Interpretacja 0111-KDIB2-3.4015.151.2026.2.MD

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nabycia lokalu mieszkalnego na współwłasność z ojcem. Uzupełniła go Pani pismem z 19 maja 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Osoba fizyczna (ojciec) była wyłącznym właścicielem działki gruntowej od roku (...). Nieruchomość ta stanowiła majątek prywatny, nie była objęta współwłasnością małżeńską oraz nie była związana z prowadzeniem działalności gospodarczej. Na podstawie umowy sprzedaży z (...) r., nieruchomość została sprzedana na rzecz spółki komandytowej za cenę (...) zł. Środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży nieruchomości zostały przekazywane od kupującego w transzach na rachunek bankowy ojca.

Ojciec zawarł (...) r. umowę rezerwacyjną z deweloperem, dotyczącą nabycia lokalu mieszkalnego. Rezerwujący (ojciec) wpłacił opłatę rezerwacyjną w wysokości (...) PLN płatne gotówką do rąk dewelopera, co potwierdza zawarta umowa. Następnie, (...) r. została zawarta umowa kupna sprzedaży ww. lokalu mieszkalnego, którego cena wynosiła (...) PLN. Na umowie kupna-sprzedaży uzgodniono harmonogram płatności. Przelewy zostały dokonane zgodnie z ustaleniami w całości z rachunku bankowego ojca na rachunek bankowy dewelopera:

-        (...) r. w wysokości (...) PLN,

-        (...) r. w wysokości (...) PLN,

-        (...) r. w wysokości (...) PLN.

(...) PLN, które nie było pokryte środkami ze sprzedaży działki pochodziło z:

-        (...) r. w wysokości (...) PLN – przelew z rachunku bankowego córki osoby fizycznej na rachunek bankowy ojca; wartość stanowiła oszczędności córki lokowane do czasu przelewu na rachunku oszczędnościowym,

-        (...) r. w wysokości (...) PLN – przelew z rachunku bankowego córki osoby fizycznej na rachunek bankowy ojca; wartość stanowiła oszczędności córki lokowane do czasu przelewu na rachunku oszczędnościowym,

-        (...) PLN stanowiło oszczędności pochodzące ze wspólnego majątku osoby fizycznej (ojca) i małżonki.

Po zakończeniu inwestycji, (...) r. strony zawarły akt notarialny. Na jego podstawie:

-        ojciec nabył udział wynoszący (...),

-        córka ojca nabyła udział wynoszący (...).

W akcie notarialnym wskazano, że całość ceny lokalu została pokryta ze środków finansowych ojca.

Cytując zawartość aktu notarialnego: „Nabywcy oświadczają, iż powyższy lokal mieszkalny kupują po połowie, przy czym ojciec oświadcza, iż nabycia tego dokonuje do majątku osobistego, za pieniądze pochodzące z jego majątku osobistego, co jego żona potwierdza.”

Córka nie dokonywała żadnych płatności na poczet nabycia lokalu mieszkalnego bezpośrednio na rachunek dewelopera. Notariusz nie poinformowała o zgłoszeniu do Urzędu Skarbowego darowizny, nie wynika to również z aktu notarialnego. Pomiędzy stronami (ojciec – córka) nie została zawarta odrębna umowa darowizny.

W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że:

(...) r. została zawarta umowa kupna-sprzedaży. Wyłącznie deweloper i ojciec, Pani nie wystąpiła na tej umowie. Nie była Pani stroną tej umowy. W umowie wskazany był harmonogram płatności, które kupujący (ojciec) miał uiścić przelewem na rachunek bankowy dewelopera.

Ojciec chciał, żeby była Pani współwłaścicielem mieszkania, pomimo że całość opłacił on. Nie doszło między Państwem do żadnej umowy, nie mieli Państwo jakichkolwiek zobowiązań wzajemnych. Łączy Państwa dobra relacja ojciec – córka, dlatego ojciec chciał żeby majątek w postaci mieszkania był wspólny. Nie doszło do żadnego świadczenia, nie jest Pani zobowiązana niczym względem ojca.

Pytanie (przeformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Czy z tytułu opisanego we wniosku nabycia nieruchomości na współwłasność z ojcem będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku od spadków i darowizn?

Pani stanowisko w sprawie (przeformułowane w uzupełnieniu wniosku)

W Pani ocenie, z tytułu opisanego we wniosku nabycia udziału we współwłasności nieruchomości nie powstaje po Pani stronie obowiązek zapłaty podatku od spadków i darowizn. Stoi Pani na stanowisku, że nie doszło do przekazania Pani środków pieniężnych przez ojca ani do zawarcia pomiędzy stronami odrębnej umowy darowizny. Ojciec, jako współnabywca nieruchomości, dokonał zapłaty ceny bezpośrednio na rachunek dewelopera ze swojego rachunku bankowego, natomiast nabycie prawa własności nastąpiło na podstawie aktu notarialnego sprzedaży zawartego z deweloperem.

W związku z powyższym, Pani zdaniem, opisane zdarzenie nie powinno skutkować powstaniem obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):

Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny i polecenia darczyńcy.

Jako, że przepisy tej ustawy nie definiują pojęcia „darowizna” należy odwołać się do odpowiednich przepisów Kodeksu cywilnego.

Na podstawie art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.

Celem darowizny jest dokonanie nieodpłatnego przysporzenia na rzecz obdarowanego kosztem majątku darczyńcy. Może ona polegać zarówno na przesunięciu do majątku obdarowanego określonych przedmiotów majątkowych, jak i na innych formach dyspozycji majątkowych darczyńcy prowadzących do zmniejszenia jego majątku, a po stronie majątku obdarowanego – do zwiększenia aktywów lub zmniejszenia pasywów. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.

Stosownie do treści art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

Jak wynika z treści art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:

Obowiązek podatkowy powstaje, przy nabyciu w drodze darowizny – z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 ww. ustawy:

Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej 36 120 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej.

Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy następuje więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych dotychczas od tego samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej wartości nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków, ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.

Stosownie do art. 14 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy:

Do I grupy podatkowej zalicza się: małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.

Co do zasady – darowizna podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Podatek ustala się z uwzględnieniem tzw. kwoty wolnej od podatku. Na wysokość podatku ma wpływ przynależność do grupy podatkowej, do której zaliczany jest nabywca.

Niezależnie od powyższego, ustawa o podatku od spadków i darowizn przewiduje w swojej treści zwolnienie podmiotowo-przedmiotowe dla członków najbliższej rodziny.

W myśl art. 4a ust. 1 ww. ustawy:

Zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:

1) zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2–5, 7 i 8 oraz ust. 1a–2 , a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia – w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz

2) w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne, a ich wartość doliczona do wartości majątku nabytego dotychczas od tej samej osoby w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 – udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.

Zgłoszenie o nabyciu rzeczy i praw majątkowych powinno być dokonane na formularzu SD-Z2 określonym przez Ministra Finansów w rozporządzeniu z dnia 20 listopada 2015 r. w sprawie wzoru zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych (Dz.U. z 2015 r. poz. 2060).

Należy podkreślić, że w przypadku darowizny środków pieniężnych oba warunki wskazane w art. 4a ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy muszą być spełnione łącznie, aby można było zastosować zwolnienie.

Zgodnie z art. 4a ust. 3 cyt. ustawy:

W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1-2, nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej.

Przy czym, w myśl art. 4a ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy:

1) wartość majątku ostatnio nabytego doliczona do wartości majątku nabytego dotychczas od tej samej osoby lub po tej samej osobie w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok nie przekracza kwoty określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1 lub

2) nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego albo w tej formie zostało złożone oświadczenie woli jednej ze stron.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Pani ojciec zawarł (...) r. umowę rezerwacyjną z deweloperem, dotyczącą nabycia lokalu mieszkalnego. Rezerwujący (ojciec) wpłacił opłatę rezerwacyjną w wysokości (...) zł – płatne gotówką do rąk dewelopera, co potwierdza zawarta umowa. Po zakończeniu inwestycji, (...) r. strony zawarły akt notarialny. Na jego podstawie Pani ojciec i Pani nabyli udziały wynoszące (...) w zakupionym mieszkaniu. W akcie notarialnym wskazano, że całość ceny lokalu została pokryta ze środków finansowych ojca. Nie dokonywała Pani żadnych płatności na poczet nabycia lokalu mieszkalnego bezpośrednio na rachunek dewelopera. Notariusz nie poinformowała o zgłoszeniu do Urzędu Skarbowego darowizny, nie wynika to również z aktu notarialnego. Ojciec chciał, żeby była Pani współwłaścicielem mieszkania, pomimo że całość opłacił on. Nie doszło między Państwem do żadnej umowy, nie mieli Państwo jakichkolwiek zobowiązań wzajemnych. Nie doszło do żadnego świadczenia, nie jest Pani zobowiązana niczym względem ojca.

Jak wynika z przywołanych powyżej przepisów, aby doszło do darowizny, musi dojść do przysporzenia na rzecz obdarowanego kosztem majątku darczyńcy.

Wskazuje Pani, że nie doszło do zawarcia odrębnej umowy darowizny, jednak wskazuje Pani również, że całość ceny lokalu została pokryta ze środków ojca, nie dokonywała Pani żadnych wpłat na poczet nabycia tego mieszkania, a jednocześnie nie jest Pani zobowiązana względem ojca do żadnych świadczeń wzajemnych. W efekcie doszło do nabycia przez Panią udziału w wysokości (...) w prawie własności lokalu mieszkalnego tytułem darmym (bez ekwiwalentu) kosztem majątku Pani ojca.

Skoro zatem zostały wypełnione przesłanki umowy darowizny, to jako taka podlega ona opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

Chociaż zakup nieruchomości nastąpił na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego, to jednocześnie wskazuje Pani, że w akcie tym nie została zawarta ani zgłoszona umowa darowizny między Panią a Pani ojcem.

Skoro więc doszło do nabycia przez Panią darowizny, która nie została ustalona/zawarta w akcie notarialnym, to będzie Pani miała prawo do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn na mocy art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn, jeżeli w ciągu 6 miesięcy od dnia otrzymania darowizny zgłosi Pani nabycie darowizny właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego na druku SD-Z2 – zgłoszenie o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych.

W takim przypadku, przedmiotem darowizny jest prawo majątkowe w postaci zwolnienia z długu. Pani ojciec zapłacił bowiem całość kwoty zakupu i nie oczekuje od Pani zwrotu części ceny, która przypada na nabywany przez Panią udział. Tym samym, należy uznać, że ojciec zwolnił Panią z długu wobec siebie (nie musi Pani zwracać mu części ceny, którą byłaby Pani zobowiązana uiścić za swój udział w nabywanej nieruchomości). Darowizna taka uprawnia Panią do skorzystania ze zwolnienia – przy zachowaniu warunku zgłoszenia darowizny w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego (dnia zawarcia umowy sprzedaży w formie aktu notarialnego) właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego l i zastosuje się Pani do interpretacji.

-        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.