Spółka komandytowa planuje zaciągnąć pożyczkę od osoby fizycznej, która jest jej wspólnikiem (komandytariuszem) i prowadzi działalność gospodarczą, ale nie jest podatnikiem VAT ani nie udziela pożyczek zawodowo. Pożyczka ma być udzielona w formie przelewu. Podatnik…
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
1 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 20 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy pożyczki. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 12 stycznia 2026 r. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawcą jest X. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa, będąca czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: Spółka). Wnioskodawca zamierza zaciągnąć pożyczkę od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, która nie jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Osoba fizyczna, czyli potencjalny pożyczkodawca, nie prowadzi działalności w zakresie udzielania pożyczek, a w CEIDG jako przeważający rodzaj prowadzonej działalności widnieje (…). Pożyczka zostanie zrealizowana w formie przelewu.
W piśmie uzupełniającym, które stanowiło odpowiedź na wezwanie o doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego poprzez wskazanie, czy osoba fizyczna wskazana we wniosku, która będzie Państwu udzielać pożyczki będzie – w momencie jej udzielania – Państwa wspólnikiem, wyjaśnili Państwo, że osoba fizyczna będzie wspólnikiem spółki komandytowej jako komandytariusz.
Pytanie w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych
Czy jeżeli zostanie Państwu udzielona pożyczka, zwolniona z opodatkowania na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, to ma zastosowanie art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, co oznacza, że z tytułu zawarcia ww. umowy pożyczki, nie ciąży na Państwu obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych?
Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych
Państwa zdaniem, pożyczka udzielona na Państwa rzecz, jako podatnika podatku od towarów i usług, przez innego przedsiębiorcę – podatnika podatku od towarów i usług (powinno być – według opisu zdarzenia przyszłego – niebędącego podatnikiem podatku od towarów i usług), w którego zakresie działalności nie mieści się udzielanie pożyczek, nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych.
W związku z tym Państwo – pożyczkobiorca nie ma obowiązku złożenia deklaracji PCC-3.
Wskazali Państwo, że w myśl przepisu art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, podatkowi podlegają takie czynności cywilnoprawne jak umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych co do gatunku.
Jednocześnie, na mocy art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany, jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług.
Jeżeli zatem zostanie udzielona pożyczka, zwolniona z opodatkowania na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, to ma zastosowanie art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, co oznacza, że z tytułu zawarcia ww. umowy pożyczki, na Państwu nie ciąży obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych.
Wskazali Państwo na interpretacje indywidualne, które Państwa zdaniem, potwierdzają ww. stanowisko.
Z uwagi na zakres tej interpretacji, przywołaliśmy powyżej tylko tę część Państwa stanowiska, która odnosi się do zagadnienia dotyczącego podatku od czynności cywilnoprawnych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 295 ze zm.):
Podatkowi podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.
W myśl art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. k) ww. ustawy:
Podatkowi podlegają umowy spółki.
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy:
Podatkowi podlegają zmiany umów wymienionych w pkt 1, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 4.
Stosownie do art. 1 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy:
W przypadku umowy spółki za zmianę umowy uważa się przy spółce osobowej – wniesienie lub podwyższenie wkładu, którego wartość powoduje zwiększenie majątku spółki, pożyczkę udzieloną spółce przez wspólnika, dopłaty oraz oddanie przez wspólnika spółce rzeczy lub praw majątkowych do nieodpłatnego używania.
Zgodnie do art. 1a pkt 1 i 2 ww. ustawy :
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) spółka osobowa - spółkę: cywilną, jawną, partnerską, komandytową lub komandytowo-akcyjną;
2) spółka kapitałowa - spółkę: z ograniczoną odpowiedzialnością, akcyjną lub europejską.
Stosownie do art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej.
Zgodnie z art. 4 pkt 9 ww. ustawy:
Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5, ciąży, przy umowie spółki cywilnej – na wspólnikach, a przy pozostałych umowach spółki – na spółce.
Na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. d) ww. ustawy:
Podstawę opodatkowania stanowi przy umowie spółki przy pożyczce udzielonej spółce przez wspólnika – kwota lub wartość pożyczki.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:
Stawka podatku wynosi od umowy spółki – 0,5%.
Taką samą stawkę podatku od czynności cywilnoprawnych stosuje się do zmiany umowy spółki.
Na podstawie art. 10 ust. 1 ww. ustawy:
Podatnicy są obowiązani, bez wezwania organu podatkowego, złożyć deklarację w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych, według ustalonego wzoru, oraz obliczyć i wpłacić podatek w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego, z wyłączeniem przypadków, gdy podatek jest pobierany przez płatnika, oraz przypadków, o których mowa w ust. 1a.
Jak wynika z przywołanych przepisów, umowa pożyczki, co do zasady podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Przy czym, w przypadku, gdy pożyczka udzielona zostaje spółce osobowej przez jej wspólnika, pożyczka ta na gruncie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych – zgodnie z treścią powołanego art. 1 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy – traktowana jest jako zmiana umowy spółki i tym samym opodatkowana jest według reguł dotyczących tej czynności, tj. czynności umowy spółki (zmiany umowy).
Z wniosku i jego uzupełnienia wynika, że planują Państwo zaciągnąć pożyczkę od Państwa wspólnika – komandytariusza.
Państwa zdaniem, jeżeli zostanie udzielona pożyczka zwolniona z opodatkowania na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, to ma zastosowanie art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, co oznacza, że z tytułu zawarcia ww. umowy pożyczki nie ciąży na Państwu obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych.
Takie stanowisko nie jest prawidłowe.
Na podstawie art. 2 pkt 4 lit. a) i b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
Nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany:
a) w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług, z wyjątkiem umów sprzedaży, których przedmiotem jest lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość, opodatkowanych zgodnie z art. 7a,
b) jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem:
- umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
- umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.
Na podstawie powołanego powyżej przepisu art. 2 pkt 4 lit. a) i b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, co do zasady, nie podlegają temu podatkowi czynności cywilnoprawne jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub zwolniona z tego podatku z tytułu dokonania tej czynności (z wyjątkami określonymi w tym przepisie).
Przy czym zgodnie z treścią cytowanego powyżej przepisu, nie podlegają wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych umowy spółki i ich zmiany, nawet wówczas, gdy z tytułu danej czynności, tj. umowy spółki (lub jej zmiany), przynajmniej jedna ze stron jest opodatkowana lub zwolniona z podatku od towarów i usług.
Treść przepisu wyraźnie bowiem wskazuje na wyjątek w tym zakresie – jest w nim zawarte sformułowanie „inne niż umowa spółki i jej zmiany”.
To oznacza, że według aktualnego brzmienia przepisu art. 2 pkt 4 lit. a) i b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych umowy spółki osobowej (w tym jej zmiany) podlegają opodatkowaniu bez względu na to, czy są obciążone daniną w postaci podatku od towaru i usług czy też nie.
A zatem pożyczka udzielona spółce osobowej (a taką spółką jest spółka komandytowa w rozumieniu ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych) przez wspólnika nie będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Na gruncie przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie jest ona bowiem traktowana jako umowa pożyczki lecz jako zmiana umowy spółki osobowej. Tym samym fakt objęcia tej pożyczki regulacjami zawartymi w podatku od towarów i usług (bez względu na to, czy będzie ona opodatkowana tym podatkiem, czy też będzie z tego podatku zwolniona) nie ma znaczenia dla opodatkowania tej czynności podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
Przepis art. 2 pkt 4 lit. a) i b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, określający wyłączenie z opodatkowania podatkiem czynności cywilnoprawnych nie ma bowiem zastosowania do umowy spółki komandytowej i jej zmiany.
Biorąc pod uwagę przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, że wskazana we wniosku umowa pożyczki będzie traktowana na gruncie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych jako zmiana umowy spółki osobowej. Jako że zmiana ta nie będzie korzystała z wyłączenia z opodatkowania, o którym mowa w art. 2 pkt 4 lit. b) ww. ustawy, to będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, według stawki 0,5% liczonej od wartości lub kwoty pożyczki.
Tym samym będą Państwo zobowiązani do złożenia deklaracji PCC-3 i uiszczenia podatku od czynności cywilnoprawnych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Ta interpretacja stanowi ocenę stanowiska Państwa wyłącznie w zakresie przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. W zakresie podatku od towarów i usług zostało/zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo