Interpretacja 0111-KDIB2-3.4015.122.2026.2.LM

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w zakresie podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych otrzymywania środków pieniężnych od męża. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 23 kwietnia 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

(…) 2019 r. zawarła Pani związek małżeński. Przed zawarciem małżeństwa ustanowiła Pani z mężem ustrój rozdzielności majątkowej. Pomimo rozdzielności majątkowej prowadzą Państwo wspólne gospodarstwo domowe oraz wspólnie zaciągnęli Państwo kredyty hipoteczne na zakup nieruchomości mieszkalnej, stanowiącej Państwa wspólną przestrzeń życiową (rata (…) wynosi: (…) zł i (…) wynosi: (…) zł). Kredyty są spłacane w miesięcznych ratach.

(…) 2025 r. Pani mąż dokonał przelewu na Pani rzecz w kwocie (…) zł ze swojego rachunku firmowego, prowadzonego w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej. Środki te zostały przeznaczone na:

-  bieżącą spłatę rat kredytów,

-  pokrycie kosztów związanych z prowadzeniem wspólnego gospodarstwa domowego,

-  częściową nadpłatę kredytu hipotecznego.

Nadpłata kredytu w kwocie (…) zł została dokonana (…) 2025 r. Środki na nadpłatę pochodziły częściowo z przekazanej przez Pani męża kwoty oraz częściowo z Pani środków własnych, które zgromadziła Pani z tytułu:

-  wynagrodzenia za pracę (umowa o pracę),

-  dochodów z najmu nieruchomości.

Jednocześnie wskazuje Pani, że otrzymane środki pieniężne zostały w całości przeznaczone na wspólne zobowiązania oraz potrzeby gospodarstwa domowego i nie wpłynęły na zwiększenie Pani majątku osobistego.

Pytanie sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku

Czy otrzymanie przez Panią środków pieniężnych od męża w kwocie (…) zł, przeznaczonych na wspólne zobowiązania oraz potrzeby gospodarstwa domowego, w sytuacji istnienia rozdzielności majątkowej, podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn?

Pani stanowisko w sprawie doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku

W Pani ocenie, otrzymane środki nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

Przekazanie środków przez Pani męża nastąpiło w ramach realizacji obowiązku przyczyniania się do zaspokajania potrzeb rodziny, wynikającego z art. 27 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Pomimo istnienia rozdzielności majątkowej małżonkowie są zobowiązani do wspólnego ponoszenia kosztów utrzymania gospodarstwa domowego oraz spłaty wspólnych zobowiązań. Środki te nie miały charakteru darowizny, lecz były przeznaczone na wspólne cele, w tym spłatę kredytów oraz utrzymanie gospodarstwa domowego. Dodatkowo należy podkreślić, że środki te nie zwiększyły Pani majątku osobistego, lecz zostały niezwłocznie przeznaczone na pokrycie wspólnych zobowiązań. W związku z powyższym uważa Pani, że otrzymana kwota nie powoduje powstania obowiązku podatkowego w zakresie spadków i darowizn.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 ze zm.):

Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem: darowizny, polecenia darczyńcy.

Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera pojęcia „darowizna”, do której się Pani odwołuje, dlatego w tym zakresie należy sięgnąć do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

Z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, że:

Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Darowizna jest więc czynnością, której celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego), a zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne.

Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny. Należy zaznaczyć, że ustawodawca nie wymaga żadnej szczególnej formy oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny.

W myśl art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego:

Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.

Zatem daną czynność można uznać za darowiznę, jeżeli posiada cechy tegoż zobowiązania, tzn. gdy zostanie złożone oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny oraz oświadczenie obdarowanego ojej przyjęciu, a ponadto czynność ta musi polegać na nieodpłatnym świadczeniu darczyńcy (kosztem jego majątku) na rzecz obdarowanego.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia wynika, że posiada Pani wraz z mężem rozdzielność majątkową. Jednakże, pomimo rozdzielności majątkowej, prowadzi Pani z mężem wspólne gospodarstwo domowe oraz wspólnie zaciągnęli Państwo kredyty hipoteczne na zakup nieruchomości mieszkalnej. Pani mąż dokonał przelewu na Pani rzecz (…) zł. Środki te zostały przeznaczone na bieżącą spłatę rat kredytów, pokrycie kosztów związanych z prowadzeniem wspólnego gospodarstwa domowego, częściową nadpłatę kredytu hipotecznego. Otrzymane środki pieniężne zostały w całości przeznaczone na wspólne zobowiązania oraz potrzeby gospodarstwa domowego i nie wpłynęły na zwiększenie Pani majątku osobistego.

Kwestie stosunków majątkowych w małżeństwie reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236).

Stosownie do art. 27 ww. Kodeksu:

Oboje małżonkowie obowiązani są, każdy według swych sił oraz swych możliwości zarobkowych i majątkowych, przyczyniać się do zaspokajania potrzeb rodziny, którą przez swój związek założyli. Zadośćuczynienie temu obowiązkowi może polegać także, w całości lub w części, na osobistych staraniach o wychowanie dzieci i na pracy we wspólnym gospodarstwie domowym.

Obowiązek ten – jako wynikający z przepisu powszechnie obowiązującego – powstaje z chwilą zawarcia małżeństwa i gaśnie z chwilą jego ustania, orzeczenia separacji lub unieważnienia. Rodzaj i zakres potrzeb, które powinny zostać zaspokojone, zależą od uzasadnionych indywidualnych okoliczności dotyczących każdego z członków rodziny.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że skoro w omawianej sprawie – jak Pani wskazała we wniosku – środki otrzymywane od męża nie stanowiły przysporzenia po Pani stronie a Państwa intencją było wydatkowanie środków na prowadzenie wspólnego gospodarstwa domowego oraz na wspólne zobowiązania (spłatę kredytów) a nie wzbogacenie się kosztem majątku Pani męża, to w świetle powołanych przepisów prawa brak jest podstaw do stwierdzenia, że z tytułu przelania przez Pani męża środków pieniężnych na Pani konto z przeznaczeniem na utrzymanie i wspólne zobowiązania, na gruncie podatku od spadków i darowizn powstały jakiekolwiek obowiązki podatkowe.

Jak wskazano powyżej istotą darowizny jest, że darczyńca, zgodnie ze swoją wolą i bez istnienia jakiegokolwiek obowiązku prawnego, nieodpłatnie obdarowuje inną osobę. Skoro zaś obowiązek zaspokajania przez małżonków potrzeb rodziny jest przewidziany w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym, to jego wykonanie nie może być dobrowolnym świadczeniem.

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie oraz powołane wyżej przepisy należy zgodzić się z Pani stanowiskiem, że otrzymywane przez Panią środki pieniężne przeznaczone na utrzymanie wspólnego gospodarstwa domowego i spłatę wspólnych zobowiązań nie skutkują powstaniem po Pani stronie obowiązku podatkowego określonego w ustawie o podatku od spadków i darowizn.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

-   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy zdnia11marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-  Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-  w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-  w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art.54§ 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art.57aPPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.