Interpretacja 0111-KDIB2-3.4014.40.2026.2.JS

Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

28 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych podziału spółki przez wyodrębnienie. Treść wniosku jest następująca:

 

Opis zdarzenia przyszłego

Wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczy podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych planowanego podziału Banku (…) S.A. („Bank Dzielony”) w trybie z art. 529 § 1 pkt 5 Kodeksu spółek handlowych, tj. poprzez przeniesienie części majątku Banku Dzielonego na (…) Bank S.A. („Bank Przejmujący” lub „Wnioskodawca”) jako spółkę przejmującą.

A. Wprowadzenie.

Bank Dzielony i Bank Przejmujący wnioskiem z (…) r. wystąpili o potwierdzenie prawidłowości ich stanowiska na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych planowanej reorganizacji. Postanowieniem z (…) r. (znak sprawy: (…), UNP: (…)) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej odmówił wydania interpretacji indywidualnej (w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych), wskazując, że „istnieje uzasadnione przypuszczenie, że (elementy opisu zdarzenia przyszłego) mogą stanowić czynność lub element czynności określonej w art. 119a § 1 Ordynacji podatkowej.

Mając na uwadze powyższe Bank Dzielony i Bank Przejmujący podjęli decyzję o ponownym wystąpieniu z wnioskiem o wydanie interpretacji. Przy czym, w porównaniu do pierwotnie złożonego wniosku, opis zdarzenia przyszłego zawarty w treści wniosku został uzupełniony, tak aby mógł zostać uznany za wyczerpujący i precyzyjny, zgodnie z intencją Banku Dzielonego i Przejmującego, którą pozostaje niezmiennie transparentne, wyczerpujące i precyzyjne opisanie zdarzenia przyszłego tak by opis nie budził wątpliwości. Do kwestii, o które został uzupełniony wniosek, należy zaliczyć w szczególności: (i) wskazanie przepisów ustawy Prawo bankowe oraz ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych wprowadzonych celem umożliwienia przeprowadzenia transakcji w formie podziału przez wyodrębnienie, (ii) zatwierdzenie podziału przez wyodrębnienie Banku Dzielonego przez Komisję Nadzoru Finansowego (…) r., (iii) rozszerzenie opisu celu wyodrębnienia działalności detalicznej Banku Dzielonego.

B.Podstawowe informacje o Banku Dzielonym.

Bank Dzielony jest bankiem krajowym działającym w formie spółki akcyjnej z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, prowadzącym działalność bankową w rozumieniu Prawa bankowego, który podlega (i na moment zaistnienia zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku będzie podlegać) w Rzeczypospolitej Polskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy). Bank Dzielony jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Bank Dzielony jest spółką publiczną w rozumieniu ustawy o ofercie publicznej, zaś akcje Banku Dzielonego są dopuszczone do obrotu na GPW w Warszawie.

Bank Dzielony jest częścią międzynarodowej grupy (…) (dalej: „Grupa”). Właścicielem 75% akcji Banku Dzielonego jest spółka (…) (dalej: „CEP”) z siedzibą w (…) posiadająca rezydencję podatkową w (…). CEP posiada licencję bankową udzieloną przez Bank Centralny (…), na podstawie której świadczy usługi finansowe klientom i innym spółkom z Grupy na całym świecie. Pozostałe 25% akcji Banku Dzielonego jest w posiadaniu akcjonariuszy mniejszościowych, którzy nabyli akcje w ramach obrotu giełdowego.

C. Podstawowe informacje o Banku Przejmującym.

Bank Przejmujący jest bankiem krajowym działającym w formie spółki akcyjnej z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, prowadzącym działalność bankową w rozumieniu ustawy Prawo bankowe, który podlega (i na moment zaistnienia zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku będzie podlegać) w Rzeczypospolitej Polskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy). Bank Przejmujący jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Jedynym akcjonariuszem Banku Przejmującego jest (…) (dalej: „(…)”) z siedzibą w (…), spółka posiadająca rezydencję podatkową w (…).

Bank Przejmujący nie jest podmiotem, który zostanie wpisany do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego dopiero z dniem Podziału (zdefiniowanego poniżej). Bank Przejmujący jest podmiotem, który na moment złożenia wniosku posiada już osobowość prawną.

D. Dwa obszary działalności Banku Dzielonego: Działalność Detaliczna oraz Działalność Instytucjonalna (dalej razem: „Działalności”).

Działalność Banku Dzielonego dla potrzeb Podziału (opisanego poniżej) jest podzielona na dwa główne obszary, odrębne pod względem gospodarczym, formalnie identyfikowalne dla celów wewnętrznego zarządzania spółką, funkcjonujące równolegle i niezależnie w ramach jej wewnętrznej organizacji, do których przypisane są personel, aktywa i pasywa, zobowiązania i należności oraz prawa i obowiązki, tj. obszar bankowości detalicznej oraz obszar bankowości instytucjonalnej.

Wyodrębniana z Banku Dzielonego działalność zogniskowana w obszarze bankowości detalicznej (dalej: „Działalność Detaliczna”) realizuje zadania w zakresie obsługi kart kredytowych, udzielania pożyczek i kredytów detalicznych (w tym złotowych kredytów hipotecznych) przyjmowania depozytów, zarządzania majątkiem (w tym usługi maklerskie Działalności Detalicznej) oraz obsługi przedsiębiorców klasyfikowanych przez Bank jako mikro-jednostki.

 

Pozostająca w Banku Dzielonym działalność zogniskowana w obszarze bankowości instytucjonalnej (dalej: „Działalność Instytucjonalna”) realizuje zadania w zakresie oferowania produktów i świadczenia usług podmiotom gospodarczym, jednostkom samorządowym, dla sektora budżetowego w szczególności w ramach:

- bankowości korporacyjnej, klientów globalnych i bankowości przedsiębiorstw;

- bankowości transakcyjnej, usług powierniczych;

- działalności rynkowej związanej z klientami instytucjonalnymi i rynkami profesjonalnymi;

- usług świadczonych przez biuro maklerskie Banku Dzielonego na rzecz klientów korporacyjnych i instytucjonalnych.

Ponadto Działalność Instytucjonalna obejmuje wszelką pozostałą działalność niewchodzącą w skład Działalności Detalicznej.

Łącznie Działalności obejmują całą strukturę organizacyjną oraz pełen zakres działalności gospodarczej Banku Dzielonego, przy czym żadna z wyżej wskazanych jednostek wewnętrznych nie stanowi jednostki organizacyjnej posiadającej odrębną podmiotowość prawną czy odrębny od Banku Dzielonego byt lub charakter prawny (w tym w formie oddziału, filii, czy zakładu).

E. Planowany podział przez wyodrębnienie Działalności Detalicznej na Bank Przejmujący.

(…) r. (…) ogłosiła, że podjęła decyzję w zakresie zmiany w globalnej strategii bankowości detalicznej, zakładającą wyjście z tego biznesu z 13 rynków, w tym z rynku polskiego, czego konsekwencją jest decyzja o zbyciu Działalności Detalicznej przy jednoczesnym zachowaniu pozostałej działalności operacyjnej Banku Dzielonego, obejmującej usługi świadczone na rzecz klientów korporacyjnych i instytucjonalnych w ramach Działalności Instytucjonalnej w zakresie zdefiniowanym powyżej.

W zgodzie z przyjętymi założeniami strategicznymi oraz kierunkiem dalszego rozwoju Banku Dzielonego, Bank Dzielony, Bank Przejmujący oraz CEP i (…) zawarły (…) r. warunkową Umowę Przeniesienia Przedsiębiorstwa, która formalizuje warunki transakcji przeniesienia Działalności Detalicznej Banku Dzielonego na rzecz Banku Przejmującego. Finalizacja transakcji powinna nastąpić po otrzymaniu wymaganych zgód regulacyjnych oraz osiągnięciu tzw. gotowości operacyjnej.

W ramach uzgodnień strony planują podział Banku Dzielonego przez wyodrębnienie Działalności Detalicznej w trybie z art. 529 § 1 pkt 5 Kodeksu spółek handlowych, tj. poprzez przeniesienie części majątku Banku Dzielonego w postaci Działalności Detalicznej na Bank Przejmujący jako spółkę przejmującą. Działalność Detaliczna zostanie przeniesiona do Banku Przejmującego, w konsekwencji czego dojdzie do podwyższenia kapitału zakładowego Banku Przejmującego i objęcia (akcji) Banku Przejmującego (dalej: „Akcje Podziałowe”) przez Bank Dzielony (dalej: „Podział”).

Zgodnie z art. 533 § 1 Kodeksu spółek handlowych, 25 lipca 2025 r. Bank Dzielony oraz Bank Przejmujący uzgodniły pisemnie plan podziału o treści określonej w art. 534 Kodeksu spółek handlowych (dalej: „Plan Podziału”) oraz udostępniły Plan Podziału do publicznej wiadomości na stronach internetowych Banku Dzielonego oraz Banku Przejmującego.

 

Rodzaj planowanego Podziału determinowany jest przepisami:

 1) art. 124c § 1 Prawa bankowego, zgodnie z którym banki w formie spółki akcyjnej podlegają podziałowi jedynie w sposób określony w art. 529 § 1 pkt 4 albo 5 Kodeksu spółek handlowych z zastrzeżeniem, że przeniesienie części majątku banku dzielonego nastąpi na spółkę akcyjną będącą bankiem krajowym lub instytucją kredytową; oraz

 2) art. 92 ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 2 ustawy o ofercie publicznej, który umożliwia przeprowadzenie transakcji bez konieczności wycofania akcji Banku Dzielonego z obrotu na rynku regulowanym bądź dopuszczenia do obrotu na rynku regulowanym akcji Banku Przejmującego.

Możliwość podziału banku w sposób przewidziany w art. 515 § 1 punkt 5 Kodeksu spółek handlowych, tj. w drodze podziału przez wyodrębnienie, została wprowadzona (…) r. zmianą art. 124c ust. 1 Prawa bankowego na podstawie art. 53 pkt 4 ustawy z dnia 20 grudnia 2024 r. o podmiotach obsługujących kredyty i nabywcach kredytów (dalej: „Nowelizacja”). Art. 124c ust. 1 Prawa bankowego wyraźnie zastrzega przy tym, że podział banku jest możliwy wyłącznie w przypadku, gdy przeniesienie części majątku banku dzielonego nastąpi na spółkę akcyjną będącą bankiem krajowym lub instytucją kredytową.

Jednocześnie, przepis ten nie zawiera wymogu, aby spółką przejmującą był podmiot z tej samej grupy kapitałowej, co bank dzielony.

Nowelizacja wprowadziła równocześnie zmiany do ustawy o ofercie publicznej. W tym kontekście, podział spółki publicznej wymagał uprzedniego wycofania akcji z obrotu na rynku regulowanym bądź dopuszczenia do obrotu na rynku regulowanym akcji spółki przejmującej (zob. art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy o ofercie publicznej). Art. 58 pkt 2 Nowelizacji dodał w tym zakresie ust. 2 do art. 92 ustawy o ofercie publicznej, który wskazuje, że wspomniany wymóg „dopuszczenia do obrotu” nie stosuje się w przypadku, gdy podział spółki publicznej z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest dokonywany w drodze podziału przez wyodrębnienie, o którym mowa w art. 529 § 1 pkt 5 Kodeksu spółek handlowych.

Trwałe inwestycje banku w inny niepowiązany bank należą do rzadkości na rynku bankowym w Polsce ze względów komercyjnych oraz regulacyjnych. Z punktu widzenia regulacyjnego, nabycie przez bank istotnego udziału w innym banku należącym do innej grupy kapitałowej i utrzymywanie takiego udziału przez dłuższy czas nie jest pożądane m.in. z uwagi na kwestie dostępu do informacji, konieczność zachowania konkurencji, ochronę interesów klientów oraz potencjalny negatywny wpływ takiej sytuacji na stabilne i ostrożne zarządzanie oboma bankami, z uwagi na wynikające stąd obciążenia kapitałowe.

Co do zasady sytuacje, w których istotnym akcjonariuszem banku staje się drugi bank nienależący do tej samej grupy kapitałowej były akceptowane przez Komisję Nadzoru Finansowego (dalej: „KNF”) jedynie przejściowo (tj. na krótki okres czasu) w związku z transakcjami restrukturyzacyjnymi, np. w związku z podziałami czy połączeniami banków. Tego typu transakcje, jeżeli są dokonywane pomiędzy niepowiązanymi bankami, wymagają emisji akcji przez bank przejmujący (lub w pewnych strukturach, nabycia akcji banku dzielonego przez bank przejmujący przed transakcją restrukturyzacyjną, aby uniknąć istotnej emisji akcji banku przejmującego lub zmniejszyć rozmiary takiej emisji). KNF akceptował takie elementy strukturyzacji transakcji restrukturyzacyjnych biorąc pod uwagę krótki okres, w jakim powstawały tego typu powiązania między bankami z różnych grup kapitałowych i duży stopień pewności, że po przeprowadzeniu transakcji restrukturyzacyjnej, tego typu powiązania ustaną.

 

Najlepszym potwierdzeniem dla powyższego wniosku jest ukształtowana praktyka rynkowa. Podział stał się dominującą metodą przenoszenia działalności bankowej w Polsce, ponieważ jako jedyna struktura prawna umożliwia automatyczne przejście wszystkich praw i obowiązków bez konieczności uzyskiwania zgód klientów i kontrahentów. Po 2014 r. znacząca liczba transakcji na polskim rynku bankowym zostało przeprowadzonych z wykorzystaniem tej metody. Struktury transakcji oparte o podział pozwoliły polskim bankom na sprawne przeniesienie portfeli obejmujących łącznie ponad 2 miliony klientów, przy jednoczesnym wyodrębnieniu aktywów wykraczających poza uzgodniony zakres transakcji. Przykłady takich operacji to w szczególności:

   - przejęcie podstawowej działalności bankowej Banku (…) przez (…) (2016);

transakcja obejmowała nabycie akcji Banku (…) przez (…) w ramach oferty publicznej ((…) nabył około 61% kapitału zakładowego Banku (…)), a następnie wydzielenie podstawowej działalności bankowej do (…) i umorzenie akcji posiadanych przez(…) w Banku (…);

   - przejęcie podstawowej działalności bankowej (…) przez (…) (2018);

transakcja obejmowała nabycie akcji (…) przez (…) (mniej niż 50% kapitału zakładowego), a następnie wydzielenie podstawowej działalności bankowej do (…) i emisję akcji (…) na rzecz (…) i (…) (jako akcjonariuszy RBPL) w zamian za podstawową działalność banków; transakcja obejmowała ustalenia, w ramach których po podziale akcji (…) wyemitowanych na rzecz (…) (9,8% kapitału zakładowego (…) zostały sprzedane na rzecz (…) i (…) za wcześniej uzgodnioną cenę;

   - przejęcie działalności (…) w zakresie obsługi klientów prywatnych i komercyjnych przez (…) (2017/2018);

transakcja obejmowała (i) częściową płatność za wydzieloną działalność bankową (działalność w zakresie obsługi klientów prywatnych i komercyjnych oraz działalność brokerską) w gotówce poprzez nabycie przez (…) akcji (…) (20% ceny zakupu), a następnie podział i umorzenie akcji (…) posiadanych przez (…) oraz (ii) częściową płatność za wydzieloną działalność w postaci nowych akcji (…) wyemitowanych na rzecz (…) (80% ceny zakupu, ok. 2,7% kapitału zakładowego (…)) wraz z ustaleniami między (…) a (…) w sprawie sprzedaży akcji (…) przez (…).

Objęcie przez Bank Dzielony akcji Banku Przejmującego, a następnie ich niezwłoczna sprzedaż inwestorowi ((…)), wynika z przyjętej formy podziału i wymogów prawno-regulacyjnych. Ma to charakter czysto techniczny i przejściowy, po sfinalizowaniu transakcji powiązania kapitałowe banków ustają, co potwierdza, że czynności te nie są motywowane względami podatkowymi.

Należy jednoznacznie wskazać, że przeprowadzenie podziału przez wydzielenie w analizowanym wariancie skutkowałoby koniecznością notowania akcji Banku Przejmującego na rynku giełdowym, który na moment Podziału nie jest i nie planuje być podmiotem notowanym. Art. 92 ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 2 ustawy o ofercie publicznej umożliwia przeprowadzenie transakcji bez konieczności wycofania akcji Banku Dzielonego z obrotu na rynku regulowanym bądź dopuszczenia do obrotu na rynku regulowanym akcji Banku Przejmującego. W konsekwencji oznaczałoby to konieczność spełnienia przez Bank Przejmujący pełnego zakresu obowiązków związanych z funkcjonowaniem spółki giełdowej, w szczególności obowiązków informacyjnych, korporacyjnych oraz organizacyjnych, a także podporządkowania się nadzorowi właściwych organów rynku kapitałowego. Tym samym podział przez wydzielenie nie może być traktowany jako neutralna technicznie forma reorganizacji, lecz jako rozwiązanie o istotnych i trwałych konsekwencjach prawnych oraz biznesowych dla Banku Przejmującego.

Zgodnie z artykułem 530 § 2 Kodeksu spółek handlowych, Działalność Detaliczna zostanie przeniesiona do Banku Przejmującego w dniu wpisu do rejestru przedsiębiorców podwyższenia kapitału zakładowego Banku Przejmującego poprzez emisję Akcji Podziałowych przez Bank Przejmujący na rzecz Banku Dzielonego w wyniku Podziału (w dniu Podziału (wyodrębnienia)). W związku z Podziałem kapitał zakładowy Banku Dzielonego nie ulegnie obniżeniu, a Podział jest przeprowadzany w ciężar kapitałów własnych Banku Dzielonego w postaci zysków zatrzymanych.

Zgodnie z art. 531 § 1 Kodeksu spółek handlowych, Bank Przejmujący przejmie w dniu Podziału całość praw i obowiązków Banku Dzielonego związanych z Działalnością Detaliczną. W związku z powyższym, bezpośrednio po dniu Podziału, Bank Dzielony zachowa prawa i obowiązki związane z Działalnością Instytucjonalną (w Planie Podziału definiowaną jako Działalność Pozostająca). Działalność Banku Dzielonego będzie ograniczona do Działalności Instytucjonalnej, a przedsiębiorstwo Banku Przejmującego zostanie powiększone o Działalność Detaliczną.

F. Cel wyodrębnienia Działalności Detalicznej.

Na poziomie międzynarodowej Grupy kapitałowej Banku Dzielonego zadecydowano o zbyciu Działalności Detalicznej w związku ze zmianą grupowej strategii w obszarze bankowości detalicznej, tj. wycofania się Grupy z tego obszaru działalności, w tym w Polsce. Decyzja została podjęta z uzasadnionych przyczyn biznesowych i ekonomicznych.

Zgodnie ze strategią Banku Dzielonego, Podział pozwoli skupić się na rozwoju Działalności Instytucjonalnej, wiodącego obszaru działalności Banku Dzielonego, który odpowiada za 72% przychodów Banku Dzielonego według stanu na 2024 r. Dynamiczny rozwój tej działalności w oparciu o przewagi konkurencyjne i skalę umożliwi osiągnięcie wyższych zwrotów z działalności mierzonych wskaźnikami rentowności kapitału (ROE) i aktywów (ROA).

Natomiast z perspektywy Banku Przejmującego przejęcie Działalności Detalicznej stanowi element strategicznych planów Banku Przejmującego w zakresie rozwoju w segmencie detalicznym i mikroprzedsiębiorstw poprzez wzmocnienie pozycji na rynku oraz zwiększenie salda kredytów i depozytów. Bank Przejmujący znacznie rozszerzy również swoją bazę klientów, zyskując ponad pół miliona klientów.

Oprócz wzmocnienia pozycji biznesowej Banku Przejmującego przewidywane rezultaty transakcji, takie jak zwiększenie skali operacyjnej i poprawa efektywności, są prognozowane jako korzystne dla akcjonariuszy Banku Przejmującego.

Oczekuje się, że Podział przyniesie korzyści klientom obu banków. Obecni klienci Banku Przejmującego zyskają dostęp do ogólnokrajowej sieci oddziałów i usług wielokanałowych, w tym bankowości mobilnej, bankowości internetowej i wsparcia centrum kontaktowego. Znaczącą korzyścią dla obecnych klientów Banku Dzielonego jest planowane utrzymanie ich istniejącego modelu relacyjnej obsługi z dedykowanymi doradcami, zapewniając pełne wsparcie podczas okresu integracji i płynne przejście do Banku Przejmującego. W wyniku transakcji klienci Banku Przejmującego będą mieli dostęp do szerszej oferty inwestycyjnej, w tym krajowych i zagranicznych funduszy inwestycyjnych oraz produktów międzynarodowych rynków kapitałowych wraz z usługami zarządzania majątkiem.

Dla żadnej ze stron (Banku Dzielonego i Banku Przejmującego) celem Podziału nie jest uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania. Dla obu Banków Podział jest uzasadniony biznesowo i ekonomicznie. Działając transparentnie i w dobrej wierze, spójnie z praktyką w dotychczas przeprowadzanych na polskim rynku transakcjach Bank Dzielony oraz Bank Przejmujący podjęły decyzję o potwierdzeniu skutków podatkowych transakcji w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej.

Podział, na podstawie analiz przeprowadzonych przez Państwa, jest w ocenie Państwa najbardziej optymalnym sposobem na przeprowadzenie planowanej transakcji. Zgodnie z Kodeksu spółek handlowych na skutek podziału Bank Przejmujący wstąpi z dniem Podziału w prawa i obowiązki Banku Dzielonego, określone w Planie Podziału. Zasada sukcesji uniwersalnej ma zastosowanie również do praw i obowiązków wynikających z umów zawartych przez Bank Dzielony, które zgodnie z treścią Planu Podziału wskutek Podziału zostaną przeniesione na Bank Przejmujący. Przejście praw i obowiązków wynikających z zawartych przez Bank Dzielony umów nie jest uzależnione od wyrażenia zgody przez strony tych umów ani nie wymaga podpisywania przez strony dodatkowych porozumień czy aneksów. Ponadto w procesie Podziału Bank Dzielony ma możliwość przypisania do Działalności Detalicznej zobowiązań, które również będą przedmiotem wynikającej z przepisów Kodeksu spółek handlowych sukcesji uniwersalnej. Tym samym Podział gwarantuje, że operacje bankowe, obecnie prowadzone przez Bank Dzielony, mogą być kontynuowane w stabilny i bezpieczny sposób. Podejście to uznaje się za praktycznie jedyną możliwą formę separacji Banku o analogicznej skali działalności, powodującą najmniej zakłóceń dla klientów i stanowi spójną praktykę rynkową w takich przypadkach. Przyjęta struktura transakcji pozwala na przeniesienie klientów Działalności Detalicznej do Banku Przejmującego na podstawie sukcesji uniwersalnej, bez procesu uzyskiwania formalnych zgód klientów, który przy tej skali bazy klienckiej jak również znanym z różnych projektów angażujących aktywnie Klientów realizowanych przez Banki poziomem responsywności klientów (pozostającym na poziomie kilku/kilkunastu %), w praktyce byłby z wysoką dozą prawdopodobieństwa niemożliwy do przeprowadzenia i stanowiłby jednocześnie ryzyko dla stabilności działalności.

Transakcja nie może zostać przeprowadzona w innej formie prawnej niż Podział. Przykładowo, w przypadku sprzedaży przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa brak sukcesji generalnej wymusza przenoszenie praw i obowiązków (zachowanie ciągłości) w drodze czynności indywidualnych. W praktyce, przy typowej strukturze umów bankowych, każdy klient jest stroną umowy zawartej z konkretnym bankiem, a zmiana tej strony (np. na inny bank) to przejęcie wierzytelności i długów wymagające co do zasady zgody klienta lub innej strony umowy. Brak takiej zgody mógłby skutkować naruszeniami prawa i roszczeniami o odszkodowanie. Co więcej przy masowym portfelu detalicznym jak wskazano powyżej uzyskanie zgód od setek tysięcy klientów byłoby logistycznie i czasowo praktycznie niemożliwe. W większość populacji mogłoby także dojść do sytuacji, w której klienci w ogóle nie zajęliby stanowiska (ani wyrażając zgody, ani jej odmawiając), co generowałoby dodatkowe, znaczące ryzyka prawne i biznesowe dla stron transakcji i wpływałoby znacząco negatywnie na bezpieczeństwo sektora bankowego. Podział, zapewniający sukcesję uniwersalną, eliminuje te ryzyka.

Na rolę sukcesji uniwersalnej zwraca uwagę także Minister Finansów, m.in. w uzasadnieniu do rządowego projektu ustawy o podmiotach obsługujących kredyty i nabywcach kredytów (druk sejmowy nr 7651):

Mając na uwadze przedstawiony cel planowanego Podziału wskazali Państwo, że Podział stanowi element realizacji decyzji strategicznych podjętych na poziomie międzynarodowej Grupy kapitałowej Banku Dzielonego, zmierzających do zbycia Działalności Detalicznej w związku ze zmianą strategii Grupy i jej wycofaniem się z obszaru bankowości detalicznej, w tym w Polsce. Celem planowanego Podziału jest zatem umożliwienie skoncentrowania działalności Banku Dzielonego na rozwoju kluczowego dla niego obszaru Działalności Instytucjonalnej oraz zapewnienie optymalnej struktury organizacyjnej dla dalszego funkcjonowania tej działalności. Z perspektywy Banku Przejmującego Podział umożliwi realizację strategii wzrostu w segmencie detalicznym poprzez zwiększenie bazy klientów, skali operacyjnej oraz wolumenów kredytów i depozytów. Jednocześnie celem Podziału nie jest uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania. Podział jest uzasadniony biznesowo i ekonomicznie, a jego struktura została przyjęta jako najbardziej efektywny i rynkowy sposób przeprowadzenia planowanej transakcji.

Planowany Podział nie spowoduje uzyskania przez Państwa żadnych korzyści podatkowych sprzecznych z celem przepisów prawa podatkowego, a ewentualne odroczenie opodatkowania wynika wyłącznie z zastosowania przepisów przewidzianych dla gospodarczo uzasadnionych zdarzeń reorganizacyjnych.

Bank Dzielony będący spółką publiczną zobowiązany jest do transparentnego komunikowania założeń transakcji jak również kierunków strategicznych oraz biznesowych, na których planuje budować swoją pozycję rynkową do swoich akcjonariuszy, czemu dał wyraz publikując (…) r. raport bieżący (…) oraz (…). W szczególności w raporcie (…) Bank Dzielony poinformował, w nawiązaniu do raportu bieżącego nr (…) z (…) r. oraz nr (…) z (…) r. dotyczącego podpisania umowy w sprawie wyjścia z Działalności Detalicznej, że (…) r. Rada Nadzorcza Banku Dzielonego zatwierdziła nowe kierunki strategiczne na lata 2025-2027 dla Bankowości Instytucjonalnej - „Bank Globalnego Biznesu”, pod warunkiem zawarcia umowy sprzedaży Działalności Detalicznej Banku Dzielonego.

 

Bank Dzielony wskazał, że wyjście z Działalności Detalicznej pozwoli mu skupić się na dynamicznym rozwoju wiodącego obszaru działalności - Bankowości Instytucjonalnej. W ramach nowych kierunków strategicznych, Bank Dzielony poinformował, że będzie dążył do osiągnięcia w 2027 r. następujących celów finansowych - które uległy poprawie w porównaniu do analogicznych celów przedstawionych w Strategii Banku z (…) r.:

- zwrot na kapitale ROE (raportowane): około 19%;

- zwrot na aktywach ROA (raportowane): około 2,6%;

- wskaźnik efektywności kosztowej: poniżej 30%.

Wykorzystując przynależność Banku Dzielonego do grupy (…) obecnej w niemal 100 krajach na całym świecie, Bank Dzielony zamierza być numerem jeden dla przedsiębiorstw o międzynarodowych potrzebach i aspiracjach. Ważnym obszarem zaangażowania Banku Dzielonego będą także inicjatywy wpisujące się w strategiczne priorytety kraju, jakimi są transformacja energetyczna oraz wynikające z sytuacji geopolitycznej rosnące inwestycje na rzecz obronności. Bank Dzielony będzie umacniał swoją pozycję w obszarze wymiany walutowej. Celem Banku Dzielonego jest także utrzymanie pozycji lidera m.in. w działalności powierniczej.

Bank Dzielony stawia też na współpracę z firmami nowej gospodarki. Klientom z tego sektora Bank Dzielony zaoferuje m.in. rozwiązania z obszaru płatności natychmiastowych i procesowania wysoko wolumenowych transakcji oraz bezpieczeństwo oferowanych rozwiązań. Jednocześnie Bank Dzielony będzie koncentrował się na wsparciu klientów w transformacji ich modeli biznesowych w kierunku zrównoważonego rozwoju. Do 2027 r. Bank Dzielony przeznaczy 2 mld zł na zrównoważoną transformację klientów, oferując im cały wachlarz rozwiązań oraz doradztwo w tym zakresie.

G. Zgoda Komisji Nadzoru Finansowego.

Zgodnie z art. 124c Prawa bankowego podział banku wymaga zgody KNF. Zgoda KNF warunkuje realizację Podziału przez Bank Dzielony. KNF może odmówić zgody, jeśli podział może okazać się niekorzystny dla ostrożnego i stabilnego zarządzania bankiem dzielonym lub bankiem, na które zostaje przeniesiony majątek banku dzielonego lub jeżeli podział może spowodować poważne szkody dla gospodarki narodowej lub dla ważnych interesów państwa. Zgoda nie powinna zostać wydana, jeśli część pozostająca nie będzie zdolna do samodzielnego funkcjonowania. Zatem ważne jest, aby część była zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa zdolną do samodzielnego działania. Sposób dalszego działania części wydzielonej, stabilność finansowa obu banków po podziale oraz brak powstania przychodu po stronie Banku Dzielonego oraz Banku Przejmującego w związku z podziałem są również istotne dla KNF.

5 grudnia 2025 r. KNF, znając wszelkie szczegóły planowanej transakcji, zatwierdziła Podział:

Zgoda KNF na przeprowadzenie Podziału, obejmującego przeniesienie ZCP, została wydana po analizie skutków transakcji dla stabilności finansowej banków. Choć decyzja KNF nie odnosi się do kwestii podatkowych, to w praktyce nadzorczej kluczowym elementem oceny jest zapewnienie, że planowana reorganizacja nie zaburzy stabilności finansowej żadnego z uczestniczących banków, nie wpłynie negatywnie na odporność kapitałową sektora oraz nie stworzy ryzyk dla ciągłości obsługi klientów. KNF, działając w interesie stabilności systemu bankowego, ocenia w szczególności czy struktura transakcji gwarantuje bezpieczeństwo środków klientów oraz nie generuje potencjalnych zakłóceń w funkcjonowaniu banków.

Ponadto, zgodę w związku z transakcją wydała także Komisja Europejska oraz amerykański System Rezerwy Federalnej (FED).

 

Pytanie

 

Czy w okolicznościach przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego, podwyższenie kapitału zakładowego Banku Przejmującego w wyniku Podziału Banku Dzielonego w trybie art. 529 § 1 pkt 5 Kodeksu spółek handlowych, polegającego na przeniesieniu wyodrębnionej części majątku Banku Dzielonego do Banku Przejmującego (podział przez wyodrębnienie) i objęciu przez Bank Dzielony udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym Banku Przejmującego, nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?

 

Państwa stanowisko w sprawie

W okolicznościach przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego, podwyższenie kapitału zakładowego Banku Przejmującego w wyniku Podziału Banku Dzielonego w trybie art. 529 § 1 pkt 5 Kodeksu spółek handlowych, polegającego na przeniesieniu wyodrębnionej części majątku Banku Dzielonego do Banku Przejmującego (podział przez wyodrębnienie) i objęciu przez Bank Dzielony udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym Banku Przejmującego, nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Przepisy art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych zawierają zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. k) ww. ustawy, podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają umowy spółki.

Stosownie do art. 1 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają m.in. zmiany umów wymienionych w art. 1 pkt 1 lit. k) tej ustawy, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 4.

 

Jednocześnie w myśl art. 1 ust. 3 ww. ustawy, w przypadku umowy spółki za zmianę umowy uważa się:

 1) przy spółce osobowej - wniesienie lub podwyższenie wkładu, którego wartość powoduje zwiększenie majątku spółki albo podwyższenie kapitału zakładowego, pożyczkę udzieloną spółce przez wspólnika, dopłaty oraz oddanie przez wspólnika spółce rzeczy lub praw majątkowych do nieodpłatnego używania;

 2) przy spółce kapitałowej - podwyższenie kapitału zakładowego z wkładów lub ze środków spółki oraz dopłaty;

 3) przekształcenie lub łączenie spółek, jeżeli ich wynikiem jest zwiększenie majątku spółki osobowej lub podwyższenie kapitału zakładowego spółki kapitałowej;

 4) przeniesienie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim:

a) rzeczywistego ośrodka zarządzania spółki kapitałowej, jeżeli jej siedziba nie znajduje się na terytorium państwa członkowskiego,

b) siedziby spółki kapitałowej, jeżeli jej rzeczywisty ośrodek zarządzania nie znajduje się na terytorium państwa członkowskiego

       - także wtedy, gdy czynność ta nie powoduje podwyższenia kapitału zakładowego.

Stosownie do art. 529 § 1 pkt 5 Kodeksu spółek handlowych, podział może być dokonany przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą lub nowo zawiązaną spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek przejmujących lub nowo zawiązanych, które obejmuje spółka dzielona (podział przez wyodrębnienie).

Z powyżej zacytowanych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych podlegają umowy spółki oraz zmiany tych umów wyłącznie wymienione w art. 1 ust. 3 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Przepis art. 1 ust. 3 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych w pkt 3, jako zmianę umowy spółki podlegającą opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, wskazuje przekształcenie oraz łączenie spółek, pomija natomiast inną kategorię czynności restrukturyzacyjnych uregulowaną przepisami Kodeku spółek handlowych, tzn. podział spółki. Oznacza to, że zakres pojęcia „zmian umowy spółki” podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie obejmuje podziałów spółek.

Dodatkowo wskazali Państwo, że brak wskazania podziału spółki w art. 1 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych jest wynikiem nowelizacji ww. ustawy dokonanej ustawą z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, która weszła w życie 1 stycznia 2009 r. („Ustawa Nowelizująca”). Nowelizacja stanowiła implementację do polskiego systemu prawnego Dyrektywy Rady 2008/7/WE z dnia 12 lutego 2008 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału (Dz. Urz. UE.L 46 z 21 lutego 2008 r. str. 11; „Dyrektywa”).

Jak wskazuje preambuła Dyrektywy, jej celem było ujednolicenie prawodawstwa dotyczącego podatków pośrednich od gromadzenia kapitału, tak aby w możliwie największym stopniu wyeliminować czynniki, które mogą zakłócać warunki konkurencji lub utrudniać swobodny przepływ kapitału. Dyrektywa ma zatem wyeliminować czynniki takie jak: nierówne traktowanie, podwójne opodatkowanie i dysproporcje.

 

Artykuł 4 Dyrektywy wskazuje działania restrukturyzacyjne, które nie są uważane za wkłady kapitałowe, którymi są:

   1) przeniesienie przez jedną lub kilka spółek kapitałowych wszystkich swoich aktywów i pasywów, lub jednego bądź więcej oddziałów do jednej lub więcej spółek kapitałowych, które są w trakcie tworzenia lub już istnieją pod warunkiem, że rekompensata obejmuje przynajmniej częściowo papiery wartościowe reprezentujące kapitał spółki przejmującej;

   2) przejęcie przez spółkę kapitałową która jest w trakcie tworzenia lub już istnieje, udziałów dających większość głosów w innej spółce kapitałowej, pod warunkiem, że rekompensata obejmuje przynajmniej częściowo papiery wartościowe reprezentujące kapitał tej pierwszej spółki. W przypadku gdy większość praw głosu uzyskuje się za pomocą co najmniej dwóch operacji, za działania restrukturyzacyjne uznaje się wyłącznie operację, w której uzyskano większość praw głosu, i wszelkie kolejne operacje.

Działania restrukturyzacyjne w myśl art. 4 Dyrektywy obejmują również przeniesienie do spółki kapitałowej wszystkich aktywów i pasywów innej spółki kapitałowej będącej w pełni własnością tej pierwszej spółki.

Z kolei art. 5 ust. 1 lit. e) Dyrektywy stanowi, że państwa członkowskie nie nakładają na spółki kapitałowe podatku pośredniego w żadnej formie w odniesieniu do działań restrukturyzacyjnych, o których mowa w art. 4 Dyrektywy.

Dyrektywa wyłączyła więc spod możliwości opodatkowania podatkiem kapitałowym czynności związanych z podziałem spółek.

 

Polski ustawodawca realizując obowiązek wdrożenia postanowień Dyrektywy do polskiego porządku prawnego uchwalił Ustawę Nowelizującą. Zgodnie z uzasadnieniem projektu Ustawy Nowelizującej (Druk nr 748 Sejmu RP VI Kadencji), w celu zapewnienia zgodności polskich przepisów z prawem Unii Europejskiej, projekt realizuje zasadę jednokrotnego opodatkowania kapitału w spółkach kapitałowych. Uzasadnienie wymienia również kluczowe zmiany dokonywane w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych na mocy Ustawy Nowelizującej, którymi są:

   1) zawężenie katalogu czynności objętych podatkiem jako zmiana umowy spółki kapitałowej,

   2) wyłączenie z opodatkowania czynności związanych z przenoszeniem aktywów i pasywów w spółkach kapitałowych, będących w świetle dyrektywy działaniami restrukturyzacyjnymi obligatoryjnie niepodlegającymi podatkowi kapitałowemu.

Uzasadnienie projektu Ustawy Nowelizującej wyraźnie wskazuje ponadto, że projekt przewiduje zniesienie opodatkowania podziału spółek jako czynności restrukturyzacyjnych w świetle Dyrektywy.

Wskazali Państwo, że uzasadnienie projektu Ustawy Nowelizującej pozwala zatem jednoznacznie stwierdzić, że zamiarem ustawodawcy było wyłączenie z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych podziału spółek.

Wprowadzenie do polskiego porządku prawnego nowej kategorii podziału spółki, jakim jest podział przez wyodrębnienie, nie zmieniło tego stanu rzeczy.

Końcowo nadmienili Państwo, że podwyższenie kapitału zakładowego spółki przejmującej dokonywane w wyniku podziału nie może być kwalifikowane jako zmiana umowy spółki w rozumieniu art. 1 ust. 3 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, tj. podwyższenie kapitału zakładowego z wkładów lub ze środków spółki. W związku z podziałem nie dochodzi bowiem do wniesienia wkładu do spółki przejmującej przez jej udziałowca (wspólnika albo akcjonariusza). Podwyższenie takie nie jest również finansowane ze środków spółki. W przypadku podziału spółki do podwyższenia kapitału zakładowego spółki przejmującej dochodzi bowiem wskutek przeniesienia na nią - bezpośrednio ze spółki dzielonej - majątku spółki dzielonej.

Mając na uwadze treść przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, postanowienia Dyrektywy oraz treść Ustawy Nowelizującej i brzmienie uzasadnienia jej projektu, działanie restrukturyzacyjne polegające na podziale spółki, jak również będące skutkiem takiego podziału podwyższenie kapitału zakładowego spółki przejmującej, nie mogą skutkować opodatkowaniem podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowego wniosku, ze zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, że planowany jest podział Banku Dzielonego. Podział zostanie dokonany w trybie art. 529 § 1 pkt 5 Kodeksu spółek handlowych, tj. poprzez wyodrębnienie i przeniesienie na Bank Przejmujący części przedsiębiorstwa Banku Dzielonego stanowiącej Działalność Detaliczną. Bezpośrednim rezultatem Podziału będzie podwyższenie kapitału zakładowego Banku Przejmującego.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy, stwierdzić należy, że Podział opisany we wniosku, przeprowadzany w ramach procedury przewidzianej przepisem art. 529 § 1 pkt 5 Kodeksu spółek handlowych, nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. W konsekwencji, za prawidłowe należy uznać Państwa stanowisko, że w przedstawionym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) podwyższenie kapitału zakładowego Banku Przejmującego w wyniku Podziału Banku Dzielonego w trybie art. 529 § 1 pkt 5 Kodeksu spółek handlowych, polegającego na przeniesieniu wyodrębnionej części majątku Banku Dzielonego do Banku Przejmującego (podział przez wyodrębnienie) i objęciu przez Bank Dzielony udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym Banku Przejmującego, nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 lit. k) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Wskazali Państwo na interpretację indywidualną, która - Państwa zdaniem - potwierdza Państwa stanowisko.

 

Ocena stanowiska

 

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

 

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. k) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 191):

Stosownie do art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:

 

Jednocześnie w myśl art. 1 ust. 3 ww. ustawy:

W przypadku umowy spółki za zmianę umowy uważa się:

   1) przy spółce osobowej - wniesienie lub podwyższenie wkładu, którego wartość powoduje zwiększenie majątku spółki albo podwyższenie kapitału zakładowego, pożyczkę udzieloną spółce przez wspólnika, dopłaty oraz oddanie przez wspólnika spółce rzeczy lub praw majątkowych do nieodpłatnego używania;

   2) przy spółce kapitałowej - podwyższenie kapitału zakładowego z wkładów lub ze środków spółki oraz dopłaty;

   3) przekształcenie lub łączenie spółek, jeżeli ich wynikiem jest zwiększenie majątku spółki osobowej lub podwyższenie kapitału zakładowego spółki kapitałowej;

   4) przeniesienie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim:

a) rzeczywistego ośrodka zarządzania spółki kapitałowej, jeżeli jej siedziba nie znajduje się na terytorium państwa członkowskiego,

b) siedziby spółki kapitałowej, jeżeli jej rzeczywisty ośrodek zarządzania nie znajduje się na terytorium państwa członkowskiego

- także wtedy, gdy czynność ta nie powoduje podwyższenia kapitału zakładowego.

Stosownie do art. 529  § 1 pkt 5 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.):

Z powyżej zacytowanych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych podlegają umowy spółki oraz zmiany tych umów wyłącznie wymienione w art. 1 ust. 3 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Do zakresu zmian umowy spółki podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie kwalifikują się zatem podziały spółek.

Ze zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, że planowany jest podział Banku Dzielonego przez wyodrębnienie Działalności Detalicznej w trybie z art. 529 § 1 pkt 5 Kodeksu spółek handlowych, tj. poprzez przeniesienie części majątku Banku Dzielonego w postaci Działalności Detalicznej na Bank Przejmujący (Państwa) jako spółkę przejmującą. Działalność Detaliczna zostanie przeniesiona do Banku Przejmującego, w konsekwencji czego dojdzie do podwyższenia kapitału zakładowego Banku Przejmującego i objęcia akcji Banku Przejmującego przez Bank Dzielony.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy, stwierdzić należy, że wskazany we wniosku podział spółki przez wyodrębnienie, przeprowadzony w ramach procedury przewidzianej przepisem art. 529 § 1 pkt 5 Kodeksu spółek handlowych, nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Czynność ta nie mieści się bowiem w katalogu określonym w art. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, w szczególności nie stanowi też zmiany umowy spółki. Podział przez wyodrębnienie nie jest bowiem wymieniony w art. 1 ust. 3 cyt. ustawy, jako zmiana umowy spółki.

Zatem podwyższenie kapitału zakładowego Banku Przejmującego (Państwa), które nastąpi w wyniku omawianego podziału Spółki Dzielonej przez wyodrębnienie, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

 

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

 

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

   - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

 

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

 

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

 

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.