Interpretacja 0111-KDIB2-3.4014.718.2025.2.MD

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 9 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych nieodpłatnego zniesienia współwłasności. Uzupełnił go Pan pismem z 22 stycznia 2026 r. (wpływ 2 lutego 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wraz z żoną był Pan współwłaścicielem (...) części nieruchomości, na zasadach wspólności małżeńskiej. W pozostałej części (...) udział przypadał Pana teściowi i teściowej na zasadach wspólności ustawowej. Po śmierci teścia, w drodze dziedziczenia po teściu, jego udziały nabyły po połowie Pana żona i Pana teściowa.

Następnie, dokonali Państwo zniesienia współwłasności w ten sposób, że udziały teściowej oraz udziały Pana żony weszły do majątku wspólnego Pana i Pana żony.

„Na sprawie” teściowa zeznała, że chce swój udział przenieść na córkę (Pana żonę). Nieruchomość, o której mowa, jest zabudowana i Państwo wszyscy razem w niej mieszkają. Wartość udziału teściowej w tej nieruchomości określona jest na kwotę (...) zł, w tym wartość domu (...) zł.

W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że:

Do opisanego we wniosku zniesienia współwłasności doszło mocą postanowienia Sądu Rejonowego w (...) z (...) r., które uprawomocniło się (...) r.

Teściowa „na sprawie” zeznała tak, jak wskazał Pan we wniosku, a wszyscy współwłaściciele (teściowa, Pana żona i Pan) zgodnie chcieli, żeby finalnie cały udział, którego dotyczyła ta sprawa sądowa, wszedł do majątku wspólnego Pana i żony. Sąd Rejonowy w (...) w ww. postanowieniu dokonał zniesienia współwłasności nieruchomości położonej w (...), przy ulicy (...), oznaczonej jako działka ewidencyjna numer (...), o powierzchni (...) hektara, dla której Sąd Rejonowy w (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą (...) w ten sposób, że przyznał powyższą nieruchomość bez spłat i dopłat na własność Pana i Pana żony, na zasadzie małżeńskiej majątkowej wspólności ustawowej. Sąd nie uznał tym samym za potrzebne dokonanie zniesienia współwłasności w taki sposób, że udział teściowej przeszedłby na własność Pana żony, a następnie (w kolejnym punkcie postanowienia) nie orzekł, że udział Pana żony wchodzi do Państwa majątku wspólnego. Sąd po prostu to uprościł.

Udział w wyżej opisanej nieruchomości, którego dotyczy Pana wystąpienie do Organu, nabył Pan do majątku wspólnego z żoną na podstawie sądowego zniesienia współwłasności, tj. ww. postanowienia Sądu Rejonowego w (...).

Do przeniesienia do współwłasności majątkowej małżeńskiej udziałów w nieruchomości, który uprzednio przysługiwał wyłącznie Pana żonie, doszło mocą wyżej wymienionego postanowienia Sądu Rejonowego w (...).

Udziału, który przysługiwał wyłącznie Pana żonie w tej nieruchomości (a który ona nabyła tytułem dziedziczenia po swoim ojcu, dlatego też stała się jako spadkobierczyni swojego ojca współwłaścicielką tej nieruchomości), wszedł do Państwa majątku mocą zniesienia współwłasności dokonanej w ww. postanowieniu Sądu Rejonowego w (...). Z uwagi na to, że nie było żadnej darowizny, nie składał Pan deklaracji SD-Z2.

Pytanie dotyczące podatku od czynności cywilnoprawnych

Czy przy zniesieniu współwłasności bez spłat i dopłat musi Pan zapłacić podatek od czynności cywilnoprawnych? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1).

Pana stanowisko w sprawie dotyczące podatku od czynności cywilnoprawnych

Uważa Pan, że zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie musi Pan uiszczać 2% podatku od czynności cywilnoprawnych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 295 ze zm.):

Podatkowi temu podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

a) umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,

b) umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,

c) (uchylona),

d) umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,

e) umowy dożywocia,

f) umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat,

g) (uchylona),

h) ustanowienie hipoteki,

i) ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,

j) umowy depozytu nieprawidłowego,

k) umowy spółki.

W myśl art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy:

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają również zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne.

Z powyższych przepisów wynika, że ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Tym samym, jeżeli dana czynność nie została wymieniona w ustawowym katalogu, to nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem nawet, jeżeli wywołuje skutki gospodarcze takie same lub podobne do tych, które zostały w katalogu wymienione.

Zatem, czynności cywilnoprawne podlegające opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, stosownie do art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. f) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, obejmują również zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat. Tym samym, powołane powyżej przepisy regulują opodatkowanie podatkiem od czynności cywilnoprawnych wyłącznie takich umów o zniesienie współwłasności, z którymi związane są spłaty lub dopłaty.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że wraz z żoną był Pan współwłaścicielem (...) części nieruchomości, na zasadach wspólności małżeńskiej. W pozostałej części (...) udział przypadał Pana teściowi i teściowej na zasadach wspólności ustawowej. Po śmierci teścia, w drodze dziedziczenia po teściu, jego udziały nabyły po połowie Pana żona i Pana teściowa. Następnie, dokonali Państwo zniesienia współwłasności w ten sposób, że udziały teściowej oraz udziały Pana żony weszły do majątku wspólnego Pana i Pana żony. Sąd przyznał powyższą nieruchomość bez spłat i dopłat na własność Pana i Pana żony, na zasadzie małżeńskiej majątkowej wspólności ustawowej.

Z opisu zdarzenia wynika, że Sąd nie zobowiązał nikogo do spłat ani dopłat pieniężnych pomiędzy współwłaścicielami.

W opisanej sprawie nie dojdzie więc do powstania obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych. Podatkowi temu podlegają bowiem tylko czynności wymienione wprost w art. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, który zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu. W opisanej sprawie doszło do zniesienia współwłasności nieruchomości bez spłat i dopłat. Wobec tego jest to czynność cywilnoprawna, która nie została wymieniona w art. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych i jako czynność niewymieniona w ustawowym katalogu art. 1 nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Ta interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od czynności cywilnoprawnych. W zakresie podatku od spadków i darowizn zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.