Skutki podatkowe otrzymania darowizny od matki w gotówce w Polsce przez Wnioskodawczynię posiadającą kartę pobytu czasowego.
Podatniczka, obywatelka Ukrainy posiadająca kartę czasowego pobytu w Polsce, otrzymała od swojej matki, również obywatelki Ukrainy niemającej stałego pobytu w Polsce, trzy darowizny środków pieniężnych w 6 przelewach bankowych między polskimi bankami. Darowizny zostały częściowo zgłoszone na drukach SD-Z2, ale przy zgłoszeniu ostatniej darowizny urząd skarbowy odmówił przyjęcia zgłoszenia, powołując się…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
15 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych darowizny środków pieniężnych od mamy. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – w piśmie z 12 maja 2026 r.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Jest Pani obywatelką Ukrainy, posiada Pani kartę czasowego pobytu, obecnie ubiega się Pani o kartę rezydenta UE. Ma Pani własne mieszkanie w (…) (akt notarialny podpisany (…) 2025 r.), w którym Pani mieszka oraz w którym jest Pani zameldowana na okres czasowy.
Pani mama, Pani (…), jest obywatelką Ukrainy, nie posiada numeru PESEL, ani czasowego lub stałego pobytu. Dostała Pani 3 darowizny od mamy, Pani (...), w 6 przelewach bankowych:
1) (…) marca 2025 r., kwota (…) PLN,
2) (…) marca 2025 r., kwota (…) PLN,
3) (…) marca 2025 r, kwota (…) PLN,
4) (…) maja 2025 r., kwota (…) PLN,
5) (…) września 2025 r., kwota (…) PLN.
Wszystkie przelewy zostały wykonane pomiędzy polskimi bankami (…) oraz (…). Darowizny zostały zgłoszone do Urzędu Skarbowego (…):
1) druk SD-Z2 (…) kwietnia 2025 r. za darowizny przekazane (…) marca 2025 r. (3 przelewy w łącznej kwocie (…));
2) druk SD-Z2 (…) czerwca 2025 r. za darowiznę przekazaną (…) maja 2025 r. (1 przelew w kwocie (…) PLN).
(…) grudnia 2025 r. miała Pani kolejną wizytę w Urzędzie Skarbowym (…) w celu zgłoszenia darowizny z (…) września 2025 r. Odmówiono Pani przyjęcia zgłoszenia ze względu na art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
W tym samum dniu dzwoniła Pani na infolinię KIS, gdzie dwie różne osoby potwierdziły, że nie ma Pani obowiązku zgłoszenia darowizn, ponieważ nie jest Pani obywatelką Polski oraz nie ma Pani (w Polsce) stałego pobytu; zalecono Pani wysłać ogólne pismo do Urzędu Skarbowego (…) z prośbą o anulowanie poprzednich zgłoszeń SD-Z2. Po wysłaniu pisma skontaktowała się z Panią mailowo Pani (…) z (…) Urzędu Skarbowego (…). (…) kwietnia 2026 r. dostała Pani informację od Pani (…), że nadal jest Pani obowiązana zgłaszać darowizny na druku SD-Z2.
Pytanie
1. Czy ma Pani obowiązek zgłaszać darowizny do Urzędu Skarbowego?
2. (…) grudnia 2025 r. odmówiono Pani przyjęcia zgłoszenia darowizny (przelew wykonany (…) września 2025 r.) w Urzędzie Skarbowym (…). (…) kwietnia 2026 r. dostała Pani informację z Urzędu Skarbowego (…), że ma Pani obowiązek zgłaszania darowizn. Na dzień dzisiejszy termin zgłoszenia tej darowizny jest przeterminowany, ale nie z Pani winy. Co musi Pani zrobić w tym przypadku?
Pani stanowisko w sprawie
Ad 1.
Pani zdaniem, nie ma Pani obowiązku zgłoszenia wskazanych darowizn, ponieważ ani Pani, ani Pani mama nie miały Panie stałego pobytu na terytorium RP podczas wykonania darowizn. Obowiązek nastąpi po otrzymaniu przez Panią karty rezydenta długoterminowego UE oraz ewentualnych darowiznach wykonanych po otrzymaniu tego statusu.
Ad 2.
Skoro nie ma Pani obowiązku zgłoszenia darowizn, to poprawnie odmówiono Pani przyjęcia druku SD-Z2 (…) kwietnia 2026 r. w Urzędzie Skarbowym (…). Nie musi Pani ponownie zgłaszać wskazanych darowizn ani darowizn, które zostały przekazane (bądź zostaną przekazane) do momentu otrzymania przez Pani karty rezydenta długoterminowego UE.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy.
Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji pojęcia „darowizna”. Z tego względu, celem ustalenia tej definicji, należy sięgnąć do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
W myśl art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
Opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn – co do zasady – podlega nabycie m.in. tytułem darowizny własności rzeczy lub praw majątkowych znajdujących się/wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jednakże w art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn ustawodawca przewidział wyjątek od tej zasady.
W myśl art. 3 pkt 1 ww. ustawy:
Podatkowi nie podlega nabycie własności rzeczy ruchomych znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych podlegających wykonaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli w dniu nabycia ani nabywca, ani też spadkodawca lub darczyńca nie byli obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego pobytu lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Podstawą wyłączenia nabycia tytułem darowizny od obowiązku podatkowego na gruncie powyższego przepisu jest kumulatywne spełnienie trzech warunków:
1) przedmiotem darowizny są rzeczy ruchome znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz
2) obdarowany nie posiada obywatelstwa polskiego ani miejsca stałego pobytu w Polsce oraz
3) darczyńca nie posiada obywatelstwa polskiego ani miejsca stałego pobytu w Polsce.
Z wniosku wynika, że jest Pani obywatelką Ukrainy, posiada Pani kartę czasowego pobytu, obecnie ubiega się Pani o kartę rezydenta UE. Pani mama jest obywatelką Ukrainy, nie posiada numeru PESEL, ani czasowego lub stałego pobytu. Dostała Pani 3 darowizny od mamy w 6 przelewach bankowych. Wszystkie przelewy zostały wykonane pomiędzy polskimi bankami. Darowizny zostały wykonane pomiędzy polskimi bankami.
Dokonując analizy przedmiotowej sprawy w pierwszej kolejności należy zauważyć, że przedmiot darowizny, który stanowią środki pieniężne, w chwili zawarcia umowy znajdował się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z treści wniosku jasno wynika, iż darowana Pani suma pieniężna była przekazywana pomiędzy polskimi bankami.
W przedmiotowej sprawie znajdzie zatem zastosowanie – co do zasady – ogólna reguła opodatkowania określona w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Przepis ten dotyczy bowiem rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W analizowanej sprawie istotne znaczenie ma jednak regulacja zawarta w art. 3 pkt 1 cyt. ustawy. Według jego postanowień, nie podlega opodatkowaniu nabycie tytułem darowizny własności rzeczy ruchomych (a takimi są środki pieniężne, o których mowa w treści wniosku), jeżeli w dniu nabycia ani nabywca (obdarowany), ani darczyńca nie byli obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Jak wynika z treści wniosku, Pani matka nie jest obywatelką Polski, jest obywatelką Ukrainy, nie posiada numeru PESEL ani prawa do czasowego lub stałego pobytu na terytorium RP. Pani natomiast jest obywatelką Ukrainy i przebywa Pani w Polsce na podstawie karty czasowego pobytu.
Przebywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy – nie można utożsamiać z miejscem stałego pobytu.
Kwestie stałego pobytu cudzoziemców reguluje ustawa z 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1079 ze zm.). Warunki udzielania zezwolenia na pobyt stały zostały wymienione w art. 195 i następnych ustawy o cudzoziemcach.
I tak zgodnie z art. 195 ust. 1 ww. ustawy:
Zezwolenia na pobyt stały udziela się cudzoziemcowi na czas nieoznaczony, na jego wniosek, jeżeli: (…).
W myśl art. 210 ust. 1 ww. ustawy:
Decyzję w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt stały wydaje się w terminie 6 miesięcy.
Zgodnie natomiast z art. 98 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach:
Zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemcowi udziela się albo – w przypadkach, o których mowa w art. 160, art. 181 i art. 187 – można udzielić na jego wniosek, jeżeli spełnia wymogi określone ze względu na deklarowany cel pobytu, a okoliczności, które są podstawą ubiegania się o to zezwolenie, uzasadniają jego pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące.
Podsumowując wskazać należy, że nabycie przez Panią środków pieniężnych od matki na podstawie darowizny nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, z uwagi na treść art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn – skoro w chwili dokonania darowizny nie miała Pani miejsca stałego pobytu (karty stałego pobytu) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Zatem jeśli w dniu nabycia zarówno Pani (jako obdarowana) jak i Pani mama (jako darczyńca) nie były Panie obywatelami polskimi i nie miały Panie miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej to nabycie przez Panią własności środków pieniężnych znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn na podstawie art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Tym samym nie ma Pani obowiązku z tytułu ww. nabyć składania SD-Z2, bo w Pani przypadku nie powstał obowiązek podatkowy. Obowiązek taki powstanie dopiero w sytuacji, gdy otrzyma Pani darowizny posiadając już kartę rezydenta długoterminowego UE. Wówczas, jeśli chciałaby Pani skorzystać ze zwolnienia, zobowiązana Pani będzie do złożenia SD-Z2.
Odnosząc się do kwestii objętych pytaniem oznaczonym we wniosku nr 2 oraz zajętym do niego stanowiskiem wskazuję, że nie mogę oceniać działania innego Organu, w tym przypadku Naczelnika Urzędu Skarbowego (…). Jestem uprawniony tylko do dokonywania interpretacji przepisów prawa podatkowego, które to przepisy zdefiniowane są w ustawach podatkowych. Chodzi zatem o przepisy dotyczące obowiązków podatkowych wnioskodawców i ich praw. Moja rola sprowadza się do przedstawienia poglądu dotyczącego rozumienia treści konkretnych przepisów prawa podatkowego i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do określonej sprawy indywidualnej.
W związku z przyjętym rozstrzygnięciem bezzasadna jest analiza pytania oznaczonego we wniosku nr 2.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo