W sytuacji korzystania ze zwolnienia nie dochodzi do ustalania podstawy opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn, ponieważ takie opodatkowanie nie wystąpi. Nie ma wtedy konieczności ustalania czystej wartości spadku do opodatkowania.
Wnioskodawca, obywatel Hiszpanii i polski rezydent podatkowy, nabył w drodze dziedziczenia po ojcu udział w prawie własności lokalu mieszkalnego w Polsce. Spadkodawca był obywatelem Hiszpanii i wyłącznym właścicielem lokalu. Postępowanie spadkowe przeprowadzono w Hiszpanii, gdzie wydano Europejskie Poświadczenie Spadkowe. Zgodnie z nim matka wnioskodawcy nabyła dożywotnie prawo użytkowania całego spadku, w tym lokalu, a wnioskodawca i jego brat nabyli po (...) udziału we własności lokalu. Udział wnioskodawcy jest obciążony dożywotnim prawem użytkowania matki.…
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
21 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nabycia spadku po ojcu. Uzupełnił go Pan pismem z 22 sierpnia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego (doprecyzowany w uzupełnieniu wniosku)
(...) r. zmarł Pana ojciec, obywatel Hiszpanii. Był wyłącznym właścicielem lokalu mieszkalnego położonego w (...). Postępowanie spadkowe zostało przeprowadzone w Hiszpanii. (...) r. wydano Europejskie Poświadczenie Spadkowe. W chwili nabycia spadku, tj. w dniu śmierci spadkodawcy, był Pan obywatelem Królestwa Hiszpanii, a więc państwa członkowskiego Unii Europejskiej, miał Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 25 Kodeksu cywilnego oraz był Pan polskim rezydentem podatkowym.
Zgodnie z Europejskim Poświadczeniem Spadkowym, Pana matka nabyła dożywotnie prawo użytkowania całego spadku, obejmujące również cały lokal mieszkalny położony w (...), natomiast Pan oraz Pana brat nabyli po (...) udziału w prawie własności tego lokalu. Nabyty przez Pana udział wynoszący (...) w prawie własności lokalu jest obciążony dożywotnim prawem użytkowania przysługującym Pana matce. Prawo użytkowania obejmuje cały lokal, a zatem obciąża również nabyty przez Pana udział. Aktualna wartość rynkowa całego lokalu wynosi około (...) PLN.
Zamierza Pan złożyć zgłoszenie SD-Z2 w celu skorzystania ze zwolnienia przewidzianego w art. 4a ustawy. Powstały jednak wątpliwości dotyczące zakresu obowiązku zgłoszeniowego oraz sposobu określenia prawa majątkowego i jego wartości wykazywanej przez każdego z nabywców.
Zwraca się Pan o interpretację wyłącznie w zakresie własnych praw i obowiązków podatkowych wynikających z nabycia przez Pana w drodze dziedziczenia udziału wynoszącego (...) w prawie własności lokalu obciążonego dożywotnim prawem użytkowania. Wniosek nie dotyczy obowiązków podatkowych Pana matki ani brata oraz nie zmierza do uzyskania instrukcji dotyczącej technicznego sposobu wypełnienia formularza SD-Z2 ani do dokonania przez Organ obliczeń kwotowych.
Pytania (przeformułowane w uzupełnieniu wniosku)
1. Czy w przedstawionym stanie faktycznym, w związku z nabyciem przez Pana w drodze dziedziczenia (...) udziału w prawie własności lokalu mieszkalnego położonego w Polsce, przysługuje Panu zwolnienie od podatku od spadków i darowizn na podstawie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn, pod warunkiem dokonania zgłoszenia nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych w ustawowym terminie?
2. Czy przy ustalaniu czystej wartości nabytego przez Pana w drodze dziedziczenia (...) udziału w prawie własności lokalu mieszkalnego należy uwzględnić obciążające ten udział dożywotnie prawo użytkowania przysługujące Pana matce jako ciężar pomniejszający wartość nabytego przez Pana prawa zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn?
3. W jaki sposób, na gruncie obowiązujących przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn, należy ustalić czystą wartość nabytego przez Pana w drodze dziedziczenia (...) udziału w prawie własności lokalu mieszkalnego, jeżeli udział ten jest obciążony dożywotnim prawem użytkowania przysługującym Pana matce?
Pana stanowisko w sprawie (przeformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Ad 1.
Pana zdaniem, w przedstawionym stanie faktycznym przysługuje Panu zwolnienie od podatku od spadków i darowizn na podstawie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn, pod warunkiem dokonania zgłoszenia nabycia w ustawowym terminie.
Jest Pan zstępnym spadkodawcy, a nabycie nastąpiło w drodze dziedziczenia. Ponadto w chwili nabycia spadku był Pan obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej oraz miał Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Ad 2.
Pana zdaniem, przy ustalaniu czystej wartości nabytego przez Pana udziału wynoszącego (...) w prawie własności lokalu mieszkalnego należy uwzględnić dożywotnie prawo użytkowania przysługujące Pana matce, które obciąża nabyty przez Pana udział. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość). W Pana ocenie, istniejące dożywotnie prawo użytkowania, ograniczające możliwość korzystania przez Pana z nabytego prawa własności, stanowi ciężar, który powinien zostać uwzględniony przy ustalaniu czystej wartości Pana nabycia.
Ad 3.
Pana zdaniem, czysta wartość nabytego przez Pana udziału wynoszącego (...) w prawie własności lokalu mieszkalnego powinna zostać ustalona na podstawie wartości rynkowej nabytego przez Pana prawa, z uwzględnieniem obciążającego je dożywotniego prawa użytkowania jako ciężaru, zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy o podatku od spadków i darowizn. Wartość nabytego przez Pana prawa nie powinna zatem być utożsamiana automatycznie z połową wartości rynkowej lokalu bez uwzględnienia istniejącego obciążenia. Jednocześnie, wobec uchylenia art. 13 ustawy, w Pana ocenie nie ma podstaw do stosowania nieobowiązującego sposobu kapitalizacji wartości prawa użytkowania wynikającego z tego przepisu.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478):
Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego.
Spadek jest instytucją regulowaną przepisami zawartymi w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795).
W myśl art. 922 § 1 tej ustawy:
Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
Jak wynika z art. 924 ww. ustawy:
Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
Natomiast stosownie do przepisu art. 925 tej ustawy:
Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
Art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
Jak wynika z art. 62 ust. 1-3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) z dnia 4 lipca 2012 r. nr 650/2012 w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń, przyjmowania i wykonywania dokumentów urzędowych dotyczących dziedziczenia oraz w sprawie ustanowienia europejskiego poświadczenia spadkowego:
Niniejszym rozporządzeniem ustanawia się europejskie poświadczenie spadkowe (zwane dalej „poświadczeniem”), które jest wydawane w celu wykorzystania w innym państwie członkowskim i które rodzi skutki wymienione w art. 69.
Korzystanie z poświadczenia nie jest obowiązkowe.
Poświadczenie nie zastępuje dokumentów wewnętrznych wykorzystywanych do podobnych celów w państwach członkowskich. Jednak poświadczenie wydane w celu wykorzystania w innym państwie członkowskim rodzi także skutki wymienione w art. 69 w państwie członkowskim, którego organy wydały to poświadczenie zgodnie z niniejszym rozdziałem.
W myśl art. 63 ust. 1 cyt. rozporządzenia:
Poświadczenie jest przeznaczone do wykorzystywania przez spadkobierców, zapisobierców mających bezpośrednie prawa do spadku oraz wykonawców testamentów lub zarządców spadku, którzy potrzebują wykazać w innym państwie członkowskim swój status lub wykonywać, odpowiednio, swoje prawa jako spadkobiercy lub zapisobiercy, lub swoje uprawnienia jako wykonawcy testamentów lub zarządcy spadku.
Zgodnie natomiast z art. 69 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia:
Poświadczenie rodzi skutki we wszystkich państwach członkowskich bez wymogu stosowania jakiejkolwiek szczególnej procedury.
Domniemywa się, że poświadczenie prawidłowo stwierdza okoliczności, które ustalono na mocy prawa właściwego dla dziedziczenia lub na mocy innego prawa właściwego dla danych kwestii. Domniemywa się, że osoba wymieniona w poświadczeniu jako spadkobierca, zapisobierca, wykonawca testamentu lub zarządca spadku posiada status wymieniony w poświadczeniu lub posiada prawa lub uprawnienia określone w poświadczeniu bez żadnych warunków ani ograniczeń odnoszących się do tych praw lub uprawnień innych niż określone w poświadczeniu.
Wobec powyższego, nabycie spadku ma miejsce z chwilą śmierci spadkodawcy. Prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku jak i akt poświadczenia dziedziczenia oraz europejskie poświadczenie spadkowe mają natomiast charakter deklaratoryjny i stwierdzają jedynie nabycie spadku przez spadkobiercę (potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia).
Stosownie do treści art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
Z art. 6 ust. 1 pkt 1 tej ustawy wynika, że:
Obowiązek podatkowy powstaje – przy nabyciu w drodze dziedziczenia – z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia lub wydania europejskiego poświadczenia spadkowego.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy:
Podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia wlicza się do podstawy wymiaru.
Stosownie do treści art. 8 ust. 1 i ust. 3 omawianej ustawy:
Wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych przyjmuje się w wysokości określonej przez nabywcę, jeżeli odpowiada ona wartości rynkowej tych rzeczy i praw, a wartość praw do wkładów oszczędnościowych – w wysokości tych wkładów.
Wartość rynkową rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia powstania obowiązku podatkowego.
W myśl art. 9 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 omawianej ustawy:
Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej 36 120 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej.
Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy następuje więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych dotychczas od tego samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej wartości nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków, ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.
Art. 12 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn stanowi, że:
Przy ustalaniu wartości prawa majątkowego polegającego na obowiązku świadczeń powtarzających się na rzecz nabywcy tego prawa przyjmuje się:
1) łączną wartość świadczeń powtarzających się za okres, na jaki zostały ustanowione, a jeżeli zostały ustanowione na czas nieokreślony – za okres 10 lat, w przypadku gdy wartość świadczeń powtarzających się jest ustalona na dzień ich ustanowienia za cały okres trwania obowiązku tych świadczeń;
2) łączną uprawdopodobnioną wartość świadczeń powtarzających się za okres, na jaki zostały ustanowione, a jeżeli zostały ustanowione na czas nieokreślony – za okres 10 lat, w przypadku gdy wartość świadczeń powtarzających się nie jest ustalona na dzień ich ustanowienia za cały okres trwania obowiązku tych świadczeń, a naczelnik urzędu skarbowego, za zgodą podatnika, uprawdopodobni ich wartość;
3) wartość poszczególnych świadczeń w przypadkach innych niż określone w pkt 1 i 2.
Do obliczenia wartości prawa użytkowania i służebności przepis ust. 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio, przy czym ich roczną wartość ustala się w wysokości 4% wartości rzeczy oddanej w użytkowanie lub obciążonej służebnością.
Z art. 14 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 pkt 1 wynika, że:
Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca.
Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.
Do I grupy podatkowej zalicza się – małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.
Jak stanowi art. 17 ust. 4 ww. ustawy:
Minister właściwy do spraw finansów publicznych ustala, w drodze rozporządzenia, kwoty wartości rzeczy i praw majątkowych zwolnione od podatku i niepodlegające opodatkowaniu, o których mowa w art. 9 ust. 1, oraz skale podatkowe, o których mowa w art. 15 ust. 1, z uwzględnieniem zasad określonych w ust. 1-3.
Aktualna wysokość skali podatkowej jest określona w § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 czerwca 2023 r. w sprawie ustalenia kwot wartości rzeczy i praw majątkowych zwolnionych od podatku od spadków i darowizn i niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem oraz skal podatkowych, według których oblicza się ten podatek (Dz. U. poz. 1226).
Niezależnie od powyższego, ustawa o podatku od spadków i darowizn przewiduje w swojej treści zwolnienie podmiotowo-przedmiotowe dla członków najbliższej rodziny.
W myśl art. 4a ust. 1 ww. ustawy:
Zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:
1) zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2–5, 7 i 8 oraz ust. 1a–2 , a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia – w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz
2) w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne, a ich wartość doliczona do wartości majątku nabytego dotychczas od tej samej osoby w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 – udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.
Stosownie do treści art. 4 ust. 1a ustawy o podatku od spadków i darowizn:
Jeżeli dokumentem potwierdzającym nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych jest akt poświadczenia dziedziczenia lub europejskie poświadczenie spadkowe, termin 6 miesięcy, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, do zgłoszenia tego nabycia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego liczy się od dnia zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia lub wydania europejskiego poświadczenia spadkowego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4.
Z art. 4a ust. 3 tej ustawy wynika, że:
W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1-2, nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej.
Zgodnie z treścią art. 4 ust. 4 cyt. ustawy:
Zwolnienia określone w ust. 1 oraz art. 4a i art. 4b stosuje się, jeżeli w chwili nabycia nabywca posiadał obywatelstwo polskie lub obywatelstwo jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub miał miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub terytorium takiego państwa.
Zgłoszenie o nabyciu rzeczy i praw majątkowych powinno być dokonane na formularzu SD-Z2 określonym przez Ministra Finansów w rozporządzeniu z dnia 20 listopada 2015 r. w sprawie wzoru zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych (Dz.U. z 2015 r. poz. 2060).
Z opisu stanu faktycznego wynika, że (...) r. zmarł Pana ojciec, obywatel Hiszpanii. Był wyłącznym właścicielem lokalu mieszkalnego położonego w (...). Postępowanie spadkowe zostało przeprowadzone w Hiszpanii. (...) r. wydano Europejskie Poświadczenie Spadkowe. W chwili nabycia spadku, tj. w dniu śmierci spadkodawcy, był Pan obywatelem Królestwa Hiszpanii, a więc państwa członkowskiego Unii Europejskiej i miał Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 25 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z Europejskim Poświadczeniem Spadkowym, Pana matka nabyła dożywotnie prawo użytkowania całego spadku, obejmujące również cały lokal mieszkalny położony w (...), natomiast Pan oraz Pana brat nabyli po (...) udziału w prawie własności tego lokalu. Nabyty przez Pana udział wynoszący (...) w prawie własności lokalu jest obciążony dożywotnim prawem użytkowania przysługującym Pana matce. Prawo użytkowania obejmuje cały lokal, a zatem obciąża również nabyty przez Pana udział.
Chciałby Pan dowiedzieć się, czy ma możliwość skorzystania ze zwolnienia z art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz jak ustalić czystą wartość do ustalenia podstawy opodatkowania nabytego przez Pana spadku.
Nabycie własności rzeczy (w tym nieruchomości) położonych w Polsce tytułem dziedziczenia podlega co do zasady opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
Wskazał Pan, że nabył Pan spadek po ojcu, a więc należy Pan do tzw. zerowej grupy podatkowej wymienionej w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn. Nabycie zostało potwierdzone europejskim poświadczeniem spadkowym wydanym 8 czerwca 2026 r. Zgodnie z art. 4a ust. 1a ustawy o podatku od spadków i darowizn, od daty wydania tego poświadczenia należy liczyć termin 6 miesięcy na zgłoszenie nabycia spadku celem skorzystania ze zwolnienia.
Z tego względu, należy się z Panem zgodzić, że przy spełnieniu warunków – tj. zgłoszeniu nabycia spadku właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia wydania europejskiego poświadczenia spadkowego – będzie Pan mógł skorzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn na mocy art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn.
W sytuacji korzystania ze zwolnienia nie dochodzi do ustalania podstawy opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn, ponieważ takie opodatkowanie nie wystąpi. Nie ma wtedy konieczności ustalania czystej wartości spadku do opodatkowania.
Zgodnie bowiem ze wzorem druku SD-Z2, stanowiącym załącznik do wskazanego wyżej rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 listopada 2015 r. w sprawie wzoru zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych, wydanego na podstawie art. 4a ust. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn, w zgłoszeniu o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych SD-Z2 podaje się wartość rynkową nabywanej rzeczy (udziału) a nie podstawę opodatkowania. Zatem nie czystą wartość, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Jedynie w sytuacji, gdyby nie dopełnił Pan warunków do zwolnienia (nie dokonał zgłoszenia w wymaganym terminie) koniecznym byłoby ustalanie podstawy opodatkowania.
W takiej sytuacji należałoby się także zgodzić z Pana stanowiskiem, że wartość przysługującego Pana matce dożywotniego prawa użytkowania nabytego przez Pana w spadku lokalu stanowi ciężar nabytego spadku i – w części przypadającej na Pana udział – powinna być uwzględniona przy ewentualnym ustalaniu podstawy opodatkowania.
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo