Interpretacja 0111-KDIB2-3.4015.244.2026.1.ASZ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych przekazania środków otrzymanych tytułem renty rodzinnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W latach 2020–2025 na konto Pana mamy wpływała renta rodzinna po Pana zmarłym ojcu (…) (decyzja nr (…)). W okresie Pana małoletniości świadczenie było gromadzone przez matkę (…) jako przedstawiciela ustawowego, na jej rachunku bankowym bez wyodrębnienia tych środków. Część środków była przeznaczana na Pana potrzeby, a część oszczędzana. W (…) 2025 r. osiągnął Pan pełnoletność i obecnie renta wpływa bezpośrednio na Pana rachunek. (…) 2026 r. mama przekazała Panu 125.000 zł – czyli środki pochodzące z renty rodzinnej zgromadzone na jej rachunku w latach 2020–2025.

Pytanie

Czy przekazanie tych środków stanowi darowiznę w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn i podlega zgłoszeniu, czy też jest neutralne podatkowo jako przekazanie środków?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, czynność ta nie stanowi darowizny i nie podlega zgłoszeniu.

Renta rodzinna jest świadczeniem należnym bezpośrednio Panu, a mama jedynie zarządzała tymi środkami jako przedstawiciel ustawowy. Brak wyodrębnienia rachunku nie zmienia ich charakteru jako Pana majątku. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych, dla uznania czynności za darowiznę konieczne jest wystąpienie nieodpłatnego przysporzenia kosztem majątku darczyńcy. W sytuacji, gdy dochodzi jedynie do przekazania środków stanowiących własność innej osoby, brak jest elementu przysporzenia. W szczególności wskazuje się, że przesunięcia środków w ramach tego samego majątku lub przekazanie środków należnych beneficjentowi nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

W konsekwencji przekazanie środków należy traktować jako techniczne przekazanie (zwrot) majątku, a nie darowiznę, co wyklucza powstanie obowiązku podatkowego.

Pana zdaniem, przekazanie środków (…) 2026 r. z renty rodzinnej, której był Pan beneficjentem, nie stanowi darowizny.

Zwraca się Pan o potwierdzenie Pana stanowiska, gdyż jeżeli interpretacja będzie stanowiła, iż jest to darowizna, musi Pan tę czynność zgłosić w terminie 6 miesięcy od zdarzenia do Urzędu Skarbowego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478 ze zm.):

Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:

1) dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego;

2) darowizny, polecenia darczyńcy;

3) zasiedzenia;

4) nieodpłatnego zniesienia współwłasności;

5) zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;

6) nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.

Na podstawie art. 1 ust. 2 ww. ustawy:

Podatkowi podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci.

Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, że ustawa o podatku od spadków i darowizn ściśle określa granice przedmiotu opodatkowania, tj. nabycie według określonych tytułów, wyczerpująco wymieniając tytuły, na podstawie których nabycie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Powyższy katalog czynności ujęty w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn ma charakter zamknięty. Zatem, opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlega tylko takie nabycie, które zostało w nim wymienione w sposób wyraźny.

Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie definiuje pojęcia „darowizna”. W związku z tym, w tym zakresie uzasadnione jest, aby sięgnąć do ustawy z dnia 24 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795).

Stosownie do art. 888 § 1 ww. Kodeksu:

Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Jak wynika z art. 889 omawianego Kodeksu:

Nie stanowią darowizny następujące bezpłatne przysporzenia:

1) gdy zobowiązanie do bezpłatnego świadczenia wynika z umowy uregulowanej innymi przepisami kodeksu;

2) gdy kto zrzeka się prawa, którego jeszcze nie nabył albo które nabył w taki sposób, że w razie zrzeczenia się prawo jest uważane za nienabyte.

Z powyżej zacytowanego przepisu wynika, że darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego) i zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za otrzymane świadczenie. Istotą darowizny – jako czynności nieodpłatnej – jest więc brak po drugiej stronie ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego.

Darowizna może polegać zarówno na przesunięciach do majątku obdarowanego określonych przedmiotów majątkowych, jak i na innych postaciach dyspozycji majątkowych darczyńcy prowadzących do zmniejszenia jego majątku, a po stronie majątku obdarowanego do zwiększenia aktywów lub zmniejszenia pasywów.

Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu darowizny. Należy zaznaczyć, że ustawodawca nie wymaga żadnej szczególnej formy oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny.

Stosownie do treści art. 8 § 1 Kodeksu cywilnego:

Każdy człowiek od chwili urodzenia ma zdolność prawną.

W myśl art. 11 ww. ustawy:

Pełną zdolność do czynności prawnych nabywa się z chwilą uzyskania pełnoletności.

Stosownie do treści art. 14 § 1 cyt. ustawy:

Czynność prawna dokonana przez osobę, która nie ma zdolności do czynności prawnych, jest nieważna.

Stosownie do treści art. 98 § 1 ustawy z 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236):

Rodzice są przedstawicielami ustawowymi dziecka pozostającego pod ich władzą rodzicielską. Jeżeli dziecko pozostaje pod władzą rodzicielską obojga rodziców, każde z nich może działać samodzielnie jako przedstawiciel ustawowy dziecka.

Stosownie do treści art. 101 § 1 cyt. ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:

Rodzice obowiązani są sprawować z należytą starannością zarząd majątkiem dziecka pozostającego pod ich władzą rodzicielską.

W myśl art. 65 ust. 1 i art. 66 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1749 ze zm.) wynika, że:

Renta rodzinna przysługuje uprawnionym członkom rodziny osoby, która w chwili śmierci miała ustalone prawo do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy lub spełniała warunki wymagane do uzyskania jednego z tych świadczeń.

Renta rodzinna przysługuje także uprawnionym członkom rodziny osoby, która w chwili śmierci pobierała zasiłek przedemerytalny, świadczenie przedemerytalne lub nauczycielskie świadczenie kompensacyjne. W takim przypadku przyjmuje się, że osoba zmarła spełniała warunki do uzyskania renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy.

W myśl art. 67 ust. 1 ww. ustawy:

Do renty rodzinnej uprawnieni są następujący członkowie rodziny spełniający warunki określone w art. 68-71 :

1) dzieci własne, dzieci drugiego małżonka oraz dzieci przysposobione;

2) przyjęte na wychowanie i utrzymanie przed osiągnięciem pełnoletności wnuki, rodzeństwo i inne dzieci, z wyłączeniem dzieci przyjętych na wychowanie i utrzymanie w ramach rodziny zastępczej lub rodzinnego domu dziecka;

3) małżonek (wdowa i wdowiec);

4) rodzice.

Stosownie do treści art. 68 ww. ustawy:

Dzieci własne, dzieci drugiego małżonka i dzieci przysposobione mają prawo do renty rodzinnej:

1) do ukończenia 16 lat;

2) do ukończenia nauki w szkole, jeżeli przekroczyły 16 lat życia, nie dłużej jednak niż do osiągnięcia 25 lat życia, albo

3) bez względu na wiek, jeżeli stały się całkowicie niezdolne do pracy oraz do samodzielnej egzystencji lub całkowicie niezdolne do pracy w okresie, o którym mowa w pkt 1 lub 2.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia wynika, że w latach 2020–2025 na konto Pana mamy wpływała renta rodzinna po Pana zmarłym ojcu. W okresie Pana małoletniości świadczenie było gromadzone przez matkę jako przedstawiciela ustawowego, na jej rachunku bankowym bez wyodrębnienia tych środków. Część środków była przeznaczana na Pana potrzeby, a część oszczędzana. W (…) 2025 r. osiągnął Pan pełnoletność i obecnie renta wpływa bezpośrednio na Pana rachunek. (…) 2026 r. mama przekazała Panu 125.000 zł – czyli środki pochodzące z renty rodzinnej zgromadzone na jej rachunku w latach 2020–2025.

Ma Pan wątpliwość czy przekazanie Panu środków przez matkę na gruncie ustawy o podatku od spadków i darowizn stanowi darowiznę i podlega zgłoszeniu.

Przepisy Kodeksu cywilnego rozróżniają zdolność prawną, czyli zdolność do bycia podmiotem praw i obowiązków od zdolności do czynności prawnych, czyli zdolności do nabywania praw i obowiązków poprzez własne działanie lub zaniechanie (w drodze czynności prawnych). W imieniu osoby, która nie posiada pełnej zdolności do czynności prawnych, czynność prawna może zostać dokonana przez jej przedstawiciela ustawowego (rodzica, opiekuna, kuratora).

W świetle wyżej wymienionych przepisów, osoba małoletnia, jako osoba posiadająca zdolność prawną, może zostać beneficjentem świadczeń, np. renty rodzinnej. Jednocześnie brak zdolności do czynności prawnych powoduje, że osoba małoletnia nie może zarządzać swoim majątkiem. Musi posiadać opiekuna prawnego, który w jej imieniu, a raczej w jej interesach, będzie nim zarządzał.

Zarząd należy rozumieć jako załatwianie bieżących spraw związanych ze zwykłym korzystaniem z przedmiotów wchodzących w skład zarządzanego majątku, a także utrzymanie w stanie niepogorszonym majątku dziecka, aż do jego pełnoletniości. Zarząd ten powinien być wykonywany z należytą starannością.

Interesy majątkowe małoletnich dzieci wymagają ochrony, do której – w świetle przepisów ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy – powołane są osoby sprawujące władzę rodzicielską. Podstawową formą ochrony tych interesów jest zarząd majątkiem dziecka. Co do zasady więc – w stosunku do osób małoletnich, w związku z ich brakiem pełnej zdolności do czynności prawnych – rodzice są przedstawicielami ustawowymi i tym samym sprawują zarząd nad majątkiem dziecka.

Z przedstawionego przez Pana zdarzenia wynika, że nabył Pan prawo do renty rodzinnej po ojcu, jako osoba małoletnia. Przez wzgląd na brak pełnej zdolności do czynności prawnych, do momentu osiągnięcia pełnoletniości (pełnej zdolności do czynności prawnych), zarząd nad Pana majątkiem sprawowała matka. Zatem, to na konto matki wpływała renta rodzinna, do której był Pan uprawniony. Część tych środków była wydatkowana na Pana potrzeby, a część oszczędzana.

Skoro więc po uzyskaniu przez Pana pełnoletniości, a zatem pełnej zdolności do czynności prawnych, matka przekazała Pana majątek, którym zarządzała w Pana imieniu, to stwierdzić należy, że z chwilą wypłaty tych środków nie doszło do nabycia ich własności (przysporzenia majątku) przez Pana. Środki te bowiem cały czas stanowiły Pana własność.

Tym samym, skoro zgodnie z art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, podatkowi podlega nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych określonymi tytułami, to w sytuacji wypłaty Panu środków pieniężnych, które nie stanowi nabycia własności tych środków przez Pana a jedynie przekazanie (udostępnienie) przez matkę środków do rozporządzania nimi – nie dochodzi do nabycia, które podlega ustawie o podatku od spadków. Zatem w opisanym zdarzeniu nie wystąpi obowiązek zgłoszenia otrzymanych środków do właściwego naczelnika urzędu skarbowego.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja jest zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

-    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.