Otrzymanie środków pieniężnych z konta zmarłego brata prowadzonego w Wielkiej Brytanii.
Wnioskodawczyni, będąca siostrą zmarłego brata, otrzymała po jego śmierci środki pieniężne z konta bankowego w Wielkiej Brytanii. Brat zmarł w 2024 r., a środki zostały przelane na konto córki wnioskodawczyni w 2025 r., a następnie przekazane wnioskodawczyni. Nie przeprowadzono postępowania spadkowego, a bank dokonał przelewu na podstawie akt zgonu i formularza.…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
13 kwietnia 2026 r. wpłynął do nas Pani wniosek z 9 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych otrzymania środków pieniężnych z konta zmarłego brata prowadzonego w Wielkiej Brytanii. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – w piśmie z 22 maja 2026 r. (wpływ – 26 maja 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
(…) 2024 r. zmarł Pani brat – Pan A. B., który był misjonarzem przebywającym 10 lat w (…) a następnie ze względu na stan zdrowia w domu księży emerytów w (…). Pani brat posiadał konto w banku (…) (UK). Po śmierci brata nastąpiła konieczność zamknięcia tego konta i powiadomienia banku (…) o śmierci brata, aby nie pobierano opłat. Ze względu na barierę językową do tych działań została upoważniona Pani córka (siostrzenica Pani brata) – Pani C. D. Zgodnie z procedurami banku, w celu zamknięcia konta przesłano akt zgonu Pani brata oraz wypełniono on-line formularz, podając w nim konto i dane Pani córki (gdyby była konieczność wypłaty środków). Nikt nie wiedział, że w tym banku są jeszcze jakieś środki. Po upływie długiego czasu, tj. (…) 2025 r., na konto Pani córki wpłynął przelew środków w kwocie (…) GBP – jako majątek zmarłego Pani brata. Zgodnie z załączonym pełnomocnictwem, kwota ta została w pełni przelana na Pani konto – jako siostry zmarłego. Pani ani Pani córka nie miały świadomości, że jakikolwiek majątek po zmarłym pozostał, aż do chwili przelewu ((…) 2025 r.). Po zmarłym bracie nie było przeprowadzonej żadnej sprawy spadkowej, a bank (…) przelał środki zgodnie z ich procedurami, na podstawie wypełnionego formularza on-line, mającego na celu zamknięcie konta oraz zawiadomienia o zgonie. Nie ma innych spadkobierców ani żadnej innej masy spadkowej. Pani brat był księdzem, a ostatnie lata spędził w złym stanie zdrowia.
W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że o środkach po zmarłym bracie dowiedziała się Pani (…) 2025 r., tj. dopiero w momencie przelewu środków na Pani konto. Środki pieniężne po śmierci brata otrzymała Pani przelewem tytułem spadku a nie dyspozycji na wypadek śmierci. Pani brat posiadał kartę do konta w banku (…). Na podstawie aktualnej wiedzy podjęła Pani działania w celu zamknięcia konta, dostarczając do banku akt zgonu brata. O tym, jakie dokumenty należało złożyć do banku w celu zamknięcia konta, dowiedziała się Pani z instrukcji znajdującej się na stronie banku, co zostało potwierdzone podczas rozmowy z infolinią banku. Bank o nic się do Pani nie zwracał. Dokumenty, tj. akt zgonu oraz formularz z nr konta i danymi osobowymi były wystarczające. Nie zna Pani procedur ani prawa bankowego w Wielkiej Brytanii, jednak na podstawie informacji przekazanych na stronie internetowej oraz infolinii banku, a następnie przesłanych środkach pieniężnych wynika, że procedury banku oraz prawo UK na to pozwalały. Do przekazania środków (a także długu jeżeli by taki był), wystarczający był akt zgonu Pani brata oraz formularz wymagany przez bank (z polami wymagającymi danych adresowych, pokrewieństwa, nr konta). Według Pani wiedzy, żadne inne osoby nie mogły ubiegać się o wypłatę z konta Pani brata w wyniku jego zgonu. Tylko Pani, jako siostra, miała z nim kontakt a po śmierci uzyskała Pani jego dokumenty z domu księży emerytów, gdzie ze względu na stan zdrowia Pani brat przebywał pod koniec życia. Wcześniej brat był pod Pani opieką i to Pani się nim zajmowała. Leczenie brata (choroba Parkinsona oraz choroba Alzheimera) wymagały już całodobowej opieki. Dlatego też trafił do domu księży emerytów, gdzie taką opiekę otrzymał. Nikt nie miał świadomości, że Pani brat posiada jeszcze jakieś dodatkowe środki. Jego majątek jako księdza misjonarza nie był znaczący, a środki pieniężne na leczenie oraz mieszkanie w domu księży emerytów były na bieżąco wydawane.
Pytania
1. Jaki podatek powinna Pani uiścić z tego tytułu?
2. Czy można w tym przypadku złożyć SD-Z2?
3. Czy na podstawie załączonego do wniosku pełnomocnictwa, Pani córka również powinna dokonać stosownego zeznania czy jako osoba uczestnicząca tylko jako pomoc techniczna ze względu na Pani barierę językową jest zwolniona z tych czynności?
Pani stanowisko w sprawie
Pani zdaniem, na podstawie zaistniałego stanu faktycznego, może Pani złożyć SD-Z2 i uzyskać zwolnienie z podatku (jako jedyna siostra zmarłego brata).
Działając na mocy pełnomocnictwa, Pani córka nie ponosi obowiązku podatkowego,
Postępowanie formalne banku trwało bardzo długo, a przelew środków (o których żadna ze stron nie wiedziała) nastąpił prawie rok od zgonu Pani brata.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 596):
Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego.
W myśl art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
Nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Z powyższego przepisu wynika, że jeżeli nabywane rzeczy znajdują się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane są za granicą, to ich nabycie przez osobę fizyczną tytułem spadku podlega podatkowi od spadków i darowizn, ale tylko wtedy gdy w chwili otwarcia spadku nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji pojęcia „dziedziczenia”, dlatego należy w tym zakresie odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
Stosownie do art. 924 ww. ustawy:
Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
Natomiast według art. 925 tej ustawy:
Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
Zgodnie z art. 1025 § 1 i 2 ww. ustawy:
Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
Domniemywa się, że osoba, która uzyskała stwierdzenie nabycia spadku albo poświadczenie dziedziczenia, jest spadkobiercą.
Stosownie do treści art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
W myśl art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy – w brzmieniu obowiązującym w dacie śmierci Pani brata:
Obowiązek podatkowy powstaje przy nabyciu w drodze dziedziczenia – z chwilą przyjęcia spadku.
Natomiast według obowiązującej od 7 stycznia 2026 r. treści art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
Obowiązek podatkowy powstaje przy nabyciu w drodze dziedziczenia – z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia lub wydania europejskiego poświadczenia spadkowego.
W myśl art. 2 § 2 ustawy z 21 listopada 2025 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2025 r. poz. 1854):
Przepisy art. 6 ust. 1 pkt 1 i ust. 1c ustawy zmienianej w art. 1 , w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, mają zastosowanie do nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych w drodze dziedziczenia, w przypadku którego uprawomocnienie się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, zarejestrowanie aktu poświadczenia dziedziczenia, wydanie europejskiego poświadczenia spadkowego lub wydanie dokumentu stwierdzającego nabycie spadku przez inny niż sąd organ państwa obcego nastąpiło od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Jednakże zgodnie z art. 6 ust. 4 tej ustawy:
Jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia. W przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed organem podatkowym na fakt nabycia.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy:
Podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia wlicza się do podstawy wymiaru.
Z art. 9 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 powołanej ustawy wynika, że:
Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej 36 120 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej.
Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy następuje więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych dotychczas od tego samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej wartości nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków, ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.
Zgodnie z art. 14 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca.
Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.
W myśl art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
Do I grupy podatkowej zalicza się do – małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.
Z powołanych powyżej przepisów wynika, że datą nabycia majątku w drodze dziedziczenia jest data otwarcia spadku, czyli data śmierci spadkodawcy, natomiast obowiązek podatkowy powstaje z chwilą przyjęcia spadku (a według aktualnie obowiązującego przepisu z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, zarejestrowanie aktu poświadczenia dziedziczenia, wydanie europejskiego poświadczenia spadkowego lub wydanie dokumentu stwierdzającego nabycie spadku przez inny niż sąd organ państwa obcego) lub jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem, z chwilą sporządzenia pisma, a jeżeli pismem takim jest orzeczenie sądu, to z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia.
Jednakże zgodnie z art. 4a ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
Zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2–5, 7 i 8 oraz ust. 2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia – w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4.
Z kolei art. 4a ust. 1a ustawy o podatku od spadków i darowizn stanowi:
Jeżeli dokumentem potwierdzającym nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych jest akt poświadczenia dziedziczenia lub europejskie poświadczenie spadkowe, termin 6 miesięcy, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, do zgłoszenia tego nabycia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego liczy się od dnia zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia lub wydania europejskiego poświadczenia spadkowego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4.
W myśl art. 4a ust. 2 ww. ustawy:
Jeżeli nabywca dowiedział się o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych po upływie terminów, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lub ust. 1a, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się, gdy nabywca zgłosi te rzeczy lub prawa majątkowe naczelnikowi urzędu skarbowego nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia, w którym dowiedział się o ich nabyciu, oraz uprawdopodobni fakt późniejszego powzięcia wiadomości o ich nabyciu.
Jak wynika z art. 4a ust. 3 ww. ustawy:
W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1-2, nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej.
Zgłoszenie o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych powinno być dokonane na formularzu SD-Z2 określonym przez Ministra Finansów w rozporządzeniu z dnia 20 listopada 2015 r. w sprawie wzoru zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych (Dz. U. poz. 2060).
Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że (…) 2024 r. zmarł Pani brat, który był przez 10 lat w (…) a następnie w domu księży emerytów. Pani brat posiadał konto w banku (…) (UK). Po jego śmierci nastąpiła konieczność zamknięcia konta i powiadomienia banku (…) o śmierci brata, aby nie pobierano dalszych opłat. Po upływie długiego czasu, tj. (…) 2025 r. na konto Pani córki (która działała jako pełnomocnik w Pani imieniu), wpłynął przelew środków w kwocie (…) GBP – jako majątek Pani brata. Zgodnie z załączonym pełnomocnictwem, kwota ta została w pełni przelana na Pani konto – jako siostry zmarłego. Pani ani Pani córka nie miały świadomości, że jakikolwiek majątek po zmarłym pozostał, aż do chwili przelewu. Po zmarłym bracie nie było przeprowadzonej żadnej sprawy spadkowej. Oprócz Pani nie ma innych spadkobierców ani żadnej innej masy spadkowej. O środkach pieniężnych po zmarłym bracie dowiedziała się Pani (…) 2025 r., tj. dopiero w momencie przelewu środków na Pani konto. Środki pieniężne po śmierci brata otrzymała Pani przelewem tytułem spadku (nie tytułem dyspozycji na wypadek śmierci). Pani brat posiadał kartę do konta w banku (…). Na podstawie aktualnej wiedzy podjęła Pani działania w celu zamknięcia konta, dostarczając do banku akt zgonu brata. O tym, jakie dokumenty należało złożyć do banku w celu zamknięcia konta, dowiedziała się Pani z instrukcji znajdującej się na stronie banku, co zostało potwierdzone podczas rozmowy z infolinią banku. Dokumenty, tj. akt zgonu oraz formularz z nr konta i danymi osobowymi były wystarczające dla banku do przekazania Pani środków pieniężnych zgromadzonych na koncie Pani brata. Według Pani wiedzy, żadne inne osoby nie mogły ubiegać się o wypłatę z konta Pani brata w wyniku jego zgonu. Tylko Pani jako siostra, miała z nim kontakt a po śmierci uzyskała Pani jego dokumenty z domu księży emerytów, gdzie ze względu na stan zdrowia Pani brat przebywał pod koniec życia.
Pani zdaniem, na podstawie zaistniałego stanu faktycznego, może Pani złożyć SD-Z2 i uzyskać zwolnienie z podatku (jako jedyna siostra zmarłego brata).
Z Pani stanowiskiem należy się zgodzić.
Z cytowanego wyżej art. 4a ust. 1 pkt 1 ww. ustawy wynika, że podstawowym warunkiem dla skorzystania ze zwolnienia jest zgłoszenie faktu nabycia majątku naczelnikowi właściwego urzędu skarbowego. Zgłoszenie powinno zostać złożone w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku lub od dnia zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia.
Niedopełnienie obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn skutkuje utratą prawa do zwolnienia. Wyjątek stanowi sytuacja, o której mowa w art. 4a ust. 2 ww. ustawy. Przepis ten dotyczy bowiem przypadku kiedy nabywca dowiedział się o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych po upływie terminów, o których mowa w art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy. Omawiane zwolnienie stosuje się wówczas, gdy nabywca zgłosi te rzeczy lub prawa majątkowe naczelnikowi urzędu skarbowego nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia, w którym dowiedział się o ich nabyciu oraz uprawdopodobni fakt późniejszego powzięcia wiadomości o ich nabyciu.
W Pani przypadku – według opisanego stanu faktycznego – wskazany w art. 4a ust. 1 pkt 1 termin jeszcze się nie rozpoczął biegu, skoro brak jest postanowienia o nabyciu spadku czy też równoważnego mu notarialnego aktu poświadczenia dziedziczenia (wskazała Pani, że postępowanie spadkowe nie zostało przeprowadzone).
Mając zatem na uwadze opisany stan faktyczny i przywołane przepisy należy stwierdzić, że aby organ podatkowy mógł zastosować wobec Pani zwolnienie przewidziane w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn, powinna Pani wykazać swój status spadkobiercy w oparciu o postanowienie sądu stwierdzające nabycie spadku lub w oparciu o akt poświadczenia dziedziczenia. Będzie Pani zatem mogła skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn, jeżeli w ciągu 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku lub zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia złoży Pani we właściwym urzędzie skarbowym zgłoszenie SD-Z2.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Zgodnie z wskazanym zakresem oraz przedmiotem wniosku ORD-IN (wskazanymi przepisami ustawy o podatku od spadków i darowizn), interpretacja ta stanowi ocenę Pani stanowiska wyłącznie w zakresie przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
Zatem przedmiotowa interpretacja rozstrzyga w zakresie zastosowania przepisów podatkowych w stosunku do Pani; nie wywiera skutku prawnego dla Pani córki.
Tym samym w zakresie zadanego przez Panią pytania nr 3 – dotyczącego Pani córki – wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie – postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania znak: 0111-KDIB2-3. 4015.283.2026.1.BD.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo