego wszystkie grunty nabyte tytułem umowy sprzedaży i objęte zwolnieniem podatkowym, jak również dotychczas wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, a będące jego częścią w chwili nabycia) nie może być uszczuplony w okresie 5 lat od dnia nabycia gruntów – utworzenia/powiększenia gospodarstwa, a zbycie jakiejkolwiek części tego gospodarstwa powoduje utratę zwolnienia od podatku w całości.
W 2023 r., wspólnie z mężem, zakupiła Pani nieruchomość rolną, korzystając z pomocy de minimis. Jak sama Pani wskazała, zgodnie z warunkami udzielenia tej pomocy zobowiązali się Państwo do niepomniejszania powierzchni gospodarstwa rolnego przez okres 5 lat od dnia jej otrzymania. Zatem, zgodnie z brzmieniem obowiązujących przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, w celu zachowania prawa do zwolnienia, miała Pani obowiązek prowadzenia tego (tj. całego posiadanego) gospodarstwa rolnego, powiększonego o zakupioną w 2023 r. nieruchomość rolną – w związku z zakupem których skorzystała Pani (wraz z mężem) z pomocy de minimis – przez 5 lat od dnia ich nabycia.
Aby skorzystać z ulgi – będącej pomocą de minimis – transakcja musi bezpośrednio doprowadzić do utworzenia lub powiększenia gospodarstwa rolnego o odpowiedniej powierzchni. Zgodnie z powyższym, warunkiem wystarczającym do skorzystania z pomocy jest posiadanie gruntów rolnych nie koniecznie będąc ich właścicielem. W przypadku utworzenia gospodarstwa rolnego, nabyte nieruchomości rolne wraz z gruntami rolnymi, do których nastąpiło ich przyłączenie należy w takim stanie utrzymać przez 5 lat.
W 2026 r. Pani mąż dokonał sprzedaży nieruchomości rolnej stanowiącej jego majątek osobisty, przy czym była to działka inna niż ta, która została zakupiona w 2023 r. z wykorzystaniem pomocy de minimis. W związku z tym, że doszło do sprzedaży nieruchomości rolnej w 2026 r., stanowiącej co prawda majątek osobisty Pani męża, ale będący areałem wyjściowym do utworzenia gospodarstwa rolnego w myśl powyżej powoływanego przepisu, nie dochowała Pani (wraz z mężem) warunku niepomniejszania gospodarstwa rolnego przez okres co najmniej 5 lat od daty nabycia nieruchomości rolnej w 2023 r.
Tym samym, opisana sytuacja, spowoduje obowiązek zwrotu otrzymanej pomocy de minimis, w kontekście niespełnienie warunku niepomniejszania gospodarstwa rolnego.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja jest zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo