Interpretacja 0111-KDIB2-3.4015.108.2026.2.JKU

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w zakresie podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych otrzymania darowizny. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – w piśmie z 20 kwietnia 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego (uzupełniony pismem z 20 kwietnia 2026 r.)

Pani mąż – (…) (dalej: Mąż) (…) 2025 r. przelał ze swojego osobistego rachunku bankowego na Państwa konto wspólne kwotę w wysokości (…) zł.

Następnie Pani, z tego konta wspólnego (…) 2025 r. przelała na osobiste konto bankowe kwotę w wysokości (…) zł (środki pieniężne w wysokości (…) zł były już na koncie wspólnym).

Środki te w całości wykorzystała Pani na spłatę kredytu hipotecznego, spłata (…) 2025 r., nieruchomość została nabyta przez Panią przed zawarciem małżeństwa. Mają Państwo z mężem rozdzielność majątkową.

W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że jest Pani osobą fizyczną posiadającą nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.

(…) 2024 r., tj. jeszcze przed zawarciem związku małżeńskiego, zawarła Pani z Mężem w formie aktu notarialnego Rep. A nr (…), umowę o wyłączenie wspólności ustawowej. Umowa ta od tamtej pory nie została rozwiązania, unieważniona ani zmieniona.

(…) 2025 r. zawarła Pani z Mężem związek małżeński. Mąż jest obywatelem Portugalii, posiada pozwolenie na pobyt stały w Polsce i od ponad (…) lat jest zatrudniony w Polsce na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony.

(…) 2025 r. Mąż dokonał przelewu kwoty w wysokości (…) zł ((…) złotych zero groszy) ze swojego osobistego rachunku bankowego (nr (…)) na Państwa wspólny rachunek bankowy (nr (…)).

Przelane środki w kwocie (…) zł ((…) złotych zero groszy) stanowiły jego oszczędności z wynagrodzenia za pracę i nie były objęte wspólnością małżeńską majątkową. Pieniądze w kwocie (…) zł ((…) złotych zero groszy) tym samym pozostawały w jego majątku osobistym. Rachunek, na który wpłynęły środki, został założony przez Panią i Pani Męża (…) 2021 r., tj. jeszcze przed zawarciem związku małżeńskiego.

Na dzień (…) 2025 r. na rachunku wspólnym tj. tym, na który wpłynęła kwota (…) zł ((…) złotych zero groszy), przed dokonaniem powyższej wpłaty, znajdowały się środki w kwocie ok. (…) zł, pochodzące z wpływów ze świadczenia wychowawczego „800+” na Pani i Męża (…)-letnie dziecko.

Wniosek o świadczenie wychowawczego „800+” jest corocznie składany przez Panią za pośrednictwem portalu PUE ZUS. Tym samym pieniądze pochodzące ze świadczenia wychowawczego „800+” są w majątku odrębnym tej osoby, ponieważ środki z 800+ wchodzą do majątku osobistego tego z małżonków, który je otrzymuje, a otrzymującym jest ten, kto składa wniosek.

(…) 2025 r. dokonała Pani przelewu kwoty (…) zł z opisanego wyżej rachunku wspólnego na swój osobisty rachunek bankowy prowadzony w banku X (nr (…)). Transakcja została opatrzona tytułem: „Środki własne na spłatę kredytu hipotecznego”.

Całość przelanych (…) 2025 r. środków w kwocie (…) zł została przeznaczona przez Panią na całkowitą spłatę (…) 2025 r. kredytu hipotecznego.

Przedmiotowy kredyt hipoteczny został zaciągnięty wyłącznie przez Panią i dotyczył nieruchomości nabytej przez Panią do majątku osobistego (…) 2023 r., a więc przed zawarciem małżeństwa. Od dnia zawarcia umowy kredytu hipotecznego do dnia jej wygaśnięcia, w wyniku spłaty kredytu, stroną umowy była tylko Pani.

Właścicielem środków pieniężnych w wysokości (…) zł ((…) złotych zero groszy), które Pani Mąż przelał na Państwa wspólne konto był wyłącznie Pani Mąż.

Środki w wysokości (…) zł, znajdujące się na wspólnym koncie Pani i Pani Męża, należały do Pani.

(…) 2025 r. została pomiędzy Państwem zawarta w formie ustnej umowa darowizny kwoty w wysokości (…) zł ((…) złotych zero groszy).

Od dnia zawarcia umowy kredytu hipotecznego do dnia jej wygaśnięcia w wyniku spłaty kredytu, stroną umowy była tylko Pani.

Pytanie sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku

Czy w przedstawionym stanie faktycznym otrzymanie przez Panią od Męża kwoty (…) zł ((…) złotych zero groszy), stanowiącej część środków przeznaczonych na spłatę osobistego kredytu hipotecznego, przekazanej w drodze darowizny z osobistego rachunku bankowego Męża na wspólny rachunek bankowy małżonków, a następnie na Pani osobisty rachunek, będzie korzystało z całkowitego zwolnienia z opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn na podstawie art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, pod warunkiem złożenia zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych (SD-Z2) w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego?

Pani stanowisko w sprawie

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.): podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem: darowizny, polecenia darczyńcy.

Jako że przepisy tej ustawy nie definiują pojęcia „darowizna” należy odwołać się do odpowiednich przepisów Kodeksu cywilnego.

Na podstawie art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.): przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.

Jak stanowi natomiast art. 890 § 1 cyt. Kodeksu: oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.

Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie to ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Do zawarcia umowy darowizny podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli obdarowanego o przyjęciu darowizny.

Zgodnie z art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn: obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn: obowiązek podatkowy powstaje przy nabyciu w drodze darowizny – z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.

Zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn: jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia. W przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed organem podatkowym na fakt nabycia.

W myśl art. 9 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn: opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej:

1) 36 120 zł - jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej;

2) 27 090 zł - jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do II grupy podatkowej;

3) 5733 zł - jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do III grupy podatkowej.

Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy następuje więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych dotychczas od tego samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej wartości nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków, ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.

Zgodnie z art. 14 ust. 1-3 ustawy o podatku od spadków i darowizn: wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca. Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe. Do poszczególnych grup podatkowych zalicza się:

1) do grupy I - małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów;

2) do grupy II - zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i małżonków pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków rodzeństwa małżonków, małżonków innych zstępnych;

3) do grupy III - innych nabywców.

Zgodnie z przepisem art. 4a ust. 1 ww. ustawy: zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:

1) zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-5, 7 i 8 oraz ust. 1a-2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia - w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz

2) w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne, a ich wartość doliczona do wartości majątku nabytego dotychczas od tej samej osoby w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 - udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.

Stosownie do art. 4a ust. 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn: w przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1-2, nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej.

Ponieważ od 7 marca 2025 r. pozostaje Pani z darczyńcą w związku małżeńskim, to kwalifikuje Panią to do tzw. „zerowej” grupy podatkowej.

Z zacytowanego powyżej art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn wynika, że podstawowym kryterium uprawniającym do skorzystania ze zwolnienia, jeżeli przedmiotem darowizny są środki pieniężne, poza zgłoszeniem nabytych środków pieniężnych naczelnikowi urzędu skarbowego (za wyjątkiem sytuacji określonych w art. 4a ust. 4) jest udokumentowanie ich otrzymania dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.

W opisanym stanie faktycznym środki wpłynęły z osobistego konta męża na rachunek wspólny, co pozwala na precyzyjne ustalenie darczyńcy i obdarowanego. Fakt, że środki w pierwszej kolejności trafiły na Państwa rachunek wspólny jako małżonków, a dopiero dzień później na Pani rachunek osobisty, nie pozbawia Pani prawa do zwolnienia. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą i praktyką organów skarbowych, przekazanie środków na rachunek, którego obdarowany jest współwłaścicielem, spełnia wymóg udokumentowania darowizny na rachunek nabywcy.

Okoliczność, kto jest właścicielem rachunku bankowego, nie jest w tym przypadku decydująca. Wpłata pieniędzy na rachunek bankowy nie jest czynnością prawną, lecz czynnością techniczną, a sama okoliczność współposiadania konta bankowego nie czyni drugiej osoby automatycznie współwłaścicielem konta bankowego.

Wskazuje Pani, że środki zostały w całości wykorzystane na spłatę Pani osobistego zobowiązania (kredytu hipotecznego na nieruchomość nabytą przed ślubem), co potwierdza, że darowizna została dokonana na Pani rzecz do majątku osobistego, mimo istniejącej rozdzielności majątkowej.

W związku z powyższym, przy zachowaniu terminu 6 miesięcy na złożenie deklaracji SD-Z2, darowizna kwoty (…) zł ((…) złotych zero groszy) będzie w całości zwolniona z opodatkowania.

Na potwierdzenie swojego stanowiska powołała się Pani na uchwałę NSA oraz interpretację indywidualną.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny, zgodnie z art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 622):

Interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia.

W odniesieniu do przywołanej interpretacji indywidualnej należy wskazać, iż została ona wydana w indywidualnej sprawie, w związku z czym nie znajduje zastosowania w tej sprawie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy Ordynacja podatkowa. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja jest zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

-        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1ustawy Ordynacja podatkowa.