Interpretacja 0111-KDIB2-3.4014.760.2025.1.ASZ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest prawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

31 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 16 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych przystąpienia do umowy cash poolingu. Treść wniosku jest następująca:

 

Opis zdarzenia przyszłego

Spółka działająca pod firmą (…) (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka” lub „Uczestnik”) jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w Polsce od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

W ramach swojej działalności, Grupa Kapitałowa, której częścią jest Wnioskodawca (dalej: „Grupa Kapitałowa”), wypracowała szereg rozwiązań w postaci algorytmów i programów służących do rozwoju strategii marketingowych w Internecie (dalej: „(…)”). Ponadto, w skład Grupy Kapitałowej wchodzą spółki, skupiające się na tworzeniu i udostępnianiu oprogramowania dla firm w obszarze social media marketingu i obsługi klienta, a także wsparcia działań dotyczących content marketingu, influencer marketingu oraz brandingu.

Spółka wraz z innymi podmiotami z Grupy Kapitałowej zamierza przystąpić do umowy o wspólnym zarządzaniu płynnością finansową (dalej: „Umowa cash poolingu”). Każdy z podmiotów związanych w przyszłości Umową cash poolingu jest zarówno polskim rezydentem podatkowymi, jak i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Niewykluczone jest, że do Umowy cash poolingu będą mogły przystąpić w przyszłości również inne podmioty z Grupy Kapitałowej.

Usługa objęta Umową

cash poolingu będzie świadczona przez bank. Niemniej jednak, na moment złożenia wniosku Wnioskodawca jest w trakcie jego wyboru, przez co nie jest w stanie podać dokładnych danych identyfikujących ten podmiot (dalej: „Bank”).

Umowa cash poolingu, do której przystąpić zamierza Spółka, będzie umową cash poolingu typu rzeczywistego. Co istotne Umowa cash poolingu w polskim systemie prawnym nie została ujęta  w przepisach ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tj. Dz. U. z 2025 r., poz. 1071 ze zm.), dlatego też należy uznać ją za tzw. umowę nienazwaną, której celem jest polepszenie płynności finansowej spółek wchodzących w skład Grupy Kapitałowej w ramach prowadzonej przez nie działalności gospodarczej. Dodatkowo taki typ umowy nie jest także umową pożyczki, o której mowa w art. 720 Kodeksu cywilnego, a tym bardziej nie można jej uznać za umowę depozytu nieprawidłowego, o którym mowa w art. 845 Kodeksu cywilnego. W ramach przedmiotowej Umowy cash poolingu nie dojdzie także do zawarcia umowy pożyczek pomiędzy uczestnikami systemu zarządzania płynnością finansową.

Głównym celem wdrożenia struktury opartej o rozliczenia typu cash pooling zarówno dla Spółki, która będzie pełnić funkcje Uczestnika, jak i pozostałych uczestników oraz Agenta, czyli Cash-Pool Leadera, będzie możliwość implementacji procesu zarządzania posiadanymi na rachunkach bankowych środkami pieniężnymi oraz zadłużeniem spółek tworzących Grupę Kapitałową. Tak zorganizowane zarządzanie zgromadzonymi środkami w znaczny sposób poprawiłoby dostępność do środków pieniężnych oraz możliwość łatwiejszego zarządzania bieżącymi przepływami pieniężnymi zarówno pomiędzy członkami Grupy Kapitałowej, jak i jej dostawcami. Powyższy cel zostanie osiągnięty dzięki koncentracji środków pieniężnych wszystkich spółek Grupy Kapitałowej na jednym rachunku rozliczeniowym dla każdej waluty, w której będą prowadzone rachunki.

W systemie zarządzania płynnością finansową Bank będzie pełnił rolę podmiotu zarządzającego saldami na poszczególnych kontach wchodzących w skład struktury, dokonywał przelewów środków, ustalał salda poszczególnych uczestników a w przypadku, gdy saldo Uczestnika (np. Wnioskodawcy) będzie miało wartość ujemną, będzie mógł dokonać transferu środków z rachunku Agenta na rachunek Spółki, zaś gdy dodatnią z rachunku Wnioskodawcy na rachunek Agenta. Dodatkowo Bank uprawniony będzie do naliczania odsetek należnych między Agentem a poszczególnymi uczestnikami z tytułu wzajemnych zobowiązań. W celu realizacji powyższych założeń wykorzystane zostaną rachunki otwierane przez Spółkę, jak i innych uczestników w Banku. Rachunek posiadany przez Agenta będzie uznany za rachunek główny, zaś rachunki pozostałe (w tym Wnioskodawcy) będą rachunkami pozostałych uczestników. Przedmiotowe rachunki będą prowadzone w walucie polskiej – PLN, w walucie Euro oraz w USD − dolarze amerykańskim. Natomiast Spółka, jak i każdy z innych Uczestników, będzie w posiadaniu przynajmniej jednego z trzech rachunków w powyższych walutach (PLN, EUR, USD). Agent będzie miał co najmniej trzy rachunki główne w każdej z powyższych walut (PLN, EUR, USD). Jednocześnie Wnioskodawca, w momencie składania wniosku nie wyklucza otwarcia w przyszłości rachunków w innych walutach obcych.

Operacje w ramach niniejszej Umowy nie będą odbiegać od typowych rozliczeń cash poolingowych. Wpłaty dokonywane na pozostałe rachunki przez uczestników będą zwiększały saldo środków pieniężnych na rachunku głównym Agenta. Bank będzie przenosił saldo dodatnie znajdujące się na rachunkach szczegółowych na rachunek główny. Każdorazowe wypłaty z rachunków uczestników będą zmniejszały saldo środków pieniężnych po stronie Agenta. Saldo na koniec każdego dnia, w którym będą realizowane rozliczenia na rachunku głównym będzie zawsze odzwierciedleniem salda pomiędzy Bankiem a posiadaczem tego rachunku, natomiast salda na rachunkach szczegółowych będą odzwierciedleniem salda pomiędzy Spółką a Bankiem i zawsze będą wynosiły zero. Powyższe rozliczenia obwarowane będą odpowiednimi limitami (np. okresowymi lub kwotowymi) ustalonymi zarówno dla rachunków poszczególnych uczestników (w tym Wnioskodawcy), jak i rachunku Agenta. Powyższe będzie skutkować tym, że operacje obciążeniowe na poszczególnych rachunkach będą realizowane do momentu, w którym zostanie przekroczony ustalony limit. Co istotne, będą one procesowane zgodnie z kolejnością składania dyspozycji przez poszczególnych uczestników. Każdy uczestnik (np. Spółka) będzie zobowiązany do spłaty salda ujemnego występującego na jego rachunku w terminie do końca dnia roboczego, w którym takie saldo powstało.

Na podstawie ustaleń pomiędzy stronami Umowy cash poolingu, Bank będzie wyliczał w pierwszej kolejności saldo odsetek należnych/naliczonych na rachunku głównym wobec Spółki, a następnie saldo odsetek należnych a obliczonych na podstawie salda wewnątrzgrupowego pomiędzy rachunkiem głównym a każdym z rachunków szczegółowych. W zależności od tego, który  z uczestników będzie zobowiązany do zapłaty odsetek czy uprawniony do otrzymania odsetek, wyliczone odsetki będą opłacane z rachunków szczegółowych na konto Agenta lub opłacane  z rachunku Agenta na rachunki uczestników. Co istotne z uwagi na sposób przekazywania odsetek pomiędzy podmiotami uczestniczącymi w strukturze cash poolingu oraz ich dalszej dystrybucji, nie jest możliwe ustalenie ostatecznego beneficjenta takich odsetek. Określić beneficjenta nie będzie  w stanie także Bank. Umowy cash poolingu nie są w stanie określić, które kwoty otrzymywanych odsetek i w jakiej wysokości trafiają do poszczególnych odbiorców.

Podmiotami uprawnionymi będą mogły być każdorazowo pozostałe podmioty z Grupy Kapitałowej uczestniczące w systemie zarządzania płynności finansową, w tym także sam Agent. Za czynności wykonywane w ramach usługi zarządzania płynnością finansową Bank będzie pobierał wynagrodzenie.

Przyszły udział Wnioskodawcy w przedmiotowej strukturze cash poolingowej (dalej: „System”) funkcjonującej na zasadach określonych w planowanej Umowie cash poolingu będzie miał co do zasady charakter bierny, polegający na dostarczaniu środków do Systemu (poprzez wpływy środków na konto/konta stanowiące część Systemu) bądź korzystaniu ze środków dostępnych w ramach Systemu. Wnioskodawca powierzy Bankowi zarządzanie rachunkami na podstawie Umowy cash poolingu i w relacji z innymi Uczestnikami ograniczy się jedynie do określonych czynności formalno-technicznych (np. informowanie Banku o zdarzeniach jakie zostaną określone w Umowie cash poolingu, w szczególności takich, których wystąpienie spowoduje lub może spowodować jakiekolwiek zagrożenie prawidłowości realizacji Umowy cash poolingu). Konsekwentnie, w opinii Wnioskodawcy, uczestnictwo Spółki w Umowie cash poolingu będzie obejmowano techniczne czynności pomocnicze, służące świadczeniu przez Bank usług kompleksowego zarządzania płynnością finansową.

Pytanie

 

Czy w świetle art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych czynności realizowane w ramach usługi zarządzania płynności finansową na podstawie zawartej w przyszłości  z Bankiem umowy o wspólnym zarządzaniu płynnością finansową będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?

 

Państwa stanowisko

Państwa zdaniem, w świetle art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych czynności realizowane w ramach usługi zarządzania płynnością finansową na podstawie zawartej  w przyszłości z Bankiem umowy o wspólnym zarządzaniu płynnością finansową nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Uzasadnienie:

W myśl art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

a) umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,

b) umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,

c) (uchylona),

d) umowy darowizny - w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,

e) umowy dożywocia,

 f) umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności - w części dotyczącej spłat  i dopłat,

g) (uchylona),

h) ustanowienie hipoteki,

 i) ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,

 j) umowy depozytu nieprawidłowego,

k) umowy spółki.

Ustawodawca formułując w taki sposób treść przepisu prawnego określił enumeratywnie czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Innymi słowy, katalog czynności cywilnoprawnych podlegających podatkowi od czynności cywilnoprawnych ma charakter zamknięty. Tezę tą potwierdza jednolite orzecznictwo dotyczące art. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (np. wyrok NSA z 8 marca 2018 r., sygn. II FSK 509/16), a także piśmiennictwo w tym zakresie (np. S. Bogucki, K. Winiarski [w:] A. Wadawczyk, S. Bogucki, K. Winiarski, Podatek od czynności cywilnoprawnych. Komentarz, Warszawa 2021, art. 1, dostęp elektroniczny/LEX).

Jednocześnie ustawowe wyliczenie zostało wzmocnione zasadą, zgodnie z którą, o kwalifikacji określonej czynności prawnej, a w konsekwencji o jej podleganiu opodatkowaniu tym podatkiem decyduje jej treść (elementy przedmiotowo istotne), a nie nazwa. Oznacza to, że w przypadku czynności zawieranych pomiędzy podmiotami prawa należy mieć na uwadze treść tych stosunków,  a w dalszej kolejności pozwala to na określenie, czy powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych czy też nie. Należy przy tym jednak zauważyć, że kluczowe znaczenie, dla ustalenia podlegania pod przepisy ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, ma fakt istnienia określonych elementów (treści), a nie gospodarczego skutku podjętych działań. Podkreśla to m.in. NSA we wskazanym wyroku z 8 marca 2018 r., sygn. II FSK 509/16. Zgodnie z przyjętym tam stanowiskiem: „czynności niewymienione w katalogu ustawowym nie podlegają opodatkowaniu, nawet jeżeli wywołują skutki w sferze gospodarczej takie same, bądź podobne do tych, które zostały wymienione”.

Należy wskazać, że regulacje zawarte w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych nie obejmują swoim zakresem expressis verbis umowy cash poolingu. Wiąże się to z faktem, że „cash pooling” nie został faktycznie uregulowany w żadnym przepisie polskiego prawa cywilnego, czy też innej gałęzi prawa. Jednak, w oparciu o zasadę swobody umów, jej uczestnicy mogą według własnego uznania ustalać treść powstałego stosunku prawnego, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) danego stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Mianem „cash pooling” w praktyce określana jest umowa, istotą której jest wspólne zarządzanie płynnością finansową kilku podmiotów. Jak zostało wskazane, umowa określana mianem cash pooling nie jest normowana w polskim prawie, czyli funkcjonuje jako umowa nienazwana. Ma to kluczowe znaczenie przy wyznaczaniu implikacji podatkowych takiej umowy w podatku od czynności cywilnoprawnych.

Umowa cash poolingu jest umową o świadczenie usług finansowych oferowaną przez banki. Usługa ta jest przeznaczona do efektywnego zarządzania środkami finansowymi podmiotów gospodarczych. Głównym celem umowy o zarządzanie płynnością finansową jest optymalizacja zarządzania stanem środków pieniężnych na wielu rachunkach bankowych należących do jednej grupy kapitałowej.  W przypadku „cash poolingu” mamy do czynienia przynajmniej z trzema podmiotami, a mianowicie: podmiotem posiadającym wolne środki finansowe, podmiotem posiadającym niedobór tych środków oraz bankiem występującym w roli pośrednika działającego we własnym imieniu. Dla wszystkich trzech podmiotów powstają w tym przypadku określone prawa i obowiązki, jednak nie dochodzi do zawarcia umowy pożyczki, ponieważ brak jest zobowiązania do przeniesienia określonej ilości pieniędzy na określony w umowie podmiot. Uczestnik systemu zarządzania płynnością, posiadając wolne środki, udostępnia je na swoim rachunku. Następnie środki te są transferowane przez bank na rachunek główny agenta. W przypadku natomiast wystąpienia chwilowych niedoborów środków finansowych, uczestnik może skorzystać ze środków udostępnionych przez innych uczestników.

Wpłaty i wypłaty dokonywane w przyszłości na rachunki/z rachunków zwiększających/zmniejszających saldo na rachunku głównym Agenta nie będzie można łączyć  z obowiązkiem ustalenia jakiejkolwiek relacji prawnej, w tym zawarcia umowy pożyczki bądź depozytu nieprawidłowego, pomiędzy poszczególnymi uczestnikami Umowy cash poolingu. Podkreślić należy, iż elementem analizowanej struktury nie będzie umowa pomiędzy danym uczestnikiem, a pozostałymi uczestnikami, lecz umowa cash poolingu pomiędzy Bankiem,  a uczestnikami wchodzącymi w skład Grupy Kapitanowej, będącymi stroną umowy cash poolingu, jaka ma zostać podpisana przez Państwa w przyszłości. Tym samym nie będzie skonkretyzowanej drugiej strony transakcji, jak też jej przedmiot, ponieważ źródłem, z którego zostanie zasilony rachunek o saldzie debetowym, będzie rachunek zbiorczy, na którym gromadzone zostaną wolne środki wszystkich posiadających je uczestników cash poolingu.

Ponownie podkreślenia wymaga, że w zamkniętym katalogu z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie zostało bezpośrednio wymienione kompleksowe zarządzanie płynnością finansową typu cash pooling (takiej, jak Umowa cash poolingu, do której przystąpią Państwo w przyszłości). Mając jednak na uwadze nienazwany charakter takiej umowy oraz uwzględniając jej opisane wyżej cechy, konieczna jest weryfikacja, czy nie stanowi ona innej czynności cywilnoprawnej objętej przez ustawodawcę zakresem ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych przedmiotem opodatkowania są m.in. umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,  w których − w myśl art. 720 Kodeksu cywilnego − dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy lub tą samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Faktycznie, umowa pożyczki oraz umowa cash poolingu (w tym umowa, której stroną Państwo zostaną) posiadają pewne cechy wspólne (np. płatność odsetek), jednak są to nadal dwie różne umowy, które implikują różne skutki podatkowe, m.in. na gruncie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Podstawową różnicą pomiędzy wskazanymi czynnościami jest kwestia przeniesienia określonej kwoty na rzecz konkretnego podmiotu. Tego typu czynność stanowi element konieczny (tzw. essentialia negotii) dla umowy pożyczki.

Natomiast w umowach cash poolingowych brak jest takiego zdarzenia, które skutkowałoby zawarciem lub realizacją umowy pożyczki, ponieważ nie występuje w nich zobowiązanie do przeniesienia określonej ilości pieniędzy na określony podmiot. Żadnej ze stron Umowy cash poolingu, jaka ma zostać zawarta w przyszłości przez Państwa, nie będzie można określić jako pożyczkobiorcę lub pożyczkodawcę. W ramach planowanego cash poolingu Uczestnicy nie będą wskazywać przez jaki podmiot i w jakiej wysokości środki znajdujące się na rachunku mają zostać wykorzystane, a w przypadku otrzymania środków kompensujących niedobór środków pieniężnych zasadniczo nie będą posiadać informacji, od jakiego Uczestnika pochodzą te środki. W związku z tym, z uwagi na brak spełnienia essentialia negotii umowy pożyczki eliminują możliwość uznania umowy cash poolingu (takiego jak ten, którego stroną będą Państwo) jako pożyczki.

Pomocniczo wskazać należy również, że umowa pożyczki, jak i umowa cash poolingu mają inne główne cele ekonomiczne. Pierwsza z wymienionych (w przypadku pożyczki środków pieniężnych) ma na celu z jednej strony (dla pożyczkobiorcy) uzyskanie kapitału za opłatę (w postaci odsetek) za jego korzystanie, z drugiej (dla pożyczkodawcy) uzyskanie przychodów w postaci odsetek.

Natomiast ogólnym celem cash poolingu jest natomiast zapewnienie płynności finansowej oraz optymalne wykorzystanie nadwyżek środków pieniężnych znajdujących się na kontach szerszej grupy podmiotów działających, co do zasady, w jednej grupie kapitałowej.

Zatem, Umowa cash poolingu, której stroną będą Państwo, nie może być uznana za umowę pożyczki i jako taka nie może podlegać ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Wśród czynności cywilnoprawnych wskazanych w katalogu zawartym w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy  o podatku od czynności cywilnoprawnych, które mogą rodzić ewentualne podobieństwo do  cash poolingu, znajduje się również umowa depozytu nieprawidłowego (lit. j) wskazywanej regulacji).

Zgodnie z art. 845 Kodeksu cywilnego − przez depozyt nieprawidłowy rozumieć należy umowę, zgodnie z którą przechowawca może rozporządzać oddanymi na przechowanie pieniędzmi lub innymi rzeczami, oznaczonymi tylko co do gatunku. Do tego rodzaju umów stosuje się przepisy o pożyczce. Czas i miejsce zwrotu określają przepisy o przechowaniu.

Uwzględniając mechanizmy i zasady funkcjonowania planowanej Umowy cash poolingu, o której mowa w przedmiotowym wniosku, należy niewątpliwie uznać, że nie będzie wyczerpywała ona elementów koniecznych (essentialia negotii) umowy depozytu nieprawidłowego. Na jej podstawie żaden podmiot (Uczestnik, bądź Agent) nie zawrze umowy, zgodnie z którą będzie mógł rozporządzać środkami pieniężnymi innego podmiotu uczestniczącego w cash poolingu, ani też nie będzie zobowiązany do zwrotu otrzymanych środków.

Powyższe oznacza, że Umowa cash poolingu, której stroną będą Państwo, nie będzie mogła być uznana również za umowę depozytu nieprawidłowego i jako taka nie może podlegać ustawie  o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Reasumując, zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, opodatkowaniu tym podatkiem podlegają jedynie czynności w tymże artykule enumeratywnie wymienione. Oznacza to, że każda czynność prawna, która nie została wymieniona w tym wyliczeniu pozostaje poza zakresem opodatkowania tym podatkiem. Celem ustawodawcy tworzącego opisywaną normę prawną w takiej właśnie postaci było precyzyjne określenie czynności cywilnoprawnych podlegających opodatkowaniu.

Umowa cash poolingu nie została wymieniona w tym ustawowym katalogu. Natura umowy cash poolingu, (której stroną będą Państwo) będzie stanowiła rozbudowany, wielostopniowy system rozliczeń finansowych w obrębie danej grupy kapitałowej. Umowa przewidująca świadczenie tej usługi nie jest jednak tożsama z żadną z czynności wymienionych w zamkniętym katalogu czynności cywilnoprawnych podlegających ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych. Na żadnym etapie jej funkcjonowania nie dochodzi do opodatkowania rozliczeń podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Czynności wykonywane w przyszłości przez Spółkę oraz pozostałe spółki z Grupy Kapitałowej (Uczestników) w wykonaniu Umowy cash poolingu nie będą spełniać bowiem definicji pożyczki uregulowanej w art. 720 Kodeksu cywilnego ani umowy depozytu nieprawidłowego z art. 845 Kodeksu cywilnego. Tym samym ani umowa, ani czynności podejmowane przez Spółkę w ramach planowanej Umowy cash poolingu nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Innymi słowy, w świetle art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych czynności realizowane w ramach usługi zarządzania płynnością finansową na podstawie zawartej w przyszłości z Bankiem umowy o wspólnym zarządzaniu płynnością finansową, nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Wskazali Państwo, iż przedstawione stanowisko, znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacjach indywidualnych przepisów prawa podatkowego, w których to organy podatkowe niejednokrotnie wypowiadały się co do kwestii implikacji Umowy cash poolingu na gruncie podatku od czynności cywilnoprawnych, wskazując jednolicie, że czynności wykonywane w ramach takich struktur nie podlegają temu podatkowi.

Na potwierdzenie swojego stanowiska przywołali Państwo kilka interpretacji indywidualnych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Zgodnie z art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):

Jednolity tekst ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych został opublikowany w Dz.U. z 2024 r. poz. 295 ze zm.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

   - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia  29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.