Treść interpretacji
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
28 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych orzeczenia zasiedzenia nieruchomości na rzecz spadkodawczyni. Uzupełniła go Pani w pismach z 27 sierpnia 2026 r. i 14 września 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Jest Pani bratanicą zmarłej (...) (spadkodawczyni), będąc córką rodzonego brata spadkodawczyni. Spadkodawczyni (...) zmarła (...) (...) r. Postanowieniem Sądu z (...) r. stwierdzono nabycie spadku po spadkodawczyni przez Panią. Postanowienie to uprawomocniło się (...) r.
W składzie masy spadkowej objętej powyższym postanowieniem nie została ujęta nieruchomość położona w miejscowości (…), obejmująca obecnie działki nr (...) i (...) o łącznej powierzchni (...) ha, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (...).
Powodem nieuwzględnienia tej nieruchomości w masie spadkowej był fakt, że w dacie wydania oraz uprawomocnienia postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku nie było wiadomo, iż nieruchomość ta stanowiła własność spadkodawczyni. (...) władała nią jako posiadacz samoistny, nabywając ją w drodze zasiedzenia, co zostało formalnie potwierdzone ponad 40 lat po jej śmierci. Postanowieniem Sądu z (...) r., prawomocnym z dniem (...) r., stwierdzono zasiedzenie przedmiotowej nieruchomości na rzecz spadkodawczyni (...) z dniem (...) r. Postanowienie to ma charakter deklaratoryjny – potwierdza jedynie, że spadkodawczyni nabyła własność nieruchomości w drodze zasiedzenia jeszcze za swojego życia, a zatem nieruchomość ta – w świetle prawa cywilnego – wchodziła w skład spadku otwartego z chwilą śmierci spadkodawczyni w (...) r., mimo że fakt ten został prawnie potwierdzony dopiero orzeczeniem z (…) r.