Interpretacja 0111-KDIB2-3.4015.250.2025.2.ASZ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 21 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn m.in. w zakresie skutków podatkowych otrzymania darowizn środków pieniężnych. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 11 września 2025 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest obywatelką Ukrainy, na terytorium której posiadała miejsce zamieszkania – do końca pierwszych miesięcy 2022 r. W związku z napaścią rosyjską na Ukrainę w lutym 2022 r., Wnioskodawczyni wraz z rodziną wyjechała do Polski, gdzie postanowiła osiąść na stałe.

W związku z zamiarem nabycia nieruchomości w Polsce Wnioskodawczyni otrzymywała w ostatnich latach (2022-2025) środki pieniężne tytułem darowizn od najbliższych członków rodzinny: męża, matki, ojca, szwagra (brata męża) oraz szwagierki (żony brata męża) (łącznie jako: „Darczyńcy”). Środki te były przekazywane w formie gotówki, na terytorium Polski, bądź w formie przelewu, z rachunku prowadzonego w banku zagranicznym na rachunek prowadzony w banku polskim. Podstawą ich przekazania Wnioskodawczyni był tytuł, o którym mowa w art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn (łącznie jako: „Darowizny”).

Wnioskodawczyni ma otrzymać również środki pieniężne tytułem dziedziczenia, o którym mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn („Spadek”), po śmierci ojca („Spadkodawca”). Środki zostaną przekazane z rachunku prowadzonego w banku zagranicznym na rachunek prowadzony w banku polskim.

W momencie przekazywania środków w ramach (zawierania umów) Darowizn ani Wnioskodawczyni, jako obdarowana, ani Darczyńcy, nie byli obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego pobytu na terytorium Polski. W szczególności, Wnioskodawczyni oraz Darczyńcy, którzy znajdowali się na terytorium Polski w momencie przekazywania Darowizn, posiadali wyłącznie status ochrony czasowej na podstawie ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1108 ze zm.) bądź zezwolenie na pobyt czasowy na podstawie ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2354 ze zm.).

Również ojciec Wnioskodawczyni, jako Spadkodawca, w momencie śmierci (otwarcia spadku) nie był obywatelem polskim i nie posiadał stałego miejsca pobytu na terytorium Polski (posiadał miejsce zamieszkania w Izraelu).

W związku z zamiarem nabycia nieruchomości na terytorium Polski, Wnioskodawczyni wystąpiła do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji o wydanie zezwolenia na nabycie przedmiotowej nieruchomości. W ramach wszczętego w wyniku przedmiotowego wniosku postępowania zaistniała konieczność wykazania, że otrzymanie przez Wnioskodawczynię Darowizn oraz Spadku po zmarłym ojcu nie podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, w oparciu o przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Pytanie

Czy otrzymanie środków pieniężnych w sytuacji takiej, jak przedstawiona przez Wnioskodawczynię – tj. w drodze Darowizn oraz w formie Spadku – będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn (będzie mieściło się w zakresie opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn)?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, otrzymanie środków pieniężnych w sytuacji takiej, jak przedstawiona – tj. w drodze Darowizn oraz w formie Spadku – nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn (nie będzie mieściło się w zakresie opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn).

Wskazała Pani, że zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, „podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem: 1) dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego; 2) darowizny, polecenia darczyńcy; (…)”.

Jednocześnie w art. 3 pkt 1 ww. ustawy ustawodawca ograniczył powyższy zakres opodatkowania, wskazując, że: „podatkowi nie podlega: nabycie własności rzeczy ruchomych znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych podlegających wykonaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli w dniu nabycia ani nabywca, ani też spadkodawca lub darczyńca nie byli obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego pobytu lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; (…)”.

Z kolei art. 2 cyt. ustawy wskazuje, że: „nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej”.

Jeżeli zatem rzeczy lub prawa majątkowe nabywane jednym z tytułów wymienionych w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, znajdują się lub są wykonywane na terytorium Polski, o ich opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn decyduje to, czy w dniu ich nabycia nabywca oraz spadkodawca lub darczyńca byli obywatelami polskimi bądź też czy posiadali miejsce stałego pobytu na terytorium Polski (art. 1 ust. 1 w zw. z art. 3 pkt 1 cyt. ustawy).

Jeśli natomiast rzeczy te lub prawa znajdują się lub są wykonywane za granicą, o ich opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn decyduje to, czy w dniu ich nabycia nabywca był obywatelem polskim bądź też czy posiadał miejsce stałego pobytu na terytorium Polski (art. 2 ww. ustawy).

Z powyższych przepisów wynika zatem, że nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych, niezależnie od tego, gdzie się one znajdują lub są wykonywane, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, jeżeli w chwili ich nabycia (zawarcia umowy darowizny, otwarcia spadku) nabywca oraz darczyńca lub spadkodawca nie byli obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego pobytu na terytorium Polski.

Zasady i warunki pobytu cudzoziemców na terytorium Polski reguluje wspomniana w opisie stanu faktycznego ustawa o cudzoziemcach. Zasady udzielania cudzoziemcom zezwolenia na pobyt stały zawarto w szczególności dziale IV ustawy („Zezwolenie na pobyt stały i zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE”; art. 195 i nast.). Natomiast w dziale V odrębnie uregulowano kwestię zezwolenia na pobyt czasowy („Zezwolenie na pobyt czasowy. Mobilność”; art. 98 i nast.). Z kolei zasady, warunki i tryb udzielania cudzoziemcom ochrony na terytorium Polski ustawodawca zawarł w odrębnej ustawie – również wspomnianej w opisie stanu faktycznego ustawie o udzielaniu cudzoziemcom ochrony.

Z powyższego wynika, że posiadanie przez cudzoziemca zezwolenia na pobyt stały na terytorium Polski (miejsca stałego pobytu na terytorium Polski), należy odróżnić od posiadania zezwolenia na pobyt czasowy. Z posiadaniem miejsca stałego pobytu nie należy również mylić przebywania na terytorium Polski w wyniku udzielonej cudzoziemcowi ochrony.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, otrzymywała Pani środki pieniężne w formie Darowizn. Środki te były przekazywane w formie gotówki, na terytorium Polski, bądź w formie przelewu, z rachunku prowadzonego w banku zagranicznym na rachunek prowadzony w banku polskim. W momencie przekazywania środków w ramach (zawierania umów) Darowizn ani Pani, jako obdarowana, ani Darczyńcy, nie tylko nie byli obywatelami polskimi, ale także nie mieli miejsca stałego pobytu na terytorium Polski. Pani i Darczyńcy przebywali na terytorium Polski w oparciu o udzieloną ochronę czasową bądź też zezwolenie na pobyt czasowy.

Ma Pani otrzymać również środki pieniężne tytułem dziedziczenia, w formie Spadku po zmarłym ojcu. Również Spadkodawca (Pani ojciec) w momencie śmierci (otwarcia spadku) nie był obywatelem polskim i nie posiadał stałego miejsca pobytu na terytorium Polski (posiadł miejsce zamieszkania w Izraelu).

A zatem, w przypadku środków pieniężnych przekazywanych w ramach Darowizn w formie gotówki, na terytorium Polski, zastosowanie powinno znaleźć wyłączenie z art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Chociaż środki te znajdywały się na terytorium Polski, to Pani, jako nabywca, ani Darczyńcy, nie byli obywatelami polski i nie posiadali miejsca stałego pobytu lub siedziby na terytorium Polski. Wobec tego ich nabycie w drodze Darowizn nie powinno podlegać opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

Natomiast w przypadku przekazania środków pieniężnych tytułem Darowizny w formie przelewu, z rachunku prowadzonego w banku zagranicznym, odpowiednie zastosowanie powinien znaleźć art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Środki te znajdowały się w chwili dokonania (zawarcia umowy) Darowizny za granicą (na rachunku w zagranicznym banku), a Pani, jako ich nabywca, jak już wskazano, nie była obywatelem polskim i nie miała miejsca stałego pobytu na terytorium Polski. Wobec tego nabycie tych środków również nie powinno podlegać opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

To samo znajdzie zastosowanie w przypadku otrzymania przez Panią środków pieniężnych z zagranicznego rachunku w formie Spadku.

Niezależnie zatem od tego, gdzie znajdowały się środki pieniężne przekazywane w drodze Darowizn lub Spadku, ich otrzymanie przez Panią z tych tytułów nie powinno podlegać opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn na podstawie wyłączeń zawartych w art. 2 i art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Dla oceny podlegania obowiązkowi podatkowemu w podatku od spadków i darowizn w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym decydujące znaczenie ma brak obywatelstwa polskiego oraz brak miejsca stałego pobytu po stronie zarówno Pani, jak i Darczyńców – niezależnie od posiadania przez nich statusu ochrony czasowej czy zezwoleń na pobyt czasowy – czy Spadkodawcy.

Wobec tego należy uznać, że otrzymanie środków pieniężnych w sytuacji takiej, jak przedstawiona przez Panią – tj. w drodze Darowizn oraz w formie Spadku – nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn (nie będzie mieściło się w zakresie opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn).

Na potwierdzenie swojego stanowiska przywołała Pani kilka interpretacji indywidualnych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):

Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem: darowizny, polecenia darczyńcy.

Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji pojęcia „darowizna”. Z tego względu, celem ustalenia tej definicji, należy sięgnąć do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071).

W myśl art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:

Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.

Jak stanowi natomiast art. 890 § 1 cyt. Kodeksu:

Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.

W myśl art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Stosownie do art. 3 pkt 1 ww. ustawy:

Podatkowi nie podlega: nabycie własności rzeczy ruchomych znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych podlegających wykonaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli w dniu nabycia ani nabywca, ani też spadkodawca lub darczyńca nie byli obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego pobytu lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Jak z powyższych przepisów wynika, nabycie przez osobę fizyczną rzeczy i praw majątkowych tytułem darowizny podlega podatkowi od spadków i darowizn, jeżeli:

- nabywane rzeczy znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub nabywane prawa majątkowe wykonywane są na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub

- nabywane rzeczy znajdują się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane są za granicą; jednakże w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca jest obywatelem polskim lub ma miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Ustawodawca w ustawie o podatku od spadków i darowizn określił dwa samoistne stany prawne – normujące odmienne zdarzenia – w zakresie przysporzenia majątkowego, z którymi prawo wiąże powstanie obowiązku podatkowego.

Pierwszy, określony w treści art. 1 ww. ustawy, odnosi się do nabycia rzeczy lub praw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od obywatelstwa czy też miejsca zamieszkania uprawnionej osoby fizycznej. Wyjątek od tej zasady został określony w art. 3 ust. 1 omawianej ustawy, zgodnie z którym nie podlega nabycie własności rzeczy ruchomych lub praw znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli w dniu nabycia zarówno nabywca, jak i darczyńca nie byli obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego pobytu lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Drugi stan prawny, określony w art. 2 cyt. ustawy, odnosi się do posiadania przez nabywcę obywatelstwa polskiego lub miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia wynika, że jest Pani obywatelką Ukrainy, na terytorium której posiadała miejsce zamieszkania – do końca pierwszych miesięcy 2022 r. W związku z napaścią Rosyjską na Ukrainę w lutym 2022 r. wraz z rodziną wyjechała Pani do Polski, gdzie postanowiła osiąść na stałe. W związku z zamiarem nabycia nieruchomości w Polsce otrzymywała Pani w ostatnich latach (2022-2025) środki pieniężne tytułem darowizn od najbliższych członków rodzinny: męża, matki, ojca, szwagra (brata męża) oraz szwagierki (żony brata męża). Środki te były przekazywane w formie gotówki, na terytorium Polski, bądź w formie przelewu, z rachunku prowadzonego w banku zagranicznym na rachunek prowadzony w banku polskim. Podstawą ich przekazania był tytuł, o którym mowa w art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn. W momencie przekazywania środków w ramach (zawierania umów) Darowizn ani Pani, jako obdarowana, ani Darczyńcy, nie byli obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego pobytu na terytorium Polski. W szczególności, Pani oraz Darczyńcy, którzy znajdowali się na terytorium Polski w momencie przekazywania Darowizn, posiadali wyłącznie status ochrony czasowej na podstawie ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bądź zezwolenie na pobyt czasowy na podstawie ustawy o cudzoziemcach.

Pani zdaniem, w przypadku środków pieniężnych przekazywanych tytułem darowizny w formie gotówki, na terytorium Polski, zastosowanie powinno znaleźć wyłączenie z art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Natomiast w przypadku przekazania środków pieniężnych tytułem darowizny w formie przelewu, z rachunku prowadzonego w banku zagranicznym, odpowiednie zastosowanie powinien znaleźć art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Dokonując analizy przedmiotowej sprawy należy zauważyć, że w przypadku darowizny środków pieniężnych przekazywanych tytułem darowizny w formie gotówki, przedmiot darowizny, w chwili zawarcia umowy znajdował się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z treści wniosku jasno wynika, iż otrzymywała Pani środki pieniężne tytułem darowizn od najbliższych członków rodzinny: męża, matki, ojca, szwagra (brata męża) oraz szwagierki (żony brata męża). Środki te były przekazywane m.in. w formie gotówki na terytorium Polski.

W przedmiotowej sprawie znajduje zatem zastosowanie – co do zasady – ogólna reguła opodatkowania określona w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Przepis ten dotyczy bowiem rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W analizowanej sprawie istotne znaczenie ma jednak regulacja zawarta w art. 3 pkt 1 cytowanej ustawy. Według jego postanowień, nie podlega podatkowi nabycie tytułem darowizny własności rzeczy ruchomych (a takimi są środki pieniężne, o których mowa w treści wniosku), jeżeli w dniu nabycia ani nabywca (obdarowany), ani darczyńca nie byli obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego pobytu na terytorium RP.

Jak wynika z treści wniosku, jest Pani obywatelem Ukrainy, który nie posiada na terytorium Polski miejsca stałego pobytu ani nie posiada obywatelstwa polskiego. Również darczyńcy są obywatelami Ukrainy i nie mają stałego miejsca pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Tym samym, opisane we wniosku nabycia tytułem darowizn były wyłączone z opodatkowania na podstawie cytowanego art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Nie podlegały więc opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

Natomiast dokonując analizy przekazania środków pieniężnych tytułem darowizny w formie przelewu, z rachunku prowadzonego w banku zagranicznym na rachunek prowadzony w banku polskim, należy zauważyć, że w takiej sytuacji przedmiot przysporzenia (środki pieniężne), w chwili przekazania nie znajdował się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z treści wniosku jasno wynika, że w przypadku przekazania środków pieniężnych tytułem darowizny w formie przelewu środki pieniężne, stanowiące darowizny, znajdowały się na terenie innego państwa niż Rzeczpospolita Polska. W takiej sytuacji nie znajdzie zatem zastosowania art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Przepis ten bowiem dotyczy rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z powyższego wynika również, że w opisanym przypadku nie może mieć zastosowania wyłączenie zawarte w art. 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn, ponieważ wyłączenie to ma zastosowanie do nabycia rzeczy ruchomych, które znajdują się na terytorium Polski.

Należy jednak wskazać, że na mocy art. 2 ww. ustawy, przedmiotem ustawy o podatku od spadków i darowizn objęte jest również nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą. Jednakże, powołany przepis ma zastosowanie tylko wówczas, gdy w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W tym miejscu podkreślić należy, że przebywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bądź też na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy – nie można utożsamiać z miejscem stałego pobytu.

Ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1108 ze zm.) określa zasady, warunki i tryb udzielania cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ww. ustawy:

Cudzoziemcom masowo przybywającym do Rzeczypospolitej Polskiej, którzy opuścili swój kraj pochodzenia lub określony obszar geograficzny, z powodu obcej inwazji, wojny, wojny domowej, konfliktów etnicznych lub rażących naruszeń praw człowieka, można udzielić ochrony czasowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bez względu na to, czy ich przybycie miało charakter spontaniczny, czy też było wynikiem pomocy udzielonej im przez Rzeczpospolitą Polską lub społeczność międzynarodową.

Natomiast kwestie stałego pobytu cudzoziemców reguluje ustawa z 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1079). Warunki udzielania zezwolenia na pobyt stały zostały wymienione w art. 195 i następnych ustawy o cudzoziemcach.

Zgodnie z art. 98 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach:

Zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemcowi udziela się albo - w przypadkach, o których mowa w art. 160, art. 181 i art. 187 - można udzielić na jego wniosek, jeżeli spełnia wymogi określone ze względu na deklarowany cel pobytu, a okoliczności, które są podstawą ubiegania się o to zezwolenie, uzasadniają jego pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące.

Warunki udzielania zezwolenia na pobyt stały zostały wymienione w art. 195 i następnych ustawy o cudzoziemcach.

Jak wynika z wniosku, nie jest Pani obywatelem polskim, ani nie ma Pani miejsca stałego pobytu na terytorium Polski. Pani oraz Darczyńcy, którzy znajdowali się na terytorium Polski w momencie przekazywania darowizn, posiadali wyłącznie status ochrony czasowej na podstawie ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bądź zezwolenie na pobyt czasowy na podstawie ustawy o cudzoziemcach.

Zatem w przypadku darowizn środków pieniężnych przekazanych Pani w formie gotówki, na terytorium Polski, zastosowanie znalazło wyłączenie z art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Natomiast w przypadku przekazania Pani środków pieniężnych tytułem darowizny w formie przelewu z rachunku prowadzonego w banku zagranicznym na rachunek prowadzony w banku polskim, zastosowanie znalazł art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Tym samym nabycie przez Panią darowizn od członków rodziny nie podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Ta interpretacja dotyczy wyłącznie skutków podatkowych otrzymania darowizn środków pieniężnych. W zakresie skutków podatkowych otrzymania środków pieniężnych tytułem spadku wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.